จำนวน 1440 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44| 45| 46| 47| 48| -49- 50| 51| 52| 53| 54| 55| 56| 57| 58| 59| 60| 61| 62| 63| 64| 65| 66| 67| 68| 69| 70| 71| 72| 73|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 977 15 ส.ค. 2550 (14:45)
จากการสังเกต ทดลองและทำฐานยิงให้นักเรียนแข่ง ฐานเล็กๆใช้ยิงเล่นได้ ฐานแข่งจะต้องหนักจึงจะมั่นคง ทั้งยิงแม่นและยิงไกล คุณช่างวัฒน์เคยต่อว่า ทำไมสั่งฐานยิงเขาไปแล้วไม่นำไปใช้แข่ง ความจริงฐานที่นำไปแข่งผมจะสั่งส่วนที่เป็นท่อยิงตามที่เห็นสมควร แล้วนำไปดัดแปลงต่อเติมจนคนทำเดิมจำไม่ได้แล้วนำไปใช้ ใครจะลองแบบนี้บ้างก็ดัดแปลงได้ตามสะดวกคุณช่างวัฒน์เขามีฝีมือในการทำงานอย่างนี้จริงๆ ต้องการแบบไหนทำได้จริงผมไม่ได้ค่าโฆษณา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 978 15 ส.ค. 2550 (21:28)
เห็นด้วยกับลุงนัยฯ ครับ ผมเองก็พยายามปรับให้ฐานใหญ่ขึ้น หนักขึ้น บางทีอาจใช้ท่อประปาบางส่วน ก็คงจะทำให้หนักขึ้นและเป็นสนิมได้ยาก ฐานเล็กไว้ยิงสาธิตก็ดีนะครับ แต่ก็เคยได้ยิน ฐานยิง เล็กพริกขี้หนู แผลงฤทธิ์มาแล้ว ยังทึ่งอยู่ครับ หรือใครมีฐานเล็ก จับขึ้นโต๊ะแล้วยิงแข่งขันก็ไม่เลวนะครับ ผมคิดว่าการออกแบบฐานยิงเป็นเรื่องน่าสนุกมาก เพราะสร้างสรรค์ได้มากมายหลายแบบ ผมกำลังคิดว่า ถ้าใส่โช๊ค เป็นสปริง จะดีหรือไม่ และผิดกติกาหรือไม่ จะว่าไป ถ้าไม่ห่วงเรื่องแข่งขัน ก็น่าทำครับ และก็อยากรู้ว่าโช๊คที่ว่าจะช่วยได้มากหรือน้อย หรือไม่ช่วยอะไรเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 979 23 ส.ค. 2550 (23:50)
ผมเองคิดว่าการแข่งขันก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้วงการจรวดขวดน้ำได้พัฒนา และก็ควรจัดให้มีต่อไปเรื่อยๆ แต่นักเล่นจรวดก็ควรแสวงหาคำตอบให้ได้ว่า อะไรเป็นปัจจัย ที่ทำให้จรวดเคลื่อนที่ได้ดีที่สุด ผมเองพอเห็นสถิติของแต่ละทีมแล้วก็ยอมรับในความสามารถ และก็ยังทำได้ไม่ดีเท่า ก็เลยต้องศึกษา วิจัยกันต่อไป จนกว่าจะได้ดีเท่า ผมคิดว่าการมุ่งมั่น ศึกษา วิจัยด้วยตนเอง หรือร่วมทีมกับเพื่อนๆ เป็นสิ่งที่น่าสนใจ และน่าสนับสนุนให้นักเรียน นักศึกษา ได้วิจัยกันมากๆ การแข่งขันก็เป็นเรื่องดี แต่การหาคำตอบที่ตัวเองต้องการ ก็ดีอีกเช่นกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 981 28 ส.ค. 2550 (10:09)
เท่าที่เห็นจรวดที่มีความจุมากจะไปได้ไกลกว่า ขวด 1.25 ลิตรต่อ 3 ขวดจะไปได้ไกลสุด ขวด 2 ลิตร เท่าที่เห็นเขาเอามาแข่ง ต่อ 4 ขวดไปได้ไกลกว่าต่อ 3 ขวด แต่ไม่เคยทดลองด้วยตัวเอง ถ้ามีข้อมูลมากกว่านี้จะแจ้งให้ทราบ ข้อต่อไปก็คือการใช้ตัวส่งไปปล่อยจรวดในระยะสูงๆและมีความเร็วต้นที่มาก อันนี้แน่นอนว่าว่าไปไกลมากจนสนามแข่งที่ อพวช. ปีนี้รับไม่ได้ และเป็นหัวข้อที่แต่ละทีมกำลังปรับปรุงอยู่ ปีหน้าความดันคงจะเหลือเพียง 30 psi แน่นอน แต่เวลาแข่งขันรอบชิงชนะเลิศต้องไปนั่งทำสดๆ ไม่มีตัวช่วยทั้งหลาย เหมือนกับทุกทีมนั่งเครื่องบินเจ็ท แล้วไปต่อสู้กันในรอบชิงชนะเลิศด้วยดาบไม้ไผ่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 982 29 ส.ค. 2550 (21:08)
ผมคิดว่าแบ่งประเภท กำหนดสเปค ให้เป็นเรื่องเป็นราวเลยจะดีกว่า ถ้านั่งเจ็ตไปแล้ว ดับเครื่องกลางอากาศมันไม่ค่อยดีเลย ทุกอย่างน่าจะปรับปรุงได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 983 29 ส.ค. 2550 (22:14)
ก็กำหนดกติกามาอย่างนี้ รอบแรก รอบรอง คงต้องวัดกึ๋น ครูผู้สอนว่ามีความรู้ มีความสามารถ
มีความพร้อมเพียงใด หากปล่อยให้เด็กทำอย่างเดียว พลาดได้ง่าย หากได้ร่วมแข่งขันครั้งต่อไป
ต้องทำเอง ทดสอบเองเกือบทั้งหมด หรือเด็กไม่ต้องทำก็ยิ่งดี ให้เด็กฝึกเฉพาะต่อขวด ทำจรวดยิงแม่นก็พอแล้ว
ในรอบชิงก็วัดกันที่ ครูมีความสามารถสอนเด็ก ถ่ายทอดประสบการณ์ได้มากน้อยเพียงใด ฐานยิงมีคุณภาพมากเพียงใด
ไม่ได้เกิดจากความคิดเลยครับ เป็นสิ่งที่เรียนรู้จากการแข่งฯ ที่ตกรอบทั้ง 2 ปี

ว่าแต่คุณ snv จะเข้าร่วมแข่งขันฯ เมื่อไหร่ครับ การแข่งขันจะทำให้เกิดการพัฒนา ในทิศทางทีถูกต้อง
และต่อเนื่อง หากไม่ร่วมแข่งฯ บ้าง จะเอาประสบการณ์ไปเสนอแนะ ไปสอน ไปต่อยอดได้อย่างไร
จรวดขวดน้ำไม่ได้เป็นเพียงของเล่นธรรมดาๆ อีกแล้ว อันตราย เทคนิควิธีที่จะพัฒนายังมีอีกมาก
ปัจจุบันที่ความดันที่ 35 psi จรวดขวดน้ำไทยก็ทำระยะได้ไกลเกิน 300 เมตรแล้วครับ

คุณ snv มีอะไรๆ ดีๆ มีความคิดสร้างสรรค์อีกมาก หากได้ออกมาเผยแพร่บ้าง วงการจรวดขวดน้ำบ้านเรา
ต้องคึกคัก และรุดหน้า อีกมาก อย่าเก็บภูมิปัญญาไว้แต่เพียงคนเดียวเลยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 984 30 ส.ค. 2550 (15:21)
ดูสับสนอย่างไง ๆ ชอบกล ชาวจรวดขวดน้ำที่เคารพรัก เป้าหมายหลักคือการพัฒนาเยาวชนของชาติในทิศทางที่ควรจะส่งเสริมให้มีความมั่นใจ คิดได้ ทำเป็น มีพื้นฐานกระบวนการคิดเชิงวิทยาศาสตร์ที่เข้มแข็งเพียงพอที่จะทำให้จินตนาการบรรเจิดจ้า มีจิตวิทยาศาสตร์และที่ขาดไม่ได้คือคุณธรรมจริยธรรมที่ดีงาม เด็กจะเก่งไม่ได้ถ้าครูไม่เก่ง...ก็ยอมรับได้ระดับหนึ่ง แต่ถ้าเราเชื่อในศักยภาพของเด็ก เราจะพบสิ่งมหัศจรรย์อีกมากมาย ผลแพ้-ชนะของการแข่งขันเป็นเพียงปรากฏการณ์ชั่วขณะ แต่สิ่งที่จะติดตัวไปกับเยาวชนความหวังของประเทศชาติในอนาคตคืออะไรครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 985 30 ส.ค. 2550 (16:13)
ผมเห็นด้วยกับกฤษณ์กังวาน เอาเด็กนักเรียนที่เป็นผู้ใหญ่ในวันหน้าให้ได้รับสิ่งที่ดีๆติดตัวไปดีกว่า ผมว่าน่าจะเป็นเรื่องที่เหมาะสมกว่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 986 31 ส.ค. 2550 (12:54)
ก็พยายามตีโจทย์ตามของกติกาในการแข่งขัน ทำตามโจทย์ที่ให้มา ไม่ได้ลืมนึกถึงเด็กหรอกครับ
หลังจากการแข่งขันก็กลับมาคิดวิเคราะห์กัน สงสัยว่ากำลังฝึกเด็กผิดทิศทางหรือเปล่า โจทย์กำหนดอะไร
แล้วควรจะทำอะไรบ้าง ไม่ได้มุ่งหวังชนะหรอกครับ เพียงแต่มุ่งหวังว่าเด็กจะได้ประสบการณ์ตามสมควร
มีโอกาสแสดงความสามารถ ตามบทบาทที่ได้รับมา หากเด็กจะแสดงฝีมือให้เป็นที่ประจักษ์ได้
ก็ต้องผ่านรอบรองไปแล้ว ไม่ได้ฝึกเด็กไว้ล่วงหน้าบ้าง เวลาเดือนครึ่งคงทำอะไรไม่ได้มากหรอกครับ
หากให้เด็กทำนอกเหนือจากบทบาทที่ได้รับมามาก ก็เหมือนกับกำลังสอนให้เด็กไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเอง

ฐานยิง บูสเตอร์ ในความเห็นส่วนตัวแล้วเป็นหน้าที่ของครูผู้สอน ส่วน ตัวจรวด การทดสอบ การใช้งาน
ควรเป็นหน้าที่ของเด็ก การแข่งขันประเภทแม่นยำ ก็ไม่เปิดโอกาสให้ใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์
มาใช้แก้ปัญหาในการแข่งขันมากนัก ส่วนใหญ่จะเปิดโอกาสให้สำหรับทีมที่มีความพร้อม มีเครื่องมือ
ที่มีความเที่ยงตรงสูง ประเภทระยะไกล ถ้าหากได้ฐานยิงที่มีประสิทธิภาพสูง ก็มีโอกาสทำระยะได้ดี
ซึ่งก็ต้องประกอบกับเด็กที่ต้องได้รับการฝึกฝนมาดี ต่อขวด ติดฟิน ถ่วงน้ำหนัก ทำจรวดให้ได้ดี
ต้องสามารถนำกระบวนการทางวิทยาศาสตร์มาใช้แก้ปัญหาได้อย่างเป็นระบบด้วย เด็กจะเกิดจินตนาการ
กระบวนการคิด ทักษะในการทำ การนำกระบวนการทางวิทยาศาสตร์มาใช้ ในตอนนี้
แต่พอถึงเวลาลงมือทำ ทุกๆ คนก็ต้องช่วยกันอยู่ดี ครับ

บ่อยครั้งได้ยินคำวิจารณ์ในเรื่องทำให้เด็กยิงบ้าง ให้เด็กเป็นตัวแสดงหรือตัวละครบ้าง หรือไม่ก็จ่ายเงิน
มาแข่งบ้าง เหนื่อยใจครับ เส้นที่ขีดไว้ระหว่างเด็กทำเอง หรือทำให้เด็กอยู่ตรงไหน ทำเครื่องมือให้เด็ก
ใช้สำหรับต่อขวด ติดฟิน ถือว่าทำให้เด็กหรือเปล่า เป่าขวดขยายขนาดต้องให้ทำเองหรือไม่ ให้เด็ก
ขัดกระดาษทรายตรงรอยต่อก่อนประกอบขวด ครูประกอบขวดให้ตรง พอกาวแห้งแล้วให้เด็กเติมกาวให้เต็ม
แยกแทบไม่ออกว่าใครทำให้ใคร ก็เลยต้องย้อนไปมองที่กติกา ว่าใคร ควรจะต้องทำอะไร และอย่างไรบ้าง
ต้องขออภัยที่ไม่ได้พูดถึงรายละเอียดตั้งแต่ต้นมากนัก หรือไม่ก็มีความเห็นผิดทิศผิดทางไปบ้าง
ขอบคุณ คุณกฤษณ์กังวาน และลุงนัย ศรีบุณยานนท์ ที่เตือนสติ ครับ

คุณ snv
อยากให้คุณ snv จะเข้าร่วมแข่งขันฯ อยู่เสมอมา อย่างน้อยก็จะได้ เติมในส่วนที่ยังขาด ตัดในส่วนที่เกิน
แลกเปลี่ยนความคิดกันได้ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 987 31 ส.ค. 2550 (13:01)


ผลการแข่งขันรอบรองประเภทระยะไกล ขอแสดงความยินดีกับทุกทีมที่เข้ารอบ
และเป็นกำลังใจให้กับทีมที่ตกรอบครับ ปีหน้ามาสู้กันใหม่ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ .. http://www.nsm.or.th/data/rocket_8.pdf

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 988 31 ส.ค. 2550 (22:06)
คุณมือใหม่ ก็จะให้ผมลงแข่งอยู่เรื่อยเลย ผมเห็นระยะที่ทีมต่างๆ ทำได้แล้วผมก็หนาวแล้ว ผมเองไปไม่ถึงไหนเลย เวลาก็น้อย งานก็เยอะ ไปไหนไกลๆ ค่าน้ำมันก็แพง ขึ้นเอาๆ (เหตุผลที่ไม่น่าฟังเลยนะครับ) ความจริงผมก็อยากแข่ง ผมไปดูรอบชิงปี 48 กลับมาฟิต กะว่าจะแข่งแบบครอบครัวปี 49 ปรากฏว่าเขาไม่จัด พอจะแข่งสุดยอดฯ ผมก็ต้องไปจังหวัดตราดอีก ก็เลยไม่ค่อยได้พบปะเพื่อนๆ ชาวจรวดสักที เดี๋ยวก็จะมีแข่งสุดยอดอีกแล้ว ไม่รู้ว่าผมจะได้ไปหรือเปล่า ถึงผมไม่ได้ไป ผมก็แอบดูอยู่อย่างใกล้ชิด จริงๆ ก็คิดว่า แข่งก็ดี ไม่แข่งก็ดี แล้วแต่จังหวะ หรือช่วงที่ว่างๆ ก็ว่ากันไป



ผมเองก็ยังพัฒนาไปตามปะสาของคนชอบจรวด อาจมีดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แต่งานวิจัย ต้องใช้งบนะครับ ก็ทำแบบพอเพียงไปก่อน ทำอย่างไรจะประหยัดงบ ก็เท่านั้นเอง เห็นโฆษณาที่ครูไปจ้องจับผิดทรงผมเด็ก แต่ไม่สนใจข้างในหัวเด็ก ก็เห็นว่าสะท้อนภาพสังคมของเราได้ดีทีเดียว แถวบ้านผม เด็กมาสายก็ตีเอาๆ ไม่ค่อยได้ถามถึงเหตุผลว่าทำไม บางทีครูฝ่ายปกครองก็คอยถือกรรไกรเอาไว้ก้อนผมเด็ก ผมก็ไม่รู้ว่า มันเกิดอะไร และทำไม ก็ถามตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่า ทำอย่างไร ประเทศไทยถึงจะเจริญ อีกไม่นานเพื่อนบ้าน คงแซงหน้าเราอย่างไม่ต้องสงสัย คิดแล้วกลุ้ม



เรื่องการถ่ายทอด ผมก็พยายามอยู่ ก็ค่อยๆ ทำไป ตามสภาพ ก็ขอให้เพื่อนๆ ช่วยกันคนละไม้คนละมือ นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 989 31 ส.ค. 2550 (22:14)
ผมอยากได้ แบบฐานยิงจรวดขวดน้ำอ่ะครับ แบบใดก็ได้ครับ ถ้ามีกรุณาส่งมาที่ khanilo_28@hotmail.com

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 990 31 ส.ค. 2550 (22:14)
ผมลองทำแบบถังเก็บลม ทำแบบถอดได้ กล่าวคือจะไม่ใช้ก็ถอดออก แล้วเอาตัวอุดมาอุดไว้ ดังนั้นก็สามารถทดลองได้ว่า จะเอาแบบไม่มีถังพักลมก็ได้ 1 ขวด ก็ได้ 2 ขวดก็ได้ 3 ขวดก็ได้ 4 ขวดก็ได้ แล้วเปรียบเทียบว่า กีขวดจึงจะดี หรือเหมาะสม ผมลอง 2 ขวด ลมออกทัน ลอง 4 ขวด จรวดไปแล้ว ลมยังออกไม่หมดเลย แต่ดูเหมือนว่าจะแรงขึ้น เพราะเสียงดังขึ้นกว่าเดิม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 991 31 ส.ค. 2550 (22:19)
แบบฐานยิงผมเองก็ไม่มี ลองดูตั้งแต่หน้าแรกๆ คิดว่ามีหลายแบบอยู่ ลองค้นดูนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 992 31 ส.ค. 2550 (22:21)
เครื่องจับยึดขวด เพื่อให้ขวดไม่กระดุกกระดิก เวลาต๊าบเกลียว ก็ใช้ได้ดีพอสมควร แต่ออกจะเทอะทะไปหน่อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 993 31 ส.ค. 2550 (22:26)
ผมลองต๊าบเกลียวที่แกนนำส่ง และท่อลม เพื่อให้เปลี่ยน โอริง หรือปรับขนาดแกนนำส่งได้สะดวก จะยิงแกนสั้นก็ถอดแกนยาวออก เอาแกนสั้นใส่ ทำให้การทดลองวิจัย เป็นไปได้ในหลายรูปแบบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 994 31 ส.ค. 2550 (22:34)
เคยมีโจทย์ ว่า เอาสายเบรคยาวๆ เพื่อว่าท่านประธานจะปล่อยจรวดเปิดงานพิธีต่างๆ ผมบอกว่าสายเบรคมันยาวจำกัด ไม่เกินสายเบรคล้อหลัง ซึ่งมันก็ไม่ยาวจริง ก็เลยคิดว่าถ้าจะให้ยาวจริงๆ คงต้องใช้สายลม เป็นตัวปล่อย ถ้าใช้ลมปล่อยได้จริง เรื่องความยาวก็หมดปัญหา จะให้ประธานบีบเบรค หรือกดปุ่มก็น่าจะได้ ถ้าทำได้ก็คงจะดี เห็นคุณมงคลฯ ใช้รีโมท ใช้ที่ล๊อคประตูรถ ก็น่าสนใจ แต่โจทย์ของผมๆ จะพยายามไม่ใช้โลหะ ไม่ใช้ระบบไฟฟ้า เพราะมันมีน้ำมาเกี่ยวข้อง ก็จะลองพยายามทำดูครับ หากเห็นผล ก็จะนำภาพมาให้ชมกันครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 995 1 ก.ย. 2550 (19:21)
สิ่งที่ผมออกแบบนั้นใช้ไฟจากแบตฯ12โวลและเคยโดนน้ำแบบเต็มๆก็ไม่พบว่ามีปัญหากับระบบยิง แต่จะพบว่าเพื่อนที่ถือรีโมตชอบกดเล่นดีว่าไม่มีใครเจ็บตัว จึงตั้งระเบียบใหม่ต้องกดปิดสวิทซ์จ่ายไฟเข้าระบบทุกครั้งและต้องเก็บรีโมตไกลมือเด็กซนๆครับ หน้าสนใจนะครับเพราะถ้าเราใช้เป็นระบบไฟฟ้าแล้วรเจะสามารถยิงที่ละลูกหรือหลายๆลูกในเวลาเดียวกันก็ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 996 1 ก.ย. 2550 (19:27)
นี่ก็เป็นอีกแบบที่น่าจะทำได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 997 1 ก.ย. 2550 (19:31)
เวลาใส่จรวด