จำนวน 1432 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8- 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| 31| 32| 33| 34| 35| 36| 37| 38| 39| 40| 41| 42| 43| 44| 45| 46| 47| 48| 49| 50| 51| 52| 53| 54| 55| 56| 57| 58| 59| 60| 61| 62| 63| 64| 65| 66| 67| 68| 69| 70| 71| 72|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 16 พ.ย. 2548 (14:27)

ฐานเล็กพริกขี้หนู รุ่น 2 ถูกส่งไปใช้แข่งที่เชียงใหม่ ทำให้พร้าวเข้ารอบประเภทยิงแม่น

แกนทำด้วยท่อ PVC 4 หุน กลึงให้พอดีเท่าปากขวด แล้วขัดให้เรียบ
โดยการออกแบบโครงสร้างที่ดี ถึงมีน้ำหนักเบา แต่ก็ทำให้ยิงได้แม่นยำ
และมีความแข็งแรงมาก
แต่ยิงไกลไม่ประสบความสำเร็จเพราะแกนสั้นไปหน่อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 16 พ.ย. 2548 (14:33)

ฐานเล็กพริกขี้หนู รุ่น 4 หรือ"พริกขี้หนูเหล็ก"

แกนทำด้วยท่อสเตนเลส มีความยาวเท่ากับขวด 2 ลิตรที่ยังไม่ได้เป่า
ยิงจรวดของชงโคตระการได้ไกล 280 เมตร ที่ความดัน 80 PSI

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 16 พ.ย. 2548 (14:43)

อุ๊บส์ ไม่ใช่ฐานยิงจรวดครับ แต่เป็นเจ้าของสถิติยิงแม่น 0.00 เมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 16 พ.ย. 2548 (21:01)
ขอบคุณ อ.นิรันดร์ ที่เป็นห่วงครับ
วันนี้ มาเยอะเลยครับ รู้สึกหนาแน่นไปด้วยความรู้ครับ
ความจริงผมก็ไม่อยากขยายรูเท่าไรหรอกครับ แต่มันจำเป็น
ผมยังเชื่อว่า ขวดโค๊ก ขวดเป๊บซี่ เป็นขวดไม่เหมือนชาวบ้านครับ
คือ ปากขวดเล็กกว่าด้านในอยู่นืดหนึ่ง แต่ก็มีผลต่อการใช้โอริง แต่ถ้ามีการขยายปากขวดด้านทางเข้าอีกสักนิดจะทำให้ปัญหาที่ว่าหมดไป
แต่ในขั้นต้นสำหรับผู้เริ่มต้น ผมแนะนำว่าใช้จุกยางไปก่อน เมื่อชำนาญแล้วค่อยเล่นโอริง ผมคิดอย่างนั้นนะครับ
ส่วนสายพลาสติค ผมเห็นว่ามันชอบขาดบ่อย แต่ก็มีข้อดีอยู่คือการสปริงตัว ถ้าเราสารถควบคุมสายพลาสติดให้อยู่ในพื้นที่ที่จำกัด ผมเชื่อว่ามันจะแข็งแรงมาก
ผมสังเกตจากคอปเปอร์ที่ปลดเร็ว ตัวล๊อกก็เป็นพลาสติดขิ้นเล็กๆ เหมือนกัน แต่มันไม่พังเพราะอยู่ในช่องที่กำหนดไว้
ผมเปลี่ยนจากสายรัดเป็นซี่ลวดจักรยาน ใช้แค่สองเส้นก็แข็งแรงเพียงพอครับ
ตอนนี้ผมกำลังปรับปรุงอยู่ครับ เมื่อเสร็จแล้วจะส่งรูปให้ดูครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 17 พ.ย. 2548 (08:43)
มีความเห็นเช่นเดียวกับอ.นิรันดร์ครับ ว่าคุณ SNV นี่ช่างของช่างขยันจริงๆ ดูเหมือนจะปรับปรุงฐานรายสัปดาห์ก็เป็นได้
ของผมกับช่างวัฒน์ก็มีโครงงานฐานและจรวดใหม่ๆอยู่ แต่ว่าแต่ละชิ้นก็เข้าไปชิ้นละเดือนเพราะมีโอกาศคุยกันแค่อาทิตย์ละวัน หากมีโอกาศจะเอาฐาน และจรวดรุ่นใหม่ (แบบเฮฮาครับ) ไปโชว์ที่กำแพงแสน

เรื่องที่ล๊อคจรวด ผมเห็นว่าเยอะไว้ก็ดีครับและจำนวนที่ล๊อคน่าจะมีผลต่อการกินแรงของจรวดน้อยมากๆ ส่วนจำนวนที่ช่างวัฒน์ใช้อยู่ที่ 6 เส้น (เส้นใหญ่ๆหน่อยไม่ทราบจะบอกขนาดอย่างไร) เมื่อก่อนทำยังหยาบอยู่จึงขาดบ่อย เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าจะทำได้ละเอียดขึ้น ไม่มีการขาดให้ซ่อมมานานแล้วครับ

ส่วนเรื่องที่คู่บุญต้องใช้ไขควงงัดจรวดออกมา จำไม่ได้แล้วครับว่าเพราะอะไรหรือเมื่อไร แต่รับรองไม่ใช่เรื่องจำนวนของที่ล๊อคแน่นอนครับ จำได้ครั้งเดียวตอนไปสอนนักเรียนที่ไหนไม่ทราบ เด็กเอาจรวดที่ยิงแล้วมายิงใหม่ ปรากฎว่าติดแน่นเลย ทำเท่าไรก็ไม่ออก มาสอบสวนทีหลังถึงทราบว่าจรวดที่ตกมีทรายติดอยู่ในปากขวด พอใส่ฐานและยิงออกไปเม็ดทรายเลยขัดอยู่ระหว่างขวดกับท่อนำส่ง

อีกอย่างหนึ่งคุณ SNV เข้าใจถูกแล้วครับ ช่างวัฒน์เคยบอกว่าปากขวดมีลักษณะเป็นกรวยน้อยๆ คือปากขวดแคบกว่าด้านใน โดยเฉพาะปากขวดจะงุ้มเข้าข้างในเล็กน้อย แต่จะมากหรือน้อยก็ขึ้นกับตัวขวดแต่ละใบ

ผมดูฐานของคุณพ่อนักเรียนสตรีสมุทรปราการแล้วชอบใจครับ ดูทำได้ง่ายและสามารถลดรูปเพื่อการขนส่งได้ด้วย ว่าจะทำเหมือนกันในครั้งหน้า ใครอยากได้ยกมือขึ้น

อยากถามอ.นิรันดร์นิดหนึ่งครับ ว่าทำไมใช้ท่อสแตนเลศละครับ ของช่างวัฒน์เห็นใช้อลูบิเนียมเป็นท่อนำส่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 17 พ.ย. 2548 (10:49)
ความดันที่ใช้กับจรวด สมมติว่า P = 4 bars หรือ 4x10⁵ N/m²

แกนยิงมีรัศมี 1.0 cm จะมีพื้นที่หน้าตัดแกนยิง A = pi R² = 3.14x10^-4 m²

ดังนั้น แรงผลักระหว่างจรวดที่กำลังออกตัวกับฐานยิงก็จะเป็น

F = PA = 125 N ประมาณ 12 kg(force)


สายเข็มขัดไนลอน มีหลายขนาด เส้นเล็ก ๆ ก็จะทนได้ประมาณ 2 kg เส้นใหญ่ก็จะทนได้ 4 - 5 kg

ดังนั้น ถ้าใช้เส้นใหญ่ก็พอดี 3 เส้นก็เอาอยู่ 4 เส้นก็เผื่อไว้นิดหน่อย
แต่ผมทำ เผื่อไว้ 2 เท่าเป็นอย่างน้อย และเพื่อความสวยงามในการเรียง
ผมก็เลยใช้สายใหญ่(6นิ้ว) 8 เส้น
แต่มาตอนหลัง ผมเปลี่ยนเป็นสายเล็กขนาด 4 นิ้ว ผมเรียงจนรอบไม่มีช่องโหว่เลย ก็ตก 12 เส้น
ก็กะไว้ว่า ถ้ามันขาดไปบ้างก็ยังยิงได้สบาย ๆ ไม่เสี่ยง
แต่ถ้าเหลือต่ำกว่า 8 เส้นก็จะรื้อทำใหม่ครับ

เรื่องสายขาด ผมทำรุ่นแรกก็มีขาดเหมือนกัน คือเวลาเรียงสายไม่ระวัง
ระดับสายเหลื่อมกันนิดหน่อย
เป็นเรื่องสิครับ
สายไหนสั้นกว่า เส้นนั้นก็รับแรงไปคนเดียวเต็ม ๆ
แต่มันไม่ขาดในทันที
ด้วยสภาพยืดหยุ่น มันจะยืดออกมาก่อนขาด แต่พอยังไม่ทันขาด ก็พอดีมีสายอื่นมาช่วยรับแรง
อย่างไรก็ตาม เส้นที่สั้น จะรับความเค้นมากกว่าเส้นอื่นอยู่ตลอดเวลา
แล้วก็ขาดจนได้ซ่อมในที่สุด
ตอนหลัง เรียงได้แม่นมากขึ้น ก็ไม่ขาดเหมือนที่คุณสุวรรณว่า

เรื่องที่คู่บุญ ใช้ไขควงงัดจรวดออกจากฐาน เป็นการแข่งที่ อพวช ปี 2546
เป็นปีที่ให้ทีมครอบครัวแข่งเป็นปีแรก
ตอนนั้นก็ยังไม่รู้จักกันเหมือนวันนี้ ก็ดูเฉย ๆ
เข้าใจเอาเองว่าน่าจะเป็น O-ring แน่นเกินไปหรือเปล่า
เพราะตอนผมใช้ O - ring ก็ประสบปัญหาอย่างเดียวกัน
พอเปลี่ยนมาใช้ O-ring เล็กลง ปัญหาก็ลดลงครับ

ที่ผมใช้ท่อสเตนเลสก็เพราะ ผมหาท่ออลูมิเนียมจนหมดค่าน้ำมันรถไปไม่รู้เท่าไรแล้วครับ
พอเจอท่อสเตนเลสโตพอดีกับปากขวดเลยตัดใจซื้อมาใช้ แพงมาก ขัดก็ยาก แต่ สวยเตะตาคนดีครับ

อยากได้ท่ออลูมิเนียมอย่างหนาที่ใช้ทำราวรถเมล์
คุณสุวรรณพอจะแนะนำได้ไหมครับว่าซื้อที่ไหน
หรือซื้อไว้แยะ จะแบ่งขายบ้างก็บอกนะครับ จะลองเอามาพัฒนาดู


พิจารณาจากแนวแรงกับรูปร่างฐานยิงของคุณ snv (รูปในหัวกระทู้ และรูปที่ #99)
จะเป็นว่าแนวของแรงนั้น ตกเลยฐานออกไปข้างหลัง
ถ้าไม่เหยียบไว้ ฐานจะต้องหงายหลังแน่นอน


ฐานเล็กพริกขี้หนูของผม ทั้ง 4 รุ่น (#137 + #138)จะมีลักษณะคล้ายกัน เนื่องจากมันเป็น 3 เหลี่ยมที่ไม่สมบูรณ์
คือจะเป็น 5 เหลี่ยมที่มีสองด้านสั้น ๆ แต่ก็ทำให้แนวแกนยิงไม่ตกลงบนฐานเหมือนกัน

ต่างจากฐานยิงของนมข้นหวานและศรีบุญยานนท์(#46,49,50)ที่แนวของแกนยิงอยู่บนแนวที่ฐานสัมผัสกับพื้น


เมื่อตระหนักตรงนี้ ผมจึงพัฒนาฐานรุ่นใหม่ขึ้นมา เป็น 3 เหลี่ยมที่สมบูรณ์ขึ้นให้ชงโคตระการใช้(#57)
ติดตรงข้อต่อตัว y 45^o ราคาแพงมาก ๆ อันละ 100 บาท
ที่แย่กว่านั้นคือเกลียวสั้นมาก และที่แย่ที่สุดคือเปราะมาก ขันแน่นหน่อยเดียว แตก
จะเห็นว่าผมต้องดามไว้ด้วยเชือก
ในที่สุด ผมได้ใช้คอนเซ็บเดิมแต่เปลี่ยนไปใช้ท่อขนาด 2 นิ้วที่ดูน่ากลัว(#59)
และข้อต่อ y 45^oราคาอันละ 26 บาทเท่านั้น แต่ไม่มีเกลียว ต้องยึดด้วยกาว
บางจุดก็ไม่ทากาว ทำให้ถอดประกอบได้เวลาไม่มี pick up มาช่วยขนก็จะถอดเป็นบางชิ้นใส่ท้ายรถได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 17 พ.ย. 2548 (11:43)
อ.นิรันดร์

เรื่องท่ออะลูมิเนียม หรือเรื่องอื่นๆเกี่ยวกับการหาวัสดุ การทำฐานหรือตรงที่ยากๆของจรวด คงต้องรบกวนไปถามช่างวัฒน์โดยตรงเลยดีกว่าครับ เพราะผมก็ไม่ค่อยทราบเหมือนกัน
ส่วนตัวผมได้แต่คอนเซปของวิธีการหรือการออกแบบ เรื่องการทำเป็นของช่างวัฒน์ทั้งหมดครับ

ท่ออะลูมิเนียมที่ใช้ เท่าที่ดูผมคิดว่าจะหนากว่าที่เขาทำราวรถเมล์นะครับ เพราะหากบาง ท่อจะหักง่ายที่ร่องโอริง และท่อจะมีขนาดเท่ากับท่อน้ำปะปา ช่างวัฒน์ต้องเอามากลึงออกให้พอดีตามต้องการครับ ส่วนท่อสแตนเลสเห็นว่าแพงแล้วยังกลึงยากด้วย

อย่างไรหากท่อสแตนเลสของอ.นิรันดร์พอดีกับปากขวดเลยก็วานบอกช่างวัฒน์ด้วยนะครับ เผื่อเขาสนใจจะเอามาแทนที่ท่ออะลูมิเนียม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 17 พ.ย. 2548 (12:01)

ภาพฐานยิงเล็กพริกขี้หนู และแนวแรงที่กระทำอย่างคร่าว ๆ เมื่อคำนวณทอร์กรอบฟัลคลัม จะพบว่าไม่สมดุล การแก้ไขในเบื้องต้นก็คือ ตอนแข่งก็ให้เด็กช่วยกันกดฐานยิงให้นิ่ง ทำให้เกิดท่าไม้ตายของทีมกฤษณ์กังวาน 1 FUSION

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 17 พ.ย. 2548 (12:13)

เล็กพริกขี้หนูรุ่น 3 ทำให้นักศึกษาส่งการบ้าน มีแกนเสริมด้านหลังไว้รับแกนส่ง แต่สังเกตว่ายังต้องเหยียบไว้อยู่ดี Fusion คือการหลอมรวมระหว่างคนกับฐานยิงเข้าด้วยกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 17 พ.ย. 2548 (12:16)

ภาพสวย ๆ ที่เห็นทั้งจรวดกลางอากาศ สายน้ำ หมอก ฐานและคนยิง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 17 พ.ย. 2548 (21:52)

ภาพตัวปล่อยจรวดรุ่นซี่ลวดจักรยาน ผมลองทำเป็นต้นแบบก่อน แล้วค่อยประกอบเป็นฐานภายหลัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 17 พ.ย. 2548 (21:54)

ภาพใกล้ๆ ซี่ลวด 2 อัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 17 พ.ย. 2548 (21:57)
อีกรุ่นหนึ่ง ผมลองใช้ลูกปืน 4 ลูกเป็นตัวล๊อก
ผมเลียนแบบคอปเปอร์ลม ผมถอดชิ้นส่วนออกมาดู
แล้วลองทำตาม พอล๊อกได้ แต่ต้องพัฒนาต่อ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 17 พ.ย. 2548 (21:59)

ภาพรุ่นลูกปืน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 151 17 พ.ย. 2548 (22:04)

เป้าหมายคือยิงข้ามตึก ระยะจากจุดยิงถึง ผนังตึกด้านใกล้ ประมาณ 220 เมตร ตัวจรวดเป็นคนละตัวกับตัวที่ยิง เนื่องจากลูกสาวกะว่าจะถ่ายตอนจรวดออกจากฐาน แต่ถ่ายไม่ทัน จรวดตัวที่จะข้ามตึก ใกล้เคียงกัน แต่ปีกแคบกว่า เพื่อลดแรงต้าน ส่วนหัวเหลืองตัวนี้เหินฟ้า ตกสระ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 152 17 พ.ย. 2548 (22:09)

จรวดหัวสีฟ้าของผมข้ามตึกสำเร็จ ผมใช้ขวด1.25 ลิตร เป่าได้ 1.6 ลิตร ต่อหัวไม่ต้องยาวมาก ยิงที่ความดัน 100 ปอนด์ ใส่น้ำ 450 ซีซี มุมยิงประมาณ 35 องศา ภาพที่เห็นเป็นภาพด้านหลังตึก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 153 17 พ.ย. 2548 (22:11)
ช่วยส่งวิธีการทำโดยละเอียดมาให้ทีได้มั้ยคะ ที่ akiko_072@hot จะเปนพระคุนมากคร่าๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 154 17 พ.ย. 2548 (22:13)

มองหาอยู่นาน หล่นอยู่นี่เอง แต่ทำไมถึงสภาพเป็นแบบนี้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 155 17 พ.ย. 2548 (22:16)

สาเหตุคือโดนต้นไม้ แล้วหล่นอยู่ใต้ต้น สภาพจึงเป็นอย่างที่เห็น ถ้าไม่โดนต้นไม้คงไปต่อได้อีกสัก 5 เมตร ระยะที่ได้ก็น่าจะอยู่ที่ 230 เมตร คงต้องพัฒนาต่อ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 156 17 พ.ย. 2548 (22:30)
ผมสังเกตเห็นว่าท่อน้ำ 4 หุนที่เป็นโลหะ จะพอดีกับปากขวด
คิดว่าน่าจะใช้การได้ดี แต่มีน้ำหนักมาก อีกอย่างต้องใช้เครื่องกลึงโลหะจึงจะกลึงได้ โดยส่วนใหญ่เวลาผมใช้โอริง ผมจะไม่ค่อยกลึง ผมใช้ตัดต่อท่อใหญ่แล้วสวมท่อเล็กกว่ารองด้านใน
แล้วก็เลือกโอริงที่พอเหมาะ
ผมลองทำฐานยิงแบบน่ารัก หรือแบบเฮอาตามที่อ.สุวรรณว่า
ตอนนี้อญยู่ระหว่างดำเนินการแต่ก็พอเป็นรูปร่างบ้างแล้ว
ฐานนี้หนัก 8 กิโลกรัม ถอดพับเก็บได้ไม่เกะกะ ปรับมุมยิงได้ ใช้น้ำเป็นตัวการสำคัณ ถ้าไม่มีน้ำตัวมันจะเบามาก
ผมจะให้ดูภาพวันหลัง ปล่อยให้คิดกันเล่นๆ ไปก่อน ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้เกิดเหตุการณ์แปลกๆ แบบสนุกๆ คือ หลังจากยิงเสร็จ ฐานยิงจะสลายตัวทันที ถ้าเป็นไปได้คงสนุกน่าดูเลยนะครับ
ผมสังกตฐานยิงของ อ.สุวรรณ ก็เป็นแสตนเลสไม่ใช่หรือครับ ผมเห็นมันสะท้อนแสงวับๆ น่าสนใจครับ
อ.นิรันดร์ครับ ฐานผมขยัยเล็กน้อย ถึงปานกลาง ไม่หงายหลังหรอกครับ