จำนวน 25 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 10 พ.ย. 2548 (11:43)
ขอบคุณ"แม่ของทีมลูกพระรถ"ที่ร่วมแสดงความคิดเห็นครับ
ลองบอกให้เด็ก ๆ ของอาจารย์มาคุยด้วยสักคนละคำสองคำสิครับ

ไปบ้านคุณ"นิวัฒน์" เป็นอย่างไรบ้างครับ
เอามาถ่ายทอดหน่อยเถอะ เวลาแข่งจะได้สูสึกันบ้าง
ชนะขาด ไม่สนุกหรอกนะครับ

เด็ก ๆ ในทีมที่ผมดูแลก็โต ๆ กันไปหมดแล้ว
ไม่รู้ว่าต่อไป โรงเรียนจะส่งเด็กมาให้ผมใหม่หรือเปล่า
เพราะปีที่แล้วทำเขาตกรอบคัดเลือกหมด
ดีที่มีสาวเจียงใหม่มาให้ฝึก 5 คน
หวังว่าเธอคงไปขยายผลต่อให้ชาวเชียงใหม่เป็นจ้าวจรวดขวดน้ำ
ยังเรื่องต่อขวดกับยิงสองต่อ ที่ยังไม่ได้ถ่ายทอดออกไป เพราะยังไม่รับรองผลงาน
งานนี้ ผมได้ลูกสาวเพิ่มขึ้นมา 5 คน เรียกว่าไปหลงอยู่ที่อ.พร้าว จ.เชียงใหม่ คงมีที่ซุกหัวนอน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 12 พ.ย. 2548 (10:48)
เรียน อาจารย์นิรันดร์
ที่ไม่ได้ขยายเรื่องการไปบ้านคุณสุวรรณเพราะจำชื่อคนได้ไม่ถูกต้อง และเทคนิคการทำก็กลัวบอกไม่ถูก เพราะลืมเอากล้องไปจะเล่าโดยไม่มีรูปก็กลัวว่าคนอื่นจะงง และส่วนใหญ่นักเรียนถามข้อที่สงสัยและข้อบกพร่องว่าควรปรับอย่างไร ก็เลยรอจ้องว่าคุณสุวรรณหรือช่างนิวัฒน์จะเข้ามาคุย แต่คาดว่าน่าจะไปต่างจังหวัด ก็ขอคร่าวๆก่อนนะคะถ้าผิดประการใดทักท้วงด้วย สมาชิกที่ไปทั้งหมดมีอาจารย์สมศักดิ์และอาจารย์ดนัยจากศรีบุณย์(ไม่รู้จำชื่อผิอหรือเปล่า) อาจารย์สมศักดิ์และลูกศิษย์อีก7คนจากวิสุทธิ์รังษี อาจารย์และลูกสาวจากเทคนิคสุรินทร์ และทีมพนัส พบกันประมาณ 10โมงเช้าเป็นการแลกเปลี่ยนตั้งแต่วิธีเป่าขวดของแต่ละทีม พาดพิงถึงอาจารย์นิรันดร์ด้วยความคิดถึงเสมอ(โดยเฉพาะคุณสุวรรณอยากให้อาจารย์มามาก ) วิธีการต่อขวดให้ดีเริ่มตั้งแต่การวัดเส้นรอบวงของขวดแต่ละขวดให้แตกต่างกันประมาณ 2-3 มิล แต่ของศรีบุณย์ใช้เข็มขัดเส้นนอกเป็นแฟนต้าจะต่อได้พอดีโดยไม่ต้องทำอะไร ของคุณสุวรรณใช้เป่าลดหรือเพิ่มขนาดของขวดเป๊ปซี่ ส่วนทีมพนัสใช้วิธีการเลือกขวดให้พอดี การหยอดกาวของศรีบุณย์ใช้วิธีเอาเสาอากาศส่วนที่เล็กที่สุดมาตีให้แบนแล้วสอดเข้าระหว่างขวดกับเข็มขัดใช้ไซริงค์ดูดกาวรอคไทด์ค่อยๆฉีดเข้าบริเวณที่สอด พร้อมเลื่อนเหล็กวนรอบขวด คุณสุวรรณใช้ซ่อมเป็นตัวสอด ทีมพนัสใช้เข็มเย็บผ้าเบอร์ใหญ่เป็นตัวสอดและใช้กาวร้อน การทำจรวดสองตอน ตัวส่งตัวล่างของทีมพนัสจะมีลักษณะคล้ายกันกับของคุณสุวรรณเพราะมีโอกาศได้เห็นก่อนไปญี่ปุ่นแต่คิดวิธีทำไม่ได้หลังกลับจากญี่ปุ่นด้วยเวลาที่จำกัดและแรงกดดันนักเรียนทุ่มเททำจนได้ด้วยความทึ่งของครู ลักษณะตัวส่งล่างเป็นขวดสองลิตรเจาะรูที่ก้นขวดใช้จุ๊บจักรยานเสียบและยาด้วยกาวอีพอกซี่เพื่อให้ลมเข้าตัวบนได้แต่ออกไม่ได้ ตัวเลื่อนเพื่อปลดสลักจะใช้ขวดเป๊ปซี่ส่วนหัวมาตัดให้มีขนาดพอดีกับข้อต่อขนาดประมาณ 6 หุน(ไม่แน่ใจขนาดแต่เป็นขนาดเดียวกับตัวปลดลอคของฐานยิง)และใส่ข้อต่อยาด้วยกาวร้อนผสมแป้ง(ไม่แน่ใจว่าคุณสุวรรณใช้กาวอะไร) สวมตัวเลื่อนปลดลอคเข้ากับตัวส่ง ควรมีความหลวมพอประมาณเส้นรอบวงตัวนอกมากกว่าตัวใน 3-5 มิล วิธีการปลด ทีมพนัสใช้วิธีการติดปีกตัวส่งและตัวเลือนบากปีกเพื่อใส่ยางวงได้ ใช้ยางวงเป็นตัวปลดลอค ส่วนของคุณสุวรรณเป็นการปลดอัตโนมัติโดยการเจียด้านในของท่อพีวีซีให้มีสโลบซึ่งช่างนิวัฒน์เป็นคนเจีย(ต้องพอดี จึงจะปลดลอคได้) ทีมพนัสทำไม่ได้นอกจากจะสั่งทำ ถ้าอาจารย์นิรันดร์จะนำรูปจรวดของคุณสุวรรณมาดูน่าจะทำให้คนอื่นๆเข้าใจง่ายขึ้นนะคะ หลังจากนั้นก็เป็นการซักถามถึงข้อสงสัยต่างๆ ช่างนิวัฒน์นำเครื่องมือออกมาใหนักเรียนฝึกทำ สนุกมากเพราะมีเด็ก กินก๋วยเตี๋ยวเรือด้วยความอร่อยมากๆๆๆ กินคนละหลายชาม อิ่มสบายใจ มีความสุขที่ได้มีโอกาสพบปะกัน คิดถึงอาจารย์มาก ทุกคนได้พูดคุยถึงความทุ่มเทของอาจารย์นิรันดร์และฝากขอบคุณที่เปิดเวบนี้ให้ทุกคนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความรู้ ขอบคุณมากๆค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 12 พ.ย. 2548 (18:02)
เสียดายมาก ๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมวงก๋วยเตี๋ยวเรือด้วย
วันหยุดของผมไม่ค่อยตรงกับชาวบ้าน
สัปดาห์หนึ่งผมหยุดวันจันทร์วันเดียว
เวลาพาเด็กไปแข่งหรือไปซ้อมก็ต้องลางานไป
โดนหักเงินทุกครั้ง รวมกันแล้วมากกว่ารางวัลที่ 1 คะแนนรวมอีก
แต่ด้วยอยากให้เด็กมีกำลังใจก็ยอม

ช่วงนี้ เด็กของผมเริ่มจะตะลุยเอ็นทรานซกันแล้ว
ก็เนือย ๆ เรื่องจรวดน้ำไป
เด็กเชียงใหม่ก็กลับไปหมดแล้ว
ยังหาทีมใหม่ไม่ได้

ของคุณที่เอาหลักการสำคัญมาเล่าให้ฟัง

แข่งที่เกษตร ก็คงไปร่วมไม่ได้ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 12 พ.ย. 2548 (21:53)
ทีมพนัสเองก็เริ่มมีปัญหาการส่งต่อของรุ่นพี่กับรุ่นน้อง เพราะรุ่นพี่เริ่มอิ่มตัวเพราะตะลุยทำมาค่อนข้างยาวนาน 2 ปีเต็มและปีนี้ก็อยู่ ม.5(เท่าแกมม่า)ทุกคนเริ่มอยากเต็มที่กับการเรียนซึ่งครูก็เห็นด้วยเพราะนั่นคืออนาคต แต่งานจรที่ไม่คาดคิดกลับกลายเป็นการให้ความรู้กับโรงเรียนอื่นๆและการทำพิธีเปิดงานต่างๆโดยใช้จรวดขวดน้ำ ซึ่งเราเองก็อยากให้ความร่วมมือแต่ติดขัดเรื่องการเรียนของนักเรียนและการสอนของครูซึ่งเป็นหน้าที่หลักทำให้ค่อนข้างอึดอัดใจบ้าง แต่ที่แน่ๆคือปีนี้ไปแข่งที่เกษตรไม่ได้แน่นอน ทีมพนัสติดสอบวิชา รด.ซึ่งหลีกเลี่ยงยาก และครูอยากพักเพราะไม่มีเวลาให้ครอบครัวซึ่งสำคัญมากเช่นกัน ก็อยากไปดูแม้ไม่ได้ไปแข่งถ้ามีเวลาจะพาครอบครัวไปดูค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 13 พ.ย. 2548 (22:17)
อาจารย์ก็ตั้งทีมครอบครัวไปแข่งจรวดแบบ Radiation หรือคู่บุญสิครับ
จะได้ยิงจรวดนัดเดียวไปได้สองต่อ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 13 พ.ย. 2548 (23:57)
ยินดีครับกับกระทู้นี้ แล้วจะแวะมาคุยด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 14 พ.ย. 2548 (08:10)
ทำจรวดน้ำแล้วได้อะไร ของคู่บุญได้ดังนี้ครับ

ครั้งแรกเลยอยากทำเพราะอยากพิสูจน์วิธีการคิดของตัวเองว่าจะสู้คนอื่นได้หรือเปล่าโดยเริ่มจากสิ่งที่เราไม่รู้อะไรเลย ซึ่งผลออกมาก็น่าสนใจดี

สองได้พบสิ่งที่สำคัญในสิ่งที่เราเรียกว่า ความคิดสร้างสรร อพวช ก็อาจไม่คาดว่าความคิดจะพาจรวดน้ำไปได้เร็วและไกลขนาดนี้ ผมเองก็แปลกใจอยู่ว่าสิ่งที่เราคิดว่าดีทีสุดจนคิดว่าเกือบจะสมบูรณ์แล้ว พอคิดไปเรื่อยๆก็มีสิ่งใหม่เข้ามาได้เรื่อยๆไม่รู้จบ

สาม ได้มีส่วนช่วยให้เด็กไทยได้พัฒนาด้านความคิดในทางสร้างสรรค์ ผมภูมิใจมากที่ได้ยินเด็กนักเรียนของพนัสฯพูดว่า เขาทึ่งในความมหัศจรรย์ของสมองมนุษย์ในการคิดสิ่งใหม่ๆ

สี่ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆทั้งจากตนเองและแหล่งความรู้ต่างๆซึ่งอาจนำไปดัดแปลงให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองในด้านอื่นๆด้วย

ห้า ได้รู้จักคนดีๆและมีความสามารถเพิ่มมากขึ้น

หก (อันนี้แฟนฝากมา) ทำให้หัวหน้าทีมมัววุ่นอยู่กับจรวดน้ำจนไม่มีเวลาไปทำอย่างอื่น (ที่แฟนไม่อยากให้ทำ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 14 พ.ย. 2548 (19:39)
เคยคิดจะส่งแข่งเหมือนกันค่ะเพราะลูกชายกับคุณแม่ชอบเหมือนกัน แต่ลูกสาวชอบอ่านหนังสือไม่ชอบงานประดิษฐ์ คุณพ่อทำงานไกลขับรถทุกวันได้พักเฉพาะวันอาทิตย์
คุณพ่อก็เลยอยากอยู่บ้านและอยากให้ทำอาหารอร่อยๆทาน
เพื่อหัวหน้าครอบครัวก็พานร.ทำจันทร์-ศุกร์ เสาร์ทำงานบ้าน
วันอาทิตย์หยุดให้ครอบครัว 1 วัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 14 พ.ย. 2548 (22:52)
ที่บ้านผม ก็เล่นกันอยู่สองคน ผมกับลูกชายคนเล็ก
แต่พอถึงเทศกาลแข่งจรวด
คุณแม่ก็จะเป็นคนเตรียมเสบียงให้กับกองทัพจรวด
ลูกสาวคนกลางจะเป็นคนเตรียมเสื้อทีมให้มีลวดลายเป็นเอกลักษณ์
ของ Radiation
ส่วนลูกสาวคนโต ทำงานแล้วและกำลังเรียนต่อ ป.โท ก็คอยมาเชียร์ถ้ามีโอกาสครับ
บางปี คุณปู่คุณย่าของลูก ๆ (แฮะแฮะ ก็พ่อแม่ผมนั่นแหละครับ)
ซึ่งอยู่ที่ศรีราชา ก็พาหลาน ๆ บ้านอา ๆ มาเชียร์ลุงเล่นจรวด

สำหรับผมแล้ว การเล่นจรวดน้ำก็เป็นกิจกรรมครอบครัวที่อบอุ่นดีครับ
บางครอบครัว ก็อาจไปแข่งรถแรลลี่ ไปเที่ยวน้ำตก ไปล่องแก่ง ฯลฯ
เราก็มาอพวช เล่นจรวดครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 6 ม.ค. 2549 (23:16)

ไปเที่ยวเชียงใหม่เมื่อปีใหม่ ไปถึงพร้าว ได้เจอลูกสาวครบทั้ง 5 คน(ชงโคตระการ) ดีใจมากเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 6 ม.ค. 2549 (23:30)

พร้าว อยู่ทางเหนือของเชียงใหม่ ติดกับเชียงราย มีภูเขาล้อมรอบ วันที่ไป อากาศกำลังสบายไม่หนาว พอกลับมาได้วันเดียว เด็กบอกว่าที่พร้าวหนาวมาก ต้องสวมเสื้อ 4 ชั้นไปโรงเรียน นุ่งกางเกงขายาวซ้อนสองชั้นอีกด้วย รักษาสุขภาพนะเด็ก ๆ แล้วก็ถ่ายทอดวิทยายุทธให้น้อง ๆ ปีหน้า"พร้าว"จะได้ลงสนามแข่งจรวดอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 7 ม.ค. 2549 (00:02)
น่ารักๆๆๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 10 ม.ค. 2549 (14:40)
จะสมัครเป็นลูกเขยหรือเปล่าล่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 10 ม.ค. 2549 (15:50)
ผมขอชมด้วยคนครับว่าน้องๆน่ารักมาก แต่ไม่สนเป็นลูกเขยหรอกครับคุณพ่ออออ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 14 ม.ค. 2549 (11:27)
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ เป็นไปได้ขอเบอร์ติดต่อด้วยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 14 ม.ค. 2549 (11:31)
ขอด้วยคนค๊าบบบบบบบบ แบ่งๆกานนะคุนป่านถ้าได้
คริๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 14 ม.ค. 2549 (21:33)
คุณกระจิบ ขืนมาสมัครฯ คงมีปัญหาครอบครัวแน่

เด็ก ๆ อยากให้เรียนหนังสือมากกว่าให้เบอร์โทรนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 28 มี.ค. 2550 (17:28)
พวกพี่ๆ พร้าวน่ารักทุกคนเลยคับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 29 มี.ค. 2550 (09:07)
ผมเมื่อก่อนเป็นอาจารย์ผู้ควบคุมทีม ผู้เข้าแข่งขัน แต่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นวิทยากรให้กับทีม แต่จะทำหน้าที่อะไรที่ได้แน่นอนคือเพื่อนพ้องน้องพี่ที่บ้าจรวดพอๆกัน คุยกันเป็นเพื่อนกัน มีเด็กๆต่างโรงเรียนมาทักทาย เราแข่งกันเป็นมิตรกัน ฟังดูแปลกไหมละ แต่เป็นความจริง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 30 มี.ค. 2550 (11:13)
ขอบพระคุณอาจารย์ดนัยที่แวะมาคุยครับ