จำนวน 421 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8- 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 124 22 ก.พ. 2549 (12:04)

ภาพจาก : http://www.indianajiw.com/phukradungtrip.asp แหล่งสืบค้น http://www.loei.go.th/ http://www.hamanan.com/tour/leoy/ http://www.tat.or.th/thai/province.php?province=38®ion_id=4 http://www.indianajiw.com/phukradungtrip.asp http://www.sabuy.com/hot/phukradung/

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 125 22 มี.ค. 2549 (11:55)
ครูชิตเลือกกล้องได้รึยังครับ :) ยิ้ม 1 ครั้งครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 126 22 มี.ค. 2549 (12:59)
เดี๋ยวไปเข้าค่ายอบรมธรรมทายาทหญิงแล้วจะเอาบุญมาฝากครูชิตกับคนรักจักรวาลนะคะ
จะไปวันที่ 26 นี้ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 127 27 มี.ค. 2549 (14:30)
ก็ขอให้สิ่งที่คุณ samongi ที่ยึดถือปฏิบัติ พาพบแต่สิ่งที่ดีงามความสุขความสมหวังในสิ่งตนที่ปรารถนาครับ
คนรักจักรวาลครับ บังเอิญผมนำเงินไปซื้อที่ดินเสียก่อนก็เลยไม่ได้ซื้อกล้อง ที่เหลือก็เก็บไว้เตรียมศึกษาต่อ สมัครไว้ 2 แห่ง เอก บริหารการศึกษา ม.รามคำแหง และ เอกภูมิศาสตร์ ม.มหาสารคาม แต่ผมจะเลือก เอก บริหารการศึกษา ม.รามคำแหง เหตุผล ข้อหนึ่งคือ ใกล้บ้าน คาดว่าอีก 2 ปี คงจะสำเร็จครับ อ้อ ไม่ทราบว่ากล้องตัวใหม่ของคนรักจักรวาลถึงไหนแล้ว ไม่เห็นเล่าสู้กันฟังเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 128 7 เม.ย. 2549 (13:40)
รายงานเกรดค่ะ
ตัวอื่นได้ B+ หมด
เกรดไม่ออก 2 ตัว คือ ภาษา C กับสถาปัตยกรรมคอมฯ
แคล 2 ได้ D มากค่ะ ฉุดเกรดมากเลย
แถมพ้วงด้วย D+ ของ VBA

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 129 7 เม.ย. 2549 (13:48)
ขอให้กำลังใจเพื่อนๆที่ได้เกรดน้อย
เกรดไทม่สำคัญเท่าความรู้ที่ได้ค่ะ
ได้ D+ มาไม่ใช่เรียนไม่รู้รู้เรื่อง
แต่เป็น กรรม + ดวง ที่บังตาไว้
จะบอกว่าสำหรับ VBA ไม่ใช่ว่าเขียนโปรแกรมไม่ได้
เขียนได้ค่ะ
แต่ .....
ชีวิตไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
ทุกอย่างต้องม้อุปสรรค
แต่ ......
อุปสรรค จะสอนเราว่า
เราเข้มแข็ง
และ ......
กำลังใจของคนรอบข้างช่วยเราได้ดีที่สุด
ขอบคุณกำลังใจของครูชิต และคุณคนรักจักรวาล
และทุกๆกำลังใจค่ะ ที่ช่วยทำให้ผ่านอุปสรรคไปได้
ขอบคุณมากค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 130 16 เม.ย. 2549 (11:25)
ก็ยินดีด้วยครับ samongi ไม่ทราบว่าสงกรานต์ ปีนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ การศึกษาหรือการเรียนก็คงไม่มีอุปสรรค ทุกอย่างแก้ไขได้ครับ ปัญหามีไว้ให้แก้ อย่าหนีนะครับ ยิ่งหนียิ่งตาม ยิ้มสู้กับมัน หาสาเหตุว่ามันมาจากขั้นตอน วิธีการหรือกระบวนการใด มีอุสรรค ปัจจัย หรือเงื่อนไขใดบ้าง ดูไปทีละจุด แล้วความสำเร็จจะเป็นของเราครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 131 16 เม.ย. 2549 (11:34)
ผมเชื่อว่าคุณ samongi จะเป็นผู้สำเร็จในชีวิตและการงานแน่นอนครับ เหตุที่มีความพยายาม(ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น) ความรู้หรือปัญญาจะเกิดขึ้นได้อย่างสมบูรณ์ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจรับและลงมือปฏิบัติครับ ถึงแม้ว่าวันนี้อาจจะยังไม่ใช่แต่วันหน้ายังมีครับ ให้กำลังใจเสมอ(คิดดี ทำดี สร้างประโยชน์แก่บ้านเมืองครับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 132 18 เม.ย. 2549 (16:03)
ขอบคุณนักเจ้า ม่วนอกม่วนใจ๋ ปี๋ใหม่เมืองเน้อเจ้า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 133 18 เม.ย. 2549 (20:41)
บ่เป็นหยัง น้องหล่า !

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 134 18 เม.ย. 2549 (20:44)
คนฮักจักวาล เป็นจังใด๋แน ?

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 135 19 เม.ย. 2549 (16:26)
สวัสดีปีใหม่ไทย ครับ คงไม่ช้าเกินไปนะครับ (ด้วยความที่เห่อกล้องครับ กลางวันทำงาน กลางคืนดูดาว (555) เวล่ช่างมีน้อยเหลือเกินสำหรับผมแต่ละวัน ๆ มันช่างน้อยมาก ๆ อยากให้วัน ๆ นึง มีเวลาซัก 30 ชม.จะได้มีเวลาให้ทำอะไรได้อีกมากมาย


***ปีใหม่ไทยปีนี้ขอให้มีความสุขสมหวังในทุกเรื่อง อุปสรรคใดที่ยังค้างคาอยู่ขอให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี สุขภาพแข็งแรงทุกคนตลอดไปนะครับ***

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 136 19 เม.ย. 2549 (19:33)
ผมก็พลอยมีความสุขไปด้วย เมื่อเห็นหลายท่านมีความสุขและสมหวัง สำหรับ น้อง samongi ก็ขอให้ตั้งใจศึกษาให้จบเร็วๆเพราะการศึกษานี้หละที่สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตเราได้ดีที่สุด ไม่เชื่อก็ลองจบดู ! อดทนหน่อยนะน้อง ครู...ชิต คนรักจักรวาล ให้กำลังใจอยู่นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 22 เม.ย. 2549 (01:48)
ถ้ามองโลกในแง่ดี โลกนี้ยังมีสิ่งดีๆไม่ใช่หรอ
ถ้าจะทำเพื่อสิ่งดีๆ หรือใครสักคนก็ไม่แปลก
และถ้าจะสู้ก็พร้อม จะพยายาม ไม่หวาดกลัวทั้งนั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 24 เม.ย. 2549 (02:07)

สอยดาวเสาร์มาฝากครับ ช่วงนี้เหงามาก ๆ เหมือนกัน คิดถึงแฟนเก่ามากครับ ผมเป็นคนนึงที่ต้องเลิกกับแฟนในขณะที่เราวางแผนไว้ว่าจะแต่งงานกัน แต่กลับต้องมาเจอปัญหาที่สวรรค์ไม่เข้าข้างผมเลย ชีวิตตอนนี้เหมือนกับอยู่กับ เอกภพจริง ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 24 เม.ย. 2549 (02:08)

ยังถ่ายไม่เก่งเลยครับ กำลังฝึกฝนอยู่ นี่ถ่ายจากกล้องดิจิตอลปัญญาอ่อนนะครับ ยังไม่มีเงินเหลือพอจะซื้อกล้องดี ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 24 เม.ย. 2549 (07:24)
ขอบคุณมากครับ คนรักจักรวาล การที่เราได้ทำกิจกรรมโปรด สร้างสรรค์ ผมว่ายิ่งกว่ากำไรของชีวิตแล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 24 เม.ย. 2549 (07:31)
ขอบคุณ สำหรับแนวการดำเนินชีวิตที่ดีจาก คุณ drink ครับ
ว่าแล้วผมนึกถึงเพลงที่ขับร้องโดย เจิน เจิน บุญสูงเนิน (ชีวิตต้องสู้) ที่ว่า "ต้องสู้ ต้องสู้ จึงจะชนะ" ถ้าผิดก็ขออภัยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 26 เม.ย. 2549 (12:49)
ภาษา C ได้ B+
สถาปัติคอมได้ B มา
น่าเสียดายที่สุด
หากคนที่เข้ามาชมกระทู้นี้กำลังอยู่ในวัยศึกษาเล่าเรียนอยู่ล่ะก็
ขอเตือนเลยนะ
ก่อนสอบรักษาสุขภาพให้ดีอย่าให้แฮงค์นะคะ
อ่านสอบอย่างหนักไปทุกวิชา
แฮงค์ 2 วิชาสุดท้าย VBA ไม่เท่าไร
สถาปัติคอมนี่หมายมั่นปั้นมือว่าอยากได้ A
อาจารย์ก็พูดแล้วว่าถ้าทำได้จะให้ A เพราะคะแนนอยู่ในเกณฑ์ค่อนข้างดี - ดีมาโดยตลอด
เนื่องด้วยโปรเจ็คส์หนัก จะสอบก็จะสอบ นอนตี 3 ตี 4 หรนือบางทีไม่ไนอนมาเป็นอาทิตย์แล้ว
ก่อนวันสอบสถาปัติพอสอบแคล 2 เสรฌจ รู้สึกเหนื่อยมากกลับมาบ้าน เกือบ 4 โมง ขึ้นไปอาบนำกะจะทวนอีกรอบหลังจากอ่านหลายรอบบแล้ว
ปรากฎว่าหลับตั้งแต่ 4 โมงเย็น - 7 โมงเช้าตื่นมาตาลฃีตาเหลือกรีบอาบนำแต่งตัวไปสอบ ยก CPU เก็บสายไฟต่างๆนานา
ถอด Desktop (หน้าจอนั่นแหละค่ะ) เก็บเมาส์กับคีย์บอร์ดใส่ถุง
เพราะหลังสอบสถาปัติเสร็จต้องสอบโปรเจ็คส์ VBA อีก
ไม่ได้ทานข้าวไปอีก
ออกไปโบกรถเมล์เพราะของเยอะไม่สามารถเอาขึ้นรถเครื่องไปได้
เข้าห้องสอบ 8 โมงครึ่งเปะ
สรุปว่าใช้ความรู้และความดีที่เราตั้งใจเรียนมาโดยตลอดเทอม
ตอบเท่าที่ตอบได้
เข้าไป 20 นาทีก็ออกแล้วย เพราะไม่ทราบจะเขียนอะไรมากกว่านี้อีก
ข้อที่เว้นไว้คะแนนเยอะทั้งนั้นเลย
ออกไปก็บอกกับตังเองว่า
เอาวะ ช่างมันเถอะเตรียมตัวสอบโปรเจ็คส์กดีกว่า
เป็นไงเป็นกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 26 เม.ย. 2549 (13:09)
ยังค่ะยังไม่หมดแค่นั้น
จะด้วยความเหนื่อย ลน หรืออะไรก็ไม่ทราบ
โปรดนึกสภาพ ผู้หญิงแต่งชุดนักศึกษา รองเท้าคัชชู
ในเมือของเธอประกอบไปด้วย หน้าจอคอมอันใหญ่เบ้อเริ่ม
บนหน้าจอคอมนั้นเองมี CPU วางในถ้านอนอยู่
ตัดไปที่ปากของเธอ
คาบถุงพลาสติกที่ใส่เมาส์และคีย์บอร์ด
รบกวนก้มลงไปดูที่คีย์บอร์ดคุณนิดดหนึ่ง ลองคำณวนความยาวดูนะคะ
โอโห สภาพเหมือนยายเพิ้งที่ไหนก็ไม่ทราบ
เหงื่อไหลไคลย้อยกำลังเดินลงบันไดด้วยประสาทความรู้สึกที่เท้า เพราะตาไม่สามารถใช้การได้ ระดบสายตาไม่กว้างค่ะเพราะหน้าจอคอมบังอยู๋
ทันใดนั้น
เพล้งงงงง
ทายสิเกิดอะไรขึ้น
คีย์บอร์ดตกค่ะ โชคดีมาก
แต่จะเก็บยังไงไม่สามารถวางสิ่งที่อยู่ในมือได้
โชคดีอย่างที่สุด ป้าที่กวดอาคารอยู๋เดินมา
"มีอะไรให้ป้าช่วยมั้ย"
ป้าช่วยเก็บคีย์บอร์ดให้หนูหน่อยได้มั้ยคะ
ไหนคีย์บอร์ด ไม่เห็นมีเลย
เวรกรรมป้าไม่รู้จักคีย์บอร์ด
แผ่นดำๆที่ตกอยู่น่ะค่ะ
เอาใส่ไว้ในถูงหรือ
ค่ะ
สักพักมีเด็กปี 1 (รองเท้าผ้าใบเป็นตัวบอกค่ะว่าอยู่ปี 1 ) 2 คน สอบเสร็จแล้วเดินมา
มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะพี่
อีกคนหนึ่งพูด
หนูช่วยถือมั้ยคะ
อ่ะพี่ค่อยๆว่าค่ะ
พี่จะเอาคอมไปที่ไหนเหรอค่ะ
ตึก 3 ค่ะ