วิชาการดอทคอม ptt logo

ลักษณะนิสัยตัวละครในอิเหนา

โพสต์เมื่อ: 12:53 วันที่ 13 พ.ย. 2548         ชมแล้ว: 240,065 ตอบแล้ว: 67
วิชาการ >> กระทู้ >> ทั่วไป
ช่วยบอกลักษณะนิสัยตัวละครของท้าวกุเรปันหน่อยคับ
ขอบคุณมากๆคับ


Nattaphon(202.129.4.163,,)





จำนวน 42 ความเห็น, หน้าที่ | -1-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 4 มิ.ย. 2551 (13:15)

http://www.ppk.ac.th/learnsquare/index.php?mod=Courses&op=lesson_show&cid=5&lid=67&sid=&page=1



 



มีการถามคำถามมากเลยค่ะ ไม่ว่าจะเป็น เรื่องย่ออิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง หรือว่า



วิเคราะห์ตัวละคร  ลองเข้าไปอ่านใน ลิงค์ ข้างต้นนี้ค่ะ



เครื่องมือค้นหาก็ค่อนข้างหาข้อมูลได้ไม่ยากนัก  มีหลายแหล่งเลยทีเดียว



แต่ลิงค์นี้เขาทำภาพได้น่ารักดี  


หน้าใหม่
ร่วมแบ่งปัน1102 ครั้ง - ดาว 55 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 12 ส.ค. 2551 (14:23)
ช่วยบอกนิสัยของอิดหนาหน่อยค่ะ
rikoe_P@hotmail.com (IP:118.174.218.213)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 7 ก.ย. 2551 (16:51)
ช่วยบอก

นิสัของอิเหนา
น้องซี6 (IP:125.25.123.163)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 2 ก.พ. 2552 (22:44)

วิจารณ์ตัวละคร เรื่อง อิเหนา (ตอนศึกกะหมังกุหนิง)


ท้าวกะหมังกุหนิง


เป็นกษัตริย์ ผู้มีความรัก ความเมตตา ต่อลูกชายของตน วิหยาสะกำ สังเกตได้จากตอนที่ลูกของตนหลงรักนางบุษบา ถึงจะรู้ว่านางบุษบามีคู่หมั้นแล้วแต่ ด้วยความสงสารลูก ก็ได้ไปขอนางบุษบาให้  ถือเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ที่มีให้แก่ลูกแต่เป็นผู้มีโทสะ รุนแรง  ไม่ยังคิด สังเกตได้จาก ตอนที่ท้าวกะหมังกุหนิงส่งราชทูตไปสู่ขอนางบุษบา ได้ถูกท้าวดาหาปฏิเสธ ท้าวกะหมังกุหนิงทรงโกรธ จึงทัพไปตี เหตุการณ์นี้เป็นการแสดงให้เห็นถึง ความมีอารมณ์ ความขาดสติมาก ไม่ได้คิดไตร่ตรองเสียก่อน ทำการใดๆ ส่งผลทำให้เกิดปัญหามากมายภายหลัง


วิหยาสะกำ


เป็นลูกของท้าวกะหมังกุหนิง เป็นผู้มีความเอาแต่ใจตน และลุ่มหลงในรูปรสภายนอก ดูได้จากให้พ่อของตนไปส่งนางบุษบา ทั้งที่รู้ว่านางบุษบามีคู่หมั้นแล้ว แต่ก็ยังต้องการนางบุษบา เพราะ วิหยาสะกำลุ่มเกิดหลงในรูปรส ที่ได้เห็น สังเกตได้จากกลอนที่วิหยาสะกำ ทรงบรรยายถึงความสวยของนางบุษบาดังนึ้


  พระทนต์แดงดังแสงทับทิม               เพริศพริ้มเพราพักตร์คมขำ
       ผิวพรรณผุดผ่องเพียงทองคำ              วิไลลักษณ์เลิศล้ำอำไพ


ท้าวดาหา


เป็นผู้ที่ถือเกียรติแห่งวงศ์เทวามาเป็นอันดับหนึ่ง แต่กลับเป็นผู้ที่เกือบทำให้วงศ์เทวาสิ้นเกียรติเช่นกัน(กรณียกบุษบาให้จรกาและตัดสินใจเปิดศึกกับกะหมังกุหนิง)ท้าวดาหาเป็นผู้ที่ประชดประชันเก่ง ไม่ยอมให้ผู้อื่นมาย่ำยีดาหาง่ายๆ เมื่ออิเหนาตัดสัมพันธ์ก็ประชดอิเหนาและท้าวกุเรปันพระเชษฐา โดยการประกาศยกพระธิดาให้ระตูทันที(อันเป็นการผิดราชประเพณี เพราะวงศ์เทวาจะต้องอภิเษกกับวงศ์เทวาด้วยกันเท่านั้น)แต่ท้าวดาหาก็ทรงทำไปเพราะความโกรธอิเหนาพระนัดดาเท่านั้นไม่ทรงมีพระประสงค์ที่จะยกบุษบาให้จรกาเท่าใดนัก แต่เมื่อทรงคิดได้ก็ไม่ทันการแล้ว


ท้าวกุเรปัน


ทรงตั้งอยู่ในสัจจะมาก ทรงยึดถือความถูกต้องมาก่อน เมื่ออิเหนาก่อเหตุก็ไม่ทรงเข้าข้างอิเหนาแต่อย่างไร ทรงเป็นผู้ที่ถือเกียรติแห่งวงศ์เทวามาเป็นอันดับหนึ่ง เช่นเดียวกันกับท้าวดาหา ท้าวกาหลัง และท้าวสิงหัดส่าหรี ท้าวกุเรปันทรงมีพระทัยเด็ดเดี่ยวมาก จะเห็นได้จากเมื่อทรงโปรดให้อิเหนายกทัพจากหมันหยาไปช่วยดาหารบ ทรงยอมที่จะตัดความเป้นพ่อลูกกันหากอิเหนาไม่ยอมยกไปช่วย


luknam28_@hotmail.com (IP:124.122.158.2)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 2 ก.พ. 2552 (22:52)

ขอแก้นะค่ะ หมายเหตุ :พิมพ์ผิด (อันนี้ดีกว่าค่ะ)

ขอโทษ นะค่ะ


วิจารณ์ตัวละคร เรื่อง อิเหนา (ตอนศึกกะหมังกุหนิง)


ท้าวกะหมังกุหนิง


เป็นกษัตริย์ ผู้มีความรัก ความเมตตา ต่อลูกชายของตน วิหยาสะกำ สังเกตได้จากตอนที่ลูกของตนหลงรักนางบุษบา ถึงจะรู้ว่านางบุษบามีคู่หมั้นแล้วแต่ ด้วยความสงสารลูก ก็ได้ไปขอนางบุษบาให้  ถือเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ที่มีให้แก่ลูกแต่เป็นผู้มีโทสะ รุนแรง  ไม่ยังคิด สังเกตได้จาก ตอนที่ท้าวกะหมังกุหนิงส่งราชทูตไปสู่ขอนางบุษบา ได้ถูกท้าวดาหาปฏิเสธ ท้าวกะหมังกุหนิงทรงโกรธ จึงทัพไปตี เหตุการณ์นี้เป็นการแสดงให้เห็นถึง ความมีอารมณ์ ความขาดสติมาก ไม่ได้คิดไตร่ตรองเสียก่อน ทำการใดๆ ส่งผลทำให้เกิดปัญหามากมายภายหลัง


วิหยาสะกำ


เป็นลูกของท้าวกะหมังกุหนิง เป็นผู้มีความเอาแต่ใจตน และลุ่มหลงในรูปรสภายนอก ดูได้จาก การให้พ่อของตนไปสู่ขอนางบุษบามาแต่งงานกับตน ทั้งที่รู้ว่านางบุษบามีคู่หมั้นแล้ว แต่ก็ยังต้องการแต่งกับนางบุษบาอยู่ เพราะเกิดลุ่มหลงในรูปรสที่ได้เห็น สังเกตได้จากกลอนที่วิหยาสะกำ บรรยายถึงความสวยของนางบุษบา ดังนี้


  พระทนต์แดงดังแสงทับทิม                 เพริศพริ้มเพราพักตร์คมขำ
       ผิวพรรณผุดผ่องเพียงทองคำ                วิไลลักษณ์เลิศล้ำอำไพ


ท้าวดาหา


เป็นผู้ที่ถือเกียรติแห่งวงศ์เทวามาเป็นอันดับหนึ่ง แต่กลับเป็นผู้ที่เกือบทำให้วงศ์เทวาสิ้นเกียรติเช่นกัน(กรณียกบุษบาให้จรกาและตัดสินใจเปิดศึกกับกะหมังกุหนิง)ท้าวดาหาเป็นผู้ที่ประชดประชันเก่ง ไม่ยอมให้ผู้อื่นมาย่ำยีดาหาง่ายๆ เมื่ออิเหนาตัดสัมพันธ์ก็ประชดอิเหนาและท้าวกุเรปันพระเชษฐา โดยการประกาศยกพระธิดาให้ระตูทันที(อันเป็นการผิดราชประเพณี เพราะวงศ์เทวาจะต้องอภิเษกกับวงศ์เทวาด้วยกันเท่านั้น)แต่ท้าวดาหาก็ทรงทำไปเพราะความโกรธอิเหนาพระนัดดาเท่านั้นไม่ทรงมีพระประสงค์ที่จะยกบุษบาให้จรกาเท่าใดนัก แต่เมื่อทรงคิดได้ก็ไม่ทันการแล้ว


ท้าวกุเรปัน


ทรงตั้งอยู่ในสัจจะมาก ทรงยึดถือความถูกต้องมาก่อน เมื่ออิเหนาก่อเหตุก็ไม่ทรงเข้าข้างอิเหนาแต่อย่างไร ทรงเป็นผู้ที่ถือเกียรติแห่งวงศ์เทวามาเป็นอันดับหนึ่ง เช่นเดียวกันกับท้าวดาหา ท้าวกาหลัง และท้าวสิงหัดส่าหรี ท้าวกุเรปันทรงมีพระทัยเด็ดเดี่ยวมาก จะเห็นได้จากเมื่อทรงโปรดให้อิเหนายกทัพจากหมันหยาไปช่วยดาหารบ ทรงยอมที่จะตัดความเป้นพ่อลูกกันหากอิเหนาไม่ยอมยกไปช่วย


 






luknam28_@hotmail.com (IP:124.122.158.2)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 16 ก.พ. 2552 (15:16)

ขอแก้น่ะค่ะ

ต๊อบเล็งค่ะ


มารีโอ้ (IP:118.173.164.157)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 16 ก.พ. 2552 (15:17)

จักรกฤษณ์   ลูก พิ ษอ ณุ   ค่ะ


มารีโอ้ (IP:118.173.164.157)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 26 พ.ค. 2552 (19:10)

ขอบคุณค่ะ


pupu (IP:117.47.236.169)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 7 ก.ค. 2552 (15:07)

อยากได้ของทุกตัวในเรื่องอะหาไม่ได้แล้วงะ


insane (IP:117.47.95.54)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 8 ส.ค. 2552 (15:30)
นิสัยของท้าวสิงหัดส่าหรี ขอบคุณค่ะ
คุณ (IP:203.170.207.129)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 19 ส.ค. 2552 (08:46)

อยากได้นิสัยของจินตะหราวาตี


inugami12@hotmail.com (IP:125.24.196.89)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 24 ส.ค. 2552 (18:21)

อยากได้ตอนท้าวดาหาแก้บน กับบุษบาเสี่ยงเทียนอะค่ะ


I-SATIM (IP:111.84.74.215)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 6 ก.ย. 2552 (15:10)
รายชื่อตัวละครจากวรรณคดีเรื่อง อิเหนา โดยเรียงตามพจนานุกรม
กะปาหงัน ระตูผู้ครองเมืองกะปาหงัน เป็นพ่อของสุหรันกันจาส่าหรี ซึ่งสุหรันกันจา
ส่าหรีเป็นเหมาหลาหงีฝ่ายขวาของอิเหนา
กะปาหลัน ระตูครองเมืองกะปาหลัน เป็นพระเชษฐาของระตูจะมาหรา มีพระราช
ธิดา ๒ พระองค์ คือ รัตนาระติกา และ รัตนาวาตี เนื่องจากประไหมสุหรีของระตูจะมาหรานั้น
ทรงประชวรหนัก ถึงขั้นสิ้นพระชนม์ ทำให้ท้าวกะปาหลันทรงคิดหาประไหมสุหรีองค์ใหม่ให้
อนุชา ซึ่งก็มีพระราชธิดาของท้าวกาหลังที่ทรงสิริโฉมและทรงยังไม่ได้อภิเษกสมรส ท้าวกะ
ปาหลันจึงดำเนินการไปสู่ขอพระราชธิดาของท้าวกาหลัง แต่ด้วยเหตุที่ทั้งสองพระองค์นั้นทรงมีคู่
ตุนาหงันแล้ว ท้าวกาหลังจึงทรงบอกปฏิเสธท้าวกะปาหลัน ท้าวกะปาหลันจึงยกทัพมา เพื่อทำ
สงครามกับเมืองกาหลัง แต่ด้วยเหตุที่ทางเมืองกาหลังนั้นทรงมีคนที่เก่งกาจทางด้านการรบ นั่นคือ
ปันหยี (อิเหนา) และอุณากรรณ (บุษบา) ซึ่งทั้งสองนั้นอาสาออกรบ โดยอุณากรรณเป็นคนฆ่าระตู
จะมาหราสิ้นพระชนม์ และอิเหนาก็ฆ่าระตูกะปาหลันสิ้นพระชนม์เช่นกัน หลังจากนั้นอิเหนาก็ได้
นางรัตนาระติกา พระราชธิดาของท้าวกะปาหลันเป็นชายา โดยมีตำแหน่งเป็นลิกูฝ่ายขวาของอิเหนา
กะระตาหลา ตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของโอรสกษัตริย์ นั่นคือ พระพี่เลี้ยงของอิเหนาและสี
ยะตรา ซึ่งตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของอิเหนามีทั้งหมด ๔ คน คือ ยะรุเดะ ปูนตา กะระตาหลา ประ
สันตา และเพิ่มมาอีกคนนั่นคือ ระเด่นดาหยน ซึ่งประทานโดยพระอัยกีแห่งเมืองหมันหยาให้เป็น
พระพี่เลี้ยงของอิเหนา เมื่อตอนที่อิเหนาเพิ่งเกิด สำหรับกะระตาหลานั้น เป็นบุตรของดะหมัง
เสนาของอิเหนา ซึ่งพระพี่เลี้ยงของอิเหนาคนนั้นมีหน้าที่ติดตามอิเหนาไปทุกหนทุกแห่ง
กะระบูหมี ระตูผู้ครองเมืองกะระบุหมี มีโอรสหนึ่งพระองค์ผู้มีรูปโฉมงดงาม มีพระ
นามว่า ยาหยามาหงัน พระองค์ได้ตุนาหงันไว้กับพระราชธิดารูปโฉมจำเริญตาของระตูมะงาดา
พระนามว่า ดะราหวัน กะระบุหมีมีพระอนุชาหนึ่งพระองค์ทรงพระนามว่า สุหราปาตี ซึ่งยังไร้คู
ครอง พระองค์จึงต้องการที่จะหาคู่ครองให้แก่น้องชาย เนื่องจากธิดาของท้าวกาหลังมีด้วยกันสอง
พระองค์คือ สการะหนึ่งหรัดกับบุษบารากา ทรงมีรูปโฉมงดงามราวกับนางฟ้านางสวรรค์ ระตูกุ
ระบุหมีจึงใคร่อยากขอให้น้องชาย แต่ด้วยเหตุที่ว่าทั้งสองนั้นทรงมีคู่ตุนาหงันอยู่แล้ว อีกทั้งที่เมือง
กาหลังนั้นมีโจรป่าปันหยี ผู้มีฝีมือในการรบ จึงเป็นการยากที่จะได้นางมา ระตูกุระบุหมีจึงคิดเล่ห์
ลวงโดยลอบจับปันหยี แต่บังเอิญว่าจับผิดตัว ไปจับเอาย่าหรัน จึงทำให้นางดะราหวันได้รู้จักกับ
ย่าหรัน(สียะตรา) ในที่สุดย่าหรันก็ได้นางมาเป็นชายา โดยดำรงตำแหน่งเป็นมะเดหวีของสียะตรา
กะหมังกุหนิง ระตูครองเมืองกะหมังกุหนิง เป็นพี่ใหญ่ของท้าวปาหยังกับท้าวประหมัน
และเป็นพ่อของวิหยาสะกำ ซึ่งหมิ่นวงศ์เทวา หาญกล้าทำศึกชิงนางกับทางเมืองดาหา จนทำให้ทั้ง
ท้าวกะหมังกุหนิงกับวิหยาสะกำผู้เป็นโอรส ต้องมาสิ้นชีวาด้วยกัน โดยอิเหนาเป็นผู้สังหารท้าว
กะหมังกุหนิงและวิหยาสะกำโดนสังหารโดยสังคามาระตา อนุชาของอิเหนา เหตุเกิดจากที่วิหยา
สะกำผู้เป็นโอรสของท้าวกะหมังกุหนิงเกิดหลงใหลรักใคร่ในรูปลักษณ์ของนางบุษบาตั้งแต่แรก
เห็นในภาพโดยคร่ำครวญเพ้อหาแต่นางไม่เป็นอันจะกินจะนอน ด้วยความรักของพ่อที่มีต่อลูก
ท้าวกะหมังกุหนิงจึงส่งสารไปสู่ขอนางบุษบา แต่ในขณะนั้นท้าวดาหาได้ยกนางบุษบาผู้เป็นธิดา
ให้แก่ระตูจรกาแล้ว ทำให้ไม่สามารถที่จะยกให้แก่วิหยาสะกำได้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้มีสงคราม
เกิดขึ้น เนื่องจากท้าวกะหมังกุหนิงทรงประมาทฝีมือกำลังของข้าศึก นึกว่าอิเหนาเอาแต่หลงใหลอยู่
กับนางจินตะหราคงไม่ยกทัพมาช่วยเมืองดาหาแน่นอน โดยไม่ทันคิดว่าพวกวงศ์เทวาเขาไม่ทอดทิ้ง
กัน และไม่ทราบด้วยว่าอิเหนาได้รับคำสั่งเด็ดขาดจากท้าวกุเรปัน จึงไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้
ดังนั้นเมื่อท้าวกะหมังกุหนิงยกทัพมาทำศึกที่เมืองดาหา จึงโดนรุกไล่จากกองทัพของระเด่นมนตรี
กุเรปัน ภายใต้การนำของระเด่นดาหยน ระเด่นกะหรัดตะปาตี ระเด่นสุหรานากง และสังคามาระ
ตา ที่ไล่โจมตี สังหารชีวิตไพร่พลของระตูทั้งสามอย่างไม่รอรั้ง จนทำให้ไพร่พลโยธาของกะห
มังกุหนิงพากันย่อยยับนับไม่ถ้วน กระทั่งพากันเผ่นหนีไปตายเอาดาบหน้า(ระตูทั้งสามคือ ระตูกะห
มังกุหนิง ระตูปาหยัง และระตู ปะหมันสลัด)
กะหมันหรา มหาดเล็กของวิหยาสะกำ
กะหรัดตะปาตี พระราชโอรสของท้าวกุเรปัน ซึ่งประสูติจากองค์พระราชเทวีอันดับที่ ๔
ในเวลาอันใกล้เคียงกันนั้น กาหลังซึ่งเจ้าเมืองเป็นพระอนุชาของท้าวกุเรปัน ก็ทรงมีพระราชธิดา
พระราชทานนามว่า บุษบารากา ราชบุตรกับราชธิดาที่เพิ่งประสูติใหม่ทั้งสองพระองค์จึงได้รับการ
หมั้นหมายกันไว้ในขณะที่ยังบรรทมอยู่ในพระอู่ตามโบราณราชประเพณี กะหรัดตะปาตีนั้นมีศักดิ์
เป็นพระเชษฐาของอิเหนากับนางวิยะดา แต่เป็นพี่น้องคนละแม่ เพราะอิเหนากับนางวิยะดานั้น
ประสูติจากองค์ประไหมสุหรี พระอัครมเหสีเอกของท้าวกุเรปัน
กันจะหนา ธิดาระตูวังกัน ซึ่งมีรูปร่างหน้าตาคล้ายบุษบามาก จนทำให้อิเหนาที่กำลัง
ตามหานางบุษบาหลงใหล จึงได้กำหนดให้เป็นผู้กำหนัดเสียเป็นรายแรก (วิธีคลายทุกข์ อัน
เนื่องจากหญิงเป็นต้นเหตุ) ในตอนที่อิเหนาต้องพลัดพรากจากนางบุษบา อันเนื่องจากมีพายุลมใหญ่
หอบพานางไป ซึ่งอิเหนาก็ได้ตามหาบุษบาโดยการปลอมตัวเป็นโจรป่า ซึ่งได้เมืองที่ยอมเป็น
เมืองขึ้นแก่อิเหนาอิเหนาจึงได้นางกันจะหนาเป็นชายา และได้แต่งตั้งนางเป็นมเหสีซึ่งมีตำแหน่ง
เป็นมะโตฝ่ายซ้ายของอิเหนา
กัศมาหราอายัน ชื่อที่อิเหนาใช้ เมื่อครั้งที่บวชเป็นฤๅษีอยู่ที่เขาปัจจาหงัน เหตุเพราะ
พระองค์รู้สึกหมดอาลัยในชีวิตที่ทรงติดตามหาบุษบาจนทั่วแคว้นดินแล้ว แต่ก็ยังไม่พบ ดังนั้น จึง
ได้ตัดสินใจบวชเพื่อนั่งสำรวมอธิษฐานและบำเพ็ญภาวนา ขอให้พบกับบุษบาผู้เป็นที่รัก
กาหลัง พระโอรสคนที่ ๓ แห่งวงศ์อสัญแดหวา ผู้ครองเมืองกาหลัง เป็นพระบิดา
ของนางสการะวาตีกับนางบุษบารากา และเป็นผู้รับอิเหนาและนางบุษบาเป็นบุตรบุญธรรม ซึ่ง
อิเหนานั้นได้ปลอมตัวเป็น โจรป่าชื่อ ปันหยี และนางบุษบานั้นปลอมเป็นชายชื่อ อุณากรรณ ต่างก็
ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ภายหลังนั้นเกิดสงครามชิงนาง ทั้งสองก็อาสาเป็นผู้ทำศึกสงครามในครั้งนั้น
กิดาหยัน เสนาของกษัตริย์
กุดาปาตี พระราชโอรสของระตูสมาหรัง ซึ่งเป็นกุมารเชลยของอิเหนา เมื่อครั้งที่
อิเหนาปลอมตัวเป็นโจรป่าปันหยีเพื่อตามหาบุษบา
กุดาระมายา เป็นชื่อของประสันตาที่ใช้ปลอมแปลงตัวในขณะตอนเดินทางไปเมือง
หมันหยา ซึ่งประสันตานั้นเป็นพระพี่เลี้ยงของ อิเหนา
กุดาระมาหงัน เป็นชื่อของระเด่นดาหยน ที่ใช้ปลอมตัวเป็นโจรป่า เมื่อครั้งเดินทาง
ตามหาบุษบาร่วมกับกองทัพของอิเหนา
กุดาระมาหงน เป็นชื่อของระเด่นดาหยน พระพี่เลี้ยงที่มีเชื้อพระวงศ์ ซึ่งพระอัยกีของ
อิเหนาเป็นผู้ประทานให้แก่อิเหนาตอนที่อิเหนากำเนิด ใช้ในขณะที่ปลอมแปลงตัวเป็นปันจุเหร็จ
ป่า ร่วมเดินทางไปเมืองหมันยากับอิเหนา ระเด่นดาหยนนั้นเป็น
กุดารัศมี บุตรของท้าวสมาหรัง ซึ่งเป็นกุมารเชลยของอิเหนา เมื่อครั้งที่อิเหนาได้
ปลอมตัวเป็นโจรป่าปันหยี เพื่อออกตามหาบุษบา
กุดาวะหา บุตรของท้าวสมาหรัง ซึ่งเป็นกุมารเชลยของอิเหนา เมื่อครั้งที่อิเหนาได้
ปลอมตัวเป็นโจรป่าปันหยี เพื่อออกตามหาบุษบา
กุดาส่าหรีกันตะหรา เป็นชื่อของกะระตาหรา ที่ใช้ปลอมแปลงตัวในขณะที่เดินทางไป
เมืองหมันยาร่วมกับอิเหนา ซึ่งกะระตาหรานั้น เป็นพระพี่เลี้ยงของอิเหนา
กุระบุหมี ระตูผู้ครองเมืองกุระบุหมี พระบิตุรงค์ของนางอรสา ซึ่งเป็นธิดาเชลย
ของอิเหนา เมื่อครั้งที่อิเหนาปลอมตัวเป็นปันหยี ในขณะที่เดินทางตามหาบุษบา และนางก็ได้เป็น
ชายาของอิเหนา มีตำแหน่งเป็นลิกูฝ่ายซ้ายของอิเหนา
กุเรปัน กษัตริย์ผู้ครองกรุงกุเรปัน มีมเหสี 5 องค์ตามประเพณีของกษัตริย์วงศ์
อสัญแดหวา ประไหมสุหรีซึ่งเป็นตำแหน่งมเหสีเอกชื่อนิหลาอะระตา คือธิดาของระตูหมันหยาองค์
เก่า ท้าวกุเรปันมีโอรสองค์แรกกับลิกู มเหสีองค์ที่ 4 คือ กะหรัดตะปาตี และมีโอรสธิดากับประไหม
สุหรีในเวลาต่อมาคือ อิเหนากับวิยะดา ท้าวกุเรปันมีน้องชายร่วมพระบิดามารดาเดียวกันอีก 3 องค์
ซึ่งได้เป็นกษัตริย์ครองเมืองต่างๆ คือ ท้าวดาหา , ท้าวกาหลัง และท้าวสิงหัดส่าหรี สำหรับท้าว
กุเรปันนั้นทรงหยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีของวงศ์อสัญแดหวาจึงจัดการหาคู่ตุนาหงัน (คู่หมั้น) ที่เป็น
เชื้อสายของวงศ์อสัญแดหวาด้วยกัน ให้โอรสและธิดาของพระองค์ตั้งแต่เด็กๆ ซึ่งก็คือ นางบุษบา
ที่พระองค์ทรงตุนาหงันให้แก่อิเหนา และ สียะตรา คู่ตุนาหงันของนางวิยะดา ดังนั้นพระองค์จึงไม่
พอพระทัยเมื่ออิเหนาไปมีสัมพันธ์รักกับจินตะหราธิดาของระตูหมันหยาองค์ใหม่ เมื่อคราวที่ไป
งานศพพระเพลิงของพระอัยกี (พระมารดาของพระมเหสีนิหลาอรตา ) แห่งเมืองหมันหยา
กุสุมา พระราชธิดาของท้าวล่าสำ ซึ่งเป็นคู่ตุนาหงันของสังคามาระตา โอรสของ
ท้าวปักมาหงัน แต่เนื่องจากสังคามาระตานั้นทรงตกเป็นกุมารเชลยของอิเหนา และนางกุสุมาต้อง
เป็นเชลยของอุณากรรณ ทั้งสองจึงต้องจากกัน แต่คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน เหตุเพราะอุณากรรณ
นั้นได้เดินทางตามหาอิเหนา และได้มาพักอยู่ที่เมืองกาหลัง ส่วนอิเหนาก็มาที่เมืองกาหลังเช่นกัน
ทำให้ทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้ง และได้ครองเมืองด้วยกันในที่สุด
เกนประจินดา ชื่อของนางบาหยัน พระพี่เลี้ยงของบุษบาใช้ปลอมตัว เพื่อตามหาอิเหนา
ร่วมกับบุษบา เมื่อครั้งที่โดนพายุใหญ่หอบพาทั้งสาม คือ บุษบา บาหยัน และประเสหรัน ให้
พรากจากอิเหนาในขณะที่กำลังเที่ยวชมสวนอยู่
เกนประลาหงัน ชื่อของนางประเสหรัน พระพี่เลี้ยงของบุษบาบาที่ใช้ปลอมตัวเมื่อครั้งที่
พลัดพรากจากอิเหนา เหตุเพราะเจอพายุใหญ่ ในขณะที่กำลังเที่ยวชมสวน
เกนหลง ชื่อนางวิยะดาที่ใช้ในการปลอมตัวเมื่อครั้งที่เดินทางออกตามหานาง
บุษบาร่วมกับพระเชษฐา คือ อิเหนา นางเกนหลงเป็นต้นเหตุในตอนที่เกิดศึกสู้รบภายในเมืองกา
หลังระหว่างอิเหนา ซึ่งใช้นามว่า ปันหยี กับสียะตราที่ปลอมตัวเป็น ย่าหรัน มาอาศัยอยู่ที่เมืองกา
หลัง ด้วยเหตุที่ว่าย่าหรันนั้นหลงรักนางเกนหลง จนกระทั่งทรงอุ้มตัวนางเกนหลงขณะที่ทรง
บรรทมอยู่ พามายังห้องบรรทมของตน เมื่อนางเกนหลงรู้สึกตัวก็ขัดขืน ในขณะนั้นอิเหนาทรง
กำลังหาทางปีนป่ายเข้าสู่ห้องบรรทมของเจ้าหญิงสการะหนึ่งหรัดอยู่ เมื่อสังคามาระตามากราบทูล
ถึงเหตุด่วนเหตุร้ายว่านางเกนหลงถูกลักพาตัวไป อิเหนาก็ทรงทราบทันทีว่าเป็นย่าหรัน จึงรีบไป
ติดตามย่าหรันทันที แผนการที่จะได้นางสการะหนึ่งหรัดเป็นอันว่าล้มเลิก อิเหนาจึงไปยังตำหนัก
ของย่าหรันและเห็นว่าย่าหรันทรงอุ้มนางเกหลงออกมา ทั้งสองก็ได้ต่อสู่กัน กริชต่อกริชกระทบ
กันเกิดเปลวไฟ สังคามาระตาจึงกราบทูลว่าสงสัยจะมีเชื้อพระวงศ์เทวาเหมือนกัน ขณะนั้นองค์
ศรีปัตรากาหลังก็เสด็จมาพอดี จึงเอ่ยยุติศึกรบ หลังจากนั้นอิเหนาจึงขอดูกริชของย่าหรันเพื่อเป็น
การพิสูจน์ว่าเป็นเชื้อพระวงศ์เทวาหรือไม่ ในที่สุดต่างก็ได้ทราบว่าเป็นพี่น้องกัน อิเหนาจึงไม่ทรง
ห้ามย่าหรันอีกเลย อย่างไรก็ตามย่าหรันก็ได้นางเกนหลงเป็นชายาในที่สุด
จรกา เป็นพระอนุชาของระตูล่าสำ ซึ่งครองเมืองจรกา ทรงอาภัพทางด้านรูปร่าง
หน้าตา เนื่องจากตนนั้นมี รูปร่างอัปลักษณ์ ลักษณะผมก็หยิก จมูกก็ใหญ่ จะพูดจะจาทีก็แหบแสบ
หู เรียกได้ว่าคนอะไรถึงรูปชั่วตัวดำต่ำช้าถึงขนาดนี้ แม้ว่าจรกาจะมีรูปร่างดังกล่าว แต่ยังไม่พ้น
กิเลสหนาตัณหาจัด คิดหาคู่ที่มีรูปร่างดั่งนางฟ้า งดงามเลิศล้ำนารีทั้งโลกา เพื่อชดเชยความต่ำต้อย
ในรูปร่างอันอัปลักษณ์ของตน จึงได้ตรัสถามกับตำมะหงงว่ามีหญิงใดบ้างที่สะสวยโสภา จึงได้รู้
ว่ามีอยู่สองพระองค์ คือ จินดาส่าหรี พระราชธิดาของท้าวสิงหัดส่าหรี กับพระราชธิดาของท้าวดา
หา ซึ่งก็คือ บุษบาหนึ่งหรัด คู่ตุนาหงันของอิเหนาที่โดนอิเหนาบอกยกเลิกการอภิเษกสมรส ทั้งที่ยัง
ไม่เห็นหน้า จึงได้หาช่างวาดให้ไปวาดรูปของนางทั้งสอง เมื่อครั้งตอนที่เห็นรูปของจินดาส่าหรีนั้น
จรกาก็ตกตะลึง แต่เมื่อได้เห็นภาพของนางบุษบาถึงกับเป็นลมสลบไปด้วยความหลงใหล เมื่อ
รู้สึกตัวจึงขอให้พระเชษฐาส่งสารสู่ของบุษบาทันที ในขณะนั้นดาหาได้ประกาศไปว่าจะยกให้ใคร
ก็ได้ที่มาขอ เมื่อมีสารมาขอราชธิดา ท้าวดาหาจึงยกนางบุษบาให้แก่ระตูจรกาทันที
จะมาหรา ระตูผู้ครองเมืองจะมาหรา มีพระเชษฐาคือ ระตูกะปาหลันทรงมีโอรส
สองพระองค์อันเกิดจากประไหมสุหรีซึ่งยังเยาว์วัยอยู่ เนื่องจากประไหมสุหรีของระตูจะมาหรา
ทรงประชวรหนักถึงขั้นสิ้นพระชนม์ ระตูจะมาหราทรงโศกศัลย์รันทดเป็นหนักหนา ไม่ยอมเสวย
เลย ทำให้เสนาบดีมีความทุกข์ร้อนและแสวงหาประไหมสุหรีใหม่ให้แก่พระองค์ ซึ่งมีแค่ธิดาของ
ท้าวกาหลัง สองพระองค์ คือ สการะหนึ่งหรัดกับบุษบารากา ที่สวยเลิศล้ำ กษัตริย์ทุกกรุงศรี แต่
เนื่องจากว่าทั้งสองนั้นทรงมีคู่ตุนาหงันอยู่แล้ว เมื่อระตูจะมาหราส่งสารมาสู่ขอท้าวกาหลังจึง
ปฏิเสธ ทำให้เกิดศึกชิงนางขึ้นที่เมืองกาหลัง โดยยกทัพของตนพร้อมกับกองทัพของพระเชษฐา คือ
ระตูกะปาหลันไปถล่มเมืองกาหลัง โดยเมืองกาหลังนั้นมีอุณากรรณและปันหยีอาสารบ ซึ่งใน
ที่สุดนั้น ทั้งสองระตูก็ต้องม้วยพระชนม์ นั่นคือระตูจะมาหราสิ้นพระชนม์ด้วยน้ำมือของอุณา
กรรณ ส่วนพระเชษฐาก็ม้วยชีวันด้วยมือของอิเหนา
จะหรังวิสังกา ชื่อที่สังคามาระตา พระอนุชาคู่พระทัยของอิเหนาใช้ในการปลอมตัว เมื่อ
ครั้งที่เดินทางตามหาบุษบาร่วมกับอิเหนา หลังจากที่พายุใหญ่พลัดพรากอิเหนากับบุษบาให้พรากจา
กัน แต่เพียงไม่นาน ทั้งสองก็กลับมาพบกันอีกครั้ง
จินดารัศมี พระราชธิดาองค์ที่ ๒ ของระตูวะละหงิด องค์พี่มีพระนามว่า จินดาอรสา
เนื่องจากระตูวะละหงิดนั้นเกรงกลัวต่ออุณากรรณ จึงคิดที่จะสร้างพันธมิตรกับอุณากรรณ โดยยก
ธิดาทั้งสองให้เป็นธิดาเชลยของอุณากรรณ
จินดาส่าหรี พระราชธิดาองค์เล็กของท้าวหมันหยา ซึ่งภายหลังปกครองเมืองหมันหยา
กับท้าวหมันหยาองค์ใหม่ คือ โอรสท้าวมังกัน ซึ่งทั้งสองมีธิดาองค์เดียวพระนามว่า จินตะหราวาตี
ซึ่งเป็นหญิงสาวที่อิเหนานั้นหลงใหลรักใคร่ อันทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายต่างๆมากมาย
จินดาส่าหรี พระราชธิดาของท้าวสิงหัดส่าหรี อันเกิดจากประไหมสุหรี มเหสีเอกของ
ท้าวสิงหัดส่าหรี ซึ่งพระองค์มีโอรสธิดาสองอพระองค์ องค์พี่ที่เป็นโอรสทรงมีพระนามว่า สุหรา
นากง ซึ่งเป็นคู่ตุนาหงันของนางสการะหนึ่งหรัด ธิดาของท้าวกาหลัง
จินดาอรสา พระราชธิดาองค์ที่ ๑ ของระตูวะละหงิด องค์น้องมีพระนามว่า จินดารัศมี
ซึ่งระตูวะละหงิดได้ยกให้เป็นธิดาเชลยของอุณากรรณทั้งสองพระองค์ เนื่องจากเกรงกลัวต่ออุณา
กรรณ อีกทั้งต้องการสร้างพันธมิตรกับอุณากรรณ
จินตะหรา ธิดาของระตูหมันหยากับประไหมสุหรีจินดาส่าหรี แห่งเมือง
หมันหยา มีรูปโฉมงดงาม ผิวสองสี นิสัยเจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจตนเอง แสนงอน ช่าง
พูด ประชดประชัน บางครั้งก็ก้าวร้าวหยาบคาย จนแม้แต่อิเหนายังนึกเบื่อและรำคาญใจ ทั้งๆ
ที่เมื่อได้พบนางครั้งแรกก็หลงรักจนไม่ยอมกลับกรุงกุเรปัน และปฏิเสธการแต่งงานกับบุษบาอย่าง
สิ้นเชิง ครั้นอิเหนาได้รับคำสั่งจากท้าวกุเรปันให้ไปช่วยทำศึกที่กรุงดาหาทำให้นางไม่ได้พบกับ
อิเหนาอีกเลย จวบจนเวลาผ่านไปนานหลายปี ท้าวกุเรปันจะจัดพิธีวิวาห์ให้อิเหนา จึงทรงมีสาสน์
มาถึงระตูหมันหยาให้พาจินตะหราไปเข้าพิธีด้วย ในตำแหน่งประไหมสุหรีฝ่ายขวา
จินตะหรารัศมี ธิดาของระตูวะละหงิด ซึ่งเป็นชายาของสียะตรา มีตำแหน่งเป็นมะโต
ของสียะตรา
ดรสา มเหสีของระตูบุศสิหนา ซึ่งอภิเษกกันได้ไม่นานก็ต้องสิ้นพระชนม์ เนื่องจากเกิด
ทำสงครามกันขึ้นระหว่างอิเหนากับระตูบุศสิหนา เหตุเพราะอิเหนานั้นปลอมตัวเป็นโจรป่าและ
คนของอิเหนากับคนของระตูบุศสิหนามีเรื่องกัน ทำให้ระตูบุศสิหนาต่อว่าดูถูกถากถางกัน อิเหนา
โกรธเลยเกิดศึกสงครามกันขึ้น ในที่สุดอิเหนาก็เป็นฝ่ายชนะสงคราม และระตูบุศสิหนานั้นต้องจบ
ชีวิตลง ทำให้นางดรสามเหสีผู้จงรักภักดี ยอมสังเวยชีวิตกระโดดเข้ากองไฟสิ้นพระชนม์ตามพระ
สวามีไปในที่สุด
ดะราหวัน พระราชธิดาของระตูมะงาดา ซึ่งเป็นคู่ตุนาหงันของยาหยามาหงัน แต่ใน
ที่สุดนั้นนางดะราหวันก็ได้เป็นชายาของสียะตรา มีตำแหน่งเป็นมะเดหวีของสียะตรา
ดะหมัง ตำแหน่งเสนาของกษัตริย์ ซึ่งเป็นพ่อของกะระตาหลา พระพี่เลี้ยงของอิเหนา
โดยปกติแล้วเสนาของกษัตริย์มีทั้งหมด ๔ คน คือ ปาเตะ ตำมะหงง ดะหมัง และยาสา
ดาหยน หรือเรียกว่า ระเด่นดาหยน พระอัยกีของอิเหนาแห่งเมืองได้แต่งตั้งให้เป็นพระ
พี่เลี้ยงของอิเหนา เมื่อครั้งแรกเกิดอิเหนา ซึ่งมีเชื้อพระวงศ์ คอยติดตามอิเหนาทุกหนแห่งเฉกเช่น
บรรดาพระพี่เลี้ยงทั้งสี่ คือ ยะรุเดะ ปูนตา กะระตาหลา และประสันตา
ดาหราวาตี มเหสีเอกของท้าวดาหา ซึ่งมีตำแหน่งเป็นประไหมสุหรีแห่งกรุงดาหา เป็น
พระราชธิดาแห่งกรุงหมันหยา ซึ่งเป็นธิดาองค์รองของกรุงหมันหยา โดยมีพระทรงมีพระราชธิดา
พระราชโอรสด้วยกันสองพระองค์นั่นคือ นางบุษบาหนึ่งหรัด และสียะตรา
ดาหา กษัตริย์ผู้ครองกรุงดาหา มีมเหสี 5 องค์ตามประเพณีของกษัตริย์วงศ์อสัญแดหวา
ประไหมสุหรีซึ่งเป็นตำแหน่งมเหสีเอกชื่อดาหราวาตี คือธิดาของระตูหมันหยาองค์เก่า ท้าวดาหามี
ธิดาองค์แรกกับประไหมสุหรีดาหราวาตี คือ บุษบาหนึ่งหรัด และมีโอรสพระนามว่า สียะตรา ท้าว
ดาหามีพี่น้องร่วมพระบิดามารดาเดียวกันอีก 3 องค์ ซึ่งได้เป็นกษัตริย์ครองเมืองต่างๆ คือ ท้าว
กุเรปัน พระเชษฐาครองกรุงกุเรปัน และมีพระอนุชาสองพระองค์คือ ท้าวกาหลังกับท้าวสิงหัด
ส่าหรี ท้าวกุเรปันนั้นทรงขอตุนาหงัน(คู่หมั้น) นางบุษบาธิดาของท้าวดาหาให้กับอิเหนาผู้เป็นโอรส
ตั้งแต่ยังเด็กๆ และ สียะตรา คู่ตุนาหงันของนางวิยะดา ดังนั้น เมื่อคราวที่อิเหนาไปงานศพพระเพลิง
ของพระอัยกี (พระมารดาของพระมเหสีนิหลาอรตา ) แห่งเมืองหมันหยา แล้วเมื่อใกล้ถึงวันหมั้น
อิเหนาไม่ทรงยอมกลับจากเมืองหมันหยา หนำซ้ำยังบอกปัดงานอภิเษกระหว่างนางบุษบากับตน ทำ
ให้ท้าวดาหาทรงโกรธมากจึงประกาศจะยกบุษบาให้กับใครก็ได้ ที่มาขอ เพราะฉะนั้นเมื่อระตูจรกา
กษัตริย์รูปชั่วตัวดำ ให้พี่ชายคือ ระตูล่าสำ ไปสู่ขอนางบุษบาให้ตน ท้าวดาหาก็ยอมยกให้ ต่อมา
ท้าวกะหมังกุหนิง ส่งทูตมาสู่ขอนางบุษบาให้วิหยาสะกำ ซึ่งเป็นโอรส แต่ท้าวดาหาปฏิเสธ เพราะ
ได้ยกนางบุษบาให้แก่ระตูจรากาไปแล้ว เป็นเหตุให้ท้าวกะหมังกุหนิงโกรธและยกทัพมาล้อมเมือง
ดาหา ท้าวดาหาจึงขอกำลังพลจากรพะเชษฐา ทำให้ท้าวกุเรปันมีคำสั่งให้อิเหนาไปช่วยรบ การศึก
ครั้งนี้ทำให้อิเหนาได้พบกับบุษบา อันเป็นเหตุให้เกิดเรื่องวุ่นวายต่างๆ
ตะมาเส พระบิตุรงค์ของนางหงยาหยา ซึ่งนางหงยาหยาเป็นพระมเหสีองค์ที่สิบ
ของอิเหนา มีตำแหน่งเป็นเหมาหลาหงีฝ่ายซ้ายของอิเหนา
ตาระมาหงัน ไม่พบข้อมูลเพิ่มเติม
ตันหยงบุหรา ระตูผู้ขลาดกลัวต่ออิเหนา ดังจะเห็นได้ว่าเมื่อครั้งที่อิเหนาทำสงคราม
ชนะระตูบุศสิหนา ก็เกิดความกลัว และคิดที่จะสร้างพันธมิตรกับอิเหนา ทั้งๆที่ไม่ทราบว่าอิเหนา
เป็นโอรสแห่งเมืองกุเรปัน แต่ปลอมตัวเป็นโจรป่าปันหยี ระตูตันหยงบุหราก็ได้จัดสรรสิ่งของ
เพื่อยกให้แก่อิเหนา มีทั้งม้ารถคชสาร สร้อยเพชรเก็จแก้ว ฯลฯ
ติหวังหงัน ไม่พบข้อมูลเพิ่มเติม
ตำมะหงง ตำแหน่งเสนาของกษัตริย์ ซึ่งเป็นพ่อของกะระตาหลา พระพี่เลี้ยงของ
อิเหนา โดยปกติแล้วเสนาของกษัตริย์มีทั้งหมด ๔ คน คือ ปาเตะ ตำมะหงง ดะหมัง และยาสา
นาหงสุหวัน พระราชธิดาของระตูบุหราตันหยง ซึ่งนางนาหงสุหวันนั้นมีพระอนุชา
พระนามว่า สุหรันอะระสา ทั้งสองนั้นเป็นเชลยของอิเหนา เมื่อครั้งที่อิเหนาปลอมตัวเป็นโจรป่า
ปันหยี เพื่อตามหาบุษบา
นาหงส พระราชธิดาของระตูปะตาหลำ เป็นธิดาเชลยของอิเหนาที่ปลอมตัวเป็น
โจรป่าปันหยี เมื่อครั้งที่อิเหนาเดินทางตามหาบุษบา
นิหราอระตา มเหสีเอกของท้าวกุเรปัน มีตำแหน่งเป็นองค์ประไหมสุหรี เป็นพระราช
ธิดาคนโตของท้าวหมันหยา เป็นมารดาของอิเหนาและนางวิยะดา ซึ่งมีฐานะเป็นป้าของนางบุษบา
และนางจินตะหรา ทรงมีพระสิริโฉมงดงามมาก เป็นที่รักใคร่หวงแหนของท้าวกุเรปัน
บาหยัน ตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของพระราชธิดา มีหน้าที่คอยรับใช้พระราชธิดา ซึ่งโดย
ปกติแล้วนั้นตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของพระราชธิดาจะมีด้วยกันทั้งหมด ๔ คน คือ นางบาหยัน นางส่า
เหง็ด นางประเสหรัน และนางประลาหงัน
บุหราตันหยง ระตูผู้ครองเมืองบุหราตันหยง ซึ่งเป็นพระบิตุรงค์ของนาหงสุหวัน กับสุห
รันอะระสา ที่ระตูบุหราตันหยงทรงยกให้เป็นกุมารเชลยของอิเหนา
บุษบารากา พระราชธิดาของท้าวกาหลังที่เกิดจากลิกู ซึ่งลิกูนั้นเป็นพระวรราชเทวี
อันดับที่ ๔ ของกษัตริย์ ในเวลาก่อนหน้าที่จะกำเนิดนางบุษบารากานั้น ท้าวกุเรปันเพิ่งได้พระราช
โอรสองค์หนึ่งซึ่งเกิดจากลิกูเช่นกัน ทรงมีพระนามว่า กะหรัดตะปาตี ท้าวกุเรปันกับท้าวกาหลัง
จึงได้ให้ทั้งสองตุนาหงันกัน ในขณะที่ยังบรรทมอยู่ในพระอู่ตามโบราณราชประเพณี
บุษบาวิลิศ พระราชธิดาของท้าวประหมัน ซึ่งนางบุษบาวิลิศนั้นเป็นชายาของอิเหนา
มีตำแหน่งเป็นมะโตฝ่ายขวาของอิเหนา
บุษบาหนึ่งหรัด นางเอกในวรรณคดีเรื่องอิเหนา เป็นพระราชธิดาของท้าวดาหากับ
ประไหมสุหรีดาหราวาตี นางบุษบาหนึ่งหรัดนั้นเป็นคนสวยมาก เลอโฉมเลิศล้ำโลกา มีเสน่ห์
งามดั่งนางบนสวรรค์ชั้นฟ้าสุราลัย เป็นผู้หญิงที่มีผู้ชายหลายคนหมายปอง เป็นคู่ตุนาหงันของ
อิเหนาที่ถูกอิเหนาปฏิเสธการแต่งงาน เนื่องจากเหตุนี้ทำให้ท้าวดาหาโกรธเป็นอย่างมากจนมี
กระแสรับสั่งประกาศจะยกนางบุษบาให้ใครก็ได้ที่มาขอ และในขณะนั้นระตูจรการะตูผู้ครอง
เมืองจรกา ทรงยังไม่มีพระราชเทวี จึงได้สั่งให้ช่างวาด วาดรูปบุษบา และเมื่อช่างวาดได้เห็นหน้า
บุษบาก็ถึงกับตกตะลึงในความสวย จนไม่เป็นอันวาด เมื่อระตูจรกาทรงเห็นภาพของนางบุษบา
ถึงกับสลบเป็นลมไปด้วยความตกตะลึง วิหยาสะกำ เมื่อเห็นภาพของนางบุษบาถึงกับสลบไสลพร่ำ
เพ้อคะนึงหา จนไม่เป็นอันกินอันนอน ถึงขนาดยกทัพมาตีเมืองดาหาเพื่อทำศึกชิงนาง จนทำให้
ท้าวกุเรปันต้องส่งสารรับสั่งให้อิเหนามาช่วยรบ จนได้รับชัยชนะ หลังจากนั้นอิเหนาก็ได้รู้จักกับ
นางบุษบา อิเหนาถึงกับเสียดายในความงามของนาง และใช้เล่ห์กลมากมายเพื่อจะได้นางมาเป็น
ชายา แต่ก็ต้องพลัดพรากจากกัน เนื่องจากท้าวปะตาระกาหลา ทรงลงโทษอิเหนา ทำให้เกิดพายุ
ใหญ่พานางบุษบาไปถึงเมืองประมอตัน และนางบุษบาก็ได้ปลอมตัวเป็นชายใช้ชื่อว่า อุณากรรณ
และเดินทางออกตามหาอิเหนา ในที่สุดก็ได้กลับมาครองรักกันดังเดิม
บุศสิหนา ระตูครองเมืองบุศสิหนา ซึ่งเป็นพระอนุชาของระตูปันจาระกัน และระตู
ปักมาหงัน มีพระมเหสีคือ นางดรสา
บุหราหงัน ระตูผู้ครองเมืองบุหราหงัน ซึ่งเมืองบุหราหงันนั้นเป็นเมืองหน้าด่านของ
เมืองดาหา
ปะกูหวัน เจ้าเมืองปะกูหวัน ที่มีความขี้ขลาด หวาดกลัวภัย เมื่อครั้งที่อิเหนาทำ
สงครามกับระตูบุศสิหนาแล้วชนะนั้น ทรงหวาดกลัวว่าบ้านเมืองของตนจะเดือดร้อน จึงได้
จัดเตรียมข้าวของ ทั้งม้ารถคชสาร นำมาถวายต่ออิเหนา เพื่อสร้างพันธมิตรกับอิเหนที่ปลอมตัวเป็น
โจรป่านามว่า ปันหยี
ปะตาระกาหลา เทวดาที่อยู่บนสวรรค์ ซึ่งเป็นต้นตระกูลของวงศ์อสัญแดหวา
ปะตาหลัง ระตูผู้ครองเมืองปะตาหลัง เป็น่อของนางมาหงันยาหยา พระราชธิดาที่
พระองค์ทรงยกให้เป็นธิดาเชลยของอิเหนา เมื่อครั้งที่อิเหนาปลอมตัวเป็นโจรป่าปันหยี เพราะมิ
ต้องการให้บ้านเมืองเดือดร้อน
ปะตาหลำ ระตูผู้ครองเมืองปะตาหลำ เป็นพ่อของนางนาหงส กับนางหงอรสา ซึ่ง
นางนาหงส กับนางหงอรสานั้นเป็นพระราชธิดาที่พระองค์ทรงยกให้เป็นธิดาเชลยของอิเหนา เมื่อ
ครั้งที่อิเหนาปลอมตัวเป็นโจรป่าปันหยี เนื่องจากว่าระตูปะตาหลำนั้นเกรงกลัวต่ออิเหนา อีกทั้ง
ต้องการสร้างพันธมิตรกับอิเหนา เพื่อป้องกันมิให้บ้านเมืองได้รับความเดือดร้อน
ปะตาหรำ ระตูผู้ครองเมืองปะตาหรำ มีพระราชธิดาหนึ่งพระองค์ คือ นางดรสา ซึ่ง
นางดรสานั้นเป็นพระมเหสีของระตูบุศสิหนา ที่ฆ่าตัวตายโดยการกระโดดเข้ากองไฟที่เผาศพระตู
บุศสิหนา ผู้เป็นภัสดาของนาง
ปะหรัดกะติกา เป็นทหารดูแลความเรียบร้อย และความสงบของกองทัพอิเหนา
ปะหมันสลัด ระตูผู้ครองเมืองประหมันสลัด
ประมอตัน ระตูผู้ครองเมืองประมอตัน ซึ่งไม่มีพระโอรสและพระราชธิดา เมื่อคราว
ที่บุษบาพลัดพรากกับอิเหนานั้น นางบุษบาได้ปลอมตัวเป็นชาย ชื่อว่าอุณากรรณ ระตูประมอตันก็
เกิดความรักอุณากรรณตั้งแต่แรกเห็น อีกทั้งพระองค์ทรงยังไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดา จึง
ได้รับอุณากรรณเป็นพระราชโอรสของพระองค์
ประลาหงัน ตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของพระราชธิดา มีหน้าที่คอยรับใช้พระราชธิดา ซึ่ง
โดยปกติแล้วนั้นตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของพระราชธิดาจะมีด้วยกันทั้งหมด ๔ คน คือ นางบาหยัน
นางส่าเหง็ด นางประเสหรัน และนางประลาหงัน
ประสันตา พี่เลี้ยงคนหนึ่งในจำนวนสี่คนของอิเหนา ซึ่งท้าวกุเรปันคัดเลือกมาให้
อิเหนา ตั้งแต่อิเหนาประสูติใหม่ ๆ บิดาของประสันตานั้นเป็นเสนาบดีของกษัตริย์ตำแหน่งยาสา
(ฝ่ายตุลาการ)ของกรุงกุเรปัน ตามปกติประสันตามีนิสัยตลกคะนอง ปากกล้า เจ้าคารม ชอบพูด
เย้าแหย่เสียดสีผู้อื่นอยู่เสมอ และยังเจ้าเล่ห์อีกด้วย ประสันตาต้องติดตามใกล้ชิดอิเหนาไปทุกหน
ทุกแห่ง ยามอิเหนาปลอมตัวเป็นโจรป่ามิสารปันหยี ประสันตาก็เป็นโจรป่าด้วย โดยใช้ชื่อว่า สุ
หรันปาตี ครั้นอิเหนาท้อใจจนบวชเป็นฤๅษี ประสันตาก็บวชด้วย และประสันตาคนเจ้าความคิด
นี่เองที่ออกอุบายเชิดหนังตะลุงให้นางชีติหลาอรสาดู ทำให้ความจริงปรากฏออกมาว่าแท้จริงนางชี
ติหลาอรสาก็คือบุษบา นั่นเอง
ประเสหรัน ตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของพระราชธิดา มีหน้าที่คอยรับใช้พระราชธิดา ซึ่ง
ตำแหน่งพระพี่เลี้ยงของพระราชธิดานั้น มีด้วยกันทั้งหมด ๔ พระองค์ คือ นางบาหยัน นางส่าเหง็ด
นางประเสหรัน และนางประลาหงัน
ประหมัน ระตูผู้ครองเมืองประหมัน ซึ่งมีพระราชโอรสและพระราชธิดา ๒
พระองค์ คือ วิหรากะระตา และนางบุษบาวิลิศ
ประไหมสุหรี ตำแหน่งมเหสีเอกของกษัตริย์แห่งราชวงศ์เทวาในวรรณคดีเรื่องอิเหนา
ซึ่งตามประเพณีของกษัตริย์วงศ์อสัญแดหวา จะมีพระมเหสีได้ ๕ องค์ เริ่มตั้งแต่ ประไหมสุหรี
มะเดหวี มะโต ลิกู และเหมาหลาหงี แต่จะเห็นได้ว่าอิเหนานั้นมีมเหสี ๑๐ พระองค์ ซึ่งมีมากที่สุด
ในบรรดากษัตริย์แห่งราชวงศ์เทวา เริ่มตั้งแต่ตำแหน่งประไหมสุหรีฝ่ายขวา ประไหมสุหรีฝ่ายซ้าย
มะเดหวีฝ่ายขวา มะเดหวีฝ่ายซ้าย มะโตฝ่ายขวา มะโตฝ่ายซ้าย ลิกูฝ่ายขวา ลิกูฝ่ายซ้าย เหมา
หลาหงีฝ่ายขวา และเหมาหลาหงีฝ่ายซ้าย
ปักมาหงัน ระตูผู้ครองเมืองปักมาหงัน ซึ่งเป็นอนุชาของระตูปันจาระกัน พระเชษฐา
ของระตูบุศสิหนา
ปังกะมาหงัน ระตูผู้ครองเมืองปังกะมาหงัน
ปันจาระกัน ระตูผู้ครองเมืองปันจาระกัน พระเชษฐาของระตูปักมาหงัน และระตูบุศ
สิหนา มีพระราชธิดาและพระราชโอรส ๒ พระองค์ คือ นางมาหยารัศมีและสังคามาระตา
ปันจุเหร็จ ชื่อที่ใช้เรียกโจรป่า ซึ่งระตูบุศสิหนาได้ใช้เรียกอิเหนา เมื่อครั้งที่มีสงครามกัน
ขึ้น ระหว่างระตูบุศสิหนากับอิเหนา
ปันหยียาหยา พระนามของอิเหนาที่ใช้ในการปลอมตัว เมื่อครั้งที่อิเหนาเดินทางตามหา
บุษบาหลังจากที่ได้พลัดพรากจากกัน เป็นพระนามเต็ม แต่ที่เรียกสั้น ๆนั้นคือ ปันหยี
ปาเตะ ตำแหน่งเสนาของกษัตริย์ ซึ่งเป็นพ่อของยะรุเดะ สำหรับตำแหน่งของกษัตริย์นั้น
มีทั้งหมด ๔ ตำแหน่ง นั่นคือ ปาเตะ ตำมะหงง ดะหมัง และยาสา
ปาหยัง ระตูครองเมืองปาหยัง ซึ่งมีพระราชธิดา ๒ พระองค์ คือ นางรัตนาระติกา และ
นางรัตนาวาตี
ปูนตา พระพี่เลี้ยงของโอรสกษัตริย์ ซึ่งเป็นบุตรของตำมะหงง สำหรับตำแหน่งพระพี่
เลี้ยงของโอรสกษัตริย์นั้น จะมีทั้งหมด ๔ คน นั่นคือ ยะรุเดะ ปูนตา กะตาระกาหลา และประสันตา
ซึ่งทุกคนนั้นมีหน้าที่รับใช้พระโอรส และคอยติดตามโอรสไปทุกหนแห่ง
มะงาดา ระตูผู้ครองเมืองมะงาดา มีพระราชธิดาหนึ่งพระองค์ คือ นางดะราหวัน เป็
asma_art@hotmail.com (IP:112.142.147.85)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 18 ก.ย. 2552 (21:47)

ไม่รู้จค่ะ เพราะว่าชอบอ่านมากค่ะ เป็นเรื่องความรัก..............


glghlghj@hotmail.com (IP:117.47.162.124)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 8 พ.ย. 2552 (19:07)
นิสัยตัวละครเรื่องอิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง www.acsp.ac.th/yui_web/joraka.htm
บอกให้ก้อได้ (IP:118.173.207.78)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 23 พ.ย. 2552 (21:24)

*********�� *********
*�������������� *����������������*
�*����������������������������� *
�� *�������������������������� *��������������จ๊าจ๋า
���� *������������������������*
��������*��������������������*
��������� *��������������� *
����������� *������������ *
������������� *����������*
��������������� *������ *
����������������� *����*
������������������� * *


hack (IP:118.174.40.100)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 26 พ.ย. 2552 (11:25)

อยากได้นิสัยของสังคามาระตา


kitty_eyesassy@hotmail.com (IP:117.47.183.65)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 29 พ.ย. 2552 (12:55)

วิจาน / วิเคราะ ตัวละครที่เป็นเมียของอิเหนาด้วย
ขอบคุนล่วงหน้า ด่วนๆๆๆ   เช่น  บุษบา  / จินตะหรา


mos bb (IP:115.87.67.63)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 29 พ.ย. 2552 (13:34)

ขอบคุณ  ข้อมูล  นิสัยตัวละครเรื่องอิเหนา ตอนศึกกะหมังกุหนิง www.acsp.ac.th/yui_web/joraka.htm  มั่กๆๆ  นะค่ะ


มินิ (IP:222.123.230.49)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 11 ธ.ค. 2552 (19:39)
อยากได้ชื่อของอิเหนา

ในเรื่องทั้งหมดอะ
เจนนี่ ลพบุรี (IP:114.128.24.152)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 13 ธ.ค. 2552 (21:38)
อยากด้ายนิสัยของทุกตัวละครเลยคร่ะ
R'Tee (IP:112.142.54.208)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 13 ธ.ค. 2552 (22:45)
อยากได้นิสัยของจรกา
ppure_777@hotmail.com (IP:125.26.195.63)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 16 ธ.ค. 2552 (04:49)
คิดเห็นที่ 22 ไม่น่าชอบวรรณคดีไทยเลย เพราะยังเขียนภาษาไทยไม่ถูก ถ้าเป็นเลือดไทยจริงๆต้องเขียนภาษาไทยให้ถูกนะคะ
ไทยแท้ (IP:125.24.6.138)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 10 มิ.ย. 2553 (18:17)
ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะคะที่ให้ความรู้จ๊ะ
ออปๆๆ (IP:119.42.127.96)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 28 มิ.ย. 2553 (13:41)
1.ท้าวกะหมังกุหนิง
2.ท้าวกุเรปัน
3.อิเหนา
4.วิหยาสะกำ
5.จินตะหรา
6.บุษบา
7.มาหยารัศมี
8.สังคามาระตา
9.ท้าวดาหา
10.ระตูปาหยัง
11.ท้าวประหมัน
12.สุหรานากง
13.ดะหมัง
14.กะหรัดตะปาตี
15.ตำมะหงง
16.หมันหยา
17.สการะวาตี
huek2009@hotmail.com (IP:118.175.74.147)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 27 ก.ค. 2553 (17:25)
ควายมากๆโง่มากถามคนอื่น
pop (IP:125.24.8.91)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 3 ส.ค. 2553 (10:15)
อย่ามาโม้ซะยาก.........
ผ่านมา10ชม.แล้ว............
ชั้นยังอยู่หน้าคอม....
ออกไปซื้อขนมกิน.......
ขับรถออกไปก็ไม่ตายซักที...........
บ้า ประสาท ดีกว่านี้.......
มีสาระกว่านี้หน่อยได้มั๊ย...
แล้วเปลวเทียนนี่...
ทำไมไม่ไปตามหาไอ้โรคจิตนั้นเล่า...
บ้า
เปลวเทียนบ้า....
สมน้ำหน้า....
8oคนลองดีแต่ไม่เจอ (IP:203.155.54.251)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 18 ส.ค. 2553 (19:31)
อยากรุลักษณะนิสัยของ"บุษา"
ช่วยบอกหนูหน่อยคร๊
viranyaaemrat4783@hotmail.com (IP:222.123.55.203)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 30 ส.ค. 2553 (17:55)
ความเห็นที่40มาทำไมไม่เกี่ยวกับอิเหนาสะหน่อย
loveza@hotmail.com (IP:113.53.86.118)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 50 17 ก.ย. 2553 (10:39)
ขอขอบคุณมากคับ
อดิศร (IP:113.53.255.242)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 51 22 ก.ย. 2553 (16:52)
ดีจร้า
5555+
เห้อออออออออออออออออออออออ
ดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
อิอิอิอิอิ+++++++++
oouikl_@hotmail.com (IP:182.52.211.56)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 55 21 ธ.ค. 2553 (22:08)
ขอบคุณจ้า^^
บลาๆๆๆๆๆ
FFFFบลาๆๆๆ (IP:223.205.46.129)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 56 21 ธ.ค. 2553 (22:10)
TANK YOU
Tbbbbbbbbbbb (IP:223.205.46.129)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 57 26 ธ.ค. 2553 (11:58)
ผิดแล้ว
กลอนที่ว่า
พระทนต์แดงดังแสงทับทิม เพริศพริ้มเพราพักตร์คมขำ
ผิวพรรณผุดผ่องเพียงทองคำ วิไลลักษณ์เลิศล้ำอำไพ

เป็นกลอนบรรยายถึงวิหยาสะกำเอง สังเกตจากวรรคแรกที่ว่า "พระทนต์แดงดังแสงทับทิม"
พระทนต์ แปลว่า ฟัน
ทับทิม แปลว่า อัญมณีชนิดหนึ่ง มีสีแดง
เพราะฉะนั้น มันแปลว่า"ฟันแดงดังแสงทับทิม"
คือ คนสมัยก่อนเขาเคี้ยวหมาก ฟันเลยแดง
แล้วกลอนบทนี้โผล่มาตอนที่วิหยาสะกำยังไม่เจอรูปนางบุษา แต่โผล่มาตอนที่แนะนำวิหยาสะกำ
แต่วิหยาสะกำเอาแต่ใจก็จริง
nantanat (IP:124.120.108.204)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 58 11 ก.พ. 2554 (17:36)
ฉ้นไม่ชอบอิเหนาเลย เพราะอิเหนาเป็นคนเจ้าชู้หลายใจทำให้ผู้หญิงคนอื่นๆๆๆต้องเสียใจสมแลัวที่ลมพราดบุษบาไป
metoo (IP:49.228.180.47)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 59 21 มิ.ย. 2554 (20:40)
อยากได้ ลักษณะนิสัยตัวละคร ครบทุกคนอะคะ มีไหมเอ่ย?
Un yong (IP:125.27.120.116)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 60 8 ก.ค. 2554 (18:01)
อาจารย์ สอนไม่รุเรื่องเลย

ขนาดตั้งใจนะ...แย่
zee_koii@hotmail.com (IP:125.25.127.214)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 61 8 ส.ค. 2554 (18:53)
โคด ปวดหัว เร ยๆ เรียน เรื่อง นี้ ๆ
kitty_hallo_@18@hotmail.com (IP:180.183.229.163)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 62 30 ส.ค. 2555 (17:44)
ทำไมทำอย่างงี้รู้ไหมหนูลูกใคร
gan--52@hotmail.com (IP:110.77.239.7)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 30 ส.ค. 2555 (17:45)
รักไก่ค่า อิอิ
gan--52@hotmail.com (IP:110.77.239.7)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 12 ต.ค. 2555 (12:41)
จะตอบให้นะคะ
1. จิตะหรามีนิสัย เจ้าแง่งอน เอาแต่ใจ รักเดียวใจเดียว เถียงพระชนกชนนีเป็นบางครั้ง
2. บุษบามีนิสัย อ่อนหวาน เชื่อฟังพ่อกับแม่และองค์ปะตาระกาหลา รักอิเหนาคนเดียว ทำทุกอย่างที่แม่บอกแม้กระทั่งไหว้จินตะ หรา
3. องค์ศรีปัตรากุเรปัน เป็นยุติธรรม มีสติและเตุผล
4. องค์ศรีปัตราดาหา เป็นคนยุติธรรม แต่ใช้อารมณ์บ้างบางครั้ง
5. องค์ศรีปัตรากาหลังและสิงหัดส่าหรี เป็นยุติธรรมเช่นกัน
6. อิเหนามีนิสัย เจ้าชู้ มีเล่ห์เหลี่ยม เอาแต่ใจบางครั้ง รบเก่ง หล่อ
7. วิหยาสะกำมีนิสัย เอาแต่ใจบางครั้ง รบเก่ง หล่อ
8. ระตูกะหมังกุหนิง รักลูกชายมาก เอาใจลูกชายมาก
ngadamsareekam@hotmail.com (IP:223.206.87.39)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 65 20 พ.ย. 2556 (16:42)
อยากรู้ลักษณะทุกคนในละครเรื่องอิเหนา
fia (IP:115.67.68.197)

จำไว้ตลอด

ความเห็นเพิ่มเติม วิชาการ.คอม
ชื่อ / email:
ข้อความ

กรุณาล๊อกอินก่อน เพื่อโพสต์รูปภาพ และ ใช้ LaTex ค่ะ สมัครสมาชิกฟรีตลอดชีพที่นี่
กรอกตัวอักษรตามภาพ
ตัวช่วย 1: CafeCode วิธีการใช้
ตัวช่วย 2: VSmilies วิธีการใช้
ตัวช่วย 3: พจนานุกรมไทย ออนไลน์ ฉบับราชบัณฑิต
ตัวช่วย 4 : dictionary ไทย<=>อังกฤษ ออนไลน์ จาก NECTEC
ตัวช่วย 5 : ดาวน์โหลด โปรแกรมช่วยพิมพ์ Latex เพื่อแสดงสมการบนวิชาการ.คอม