อิเหนา

คิดอย่างไรกันบ้างกับลักษณะนิสัยของอิเหนา




ความคิดเห็นที่ 100

bim-jki@hotmailcom (Guest)
16 ม.ค. 2551 14:49
  1. อยากรู้ตัวละครต่างๆในเรื่องอิเหนา



ความคิดเห็นที่ 122

แพง (Guest)
22 ธ.ค. 2551 19:23
  1. ความเชื่อของเรื่อง อิเหา ตอน ศึกกะหมังกุหนิงให้หน่อยได้ไหม




ความคิดเห็นที่ 114

diamond flower (Guest)
8 ส.ค. 2551 10:05
  1. ผุ้แต่ง แต่งได้ดีมากเลยค่ะ



ความคิดเห็นที่ 15

2222...... (Guest)
23 พ.ค. 2549 16:46
  1. ชื่อเต็มของอิเหนาชื่อว่าอะไร



ความคิดเห็นที่ 21

บุษบา (Guest)
24 ส.ค. 2549 17:34
  1. สนุกดีๆ



ความคิดเห็นที่ 101

see-relax@hotmail.com (Guest)
22 ม.ค. 2551 21:13
  1. ช่วยแปลหน่อยนะคะ



    เราไม่ได้จิงๆ



    ขอบคุนากนะคะ



    ส่งมาให้ทางเมลเลยนะคะ



    ขอบคุนอีกครั้งค่ะ



    เมื่อนั้น สุหรานากงวงศา

    ครั้นเสด็จขึ้นแล้วก็ไคลคลา ออกมาที่อยู่พระภูมี ฯ

    บัดนั้น ฝ่ายดะหมังกุเรปันกรุงศรี

    ครั้นถึงหมันหยาธานี ก็ตรงไปยังที่ประเสบัน

    ขึ้นบนชานพักตำหนักนอก พอเห็นเสด็จออกกิดาหยัน

    จึงเข้าไปใกล้องค์พระทรงธรรม์ อภิวันท์แล้วถวายสารา ฯ

    เมื่อนั้น พระโฉมยงวงศ์อสัญแดหวา

    คลี่สารสมเด็จพระบิดา พลางทอดทัศนาทันใด ฯ

    ในลักษณ์นั้นว่าปัจจามิตร มาตั้งติดหากรุงใหญ่

    จงเร่งรีบรี้พลสกลไกร ไปช่วยชิงชัยให้ทันที

    ถึงไม่เลี้ยงบุษบาเห็นว่าชั่ว แต่เขารู้อยู่ว่าตัวนั้นเป็นพี่

    อันองค์ท้าวดาหาธิบดี นั้นมิใช่อาหรือว่าไร

    มาตรแม้นเสียเมืองดาหา จะพลอยอายขายหน้าหรือหาไม่

    ซึ่งเกิดศึกสาเหตุเภทภัย ก็เพราะใครทำความไว้งามพักตร์

    ครั้งหนึ่งก็ให้เสียวาจา อายชาวดาหาอาณาจักร

    ครั้งนี้เร่งคิดดูจงนัก จะซ้ำให้เสียศักดิ์ก็ตามที

    แม้นมิยกพลไกรไปช่วย ถึงเราม้วยก็อย่ามาดูผี

    อย่าดูทั้งเปลวอัคคี แต่วันนี้ขาดกันจนบรรลัย ฯ

    ครั้นอ่านเสร็จสิ้นพระทรงฤทธิ์ ถอนฤทัยคิดแล้วสงสัย

    บุษบาจะงานสักเพียงไร จึงต้องใจระตูทุกบุรี

    หลงรักรูปนางแต่อย่างนั้น จะพากันมาม้วยไม่พอที่

    แม้นงามเหมือนจินตะหราวาตี ถึงจะเสียชีวีก็ควรนัก

    แล้วว่าแก่ดะหมังเสนา เราจะยกโยธาไปโหมหัก

    มิให้เสียวงศาสุรารักษ์ งดสักเจ็ดวันจะยกไป ฯ

    บัดนั้น ดะหมังบังคมประนมไหว้

    ทูลว่าช้านักพระภูวไนย เกลือกไปไม่ทันจะเสียที

    เชิญเสด็จคลาไคลไปก่อน แล้วจึงค่อยผันผ่อนมากรุงศรี

    อันข้าศึกซึ่งยกมาต่อตี ป่านนี้จะประชิดติดกรุงไกร ฯ





    ขอบคุนๆมาๆนะคะ



ความคิดเห็นที่ 116

มายยย (Guest)
1 พ.ย. 2551 16:51
  1. ชื่อเต็มๆๆของอิเหนา

    ชื่อเต็มๆๆของบุษบา


    อะไรอ่ะ



ความคิดเห็นที่ 96

คนช่างจิ้น (Guest)
11 ม.ค. 2551 22:06
  1. เราว่าอิเหนาน่ะต้องเป็นเสือไบชัวร์ ชมว่าสียะตราหน้าตาดี แบบนีี้มันโชตะชัดๆ -*-



    แล้วก็ดูคุณเธอเพ่งพิศวิหยาสะกำสิ อะไรจะหลงไหลในทุกเพศปานนั้น



    สงสารเมียอิเหนาจัง T^T



ความคิดเห็นที่ 20

nung-b@hotmail.com (Guest)
22 ส.ค. 2549 15:14
  1. ขอบคุณคับสำหรับเนื้อเรื่องอิเหนาคร๊าฟ



ความคิดเห็นที่ 18

มาหยารัศมี (Guest)
22 มิ.ย. 2549 20:01
  1. อิเหนาเจ้าชู้...รักใครไม่เป็นหรอก..เปรียบเหมือนผู้ชายไทยทั่วไปนั่นแร่ะ



ความคิดเห็นที่ 104

love_pukpik@hotmail.com (Guest)
9 ก.พ. 2551 20:47
  1. <P>อยากทราบอุปนิสัยของตัวละคร-----ใครรู้ช่วยบอกด้วย----<STRONG>ด่วน</STRONG></P>



ความคิดเห็นที่ 19

kwang1238@hotmail.com (Guest)
6 ก.ค. 2549 12:44
  1. ใครทราบความเป็นมาช่วยตอบหน่อยค่ะ จะสอบเเล้ว

    ตอนนี้อยู่ม.4ค่ะ จะขอบคุณมาก กวาง



ความคิดเห็นที่ 115

13 (Guest)
11 ส.ค. 2551 16:07
  1. อยากให้อิเหนาเลิกเจ้าชู้และรักบุษาบคนเดียวอยากให้บุษบาใจแข็งไม่ยอมคืนยดีกับอิเหนาดัดสันคานอิเหนาด้วย



ความคิดเห็นที่ 113

เด็กที่กำลังเรียนDr.kai_kg11@hotmail.com (Guest)
1 ส.ค. 2551 20:30
  1. ต้องการทราบลักษณะของตัวละครของอิเหนา   ด่วนมาก




ความคิดเห็นที่ 10

ใครก็ได้ (Guest)
10 ก.พ. 2549 15:38
  1. อิเหนาถึงจะเจ้าชู้ประตูดินก็รักบุษบามากที่สุดนะตัวเอง



ความคิดเห็นที่ 14

หรรษา (Guest)
16 พ.ค. 2549 16:28
  1. ช่วยถอดความเรื่อง อิเหนา ให้หน่อยนะคะ



ความคิดเห็นที่ 1

meeny_jung@hotmail.com (Guest)
6 ธ.ค. 2548 22:38
  1. อิเหนาเจ้าชู้ เห็นใครสวยเปงมิได้



ความคิดเห็นที่ 103

แพ็ท (Guest)
3 ก.พ. 2551 15:33
  1. เกียจจินตะหราวาตี



ความคิดเห็นที่ 7

Wa...nk (Guest)
5 ม.ค. 2549 17:05
  1. ตั้งแต่วิหยาสะกำได้ชมรูปภาพของนางบุษบาก็หลงรักนาง และอยากได้นางมาเป็นมเหสี ท้าวกะหมังกุหนิงก็ตามใจลูกส่งทูตไปขอนางบุษบากับท้างดาหา และเตรียมกองทัพไว้ถ้าท้าวดาหาปฏิเสธก็จะยกทัพไปตีเมืองดาหา ท้าวกะหมังกุหนิงได้เล่าเรื่องราวและขอความช่วยเหลือจากน้องชาย คือ ระตูปาหยัง และท้าวประหมัน ซึ่งระตูทั้งสองก็ทูลทัดทาน ขอให้ตรึกตรองดูให้ดี เพราะท้าวดาหาเป็นวงศ์อสัญแดหวา ซึ่งมีกำลังทหารมากมาย ทั้งไพร่พลก็ชำนาญในการสงคราม ท้าวกะหมังกุหนิงก็บ่ายเบี่ยงเลี่ยงตอบว่าการทำสงครามครั้งนี้เป็นการช่วงชิงนางบุษบาจากจรกา แม้พระอนุชาจะอ้างเหตุผลอย่างไรก็ตาม ท้าวกะหมังกุหนิงก็ยืนยันความตั้งใจเดิม ไม่เปลี่ยนใจจะทำเพื่อลูก



    ฝ่ายท้าวดาหาเมื่อปฏิเสธไม่ยอมยกนางบุษบาให้แล้ว ก็มีหนังสือไปขอความช่วยเหลือไปหาท้าวกุเรปัน พระเชษฐา ท้าวกาหลังและท้าวสิงหัดส่าหรี พระอนุชาทั้งสอง ท้าวสิงหัดส่าหรีเมื่อทราบข่าวก็ส่งทหารไปบอกท้าวดาหาว่าไม่ต้องวิตก จะส่งสุหรานากงไปช่วย ฝ่ายเมืองกุเรปันท้าวกุเรปันได้มีหนังสือ 2 ฉบับ ให้ดะหมังนำไปให้อิเหนา 1ฉบับ และให้ระตูหมันหยา 1 ฉบับ แล้วให้กะหรัดตะปาตี ยกทัพไปสมทบกับอิเหนา ช่วยท้าวดาหาทำศึก กะหรัดตะปาตีก็ยกทัพไปคอยอิเหนาที่ชายเมืองหมันหยา ส่วนท้าวกาหลังก็ให้ตำมะหงงกับดะหมังคุมพลยกออกจากเมืองกาหลังมาพบสุหรานากงจากเมืองสิงหัดส่าหรี สองทัพก็สมทบกันยกไปเมืองดาหา



    เมื่อท้าวดาหาปฏิเสธไม่ยอมยกนางบุษบาให้ ท้ากะหมังกุหนิงก็เตรียมจัดทัพยกไปตีเมืองดาหา ให้วิหยาสะกำเป็นกองหน้า พระอนุชาทั้งสองเป็นกองหลัง ท้าวกะหมังกุหนิงเป็นจอมทัพ ท้าวกะหมังกุหนิงได้ให้โหรโหรตรวจดูดวงชะตาว่าร้ายดีประกาใด โหรทำนายว่าดวงชะตาของท้าวกะหมังกุหนิงและวิหยาสะกำนั้นถึงฆาต ถ้ายกทัพไปในวันพรุ่งนี้จะพ่ายแพ้แก่ศัตรูแน่นอน ให้เว้นไปซัก 7 วัน แล้วจึงจะพ้นเคราะห์ไปทำศึกได้ แต่ท้าวกะหมังกุหนิงก็มิได้เปลี่ยนความตั้งใจ ยกทัพไปตามกำหนดที่ตั้งใจไว้

    เมื่อท้าวดาหาทราบข่าวศึกก็ให้ตั้งค่ายรอบกรุงดาหาไว้ ทัพเมืองกะหมังกุหนิงก็ได้ยกทัพมาประชิดเมืองดาหา ท้าวดาหาเมื่อเห็นศึกมาประชิดเช่นนั้นก็รู้สึกน้อยใจอิเหนาว่าศึกครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะอิเหนาเป็นต้นเหตุ สุหรานากงและเสนาเมืองกาหลังเมื่อมาถึงก็เข้าเฝ้าท้าวดาหา สุหรานากงแจ้งให้ท้าวดาหาทราบว่า ท้าวกุเรปันส่งกะหรัดตะปาตีให้สมทบกับทัพอิเหนามาช่วย ท้าวดาหาก็เชื่อว่ากะหรัดตะปาตีนั้นคงมา แต่ไม่เชื่อว่าอิเหนาจะจากหมันหยามาได้ ท้าวดาหาเสนอแนะการทำศึกแก่สุหรานากงว่าไม่ควรออกไปสู้รบนอกเมือง เพราะกองทัพศัตรูกล้ายกมาครั้งนี้ก็ย่อมมีความสามารถมีกำลัง ควรตั้งมั่นไว้ในเมืองก่อน ถ้าทัพต่างๆยกมาช่วยแล้วค่อยตีกระหนาบ ศึกก็จะล่าเลิกไป



    อิเหนาเมื่อได้รับหนังสือจากท้าวกุเรปันให้ยกทัพไปช่วยท้าวดาหา ถ้าไม่ยกไปช่วยก็ขาดจากความเป็นพ่อลูกกัน แม้ตายก็ไม่ต้องไปเผา



    อิเหนาอ่านจบแล้วก็นึกว่า นางบุษบาจะงามแค่ไหน ใครต่อใครจึงมาหลงรัก ถ้างามเหมือนจินตะหราก็สมควรที่จะหลงรัก อิเหนาคิดว่าอีก 7 วันจึงจะยกทัพไปแต่ดะหมังทูลเตือนว่าอาจไปช่วยไม่ทัน อิเหนาจึงจำใจยกทัพไปวันรุ่งขึ้น อิเหนาได้เข้าเฝ้าท้าวหมันหยาซึ่งก็ได้รับหนังสือจากท้าวกุเรปันมีใจความตำหนิพระธิดาและท้าวหมันหยา ถ้าท้าวหมันหยายังเห็นดีเห็นงามไม่ให้อิเหนายกทัพไปช่วยศึกดาหา ก็จะตัดญาติขาดมิตรกัน ท้าวหมันหยาจึงเร่งให้อิเหนายกทัพไปและให้ระเด่นดาหยนคุมทัพจากหมันหยาไปสมทบอิเหนาด้วย



    อิเหนาจึงมาลาจินตะหรา สการะวาตี และมาหยารัศมี ทั้งที่ใจไม่อยากจากไป อิเหนาสัญญากับจินตะหราว่าเสร็จศึกจะรีบกลีบมาทันที อิเหนายกทัพจากเมืองหมันหยาไปด้วยความโศกเศร้า และคิดถึงสามนางมาตามทางที่ผ่านไป อิเหนายกทัพสมทบกับกะหรัดตะปาตีที่คอยท่าอยู่แล้วพากันยกไปเมืองดาหา เมื่อถึงแดนดาหาอิเหนาก็หยุดตั้งค่าย ให้ตำมะหงงไปทูลท้าวดาหาว่าจะทำศึกให้เสร็จสิ้นก่อนแล้วจึงจะมาเข้าเฝ้า ท้าวดาหาก็ยินดีเมื่อรู้ว่าอิเหนายกทัพมาแล้ว เพราะรู้ว่าอิเหนาเก่งกล้าสามารถ ย่อมชนะศึกแน่นอน ส่วสุหรานากงก็ยกทัพออกไปสมทบกับอิเหนาแล้วเล่าเรื่องที่ท้าวดาหากล่าวถึงอิเหนาให้ฟัง



    ฝ่ายท้าวกะหมังกุหนิงแม้รู้ข่าวว่ามีทัพยกมาช่วยท้าวดาหาแต่ก็ยังไม่เปลี่ยนใจได้เตรียมทำศึกเต็มที่ เมื่อทัพกะหมังกุหนิงประจันทัพกับทัพของอิเหนา ท้าวกะหมังกุหนิงไม่รู้ว่าเป็นทัพของอิเหนาจึงถามว่าผู้ใดคือจรกา อิเหนาจึงตอบว่าจรกามิได้มาด้วย เรายกมาแต่กุเรปันเพื่อมาช่วยน้อง ท้าวกะหมังกุหนิงเมื่อรู้ว่าเป็นอิเหนาก็รู้สึกหวาดหวั่นแต่ก็มีมานะเจรจาตอบ ในที่สุดสังคามาระตะก็ออกต่อสู้กับวิหยาสะกำ และได้ฆ่าวิหยาสะกำตาย ท้าวกะหมังกุหนิงจึงเข้าต่อสู้กับสังคามาระตะ อิเหนาเข้ารับไว้และฆ่าท้าวกะหมังกุหนิงสำเร็จ ระตูปาหยังและท้าวประหมันเห็นเหตุการณ์เป็นดังนั้นจึงยอมแพ้แก่อิเหนา และจะยอมเป็นเมืองขึ้นจะส่วเครื่องบรรณาการมาถวายตามประเพณี อิเหนาก็ได้อณุญาตให้นำศพท้าวกะหมังกุหนิงและวิหยาสะกำกลับไปที่เมืองเพื่อจัดพิธีศพตามประเพณีต่อไป



ความคิดเห็นที่ 9

ตะวัน (Guest)
19 ม.ค. 2549 15:02
  1. อยากทราบว่าเรื่องตอนแรก

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น