จำนวน 446 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| -12- 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 222 20 ส.ค. 2549 (23:25)

ทีมนี้ก็เช่นกัน การปลดล็อกท่อนสองของจรวดหลังจากพุ่งออกจากฐานเพียงไม่กี่เมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 223 20 ส.ค. 2549 (23:33)

ทีมนี้ (น่าจะเป็น'หัตถสารเกษตร'ที่คุมทีมโดยพี่เจี๊ยบ) ประสบความสำเร็จจากการยิงสองต่อเป็นอย่างดี จรวดปลดล็อกท่อนสองห่างจากฐานยิงสูงประมาณ 10 เมตร(มั่ว) ทำให้จรวดไปตกได้ไกลจนเป็นที่พึงพอใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 224 20 ส.ค. 2549 (23:37)

สีหน้าความพึงพอใจของโคช ( YES )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 225 20 ส.ค. 2549 (23:48)

และเห็นจะไม่มีทีมใดทำได้ดีกว่า"นมข้นหวาน"จากพนัส ฯ เขาสามารถปลดล็อกจรวดท่อนที่สองหลังจากออกจากฐานได้ไกลราว 20 เมตร จรวดปลดล็อกออกไปนอกเฟรมของกล้อง สถิติในการยิงรอบแรกไปได้ไกลถึง 267 เมตร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 226 21 ส.ค. 2549 (08:39)
ดีจัง ขอบุณมากครับ อ. นิรันดร์ อุตสาห์ถ่ายภาพสวยๆมาให้ได้ดูกัน

ตอนนี้ยังลุ้นอยู่ว่าทีมไหนได้ไกลเท่าไหร่ เพราะเห็นว่าหลายทีมไปกว่าสามร้อยเมตร แต่ที่เห็นอาจารย์ว่าระยะดี ทั้งๆที่แค่ 267 เมตรเท่านั้นเอง อยากดูว่าตอนนี้ไปถึงไหนกันแล้ว หากมีแข่งแบบครอบครัวหรือแบบเปิด จะได้มันๆหน่อย

แต่ผมมีความเห็นแตกต่างจาก 214 ครับ
ไม่มีการแข่งแบบครอบครัวแล้วเขาจะไปแข่งที่ไหนละครับ นอกจากไปลงร่วมกับเด็ก

ก็คนมันอย่างแข่งอยากเล่นจรวดเหมือนกันนี่ครับ
แต่หากเปิดให้มีการแข่งแบบครอบครัวแล้ว บางคนเขาก็ไปแข่งกับผู้ใหญ่เอง(บางคนก็ยังไปทำให้กับเด็กบ้างก็ปล่อยๆวางบ้างก็ได้ครับ) ไม่ดีกว่าไปยุ่งกับเด็กหรือครับ

อีกอย่างเราควรจะเริ่มคิดพายกันออกไปนอกอ่างบ้าง ผมว่าวิทยาศาสตร์ไม่ใช่แค่ให้เด็กติดเองทำเอง เด็กต้องรู้จักการศึกษาข้อมูลพื้นฐานและต้องมีการต่อยอด ศึกษาจากของเก่าที่มีอยุ่แล้ว ให้เข้าใจแล้วพัฒนาต่อ หากคิดแต่จะให้เด็กคิดเองทำเองจากศูนย์ ประเทศเราก็คงจะวนแต่ในอ่างเหมือนอย่างที่เป็นอยู่
ตัวอย่างเช่น ประเทศเราเคยทำเครื่องบิน หรือเครื่องยนต์ได้พร้อมๆกับประเทศอื่น แต่ทำไมตอนนี้เขาพัฒนาไปอย่างมาก แต่เรายังทำไม่ได้แม้แต่เครื่องยนต์ทางการเกษตรที่แสนจะง่ายและเราต้องใช้กันทุกวัน อาจจะทำได้แต่ก็ต้องซื้อเทคโนโลยีเขามาทุกอย่าง พัฒนาเองไม่ได้เลย (พี่ชายบอกว่า เห็นมีการออกโทรทัศน์อย่างตื่นเต้นว่า เด็กช่างกลทำเครื่องยนต์แบบเผาหัวได้แล้วเมื่อเร็วๆนี้ เขาฟังแล้วขำกลิ้ง เพราะว่าเขาเห็นคนข้างบ้านทำขายตั้งแต่ตอนเด็กๆแล้ว ส่วนผมฟังแล้วเศร้าใจ)
ผมคุยกับคนญี่ปุ่น สมัยเขาเริ่มเปิดประเทศเขาไม่รู้อะไรเลย แต่เขาไม่คอยแต่จะซื้ออย่างเดียว เขาซื้อเหมือนกันครับ แต่เอามา แกะออกมาดู ศึกษา จ้างอาจารย์หรือผู้เชี่ยวชาญมาสอน ลอกแบบและพัฒนาหรือปรับปรุงให้เหมาะกับสภาวะ (โปรดเลิกคิดว่าแบบว่าของฝรั่งดีเหมาะกับเราทุกอย่าง อาจดี แต่ไม่เหมาะกับเราก็ได้) หากสู้ไม่ได้จริงๆก็ให้คนอื่นเขาทำบ้าง แต่ก็ต้องรู้ไว้เราทำที่เราถนัด

เรื่องจรวดน้ำ ของทีมคู่บุญหากมีโอกาสถึงแม้เป็นที่หนึ่งในปีแรก แต่ก็จะคอยดูว่าคนอื่นทำอะไรเสมอ และบอกเสมอว่าอยากทราบว่าเราทำอย่างไรก็มาดูได้ไม่หวง มาแลกเปลี่ยนความรู้กัน แต่หากทำไม่ได้เพราะไม่มีเครื่องมือช่างวัฒน์ก็สามารถทำให้ได้ตามที่ใจของท่านปรารถนา ทำให้เราพ้นขีดจำกัดด้านความคิด เพราะหลายท่านมีความคิดดีแต่ไม่มีเครื่องมือ ก็น่าเสียดาย

ทีมอื่นที่เห็นอาจารย์ว่ากลับก่อนผมว่าปล่อยเขาไปเถอะครับ อย่างไรก็ไม่มีทางชนะคนอื่น เพราะหากเป็นผมรู้ว่าทีมอื่นดีกว่า ต้องอยู่ดูว่าเขาทำอย่างไรจะได้มีความรู้เพิ่มขึ้น ไม่ใช่คอยจะให้คนอื่นส่งความรู้มาให้อย่างเดียว ผมเห็นเด็กสมัยนี้มีมากในอินเตอร์เนท อยากรู้...ช่วยบอกที ช่วยส่งให้ที เร็วๆด้วย อะไรทำนองนั้น

ช่วยๆกันส่งเสริมให้เด็กคิดแบบพัฒนาหน่อยเถอะครับ อาจารย์ เราจะได้ก้าวพ้นอ่างกันเสียที

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 227 21 ส.ค. 2549 (16:19)
ยินดีกับ ทางค่าย บ้านเชื้อชาติทีมครับ ที่สามารถส่งทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศได้ถึง 4 ทีม (ไม่แน่ใจ)

ปีนี้ถือว่าเป็นการผลัดเปลี่ยนกระแสของจรวดขวดน้ำครับ จากการสังเกตและได้พูดคุยกันบ้างกับคนที่รู้จักและไม่รู้จัก

ก็ได้พบอะไรที่แปลกใหม่

รวมถึงการจัดการแข่งขันที่ทางผู้จัดได้มีการป้องกันความผิดพลาดก่อนที่จะเกิดเหตุร้าย

สิ่งหนึ่งที่พบอยากให้เพิ่มเติมก็คือเรื่องของหัวข้อการสัมนา หรือเอกสารที่ลำดับความให้ ผมเชื่อว่าบางทีมยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับจรวดขวดน้ำ บางทีมก็กลาง ๆ

ทางผู้จัดควรแนะนำเทคนิคให้มาก ๆ เน้นความปลอดภัย และทำให้ผู้เข้าร่วมรู้สึกว่าเขามีสิทธิชนะ

สำหรับทีมผมปีนี้ ตกรอบทั้งหมดเลย ครับ แต่ก็ดีใจลึก ๆ ที่ว่าแม้จะตกรอบแต่ระยะที่เราทำได้ก็ไม่น้อยกว่าที่ 3 ของรอบตัดเชือก พอดีว่ายิงแล้วออกนอกทางครับ เสียดายจริง ๆ ได้แต่พูดว่า เสียดาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 228 21 ส.ค. 2549 (18:17)
สรุปทิวไผ่งามเข้ารอบป่ะค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 229 21 ส.ค. 2549 (21:05)
ที่1ประเภทยิงไกล ได้ระยะ 314 เมตร (ไม่รุ)
ที่1ประเภทยิงแม่น ได้ระยะ 0.08 เมตร (เบญจมรังสฤสดิ์)

(อย่างไม่เปนทางการ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 230 21 ส.ค. 2549 (21:39)
ผมว่าอยู่ที่ใครจะทำได้ดีกว่ากันมากกว่าครับ หลายคนชอบคิดว่าเราต้องชนะอย่างเดียวเท่านั้น สำหรับผมคิดว่าเข้ามาได้รอบนี้ก็ดีเเล้วครับเพราะผมเพิ่งจะเล่นกันตั้งแต่พฤษภานี้เอง เราทำให้ดีที่สุดของเราก็ภูมิใจเเล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 231 21 ส.ค. 2549 (21:47)

ผลคร่าว ๆ จากการแข่งสองวันแรกนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 233 21 ส.ค. 2549 (22:00)

ผลแข่งของสองวันแรก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 235 21 ส.ค. 2549 (22:22)
ว้าๆๆ แย่จัง ผมโดนเขี่ยลงรอบแรกที่เชียงใหม่ ฮ่าๆ หมดสิด
อยากรู้ วิธีการทำบูสเตอร์อ่ะครับว่ามันมีอุปกรณ์อะไรบ้างแล้วมันประกอบกันอย่างไร ช่วยผมทีน๊ะครับ อาจารย์ นิรันดร์ครับ หรือ พี่น้องชาวจรวดท่านอื่นก็ได้ครับ เพราะผมดูแล้ว มันหน้าจะเป็นหระโยชน์แก่ผมมากในการแข่งจรวดในปีหน้าอ่ะครับ ขอขอบคุณไว้ล่วงหน้าเลยครับ กรุณาส่งมาที่khobkhet_A@hotmail.com

ขอความช่วยเหลือด้วยฯครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 237 21 ส.ค. 2549 (22:42)

ขอโทษที่ ไฟล์โตไปหน่อย กลัวอ่านไม่ชัด เพราะเป็นลายมือ ย่อลงมาหน่อย คงไม่มีปัญหานะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 238 21 ส.ค. 2549 (22:53)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 239 22 ส.ค. 2549 (08:36)

ย่อรูปสถิติให้เล็กหน่อย เวลาดูจะได้ไม่ต้องเลื่อนไปมาครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 240 22 ส.ค. 2549 (08:39)
ขอโทษทีนะครับ สถิติยิงไกลวันสุดท้าย เอามาให้ดูไม่ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 241 22 ส.ค. 2549 (08:46)
ดูจากสถิติยิงแม่นแล้ว วัดกลาง สิงห์บุรี น่าจะหลุด

บุญวัฒนา 2 กับนครศรีธรรมราช สถิติดีเท่ากัน แต่ถ้าดูผลการยิงสองครั้งแล้ว หลวงพ่อเมือง นครศรีธรรมราช น่าจะมีภาษีดีกว่า

การยิงไกล บุญวัฒนา 2 ก็มายิงในวันสุดท้าย ใช้ฐานเดิมปีที่แล้ว
แต่สถิติ ผมไม่ได้ดูครับ
อีกสัก 2-3 วัน ทาง อพวช คงจะประกาศให้ทราบได้นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 242 22 ส.ค. 2549 (09:03)
สำหรับความคิดเห็นที่ 214 ที่ว่า
เรียน อ.นิรันดร์
ถึงแม้ว่าปีนี้อาจารย์ไม่ได้ส่งเด็กเข้าแข่งขัน กระทู้นี้ก็ยังคงเป็นกระดานข่าวให้พวกเราชาวจรวดขวดน้ำได้แลกเปลี่ยนความรู้กัน
แต่กระผมอยากจะฝากทุกท่านว่าเราได้ฝึกเด็กให้คิดเป็น ทำเป็นหรือไม่ ไม่ใช่ผู้ใหญ่เป็นคนคิดแล้วให้เด็กมาเล่นละครมันก็ไม่ได้อะไร ปีนี้ผมดีใจที่ อพวช.ได้เห็นความสำคัญของเด็ก โดยงดทีมครอบครัว ถ้าทีมครอบครัวอยากจะแข่งขันกันก็น่าจะหาผู้สนับสนุนมาส่งเสริมทีมครอบครัวให้ได้เข้าแข่งขันกัน ขอบคุณอาจารย์นิรันดร์อีกครั้งนะครับที่มีที่นี่ให้เราได้แลกเปลี่ยนความรู้กัน

ผมมีความเห็นว่า
การเรียนรู้ ไม่ควรจำกัดอยู่ที่โรงเรียน
คนไทยคิดกันอย่างนี้แยะว่า
เรียนให้จบ แล้วจะได้ไม่ต้องเรียนอีก อาจเป็นเหตุให้ไทยสู้ชาติอื่นไม่ได้ในเวทีโลก

นักการศึกษาไทย หรือคนที่ดูแลด้านวิทยาศาสตร์ประชาชนอย่าง "อพวช" น่าจะเป็นผู้ที่ตระหนักในข้อนี้ให้ดี

ในความเห็นของผม
ถ้าคนสามารถเรียนรู้นอกห้องเรียนได้เอง มันสำคัญยี่งกว่าการเรียนรู้จากครูในห้องเรียนเป็นไหน ๆ
ไม่เช่นนั้น จะมีพิพิธภัณฑ์ เอาไว้ทำไม
จะมีการส่งเสริมให้มีการท่องเที่ยวไปทำไม
ผมอยากทราบว่า
คนที่ทำงานอยู่ทุกวันนี้
ได้ใช้ความรู้จากห้องเรียนสักเท่าไรในการทำงาน
แล้วใช้ความรู้ที่หาเอาใหม่จากประสบการณ์นอกห้องเรียนเท่าใด

ดู บิลเกต เป็นตัวอย่างก็ได้

เอดิสัน พี่น้องตระกูลไรท์ ไอสไตน์ ฯ
ใครได้ความรู้จากห้องเรียนบ้างที่ทำให้เขาโด่งดังคับโลก

หลายประเทศในโลก
เขาพยายามเอาความรู้นอกตำราที่มีคนค้นพบใหม่ ๆ เข้าไปในโรงเรียน
แต่คนที่ดูแลด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศไทยกลับกีดกัน
ผมว่ามันยังไง ๆ อยู่นะครับ
แล้วจะให้เด็กไทยไปสู้กับคนอื่นอย่างไรได้
เพราะต้องคอยสู้กับผู้ทรงอิทธิพลภายในประเทศเสียเอง
:-|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 243 22 ส.ค. 2549 (09:39)
พาเด็กเก็บของกลับบ้านแล้วครับปีหน้าเอาใหม่ ปีนี้มีข้อผิดพลาดเยอะแต่ก็ภูมิใจที่เด็กๆของผมเป็นคนทำเองทั้งหมด เขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างรู้ข้อผิดพลาดของตัวเอง ความรอบคอบในการทำงานเพื่อป็นบทเรียนในการดำเนินชีวิตของตัวเขาเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 244 22 ส.ค. 2549 (10:56)
สวัสดีครับพี่ทุกคน ดีใจมากๆที่ได้พบ อ.นิรันดร์ ดีใจมากๆนะครับ อ.สุวรรณ เรื่องที่จะมีการทดสอบจรวดกันเอง ผมจะเตรียมสถานที่ และเครื่องมือต่างๆ ส่วนเรื่องจะชักชวนทีมใด้บ้างต้องช้วยกันชวนนะครับจได้มากันหลายๆทีม ทิปนี้ไม่ใช้การแข่งขันแต่เป็นการนับพบแลกเปลื่อนเทคนิคและความรู้ อ.สุวรรณกำหนดวันมานะครับ และทีมไหนสยใจเตรียมให้ดีนะครับ เพราะ อ.สุวรรณ มีจรวดแบบใหม่และบูสเตอร์แบบใหม่ คาดว่าน่าจะได้ 400 เมตร ที่ 50 psi ขอบคุณครับ