จำนวน 446 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| -17- 18| 19| 20| 21| 22| 23|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 325 27 ส.ค. 2549 (22:12)

ทำไมยังไม่ไปซะทีอ่ะ คนถ่ายร้อนน๊ะ !!

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 326 27 ส.ค. 2549 (22:14)
ไปต่อกันที่ยิงไกลครับ ทิมผมเอง ผมเป็นคนทำจรวดแต่ไม่ยักได้ยิงครับ ดันกลายเป็นช่างกล้องซะงั้น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 327 27 ส.ค. 2549 (22:15)

กำๆๆรู้ไปขึ้น เอาใหม่ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 328 27 ส.ค. 2549 (22:20)

แอบถ่ายฐานยิง จาก อ.พ.ว.ช. จะเอามาพัฒนาของตนเองบ้างๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 329 27 ส.ค. 2549 (22:22)

ราคาสู้ไม่ได้เลยครับ จะขโมยไปก็ยามแล้วเจ้าหน้าที่เพียบเลยครับ(ฮิอิ ขำๆครับ) ต้องขโมยเอา จากรูปแทน อิอิอิอิอิ !!

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 330 27 ส.ค. 2549 (22:23)
ขออนุญาต ไปนอนล่ะครับ ทำบูสเตอร์ อันปวดหัวมาทั้ววันอ่ะครับ พรุ่งนี้ต้องไป รร แต่เช้า ขอต้วครับพี่น้องชาวจรวดครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 331 27 ส.ค. 2549 (23:34)
คุณสุวรรณครับ
คุณสุวรรณน่าจะมาเป็นครูเป็นเพื่อนผม
ใจเย็นจริง ๆ ครับ นับถือ นับถือ

เด็กสมัยนี้
ความสามารถในการใช้ภาษา
ทั้งการอ่าน การเขียน การพูด การรู้จักกาละเทสะ ที่สูงที่ต่ำ มีน้อยมาก
สังเกตจากคำง่าย ๆ ใช่ ใจ ก็เขียนเป็น จัย
กระจ่าง เป็น กระจาง (ตรงนี้ อาจเป็นเผลอ พิมพ์ตกไป)
หรือคำว่า ใช่ เป็น ช่าย
นอกจากนั้น การคาดคะเนตัวเลขก็คลาดเคลื่อนไปจากความเป็นจริงมาก
ทำให้ยากที่จะพัฒนางานทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับตัวเลข
อย่างจรวดน้ำให้เก่งขึ้นมาได้

อย่างข้อความที่คุณสุวรรณเขียนให้อ่านกัน
สมมติว่าอ่านครั้งหนึ่งใช้เวลา 1 นาทีโดยประมาณ
แสนนาที ก็ตก พันเจ็ดร้อยชั่วโมง
หากตั้งหน้าตั้งตาอ่านซ้ำวันละ 1 ชั่วโมง
อ่านทุกวันไม่เว้น
กว่าจะได้แสนรอบ
ผมว่าก็ราว ๆ 5 ปีเห็นจะได้
การที่เขาจะอ่านได้ครบแสนรอบจริงก็คงประมาณปี 2554
แสดงว่านั่งไทมแมชีนของโดเรมอนมาโพส

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 332 28 ส.ค. 2549 (10:23)

กลับไปดูภาพเก่าเมื่อปีที่แล้ว ภาพนี้ ดูน่ารักไปอีกแบบ น้อง ๆ ในภาพนี้ กลัวมาก จรวดยังอยู่ที่ฐาน แต่หลับตาปี๋ทุกคน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 333 28 ส.ค. 2549 (10:34)

พี่เจี๊ยบครับ วิธีที่ผมส่งภาพขึ้นมาก็คือ ผมจะ crop ภาพ เลือกเฉพาะส่วนที่ต้องการแสดงจริง ๆ แล้วก็ใช้โประแกรมตกแต่งภาพให้มี noise ลดลง จะลดขนาดไฟล์ลงได้พอสมควรทีเดียว แล้วก็เวลาเซพก็ใช้ jpeg บีบอัดลดคุณภาพของภาพลงไปบ้าง เพื่อให้ส่งภาพให้มีขนาดใหญ่ขึ้น โดยขนาดไฟล์ไม่โตเกินไป ก็อยู่ในช่วง 40-50 เปอร์เซ็น ก็ทำตามขั้นตอนอย่างนี้ นะครับ 1. crop เฉพาะส่วนที่ต้องการแสดง 2. ลด noise ในภาพลง 3. เซฟด้วย option ที่บีบไฟล์ที่คุณภาพ 40-50 % ที่จริง ยังมีรายละเอียดปลีกย่อยเล็กน้อย แต่ หลัก ๆ ก็ทำอย่างนี้ก่อนส่งภาพครับ ภาพต้นฉบับของผม สวยกว่าที่เอามาลงให้ดูหลายเท่า เพราะขนาดไฟล์ต้นฉบับประมาณ 2 MB แต่เวลาส่ง พยายามบีบให้เหลือเพียง <50 kB เรียกว่าคุณภาพลดลงถึง 40 เท่า แต่ตาคงมองไม่ได้ละเอียดระดับนั้น ลดคุณภาพลงไปบ้างก็ไม่พอจะเป็นไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 334 28 ส.ค. 2549 (15:14)
ในการต่อขวดให้มีความปลอดภัยสามารถทนแรงดันได้และรอยต่อสวยงามไม่ทราบว่าใช้กาวลอคไทหรือกาวร้อนยี่ห้ออะไรในการต่อครับ เห็นทีมของพี่เจี๊ยบต่อขวดได้เนียนมากๆ ถ้าเป็นไปได้กรุณาโพสรูปให้ด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 336 28 ส.ค. 2549 (15:17)
ไม่ทราบว่าแต่ละท่านใช้โอริงเบอร์เท่าไหร่ครับจึงพอดี ของผมใช้ 112

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 337 28 ส.ค. 2549 (20:43)
#112-113

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 338 28 ส.ค. 2549 (22:04)
ใช่ครับ อยากรู้เช่นกันว่าใช้กาวอารายต่อขวดครับ (ไม่เคยต่อขวดเลยครับ ได้แต่ต้มเอา) ชักจะเริ่มขี้เกียจต้มล่ะครับ 1.ปริมาณ และ รูปทรงได้ ออกมาไม่แน่นอน 2. อันตรายมากครับ
3.ร้อนมือครับ เลยอยากหันมาต่อขวดกับเค้าดูบ้างครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 339 29 ส.ค. 2549 (10:21)
โอริ่งผมใช้เบอร์ 1.5 x 18 ท่อ pvc และ เบอร์ 2 x 17 ท่ออลูมิเนียมครับ
กาวใช้ต่อขวดยี้ห้อ บราโว่ 153ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 340 29 ส.ค. 2549 (13:15)
ท่าทางว่าเบอร์ที่คุณป็อบบอกจะไม่มีเบอร์โอริงกระมัง ???

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 341 29 ส.ค. 2549 (13:22)
ปากขวดน้ำอัดลม
ดูเผิน ๆ อย่างกับเท่ากัน
แต่ที่จริงแล้วมี error
ไม่เท่ากันเป๊ะหรอกครับ
ถ้าไม่เลือกขวดมาทำแท้ง
ก็จะเจอปัญหาว่า
โอริงอันเดียวกัน
จรวดบางลำหลวมจนน้ำรั่ว
จรวดบางลำแน่นบรรจุฐานไม่ได้

จรวดลำไหนปากขวดกว้างหน่อยผมจะใช้เบอร์ 113
ขวดปากแคบหน่อยก็จะใช้เบอร์ 112
อย่างไรก็ไม่พ้น 2 เบอร์นี้

ก็มีเหมือนกัน ฐานรุ่นแรก ๆ ของผมใช้เบอร์เล็กกว่านี้ แต่มันเบ่งมาก
ขาดง่าย
เวลาซื้อ ก็ซื้อเก็บไว้หลาย ๆ อันด้วยสัก 3-4 อัน
เวลาขาดจะได้เปลี่ยน ยิงได้ทันที ไม่ต้องวิ่งซื้อให้วุ่นวายใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 342 29 ส.ค. 2549 (16:00)
อ.นิรันดร์ ครับ
ความจริงผมก็อยากเป็นครูนะครับ แต่ไม่ค่อยเก่งเรื่องสอน คือไม่ค่อยชอบให้ความรู้ แต่ชอบช่วย คือ หากใครขอความรู้โดยไม่ได้มีความรู้หรือความคิดเลยและความจริงเขาควรจะหาได้จากแหล่งง่ายๆแล้ว ผมก็ไม่ค่อยบอกคือให้ไปช่วยตัวเองก่อน แต่หากช่วยตัวเองด้วยการค้นคว้าและคิดแล้ว ยังไม่เข้าใจ ผมจะช่วยอธิบาย บางทีก็ยังอธิบายไม่หมด ให้ไปคิดเองบ้าง หรือหาเพิ่มเติมบ้าง อย่างในกระทู้นี้ ความจริงมีเรื่องจรวดน้ำมากมายให้ค้นแต่มีหลายท่าน เขียนมาเฉยเลยว่า ขอความรู้ ที่ร้ายคือช่วยส่งหรือโทรบอกด้วยนะ อันนี้ผมไม่ใจดีขนาดโทรหรือเมล์ไปบอก แต่หากโทรมาหาจะอธิบายให้ฟังครับ อย่างตอนไปสอนเด็กตามโรงเรียนให้ทำจรวด ก็สอนแค่หลักเบื้องต้นให้ (แต่ระดับสูงกว่าแบบที่อพวช สอน) หากนักเรียนหรืออ.สนใจก็ค่อยมาว่ากันเพิ่มเติม หากไม่สนใจทำเองต่อก็แล้วไป และผมก็ไม่ได้เคยทำให้โรงเรียนไหน เพียงแต่สอนให้เขาไปทำเอง แล้วยังบอกด้วยว่าหากพบอะไรดีๆก็มาเล่าให้ผมฟังบ้าง โรงเรียนจึงมักต้องช่วยตัวเองเป็นส่วนใหญ่
อันนี้ไม่เหมือน อ. นิรันดร์ครับ อ. มีความเป็นครูเยอะ อยากให้ อยากช่วย เห็น อ.นิรันดร์เทรนเด็กตอนจะแข่งแล้วนับถือในการให้จริงๆ

เรื่องเด็กสมัยนี้ก็ต้องทำใจครับ เรื่องออกนอกลู่นอกทาง หรือเรื่องการนับถือผู้อื่นบ้าง ได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้เขาไปทำให้ตัวเองและคนอื่นเดือดร้อน และค้นพบแนวทางที่ดีของตัวเอง แหม ก็พ่อแม่อยู่ด้วยกับเขายังสอนเขาได้แค่นี้ แล้ว เราเป็นใครละครับจะช่วยเขาได้ขนาดไหน ตอนนี้ไม่เหมือนสมัยก่อน พ่อแม่ฝากครูตีให้ด้วยหากดื้อ ตอนนี้ไปตีลูกเขาสิ พ่อแม่เขาจะมาเชิญไปสอนที่โรงพักซะ

อ.นิรันดร์ก็อย่าซีเรียสมากนะครับ ทราบว่าอ. เป็นอาจารย์วิทยาศาสตร์เรื่องตัวเลขก็คงแม่น หรือต้องตรงเผง (ผมอยากเรียนฟิสิกค์กับอ. จัง คือผมสอบเกือบตกนะครับ ทั้งๆที่เป็นวิชาที่ชอบมาก) ยกตัวอย่างน้องเขาเรื่องการอ่านแสนครั้ง น้องเขาคงพูดแบบ อุปมาอุปมัย (หากเขียนผิด ต้องขออภัย อย่าดุผมนะครับ) นะครับ
แต่จริงๆแล้วผมเป็นคนใจร้อนและใจร้ายนะครับ
ไม่ต้องเป็นครูก็เป็นเพื่อนได้นะครับแต่ผมเด็กกว่า อ. อาจไม่กล้าเทียบเป็นเพื่อน อ.

อยากฝากน้องๆ อย่านึกแต่อยากรู้ว่าทำอย่างไรจะให้ดี แต่ต้องปลอดภัยด้วย ซึ่งขอให้อ่านเรื่องความปลอดภัยบ้างครับ ปลอดภัย ปลอดภัย ปลอดภัย สบายใจ สบายตัว

เรื่องปากขวดกับฐาน อ. พูดถูกแล้วครับว่ามันไม่เหมือนกันหมด แต่ผมไม่ขยันแบบอ. หรอกครับที่จะทำฐานหรือเปลี่ยนโอริงหลายๆขนาด ผมขอให้ช่างวัฒน์ตรวดูว่าเฉลี่ยแล้วปากขวดขนาดประมาณเท่าไร แล้วก็ทำฐานสำหรับขนาดนั้น ตอนจะทำจรวดก็เอาขวดมาลองสรวมดูกับฐาน ขวดอันไหนใช้ไม่ได้ก็เอาไปทำอย่างอื่นครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 343 29 ส.ค. 2549 (21:22)
เรื่องปากขวด สำหรับผมนะครับ ผมคิดว่าทำอย่างไรให้ปากขวดทุกใบเท่ากัน เมื่อปากขวดทุกใบเท่ากัน ปัญหาก็น้อยลงแล้วครับ ผมใช้ไม้กลึงให้เรียวๆ แล้วก็กะยะระมาตรฐานเอาไว้ ขวดไหนดีอยู่แล้วก็แล้วไป ขวดไหนไม่ได้มาตรฐาน(ของเรา)ก็ทะลวงซะ (เป่าก่อนนะครับ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 344 29 ส.ค. 2549 (21:37)
สวัสดีค่ะ คุณสุวรรณ
ได้อ่านเรื่องการเป็นครูของคุณสุวรรณแล้วก็อดแสดงความคิดเห็นไม่ได้ ก่อนอื่นคงต้องกล่าวคำว่า ขอบคุณค่ะคุณครู เพราะจริงๆแล้วทีมพนัสเองนับถือว่าคุณสุวรรณเป็นเหมือนครูนอกห้องเรียนของเรา และเป็นครูที่ทำให้เด็กเกิดอาการ......
ทำไมเราทำไม่ได้ว่ะ.. ทุกครั้งที่ครูสุวรรณให้การบ้าน เช่น ลองต่อขวดดูซิครับผมว่าดีน่ะ ทั้งทีมรับขวดจากครูพนัสคนละ3ขวด นัดหมายว่าสัปดาห์หน้าเจอกัน..เอาขวดที่ต่อมาลองอัดลมดู ใครแพ้เลี้ยงข้าว
รอบแรกเจอกัน สารพัดรูปแบบที่ลอง(80 PSI) ผล ขวดระเบิดทุกคน..จ่อยไป
รอบสอง มีบางรูปแบบไม่ระเบิด แต่เอามาใช้ประโยชน์ไม่ได้ งง...ทำไงดีน้า ครูในโรงเรียน..เริ่มปรึกษาครูนอกโรงเรียน
ครูสุวรรณบอก..ลองทำแบบนี้ดูซิครับ(บอกแบบขยักๆ)
รอบ 3 4 5 ลองแล้วระเบิดที่ 60 70 80 psi โอว..ดีใจมาก
แต่ก็ยังระเบิดทุดขวด แต่นร.เริ่มใจเย็นขึ้น เก็บรายละเอียดมากขึ้น สังเกตุเห็นอะไรมากขึ้นและฟังเสียงระเบิดจนเคยชินมากขึ้น
รอบ 6 7 8 9...............นับไม่ถ้วน เสียงระเบิดถี่น้อยลงจนไม่มีเสียงระเบิด โอโฮ...เราก็เจ๋งนี่นา
สิ่งที่เด็กพนัสได้จากครูสุวรรณคือความท้าทาย และได้เห็นความมห้ศจรรย์แห่งมันสมองมนุษย์ว่าคิดได้นอกกรอบจริงๆ จึงหวังว่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้เด็กกล้าคิดกล้าทำมากขึ้น
ถ้าคุณสุวรรณได้บอกทุกขั้นตอนตั้งแต่แรกเด็กคงทำได้เลยโดยไม่ผ่านกระบวนการวิทย์เลย และหลายอย่างทีมของเราได้ข้อมูลและรายละเอียดบางอย่างจากการค่อยๆคิดค่อยๆทำ และบางอย่างคุณสุวรรณบอกไม่ควรทำ เด็กบางคนก็ดื้อทำและเชื่อมั่นว่าทำถูก ซึ่งครูก็ปล่อยให้ทำ... บางอย่างจึงเป็นรูปแบบเฉพาะของเราเอง...ที่เด็กเขาภาคภูมิใจว่าเราก็คิดออกเหมือนกัน
แม้จะเข้าท่าบ้างไม่เข้าท่าบ้าง....ครูก็ทนได้
คุณสุวรรณจึงเป็นครูสำหรับเราเสมอมา
สุดท้ายก็คงไม่มีกล่าวคำใดนอกจากคำว่า
ขอบคุณอีกครั้งคะ คุณครูสุวรรณ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 345 30 ส.ค. 2549 (11:34)
สุดยอดครับ"แม่ ของทีมลุกพระรถ"
ผมว่า อาจารย์จะสร้างนักวิทยาศาสตร์ให้ประเทศไทยได้แยะเชียว
อย่าเพิ่งเบื่อนะครับ
ผมมีกลอนอันหนึ่งที่แม่ผมสอนให้ท่อง
ไม่ทราบที่มามากกว่านี้
ฝากให้"คุณสุวรรณ" และ "แม่ ของทีมลูกพระรถ"
ด้วยใจจริงและมิตรภาพ (ของที่แม่ให้ผม ผมถือเป็นของรัก ของสำคัญของชีวิตนะครับ)


มีครูดีศรีของครูชูศิษย์ด้วย
ศิษย์ยิ่งช่วยชูศรีครูยิ่งชูศรี
ครูชูศิษย์เพราะช่วยศิษย์ทำกิจดี
ศิษย์ชูครูชูเพราะมีดีต่อครู"