จำนวน 446 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| -20- 21| 22| 23|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 387 6 พ.ย. 2549 (12:53)
มันเป็นอย่างไรครับ ที่ว่าตาชั่งมันไม่ตรงน่ะ ช่วยขยายความด้วย
ทีมงานตาชั่งบางคน ลงมาเล่นหรือเป็นbackupให้หรือเปล่าครับ
ทีมที่มีbackup เจ๋ง ๆ (เข้าสิงเด็ก) ทราบว่าทำสถิติรอบชิงชนะเลิศผกผันกับรอบรองชนะเลิศกันเป็นแถว(ฝีมือเด็กจริง ๆ ถึงแม้ว่าบางทีมดูจะได้เปรียบ) ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามอะไรได้ นี่คือการพัฒนาวงการจรวดขวดน้ำไทย??? หรือการพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ของเด็กไทย???
ภายใต้กติกาเดียวกัน แต่ยุติธรรมสำหรับทุกทีมหรือไม่???
น่าจะให้ความสำคัญกับ "มิตรภาพ" มากกว่า "การแข่งขัน" นะครับ ก็แค่เกมส์กีฬาครับ รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ...หลังจากเกมส์การแข่งขันผ่านไป ...เราเป็นคนดีขึ้นบางหรือเปล่า ครับท่าน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 388 6 พ.ย. 2549 (18:10)
บรรยากาศการแข่งขันวันชิงชนะเลิศ โหรงเหรงมากครับอาจารย์ ส่วนมากก็จะเป็นบรรยากาศแบบแข่งกันเองดูกันเอง มีคนตามมาเป็นกำลังใจน้อยมาก... น่าตกใจที่คนดูครับ(น้อยมากๆ) นึกว่ามาผิดงานครับ เผอิญผมมาเชียร์ทีมศรีบุณฯ ครับ เริ่มการแข่งขันยิงแม่นได้ประมาณเกือบเที่ยงครับ ยิงได้สองครั้ง ครั้งแรก 2 ลูก ครั้งที่สอง 1 ลูก ยิงไกลก็เหมือนกันครับ ทีมไหนแก้โจทย์มาดีก็มีสิทธิ์ครับ.. กฏกติกาก็แปลกๆ ดี.. มีการใช้ฐานยิงหลากหลายรูปแบบ แต่ทีมที่ชนะเลิศยิงไกล เป็นทีมที่สามารถสร้างบูสเตอร์จากอุปกรณ์ที่กำหนดให้ได้ ตัวล๊อคคอขวดใช้การผ่าคอขวดมาทำ หลายคนบอกว่าผิดหรือไม่ผิดกติกา กรรมการไม่ว่าอะไร ก็แสดงว่าใช้ได้ครับ สถิติดีมากครับ(ชนะด้วยเทคนิค..) ทีมที่เหลือแข่งกันด้วยฝีมือขั้นกลางๆ ครับ เพราะว่าเป็นจรวดแบบต่อ 2 หรือ 3 ขวด มีบางทีมที่เป็นแบบพื้นฐาน ขวดเดียว สถิติ ไม่ต้องพูดถึง ครับ เดี๋ยวจะให้ดูสถิติ ครับ ขับเคี่ยวกันสนุกมากครับ กฤษณ์กังวาล 4 เฉือนศรีบุณยานนท์ แค่ 3 cm ประเภทยิงแม่น ปีนี้เป็นปีทองของศรีบุณยานนท์ ครับ ได้มา 4 ถ้วย เป็นถ้วยใหญ่ (คะแนนรวม) 1 ใบ พร้อมเงินรางวัลประมาณ 38,000 บาท ขอแสดงความยินดีกับทุกทีมที่สามารถฝ่าด่านมาถึงรอบชิงชนะเลิศได้ ปีหน้าเจอกันใหม่ ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 389 6 พ.ย. 2549 (18:24)
สถิติอย่างไม่เป็นทางการครับ ผมถ่ายมาจากบอร์ด ครับ
( ยิงแม่น , ยิงไกล )
ธัญญรัตน์ 1 ( 4.63 m , 150.09 m )
เปื้อนดิน ( 1.04 m , 178.52 m )
ฉกรรจ์ 2 ( 0.28 m , 143.72 m )
ม่อนแก้ว Rocket ( 1.88 m , 168.58 m )
จักรคำฯ 1 ( 0.90 m , 141.62 m )
กฤษณ์กังวาล 4 ( 0.24 m , 167.56 m )
คู่กลาง ( 3.70 m , 133.87 m )
I Mobay ( 4.30 m , 118.58 m )
บ้านแจ่งกู่เรือง 1 ( - , 108.39 m )
อุปลพันธ์ 1 ( 1.90 m , - )
ลูก สว. 2 ( 1.96 m , - )
หัตถสารเกษตร 4 ( 1.98 m , 133.42 m )
daemon devil bat ( 2.87 m , - )
หัตถสารเกษตร 1 ( 3.78 m , 133.40 m )
แป้งโรยไข่ ( 1.94 m , 118.55 m )
กฤษณ์กังวาน 2 ( 1.44 m , 164.33 m )
นมข้นหวาน ( 0.77 m , 178.40 m )
กระโจน 2 ( 1.23 m , 228.03 m )
พนมรุ้ง ( - , 161.04 m )
ศรีบุณยานนท์ ( 0.27 m , 192.74 m )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 390 6 พ.ย. 2549 (20:43)
ดีใจกับกฤษณ์กังวาล4ด้วยครับที่ได้แชมป์ยิ่งแม่นอีกสมัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 391 7 พ.ย. 2549 (11:38)
ขออนุญาตเขียนถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา เรื่องตาชั่งไม่ตรงก็มีส่วนเพราะเท่าที่สังเกต เด็กจากภูธรไม่ค่อยได้รับความเท่าเทียมเท่าไหร่แถมยังเหมือนกับว่าดูถูกเด็กด้วย สงสารเด็กครับ และการแข่งขันน่าจะมีการแบ่งประเภทให้ชัดเจนไม่ใช่เอามารวมกันหมด เอาเด็กมัธยมไปแข่งกับเด็ก สายอาชีพ ใช่อยู่อายุของเด็กเท่ากันแต่ทักษะต่างกันเพราะเด็กมัธยมมีทักษะเชิงวิทยาศาสตร์ทางทฤษฎีแต่ไม่ถนัดในเชิงช่าง ทำให้เวลาสร้างอปกรณ์ออกมาแล้วไม่ดีเท่าที่ควร ถึงแม้เขาจะคิดออกว่าต้องทำยังไงแต่ไม่รู้ว่าต้องใช้อะไรทำ แต่เด็กช่างจะเข้าใจในเรื่องนี้และเขาก็รู้หลักการทางวิทยาศาสตร์ด้วย หลายท่านอาจจะเห็นแย้งกับข้าพเจ้าก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย ผมอยากให้เกิดการพัฒนากระบวนการทางวิทยาศาสตร์ ไม่อยากให้มองแค่การแพ้ชนะ แต่ว่าน่าจะเปิดโอกาสให้มีการแข่งขันที่ทัดเทียมกันบ้าง อีกอย่างหนึ่งน่าจะมี องค์กรอื่นๆจัดการแข่งขันแข่งกับของเดิมที่มีอยู่ในปัจจุบัน เพราะเขาคิดแต่ว่าเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกิจกรรมเท่านั้นก็เลยมองข้ามหลายอย่างไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 392 7 พ.ย. 2549 (14:56)
ในความเห็นของผม การแข่งขันก็คือมาแข่งกัน
กติกาเป็นแบบนี้ ตั้งแต่แรกแล้ว
ผู้ร่วมแข่งขัน หากไม่ยอมรับกติกานี้ ไม่แข่งก็ได้ครับ

ใช่ว่าอาชีวะจะได้เปรียบเสมอไป
หลายปีที่ผ่านมาเด็กจากอาชีวะไม่เคยได้แชมป์
ให้เขามีโอกาสกระหยิ่มบ้างก็ดีนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 393 7 พ.ย. 2549 (15:56)
สวัสดีชาวจรวดทุกท่าน หาตังนานกว่าจะหากระทู้นีได้ ดิฉันก็ไปดูการแข่งขันที่ อพวช เหมือนกัน บอกใด้เลยว่าไม่เห็นด้วยกับการแข่งขันแบบนี้ เพราะเด็ก ป.5 กลับ ปวช หรือ ม.6 มาทำจรวดในเวลาที่กำหนด เด็กเล็กสู่ไม่ได้อยู่แล้วค่ะ (ถ้าแบบระดับก็ดี) อย่าเช่นการนำเสนอ ใด้ข่าวว่าบ่างทีมได้ 4 คะแนน เต็ม 50 มันดูไม่ดีเลย เครืองมือที่ท่าง อพวช จัดให้บอกใด้เลยว่าเด็กทำไม่ได้ มีหลายทีมที่ทำผิดกติกา อย่างเช่น ห้าม อ.จับจรวดแต่ก็เห็นทำกัน ห้ามปรับแต่งจรวดอย่างเช่นฟินหลุดห้ามซ่อม เพราะกติกาบอกว่าห้ามนำอุปกรณ์ออกจากห้อง แต่ก้มีหลายทีมที่แอบนำกาวมาติดเอง ดิฉันได้คุยกับหลวงพี่องค์หนึ่งไม่ทราบชื่อ จรวดของเด็ก หลวงพี่ฟินหลุดหมดเลย ก็ถ้าว่าทำไม่ไม่ให้เด็กติดฟิน หลวงพี่บอกว่าผิดกติกา ดิฉันบอกว่าทีมอื่นเขายัวทำกันเลย หลวงพี่ตอบว่า เด็กไม่ดูแลจรวดเอง กติกาต้องเป็นกติกา การแข่งขันแบบนี้ สงสารเด็กมากๆเลยคะ ดีใจกับทุกทีมที่ได้รับรางวัล ลืมบอกไปอย่างหนึ่ง ไม่มีความสนุกเลยในการแข่งขันจรวดในรอบนี้ เด็กแข่งจรวดประมาณ 100 คน อ. 20 คน ทีมงาน อพวช 30 คน คนดู 5-10 คน น่าจะได้ ดิฉันเสียใจอย่างมากๆเลยตั้งใจมาหาข้อมูล มาเก็บภาพ นำกล้อง วีดีโอ มาด้วย แต่ไม่ได้อะไรเลย ยังดีที่ได้ผูดคุยกับ อ.หลายคนได้ความรู้ขึ้นมานิดหนึ่ง แต่ที่ดีใจที่สุดก็คือ ได้พบกระทู้นี้แล้ว อ่านแล้วใด้ความรู้มากกว่าไปดูการแข่งขันเสียอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 394 8 พ.ย. 2549 (16:03)
ขอแสดงความยินดีกับ ป๋านัย ลุงเปี๊ยก ที่พาทีมประสบความสำเร็จอย่างสูง อีกปีครับ
และขอแสดงความยินดีกับทีมที่เข้ามาถึงรอบชิงชนะเลิศทุกทีม หากบางทีมไม่ได้รางวัล ก็อย่าท้อใจครับ
พาทีมผ่านรอบรองได้ ก็ต้องยอมรับว่าครู หรือผู้ควบคุมทีม มีความรู้ ความสามารถสูงมากแล้วครับ

การแยกระดับ เด็กประถม มัธยมต้น มัธยมปลาย และสายอาชีพ หากเป็นไปได้ก็จะดีครับ หรือเพิ่มระดับอุดมศึกษา และประชาชน
ก็ยิ่งดีมากครับ ก็คงเป็นข้อจำกัดของ อพวช. แค่ริเริ่ม ให้โอกาส และจัดการแข่งขันให้ทุกปี ก็ต้องขอบคุณมาก ๆ แล้ว
ขอแสดงความขอบคุณ มา ณ ที่นี้ (ปีหน้าอย่าลืมให้คะแนนพิเศษผมบ้างนะครับ)
เท่าที่ผ่านมาบางปีเด็กโต ก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนเหมือนกัน เพราะแพ้เด็กประถม ผมเองก็เตรียมทีมเด็กประถมไว้บ้างเหมือนกัน
ในความเห็นส่วนตัว ทีมที่ได้เปรียบมากที่สุด ก็คือทีมที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุด (ยิ่งผู้บริหารลงมือเองด้วย ยิ่งน่ากลัวครับ)
ก็ต้องถามกระทรวงต้นสังกัดของทีมที่เข้ามาแข่งขัน ทำไม่ยังไม่จัดขึ้นบ้าง (ใครอยู่ใกล้ ๆ ลองเสนอระดับสูงบ้างนะครับ)
จะได้มาแข่งขัน พบปะกันบ่อย ๆ

ทราบว่าทีมกระโจนจากวิทยาลัยการอาชีพพรรณานิคม สามารถทำจรวดสองตอนได้ ขอแสดงความชื่นชม ครับ
ทำให้วงการจรวดขวดน้ำของเรา พัฒนาขึ้นไปอีกระดับ ได้ข่าวว่ามีทีมงานจากหุ่นยนต์ตะกร้อนายฮ้อยทมิฬ จาก วก.สว่างแดนดิน
มาช่วยดูแล ควบคุมอยู่ด้วย หากกลับบ้านแวะไปคุยกันบ้างนะครับ อ.พิชิต

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 395 12 พ.ย. 2549 (20:06)
พอดีวันนี้ คุณป๊อบโทรมาคุยเรื่องสถานที่ ที่จะใช้ในการจัดประลองฝีมือของชาวจรวดขวดน้ำครับ... โดยปรกติผมจะใช้สนามซ้อมที่ค่ายอดิศรครับ ใช้ 3 สนามด้วยกัน คือ 1. สนามบิน ระยะไกลสุดน่าจะประมาณ 800 เมตร สนามโล่งดีแต่ถ้าออกซ้ายก็ถนนพหลโยธินครับ 2. สนามยิงปืนใหญ่(รถถัง) ข้อดีคือมีที่นั่งชมจุคนได้เป็นร้อยครับ ระยะไม่แน่ใจครับเอาเป็นว่าหลายกิโลเมตรครับวิวสวยบรรยากาศดี แต่รกหญ้านิดหน่อยครับ 3. สนามยิงปืนวัดระยะสำหรับฝึกซ้อมของทหารครับ ข้อดีคือมีแนวบอกระยะ 100 200 300 และ 500 เมตร ครับ สนามโล่ง กว้างปลอดภัยบรรยากาศดีมากๆ ครับ ทั้งสามสนามเป็นที่ซ้อมของทีมศรีบุณยานนท์และคุณจีรศักดิ์(จรวดน้ำนครพนม)ด้วยครับ ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งครับ ไม่ต้องรอถึงมีนาคมก็ได้ครับ สนใจอย่างไรลองสอบถามกันเข้ามาครับ...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 396 13 พ.ย. 2549 (07:13)
ดีครับถ้ามีการประลองยุทธกันก่อนช่วงเดือนมีนาคมอาจารย์กำหนดวันหรือยังครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 397 13 พ.ย. 2549 (12:24)
ถ้าใช้สนามประลองที่ค่ายอดิศร ผมก็เห็นด้วย
ถ้าใช้ สนามยิงปืนวัดระยะสำหรับฝึกซ้อมทหาร แต่ระยะไกลสุด 500 เมตร มันพอหรือเปล่าครับ ท่านไหนไม่พอบอกด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 398 13 พ.ย. 2549 (22:07)
คุณป๊อบครับ 500 เมตร คือแนวของสนามที่เขาทำเอาไว้ยิง M16ครับ เหมือนกับ อพวช. ทำไว้ 200 เมตร ครับ ไกลกว่านี้เป็นป่าละเมาะครับยิงกันแบบไม่เกรงใจได้เป็นกิโลเมตรครับ สนามนี้ลุงเปี๊ยกชอบมากๆ ยังไงลองสอบถามผู่เฒ่าศรีบุณฯ หรือสอบถามรายละเอียดกันมาได้ ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 399 14 พ.ย. 2549 (13:28)
สวัสดีครับ แข่งที่ไหนผมก็ไปครับแต่มันติดอยู่ที่ ใครจะผู้ที่เสียสละเตรียมสถานที่ครับ อย่งเช่น ไฟฟ้า ปั้มลม น้ำ ชุดเติมแรงดัน วิธีการวัดระยะ กระดานบอร์ด และทีมงาน อื่นๆ เพราะถ้ามีทีมมา กันมาก ปัญหาก็มาด้วย เพราะทีมที่อยูไกลไมสามารถไปช้วยเตรียมใด้ และถ้าให้ทีมที่จะไปแข่งในวันนั้นเตรียมตอนที่จะแข่งมันจะยุ่งยากนะครับ ต้องช้วยกันเสดงความคิดเห็นหลายๆคนจะได้เตรียมความพร้อมได้ดี จะได้เล่นกันสนุกครับ และอีเรื่องนึงก็คือ แต่ละทีมตอนนี้ได้ระยะกันเท่าไหรแล้วครับ เพราะจะได้หาค่าของสนามกับระยะที่จะยิงได้ ส่วนของผมอยูที่ 280 - 300 เมตร แล้วอยากจะทราบว่ามีทีมไหนมากันบ่างจะได้ประมาณถูก ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 400 14 พ.ย. 2549 (17:07)
เห็นด้วยที่จะมีการแข่งขันจรวดขวดน้ำที่ค่ายอดิศร สระบุรี
มีอะไรจะให้รับใช้บอกมาได้เลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 401 15 พ.ย. 2549 (08:05)
ตอนนี้ผมได้ตั้งกระทู้ใหม่ เรื่องเกี่ยวกับการแข่งครั้งนี้ ขอให้ความเห็นไปรวมกันที่กระทู้ การแข่งจรวดน้ำสุดยอดประเทศไทย นะครับ จะได้รวมเป็นที่เดียวกัน สะดวกกับการอ่านและแลกเปลี่ยนความเห็น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 402 15 พ.ย. 2549 (10:03)
ขอร่วมที่จะมีการแข่งขันจรวดขวดน้ำครั้งพิเศษที่สระบุรีด้วยคร้บ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 404 17 พ.ย. 2549 (13:03)
ผมเห็นด้วยกับหลาย ๆ ท่านเกี่ยวกับกติกาการแข่งขัน ควรแยกประเภทการแข่งขัน เช่น ประเภทหัวยิง 1 ท่อน ก็แยกจาก 2 ท่อนหรือหลายท่อน แล้ว อพวช.จะหวงเกียรติบัตรไปทำไม ทีมที่เข้ารอบระดับภาคเข้าแข่งระดับประเทศแค่นี้ก็น่าจะออกเกีรยติบัตรได้แล้ว คุณจะเอาแค่ที่ 1 2 3 มาออกเกียรติบัตรและให้รางวัลเท่านั้น มันเสียกำลังใจทีที่มาไกล ๆ รู้ไหมกว่าจะกลับถึงบ้าน 5-6 ทุ่ม สงสารเด็กแล้วไม่ได้อะไรเลย แล้วถามหน่อย เด็กหัวเท่ากำมือนั่นหรือที่ทำจรวดได้สวยงามกลึงกลมอย่างมืออาชีพขนาดนั้น ผมไม่เชื่อ แน่จริงเอาเด็กมาเข้าค่ายทำเลย ทำทั้งหัวยิงทำทั้งตัวจรวดนั่นแหละ โยนอุปกรณ์ให้ทำตรงนั้นเลย ยิงกันด้วยฝีมือตอนนั้นเลย ทุกครั้งที่มีโรงเรียนมาขอดูงานจรวดผมก็จะกำชับว่าอย่าไปหวังอะไรมากนักนะระดับประเทศน่ะ ขอให้ทำแข่งขันกันในกลุ่ม หรือในโรงเรียนสนุกก็ดีแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 405 17 พ.ย. 2549 (15:38)
เห็นด้วยกับคุณสิทธิพรเรื่องเกียรติบัตรครับ ขอเสนอให้ทาง อพวช. พิจารณาออกเกียรติบัตรให้กับผู้เข้าร่วมการแข่งขัน
เป็นกำลังใจให้กับเด็ก ๆ บ้าง ถึงดูไม่มีค่า แต่กระดาษแผ่นเดียวก็สร้างคนมาเยอะแล้วครับ

สำหรับปัญหาเด็กเล็ก-เด็กโต เด็กต่างระดับกัน เด็กโตได้เปรียบด้านทักษะ แต่เด็กเล็กก็ได้เปรียบด้านความน่าเอ็นดูนะครับ
ตอนนี้พยายามฝึกเด็กประถม 4-5 ไว้บ้าง (จะได้เข้าแข่งได้หลาย ๆ ปี) น่าแปลก หลายอย่างทำได้ดีกว่าเด็กโตด้วยซ้ำไป
อ.ท่านที่ดูแลระดับประถมก็อย่าท้อใจครับ ในความเห็นส่วนตัว ทีมที่ได้เปรียบมากที่สุด ก็คือทีมที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นผู้ปกครอง ครูผู้ฝึกสอน ผู้บริหารโรงเรียน และต้องรวมถึงงบประมาณที่สนับสนุนด้วยนะครับ หากไม่เชื่อลองเชิญ
คุณสุวรรณ อ.นิรันดร์ ลุงนัย ลุงเปี๊ยก คุณเจี๊ยบ ฯลฯ ไปสอนเด็ก ๆ ทำจรวจซิครับ อย่างน้อยก็เข้ารอบรองฯ เผลอ ๆ ผ่านเข้ารอบชิงด้วยซ้ำไป

เห็นด้วยกับการให้เด็กเข้าค่ายทำจรวด จะได้ไม่เป็นจรวดที่ผู้ใหญ่ทำให้ แต่คงปฏิบัติได้ยาก
รอบชิงฯ 20 ทีม รวมแล้วร้อยกว่าคน พอได้ แต่ถ้าเป็นรอบรองภาคละ 50 ทีมรวม 250 ทีม จำนวนพันกว่าคน ไหนจะรอบคัดเลือกอีก
คงทำให้เกิดความยุติธรรมในการแข่งขันได้ยากครับ ผมเองก็ไม่รู้ว่าเข้าข่ายทำจรวดให้เด็กหรือเปล่า หลังจากเกิดอุบัติเหตุกับทีมงานเย็บ 20 เข็มแล้ว
ห้ามทุกคนทำกิจกรรมที่อาจเกิดอันตรายได้ เช่นการเป่าขวด หากเป่าขวดเพื่อต่อ ลบมุม หรือให้เล็กลง ก็พอได้บ้าง
แต่ถ้าจะเป่าขนาดให้โตขึ้นมาก ๆ แล้วห้ามเด็ดขาด จรวดลำหนึ่งไม่ได้ทำคนเดียวครับ ประกอบหัว ต่อขวด ติดฟิน แยกกันทำตามความถนัด
ในตอนนี้ก็เกือบๆ จะกลายเป็นเด็กทำจรวจให้ครูไปแข่ง แล้วครับ

คุณสิทธิพร ครับ
คงไม่มีใครออกมาต่อว่า หรอกครับ อ.นิรันดร์ ตั้งกระทู้นี้ไว้ให้ชาวจรวดขวดน้ำออกมาแสดงความเห็นกันอยู่แล้ว ตรงข้ามกลับยินดีด้วยซ้ำไป
ที่คุณสิทธิพร มีความสนใจตรงกัน ได้มาพูดคุยในเรื่องเดียวกัน ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 406 17 พ.ย. 2549 (22:01)
ผมก็อยากไปแข่งดูเหมือนกันนะครับเพราะอยากแก้ตัวที่แข่งแพ้ตกรอบรองตลอดก็อยากจะแก้มือดูบ้างแต่ไม่รู้จะมีเวลาทำไหมอ่ะครับ แต่ถ้าแข่งเดือนมีนาคมอาจจะทำทันก็ได้นะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 407 17 พ.ย. 2549 (22:04)
อยากจะถามว่าถ้าเราติดskirtควรใช้เทปใสหรือว่าเอากาวทาด้านในดีครับ