|
เชื้อสายราชวงศ์ธนบุรี
โพสต์เมื่อ:
21:44 วันที่ 4 มี.ค. 2544 ชมแล้ว:
3,681
ตอบแล้ว:
56
เมื่อพระเจ้าตากสินถูกสำเร็จโทษแล้ว คงจะมีคนสงสัยบ้างว่าเชื้อสายราชวงศ์ธนบุรีไปไหนกันหมด ถูกประหารหรือว่ายังอยู่มาได้
คำตอบคือเป็นไปทั้งสองทางค่ะ ผู้ที่ถูกประหารไปในคราวเดียวกับพระราชบิดา มี ๒ องค์คือเจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์ (จุ้ย)ที่เล่าให้ฟังในกระทู้ และพระอนุชา คือเจ้าฟ้าชายน้อย องค์อื่นๆอยู่มาได้ทั้งหมด ในจำนวนนี้ มีอยู่องค์หนึ่งเป็นที่โปรดปรานของรัชกาลที่ ๑ เพราะเป็นเจ้าฟ้าที่ประสูติจากพระราชธิดาของสมเด็จพระพุทธยอดฟ้า ฯ ซึ่งถวายเป็นเจ้าจอมในพระเจ้าตากสิน (บางแห่งว่าเป็นพระมเหสี) มีพระนามเดิมว่าเจ้าฟ้าเหม็น หรือเจ้าฟ้าชายสุพันธุวงศ์ กรมขุนกษัตรานุชิต ไม่ว่าเสด็จไปไหน ก็จะโปรดฯให้ตามสด็จอยู่เสมอจนตลอดรัชกาล แต่พอสิ้นรัชกาลที่ ๑ ขึ้นรัชกาลที่ ๒ เจ้าฟ้าองค์นี้ก็ถูกข้อหากบฎ ถูกสำเร็จโทษ พร้อมพระอนุชาต่างมารดา คือพระองค์เจ้าชายอรนิกา และพระขนิษฐา พระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ ซึ่งถูกข้อหาสมรู้ร่วมคิดด้วย ส่วนองค์อื่นๆก็ยังอยู่มาได้ แต่ว่าไม่ได้เป็นเจ้านาย กลายเป็นสามัญชน ผู้ชายได้เข้ารับราชการเป็นขุนนาง ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็มักจะอยู่ในวัง หนึ่งในจำนวนนี้คือสมเด็จเจ้าฟ้าชายทัศไนย ซึ่งกลายเป็นพระอินทรอภัย( หรือพระอินทอำไพ) องค์นี้ถูกประหาร ไม่ใช่ด้วยข้อหาการเมือง แต่เป็นเพราะลักลอบติดต่อสื่อรักกับเจ้าจอมในรัชกาลที่ ๒ ซึ่งถือเป็นการละเมิดกฎมณเฑียรบาลขั้นร้ายแรง โทษประหารลูกเดียว แต่บุตรธิดาก็ยังสืบเชื้อสายต่อมา หนึ่งในจำนวนนี้ชื่อน้อย เป็นเจ้าจอมมารดาในรัชกาลที่ ๔ เป็นเจ้าจอมมารดารุ่นใหญ่ ขอบคุณค่ะ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเป็นประเด็นร้อนไปได้ เราเป็นคนชอบอ่านเรื่องแบบที่คุณเทาชมพูเขียนนะ เป็นข้อความที่สั้น ๆ ได้ใจความ เราเองก็ไม่ชำนาญในการหาอะไรในเวปหรอก นึกไม่ออกเหมือนกันว่าหลุดเข้ามาในเวปนี้ได้อย่างไร แต่ก็ดีใจนะที่ได้เข้ามาในที่แบบนี้ และเราก็ได้แนะนำเวปนี้กับเพื่อน ๆ รุ่นพี่ รุ่นน้องของเราไปอีกหลายคน ส่วนเรื่องข้อมูลของ สายพระเจ้าตาก (เพราะเมืองนครศรีธรรมราช)ในม้วนกระดาษที่อยู่ในกรุของเรา มันจะดิบเกินไปหรือไม่เราไม่แน่ใจ แต่ถ้าคิดว่ามีประโยชน์เราจะนำมาลงให้ (แต่ม้วนกระดาษนี้ไม่ได้เขียนที่มา แต่คาดว่าเป็นของกรมศิลปากร ส่งมาให้ท่านผู้หญิงโพยมเก็บไว้เป็นหลักฐาน)
นรีนันท์ มรรคดวงแก้ว
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 13 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 152 ดวง - โหวตเพิ่มดาว จะรออ่านเอกสาร มีคนเข้ามาแจมสองสามคน ไม่ถึงกับเป็นประเด็นร้อนหรอกค่ะ เรียกว่าเขาสนใจเท่านั้นเอง ขอบคุณสำหรับคำชม ไม่ค่อยได้รับแบบนี้มาก่อนค่ะ ไม่ได้มาสะหลายวันคับท่านอาจารย์เทาชมพู(คอมมีปัญหาคับผม)คิดถึงนะคับอาจารย์ทำให้ผมอยากศึกษาประวัติแผ่นดินสยามมากๆคับผมซึ่งตอนนี้ก็กะลังติดตามอ่านหนังตามรอยพระยุคบาท ๔๐๐ ปี แห่งการเสด็จสวรรคาลัย สมเด็จพระนเรศวรมหาราช(คุณธีรัชฌานนท์เจียมวิจิตร ผู้อำนวยการจัดทำ)อ่านแล้วทำให้ต้องรักชาติรักแผ่นดินให้มากๆปกติก็รักชาติรักแผ่นดินอยู่แล้วทำให้ผมต้องยิ่งค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวประวัติศาสตร์แผ่นดินสยามมากๆแต่ผมเสียดายมากที่ในปัจจุบันไม่ได้มีวิชาประวัติศาสตร์เหมือนสมัยก่อนนะคับเด็กสมัยนี้จะได้รักชาติรักแผ่นดินมากๆนะคับอาจารย์ก็ได้ภาวนาว่าอนาคตหน้าจะมีสอนในโรงเรียนอีกนะคับท่านอาจารย์ คุณเทาชมพูคะ ขอเวลาสักนิด ช่วงนี้มีงานเข้ามาเลยจะวุ่น ๆ แต่เกือบเรียบร้อยแล้ว ยาวเหมือนกัน เป็นชื่อคนทั้งนี้น ไม่ทราบจะดูยากหน่อยค่ะ
นรีนันท์ มรรคดวงแก้ว
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 13 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 152 ดวง - โหวตเพิ่มดาว สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช บรรพบุรุษของดิฉันไม่ได้ถูกสำเร็จโทษนะคะ คุณ appleka ช่วยขยายความหน่อยได้ไหมคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสมเด็จพระเจ้าตากสินฯ หากเชื่อ "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์" สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ก็เสด็จสวรรคตเพราะทรงถูกสำเร็จโทษ เมื่อผลัดราชวงศ์ หากเชื่อหนังสือ "ใครฆ่าพระเจ้าตากสิน" ของภิกษุณีวรมัย กบิลสิงห์ ที่กล่าวว่าท่านได้ติดต่อทางวิญญาณกับดวงพระวิญญาณสมเด็จพระเจ้ากรุงธนฯ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ก็เสด็จไปประทับที่นครศรีธรรมราช จนสวรรคต เท็จจริงอย่างไรผมไม่อาจหยั่งทราบได้ แต่... ขอเรียนตามตรงจากความรู้สึกส่วนตัว ว่าการกล่าวว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช กับพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงร่วมกันสร้างอุบายเพื่อ "หนีหนี้" ที่ติดค้างกับทางเมืองจีน โดยให้สมเด็จพระเจ้าตากสินฯ เสด็จหนีไปอยู่เมืองนคร ตามที่กล่าวไว้ในหนังสือใครฆ่าพระเจ้าตากสินนั้น ผมเห็นว่าไม่เป็นพระเกียรติยศแก่สมเด็จพระบูรพมหากษัตริย์ทั้งสองพระองค์สักเท่าไรนัก เห็นด้วยกับคุณ UP ค่ะ ดิฉันไม่เชื่อเรื่องที่ภิกษุณีวรมัยเขียนว่าเป็นเรื่องจริง ดิฉันเห็นว่าเป็นนิยายมากกว่า พงศาวดารรัตนโกสินทร์ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ที่เขียนขึ้นสมัยร.๔ก็เขียนไว้ชัดเจน พอที่จะไม่ต้องมาข้องใจกับเรื่องนี้อีก จะโทษแม่ชีวรมัยคนเดียวผมว่าก็ไม่ยุติธรรม เพราะคนที่ทำให้เรื่องนี้แพร่หลายคือหลวงวิจิตรวาทการ การชิงอำนาจเป็นกลไกปกติของระบอบราชาธิปไตย ไม่ได้ทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติตรงไหน ส่วนเรื่องหนีหนี้ ไม่ว่ายุคสมัยใด ก็ไม่ใช่เรื่องที่ดี สร้างเรื่องแบบนี้ขึ้นมา คิดกันได้ยังไงก็ไม่รู้ ไม่สมเหตุสมผลไม่ว่ามองในแง่มุมใด คุณหลวงวิจิตรวาทการ เขียนเรื่อง "ใครฆ่าพระเจ้ากรุงธน" เป็นเรื่องสั้นนะคะ ไม่ใช่สารคดีประวัติศาสตร์ มีไว้อ่านเล่น เอามายึดถือเป็นข้อเท็จจริงไม่ได้ เนื้อหาที่คุณหลวงเขียน ก็คือแทรกจินตนาการเข้าไปในหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ว่า ขณะที่คนทั่วไปเข้าใจว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินฯถูกประหาร ที่จริงเปล่า มีขุนนางที่ภักดีลอบสับเปลี่ยนตัว พาท่านหนีไปทางใต้ได้สำเร็จ ส่วนตัวปลอมก็ยอมตายแทน เนื้อหาแบบนี้เข้าใจว่าคุณหลวงวิจิตรฯ อาจจะได้แนวมาจากนิยายฝรั่งประเภทตื่นเต้นโลดโผนผจญภัย พระเอกพาตัวละครสำคัญหนีจากที่คุมขัง มีการสับเปลี่ยนตัว ปลอมตัวเป็นคนสำคัญ ฯลฯ พล็อตแบบนี้ใครเคยอ่าน The Prisoner of Zenda ของ Sir Anthony Hope หรือ Etienne Gerard ของ Sir Arthur Conan Doyle ก็จะรู้สึกว่าไม่แปลกอะไรเลย แต่เรื่องที่ว่าสมเด็จพระเจ้าตากฯและสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ สมคบกันสร้างละครหลอกลวงฮ่องเต้จีนเพื่อหนีหนี้ที่ไปกู้มา อันเป็นเรื่องเสื่อมเสียพระเกียรติของพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นนักรบทั้งสองพระองค์ คุณหลวงวิจิตรฯไม่ได้เขียน ใครควรรับคะแนนไปทั้งหมดแต่ผู้เดียว ก็คงไม่ต้องบอกกันค่ะ คุณ Appleka ครับ ถ้าคุณเข้ามาแย้งโดยที่ไม่ได้บอกเหตุผลให้เกิดความกระจ่างขึ้นเลยสักนิด มันไม่ช่วยอะไรเลยครับ ไม่ทำให้คนอื่นสนใจในประเด็นที่คุณพูดขึ้นมาเลยเพราะไม่มีเหตุผลและไร้หลักฐานมายืนยัน จะเป็นการดีถ้าคุณจะโปรดชี้แจงเหตุผลว่า ทำไมคุณถึงมีความเห็นแตกต่างไปครับและหลักฐานที่คุณอ้างถึงถ้าได้มาลงประกอบคำพูดจะดีมากๆครับ คิดในแง่อ.เทาชมพูว่า หลวงวิจิตรวาทการเขียนเรื่องนี้เป็น fiction ในขณะที่แม่ชีวรมัยก็บอกไว้ชัดว่าได้ข้อมูลจากการนั่งเทียน เอ๊ย... เข้าฌาน คนอ่านยังอุตส่าห์เอามายึดถือเป็นเรื่องจริงจังได้ ผมว่าคนที่น่าจะรับไปเต็มๆน่าจะเป็นคนที่เชื่อเป็นตุเป็นตะนี่แหละ เฮ้ออออออออ.................. คุณ appleka อาจลองหักล้างในประเด็นต่อไปนี้ 1. จดหมายเหตุแห่งความทรงจำ (ที่เคยเชื่อว่านิพนธ์โดยกรมหลวงนรินทรเทวี) กล่าวว่าพระเจ้าตากถูกสำเร็จโทษ พระศพเก็บอยู่ที่วัดบางยี่เรือ [ต่อมารัชกาลที่ 1 ทรงเสด็จไปถวายพระเพลิงด้วย แต่งานพระศพไม่ได้จัดแบบเจ้านาย] 2. หากไม่ได้ถูกสำเร็จโทษจริง เหตุใด จม. เหตุ จึงย้ำนักถึงคำโบราณ "ตัดไม้อย่าไว้หน่อ" อีกทั้งวังหน้าสมัย ร. 1 ก็ทรงตอกย้ำเสมอๆ ว่าเลี้ยงลูกเสือลูกตะเข้ 3. หากไม่ถูกสำเร็จโทษ จะมีอีกาคาบข่าวไปบอก ร. 2 ว่ามีผู้คิดขบถต่อแผ่นดิน และหางเลขไปออกที่เจ้าฟ้าเหม็น ได้หรือไม่อย่างไร เป็นธรรมดาที่ประวัติศาสตร์ย่อมบันทึกเอาใจผู้ชนะและทับถมผู้แพ้ ขณะเดียวกันลูกหลานก็ย่อมอยากบันทึก เหตุการณ์สำคัญที่เกิดกับวงศ์วานว่านเครือตัวเองในแง่มุมที่สวยสดงดงาม เพื่อความภาคภูมิใจ เป็นธรรมดาโลก แท้ๆเทียวค่ะ คิดไม่ออกบอกระเบียบรัตน์ อยากจะบอก แต่ว่าเครื่องมันชอบแฮงค์ทุกที อิอิ ***เป็นธรรมดาที่ประวัติศาสตร์ย่อมบันทึกเอาใจผู้ชนะและทับถมผู้แพ้*** ไม่จริงมั้งคะ พม่ารบชนะไทยหลายหน ทั้งศึกใหญ่ศึกเล็ก พระราชพงศาวดารก็ไม่เคยบันทึกเอาใจพม่าและทับถมไทยเลยสักครั้ง เกิดอะไรก็บอกกันตามนั้น เท่าที่จะค้นคว้ามาเรียบเรียงได้ ส่วนเรื่องนี้ดิฉันว่าไม่เกี่ยวกับลูกหลานใครอยากปลื้มใครหรอกค่ะ แต่เป็นความเชื่อส่วนบุคคล ที่ไม่มีเหตุผลรองรับมากกว่า คนที่เชื่อแบบแม่ชีวรมัย มักจะไม่ได้ศึกษาต่อถึงเหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์สมัยรัชกาลที่ ๑ และ ๒ ที่ขัดแย้งกับความเชื่อดังกล่าวโดยสิ้นเชิง อย่างกรณีสำเร็จโทษเจ้าฟ้ากรมขุนกษัตรานุชิต เป็นต้น **เป็นธรรมดาที่ประวัติศาสตร์ย่อมบันทึกเอาใจผู้ชนะและทับถมผู้แพ้*** ขอเสนอมุมมอง ใน 3 ประเด็นค่ะ 1. การศึกษาพุทธศาสนา ต่างจาก การศึกษาประวัติศาสตร์ หลายประการ .อกาลิโก เอหิปสิโก โอปนยิโก ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหีติ คำว่า อกาลิโก แปลว่า [ธรรมะ] ไม่ขึ้นกับกาลเวลา กี่ปีผ่านไปก็ยังเป็นจริงเสมอ แต่การศึกษา ประวัติศาสตร์ หรือ โบราณคดี นั้น เป็นการศึกษาเรื่องเก่า เพื่อค้นพบสิ่งใหม่ ตามหลักฐานที่ปรากฏเมื่อกาลเวลาผันผ่าน คิดไม่ออกบอกระเบียบรัตน์ 2. การศึกษาประวัติศาสตร์ ควรยึดถือหลักฐานปฐมภูมิ เป็นหลัก หากไม่ปรากฏหลักฐานชั้นต้น ก็อาจต้องใช้หลักฐานทุติยภูมิ เป็นตัวช่วย พระราชพงศาวดาร คือเรื่องราวของเหตุการณ์เกี่ยวกับประเทศชาติหรือพระมหากษัตริย์ ผู้เป็นประมุขของประเทศชาตินั้น การเขียนเรื่องราวของกษัตริย์ ก็อาจมีการยอพระเกียรติ เพื่อให้รัชสมัยนั้นดูดี นั่นคือ ผู้แต่งอาจมีความลำเอียงเพราะความรักใคร่ (ฉันทาคติ) ปนมาบ้าง กรมพระยาดำรงฯ ทรงประสูติในรัชกาลที่ 4 แต่ก็ทรงนิพนธ์พระราชพงศาวดารรัชกาลที่ 2 หรือแม้กระทั่งพระราชประวัติ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เอกสารที่พระองค์ใช้อ้างอิง มีการกลั่นกรอง วิเคราะห์ และตีความโดยหลายบุคคล ซึ่งอาจผิดแผกไปจากความจริงบ้าง ดังนั้น การศึกษาประวัติศาสตร์ ควรเปิดใจกว้าง ยอมรับการค้นพบใหม่ที่อาจจะเกิดขึ้น คิดไม่ออกบอกระเบียบรัตน์ ออกนอกเรื่องราชวงศ์ธนบุรีไปไกลแล้วมั้งคะ และไม่เข้าใจประเด็นอีกด้วย ขอบาย เชิญท่านอื่นดีกว่า ยังมองไม่เห็นว่าอลาลิโกก็ดี ฉันทาคติก็ดี สมเด็จกรมดำรงฯประสูติในรัชกาลที่ ๔ แต่ทรงเรียบเรียงพระราชพงศาวดาร ร. ๒ เป็นเรื่องเอาใจผู้ชนะและทับถมผู้แพ้ตรงไหน หรือจะกลายเป็นหัวข้ออื่นไปแล้วก็ไม่ทราบ ดิฉันตามไม่ทัน คุณระเบียบรัตน์ กรุณากลับไปอ่านกฎ กติกา มารยาท *ห้ามเสนอข้อความหรือเนื้อหาอันเป็นการวิพากษ์วิจารณ์ หรือพาดพิงสถาบันมหากษัตริย์ และราชวงศ์ ขอลบความเห็นที่ 54 ของคุณ บัดนี้เรื่องออกนอกเส้นทางไปมากพอสมควรแล้ว ไม่ได้มีสาระเกี่ยวกับหัวข้อกระทู้อย่างที่ดิฉันเริ่มไว้แต่แรก ซ้ำยังเป็นเหตุให้บุคคลหลายคนเข้ามาโพสต์โดยไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายที่จะเกิดกับวิชาการดอทคอม ในฐานะผู้ดูแลเรือนไทย ซึ่งจะต้องรับผิดชอบห้องนี้ ขอปิดกระทู้ไว้แต่เพียงนี้ หากจะโพสต์คำตอบสำหรับกระทู้ในห้องนี้ ล๊อกอินก่อนนะคะ สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ ที่ http://www.vcharkarn.com/my ค่ะ |
![]() บทความแนะนำBlog แนะนำHot Linksขอบคุณผู้สนับสนุน |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |