จำนวน 45 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| -3-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 4 พ.ย. 2549 (15:17)
ถ้าเกิดหลุดดำจิ๋วจริง แล้วสลายไปเพียงช่วงเวลาแค่แป๊ปเดียว

แสงก็คงจะหายไปแค่แป๊ปนึงซิ ...

แล้วการเกิดหลุมดำจิ๋วแบบนี้ มันเกิดขึ้นมากมายในชั้นบรรยากาศโลกรึป่าว

ถ้าเกิดขึ้นเยอะ ๆ แล้วมันไม่รวมตัวกัน เป็นหลุมดำ ใหญ่กว่าหลุมดำจิ๋วเหรอ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 18 พ.ย. 2549 (16:30)
อยากทราบว่า ณ ปัจจุบันนี้ มีข้อสรุปเรื่องสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้าหรือยังคะ?

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 20 พ.ย. 2549 (21:35)
เออใช่นั่นดิ แล้วเรื่องสามเหลี่ยมเมอร์มิวด้าล่ะ ยังไงกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 27 ธ.ค. 2549 (17:23)
จากหลักที่ว่าหลุมดำดูดกลืนได้ทุกอย่างไม่เว้นแม้กระทั้งแสง ซึ่งนั่นหมายความว่าคุณจะมองไม่เห็นหลุมดำเลยนี่ครับ เพราะตาเราจะมองเห็นได้เมื่อมีแสงสะท้อนเข้า แล้วนักวิทยาศาสตร์มองเห็นหลุมดำในการทดลองที่ห้องฟิสิกส์ได้อย่างไร หรือเป็นไปได้ว่า ที่เห็นนั่นไม่ใช่หลุมดำครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 12 ม.ค. 2550 (22:22)
ที่เห็นนั่นใช่หลุมดำค่ะ เขาใช้กล้องที่สามารถมองเห็นผ่านไอน้ำในบรรยากาศโลก เราคิดว่าอย่างนี้นะคะ เราอ่านเจอในเว็บไซต์สาระแนดอทคอมค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 13 ม.ค. 2550 (14:48)
ครับ อย่างที่คุณจ้อได้กล่าวไว้ ว่าต้อง มีหลายคนสงสัย ว่าหลุมดำจะมีผลกระทบอะไรหรือไม่ ผมก็แอบสงสัยว่า จะมันดูดได้ แล้วจะมีผลอะไรต่อ โอโซน บนชั้นบรรรยากาศของเราหรือไม่ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 13 ม.ค. 2550 (14:50)
....ผมก็แอบสงสัยว่า มันจะดูดอะไรเข้าไปในตัวมันได้หรือไม่ และถ้ามันดูดได้แล้วจะมีผล....

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 10 ส.ค. 2550 (19:44)
ถ้าเราสามารถประยุกต์เอาความรู้เกี่ยวกับหลุมดํามาสร้างรูหนอนในการเดินทางข้ามเวลาหรือมิติได้ก็จะดีไม่น้อย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 23 ส.ค. 2550 (07:32)
น่ารักขอบอกว่าสนุกดีค่ะ อยากรู้พอดีเลยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 21 พ.ย. 2550 (22:21)
หลุมดำมีขนาดเป็นศูนย์ แต่มีมวลเป็นอนันต์ ใจกลางกาแลคซี่ของเรา(ทางช้างเผือก)ก็มีหลุมดำยักษ์ อยู่ใจกลางมิใช่กลุ่มดาวฤกษ์แต่ประการใด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 14 ธ.ค. 2550 (18:20)
หลุมดำมีน้ำหนักหรือไม่ถ้ามีจะมีนำหนักเท่าไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 17 ม.ค. 2551 (21:35)
หลุมดำมีแรงโน้มถ่วงมหาศาลดูดได้แม้กระทั่งแสงที่ความเร็วที่สุดในจักรวาล ก็ไม่สามารถที่หลุดพ้นจากแรงโน้มถ่วงนี้ได้เมื่อเข้าไปในรัศมีหลุมดำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 17 ม.ค. 2551 (21:38)
เมื่อเทียบกับจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล โลก,ระบบสุริยะ และแกแลกซี่ เทียบเท่าผงธุลี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 13 ก.พ. 2551 (19:07)
<P><FONT style="BACKGROUND-COLOR: #ffffff" color=#ff6699 size=5>ขอบคุณค่ะ</FONT></P>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 22 ก.พ. 2551 (21:05)
<P>น่ากลัวจังเลย</P>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 22 ก.พ. 2551 (21:06)
หลุมดำ สามารถเกิดขึ้นได้เมื่อดาวฤกษ์ขนาดยักษ์เผาผลาญเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ของมันหมดลง แรงโน้มถ่วงมหาศาลจะทำให้ดาวยุบตัวลง เกิดเป็นเคหะวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะดึงดูดวัตถุทุกชนิดแม้แต่แสงไม่ให้หลุดรอดออกไปได้ แต่นั่นไม่ใช่วิธีเดียวที่จะสร้างหลุมดำ ในทฤษฎีฟิสิกส์อนุภาคสมัยใหม่อนุภาคที่พลังงานสูงมากๆสามารถที่จะทำให้เกิดหลุมดำได้ เช่น การชนกันของอนุภาคพลังงานสูงในเครื่องเร่งอนุภาค หรือแม้แต่อนุภาคพลังงานสูงในรังสีคอสมิก (Cosmic ray) <BR><BR>รังสีคอสมิกเป็นอนุภาคพลังงานสูงจากอวกาศ ซึ่งเมื่อผ่านเข้ามาในบรรยากาศโลก จะเกิดการชนกันอนุภาคในบรรยากาศ และให้เกิดอนุภาคเล็กๆหลายชนิด กระจากกันเป็นกลุ่มฝนที่เรียกว่า Shower แต่ละกลุ่มจะกระจัดกระจายตกลงมายังพื้นโลกและครอบคลุมพื้นที่ได้กว้างขวางหลายตารางกิโลเมตร นักฟิสิกส์สามารถตรวจจับได้อนุภาคเหล่านี้ได้ด้วยเครื่องวัดบนผิวโลก เช่น เครื่องตรวจวัดรังสีคอสมิกที่ Pierre Auger Observatory ซึ่งเริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 <BR><BR>ศูนย์ตรวจวัดรังสีคอสมิก Pierre Auger Observatory ตั้งชื่อตาม Pierre Auger นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศสผู้บุกเบิกการศึกษารังสีคอสมิก ศูนย์ตรวจวัดรังสีนี้มีเครื่องวัดอยู่ด้วยกันสองตำแหน่ง แห่งหนึ่งอยู่ที่ประเทศอาเจนตินา อีกแห่งหนึ่งอยู่ในสหรัฐอเมริกา แต่ละแห่งประกอบด้วยเครื่องตรวจจับอนุภาค 1,600 เครื่อง ซึ่งจัดตั้งให้ครอบคลุมพื้นที่กว่า 3,000 ตารางกิโลเมตร<BR><BR>ในปี พ.ศ. 2545 นักฟิสิกส์ Jonathan Feng และ Alfred Shapere จากมหาวิทยาลัย MIT (Massachusetts Institute of Technology) เสนอว่าอนุภาคที่อยู่ในรังสีคอสมิกอาจจะมีพลังงานสูงพอที่จะสร้างหลุมดำขนาดจิ๋ว ซึ่งเล็กกว่าขนาดของอะตอม หลุมดำจิ๋วเหล่านี้ไม่มีเสถียรภาพ มันจะสลายตัวอย่างรวดเร็วไปอนุภาคอื่นๆ มากมายเกิดเป็นกลุ่มฝนของอนุภาคซึ่งน่าจะสังเกตได้ด้วยเครื่องมือของ Pierre Auger Observatory<BR><BR>อย่างไรก็ดีทีมนักวิจัยซึ่งนำโดย Dejan Stojkovic นักฟิสิกส์จาก Case Western Reserve University เสนอความเห็นที่แตกต่าง เขาเชื่อว่าปรากฏการณ์ที่สร้างหลุ่มดำจากรังสีคอสมิกคือการกระเจิงของอนุภาคนิวตริโนที่พลังงานในระดับ TeV ( 1 tera electron volt = 1.60217646 x 10<SUP>-7</SUP> จูล) น่าจะเร่งปฏิกิริยาการสลายตัวของโปรตอนซึ่งจะทำให้เราไม่สามารถตรวจวัดโปรตรอนที่เกิดจากการสลายตัวของหลุมดำ น่ากลัว<BR>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46 12 มี.ค. 2551 (10:58)
ตามทฤษฎี สิ่งที่จะถูกดูดด้วยหลุมดำ จะต้องเข้าใกล้มันในระยะรัศมีขนาดหนึ่งเทียบกับหลุมดำนั้น&nbsp; ส่วนดวงอาทิตย์ของเรา จะไม่เกิดเป็นหลุมดำ แต่จะเป็นดาวแคระขาวเมื่อมันถึงจุดจบ(เพราะแรงดึงดูดระหว่างมวลถูกสกัดด้วยแรงผลักระหว่างอิเล็กตรอนในอะตอม แรงผลักนี้ไม่ใช่แรงผลักทางประจุไฟฟ้า เพราะแรงผลักนี้มันมีแรงมากมายมหาศาล)&nbsp;&nbsp; ดาวฤกษ์ที่จะกลายเป็นหลุมดำได้เมื่อมันเผาผลาญพลังงานจนหมดจะต้องมีมวลมากกว่ามวลของดวงอาทิตย์ 3 เท่าขึ้นไป&nbsp; เพราะจะทำให้แรงดึงดูดระหว่างมวลของแต่ละอณูของดวงอาทิตย์ชนะแรงผลักกันของอิเล็กตรอนและแรงผลักกันของโปรตอนรวมถึงแรงผลักกันของนิวตรอน&nbsp; ซึ่งแรงผลักเหล่านี้ไม่ใช่แรงทางผลักทางประจุไฟฟ้า(เพราะแรงทางไฟฟ้ามันมีค่าน้อยมาก) แต่เป็นแรงผลักที่มากมายมหาศาล แต่จำชื่อม่ายได้ เหอๆๆๆ&nbsp;&nbsp;&nbsp; แต่อย่าลืมว่าทั้งหมดทั้งมวลยังอยู่ในขั้นสมมุติฐาน&nbsp;&nbsp;&nbsp;

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 47 12 มี.ค. 2551 (11:14)
<P>นึกออกและ</P>
<P>แรงผลักที่ว่านี้ สำหรับอิเล็กตรอนเรียกว่า Electron degeneracy pressure</P>
<P>และก็เป็น โปรตรอน&nbsp;และ นิวตรอน degeneracy pressure ของโปรตรอน และ นิวตรอน ตามลำดับ&nbsp;&nbsp; แรงเหล่านี้เป็นคุณสมบัติทางควอนตัมฟิสิกซ์ ของอนุภาคเหล่านั้น<FONT face="MS Sans Serif" color=#ffffff>racy pressure</FONT></P>

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 49 18 เม.ย. 2551 (14:23)

เอ่อ...เป็นไปได้ไม๊คับเกี่ยวกับเรื่องเวลา ณ หลุมดำ โดยที่หลุมดำนั้นดูดกลืนแสงได้ เวลา @ หลุมดำนั้นจะหยุดไปด้วย

อยากทราบว่า อนาคต(ซักปี9500)เราก้อพัฒนายานที่เข้าออกหลุมดำได้อย่างสบาย โดยเวลาที่หลุมดำหยุด แต่ทุกสิ่งข้างนอกยังคงดำเนินต่อไปเช่นพี่ตูนบอดี้แสลม    โดยวิธีนี้เมื่อเราออกหลุมดำมาอีกที ข้างนอกก็จะไปไกลแล้ว  และแน่นอน เราอยู่ในอนาคต

พอจะเปนไปได้ไม๊คับ  อิอิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 50 8 พ.ค. 2551 (14:58)
นาทึ่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง