การศึกษาเปรียบโรงละครใหญ่         จัดฉากงานตามวัยอย่างเหมาะเหม็ง

ฉากเด็กเล่นล่อเด็กให้ครื้นเครง	ทุกวันต้องร้องเพลงเล่านิทาน

สลับฉากเรื่อยไปไม่หยุดยั้ง	มุ่งปลูกฝังนิสัยให้รากฐาน

คล้ายวิพิธทัศนาอ่าโอฬาร	ไม่มีทุกข์สนุกสนานเบิกบานกัน



ฉากที่สองลองชมประถมวัย	ภาษาไทยอ่านเขียนเรียนกันลั่น

อุปกรณ์การสอนเป็นสำคัญ	งานครูนั้นดูเห็นเหมือนเล่นกล

คือจะต้องคล่องจัดดัดบทเรียน	ให้คิดเขียนอย่างสนุกทุกทุกหน

ก็คล้ายหัสนาฏกรรมอ่าอำพน	เรียนรู้ปนกับเล่นเป็นของดี



ฉากที่สามตามมาก็น่าชม		ได้แก่ฉากมัธยมของเรานี่

เริ่มซ้อมซักยักย้ายหลายวิธี	วิชามีมากนักซักเรื่อยไป

มีเคล็ดอยู่ที่ครูสร้างปัญหา	ให้เด็กสางสร้างวิชาขึ้นมาได้

นี่แหละสุขนาฏกรรมอ่าอำไพ	ความเป็นห่วงบ่วงใยยังไม่มี



แล้วเปิดเห็นเวทีที่กว้างใหญ่	มหาวิทยาลัยเป็นฉากสี่

ศิลปวิทยาอาชีพมี		เรียนเรื่องชีวิตมนุษย์รุดหน้าไป

ท่านอาจารย์ท่านไม่ใคร่จะสอน	ให้ค้นคว้าหาก่อนเป็นข้อใหญ่

โศกกับสุขมักคลุกเคล้ากันไป	เหมือนเรื่องในมหาอุปรากร

จำนวน 11 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 11 เม.ย. 2549 (16:37)
จากมติชน

ตะลึง! ผลวิจัย คุณภาพบัณฑิต"สาขาบริหารการศึกษา"?? ชูสโลแกน..."จ่ายครบ จบแน่นอน"
.........
.........
http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01edu17110449&day=2006/04/11

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 11 เม.ย. 2549 (22:52)
แม้ตอนนี้จะไม่ใช่ครูอาจารย์ แต่อนาคตก็มีแนวโน้มสูงว่าจะได้เป็นก็ขอออกแนวคิดเกี่ยวกับการเรียนการสอนในปัจจุบันนี้บ้างละกัน

การเรียนการสอนในปัจจุบันนี้จะว่าดีก็ว่าดี จะว่าไม่ดีมันก็คงไม่ดีนั่นแหละ แต่เราว่าการสอนสมัยนี้ก็คงดีกว่าสมัยก่อนนู้นที่ผู้หญิงไม่ได้เรียนหนังสือ และก็คงจะดีกว่าสมัยก่อนๆที่ผู้หญิงส่วนใหญ่พอจบไปถ้าไม่ได้พยาบาลก็ไปเป็นครูนะ นั่นก็คือ การเรียนการสอนบางอย่างที่ให้ผู้หญิงมีส่วนร่วมมากขึ้นเป็นสิ่งที่ดี เพราะว่าเราไม่ควรจำกัดกันที่เพศ แต่ในบางเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องการเรียนการสอนหรือเรื่องการเข้าทำงาน เราก็มีความเห็นว่าการแบ่งแยกเพศก็เป็นสิ่งสำคัญนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 12 เม.ย. 2549 (18:04)
ผมเองก็สงสัยว่า เราเรียนบ้าอะไรกันอยู่ตั้งแต่เด็ก สูตรที่ต้องจำเต็มไปหมดเลย ยกตัวอย่างเช่น ในเรื่องเคมี สูตรการเปลี่ยนหน่วยบ้าบอคอแตกเยอะแยะไปหมด เวลาเรียนก็ให้แทนสูตร เช่น เปลี่ยนจาก molality(mol/kg) เป็น molarity(mol/liter) หรือในหน่วยอื่นก็ตาม เคยมีประสบการต้องเปลี่ยนหน่วยความเข้มข้นทำนองนี้ ก็ไม่ได้ใช้สูตรพวกนั้นหรอกนะครับ ใช้ความรู้เด็กประถมเอา เทียบบัญญัติไตรยางค์เอา แค่เรารู้ความหมายและเทียบเอาก็ใช้ได้แล้ว
สูตรบางสูตรก็สำคัญควรค่าแก่การจำ บางสูตรก็ไม่สำคัญ ไม่จำเป็นต้องจำหมด แต่เราถูกฝึกให้จำมันทั้งหมด ที่จริงถ้าจะฝึกเด็ก ก็น่าจะฝึกให้เข้าใจความหมายมากกว่าฝึกให้ใช้สูตรพวกนั้นอย่างเดียว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 13 เม.ย. 2549 (08:06)
ขอเพิ่มอีกประเด็นหนึ่ง
เดี๋ยวนี้มีบางคนพูดถึงการสอนที่ไม่เน้นการท่องจำ ที่จริงผมเองก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะครับ เพราะว่าวิชาที่ต้องเน้นการท่องจำเราก็ควรท่องจำ เพียงแต่ต้องพินิจพิเคราห์ว่าสิ่งใดควรจำและสิ่งใดไม่ควรจำ พวกสิ่งที่เป็นการนิยามต่างๆที่สำคัญ คุณก็ต้องจำ เช่นเรื่องทางชีววิทยา คุณก็ต้องจำพวกอนุกรมวิธานต่างๆ ไม่งั้นจะไปเรียนระดับสูงต่อไปได้อย่างไร เวลาคนอื่นพูดถึงสปีชี่ ต่างๆ เราก็ไม่รู้เรื่อง และการฝึกการจำแบบนี้ก็ไม่ใช่ไม่มีประโยชน์ในการทำงานนะครับ อีกหน่อยในการประกอบอาชีพต่างๆอาจมีการสอบ อย่างเช่น ในปัจจุบันถ้าคุณอยากเป็นตัวแทนขายประกัน คุณก็ต้องสอบให้ผ่าน เวลาสอบเค้าก็จะมีหนังสือมาให้อ่าน คุณก็ต้องวิเคราห์ว่าอะไรสำคัญ และก็ท่องไป เห็นมั้ยครับ การฝึกให้ท่องจำก็มีประโยชน์เหมือนกัน
แต่เรื่องที่งี่เง่ามากก็คือบางวิชาที่ไม่จำเป็นต้องท่องจำมาก ก็ดันต้องท่องจำมาก อย่างเช่น วิชาทางคำนวณ ที่ต้องท่องจำไม่ใช่อะไรหรอกนะครับ เพราะว่าอาจารย์บางท่านที่สอนชอบออกข้อสอบเหมือนในฝึกหัดหรือการบ้านที่ให้สิครับ เด็กก็รู้แกว ท่องไปเลยตัวเลขต่างๆบางครั้งก็จำเข้าไปเลย ไม่ต้องคิดเดี๋ยวทำไม่ทัน ก็เลยมิได้ฝึกให้ใช้ความรู้พื้นฐานที่เรียนไปแก้ปัญหา

วิชาต่างๆก็ให้การฝึกฝนที่ต่างกันไปกันนักเรียน นักศึกษา การเรียนการสอนที่ผิดวิธีก็เลยทำให้เด็กขาดการฝีกฝนทักษะบางด้านไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 14 เม.ย. 2549 (13:16)
ผมเจอลิงค์ที่พูดถึงเรื่องการท่องจำครับ คุณฉํนน่าเบื่อจะแวะมาที่นี่ก็ได้ครับ
http://www.vcharkarn.com/include/vcafe/showkratoo.php?Cid=92&Pid=21163

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 2 ส.ค. 2549 (12:51)
ควรมีชั่วโมงเรียนวิชาภาษษาไทยให้มากว่านี้ เพราะแต่ละเนื้อหาต้องอธิบายให้ลึกซึ้ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 5 ส.ค. 2549 (12:34)
ควรจะให้เด็กได้ร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยว่า เขาอยากเรียนอะไร ทำเป็นสัมมนาใหญ่สี่ภาคช่วงปิดเทอมใหญ่ก็ได้ ให้เด็กที่สนใจเข้ามาร่วมแสดงความคิดเห็นด้วย ถ่ายทอดสดไปทั่วประเทศ แบ่งเป็นระดับชั้น และสายการเรียน

น่าจะลองทำดูนะ มันยาก แต่ทำได้ก็เยี่ยมใช่ไหมล่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 21 มี.ค. 2550 (12:55)
เด็กเกิดมามีกรรมตามมาด้วย โตขึ้นจะสวยหล่อเพียงใดยังไม่รู้
ตอนเล็กๆน่ารักน่าอุ้มชู เพื่อให้คุณครูคู่แรกได้ชื่นใจ

สู้อบรมบ่มเพาะคอยปกป้อน ทั้งยามนอนยามตื่นไม่หนีหาย
สอนให้กินให้คลานจนเดินไว สอนให้พูดสื่อสารได้ช่างเจรจา

จึงก่อเกิดเป็นคนตัวน้อยๆ ที่ค่อยๆรู้เรียน รู้ศึกษา
จากความรักของบิดรมารดา ค่อยๆกล้าที่จะก้าวสู่โลกไกล

หากแม้นมีกรรมเก่าคอยเสริมส่ง ให้ต่อเติมตรงตามกาลสมัย
จะฉายแววศักยภาพจากภายใน เจริญวัย หลายๆด้าน น่ายินดี

พร้อมกรรมใหม่ที่ต้องคอยปลูกฝัง สิ่งที่ยังขาดพร่องต้องคอยชี้
แนะให้รู้ ฝึกให้คิด ตามวิธี ผ่านเดือนปี เติบใหญ่ สง่างาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 1 ก.ย. 2550 (15:54)
อยากรู้ว่าบทละครโรงใหญ่ ของม.ล. ปิ่น มาลากุล แปลความหมายว่าอย่างไรค่ะ ช่วยแปลให้หน่อยค่ะ.............+.+ต้องการด่วนค่ะ.........+.+

.+.+ขอบคุณค่ะ.+.+

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 25 ม.ค. 2551 (19:59)
เรื่องย่อว่าไง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 25 ม.ค. 2551 (20:23)
งืมๆ