ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 9 มี.ค. 2553 (21:55) ในชีวิตที่เรียนหนังสือในระบบการศึกษาไทยมานี้
ฉันเคยเจอครูที่มีความเมตตา รัก เเละมีความหวังดี
จนสัมผัสได้นั้นมีอยู่เพียงไม่กี่คน
ประมาณ 3 คนเห็นจะได้
ฉันไม่รู้ว่าเป็นความคิดของเด็กญิงโง่ๆคนนึงรึเปล่า
เเต่จนทุกวันนี้ฉันมองว่าอาชีพครู ใครๆก็ทำได้
พูดว่าทำด้วยใจรัก หรือพูดว่าทำด้วยใจสารพัดอะไรๆที่พูดกันมา
นั่นไม่ได้บอกว่าคนคนนั้นเป็นครูที่เเท้จริงรึเปล่า
การกระทำที่เเสดงออกมาเมื่ออยู่กับเด็กๆ
ความรู้สึกที่เหมือนเป็นพ่อเเม่ที่ห่วงใยจากใจจริง
ไม่ได้สร้างขึ้นมาเพียงเพราะมีคำว่าครูค้ำคออยู่
ฉันยังจำสายตาที่มองมาที่ฉันด้วยความรู้สึกรังเกียจนั้นได้ดี
นิ้วชี้นั่นที่จิ้มลงมาที่หัวของฉัน คำด่าสารพัดที่ออกมาจากปากของคุณครู
กับเด็กผู้หญิงอายุ7ขวบ ความรู้สึกอาย เเละเสียใจที่เกินจะกลั้นไว้ได้
มันยากที่จะลืม
ฉันเข้าใจ ครูก็คน คนธรรมดาเดินเหมือนกัน กินเหมือนกัน
เเต่ครูที่อดทน ยอมรับได้ทุกสิ่ง โอบอ้อมอารีอยู่ทุกครั้ง เเม้ว่าต้องเหนื่อยเเค่ไหนก็ตาม
คงเป็นเเค่ครูในฝัน ก็ในเมื่อสิ่งที่สมบูรณ์เเบบในโลกนี้มันไม่มี
บางครั้งฉันก็เคยคิดว่า
ถ้าฉันเป็นครู ฉันจะสอนอะไรที่เป็นประโยชน์ต่อเด็กได้มากกว่าวิชาในหนังสือเรียนบ้างมั้ยนะ
สอนให้เด็กที่เติบโตจากครอบครัวที่เเตกต่างกัน อยู่ร่วมกัน........
อนาคตจะเป็นยังไง คงต้องกำหนดกันเอาเอง
นักเรียน (IP:115.67.142.8)