วิสาขบูชา

วันเพ็ญเดือนหก วันนี้ (ที่ผมอยู่นี่ยังเป็นวันอาทิตย์อยู่ครับ) ชาวพุทธถือกันว่าเป็นวันครบรอบการประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระพุทธเจ้า
ผมเพิ่งไปร่วมทำบุญมา คณะทูตศรีลังกาที่นี่เขาจัด มีทั้งพระจากเมืองไทย จากศรีลังกา จากอังกฤษ มีแม่ชีรูปหนึ่งเป็นชาวออสเตรียนด้วย ขอแบ่งส่วนกุศลให้ทุกท่านครับ

ว่าไปแล้วเกือบจะเทียบได้ว่าวันวิสาขะของชาวพุทธเรานั้นมีความสำคัญสำหรับเรา พอเทียบได้กับวันคริสต์มาสสำหรับชาวคริสต์ เพราะเป็นวันประสูติของพระพุทธเจ้าศาสดาของเรา เข้าใจว่าในเมืองไทยสมัยหนึ่ง จะเป็นสมัย ร. 4? ร.5? ร.6? ร.7? ไม่แน่ใจครับ แต่ในหลวงสมัยนั้นทรงมีพระราชดำริว่าสำหรับเราชาวพุทธวันวิสาขะก็สำคัญมาก แต่ชาวพุทธไทยเรา (สมัยนั้น) ยังเฉยๆ กัน ไม่เหมือนฝรั่งที่เขายินดีเฉลิมฉลองวันคริสตสมภพกันอย่างเป็นเรื่องใหญ่มาก ทรงพระราชดำริว่า หากพวกเรามีกิจกรรมอะไรที่จะฉลองกันได้บ้างในวันนี้บางทีก็จะเป็นการน้อมนำดึงใจคนโดยเฉพาะเด็กๆ เตือนใจให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้ากันมากขึ้นสักปีละครั้งก็ยังดี จึงทรงเป็นต้นคิดให้มีการส่งบัตรอวยพรวันวิสาขะในเมืองไทย ทำนองบัตรอวยพรวันคริสต์มาสฝรั่ง ส่งแจกจ่ายในหมู่ญาติมิตรและผู้ที่เคารพนับถือ และให้มีการตั้งต้นโพธิประดับตกแต่ง ทำนองต้นคริสตมาสด้วย แต่ประเพณีใหม่ที่ทรงริเริ่มขึ้นนี้ไม่เป็นที่นิยมกันนัก ก็เลยค่อยๆ เลิกรากันไป มาสมัยรัชกาลปัจจุบันนี้ผมจำได้ว่าสมเด็จพระเทพรัตนฯ ทรงเคยพยายามจะรื้อฟื้นการส่ง ส.ค.ส. วันวิสาขะเหมือนกัน แต่ไม่ทราบไปถึงไหนอย่างไรแล้วในเมืองไทย อย่างไรก็ตามความสำคัญของวันนี้ก็เป็นที่รับรู้มากขึ้นและมีการทำบุญเฉลิมฉลอง (แต่ไม่ได้ส่งการ์ด) กันตามแนวประเพณีไทยของเราเดิมมามากขึ้น ก็นับว่าดี