เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ (กับ วัดร่องขุ่น)

ผมรู้จักอาจารย์เฉลิมชัยมาซักพักแล้ว จากฝีมือการวาดรูปของอาจารย์ แต่เพิ่งเห็นว่าอาจารย์ท่านนี้ไม่ธรรมดา และ มีแนวคิดที่น่าเคารพอยู่หลายอย่าง ตั้งแต่ที่ได้เห็นอาจารย์เริ่มลงมือสร้างวัดร่องขุ่น มีโอกาสได้อ่านหนังสือ "ไม่ธรรมดา เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์" ของสำนักพิมพ์ ณ เพชร ก็รู้สึกทึ่งผู้ชายคนนี้ขึ้นไปอีก อ่านแล้วเลยสรุปมาให้คนอื่น ได้อ่านกันด้วยที่นี่ครับ








วัดร่องขุ่น ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ๕๗๐๐๐

โทร (๐๕๓) ๖๗๓-๕๗๙.

---------------------------------------------------------------





อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กพ 2498 ที่หมู่บ้านเล็กๆที่ไม่มีแม้ไฟฟ้า ชื่อหมู่บ้านร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนที่ 3 มีพ่อเป็นคนจีน และแม่เป็นสาวชาวพะเยา (เมื่อก่อนเป็นอำเภอหนึ่งของเชียงราย)



ตอนเด็กๆเป็นคนที่เกเร ไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ตกแล้วก็ตกอีก แต่ชอบวาดเขียนเป็นชีวิตจิตใจ ในสมุดเรียนมีแต่รูปวาด เลยตั้งเป้าที่จะเรียนเพาะช่างและมหาวิทยาลัยศิลปากรให้ได้ ซึ่งสามารถเข้าเรียนได้ และเรียนได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับรางวัลเหรียญทองจากการประกวดงานระดับชาติ ในสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นปีที 4



หลังจากสำเร็จการศึกษาภาคศิลปไทยเป็นรุ่นแรก ก็ตั้งเป้าชีวิตว่าจะเป็นศิลปินสร้างงานศิลปะไปจนตาย โดยเริ่มชีวิตจากห้องเช่าเล็กๆ แต่เก็บเงินซื้อบ้านได้ภายใน 3 ปี



[[13663]]

---------------------------------------------------------------






มีอยู่ครั้งนึงที่ได้รับทุนเดินทางไปดูงานต่างประเทศ ที่ครั้งนึงได้เห็นโบสถ์ที่วัดไทย วัดพุทธปทีป ในกรุงลอนดอน ก็รู้สึกมีความศรัทธา อยากเขียนภาพฝาผนังถวายเป็นพุทธบูชา โดยใช้ชีวิตกว่า 4 ปีอยู่ที่นั่นท่ามกลางความยากลำบากต่างๆนาๆ มีปัญหาสารพัด ผู้คนทะเลาะกัน พระไม่ลงรอยกับกรรมการ ไม่มีเงิน ไม่มีแรง



หลังจากอธิษฐานจากหลวงพ่อดำที่อยู่ที่นั่น ว่าเหนื่อยเหลือเกินแล้ว ท้อที่สุด แต่อยากทำให้เสร็จ ขอแลกด้วยชีวิตก็ยอม ปาฏิหารมีจริง อาจารย์ได้พบกับพลเอกเปรมทีมาเยี่ยมที่ลอนดอนพอดี การทำงานนั้นได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจาก พลเอกเปรม จนสำเร็จ แต่รู้สึกว่าหลวงพ่อดำจะประธานให้แต่โชค และไม่ต้องการชีวิตของอาจารย์ตอบแทน



กลับมาเริ่มต้นชีวิต ที่เมืองไทยด้วยเงินติดกระเป๋าเพียง 4000 บาท แต่ด้วยฝีมือการวาดภาพที่เข้าขั้นอัจฉริยะ สามารถทำเงินได้มหาศาลภายในเวลาอันสั้น ช่วงนี้เป็นช่วงที่อาจารย์เฉลิมชัยบอกว่าเกลียดตัวเองที่สุด เพราะเต็มไปด้วยกิเลส ลุ่มหลง กามารมณ์ แต่หลังจากติดบ่วงทางโลกได้ 2-3 ปี อาจารย์เฉลิมชัย ก็เริ่มหันเข้าสู่ธรรมะ บวชและออกธุดงค์อยู่ตามป่าช้า และหลังจากสึกออกมาก็ไม่เคยทำความเลวใดอีกเลย



อาจารย์เฉลิมชัย ได้มีโอกาสถวายงานรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยร่วมในทีมวาดรูปประกอบหนังสือพระมหาชนก เลยมีความประทับใจ และรู้สึกว่าชีวิตนี้พร้อมจะถวาย เพื่อสร้างงานซักชิ้นไว้คู่พระบารมี



เมื่อครั้งกลับวัดร่องขุ่น ที่คนรุ่นพ่อร่วมกันสร้าง ที่ตอนนั้นมีสภาพทรุดโทรมเป็นที่สุด ก็เลยมีแรงดลใจว่าอยากสร้างวัดร่องขุ่น ด้วยศิลปะสมัยใหม่ เหมาะกับประเทศไทยภายใต้ร่มโพธิสมภารของในหลวง รัชกาลที่ 9 จึงลงมือก่อสร้างตั้งแต่ 2540 โดยอุทิศทั้งชีวิตให้กับการสร้างงานชิ้นสุดท้ายของชีวิตชิ้นนี้ นับถึงวันนี้เป็นเวลา 9 ปี จากเดิมที่คิดจะสร้างแค่โบสถ์ 1 หลัง ตอนนี้ตั้งใจจะสร้าง 9 หลัง และมีผู้ใจบุญร่วมบริจาคที่ดิน รวมแล้วเป็น 9 ไร่



อาจารย์เฉลิมชัย ได้รับรางวัลและปริญญากิตติมศักดิ์มากมาย แต่ตนเองคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะการให้อันบริสุทธิ์ย่อมนำมา ซึ่งการรับอันมากมายไปจนตายและหลังความตายอย่างแน่นอน



ความคิดเห็นที่ 37


12 ม.ค. 2551 10:33
  1. สุดยอด ศิลปินในด้วยใจค่ะ...
    ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้อยากเรียนศิลปะไทย
    และสักวันหนึ่งก็จะสร้างวัดเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาเช่นกัน
    เป็นบุญอย่างสูงยิ่งในชีวิต ที่จะได้มีโอกาสทำเช่นกัน
    เป็นอุดมการณ์ชีวิตขั้นสูงสุด.....ของชีวิตหนึ่ง
    อ.เฉลิมชัย คือ ที่สุดของศิลปินค่ะ ใช้ศิลปะเพื่อรับใช้ชีวิตอย่างแท้จริง



ความคิดเห็นที่ 58

15 ก.พ. 2552 10:30
  1. สุดยอดที่สุดแล้วค่ะ� บุคคลท่านนี้




ความคิดเห็นที่ 44

14 ก.พ. 2551 22:19
  1. <STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" size=4><EM>ชอบภาพที่วาดทุกภาพเลยโดยเฉพาะภาพสี เพราะให้โทนสีที่สวยสดุดตาและเย็นสบาย</EM></FONT></STRONG>



ความคิดเห็นที่ 49

23 มิ.ย. 2551 12:36
  1. <FONT face="arial, helvetica, sans-serif">ไม่น่าเชื่อนะครับว่า แรงบันดาลใจในสิ่งเล็กจะทำให้คน ๆ คนหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนไทยได้สร้างสรรค์ผลงานที่เรียกว่าศิลปะไว้ให้โลกได้ชื่นชมและตะลึงงัน..........ทำดีต่อไปนะครับอาจารย์ ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ เด็กสุโขทัย ว.ศิลป์ กาสะลอง</FONT>



ความคิดเห็นที่ 47

KNowarp
8 เม.ย. 2551 15:56
  1. ทุกครั้งที่มีงาน"สัปดาห์หนังสือ" ก็จะอดนึกถึงอาจารย์เฉลิมชัย ไม่ได้  ประมาณปี 2549 (ถ้าจำไม่ผิด) ลูกสาว และลูกชาย ที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น หัวเลี้ยวหัวต่อ ได้ชวนแม่ไปเที่ยวงานหนังสือ ฯ วันแรกคุณแม่ไปกับ "น้องบูม" ลูกสาว  ต่อมาอีกวันไปกับ ไน้องบิ๊ก" ลูกชาย(สุดหล่อ ตัวแสบ) คุณแม่บอกตรงๆว่าค่อยข้างจะงง ..งง เมื่อลูกชายตัวดีจะไปงาน"หนังสือ" เพราะปกติ เล่นแต่เกมส์คอมฯ แถมยังบอกว่าจะไปซื้อหนังสือ "ไม่ธรรมดา"ของอาจารย์ (คงไม่ต้องบอกว่าอาจารย์ไหน) เราอดจะแปลกใจไม่ได้ว่าอาจารย์ ทันไปเขียนหนังสือตั้งแต่เมื่อไหร่กัน(ว่ะ) น้องบิ๊กบอกว่าต้องไปเวลา.........(ขออภัยจริงๆค่ะจำไม่ได้)เพราะว่าอาจารย์จะมาแจกลายเซ็น  โอย...เรื่องมากจริง เราได้ที่จึงมอบภาระให้คุณพ่อพาไปโดยให้เงินไปประมาณ 500จากนั้นประมาณ  4ชั่วโมงผ่านไปคุณพ่อ-ลูกก็กลับมาบ้าน ลูกชายหน้าบานเป็นจานข้าวไซด์12  ส่วนคุณพ่อใบหน้า ดำคล้ำ..งอ..อีกนิดๆๆสอบถามได้ความว่าลูกชายซื้อหนังสือแล้ว รอ..รอ..รออาจารย์ เพื่อขอลายเซ็น และรอเขียนบัตร หรืออะไรสักอย่างเผื่อจะมีโชคได้รับรูปวาดของอาจารย์ โอ้..พระเจ้าดีแล้วที่แม่ไม่ไป แต่ก็เหมือนมีปฎิหาร(เขียนผิด) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเจ้าลูกชายตัวแสบจากเด็กติดเกมส์..ได้แปลงร่างมาเป็นหนอนหนังสือ ทุกเดือนหลังจากประเมินสถานการณ์ว่าเงินเดือนคุณแม่หน้าจะผ่านบัญชีแล้ว เค้าจะชวนคุณแม่ไปร้านหนังสือทุกครั้ง...เค้ากลายเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตนเองมากขึ้น สามารถจัดการชีวิตได้ระดับหนึ่ง...ชึ่งคุณแม่เชื่อว่าหนังสือของอาจารย์มีส่วนที่จุดประกายให้กับเค้ากลายเป็นคนชอบอ่าน ชอบศึกษา..และรู้จักวิเคราะห์ประกอบกับลูกชายชอบด้านศิลปะ ขีด.ๆ.เขียน.ๆอาจารย์จึงเป็นแรงบันดาลใจ อย่างแรง ขอบคุณอาจารย์ที่....ทำให้ลูกกลายเป็นคนช่างอ่าน ช่างคิด...ไม่รู้ว่าจะขอบคุณอย่างไร และอยากบอกว่าทุกวันนี้คุณแม่เสียเงินค่าหนังสือทั้งที่มีสาระมากๆๆและมีสาระพอสมควร สำหรับ 3คนแม่ลูกเดือนละประมาณ 1000-2000 แต่ทุกคนก้อมีความสูขจริง ยังไม่จบค่ะ บังเอิบว่าลูกสาว"เอ็นซ์"ติด ม.แม่ฟ้าหลวง ได้มีโอกาสไปเที่ยววัดฯ สอดส่ายสายตาหาอาจารย์ ไม่เจอ แต่ไปเจอเสื้ออาจารย์ วื้อมาอีก 1 ตัว นี้ถ้าลูกชายมันขอไปอยู่กับอาจารย์ได้มันคงจะขอไปแล้วล่ะ    (คุณแม่อ้อย..สนงคุมประพฤติเชียงใหม่


     


     


     


     


     


     


     


     


     


     


     


    นาถอารีย์ คำวงศ์ (แม่อ้อย) (IP:125.25.181.2)



ความคิดเห็นที่ 51

28 ก.ค. 2551 13:28
  1. ชื่นชมอาจารย์มากเลยคับ...



ความคิดเห็นที่ 45

21 ก.พ. 2551 16:54
  1. สวยมากเลยอ่ะ แต่ยังมะมีโอกาสด้ายปัยเลยมีโอกาสจะปัยสักวัน



ความคิดเห็นที่ 54

24 ส.ค. 2551 10:08
  1. หนังสือเล่มนั้นซื้อที่ไหนเหรอคะ
    พอดีต้องทำรายงานส่งอาจารย์ ช่วยตอบกลับด้วยนะค่ะ
    ขอร้อง ด่วนเลยได้ยิ่งดีคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ



ความคิดเห็นที่ 22

27 พ.ค. 2550 11:22
  1. อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน...ถือเป็นบุคคลที่สำคัญและเป็นคนเก่งของประเทศไทยคนหนึ่ง...ที่ไม่มีอีกแล้วในแนวทางการวาดลักษณะเฉพาะตัว.



ความคิดเห็นที่ 36

9 ม.ค. 2551 23:58
  1. วัสดีเจ้า พอดีว่าเป็นคนเหนือแต้ๆแต่มาเฮียนหนังสืออยู่ที่กรุงเทพแต่บ้านอยู่ที่ตากอ.แม่สอด ไม่เคยไปเที่ยวเจียงฮายมาก่อนโชดดีมีเพื่อนอยู่ตี่เทิง ตอนต้นปีได้ไปเชียงฮายมา งามขนาด มีทั้งดอกไม้เมืองหนาว และที่สำคัญได้ไปวัดร่องขุ่นมางามแต้ๆเหมือนกับได้ไปอยู่ในสวั่นเลยนับถืออาจารแต้ๆ



ความคิดเห็นที่ 28

4 ต.ค. 2550 22:37
  1. เปิดรับสมัครเรียนศิลปป้องกันตัวภาคปิดเทอมเพื่อความปลอดภัย กับปราโมทย์ยิม พุทไธสวรรย์ ลาดพร้าว 124 โทร 086-600-0720www.thaipichaiyuth.com



    สอนศิลปป้องกันตัว เน้นความคล่องตัว การหลบหลีก วิธีเอาตัวรอด , มวยไทยพื้นฐาน , กระบี่-กระบอง สอบถามรายละเอียด โรงเรียนศิลปป้องกันตัวปราโมทย์ยิม พุทไธสวรรย์ ลาดพร้าว 124 (ติดซอยมหาดไทย) 086-600-0720

    www.thaipichaiyuth.com



ความคิดเห็นที่ 8

tuka007
5 พ.ย. 2549 01:55
  1. มี โอกาส อยากไปชมสักครั้งหนึ่งเหมือนกันค่ะ



ความคิดเห็นที่ 62

4 ม.ค. 2554 20:24
  1. ภาพสวยมากๆเลยอยากวาดเป็นมั่งจังเลย



ความคิดเห็นที่ 48

22 เม.ย. 2551 21:47
  1. <P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif"><STRONG>วัดร่องขุ่นเลิศมากค่ะ &gt;o&lt; (เคยไปแล้ว ^-^&nbsp;)</STRONG>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </FONT></P>



ความคิดเห็นที่ 30

27 ต.ค. 2550 16:16
  1. เยี่ยมมาก



ความคิดเห็นที่ 19

20 ก.พ. 2550 17:32
  1. ลาวอยากด้ายข้อมะอูนเยอะแยะมากมายมากกว่านี้อะเช่นผลงานที่เด่นเป็นตะอ้น



ความคิดเห็นที่ 55

15 ก.ย. 2551 20:48
  1. สวยจริง ๆ ค่ะ ไปมาแล้ว




ความคิดเห็นที่ 20

26 ก.พ. 2550 13:11
  1. สวยงามมาก มีความเป็นเอกลักษณ์ มีลักษณะที่สมบูรณ์ ไร้ที่ติ สมควรเป็นบุคคลที่น่านับถือ
    การพูดจา ฉะฉาน ตรงไปตรงมา เอกลักษณ์สำคัญ



ความคิดเห็นที่ 38

26 ม.ค. 2551 19:54
  1. ช่วงนี้ ปายหนาวเข้าฮ้อน..

    บรรยากาศยามเมือเจ้า ตี้วัดฮ่องขุ่น จะมีหมอก แล้วก้อแดดตอนเจ้า ส่องกระทบกับตัวพระอุโบสถ จะได้เห็นภาพตี้งาม แบบน่าจดจ๋ำ ถ้าไผ่ได้มีโอกาสปิ๊กไปแฮ่มเตื่อ ลงไปวัดฮ่องขุ่นตอนเจ้าก่อนหกโมง รอดูพระอาทิตย์ขึ้น ส่องแสงกระทบตัวพระอุโบสถ แฮ่มก๋ำนึ่ง

    แล้วเดือนหน้าวันมาฆชาก้อน่าไปเน้อคับ ไปร่วมทำบุญกั๋นนักๆ หนาคับ แล้วปะกันคับ..

    ไค่รวบรวมสาวก อ.เฉลิมชัย แล้วจัดทัวร์ไปวัดฮ่องขุ่น ปาฮู้ว่าไผ่ไค่รวมอุดมการณ์ผ่องค้าบ..

    แจ้งมา



ความคิดเห็นที่ 16

15 ธ.ค. 2549 11:45
  1. ภาคภูมิใจ และดีใจแทนคนล้านนา ที่มีปูชนียบุคคลอย่างเช่นอาจารย์ ทุกสิ่งที่ท่านเห็น ที่อาจารย์ได้แสดงออกนั้นเป็นแค่เปลือกนอกเท่านนั้นที่อาจารย์ใช้เป็นเกราะป้องกันตนเอง เพราะทั้งชีวิตอาจารย์ได้พบเจออุปสรรคมากมายทั้งร้ายและดี แต่ถ้ากระเทาะเปลือกดูภายในของอาจารย์แล้ว ท่านเป็นบุคคลที่แสนประเสริฐจริง ๆ ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร ไม่ตกเป็นทาสของกิเลส วัตถุ และ ลาภยศ สรรเสริญใด ๆ ข้าพเจ้าเป็นบุคคลหนึ่งที่เฝ้าดูอาจารย์เสมอมา และซาบซึ้งกับคำพูดของอาจารย์ทุกครั้ง เพราะล้วนเป็นปรัชญา นี่คื่อแบบอย่างของคนรวย ที่รู้จักให้แก่สังคม ให้แก่ประเทศชาติอย่างแท้จริง ไม่มีเสแสร้ง จริตมารยา เต็มไปด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์ ขอสิ่งศักสิทธิ์ช่วยคุ้มครองอาจารย์ให้สร้างวัดให้สำเร็จด้วยเทอญ

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น