เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ (กับ วัดร่องขุ่น)

ผมรู้จักอาจารย์เฉลิมชัยมาซักพักแล้ว จากฝีมือการวาดรูปของอาจารย์ แต่เพิ่งเห็นว่าอาจารย์ท่านนี้ไม่ธรรมดา และ มีแนวคิดที่น่าเคารพอยู่หลายอย่าง ตั้งแต่ที่ได้เห็นอาจารย์เริ่มลงมือสร้างวัดร่องขุ่น มีโอกาสได้อ่านหนังสือ "ไม่ธรรมดา เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์" ของสำนักพิมพ์ ณ เพชร ก็รู้สึกทึ่งผู้ชายคนนี้ขึ้นไปอีก อ่านแล้วเลยสรุปมาให้คนอื่น ได้อ่านกันด้วยที่นี่ครับ



วัดร่องขุ่น ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ๕๗๐๐๐
โทร (๐๕๓) ๖๗๓-๕๗๙.
---------------------------------------------------------------


อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กพ 2498 ที่หมู่บ้านเล็กๆที่ไม่มีแม้ไฟฟ้า ชื่อหมู่บ้านร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนที่ 3 มีพ่อเป็นคนจีน และแม่เป็นสาวชาวพะเยา (เมื่อก่อนเป็นอำเภอหนึ่งของเชียงราย)

ตอนเด็กๆเป็นคนที่เกเร ไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ตกแล้วก็ตกอีก แต่ชอบวาดเขียนเป็นชีวิตจิตใจ ในสมุดเรียนมีแต่รูปวาด เลยตั้งเป้าที่จะเรียนเพาะช่างและมหาวิทยาลัยศิลปากรให้ได้ ซึ่งสามารถเข้าเรียนได้ และเรียนได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับรางวัลเหรียญทองจากการประกวดงานระดับชาติ ในสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นปีที 4

หลังจากสำเร็จการศึกษาภาคศิลปไทยเป็นรุ่นแรก ก็ตั้งเป้าชีวิตว่าจะเป็นศิลปินสร้างงานศิลปะไปจนตาย โดยเริ่มชีวิตจากห้องเช่าเล็กๆ แต่เก็บเงินซื้อบ้านได้ภายใน 3 ปี


---------------------------------------------------------------


มีอยู่ครั้งนึงที่ได้รับทุนเดินทางไปดูงานต่างประเทศ ที่ครั้งนึงได้เห็นโบสถ์ที่วัดไทย วัดพุทธปทีป ในกรุงลอนดอน ก็รู้สึกมีความศรัทธา อยากเขียนภาพฝาผนังถวายเป็นพุทธบูชา โดยใช้ชีวิตกว่า 4 ปีอยู่ที่นั่นท่ามกลางความยากลำบากต่างๆนาๆ มีปัญหาสารพัด ผู้คนทะเลาะกัน พระไม่ลงรอยกับกรรมการ ไม่มีเงิน ไม่มีแรง

หลังจากอธิษฐานจากหลวงพ่อดำที่อยู่ที่นั่น ว่าเหนื่อยเหลือเกินแล้ว ท้อที่สุด แต่อยากทำให้เสร็จ ขอแลกด้วยชีวิตก็ยอม ปาฏิหารมีจริง อาจารย์ได้พบกับพลเอกเปรมทีมาเยี่ยมที่ลอนดอนพอดี การทำงานนั้นได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจาก พลเอกเปรม จนสำเร็จ แต่รู้สึกว่าหลวงพ่อดำจะประธานให้แต่โชค และไม่ต้องการชีวิตของอาจารย์ตอบแทน

กลับมาเริ่มต้นชีวิต ที่เมืองไทยด้วยเงินติดกระเป๋าเพียง 4000 บาท แต่ด้วยฝีมือการวาดภาพที่เข้าขั้นอัจฉริยะ สามารถทำเงินได้มหาศาลภายในเวลาอันสั้น ช่วงนี้เป็นช่วงที่อาจารย์เฉลิมชัยบอกว่าเกลียดตัวเองที่สุด เพราะเต็มไปด้วยกิเลส ลุ่มหลง กามารมณ์ แต่หลังจากติดบ่วงทางโลกได้ 2-3 ปี อาจารย์เฉลิมชัย ก็เริ่มหันเข้าสู่ธรรมะ บวชและออกธุดงค์อยู่ตามป่าช้า และหลังจากสึกออกมาก็ไม่เคยทำความเลวใดอีกเลย

อาจารย์เฉลิมชัย ได้มีโอกาสถวายงานรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยร่วมในทีมวาดรูปประกอบหนังสือพระมหาชนก เลยมีความประทับใจ และรู้สึกว่าชีวิตนี้พร้อมจะถวาย เพื่อสร้างงานซักชิ้นไว้คู่พระบารมี

เมื่อครั้งกลับวัดร่องขุ่น ที่คนรุ่นพ่อร่วมกันสร้าง ที่ตอนนั้นมีสภาพทรุดโทรมเป็นที่สุด ก็เลยมีแรงดลใจว่าอยากสร้างวัดร่องขุ่น ด้วยศิลปะสมัยใหม่ เหมาะกับประเทศไทยภายใต้ร่มโพธิสมภารของในหลวง รัชกาลที่ 9 จึงลงมือก่อสร้างตั้งแต่ 2540 โดยอุทิศทั้งชีวิตให้กับการสร้างงานชิ้นสุดท้ายของชีวิตชิ้นนี้ นับถึงวันนี้เป็นเวลา 9 ปี จากเดิมที่คิดจะสร้างแค่โบสถ์ 1 หลัง ตอนนี้ตั้งใจจะสร้าง 9 หลัง และมีผู้ใจบุญร่วมบริจาคที่ดิน รวมแล้วเป็น 9 ไร่

อาจารย์เฉลิมชัย ได้รับรางวัลและปริญญากิตติมศักดิ์มากมาย แต่ตนเองคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะการให้อันบริสุทธิ์ย่อมนำมา ซึ่งการรับอันมากมายไปจนตายและหลังความตายอย่างแน่นอน


ความคิดเห็นที่ 37

แฟนคลับอาจารย์เฉลิมชัย (Guest)
12 ม.ค. 2551 10:33
  1. สุดยอด ศิลปินในด้วยใจค่ะ...

    ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้อยากเรียนศิลปะไทย

    และสักวันหนึ่งก็จะสร้างวัดเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาเช่นกัน

    เป็นบุญอย่างสูงยิ่งในชีวิต ที่จะได้มีโอกาสทำเช่นกัน

    เป็นอุดมการณ์ชีวิตขั้นสูงสุด.....ของชีวิตหนึ่ง

    อ.เฉลิมชัย คือ ที่สุดของศิลปินค่ะ ใช้ศิลปะเพื่อรับใช้ชีวิตอย่างแท้จริง



ความคิดเห็นที่ 38

nakrob2512@hotmail.com (Guest)
26 ม.ค. 2551 19:54
  1. ช่วงนี้ ปายหนาวเข้าฮ้อน..



    บรรยากาศยามเมือเจ้า ตี้วัดฮ่องขุ่น จะมีหมอก แล้วก้อแดดตอนเจ้า ส่องกระทบกับตัวพระอุโบสถ จะได้เห็นภาพตี้งาม แบบน่าจดจ๋ำ ถ้าไผ่ได้มีโอกาสปิ๊กไปแฮ่มเตื่อ ลงไปวัดฮ่องขุ่นตอนเจ้าก่อนหกโมง รอดูพระอาทิตย์ขึ้น ส่องแสงกระทบตัวพระอุโบสถ แฮ่มก๋ำนึ่ง



    แล้วเดือนหน้าวันมาฆชาก้อน่าไปเน้อคับ ไปร่วมทำบุญกั๋นนักๆ หนาคับ แล้วปะกันคับ..



    ไค่รวบรวมสาวก อ.เฉลิมชัย แล้วจัดทัวร์ไปวัดฮ่องขุ่น ปาฮู้ว่าไผ่ไค่รวมอุดมการณ์ผ่องค้าบ..



    แจ้งมา



ความคิดเห็นที่ 39

yong soo
26 ม.ค. 2551 21:18
  1. เคยไปเที่ยวหลายครั้งแล้วค่ะ บังเอิญที่วันหนึ่งได้เจอกับอาจารย์พอดี

    แล้วก็ได้คุยกับท่านด้วย ...ท่านใจดีมาก ๆ เลยค่ะ เป็นกันเองมากแต่ว่า..

    ที่สงสารท่านมากก็คือ ท่านบอกว่า ตัวท่านเองเป็นโรคกระดูกทับเส้น

    จะเจ็บมาก ๆ ทำงานลำบาก ดีแต่ให้น้อง ๆ ช่วย ๆ กันทำต่อ..

    ตอนนั้นตัวเองก็ยังถามท่านว่าทำไมไม่ผ่าตัดเพราะพ่อของคนถามก็เป็นโรคเดียวกัน

    เมื่อผ่าแล้วก็หาย...แต่อาจารย์บอกว่า...ผมเสียว



    ถ้าว่างก็จะไปอีกค่ะคิดถึงอาจารย์มาก ๆ ไม่รู้ตอนนี้ท่านผ่าตัดหรือยัง

    ใครรู้ข่าวแจ้งด้วยนะคะ



ความคิดเห็นที่ 41

ขนมจีบ (Guest)
2 ก.พ. 2551 09:03
  1. อาจารย์เก่งมาก ๆ นับถือ



ความคิดเห็นที่ 42

นิรันดร์ vcharkarn vteam
6 ก.พ. 2551 00:00
  1. ผมได้ถ่ายรูปอ.เฉลิมชัยไว้หลายรูป แต่มีเพียงรูปเดียวที่อาจารย์ยอมมองมาที่กล้อง



ความคิดเห็นที่ 43

ยยยยยย (Guest)
9 ก.พ. 2551 19:39
  1. <P>อาจารย์&nbsp; สุดยอดมาก</P>

    <P>&nbsp;</P>



ความคิดเห็นที่ 44

Tunsnee_sa@hotmail.com.th (Guest)
14 ก.พ. 2551 22:19
  1. <STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" size=4><EM>ชอบภาพที่วาดทุกภาพเลยโดยเฉพาะภาพสี เพราะให้โทนสีที่สวยสดุดตาและเย็นสบาย</EM></FONT></STRONG>



ความคิดเห็นที่ 45

น้าน นาน (Guest)
21 ก.พ. 2551 16:54
  1. สวยมากเลยอ่ะ แต่ยังมะมีโอกาสด้ายปัยเลยมีโอกาสจะปัยสักวัน



ความคิดเห็นที่ 46

นาถอารีย์ คำวงศ์ (แม่อ้อย) (Guest)
8 เม.ย. 2551 15:46
  1. <P>ทุกครั้งที่มีงาน"สัปดาห์หนังสือ" ก็จะอดนึกถึงอาจารย์เฉลิมชัย ไม่ได้&nbsp; ประมาณปี 2549 (ถ้าจำไม่ผิด)&nbsp;ลูกสาว และลูกชาย ที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น หัวเลี้ยวหัวต่อ ได้ชวนแม่ไปเที่ยวงานหนังสือ ฯ วันแรกคุณแม่ไปกับ "น้องบูม" ลูกสาว&nbsp; ต่อมาอีกวันไปกับ ไน้องบิ๊ก" ลูกชาย(สุดหล่อ ตัวแสบ) คุณแม่บอกตรงๆว่าค่อยข้างจะงง ..งง เมื่อลูกชายตัวดีจะไปงาน"หนังสือ" เพราะปกติ เล่นแต่เกมส์คอมฯ แถมยังบอกว่าจะไปซื้อหนังสือ "ไม่ธรรมดา"ของอาจารย์ (คงไม่ต้องบอกว่าอาจารย์ไหน) เราอดจะแปลกใจไม่ได้ว่าอาจารย์ ทันไปเขียนหนังสือตั้งแต่เมื่อไหร่กัน(ว่ะ) น้องบิ๊กบอกว่าต้องไปเวลา.........(ขออภัยจริงๆค่ะจำไม่ได้)เพราะว่าอาจารย์จะมาแจกลายเซ็น&nbsp; โอย...เรื่องมากจริง เราได้ที่จึงมอบภาระให้คุณพ่อพาไปโดยให้เงินไปประมาณ 500จากนั้นประมาณ&nbsp; 4ชั่วโมงผ่านไปคุณพ่อ-ลูกก็กลับมาบ้าน ลูกชายหน้าบานเป็นจานข้าวไซด์12&nbsp; ส่วนคุณพ่อใบหน้า ดำคล้ำ..งอ..อีกนิดๆๆสอบถามได้ความว่าลูกชายซื้อหนังสือแล้ว รอ..รอ..รออาจารย์ เพื่อขอลายเซ็น และรอเขียนบัตร หรืออะไรสักอย่างเผื่อจะมีโชคได้รับรูปวาดของอาจารย์ โอ้..พระเจ้าดีแล้วที่แม่ไม่ไป แต่ก็เหมือนมีปฎิหาร(เขียนผิด) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเจ้าลูกชายตัวแสบจากเด็กติดเกมส์..ได้แปลงร่างมาเป็นหนอนหนังสือ ทุกเดือนหลังจากประเมินสถานการณ์ว่าเงินเดือนคุณแม่หน้าจะผ่านบัญชีแล้ว เค้าจะชวนคุณแม่ไปร้านหนังสือทุกครั้ง...เค้ากลายเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตนเองมากขึ้น สามารถจัดการชีวิตได้ระดับหนึ่ง...ชึ่งคุณแม่เชื่อว่าหนังสือของอาจารย์มีส่วนที่จุดประกายให้กับเค้ากลายเป็นคนชอบอ่าน ชอบศึกษา..และรู้จักวิเคราะห์ประกอบกับลูกชายชอบด้านศิลปะ ขีด.ๆ.เขียน.ๆอาจารย์จึงเป็นแรงบันดาลใจ อย่างแรง ขอบคุณอาจารย์ที่....ทำให้ลูกกลายเป็นคนช่างอ่าน ช่างคิด...ไม่รู้ว่าจะขอบคุณอย่างไร และอยากบอกว่าทุกวันนี้คุณแม่เสียเงินค่าหนังสือทั้งที่มีสาระมากๆๆและมีสาระพอสมควร สำหรับ 3คนแม่ลูกเดือนละประมาณ 1000-2000 แต่ทุกคนก้อมีความสูขจริง ยังไม่จบค่ะ บังเอิบว่าลูกสาว"เอ็นซ์"ติด ม.แม่ฟ้าหลวง ได้มีโอกาสไปเที่ยววัดฯ สอดส่ายสายตาหาอาจารย์ ไม่เจอ แต่ไปเจอเสื้ออาจารย์ วื้อมาอีก 1 ตัว นี้ถ้าลูกชายมันขอไปอยู่กับอาจารย์ได้มันคงจะขอไปแล้วล่ะ&nbsp;&nbsp;&nbsp; (คุณแม่อ้อย..สนงคุมประพฤติเชียงใหม่</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>

    <P>&nbsp;</P>



ความคิดเห็นที่ 47

KNowarp
8 เม.ย. 2551 15:56
  1. ทุกครั้งที่มีงาน"สัปดาห์หนังสือ" ก็จะอดนึกถึงอาจารย์เฉลิมชัย ไม่ได้  ประมาณปี 2549 (ถ้าจำไม่ผิด) ลูกสาว และลูกชาย ที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น หัวเลี้ยวหัวต่อ ได้ชวนแม่ไปเที่ยวงานหนังสือ ฯ วันแรกคุณแม่ไปกับ "น้องบูม" ลูกสาว  ต่อมาอีกวันไปกับ ไน้องบิ๊ก" ลูกชาย(สุดหล่อ ตัวแสบ) คุณแม่บอกตรงๆว่าค่อยข้างจะงง ..งง เมื่อลูกชายตัวดีจะไปงาน"หนังสือ" เพราะปกติ เล่นแต่เกมส์คอมฯ แถมยังบอกว่าจะไปซื้อหนังสือ "ไม่ธรรมดา"ของอาจารย์ (คงไม่ต้องบอกว่าอาจารย์ไหน) เราอดจะแปลกใจไม่ได้ว่าอาจารย์ ทันไปเขียนหนังสือตั้งแต่เมื่อไหร่กัน(ว่ะ) น้องบิ๊กบอกว่าต้องไปเวลา.........(ขออภัยจริงๆค่ะจำไม่ได้)เพราะว่าอาจารย์จะมาแจกลายเซ็น  โอย...เรื่องมากจริง เราได้ที่จึงมอบภาระให้คุณพ่อพาไปโดยให้เงินไปประมาณ 500จากนั้นประมาณ  4ชั่วโมงผ่านไปคุณพ่อ-ลูกก็กลับมาบ้าน ลูกชายหน้าบานเป็นจานข้าวไซด์12  ส่วนคุณพ่อใบหน้า ดำคล้ำ..งอ..อีกนิดๆๆสอบถามได้ความว่าลูกชายซื้อหนังสือแล้ว รอ..รอ..รออาจารย์ เพื่อขอลายเซ็น และรอเขียนบัตร หรืออะไรสักอย่างเผื่อจะมีโชคได้รับรูปวาดของอาจารย์ โอ้..พระเจ้าดีแล้วที่แม่ไม่ไป แต่ก็เหมือนมีปฎิหาร(เขียนผิด) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเจ้าลูกชายตัวแสบจากเด็กติดเกมส์..ได้แปลงร่างมาเป็นหนอนหนังสือ ทุกเดือนหลังจากประเมินสถานการณ์ว่าเงินเดือนคุณแม่หน้าจะผ่านบัญชีแล้ว เค้าจะชวนคุณแม่ไปร้านหนังสือทุกครั้ง...เค้ากลายเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตนเองมากขึ้น สามารถจัดการชีวิตได้ระดับหนึ่ง...ชึ่งคุณแม่เชื่อว่าหนังสือของอาจารย์มีส่วนที่จุดประกายให้กับเค้ากลายเป็นคนชอบอ่าน ชอบศึกษา..และรู้จักวิเคราะห์ประกอบกับลูกชายชอบด้านศิลปะ ขีด.ๆ.เขียน.ๆอาจารย์จึงเป็นแรงบันดาลใจ อย่างแรง ขอบคุณอาจารย์ที่....ทำให้ลูกกลายเป็นคนช่างอ่าน ช่างคิด...ไม่รู้ว่าจะขอบคุณอย่างไร และอยากบอกว่าทุกวันนี้คุณแม่เสียเงินค่าหนังสือทั้งที่มีสาระมากๆๆและมีสาระพอสมควร สำหรับ 3คนแม่ลูกเดือนละประมาณ 1000-2000 แต่ทุกคนก้อมีความสูขจริง ยังไม่จบค่ะ บังเอิบว่าลูกสาว"เอ็นซ์"ติด ม.แม่ฟ้าหลวง ได้มีโอกาสไปเที่ยววัดฯ สอดส่ายสายตาหาอาจารย์ ไม่เจอ แต่ไปเจอเสื้ออาจารย์ วื้อมาอีก 1 ตัว นี้ถ้าลูกชายมันขอไปอยู่กับอาจารย์ได้มันคงจะขอไปแล้วล่ะ    (คุณแม่อ้อย..สนงคุมประพฤติเชียงใหม่



     



     



     



     



     



     



     



     



     



     



     



    นาถอารีย์ คำวงศ์ (แม่อ้อย) (IP:125.25.181.2)



ความคิดเห็นที่ 48

www.hello_mimjung@hatmail.com (Guest)
22 เม.ย. 2551 21:47
  1. <P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif"><STRONG>วัดร่องขุ่นเลิศมากค่ะ &gt;o&lt; (เคยไปแล้ว ^-^&nbsp;)</STRONG>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </FONT></P>



ความคิดเห็นที่ 49

nongmojung9998@hotmail.com (Guest)
23 มิ.ย. 2551 12:36
  1. <FONT face="arial, helvetica, sans-serif">ไม่น่าเชื่อนะครับว่า แรงบันดาลใจในสิ่งเล็กจะทำให้คน ๆ คนหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนไทยได้สร้างสรรค์ผลงานที่เรียกว่าศิลปะไว้ให้โลกได้ชื่นชมและตะลึงงัน..........ทำดีต่อไปนะครับอาจารย์ ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ เด็กสุโขทัย ว.ศิลป์ กาสะลอง</FONT>



ความคิดเห็นที่ 50

ธีระพงษ์ (Guest)
5 ก.ค. 2551 18:31
  1. ชื่นชมอาจารย์ตั้งแต่อาจารย์อาสาไปวาดรูปที่วัดพุทธปทีบ  อยากบอกว่ารักอาจารย์ด้วยซ้ำ อยากให้เด็กไทยรู้จักตัวเองเหมือนอาจารย์  อาจารย์เป็นแบบอย่างที่ดีมากเลยขอบอก 




ความคิดเห็นที่ 51

นัทจ. แพร่ คับ (Guest)
28 ก.ค. 2551 13:28
  1. ชื่นชมอาจารย์มากเลยคับ...



ความคิดเห็นที่ 52

aircvc.hotmail.com (Guest)
31 ก.ค. 2551 18:47
  1. เคยไปเที่ยวที่วัดร่องขุ่นเหมือนกันคะ ใครที่ได้เข้าไปชมศิลปะข้างในจะรู้สึกได้เลยว่าเหมือนกับว่าตัวเองยืนอยู่บนสวรรค์เลย(รุ้สึกไหมคะ) มันทำให้จิตใจสบาย ขาวสะอาด และจิตใจสงบขึ้นมากๆๆ AIR BOM



ความคิดเห็นที่ 53

eakpai@gmail.com (Guest)
17 ส.ค. 2551 12:42
  1. คนก็คนหนึ่งที่ได้แวะเที่ยววัดร่องขุ่น ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย มาครับ

    วัดของท่านเด่นไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน ผมขออนุญาตินำ เว็บของท่าน Link ต่อจาก eakpai.com นะครับเว็บผมเห็นว่าเว็บชองท่านมีประโยชน์ดีมากครับ



ความคิดเห็นที่ 54

somjang_1028@hotmail.com (Guest)
24 ส.ค. 2551 10:08
  1. หนังสือเล่มนั้นซื้อที่ไหนเหรอคะ

    พอดีต้องทำรายงานส่งอาจารย์ ช่วยตอบกลับด้วยนะค่ะ

    ขอร้อง ด่วนเลยได้ยิ่งดีคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ



ความคิดเห็นที่ 55

12 (Guest)
15 ก.ย. 2551 20:48
  1. สวยจริง ๆ ค่ะ ไปมาแล้ว




ความคิดเห็นที่ 56

อุบล (Guest)
16 ก.ย. 2551 10:22
  1. อยากให้สร้างเสร็จเร็วๆ




ความคิดเห็นที่ 57

แสงเดือน
26 ธ.ค. 2551 15:02
  1. ตัวจริงอาจารย์...ขำมากๆ เลยค่ะ งานของอาจารย์ทั้งภาพวาดแล้วก็ตัววัดร่องขุ่นก็สุดยอด ไปดูมาสองเที่ยวแล้ว

    ถ้าใครว่างก็แวะไปให้กำลังใจอาจารย์และเจ้าหน้าที่ด้วยนะคะ


แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น