เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ (กับ วัดร่องขุ่น)

ผมรู้จักอาจารย์เฉลิมชัยมาซักพักแล้ว จากฝีมือการวาดรูปของอาจารย์ แต่เพิ่งเห็นว่าอาจารย์ท่านนี้ไม่ธรรมดา และ มีแนวคิดที่น่าเคารพอยู่หลายอย่าง ตั้งแต่ที่ได้เห็นอาจารย์เริ่มลงมือสร้างวัดร่องขุ่น มีโอกาสได้อ่านหนังสือ "ไม่ธรรมดา เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์" ของสำนักพิมพ์ ณ เพชร ก็รู้สึกทึ่งผู้ชายคนนี้ขึ้นไปอีก อ่านแล้วเลยสรุปมาให้คนอื่น ได้อ่านกันด้วยที่นี่ครับ



วัดร่องขุ่น ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ๕๗๐๐๐
โทร (๐๕๓) ๖๗๓-๕๗๙.
---------------------------------------------------------------


อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กพ 2498 ที่หมู่บ้านเล็กๆที่ไม่มีแม้ไฟฟ้า ชื่อหมู่บ้านร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนที่ 3 มีพ่อเป็นคนจีน และแม่เป็นสาวชาวพะเยา (เมื่อก่อนเป็นอำเภอหนึ่งของเชียงราย)

ตอนเด็กๆเป็นคนที่เกเร ไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ตกแล้วก็ตกอีก แต่ชอบวาดเขียนเป็นชีวิตจิตใจ ในสมุดเรียนมีแต่รูปวาด เลยตั้งเป้าที่จะเรียนเพาะช่างและมหาวิทยาลัยศิลปากรให้ได้ ซึ่งสามารถเข้าเรียนได้ และเรียนได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับรางวัลเหรียญทองจากการประกวดงานระดับชาติ ในสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นปีที 4

หลังจากสำเร็จการศึกษาภาคศิลปไทยเป็นรุ่นแรก ก็ตั้งเป้าชีวิตว่าจะเป็นศิลปินสร้างงานศิลปะไปจนตาย โดยเริ่มชีวิตจากห้องเช่าเล็กๆ แต่เก็บเงินซื้อบ้านได้ภายใน 3 ปี


---------------------------------------------------------------


มีอยู่ครั้งนึงที่ได้รับทุนเดินทางไปดูงานต่างประเทศ ที่ครั้งนึงได้เห็นโบสถ์ที่วัดไทย วัดพุทธปทีป ในกรุงลอนดอน ก็รู้สึกมีความศรัทธา อยากเขียนภาพฝาผนังถวายเป็นพุทธบูชา โดยใช้ชีวิตกว่า 4 ปีอยู่ที่นั่นท่ามกลางความยากลำบากต่างๆนาๆ มีปัญหาสารพัด ผู้คนทะเลาะกัน พระไม่ลงรอยกับกรรมการ ไม่มีเงิน ไม่มีแรง

หลังจากอธิษฐานจากหลวงพ่อดำที่อยู่ที่นั่น ว่าเหนื่อยเหลือเกินแล้ว ท้อที่สุด แต่อยากทำให้เสร็จ ขอแลกด้วยชีวิตก็ยอม ปาฏิหารมีจริง อาจารย์ได้พบกับพลเอกเปรมทีมาเยี่ยมที่ลอนดอนพอดี การทำงานนั้นได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจาก พลเอกเปรม จนสำเร็จ แต่รู้สึกว่าหลวงพ่อดำจะประธานให้แต่โชค และไม่ต้องการชีวิตของอาจารย์ตอบแทน

กลับมาเริ่มต้นชีวิต ที่เมืองไทยด้วยเงินติดกระเป๋าเพียง 4000 บาท แต่ด้วยฝีมือการวาดภาพที่เข้าขั้นอัจฉริยะ สามารถทำเงินได้มหาศาลภายในเวลาอันสั้น ช่วงนี้เป็นช่วงที่อาจารย์เฉลิมชัยบอกว่าเกลียดตัวเองที่สุด เพราะเต็มไปด้วยกิเลส ลุ่มหลง กามารมณ์ แต่หลังจากติดบ่วงทางโลกได้ 2-3 ปี อาจารย์เฉลิมชัย ก็เริ่มหันเข้าสู่ธรรมะ บวชและออกธุดงค์อยู่ตามป่าช้า และหลังจากสึกออกมาก็ไม่เคยทำความเลวใดอีกเลย

อาจารย์เฉลิมชัย ได้มีโอกาสถวายงานรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยร่วมในทีมวาดรูปประกอบหนังสือพระมหาชนก เลยมีความประทับใจ และรู้สึกว่าชีวิตนี้พร้อมจะถวาย เพื่อสร้างงานซักชิ้นไว้คู่พระบารมี

เมื่อครั้งกลับวัดร่องขุ่น ที่คนรุ่นพ่อร่วมกันสร้าง ที่ตอนนั้นมีสภาพทรุดโทรมเป็นที่สุด ก็เลยมีแรงดลใจว่าอยากสร้างวัดร่องขุ่น ด้วยศิลปะสมัยใหม่ เหมาะกับประเทศไทยภายใต้ร่มโพธิสมภารของในหลวง รัชกาลที่ 9 จึงลงมือก่อสร้างตั้งแต่ 2540 โดยอุทิศทั้งชีวิตให้กับการสร้างงานชิ้นสุดท้ายของชีวิตชิ้นนี้ นับถึงวันนี้เป็นเวลา 9 ปี จากเดิมที่คิดจะสร้างแค่โบสถ์ 1 หลัง ตอนนี้ตั้งใจจะสร้าง 9 หลัง และมีผู้ใจบุญร่วมบริจาคที่ดิน รวมแล้วเป็น 9 ไร่

อาจารย์เฉลิมชัย ได้รับรางวัลและปริญญากิตติมศักดิ์มากมาย แต่ตนเองคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะการให้อันบริสุทธิ์ย่อมนำมา ซึ่งการรับอันมากมายไปจนตายและหลังความตายอย่างแน่นอน
1 ต.ค. 2549 11:12
68 ความเห็น
140281 อ่าน


ความคิดเห็นที่ 37 แฟนคลับอาจารย์เฉลิมชัย (Guest)

สุดยอด ศิลปินในด้วยใจค่ะ...

ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้อยากเรียนศิลปะไทย

และสักวันหนึ่งก็จะสร้างวัดเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาเช่นกัน

เป็นบุญอย่างสูงยิ่งในชีวิต ที่จะได้มีโอกาสทำเช่นกัน

เป็นอุดมการณ์ชีวิตขั้นสูงสุด.....ของชีวิตหนึ่ง

อ.เฉลิมชัย คือ ที่สุดของศิลปินค่ะ ใช้ศิลปะเพื่อรับใช้ชีวิตอย่างแท้จริง
12 ม.ค. 2551 10:33


ความคิดเห็นที่ 38 nakrob2512@hotmail.com (Guest)

ช่วงนี้ ปายหนาวเข้าฮ้อน..



บรรยากาศยามเมือเจ้า ตี้วัดฮ่องขุ่น จะมีหมอก แล้วก้อแดดตอนเจ้า ส่องกระทบกับตัวพระอุโบสถ จะได้เห็นภาพตี้งาม แบบน่าจดจ๋ำ ถ้าไผ่ได้มีโอกาสปิ๊กไปแฮ่มเตื่อ ลงไปวัดฮ่องขุ่นตอนเจ้าก่อนหกโมง รอดูพระอาทิตย์ขึ้น ส่องแสงกระทบตัวพระอุโบสถ แฮ่มก๋ำนึ่ง



แล้วเดือนหน้าวันมาฆชาก้อน่าไปเน้อคับ ไปร่วมทำบุญกั๋นนักๆ หนาคับ แล้วปะกันคับ..



ไค่รวบรวมสาวก อ.เฉลิมชัย แล้วจัดทัวร์ไปวัดฮ่องขุ่น ปาฮู้ว่าไผ่ไค่รวมอุดมการณ์ผ่องค้าบ..



แจ้งมา
26 ม.ค. 2551 19:54


ความคิดเห็นที่ 39 โดย yong soo

เคยไปเที่ยวหลายครั้งแล้วค่ะ บังเอิญที่วันหนึ่งได้เจอกับอาจารย์พอดี

แล้วก็ได้คุยกับท่านด้วย ...ท่านใจดีมาก ๆ เลยค่ะ เป็นกันเองมากแต่ว่า..

ที่สงสารท่านมากก็คือ ท่านบอกว่า ตัวท่านเองเป็นโรคกระดูกทับเส้น

จะเจ็บมาก ๆ ทำงานลำบาก ดีแต่ให้น้อง ๆ ช่วย ๆ กันทำต่อ..

ตอนนั้นตัวเองก็ยังถามท่านว่าทำไมไม่ผ่าตัดเพราะพ่อของคนถามก็เป็นโรคเดียวกัน

เมื่อผ่าแล้วก็หาย...แต่อาจารย์บอกว่า...ผมเสียว



ถ้าว่างก็จะไปอีกค่ะคิดถึงอาจารย์มาก ๆ ไม่รู้ตอนนี้ท่านผ่าตัดหรือยัง

ใครรู้ข่าวแจ้งด้วยนะคะ
26 ม.ค. 2551 21:18


ความคิดเห็นที่ 41 ขนมจีบ (Guest)

อาจารย์เก่งมาก ๆ นับถือ
2 ก.พ. 2551 09:03


ความคิดเห็นที่ 42 โดย นิรันดร์

ผมได้ถ่ายรูปอ.เฉลิมชัยไว้หลายรูป แต่มีเพียงรูปเดียวที่อาจารย์ยอมมองมาที่กล้อง
6 ก.พ. 2551 00:00


ความคิดเห็นที่ 43 ยยยยยย (Guest)

<P>อาจารย์&nbsp; สุดยอดมาก</P>

<P>&nbsp;</P>
9 ก.พ. 2551 19:39


ความคิดเห็นที่ 44 Tunsnee_sa@hotmail.com.th (Guest)

<STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" size=4><EM>ชอบภาพที่วาดทุกภาพเลยโดยเฉพาะภาพสี เพราะให้โทนสีที่สวยสดุดตาและเย็นสบาย</EM></FONT></STRONG>
14 ก.พ. 2551 22:19


ความคิดเห็นที่ 45 น้าน นาน (Guest)

สวยมากเลยอ่ะ แต่ยังมะมีโอกาสด้ายปัยเลยมีโอกาสจะปัยสักวัน
21 ก.พ. 2551 16:54


ความคิดเห็นที่ 46 นาถอารีย์ คำวงศ์ (แม่อ้อย) (Guest)

<P>ทุกครั้งที่มีงาน"สัปดาห์หนังสือ" ก็จะอดนึกถึงอาจารย์เฉลิมชัย ไม่ได้&nbsp; ประมาณปี 2549 (ถ้าจำไม่ผิด)&nbsp;ลูกสาว และลูกชาย ที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น หัวเลี้ยวหัวต่อ ได้ชวนแม่ไปเที่ยวงานหนังสือ ฯ วันแรกคุณแม่ไปกับ "น้องบูม" ลูกสาว&nbsp; ต่อมาอีกวันไปกับ ไน้องบิ๊ก" ลูกชาย(สุดหล่อ ตัวแสบ) คุณแม่บอกตรงๆว่าค่อยข้างจะงง ..งง เมื่อลูกชายตัวดีจะไปงาน"หนังสือ" เพราะปกติ เล่นแต่เกมส์คอมฯ แถมยังบอกว่าจะไปซื้อหนังสือ "ไม่ธรรมดา"ของอาจารย์ (คงไม่ต้องบอกว่าอาจารย์ไหน) เราอดจะแปลกใจไม่ได้ว่าอาจารย์ ทันไปเขียนหนังสือตั้งแต่เมื่อไหร่กัน(ว่ะ) น้องบิ๊กบอกว่าต้องไปเวลา.........(ขออภัยจริงๆค่ะจำไม่ได้)เพราะว่าอาจารย์จะมาแจกลายเซ็น&nbsp; โอย...เรื่องมากจริง เราได้ที่จึงมอบภาระให้คุณพ่อพาไปโดยให้เงินไปประมาณ 500จากนั้นประมาณ&nbsp; 4ชั่วโมงผ่านไปคุณพ่อ-ลูกก็กลับมาบ้าน ลูกชายหน้าบานเป็นจานข้าวไซด์12&nbsp; ส่วนคุณพ่อใบหน้า ดำคล้ำ..งอ..อีกนิดๆๆสอบถามได้ความว่าลูกชายซื้อหนังสือแล้ว รอ..รอ..รออาจารย์ เพื่อขอลายเซ็น และรอเขียนบัตร หรืออะไรสักอย่างเผื่อจะมีโชคได้รับรูปวาดของอาจารย์ โอ้..พระเจ้าดีแล้วที่แม่ไม่ไป แต่ก็เหมือนมีปฎิหาร(เขียนผิด) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเจ้าลูกชายตัวแสบจากเด็กติดเกมส์..ได้แปลงร่างมาเป็นหนอนหนังสือ ทุกเดือนหลังจากประเมินสถานการณ์ว่าเงินเดือนคุณแม่หน้าจะผ่านบัญชีแล้ว เค้าจะชวนคุณแม่ไปร้านหนังสือทุกครั้ง...เค้ากลายเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตนเองมากขึ้น สามารถจัดการชีวิตได้ระดับหนึ่ง...ชึ่งคุณแม่เชื่อว่าหนังสือของอาจารย์มีส่วนที่จุดประกายให้กับเค้ากลายเป็นคนชอบอ่าน ชอบศึกษา..และรู้จักวิเคราะห์ประกอบกับลูกชายชอบด้านศิลปะ ขีด.ๆ.เขียน.ๆอาจารย์จึงเป็นแรงบันดาลใจ อย่างแรง ขอบคุณอาจารย์ที่....ทำให้ลูกกลายเป็นคนช่างอ่าน ช่างคิด...ไม่รู้ว่าจะขอบคุณอย่างไร และอยากบอกว่าทุกวันนี้คุณแม่เสียเงินค่าหนังสือทั้งที่มีสาระมากๆๆและมีสาระพอสมควร สำหรับ 3คนแม่ลูกเดือนละประมาณ 1000-2000 แต่ทุกคนก้อมีความสูขจริง ยังไม่จบค่ะ บังเอิบว่าลูกสาว"เอ็นซ์"ติด ม.แม่ฟ้าหลวง ได้มีโอกาสไปเที่ยววัดฯ สอดส่ายสายตาหาอาจารย์ ไม่เจอ แต่ไปเจอเสื้ออาจารย์ วื้อมาอีก 1 ตัว นี้ถ้าลูกชายมันขอไปอยู่กับอาจารย์ได้มันคงจะขอไปแล้วล่ะ&nbsp;&nbsp;&nbsp; (คุณแม่อ้อย..สนงคุมประพฤติเชียงใหม่</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>

<P>&nbsp;</P>
8 เม.ย. 2551 15:46


ความคิดเห็นที่ 47 โดย KNowarp

ทุกครั้งที่มีงาน"สัปดาห์หนังสือ" ก็จะอดนึกถึงอาจารย์เฉลิมชัย ไม่ได้  ประมาณปี 2549 (ถ้าจำไม่ผิด) ลูกสาว และลูกชาย ที่กำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น หัวเลี้ยวหัวต่อ ได้ชวนแม่ไปเที่ยวงานหนังสือ ฯ วันแรกคุณแม่ไปกับ "น้องบูม" ลูกสาว  ต่อมาอีกวันไปกับ ไน้องบิ๊ก" ลูกชาย(สุดหล่อ ตัวแสบ) คุณแม่บอกตรงๆว่าค่อยข้างจะงง ..งง เมื่อลูกชายตัวดีจะไปงาน"หนังสือ" เพราะปกติ เล่นแต่เกมส์คอมฯ แถมยังบอกว่าจะไปซื้อหนังสือ "ไม่ธรรมดา"ของอาจารย์ (คงไม่ต้องบอกว่าอาจารย์ไหน) เราอดจะแปลกใจไม่ได้ว่าอาจารย์ ทันไปเขียนหนังสือตั้งแต่เมื่อไหร่กัน(ว่ะ) น้องบิ๊กบอกว่าต้องไปเวลา.........(ขออภัยจริงๆค่ะจำไม่ได้)เพราะว่าอาจารย์จะมาแจกลายเซ็น  โอย...เรื่องมากจริง เราได้ที่จึงมอบภาระให้คุณพ่อพาไปโดยให้เงินไปประมาณ 500จากนั้นประมาณ  4ชั่วโมงผ่านไปคุณพ่อ-ลูกก็กลับมาบ้าน ลูกชายหน้าบานเป็นจานข้าวไซด์12  ส่วนคุณพ่อใบหน้า ดำคล้ำ..งอ..อีกนิดๆๆสอบถามได้ความว่าลูกชายซื้อหนังสือแล้ว รอ..รอ..รออาจารย์ เพื่อขอลายเซ็น และรอเขียนบัตร หรืออะไรสักอย่างเผื่อจะมีโชคได้รับรูปวาดของอาจารย์ โอ้..พระเจ้าดีแล้วที่แม่ไม่ไป แต่ก็เหมือนมีปฎิหาร(เขียนผิด) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเจ้าลูกชายตัวแสบจากเด็กติดเกมส์..ได้แปลงร่างมาเป็นหนอนหนังสือ ทุกเดือนหลังจากประเมินสถานการณ์ว่าเงินเดือนคุณแม่หน้าจะผ่านบัญชีแล้ว เค้าจะชวนคุณแม่ไปร้านหนังสือทุกครั้ง...เค้ากลายเป็นเด็กที่มีความคิดเป็นของตนเองมากขึ้น สามารถจัดการชีวิตได้ระดับหนึ่ง...ชึ่งคุณแม่เชื่อว่าหนังสือของอาจารย์มีส่วนที่จุดประกายให้กับเค้ากลายเป็นคนชอบอ่าน ชอบศึกษา..และรู้จักวิเคราะห์ประกอบกับลูกชายชอบด้านศิลปะ ขีด.ๆ.เขียน.ๆอาจารย์จึงเป็นแรงบันดาลใจ อย่างแรง ขอบคุณอาจารย์ที่....ทำให้ลูกกลายเป็นคนช่างอ่าน ช่างคิด...ไม่รู้ว่าจะขอบคุณอย่างไร และอยากบอกว่าทุกวันนี้คุณแม่เสียเงินค่าหนังสือทั้งที่มีสาระมากๆๆและมีสาระพอสมควร สำหรับ 3คนแม่ลูกเดือนละประมาณ 1000-2000 แต่ทุกคนก้อมีความสูขจริง ยังไม่จบค่ะ บังเอิบว่าลูกสาว"เอ็นซ์"ติด ม.แม่ฟ้าหลวง ได้มีโอกาสไปเที่ยววัดฯ สอดส่ายสายตาหาอาจารย์ ไม่เจอ แต่ไปเจอเสื้ออาจารย์ วื้อมาอีก 1 ตัว นี้ถ้าลูกชายมันขอไปอยู่กับอาจารย์ได้มันคงจะขอไปแล้วล่ะ    (คุณแม่อ้อย..สนงคุมประพฤติเชียงใหม่



 



 



 



 



 



 



 



 



 



 



 



นาถอารีย์ คำวงศ์ (แม่อ้อย) (IP:125.25.181.2)
8 เม.ย. 2551 15:56


ความคิดเห็นที่ 48 www.hello_mimjung@hatmail.com (Guest)

<P><FONT face="arial, helvetica, sans-serif"><STRONG>วัดร่องขุ่นเลิศมากค่ะ &gt;o&lt; (เคยไปแล้ว ^-^&nbsp;)</STRONG>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </FONT></P>
22 เม.ย. 2551 21:47


ความคิดเห็นที่ 49 nongmojung9998@hotmail.com (Guest)

<FONT face="arial, helvetica, sans-serif">ไม่น่าเชื่อนะครับว่า แรงบันดาลใจในสิ่งเล็กจะทำให้คน ๆ คนหนึ่งที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนไทยได้สร้างสรรค์ผลงานที่เรียกว่าศิลปะไว้ให้โลกได้ชื่นชมและตะลึงงัน..........ทำดีต่อไปนะครับอาจารย์ ผมเป็นกำลังใจให้นะครับ เด็กสุโขทัย ว.ศิลป์ กาสะลอง</FONT>
23 มิ.ย. 2551 12:36


ความคิดเห็นที่ 50 ธีระพงษ์ (Guest)

ชื่นชมอาจารย์ตั้งแต่อาจารย์อาสาไปวาดรูปที่วัดพุทธปทีบ  อยากบอกว่ารักอาจารย์ด้วยซ้ำ อยากให้เด็กไทยรู้จักตัวเองเหมือนอาจารย์  อาจารย์เป็นแบบอย่างที่ดีมากเลยขอบอก 

5 ก.ค. 2551 18:31


ความคิดเห็นที่ 51 นัทจ. แพร่ คับ (Guest)

ชื่นชมอาจารย์มากเลยคับ...
28 ก.ค. 2551 13:28


ความคิดเห็นที่ 52 aircvc.hotmail.com (Guest)

เคยไปเที่ยวที่วัดร่องขุ่นเหมือนกันคะ ใครที่ได้เข้าไปชมศิลปะข้างในจะรู้สึกได้เลยว่าเหมือนกับว่าตัวเองยืนอยู่บนสวรรค์เลย(รุ้สึกไหมคะ) มันทำให้จิตใจสบาย ขาวสะอาด และจิตใจสงบขึ้นมากๆๆ AIR BOM
31 ก.ค. 2551 18:47


ความคิดเห็นที่ 53 eakpai@gmail.com (Guest)

คนก็คนหนึ่งที่ได้แวะเที่ยววัดร่องขุ่น ตำบลป่าอ้อดอนชัย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย มาครับ

วัดของท่านเด่นไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน ผมขออนุญาตินำ เว็บของท่าน Link ต่อจาก eakpai.com นะครับเว็บผมเห็นว่าเว็บชองท่านมีประโยชน์ดีมากครับ
17 ส.ค. 2551 12:42


ความคิดเห็นที่ 54 somjang_1028@hotmail.com (Guest)

หนังสือเล่มนั้นซื้อที่ไหนเหรอคะ

พอดีต้องทำรายงานส่งอาจารย์ ช่วยตอบกลับด้วยนะค่ะ

ขอร้อง ด่วนเลยได้ยิ่งดีคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
24 ส.ค. 2551 10:08


ความคิดเห็นที่ 55 12 (Guest)

สวยจริง ๆ ค่ะ ไปมาแล้ว

15 ก.ย. 2551 20:48


ความคิดเห็นที่ 56 อุบล (Guest)

อยากให้สร้างเสร็จเร็วๆ

16 ก.ย. 2551 10:22


ความคิดเห็นที่ 57 โดย แสงเดือน

ตัวจริงอาจารย์...ขำมากๆ เลยค่ะ งานของอาจารย์ทั้งภาพวาดแล้วก็ตัววัดร่องขุ่นก็สุดยอด ไปดูมาสองเที่ยวแล้ว

ถ้าใครว่างก็แวะไปให้กำลังใจอาจารย์และเจ้าหน้าที่ด้วยนะคะ

26 ธ.ค. 2551 15:02

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น