เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ (กับ วัดร่องขุ่น)

ผมรู้จักอาจารย์เฉลิมชัยมาซักพักแล้ว จากฝีมือการวาดรูปของอาจารย์ แต่เพิ่งเห็นว่าอาจารย์ท่านนี้ไม่ธรรมดา และ มีแนวคิดที่น่าเคารพอยู่หลายอย่าง ตั้งแต่ที่ได้เห็นอาจารย์เริ่มลงมือสร้างวัดร่องขุ่น มีโอกาสได้อ่านหนังสือ "ไม่ธรรมดา เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์" ของสำนักพิมพ์ ณ เพชร ก็รู้สึกทึ่งผู้ชายคนนี้ขึ้นไปอีก อ่านแล้วเลยสรุปมาให้คนอื่น ได้อ่านกันด้วยที่นี่ครับ




อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 กพ 2498 ที่หมู่บ้านเล็กๆที่ไม่มีแม้ไฟฟ้า ชื่อหมู่บ้านร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนที่ 3 มีพ่อเป็นคนจีน และแม่เป็นสาวชาวพะเยา (เมื่อก่อนเป็นอำเภอหนึ่งของเชียงราย)

ตอนเด็กๆเป็นคนที่เกเร ไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ตกแล้วก็ตกอีก แต่ชอบวาดเขียนเป็นชีวิตจิตใจ ในสมุดเรียนมีแต่รูปวาด เลยตั้งเป้าที่จะเรียนเพาะช่างและมหาวิทยาลัยศิลปากรให้ได้ ซึ่งสามารถเข้าเรียนได้ และเรียนได้อย่างดีเยี่ยมจนได้รับรางวัลเหรียญทองจากการประกวดงานระดับชาติ ในสมัยที่ยังเรียนอยู่ชั้นปีที 4

หลังจากสำเร็จการศึกษาภาคศิลปไทยเป็นรุ่นแรก ก็ตั้งเป้าชีวิตว่าจะเป็นศิลปินสร้างงานศิลปะไปจนตาย โดยเริ่มชีวิตจากห้องเช่าเล็กๆ แต่เก็บเงินซื้อบ้านได้ภายใน 3 ปี



มีอยู่ครั้งนึงที่ได้รับทุนเดินทางไปดูงานต่างประเทศ ที่ครั้งนึงได้เห็นโบสถ์ที่วัดไทย วัดพุทธปทีป ในกรุงลอนดอน ก็รู้สึกมีความศรัทธา อยากเขียนภาพฝาผนังถวายเป็นพุทธบูชา โดยใช้ชีวิตกว่า 4 ปีอยู่ที่นั่นท่ามกลางความยากลำบากต่างๆนาๆ มีปัญหาสารพัด ผู้คนทะเลาะกัน พระไม่ลงรอยกับกรรมการ ไม่มีเงิน ไม่มีแรง

หลังจากอธิษฐานจากหลวงพ่อดำที่อยู่ที่นั่น ว่าเหนื่อยเหลือเกินแล้ว ท้อที่สุด แต่อยากทำให้เสร็จ ขอแลกด้วยชีวิตก็ยอม ปาฏิหารมีจริง อาจารย์ได้พบกับพลเอกเปรมทีมาเยี่ยมที่ลอนดอนพอดี การทำงานนั้นได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจาก พลเอกเปรม จนสำเร็จ แต่รู้สึกว่าหลวงพ่อดำจะประธานให้แต่โชค และไม่ต้องการชีวิตของอาจารย์ตอบแทน

กลับมาเริ่มต้นชีวิต ที่เมืองไทยด้วยเงินติดกระเป๋าเพียง 4000 บาท แต่ด้วยฝีมือการวาดภาพที่เข้าขั้นอัจฉริยะ สามารถทำเงินได้มหาศาลภายในเวลาอันสั้น ช่วงนี้เป็นช่วงที่อาจารย์เฉลิมชัยบอกว่าเกลียดตัวเองที่สุด เพราะเต็มไปด้วยกิเลส ลุ่มหลง กามารมณ์ แต่หลังจากติดบ่วงทางโลกได้ 2-3 ปี อาจารย์เฉลิมชัย ก็เริ่มหันเข้าสู่ธรรมะ บวชและออกธุดงค์อยู่ตามป่าช้า และหลังจากสึกออกมาก็ไม่เคยทำความเลวใดอีกเลย

อาจารย์เฉลิมชัย ได้มีโอกาสถวายงานรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยร่วมในทีมวาดรูปประกอบหนังสือพระมหาชนก เลยมีความประทับใจ และรู้สึกว่าชีวิตนี้พร้อมจะถวาย เพื่อสร้างงานซักชิ้นไว้คู่พระบารมี

เมื่อครั้งกลับวัดร่องขุ่น ที่คนรุ่นพ่อร่วมกันสร้าง ที่ตอนนั้นมีสภาพทรุดโทรมเป็นที่สุด ก็เลยมีแรงดลใจว่าอยากสร้างวัดร่องขุ่น ด้วยศิลปะสมัยใหม่ เหมาะกับประเทศไทยภายใต้ร่มโพธิสมภารของในหลวง รัชกาลที่ 9 จึงลงมือก่อสร้างตั้งแต่ 2540 โดยอุทิศทั้งชีวิตให้กับการสร้างงานชิ้นสุดท้ายของชีวิตชิ้นนี้ นับถึงวันนี้เป็นเวลา 9 ปี จากเดิมที่คิดจะสร้างแค่โบสถ์ 1 หลัง ตอนนี้ตั้งใจจะสร้าง 9 หลัง และมีผู้ใจบุญร่วมบริจาคที่ดิน รวมแล้วเป็น 9 ไร่

อาจารย์เฉลิมชัย ได้รับรางวัลและปริญญากิตติมศักดิ์มากมาย แต่ตนเองคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะการให้อันบริสุทธิ์ย่อมนำมา ซึ่งการรับอันมากมายไปจนตายและหลังความตายอย่างแน่นอน