ผม...สอนราม...ครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 9 พ.ย. 2549 (09:00)
วันนี้สอนเป็นวันที่สอง เริ่ม 7.30น. มาถึงก่อนเวลาแต่ว่าไม่มีนักศึกษาปรากฏโฉมกายให้เห็น นั่งรออยู่พักใหญ่ คิดว่าไม่มีมาแน่ และเราก็ดูห้องไม่ผิด กลับดีกว่าวุ้ย ข้าวเช้ายังไม่ได้กิน



แล้วอาทิตย์หน้าจะมีมาเรียนกันไหมเนี่ย ไปเตรียมตัวสอนวิชาต่อไปดีกว่า



ส่งรูปมาให้ดูด้วย แต่ยังใช้การไม่ได้ รอไปก่อนละกัน



เพิ่งกลับมาจากสอนอีกรายวิชา เล่าให้ฟังซะหน่อย ตึกที่สอนมีตัวย่อว่า SBB ซึ่งมองเห็นจากห้องทำงานผ่านหน้าต่าง ที่ห้องสอนจะมีน้ำเปล่าวางไว้ให้ผู้สอนหนึ่งขวด ชื่อว่า น้ำดื่มศิลา ผลิตเองโดยคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีไมโครโฟน และบางห้องมีเครื่องฉายข้ามศีรษะ ยังไม่ได้ใช้อะไรเลย ใช้whiteboard ไปก่อน ที่ตั้งใจจะใช้ powerpoint คงไม่มีโอกาสแล้ว วันนี้ผ่านไปด้วยดี ลองมาอ่านข้อคิดเห็นจากนักศึกษากัน ปกติก่อนปล่อยนักศึกษา จะขอให้แต่ละคนเขียนสั้น ๆ ให้ เพื่อปรับปรุงการสอนของตัวเองในครั้งต่อไป



+ อยากให้สอนเร็วกว่านี้นิดนึง

+ รู้สึกเป็นกันเองดีค่ะ ทำให้กล้าพูดมากขึ้น Thank you

+ การสอนและการพูดดีแล้วค่ะ ไม่ช้าไป ไม่เร็วไป

+ ชอบให้อาจารย์สอนแบบนี้ค่ะ เพราะไม่ต้องไปท่องนิยาม สามารถเข้าใจได้ง่าย

+ อาจารย์สอนดีแล้ว และอยากให้อาจารย์ให้การบ้านเยอะๆ จะได้ฝึกทำ และในการบ้านนั้นอยากให้เป็นข้อสอบสักข้อก็ยังดี

+ อาจารย์พูดช้า และก็น่ารักดี แต่ว่าจะดูขรึมไปนิดนึงค่ะ

+ สอนดีแล้ว

+ อาจารย์สอนได้เข้าใจดีค่ะ

+ อาจารย์สอนเข้าใจดี เป็นกันเอง เนื้อหาแน่น ๆ หน่อยนะค่ะ อาจารย์คุยเก่ง



อือ อ่านดูแล้วก็ยังดีอยู่ ต้องปรับนิดหน่อย ส่วนข้อเสนอแนะของนักศึกษาเมื่อวานเดี๋ยวหาก่อนว่าวางไว้ไหน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 9 พ.ย. 2549 (09:34)
วิชาที่สอน ความจริงแล้วก็สอนร่วมกับอาจารย์อีกท่าน และก็ต้องค่อย ๆ เรียนกันไป เรียนรู้จากคนที่เคยทำมาก่อน ก็ตั้งใจจะดูสักอาทิตย์ว่าการเรียนการสอนที่นี่เป็นแบบไหน จากนั้นค่อยคิดว่าจะทำยังไงดี แต่ดูจะไม่เป็นอย่างนั้น เพราะอาจารย์ท่านปล่อยให้จัดการเองเลย ไว้ใจมือใหม่อย่างเรามาก



วันแรกที่สอน หลังจากแนะนำตัวแล้ว ก็บอกว่า เทอมนี้เราจะต้องเขียนบันทึกกัน เป็นบันทึกระหว่างผู้สอนกับผู้เรียน ให้นักศึกษาเลือกสมุดมาสักเล่ม หน้าแรก ๆ ให้เขียนแนะนำตัวเองในแบบที่อยากให้อาจารย์รู้จัก ตั้งใจจะให้เขียนอาทิตย์ละครั้งตามหัวข้อที่กำหนด เริ่มด้วยอาทิตย์แรก เริ่มด้วยกันไม่บอกอะไรเลย ให้นักศึกษาแต่ละคนบอกอาชีพที่น่าสนใจมาอาชีพหนึ่ง พอแต่ละคนบอกแล้ว ก็ตั้งหัวข้อเขียนทันที



บุคคลที่ทำอาชีพที่เลือกนั้น ใช้คณิตศาสตร์อย่างไรในชีวิตการทำงานของเขา ให้อธิบายและยกตัวอย่าง



เมื่อวานและวันนี้นักศึกษาเริ่มนำมาส่งกันแล้ว เดี๋ยวจะต้องอ่านดูและเขียนตอบกลับให้กับนักศึกษาทุกคน เป็นรายบุคคล



ข้อเสนอแนะจากชั่วโมงแรก

+ ช่วยรอคนอื่น ให้นักศึกษามาครบทุกคนก่อนสอน

+ อยากให้อาจารย์อธิบายเยอะ ๆ ในข้อที่จำเป็นเกี่ยวกับการนำไปใช้ในโอกาสหน้า

+ อาจารย์ก็สอนดี แต่มีข้อบกพร่อง สั่งงานมากเกินไป เพราะว่าหนูเรียนอีกเยอะ

+ สอนรู้เรื่อง และเข้าใจดีค่ะ แต่กรุณาเลิกให้ตรงเวลา

+ เทคนิคการสอนอาจารย์กระตุ้นให้นักเรียนคิด และมีส่วนร่วมตลอกเวลา ดีค่ะ ทำให้ไม่น่าเบื่อ และอาจารย์เป็นกันเองดี ไม่เครียด ไม่กดดัน

+ อาจารย์สอนค่อนข้างดี แต่ง่วงนอน หิวข้าวค่ะ

+ อาจารย์สอนดีแล้ว ทำให้นักศึกษากล้าแสดงความคิดเห็น แต่ขอเวลาคิดอีกนิด

+ สอนเข้าใจแล้วค่ะ ให้อาจารย์ปล่อยให้ตรงเวลา

+ อาจารย์สอนดีแล้ว แต่อย่าให้การบ้านเยอะเกิน

+ สอนให้นักศึกษาอยากมีส่วนร่วมในการเรียน แสดงความคิดเห็น ไม่จำเป็นต้องสอนเต็มเวลาเสมอไป



ชั่วโมงแรกประมาณนี้ คงต้องกลับไปชี้แจงว่า การบ้านที่ให้ไม่ถือว่ามากเลย และต้องขอโทษที่สอนเลยเวลาไปนิด ลืมนึกไปว่า นักศึกษาเริ่มเรียนตั้งแต่ 7.30 และเลิกเที่ยงครึ่ง คงจะหิวข้าว ถ้าไม่ได้กินข้าวเช้าด้วย คงอาการแย่ เหตุที่อาจารย์ลืมหิว คงเป็นเพราะอาจารย์สนุกกับการสอนจนลืมหิวนั่นเอง ขอโทษด้วย ครั้งต่อ ๆ ไป จะเลิกก่อนเวลาให้ และถ้าวันไหนอารมณ์ดีจะซื้อขนมมาฝาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 9 พ.ย. 2549 (09:35)
เมื่อวานมีสอนอีกหนึ่งวิชา เป็นวิชาสัมมนา สนุกดี นักศึกษาดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าวิชาอื่น ๆ ที่สอน ยังไม่ได้คุยกันมากนัก เพราะชั่วโมงแรกให้อาจารย์พี่ใหญ่ท่านนำสอนให้ดูก่อน แต่ครั้งต่อ ๆ ไป จะต้องดำเนินการเองทั้งหมด ต้องเตรียมตัวให้มากกว่านี้อีกร้อยเท่าแล้วเรา



อาจต้องหัดร้องเพลงด้วย ทำไมนะหรือ ก็ท้ายชั่วโมงที่แล้ว อาจารย์พี่ใหญ่ของเรา สอนนักศึกษาให้ร้องเพลง เพลงไพเราะและซึ้งจนน้ำตาจะเล็ด เดี๋ยวจะต้องหาเนื้อเพลงมาให้อ่านกัน ชื่อเพลง แสงทองที่ราม และเพลง จากรามจำลา น่าจะใช่นะ คงจำไม่ผิด



วิชารหัส 362 ที่สอน ทำให้ต้องคิดหนักขึ้นเมื่อสืบรู้โดยตั้งใจถามว่าเรียนมาแล้วกี่ครั้ง ไม่ได้ตั้งใจจะถามคำถามนี้ แต่นักศึกษาบ่นเปรยว่ายาก ผลสำรวจ 7 ชีวิตที่มาเรียน ปรากฏว่า ทุกคนเคยลงเรียนวิชานี้มาแล้ว แต่สอบไม่ผ่าน หรือไม่ได้มาสอบ ครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สอง ที่สาม หรือมากกว่านั้นของทุกคน เจอแบบนี้ ทำให้ต้องขบเคี้ยวตะขบ และขบคิดอย่างมากว่า มันเป็นเพราะอะไร เป็นเพราะพื้นฐานของนักศึกษาไม่แข็งแรง เป็นเพราะอาจารย์สอนไม่แข็งแรง เป็นเพราะข้อสอบยาก หรือสาเหตุคืออะไร พอถามว่าแล้ววิชานี้ผ่านกันเทอมละกี่คน ได้รับคำตอบเป็นเลขโดดเดี่ยว ๆ แบบนี้ต้องทำยังไง ไม่รู้ กำลังคิดอยู่



แผนที่คิดว่าจะทำคือ ให้เวลากับนักศึกษาอย่างเพียงพอและพอเพียง (สอดคล้องกับนโยบายของรัฐในปัจจุบัน) สร้างแรงบันดาลใจให้แก่พวกเขา เข้าให้ถึงใจของพวกเขา พูดภาษาเดียวกับเขา (ไม่ได้หมายถึงพูดอีสานกับเขานะ พูดบ่เป็น) ต้องทำให้พวกเขาอยากเรียนรู้ด้วยตัวเองให้มากที่สุด



นักศึกษาเริ่มแวะเวียนมาที่ห้องบ้างแล้ว มารับการบ้านคืน ตั้งใจไว้ว่าจะรีบตรวจการบ้านให้เร็วที่สุด



ที่ประตูหน้าห้องยังไม่มีป้ายชื่ออาจารย์ใหม่ ก็เลยทำเองเอาไปติดไว้ก่อน เขียนบอกไว้ว่า ถ้าอาจารย์ไม่อยู่ที่ห้องให้ทำอย่างไรก็ได้ ให้การบ้านเข้าไปอยู่ในห้อง จะโยนข้ามเข้ามาหรือจะสอดผ่านช่องระบายอากาศก็แล้วแต่จะคิดกัน



เดี๋ยวว่าง ๆ วันนี้จะทำป้ายเล็ก ๆ อีกหลาย ๆ อัน เพื่อติดหน้าห้องแบบชั่วคราว จะมีป้ายบอกว่า ไปกินข้าว ไปกินก๋วยเตี๋ยว ไปห้องน้ำ ไปห้องสมุด ไม่มาลาป่วย รอก่อนอย่าไปไหน อย่ารบกวนกำลังนอนกลางวัน ฯลฯ คงจะเป็นประโยชน์กับคนที่แวะเวียนมาหาที่ห้อง



ว่าแล้วก็ดูซิว่าอาจารย์ใหม่จะเบิกวัสดุอุปกรณ์อะไรจากคณะมาใช้ได้บ้าง ตอนนี้อยากได้ยางลบสักแท่ง จะได้ลบความช้ำใจเมื่อวานให้หมดไปและใสสะอาดเหมือนดังเดิม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 9 พ.ย. 2549 (09:43)

รูปห้องทำงานของอาจารย์คนใหม่ (ภาพอาจไม่ปรากฏ ไม่แน่ใจเพราะอะไร ทั้งๆที่previewเห็นภาพ ใครทราบบอกด้วย)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 10 พ.ย. 2549 (13:00)
ก่อนเข้าห้องสอนที่ชั้นสาม จะต้องเดินผ่านกลิ่นหอม ๆ ของขนมข้างบันได นักศึกษาและใครอีกหลายคนกำลังกุลีกุจอกับการเตรียมขนมที่จะเข้าตู้อบ ตอนแรกก็นึกว่าเป็นวิชาของคหกรรมทำอาหาร cooking209 อะไรประมาณนั้น แต่จริง ๆ แล้ว ที่ต้องนั้นเป็นส่วนของศูนย์ฝึกอาชีพ กทม. ของสำนักงานเขตบางกะปิ ที่มาตั้งพื้นที่ในมหาวิทยาลัย ถ้าใครว่างจากการเรียน หรือว่างงาน ขอแนะนำให้มาสมัครเข้าหลักสูตรอบรมอาชีพกับที่นี่ เขาสอนให้ฟรี เพียงแต่คุณมีอายุ 10 ปีขึ้น หลักสูตรมีเปิดก็มีดังต่อไปนี้ ซ่อมคอม ซ่อมโทรศัพท์ เพ้นเล็บ นวดแผนไทย จัดดอกไม้/ใบตอง แกะสลักผักผลไม้ แปรรูปสมุนไพรและของชำร่วย ผ้าบาติก กรอบรูป เย็บผ้าตัดเสื้อ ทำขนมไทย เบเกอรี่ ทำอาหาร ทำเทียนแฟนซี ดอกไม้ใยบัว ถักเชือกเมคราเม่ ออกแบบเครื่องประดับ ผลิตภัณฑ์จากผักตบ เสริมสวย ตัดผม และทำดอกไม้ดินญี่ปุ่น ใครสนใจก็ติดต่อกันได้ที่หมายเลข 0-2369-2823-4 ยังไงถ้าเรียนทำขนม ก็อย่าลืมเอามาฝากชิมกันด้วย



เมื่อวานมีประชุมภาควิชา ได้โอกาสแนะนำตัวให้พี่ ๆ น้อง ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นป้า ๆ น้า ๆ มากกว่า หลังประชุมเสร็จก็ได้งานมาทันที เป็นกรรมการ และผู้ช่วยเลขาของคณะกรรมการหลายชุด ทั้งที่เป็นงานวิชาการ และไม่วิชาการ รับไว้และเรียนรู้ไปเรื่อย ๆ



เมื่อวานเข้าห้องสมุด ยังสำรวจไม่ละเอียด แต่พบว่าหนังสือที่สนใจจะอ่านมีไม่หลากหลายพอ และส่วนใหญ่ก็เก่ามากแล้ว เดี๋ยวจะพยายามทำรายการหนังสือที่จะแนะนำให้นักศึกษาอ่าน ไม่อยากให้พวกเขาต้องไปไกลถึงมหาวิทยาลัยอื่น อินเทอร์เน็ตและการใช้คอมพิวเตอร์ก็มีข้อจำกัด นักศึกษาที่นี่ต้องจ่ายเงินเป็นรายชั่วโมงเพื่อที่จะใช้คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัย รู้สึกชั่วโมงละ 10 บาทมั้ง หลายคนไม่มีโอกาสที่จะใช้คอมพิวเตอร์เลย และถ้าจะให้ค้นหาข้อมูลอ่านเพิ่มเติมจากอินเทอร์เน็ตก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ กำลังคิดหาวิธีการที่เหมาะสมกับนักศึกษาที่นี่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 17 พ.ย. 2549 (12:27)
งานชิ้นแรกที่ทำให้กับภาควิชาออกมาเรียบร้อยดี เอกสารแผ่นพับประชาสัมพันธ์หลักสูตรปริญญาโท นอกเวลาราชการ ที่ภาควิชาจะเปิดรับสมัคร ไม่เคยต้องทำ แต่ก็ได้ทำ ไม่ยากอะไรหรอก ขั้นแรกก็วัดดูว่าหน้ากระดาษกว้างเท่าไร หาร 3 แล้วก็จะรู้ว่าจะแบ่งจะวางตัวอักษรตรงไหนให้พอดี เห็นกันชัด ๆ ว่าเป็นการใช้คณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวัน



ก่อนจะทำแบบนั้น ก็ได้พยายามลองค้นหาโปรแกรมที่จะช่วยทำเอกสารแผ่นพับแบบอัตโนมัติ เจอเหมือนกัน แต่เป็นภาษาอังกฤษ ต้องวางแผนมาล่วงหน้าว่าจะวางรูปภาพ ตัวอักษร คำว่าอะไรบ้าง และวางตรงไหน โปรแกรมจะให้เลือกรูปแบบของเอกสาร และให้เลือกสี แล้วพิมพ์ข้อความ หรือโหลดรูปภาพลงไป ทำทีละขั้นตามคำสั่ง เมื่อครบทุกขั้น งานก็จะเสร็จ พร้อมที่จะนำไปพิมพ์ใช้งานได้ทันที พยายามลองทำดูเหมือนกันแหละ แต่fontภาษาไทยใช้ไม่ได้ ก็เลยต้องทำเอง และก็ภาวนาว่า โปรแกรมเมอร์ของไทยน่าจะทำโปรแกรมแบบนี้มาให้ใช้บ้าง จริง ๆ แล้วอาจจะมีใช้อยู่ก็ได้ เพียงแต่เรายังไม่ได้ค้นไปถึง เอาน่า งานออกมาดีแล้ว ภูมิใจกับมัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 17 พ.ย. 2549 (12:30)
วันนี้ยืมหนังสือได้แล้ว มีบทเรียนที่น่าสนใจมานำเสนอ เกี่ยวกับ คน ... แต่เอ ... เวลางวดเข้ามาแล้ว จำต้องขอลาไปก่อน วันนี้จะออกต่างจังหวัด กลับมาแล้วจะเล่าให้ฟัง



have a nice weekend!

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 20 พ.ย. 2549 (09:49)
เป็นอาจารย์มา 20 วันแล้ว ยังไม่มีบัตรพนักงาน ยังสมัครอีเมลของมหาวิทยาลัยไม่ได้ ต้องมีสลิปเงินเดือนก่อน จึงขออีเมลได้ ส่วนห้องสมุดก็ว่าจะรอจนสิ้นเดือนแล้วค่อยไปดำเนินการเรื่องห้องสมุด แต่ก็ทนรอไม่ไหวเพราะหนังสือต้องอ่านต้องใช้ ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ห้องสมุดและพบว่า จะต้องทำบัตรของห้องสมุดอีกใบหนึ่ง บัตรพนักงานไม่สามารถใช้ยืมหนังสือได้ทันที ไม่แน่ใจว่าทำไมระบบจึงไม่ได้เชื่อมโยงกัน อาจเป็นเพราะที่นี่คนเยอะ จึงต้องจัดการแบบนี้



ไปวันแรกเจอเจ้าหน้าที่ใจดี ไปบอกว่าเป็นอาจารย์ใหม่ เขาก็แนะนะดี และบอกว่าต้องใช้รูปด้วย เอาเอกสารไปกรอกมาก่อน วันต่อมา ได้รูปมาแล้ว กลับไปห้องสมุดพร้อมยื่นเอกสารที่กรอกแล้วกับรูปให้เจ้าหน้าที่คนใหม่ แต่ปรากฏว่า ได้รับการปฏิเสธ ได้รับการอธิบายว่า เขาจะรู้ได้ยังไงว่าเราเป็นอาจารย์จริง ๆ ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงมีคนมากมาย ขอให้เรานำใบสำคัญที่แสดงว่าเป็นอาจารย์มาแสดงด้วย อ้าว เหรอ วันรุ่งขึ้นก็ไปอีกครั้ง ครั้งนี้นำเอกสารของมหาวิทยาลัยมาด้วย แต่ไม่เจอเจ้าหน้าที่คนเดิม ยื่นเอกสารที่กรอกแล้วเพียงอย่างเดียว ่ยังไม่ได้ยื่นเอกสารของมหาวิทยาลัยที่แสดงความเป็นอาจารย์ เจ้าหน้าที่คนดังกล่าวจัดการทำบัตรให้เรียบร้อย



ก็แปลกดี



ยืมหนังสือได้แล้วก็อ่าน ๆ ๆ ๆ และ อ่าน ต้องเตรียมสอนบ่ายนี้ จะต้องเป็น one man show อาจารย์พี่ใหญ่บอกให้ลุยเองได้เลย ครับผม ลุยแหลก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 10 20 พ.ย. 2549 (14:59)
อือ อยากให้บันทึกเป็นแบบไหน ส่ง sms บอกกันมาได้เลย



วันนี้มีนักศึกษาแวะมาส่งงาน 1 คน งานที่ให้ไว้เมื่อครั้งก่อนเป็นแบบนี้

1. ให้ A เป็นวันที่คุณเกิด และ B เป็นเดือนที่คุณเกิด เช่น 1 คือ มกราคม

2. จัดการ (x-A)(x+B) ให้เรียบร้อย อาจเลือกเครื่องหมาย + - แบบอื่นตามชอบใจ

3. สิ่งที่ได้อยู่ในรูป x^2 + x +

4. เติม > 0 หรือ < 0 ต่อท้าย

5. ส่งอสมการที่ได้ให้เพื่อน แล้วให้เพื่อนทายว่าคุณเกิดวันที่เท่าไร เดือนไหน

ุ6. หาคำตอบของอสมการ และเขียนแสดงวิธีทำลงสมุดบันทึก เอามาส่งครู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 24 พ.ย. 2549 (16:48)
การบ้านที่ให้ไว้ข้างบน นักศึกษาทำไม่ค่อยได้ แก้สมการพอได้กันดี แต่พอแก้อสมการ ทำไม่ถูกกันเป็นส่วนมาก เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังในห้อง และให้ทำแบบฝึกหัดให้มาก พยายามบอกพวกเขาว่าให้อ่านหนังสือเองด้วย มีอะไรสงสัยให้แวะมาหา บอกแล้ว ย้ำแล้ว ถ้ายังไม่มาก็จะไม่เข้าใจอยู่แบบนั้น แล้วก็จะสอบไม่ผ่านนะ วิธีการขู่แบบนี้จะได้ผลไหม เดี๋ยวต้องคอยดู ถ้าไม่ได้ผล ก็จะให้แวะมาหาแบบบังคับ จะจัดตารางให้แต่ละคน



สิ่งที่บังคับให้ทำอยู่ตอนนี้คือ ให้อ่านหนังสือและตั้งคำถามที่ตนเองสงสัย อ่านแล้วงง ๆ หรือไม่เข้าใจ ตอนแรกก็ให้ถามหน้าละคำถาม แต่เห็นว่าเยอะไป ตอนนี้บอกใหม่ เอามาแค่สองคำถามต่อบทก็พอ



วิธีนี้น่าจะได้ผล เพราะทุกคนกระตือรือร้นอ่านหนังสือมากขึ้น พออ่านมากขึ้น ก็น่าจะเข้าใจมากขึ้น และเพิ่มโอกาสการสอบผ่าน



วิธีการอีกอันที่ใช้คือการเขียนสมุดบันทึกที่เรียกว่า journal writing ก็น่าจะได้ผล เอาไว้ประเมินผลในตอนสิ้นเทอมอีกครั้ง อาทิตย์นี้ถ่ายรูปนักศึกษาเกือบครบแล้ว เหลืออีกบางคนเท่านั้น เดี๋ยวจะต้องพิมพ์ออกมาแล้วแปะที่สมุดบันทึกของแต่ละคน



นี่เป็นครั้งแรกที่มีนักศึกษาคลุมผ้าบนศีรษะมาเรียนกับเรา ใช่แล้วพวกเขานับถือศาสนาอิสลาม ชื่อก็แปลก ๆ ไม่คุ้นหู แต่ก็พยายามจำและออกเสียงให้ได้ ลองถามพวกเขาว่าชื่อ นามสกุลแปลว่าอะไร แต่ยังไม่ได้คำตอบ สงสัยต้องหาพจนานุกรมมาเปิดดูเอง



อาทิตย์นี้ได้ออกเดินไปตึกอื่น ๆ บ้าง ค้นพบว่าที่นี่มีโรงอาหารมากมาย โรงอาหารใหญ่มีร้านรวงมากมาย เริ่มต้นชิมจากร้านหมายเลข 1 ก่อน แล้วก็ซื้อน้ำจากร้านหมายเลข 2 แล้วเดี๋ยวค่อยขยับไปเรื่อย ๆ จนครบ ซึ่งเป็นเมื่อไรก็ไม่รู้



เมื่อวันจันทร์ มีสอนสัมมนา นักศึกษามารอที่ตึก ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไม่ไปที่ห้องเรียน ว่าแล้วก็สอนมันที่สนามหญ้าหน้าตึกซะเลย ทุกคนเห็นด้วย โทรตามเพื่อน ๆ คนอื่นให้ลงจากห้องเรียนมาที่สนามหญ้า ก็สบายดีอยู่หรอกนะ พระอาทิตย์กำลังตก ตึกก็บังแสดงเอาไว้ เปลี่ยนบรรยากาศแบบนี้บ้างก็ดี ข้อเสียก็มีบ้าง เช่น เสียงจากภายนอกที่รบกวน คนเดินไปมาทำให้เสียสมาธิ มดกัด ดีนะที่ไม่มีกองขี้หมาอยู่ใกล้ ๆ แถวนั้น นั่งกันได้สักพัก ก็สังเกตเห็นนักศึกษาใช้สมุดพัดกันใหญ่ ไม่รู้ทำไมนั่งไปนั่งมา อากาศก็ร้อนขึ้นมา เฮ้อ ชั่วโมงหน้าไปเรียนกันที่ไหนดี สงสัยต้องกลับไปที่ห้องเรียนเหมือนเดิม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 29 พ.ย. 2549 (17:14)
วันจันทร์มีสัมมนา เตรียมไว้สามบรรทัด แต่พูดได้เป็นชั่วโมง นักศึกษาฝึกสอนมาเล่าประสบการณ์ปัญหาในห้องเรียน โอ้โฮ ฟังแล้วก็ท้อไปเลย หากเราเป็นครูในห้องเรียนของเด็กมัยมจริง ๆ เราจะจัดการและทำให้พวกเขาอยากเรียนกับเราได้ไหม ไม่แน่ใจ



ทั้ง ๆ ที่มีครูพี่เลียงนั่งอยู่ด้วยหลังห้อง เด็ก ๆ ก็ยังคุย เล่น ไม่สนใจเรียน ถ้าเรียน chaos theory ก็คงจะได้ A กันทุกคน เพราะ เชี่ยวชาญเรื่องไร้ระเบียบเป็นที่สุด



แม้ว่าสัมมนาจะไม่มีการบ้านที่ต้องนำมาส่ง และปกติก็ไม่มีใครเขาให้กัน แต่เราก็เผลอให้ไปจนได้ ให้ไปทดลองทำอะไรบางอย่าง เช่น อยากให้เด็กใช้ประโยชน์จากหนังสือเรียน อ่านหนังสือเรียนมาล่วงหน้า ทุกคนเห็นด้วยว่าน่าจะเป็นประโยชน์ ให้ลองไปหาวิธีดูซิว่าจะบอกนักเรียนอย่างไร และการอ่านหนังสือเรียนมาล่วงหน้า ดีจริงอย่างที่คิดหรือไม่ คล้าย ๆ ให้นักศึกษาฝึกการทำวิจัยในชั้นเรียนแบบไม่เป็นทางการ คงจะได้แทรกเรื่องวิจัยในชั้นเรียนเข้าไปให้นักศึกษาอีกมาก ๆ ในชั่วโมงต่อ ๆ ไป



วันนี้มาสอนเจ็ดโมงครึ่ง เลิกเกินเวลาไปนิดหน่อย เที่ยงครึ่ง ทุกคนเหนื่อยมาก แต่ก็สนุก ให้ความร่วมมือ กระตือรือร้นที่จะลงมือปฏิบัติ เริ่มต้นด้วย quiz ประจำชั่วโมง เป็นโจทย์ที่น่าสนุกเชียวละ ลองคิดกันดู



ขนมปังลักษณะคล้ายวงแหวน รัศมีภายใน 5 ซม. รัศมีภายนอก 7 ซม. และยาว 10 ซม. ถ้านำขนมปังชิ้นนี้เคลือบช็อกโกแลต ช็อกโกแลตจะครอบคลุมพื้นที่เท่าใด



คิดแบบธรรมดา คือหาพื้นที่ผิวของทรงกระบอก ทั้งด้านนอกและด้านใน หรือจะคิดอีกแบบโดยตัดวงแหวนและคลี่ออก (คล้ายตัดกระดาษทรงกระบอกแล้วคลี่ออกได้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า) เพียงแต่วงแหวนเหมือนกระดาษที่มีความหนา 2 ซม.



กำลังอธิบายเรื่องการพลิกรูป แล้วก็ไม่แน่ใจว่านักศึกษาเข้าใจไหม ก็เลยนึกถึงสื่อการสอนใกล้ตัว ถุงเท้าไง ถอดรองเท้า และถอดถุงเท้าออกมา เห็นไหม ถุงเท้ามีสองด้าน กลับไปกลับมาได้ แต่มันก็ยังเป็นถุงเท้าคู่เดิม (topology เบื้องต้นเลยนะเนี่ย) กลับไปมาสักพัก เจ้าคนที่นั่งอยู่ใต้พัดลมทำท่าไม่ค่อยดี ก็เลยต้องยุติการสาธิต



วันนี้เรียนเรื่องปริมาตร ให้แต่ละคนทำปริซึมและพีระมิดมาด้วย บางคนก็ทำกรวยกับทรงกระบอกมา ให้นำข้าวสารมาด้วยคนละแก้ว คนหนึ่งเอาถั่วเขียวมา ก็ดีนะ เพราะได้ชวนคุยว่า เอาอะไรมาตวงจึงจะดีและเหมาะสม



กิจกรรมสุดท้ายที่ให้เล่นกันวันนี้คือ การแข่งขันทำกล่องฝาเปิดจากกระดาษ A4 ให้มีปริมาตรมากที่สุด ใครทำได้น้อยที่สุดและช้าที่สุดจะต้องเป็นคนไปซื้อแตงโมกลม ๆ มาในชั่วโมงหน้า (เอามาทำอะไร เดี๋ยวก็รู้)



วันนี้ให้นักศึกษาไปเขียนบันทึกเรื่อง ที่มาของพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมคางหมู อยากรู้จังว่าจะคิดกันออกไหม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 7 ธ.ค. 2549 (15:00)
ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน เงินเดือนยังไม่ได้รับ เพราะเรื่องยังทำกันไม่เสร็จ ไม่รู้อยู่ที่ตึกไหนและใครต้องลงนาม ตกเบิกไปก่อนหนึ่งเดือน หวังว่าคงไม่เกินสองเดือนนะ ไม่งั้นคงต้องซื้อกล้วยน้ำหว้ามากินแทนข้าว ระบบราชการช้าแบบนี้ทุกที่ไหมเนี่ย



วันก่อนเตรียมสอนเรื่องทรงกลม ซื้อมะเขือขีดละสามบาท กับแตงโมลูกหนึ่งจากตลาดใกล้บ้าน แถมพกมีด จานและช้อนส้อมเข้าห้องเรียน ทุกคนไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะบอกไว้ล่วงหน้าแล้ว เริ่มด้วยการหยิบแกนกระดาษทิชชูมาทำทรงกระบอกขนาดที่ต้องการแล้วก็สาธิตให้ดูว่า ถ้านำครึ่งทรงกลม (ใช้ลูกปิงปอง) ตักข้าวสารใส่ทรงกระบอกที่สูงเท่ากับลูกปิงปองพอดี ตักสามครั้งก็เต็ม เต็มแบบพอดี จากนั้นก็โยงเข้าไปที่ปริมาตรของทรงกลม ว่าทำไมจึงได้สูตร
ดูทุกคนเข้าใจกันดี เพราะชั่วโมงก่อนนี้ก็เล่นกับพีระมิดและกรวยมาแล้ว



พอจะเข้าเรื่องพื้นที่ผิว ก็ใช้แตงโม นำมาผ่าเป็นชิ้นเล็ก ๆ ให้ดูเหมือนพีระมิด แล้วก็แสดงให้ดูว่า มาได้อย่างไร ก็ดูทุกคนจะเข้าใจกันดีเช่นเคย



พอดูว่าจะได้conceptกันแล้ว นึกคำถามชวนคิดขึ้นมาได้พอดี ก็เลยถามไปว่า



เป็นไปได้หรือไม่ที่แตงโมกลม ๆ สักลูกจมีปริมาตรเท่ากับพื้นที่ผิวของมัน จงอธิบาย



ปรากฏว่า ไม่มีใครตอบได้ มาค้นพบภายหลังว่า ทุกคนงงกับคำถาม และเชื่อมั่นว่า ในโลกนี้ไม่มีแตงโมอย่างว่าแน่นอน



ถ้าจะให้ชัดเจน อาจต้องถามกันเสียใหม่ว่า ถ้า จงหา r



การเตรียมตัวมาสอนยังต้องคิดให้ละเอียดกว่าเดิม ปกติทุกวันนี้ เตรียมไปไม่พอ จึงต้องใช้พลังสมองเค้นออกมาใช้สด ๆ และส่วนใหญ่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่เหนื่อยหน่อย การสอนครั้งต่อ ๆ ไปคงจะชำนาญกว่านี้



แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ เพราะถ้านักศึกษาสอบไม่ผ่าน เขาก็จะต้องลงทะเบียนเรียนซ้ำกันใหม่ แล้วก็ต้องเรียนเรื่องเดิม ดังนั้น ผู้สอนก็ต้องหาสิ่งใหม่ ๆ มาพูดเสริมเพิ่มเติมด้วย จะพูดเหมือนเดิมเป๊ะจากครั้งก่อนคงน่าเบื่อเกินขนาด ตรงนี้ คงต้องมองให้เป็นความท้าทาย แล้วจะให้ผ่านไปง่าย ๆ ไม่ได้หรือ ตอบว่าไม่ได้ เพราะต้องคำนึงถึงคุณภาพด้วย ถ้าให้ผ่านไปแบบถูๆไถๆ รู้แบบผิดๆถูกๆ แล้วจะไปสอนเด็กให้เก่งให้รู้เรื่องได้อย่างไร ถ้าออกไปแล้วสอนผิด ไม่ดีแน่ ยังไงก็ยอมไม่ได้ งานนี้ไม่มีคำว่าสงสาร ประเทศชาติสำคัญกว่า อิอิ



สอนแคลคูลัสไปหลายชั่วโมง ดูเหมือนทุกคนรู้ว่า อนุพันธ์ของ เท่ากับ แต่ดูเหมือนไม่มีใครรู้ว่า เพราะอะไร จึงขอสอนแบบเน้นconceptล้วนๆ พยายามอธิบายว่า ความชันของเส้นสัมผัสเส้นโค้งเกี่ยวอะไรกับการหาอนุพันธ์



เรื่องการสอนก็ต้องทำให้ดีขึ้น ไม่ใช่ของง่ายเลยที่จะทำให้นักศึกษาทุกคนผ่านไปได้ แอบคิดในใจ ให้ตกบ้างก็ดีเหมือนกัน จะได้เรียนกันอีกหลาย ๆ ครั้ง จะได้ถ่ายทอดความคิดต่าง ๆ ไปให้อีกเยอะ ๆ



ดีใจที่นักศึกษาคนหนึ่ง บอกว่า เรียนคณิตศาสตร์กับเราแล้วเริ่มมี จินตนาการ แล้ว เฮ้ จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ จริงแหง ๆ



คุยเรื่องอื่นบ้างดีกว่า นั่งรถเมล์ผ่านมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ประกาศรับสมัครนักศึกษามหาบัณฑิต สาขา เพศศึกษา ใช่เลย ไม่น่าจะดูผิด รับสมัครผู้จบปริญญาตรีทุกสาขา ... เมื่อวานบอกเพื่อน มันดันถามต่อว่า เขาสอนทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติใช่ไหม 555 ไม่รู้โว้ย ไปถามเองละกัน ทำเป็นเล่นไป สาขานี้แหละสำคัญไม่แพ้สาขาคณิตศาสตร์ และมันไม่ใช่สอนเรื่องอย่างว่า แต่เกี่ยวกับประชากรศาสตร์ (population studies)


กำลังทดลองใช้ LaTeX ที่นี่ด้วย เดี๋ยวจะได้คุยกันได้มากขึ้นด้วยภาษาคณิตศาสตร์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 7 ธ.ค. 2549 (19:03)
ห้องทำงาน ไม่เล็ก ไม่ใหญ่ ลงรูปได้แล้ว เดี๋ยวจะนำรูปอื่น ๆ มาให้ชมกันอีก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 10 ธ.ค. 2549 (16:05)
รูปต่อไปเป็นรูปสื่อการสอนที่ใช้ ไม่ได้ถ่ายแตงโมมาด้วย เพราะกินกันหมดแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 10 ธ.ค. 2549 (16:20)
อยู่ว่าง ๆ ช่วงนี้ พยายามคิดข้อสอบที่จะใช้สอบในเทอมนี้ น่าจะได้ออกหลายข้อเพราะเป็นคนสอนเอง ต้องรีบคิดเก็บไว้ก่อน เดี๋ยวจะฉุกละหุกเกินไป วิชาที่สอนไม่มีเก็บคะแนน ไม่มีสอบกลางภาคเรียน มีสอบกันทีเดียวปลายเทอม วัดกันไปเลยว่าจะผ่านหรือไม่ผ่าน



ข้อสอบข้อ 1 พิจารณาลูกบอล (เป็นรูปหรือของจริง) จงคิดให้ดีว่าจะนำลูกบอลมาสอนเรื่องใดได้บ้าง อธิบายแผนการสอนอย่างละเอียดว่าทำได้อย่างไรบ้าง สอดคล้องกับแนวทางการสอน รูปแบบการสอน ทฤษฎีการสอน วิธีสอนแบบใด พร้อมทั้งให้ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับข้อดี และข้อจำกัดของคำตอบที่นำเสนอด้วย (การให้คะแนน ความถูกต้อง 20 ความคิดสร้างสรรค์ 10)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 15 ธ.ค. 2549 (10:14)
อาทิตย์นี้ได้ตัวอย่างข้อสอบของอาจารย์พี่ใหญ่มาแล้ว เอามาดูเป็นแนวข้อสอบที่กำลังจะออก อือ ดูแล้วก็ไม่ต่างจากของเรามาก และรู้สึกว่าจะตอบง่ายกว่าของเรา ของเราดูมันจะopenมากไปสักนิด อาจทำให้คนตรวจนั่นเองที่ต้องปวดหัว เพราะไม่รู้จะให้คะแนนยังไง



อาทิตย์นี้สอนไม่มาก ได้ทราบจากนักเรียนว่าที่ห้องสมุดมีคอมพิวเตอร์ให้นักศึกษาใช้ ฟรี อาทิตย์นี้ก็เลยให้นักศึกษาเข้าห้องสมุด ค้นข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตเพื่อนำมาทำรายงานและนำเสนอ ห้องคอมพิวเตอร์ก็ดูดี และไม่ต้องเสียเงินจริง ๆ แม้ไม่มากเครื่อง แต่ก็เพียงพอ



ดูหลายคนก็คล่องแคล่ว อีกหลายคนก็ไม่ค่อยจะเป็นเรื่อง ก็เดินไปเดินมาคอยสอนให้ บ้างก็หาให้ซะเลย การค้นหาข้อมูลเป็นความสามารถอย่างหนึ่งที่นักศึกษาจะต้องเรียนรู้ ข้อมูลมีมากมาย แต่เราจะคัดเลือกว่าจะคลิกดูลิ้งไหน เนี่ยแหละสำคัญ เรื่องที่ต้องการหา บางครั้งก็ต้องใช้ คำสำคัญ หรือเจ้า keyword อย่างฉลาด ไม่งั้นหาไม่เจอ หรือไม่สามารถทำให้ขอบข่ายของข้อมูลที่ต้องการหาเล็กลงได้



งานที่มอบหมายให้นักศึกษาทำรายงานก็น่าสนใจทุกเรื่อง แน่นอนอยู่แล้ว ก็เป็นคนตั้งให้เอง แต่เรื่องที่สนใจที่สุดคือ เทสเซลเลชันกับศิลปะมุสลิม อือ...ก็เห็นว่ามีนักศึกษาที่นับถือศาสนาอิสลามอยู่ด้วย ผ้าที่โพกศีรษะก็เป็นลวดลายสวยงาม สามารถอธิบายด้วยการหมุน การสะท้อน และการเลื่อนขนานได้ แนะนำไปบ้างว่าให้ไปถ่ายรูปศิลปะในมัสยิดมา (จำไม่ได้ว่าตัวเองเคยเข้ามัสยิดหรือยัง) ผลงานเป็นอย่างไรจะนำมาให้ชมกันแน่นอน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 15 ธ.ค. 2549 (10:40)
รูปนี้เป็นชิ้นงานที่ได้ไอเดียจาก Jin Akiyama และจากหนังสือเรียนเรื่องการหาพื้นที่ผิวและปริมาตรของทรงกลม ยังทำต้นแบบของสื่อชิ้นนี้ไม่เสร็จ อยากเสนอให้คนที่เก่งเรื่องการผลิตสื่อมาช่วยทำให้ ใครจะเอาไปทำและขาย รับรองว่าขายดีแน่นอน เพราะทุกโรงเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทยสามารถนำไปใช้สอนได้ แล้วโรงเรียนมัธยมศึกษาในประเทศไทยมีกี่โรง (เยอะ) ธุรกิจเกี่ยวกับสื่อการเรียนการสอนยังเปิดกว้างสำหรับผู้ที่มีความคิดสร้างสรรค์ คำถามที่น่าสนใจคือ ทำไมไม่มีใครคิดจะทำเป็นจริงเป็นจัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 16 ธ.ค. 2549 (18:43)
ตอนนี้เปิดให้ผู้อ่านแสดงความคิดเห็นได้แล้ว(มั้ง) ขอบคุณคุณจากา และท่านอื่นๆที่ให้กำลังใจ

หารูป Jin Akiyama มาให้ดูก่อน คนนี้แหละ บทความเกี่ยวกับท่าน ก็มาอ่านกันได้ที่นี่ http://www.manager.co.th/Science/ViewNews.aspx?NewsID=9480000134560


สังเกตรูปแตงโมสีแดงสด ที่มาของความคิดเห็นที่ 18

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 25 ธ.ค. 2549 (17:39)
ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่ที่กำลังจะเข้ารับปริญญาในอีกไม่กี่วันนี้ ที่มหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยผู้คนและรถรา แย่จัง รถแถวนี้ติดมากขึ้นกว่าเดิม แต่ดีนะ ที่เรามีที่พักอยู่ใกล้แค่นี่เอง ถ้าจะต้องยืนบนรถเมล์ก็ทนเมื่อยไม่นาน



อาทิตย์ที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย การสอนเป็นไปปกติ เริ่มด้วย quiz ประจำวัน ที่ให้เวลานานมาก จนกว่าจะคิดออกหรือไม่ออก ที่ให้ทำquizก็เพื่อรอนักศึกษาที่อาจจะมาถึงห้องช้า จะเริ่มเรียนกันก่อนก็กลัวว่าคนที่มาทีหลังจะมีปัญหา และอีกอย่างก็คือ นั่งคิดไปด้วยว่าจะสอนอะไรต่อ สิ่งที่เตรียมมาสอนมักไม่มีอยู่ในหนังสือ เพราะหนังสืออ่านเอาก็ได้แล้ว ไม่ต้องมาสอนกันหน้าต่อหน้า ในชั่วโมงจะไม่ให้นักศึกษานั่งฟังเฉยๆ แต่จะมีกิจกรรมให้ปฏิบัติ ส่วนใหญ่จะเล่นอยู่กับกระดาษ และสื่อการสอนต่าง ๆ



Quiz ล่าสุด ให้ทำกรวยที่กำหนดความสูง และรัศมีของฐานมาให้ ให้ทำออกมาจริง ๆ โดยใช้กระดาษ นักศึกษาหลายคนคิดแบบเด็ก ๆ จับกระดาษมาม้วน ๆ แล้วก็ตัดเอา โดยที่ไม่ได้นึกถึงเรื่องวงกลมที่เพิ่งได้เรียนผ่านมา แต่พอใบ้ให้นิดหน่อย สักพักเขาก็เข้าใจว่าทำยังไง …แต่จะเข้าใจหรือไม่ว่าผู้สอนให้ทำกรวยเพื่ออะไรนั้น ไม่รู้ว่านักศึกษารู้หรือเปล่า



ต่อจากเรื่องกรวยก็มาเรื่องการหาสูตรพื้นที่วงกลมอีกแบบหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากที่เคยเรียนผ่านมานิดหน่อย ที่ผ่านมาทำตามหนังสือเรียน ที่ว่าให้ตัดวงกลมเป็นสามเหลี่ยมฐานโค้งเท่า ๆ กัน แล้วนำมาต่อสลับกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน แล้วก็เข้าสู่สูตรได้ แต่วิธีใหม่นี้ แสดงให้เห็นว่า ตอนที่ตัดสามเหลี่ยมฐานโค้งนั้น ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องตัดให้เท่ากัน ตัดให้เล็กเข้าไว้เป็นใช้ได้ ไอเดียนี้เกิดขึ้นเพราะมองย้อนกลับไปมองวิธีการที่ทำกับทรงกลม และพอเปิดหนังสือ Geometry by Discovery ของ David Gay ก็ใช่เลย สอดคล้องกัน ในหนังสือของ Gay (น่าจะผู้ชาย ) ยังมีเรื่องอื่น ๆ อีกหลายเรื่องที่วางแผนจะนำมาให้นักศึกษาเรียนรู้



จากกรวยก็ไปเรื่องพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมคางหมูอีกครั้ง แสดงให้นักศึกษาเห็นสูตรของพื้นที่ที่มีที่มาแบบแปลก ๆ โดยให้นักศึกษาตัดกระดาษรูปสี่เหลี่ยมคางหมูที่เป็นคู่แฝดกัน พลิกรูปหนึ่งแล้วต่อเข้ากับอีกรูปให้เป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน



จุดเน้นอันหนึ่งของการสอนของเรา คือ พยายามทำให้นักศึกษารู้ที่มาของสูตรต่าง ๆ และให้รู้มากกว่าหนึ่งวิธี



จากนั้น ชวนคุยต่อเรื่องพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว ให้นักศึกษาช่วยกันคิด บอกนักศึกษาไปว่า ตอนนี้คิดได้อย่างน้อยก็สามวิธี ขอให้ช่วยกันคิดอย่างน้อยสองวิธี ให้วางแผนออกมาอธิบายให้เพื่อน ๆ ฟังด้วย



ไอเดียการสอนจะเกิดจะมีก็ต้องอ่านมากเข้าไว้ เรื่องว่าวนี้ก็พลุดจากเอกสารที่ได้เคยอ่านผ่านมา อันนี้ http://www.michinoku.ne.jp/~sugayuki/lesson3.html






พอได้สูตรมาแล้ว ก็จับรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเอียงให้เหมือนรูปว่าว แล้วถามว่า นี่เป็นสี่เหลี่ยมรูปว่าวไหม และสูตรพื้นที่ของรูปว่าว จะนำมาใช้หาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสได้หรือไม่ จากนั้นก็สนุกกันใหญ่ เพราะเราพยายามเชื่อมโยงและตั้งคำถามใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา พยายามบันทึกคำถามใหม่ ๆ ไว้เสมอ กลัวว่าจะลืม ส่วนหนึ่งก็บันทึกไว้ที่นี่เอง



เพื่อเป็นการตรวจสอบว่าเข้าใจกันดี ก็วาดรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสบนกระดาน บอกว่าเส้นทแยงมุมยาว 8 หน่วย พื้นที่จะเป็นเท่าไร หลายคนยังงง ๆ อยู่ เห็นบางคนพยายามหาความยาวด้าน ก็เลยใบ้ว่าPythagoras หลายคนไปต่อได้ หลายคนไปไม่ได้ ฮือ….



เราจะไม่ว่านักศึกษาว่า แค่นี้ก็ทำไม่ได้ แต่จะค่อย ๆ อธิบายให้ฟัง และยอมรับในตัวเขา ค่อย ๆ ช่วยเขาสร้างความมั่นใจ



จากรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ถามต่อว่า ถ้าให้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามา แล้วบอกแค่ความยาวของเส้นทแยงมุม เราจะหาพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมนี้ได้หรือไม่ จะใช้สูตรที่เกี่ยวกับเส้นทแยงมุมได้ไหม ปล่อยให้คิดสักพัก ก็ถามต่อว่า รูปสี่เหลี่ยมมุมฉากที่เส้นทแยงมุมยาว x หน่วย มีกี่รูป …นึกว่าคำถามนี้จะช่วย แต่กลับทำให้ทุกคนงง นักศึกษาตอบว่ามีสองรูป คือ จุตุรัส และ ผืนผ้า … บางครั้งคำถามของเราก็ใช้ไม่ได้ผล ได้คำตอบที่ไม่ตรงใจ เนื่องจากการคิดที่ต่างกัน เราจะไม่กล่าวโทษคนตอบคำถามเลย แต่จะถามให้ชัดเจนขึ้นอีกครั้งด้วยมุมมองใหม่



วันนี้ เขียนกำกวม ไม่มีความชัดเจน เขียนแบบรู้อยู่คนเดียว …ก็นี่เป็นบันทึกส่วนตัวนี่น่า



รูปเราเองแหละ พออายุมากแล้วคงหน้าตา happy แบบนี้ แต่ก็จะยังสอนคณิตศาสตร์อยู่นี่แหละ(มั้ง)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 25 ธ.ค. 2549 (18:11)
ในที่สุดเรื่องการบรรจุพนักงานก็มาถึง ได้เป็นอาจารย์ ระดับ 4 เดี๋ยวนี้เราเป็นคนมีระดับแล้วนะ จะบอกให้ เงินเดือนนะหรือ 13,310 บาทขาดตัว มีคนบอกว่า ชีวิตจะมั่นคงหรือไม่ ไม่ได้อยู่ที่รายรับ แต่อยู่ที่รายจ่าย (ขอบคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ)



ถ้าผลงานไม่เข้าตากรรมการ สิ้นเดือนตุลาคมปีหน้า เขาก็คงไม่ต่อสัญญาให้ แต่มีรึเราจะยอมให้เป็นอย่างนั้น



ตามระเบียบแล้ว ต้องรอ 5 ปีจึงจะเสนอตัวขอเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ได้ ต้องทำวิจัย มีตำราสอนเป็นของตัวเอง และเขียนบทความทางวิชาการ ไม่น่าจะเกินความสามารถ แต่ต้องรอเวลาเท่านั้น



เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปจัดค่ายคณิตศาสตร์ให้กับนักเรียนที่ต่างจังหวัด ไปรถไฟกลับรถทัวร์ วันนี้ยังง่วง ๆ อยู่เลย ทานอาหารเย็นบนรถไฟในตู้เสบียง เจอฝรั่งก็เลยกิน เอ้ย ไม่ใช่ ก็เลยคุยกับเขา เขาบอกเขาอายุมากแล้ว (คงแปลว่าทำงานมามากพอแล้วในชีวิตนี้) ทำงานหกเดือนช่วง high season อีกหกเดือนขอเที่ยว มาเมืองไทยสี่เดือน อินเดียและยุโรปอีกสองเดือน ทำงานแล้วก็ใช้เงินไป ถามเขาว่า แล้วยูมีบ้านไหมเนี่ย เขาบอกไออยู่apartment ตอนนี้ให้คนอื่นเช่า เขาบอกไอไม่ collect anything แม้แต่เงิน อือ... อยากทำได้แบบเขาบ้าง แต่ทำงานหกเดือน เที่ยวหกเดือนอย่างเขา คงจะไม่ไหว เอาพอดีพอดีละกัน



ที่ค่าย เหนื่อยแต่ก็สนุกดี เพราะเด็ก ๆ ได้ทำน้ำสับปะรด ทำกล่องบรรจุภัณฑ์ และทำโลโก้สินค้าด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เป็นค่ายที่สนับสนุนโดยวิชาการดอทคอม จะมาเล่าให้ฟังอีก



ตอนนี้กำลังคิดกิจกรรมคณิตศาสตร์สนุก ๆ ที่จะให้เด็กทำเยลลี่ เดี๋ยวได้อิ่มอร่อยกันแน่นอน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 26 ธ.ค. 2549 (18:58)
นักศึกษาหลายคนยังไม่กล้าแสดงออก ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น คงเป็นเพราะความไม่รู้ความไม่เข้าใจในเนื้อหา กลัวว่าจะตอบผิด เราพยายามหาวิธีให้โอกาสนักศึกษาได้พูดในชั้นเรียนให้มากขึ้น โดยการจัดให้มีกิจกรรมที่ต้องออกมาอธิบายหน้าห้อง จะคอยบอกเขาว่า ยิ่งออกมาพูดมากเท่าไร ความประหม่าก็จะค่อย ๆ ลดลง ความมั่นใจก็จะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น บอกไปอย่างนี้ ก็เลยว่า อาจารย์จะเน้นตรงนี้นะ ให้พวกเธอหมุนเวียนเปลี่ยนกันออกมาพูดบ่อย ๆ เป็นคอร์สสร้างความมั่นใจ ถ้าไม่สร้างกันตอนนี้ ก็คงไม่มีโอกาสก่อนที่จะออกไปฝึกสอนจริง และถ้าขาดความมั่นใจ พูดผิดพูดถูก เด็กมันแซวคำเดียว ตายแน่ ๆ ถึงแม้เด็กไม่แซว แต่สอนผิดสอนถูก ก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น



วันนี้มีคนเชิญไปประชุมข้างนอก เลยไม่ได้เข้าไปที่มหาวิทยาลัย ไปประชุมข้างนอกทั้งวัน ค่าสมองในการประชุม เขาจ่ายให้ 500 บาท



การบ้านคืนนี้คงเป็นข้อสอบที่ต้องออกแทนอาจารย์พี่ใหญ่ ท่านบอกให้ออกให้ คงจะทดลองงานและฝึกเราไปด้วย ก็ดี แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า มันเป็นข้อสอบสำหรับสอบซ่อม และเราเองก็ไม่ได้สอนนักศึกษาที่จะมาสอบ การออกข้อสอบจึงต้องระมัดระวังมาก คงจะออกตามใจฉันคงไม่ได้



ที่มหาวิทยาลัยยังคงเต็มไปด้วยคนล้วน ๆ มาจากทั่วประเทศ เย็น ๆ ค่ำ ๆ ก็ยังปักหลักไม่ไปไหน ถ่ายรูปกันสนุกสนาน ขอดีใจด้วยคน เดินผ่านพวกเขาแล้วก็ได้แต่อมยิ้มอยู่คนเดียว เพราะเราจะมีโอกาสช่วยให้อีกหลาย ๆ ชีวิตมีความสุขเช่นวันนี้



เป็นอาจารย์ใหม่ดีหน่อยตรงที่ยังไม่ต้องไปช่วยงานรับปริญญาเหมือนอาจารย์ท่านอื่น ๆ ปีหน้าคงมีโอกาสได้เข้าไปมีส่วนร่วม (แต่ถ้าจะลืมกันก็ดีนะ )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 3 ม.ค. 2550 (10:55)
สวัสดีปีใหม่ ปีใหม่แล้ว ทำอะไรบ้าง เราได้ดูหนังสองเรื่อง Seasons Change เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย กับ The Letter จดหมายรัก แหม... ที่เลือกสองเรื่องนี้มาดูเพราะไม่ได้ไปดูที่โรง เผอิญว่าเรื่องหนึ่งได้รับรางวัลใหญ่เร็ว ๆ นี้ อีกเรื่องก็เป็นหนังที่อยู่ในความทรงจำของผู้ชมอันดับหนึ่ง (ตามรายงานข่าวบันเทิงหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง) ดูแล้วก็ไม่ผิดหวัง เขาทำออกมาได้ดีจริง แต่ถ้าให้เทียบกัน ก็ต้องบอกว่าชอบ Seasons Change มากกว่า ให้แง่คิดต่าง ๆ มากมาย ที่สำคัญอันหนึ่งก็คือ การเลือกทำเลือกเรียนในสิ่งที่ชอบที่ถนัดจะดีที่สุด ส่วนแง่คิดเรื่องอื่น ๆ เอาไว้คุยให้ฟังโอกาสหน้านะ ส่วนใครชอบ The Letter ก็อยากแนะนำให้ดูหนังญี่ปุ่น Love Letter ที่แสดงโดย Miho Nakayama และกำกับโดย Shunji Iwai ด้วย



ใน Seasons Change ถ้าใครสังเกต เริ่มต้นเรื่องก็มีคณิตศาสตร์ด้วย 1 1 2 3 5 8 13 21 34 55 นึกออกไหม นี่คือลำดับฟิโบนักชีอันโด่งดัง ในหนังเรื่อง The Da Vinci Code ก็กล่าวถึงลำดับนี้ด้วย อือ... ถ้าสนใจก็ค้นอ่านเพิ่มเติมเองนะ



Mathematics is everywhere. เราชอบบอกนักศึกษาและใคร ๆ แบบนี้เสมอ



ได้รับนิตยสาร MY MATHS ฉบับธันวาคม 2549 ดีใจที่ได้เห็นว่ามีบทความชุดใหม่ชื่อว่า คณิตศาสตร์ที่ปรากฏในภาพยนตร์ ละคร หรือ นิยาย โดยผู้เขียน เจษฎา กานต์ประชา เริ่มตอนที่ 1 ด้วย คณิตศาสตร์ที่ปรากฏอยู่ในละครชุดของญี่ปุ่นเรื่อง Trick (ไม่เคยดูแฮะ) ผู้เขียนเริ่มว่า...



เมื่อหญิงสาว (นากามะ ยูกิเอะ) ได้รับจดหมายลึกลับฉบับหนึ่ง ยังไม่ทันที่เธอจะเปิดอ่าน เสียงโทรศัพท์ในห้องพักก็ดังขึ้น ชายลึกลับในคู่สาย อ้างว่าสามารถอ่านใจเธอได้ เขาพิสูจน์ด้วยการให้เธอ

1. นึกจำนวนหนึ่งไว้ในใจ

2. คุณจำนวนนั้นด้วย 2

3. บวกด้วย 10

4. หารด้วย 2

5. และลบด้วยจำนวนที่นึกไว้ในใจ

"ได้ผลลัพธ์เท่าไร?" ชายลึกลับถาม

"5" หญิงสาวตอบกลับไป

"ลองเปิดจดหมายออกดูสิ" ชายลึกลับกล่าว

และเมื่อหญิงสาวเปิดจดหมายออกมาก็พบจำนวน 5 จริง ๆ



....................ใครอยากอ่านต่อ ก็ต้องมาหานิตยสาร MY MATHS http://mymathsmag.pantown.com/ นะครับ


และถ้าจะนำวิธีของชายลึกลับนี้ไปใช้บ้าง อย่าลืมรายงานกลับมานะครับว่าได้ผลเป็นอย่างไร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 3 ม.ค. 2550 (11:15)
เคยบอกไว้ว่าถ้าเจอเนื้อเพลงของรามคำแหงแล้วจะบอก เจอแล้ว ทั้งเนื้อร้องและบทเพลงที่ขับร้องจริง ๆ มาฟังกันได้ที่นี่เลย http://www.ru.ac.th/about_ru/2001/supannika.htm





ส่วนเนื้อร้อง พิมพ์ให้อ่านละกัน



ชื่อเพลง: แสงทองที่ราม

ชีวิตแสงทองเมื่อเริ่มเฉิดฉาย ยิ่งมีความหมายเมื่อมาสู่ราม

ผู้คนแดนไทยภายในสยาม ต่างมาที่รามด้วยความภูมิใจ

ความหวังของเรานั้นอยู่ใกล้มือ เราต้องฝึกปรือวิชาก้าวไกล

พวกเราชาวรามจะต้องร่วมใจ อุทิศเพื่อไทยเพื่อปวงประชา

ซึ่งเป็นความหวังเป็นพลัง กำลังของชาติสืบมา

เราตั้งปณิธานเถิดหนา ได้ฉายาสนองคุณชาติไทย

เกียรติของชาวรามจะต้องระบือ เป็นที่เลื่องลือชื่อเสียงเกริกไกร

ตามรอยพ่อขุนหนุนนำจิตใจ ให้ไทยยิ่งใหญ่รุ่งเรือง



ชื่อเพลง: จากรามจำลา

จำจากรามด้วยน้ำตานอง ใจหม่นหมองร่ำร้องอาดูร

เคยอยู่รามได้ความอบอุ่น สุขใจละไมละมุมจากพ่อขุนมิ่งขวัญ

จำจากรามใครถามอาลัย มาจากไหนไม่เห็นสำคัญ

เราลูกรามพ่อขุนเดียวกัน ร่วมสามัคคีจำนรร อยู่ในบ้านสุขใจ

โอ้ละหนอ..พ่อพายเรือมาส่ง ปล่อยเราข้ามลง ตรงฝั่งที่มีน้ำใส

ฝ่าคลื่นลม พายุโหมพัดเข้าใส่ ประคองให้เราพ้นภัย เริ่มชีวิตใหม่อีกครา

จำจากรามข้ามหัวเรือไป ตาหยาดไหลด้วยสายน้ำตา

ยกฝ่ามือขึ้นแทนคำลา กราบพ่อขุนตรงหน้า พ่อจ๋าลูกจะไม่ลืม



ลองฟังดูครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 22 ม.ค. 2550 (17:39)
และแล้วสัปดาห์แห่งการรับปริญญาก็จบลง สอนต่อได้ครั้งเดียว แล้วก็มีเทศกาลสอบซ่อมต่ออีกสองอาทิตย์ ไม่ได้สอนอีกเช่นเคย งานที่ฝากทิ้งไว้เป็นงานการบ้านนักศึกษาก็เลยไม่ต่อเนื่อง งานคณิตกับศิลปะมีมากส่งกันบ้างแล้ว สวยงามดีเชียวแหละ กำลังจะถ่ายรูปแล้วโชว์ให้ดูเร็ว ๆ นี้ อาจสัปดาห์หน้า เพราะนักศึกษายังไม่นำกล้องมาคืนให้



มีเรื่องขำ ๆ หลายเรื่อง เรื่องแรก คำสั่งของโจทย์ข้อหนึ่งบอกว่า "จงทำจำนวนต่อไปนี้ให้อยู่ในรูปอย่าง่าย" ก็บอกแล้วว่า อย่าง่าย ฉะนั้น ต้องทำให้อยู่ในรูปยาก ๆ ใช่ไหม 555



อีกข้อคำสั่งบอกว่า จงทำให้เป็นผลสำเร็จ แล้วก็มีข้อย่อย ๆ ข้อสุดท้าย

ทุกคนก็งงว่าให้ทำอะไร ก็เลยบอกไปว่า ก็เติมวงเล็บปิด ก็สำเร็จแล้ว 555 จริง ๆ แล้วพิมพ์ตกไปหลายตัวอีกษร



อาทิตย์ก่อนได้คุมสอบเป็นครั้งแรก มีนักศึกษามาสอบสองคนจากสี่คนในใบรายชื่อ ปรากฏว่าไม่ผ่านทั้งสองคน เฮ้อ... ข้อสอบของเราคงจะไม่ดี ต้องปรับปรุงคำสั่งให้ชัดเจน และระบุให้ชัดว่าให้เขียนตอบอย่างน้อยกี่บรรทัด นักศึกษาเขียนอธิบายสั้นมาก จนไม่รู้จะให้คะแนนจากประโยคไหน ถ้าเขียนมากขึ้นก็คงเพิ่มโอกาสการได้คะแนน (ถ้าไม่คิดผิดไปเสียก่อนนะ)



ข้อสอบข้อ 1 เป็นแบบนี้ เต็มสิบคะแนน

เรามักได้ยินเสมอว่า “คณิตศาสตร์เป็นนามธรรม” ให้ท่านอธิบายว่าคำกล่าวนี้หมายความว่าอย่างไร และถ้ามีคนบอกว่า “คณิตศาสตร์เป็นรูปธรรม” ท่านจะคัดค้านหรือไม่ อย่างไร จงชี้แจงเหตุผลของท่าน



ข้อ 2

การเชื่อมโยง เป็นทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์ที่สำคัญประการหนึ่ง ครูผู้สอนจะต้องช่วยนักเรียนให้มีความสามารถในการ ”เชื่อมโยงความรู้ต่าง ๆ ทางคณิตศาสตร์” และ ”เชื่อมโยงคณิตศาสตร์กับศาสตร์อื่น ๆ” ท่านเข้าใจแต่ละข้อความที่ขีดเส้นใต้ว่าอย่างไร จงอธิบายและยกตัวอย่าง ท่านจะจัดการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านนี้อย่างไรบ้าง จงอธิบาย



ข้อ 3

ถ้าท่านจะสอนเรื่อง การหาสูตรปริมาตรของทรงกลม ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ท่านจะจัดกิจกรรมการเรียนการสอนอย่างไร อธิบายให้ชัดเจนจนสรุปเป็นสูตร



ข้อ 4

ในการสอนสูตรปริมาตรของปริซึม ท่านคิดว่าจะจัดกิจกรรมการเรียนการสอนอย่างไร นักเรียนจึงจะเข้าใจและเห็นจริงว่า ปริมาตรของปริซึมเท่ากับพื้นที่ฐานของปริซึมคูณกับความสูงของปริซึม



ข้อ 5

จงอธิบายความรู้ความเข้าใจในเรื่อง ความรู้สึกเชิงจำนวน และความรู้สึกเชิงปริภูมิ ในด้านความหมาย และการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในชั้นมัธยมศึกษา



ข้อ 6

ในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ ท่านคิดว่าควรจัดโดยยึดแนวคิดของนักจิตวิทยาท่านใด จัดอย่างไร เพราะเหตุใดจึงยึดแนวคิดดังกล่าว



อืม.... มันก็ไม่ยากเท่าไร ถ้าอ่านหนังสือมาก็ตอบได้บ้าง ที่สำคัญต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง วันเสาร์นี้จะมีการสอบอีกวิชาหนึ่งที่เราออกข้อสอบ จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ เราเองก็จะต้องไปคุมสอบที่รามคำแหง 2 ซึ่งอยู่ที่บางนา ไม่เคยไปซะด้วย คงเป็นประสบการณ์ใหม่ที่น่าสนใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 25 ม.ค. 2550 (18:18)
เล่าเรื่องคุมสอบให้ฟัง



เมื่อถึงเทศกาลสอบ ทุกคนก็ไม่เป็นอันทำงาน เพราะมีหน้าที่คุมสอบนักศึกษา ทั้งอาจารย์ เจ้าหน้าที่ทุกคนมีหน้าที่นี้ ต้องช่วยกันเพราะนักศึกษามาก เราเองเลือกไปคุมสอบที่บางนาเพราะไม่เคยไป ไปเห็นแล้วก็รู้สึกแปลกตา มีสระน้ำอยู่ตรงกลาง เย็นสบายดี แต่ดูไม่ค่อยเหมือนมหาวิทยาลัยในความคิดเท่าไร ตึกใหญ่และห้องโถงใหญ่ มีทีวี และเก้าอี้เต็มไปหมด ดูจืด ๆ ไม่มีอะไรตื่นเต้น แล้วแบบนี้นักศึกษาจะสนุกกับการเรียนได้ยังไง สงสัยจริง ๆ



ทุกคนที่ไปคุมสอบที่บางนาจะต้องรีบมาขึ้นรถที่ราม1 หัวหมาก รถออก 8 โมงเช้าพอดี ใครมาไม่ทันก็ต้องตามไปให้ทันเอง การสอบช่วงเช้าเริ่ม 9 โมงหรือเก้าโมงครึ่ง ไปถึงก็ไม่มีเวลาทำอะไรมาก เลยซื้อขนมปังไปกิน ที่ต้องกินเพราะต้องกินยาหลังอาหาร ช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย



ในห้องที่คุมสอบมีเก้าอี้ 28 แถว แถวละ 34 คน เราได้คุมแถว 25 หน้าที่ก็ไม่มีอะไรมาก แจกข้อสอบ ตรวจหลักฐานว่าคนสอบเป็นตัวจริงแน่ แล้วรับข้อสอบคืน แค่นี้เอง



บอกแผนการของเราที่จะสมัครเป็นนักศึกษาให้เจ้าหน้าที่อีกท่านฟัง ได้รับคำแนะนำว่า หากเป็นนักศึกษา เขาก็จะไม่ให้มาคุมสอบนะ ... บางคนที่ไม่อยากคุมสอบก็ใช้วิธีสมัครเป็นนักศึกษา ก็แปลกดีเหมือนกัน



มีเรื่องน่าคิดหลายอย่างสัปดาห์นี้ ที่หน้ามหาวิทยาลัยมีชี้ทเอกสารสรุปเนื้อหาย่อและตัวอย่างข้อสอบขาย บางคนมาถึงก็ไปหาซื้อแล้วเอามานั่งอ่านก่อนเข้าสอบ แล้วจะสอบผ่านไหมเนี่ย เขากำลังล้อเล่นกับชีวิตไปวัน ๆ อีกประเด็นที่น่าสนใจ ช่วงนี้มีคนยกมือไหว้จำนวนมาก ทั้งตำรวจทหารก็ยกมือไหว้ ไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในชีวิตมาก่อน ก็คงเหมือนคนไข้ที่ยกมือไหว้หมอนั่นอง



สังเกตว่ามีนักเรียนมัธยมปลายมาเข้าสอบด้วย สงสัยไหม สอบถามได้ความว่า บุคคลใดก็ตามที่มีวุฒิมัธยมศึกษาตอนต้นสามารถสมัครเรียนแบบ non-credit ได้ น่าสนใจดี เดี๋ยวต้องไปตรวจสอบข้อมูลก่อน นี่แสดงว่า หากขยันจริง ๆ พอจบมัธยมศึกษาตอนปลาย แล้วสมัครเข้าเรียนต่อที่รามคำแหง ก็สามารถจบปริญญาตรีได้ในไม่กี่ปี โดยการเทียบโอนหน่วยกิตที่สะสมไว้ ... น่าจะเป็นอย่างนั้น



การสอบช่วงบ่ายเริ่มบ่ายสอง อาจารย์และเจ้าหน้าที่มีเวลาว่างและทางเลือกหลายทาง เขาจัดหนังมาฉายให้ชมที่ห้องฉายหนัง บางคนก็เข้าไปนั่งหลับพักสายตา ที่ชั้นสามมีคาราโอเกะไว้ให้ขยับลูกคอ มีอินเทอร์เน็ตชั่วโมงละสิบบาท และมีแพทย์ไว้บริการหากป่วยไข้ไม่สบาย และหากไม่พอใจที่จะอยู่ในรั้วหรือไม่มีอะไรทำจริง ๆ ก็อาจออกไปปากซอย มีห้างเล็ก ๆ และ Lotus ให้เดินเล่นเย็นแอร์ บางคนก็พักด้วยการชนแก้วกับเพื่อนฆ่าเวลา ถ้าจะอ่านหนังสือ ก็เข้าห้องสมุดของมหาวิทยาลัยได้


ห้วน ๆ สั้น ๆ แบบนี้ไปก่อนนะ ต้องกลับบ้านแล้ว ขอให้ทุกคนที่ขยันเรียนสอบผ่านสมตั้งใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 9 ก.พ. 2550 (14:15)
กลับมาสอนได้อีกครา หายไปนานทั้งอาจารย์และลูกศิษย์ งานช่วงนี้ก็ไม่มีอะไรมากแต่ก็ท่วมหัว ตรวจข้อสอบเรียบร้อยแล้ว จากสิบเจ็ดคน ผ่านสามคน เฮ้อ (ครั้งเดียว) ก็หวังว่า นักศึกษาที่เราสอนเอง จะมีร้อยละของการสอบผ่านสูงกว่านี้นะ ไม่งั้นคงได้ เฮ้อ หลายครั้ง



ข้อสอบที่ออกใหม่ พยายามปรับให้ง่ายลงกว่าเดิม แต่เน้นและพยายามเฟ้นความคิดของนักศึกษาออกมา ไม่มีท่องจำ ต้องเข้าใจและสร้างสรรค์เท่านั้นจึงจะสอบผ่านไปได้ ตั้งคะแนนผ่านไว้ที่ 50%



ช่วงที่หายไป ไม่ได้เขียนหลายอาทิตย์ ได้ปฏิบัติภารกิจที่ไม่เคยทำอีกแล้ว นั่นก็คือ การไปนิเทศ ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการสอนให้กับคุณครูที่อุทัยธานีและลพบุรี มีเวลาว่างก็ท่องเที่ยงบ้าง ที่อุทัยธานี ขอยืมมอเตอร์ไซต์อาจารย์ที่โรงเรียนแล้วก็ลุยไปวัดท่าซุง และท้องทุ่งนาแถวนั้น ไม่มีคนบนถนน ก็เลยถือโอกาสแหกปากตะโกนลั่น ปลดปล่อยอะไรบางอย่าง



เดินชมตลาดสดข้างริมน้ำสะแกกรัง ปลาตัวใหญ่มาก ๆ ชุมชนริมน้ำสะแกกรังดูแปลกตา อยากอยู่บนเรือนแพลอยน้ำสักอาทิตย์ ลืมเรื่องงาน และตกปลากิน คงสบายดี



ยังต้องไปอุทัยธานีอีกสามอาทิตย์ แล้วจะไม่ลืมเอากล้องไปถ่ายรูปมาให้ดู วันนี้เพิ่งถ่ายรูปงานส่วนหนึ่งที่นักศึกษานำมาส่ง หัวข้อ คณิตศาสตร์กับศิลปะ ใครสนใจอยากจะลองทำดูบ้างก็ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 12 ก.พ. 2550 (19:19)
สัญญาว่าจะเอารูปมาให้ดู มาแล้ว เช้าของวันอาทิตย์ที่ผ่านมา หมอกลงจัดมาก แต่ก็จางหายไปเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นเต็มที่ สอนไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไร รู้ตัวเองดี ต้องทำให้ดีขึ้นในครั้งต่อไป



เอางานไปนั่งทำด้วย แต่ก็ไม่นึกอยากแตะ ไปเที่ยวดีกว่าเรา ได้มอเตอร์ไซต์ของอาจารย์ที่โรงเรียนเป็นพาหนะในช่วงบ่าย อาจารย์แนะนำเส้นทางให้ขับเรียบแม่น้ำสะแกกรัง ทำตามนั้นเลย เรียบแม่น้ำ ผ่านทุ่งนา สวนป่า สวนผลไม้ พอไปถึงจุดตัดของเจ้าพระยาและสะแกกรังซึ่งเป็นทะเลสาบขนาดย่อม ก็บึ่งรถเรียบไปทางริมเจ้าพระยา ไปดูกระชังปลา หมู่บ้านจักสาน ตีมีด แวะซื้อชมพู่มาสามถุง หวานอร่อยดี ดูรูปกันเลย เลือกรูปที่ชอบที่สุดมาให้ดู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 31 17 ก.พ. 2550 (11:25)
โรงเรียนคือสถานบ้านความรู้

โรงเรียนคือที่อยู่แสนหรรษา

โรงเรียนคือแหล่งอบรมจริยา

โรงเรียนคือแหล่งพัฒนาคุณค่าคน



เห็นว่าสวยดี จดมาจากโรงเรียนที่อุทัยธานี ร้อยกรองสวย ๆ ก็ต้องมากับรูปสวย ๆ รูปนี้เป็นสวนหน้าบ้านของชาวบ้าน สะดุดตาด้วยต้นไม้สีเลือดหมู เบื้องหลังที่เห็นคือแม่น้ำเจ้าพระยา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 32 22 ก.พ. 2550 (09:30)
เมื่อวานเช้าคุมสอบวิชาที่สอน บ่าย ๆ หาที่พักอาศัยใหม่ซึ่งใกล้มหาวิทยาลัยมากกว่าเดิม เรียกว่า เดินข้ามถนนก็ถึงที่ทำงาน ถึงจะแพงกว่าเดิมนิดหน่อย แต่คำนวณค่าเดินทางที่ต้องไปกลับทุกวันแล้วก็พอกัน เพราะฉะนั้นอยู่ที่ใหม่ดีกว่า ใกล้ ๆ กันนั้นเอง เป็นคอนโดกำลังสร้างใหม่ อีกไม่นาน (พอรอได้) ฉันก็จะได้มีโอกาสย้ายเข้าไปอยู่



มาดูข้อสอบกันเลย (เลือกมาบางข้อ)

แนะนำด้วยความหวังดีก่อนทำข้อสอบ

ข้อสอบนี้ประเมินความรู้ความสามารถ และความคิดที่เป็นของตัวเองของนักศึกษา ขอให้พยายามเขียนตอบให้ได้มากที่สุด ชัดเจนที่สุด โดยควรยกตัวอย่างประกอบให้เข้าใจ

7. ครูคณิตศาสตร์จะใช้เหรียญบาท เหรียญห้าบาท เหรียญสิบบาท เป็นสื่อการเรียนรู้ในเนื้อหาเรื่องใดได้บ้าง จงยกตัวอย่างและอธิบายกิจกรรมการเรียนการสอนที่ใช้เหรียญดังกล่าวนี้

8. พื้นที่ของวงกลมมีสูตรว่า จงลำดับขั้นตอนการอธิบายที่มาของสูตรนี้ให้คุณยายฟัง

9. ขณะที่ครูกำลังสอนเรื่องทฤษฎีบทพีทาโกรัส เด็กคนหนึ่งยกมือถามว่า “เรียนทฤษฎีนี้ไปเพื่อประโยชน์อันใดหรือครับครู” ขอถามว่า เด็กที่ถามนี้เป็นเด็กชายหรือเด็กหญิง และถ้าท่านเป็นครู ท่านจะตอบเด็กคนนี้ให้เข้าใจคล้อยตามความคิดอย่างไรบ้าง อธิบาย

10. ถ้าท่านได้มาเข้าชั้นเรียน จงอธิบายถึงสามสิ่งสำคัญที่ได้เรียนรู้และจะนำไปใช้เมื่อท่านเรียนจบไปเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ และถ้าท่านศึกษาด้วยตนเองอยู่ที่บ้าน จงอธิบายถึงสามสิ่งสำคัญที่ท่านได้เรียนรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนคณิตศาสตร์

ได้ลองอ่าน ๆ คำตอบของนักศึกษาดูบ้างแล้ว คงจะผ่านกันทุกคน แต่ใครจะได้เกรดอะไรกันนั้น คงต้องรอก่อน งานที่ค้างอยู่ยังมีเพี้ยบ...



รูปข้างล่างเป็นสื่อการสอนง่าย ๆ ที่ทำจากกล่องแบรนด์ ใช้สอนเรื่องความน่าจะเป็น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 33 22 ก.พ. 2550 (10:34)
วันก่อนไปนิเทศการสอน คุณครูสอนเรื่องการแก้สมการ

x + 7 = 18

x + 7 - 7 = 18 - 7

x = 11



กำลังเครียด ๆ อยู่ก็บังเอิญนึกการแก้สมการขำ ๆ ได้



3x = 38

x = 8



จากนั้นก็สงสัยว่า การแก้สมการขำ ๆ แบบนี้จะให้คำตอบที่ถูกต้องในบางครั้งได้หรือไม่

ลองคิดดูนะ



ถ้าเครียดมากก็กินนี่เลย รับรอง ถ้าไม่หายเครียด ก็อร่อยเท่านั้นเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 34 12 มี.ค. 2550 (17:26)
เดือนนี้เป็นเดือนสอบไล่ของภาคการศึกษา 2/2549 ไปคุมสอบที่ราม2 บางนาอีกเป็นครั้งที่สอง คร่าวนี้นานกว่าเดิม ไปกันครึ่งเดือนเลย ตื่นเช้า มาขึ้นรถ แจกข้อสอบ เก็บข้อสอบ เวลาว่างก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน คิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อยเปื่อย ช่วงพักเที่ยง เดินสำรวจตลาดแถวนั้น เข้าห้องสมุด และไปกับเพื่อน ๆ ตามที่เขาจะชวนไป สนุกดีเหมือนกัน ได้รู้จักเพื่อน ๆ พนักงานมากขึ้น อย่างน้อยก็รู้ว่าแต่ละคนคุยเก่ง และหน้าตาเด็กกันทุกคน :)



ตรวจข้อสอบเสร็จไปวิชาหนึ่งแล้ว ให้ G หมายถึง 4 ไปหลายคน มีสองคนที่ไม่ให้ผ่าน ได้พูดคุยและอธิบายแล้วว่าที่ไม่ให้ผ่านเพราะอะไร นักศึกษาก็เข้าใจและยอมรับ ส่วนอีกวิชาหนึ่ง ยังไม่ได้รับข้อสอบกลับคืนมา



จากคำถามที่ว่า

ถ้าท่านได้มาเข้าชั้นเรียน จงอธิบายถึงสามสิ่งสำคัญที่ได้เรียนรู้และจะนำไปใช้เมื่อท่านเรียนจบไปเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ และถ้าท่านศึกษาด้วยตนเองอยู่ที่บ้าน จงอธิบายถึงสามสิ่งสำคัญที่ท่านได้เรียนรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมการสอนคณิตศาสตร์



ได้รับคำตอบเชิงบวกที่อ่านแล้วชื่นใจอยู่หลายประโยค ทำให้มีกำลังใจที่จะสอนให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก เช่น เขาจะนำสิ่งที่ได้เรียนรู้จากผู้สอนไปใช้เมื่อเขาเป็นครู เขาได้เพื่อนในวิชานี้ ในขณะที่วิชาอื่นที่ลงเรียน ไม่ได้เพื่อนเลย เขากล้าแสดงออกมาขึ้น มั่นใจมากขึ้น ซึ่งก็ตรงกับความคาดหวังที่ตั้งไว้



รูปข้างล่างคือรูปห้องสอบ ที่ราม2

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 35 14 มี.ค. 2550 (18:24)
วันนี้เป็นวันสำคัญทางคณิตศาสตร์ วันนี้เป็นวัน ทั่วโลกฉลองวันนี้กัน ก็ 3.14 โดยประมาณ 3 คือ มีนาคม และ 14 ก็วันนี้นั่นเอง วันนี้มีกิจกรรมสนุก ๆ มากมายที่จัดขึ้นในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยในหลายประเทศ ยกเว้นประเทศไทย น่าเสียดายว่า วันสำคัญนี้ดั้นมาตรงกับช่วงสอบและปิดภาคเรียนของไทย



มีเรื่องจากที่คุมสอบมาเล่า นักศึกษาที่มาสอบมีมาแปลก ๆ หลายรูปแบบ ผู้ชายต้องใส่กางเกงมาสอบแม้บางคนผมจะยาวสวยกว่าผู้หญิงมาก ห้ามใส่กระโปรงมาสอบนะ เช้านี้ ในแถวของเราเองแหละ ดูแวบแรกก็ผู้หญิงแน่นอน แนะ! มาสบตาให้อีก พอไปตรวจบัตรประชาชน ไหงเป็นนายไปได้ แบบนี้ก็เลยต้องแจ้งหัวหน้าตึกที่คุมสอบทราบ เฮ้อ... ผู้หญิงใส่กางเกงผิดระเบียบการสอบ ผู้ชายใส่กระโปรงผิดระเบียบการสอบ ... ส่วนตัวแล้วไม่ค่อยเห็นด้วยกับระเบียบข้อนี้นัก



ได้คุยกับคุณพี่ข้าง ๆ แถวติดกัน การสอบทุกครั้งจะต้องมีเรื่องแปลก ๆ เช่น นักศึกษาหญิงไม่สวมเสื้อชั้นในมาสอบ นักศึกษาชายใส่กระโปรงมาสอบเพราะใส่กางเกงยังไม่ได้ เพิ่งผ่าตัดมา จริง ไม่ได้โม้ มีแม้กระทั้งเสียชีวิตในห้องสอบเพราะหัวใจวาย (คงจะตกใจที่ข้อสอบยากมาก ) ฯลฯ



เช้าผ่านไป บ่ายแสนง่วงเข้ามา บ่ายนี้เกิดเรื่องอีก นักศึกษาคนหนึ่งแจ้งว่าชายคนหนึ่งในแถวของตนอาจกำลังทุจริตการสอบ เราก็ไม่รู้ทำยังไง ก็เลยแกล้งเดินไปใกล้ ๆ ชายแถวนั้น นั่งลงข้างหลังคนที่สงสัย แกล้งนั่งอ่าน กลิ่นฟาง ของกฤษณา อโศกสิน และก็พบสิ่งไม่ชอบมาพากลจริง ๆ นึกอยู่นานว่าจะทำยังไง จะหน้าแตกไหมถ้าดูคนผิด ในที่สุดก็ต้องสวมหัวใจเสือเดินเข้าไปถามว่าขอดูบัตรประจำตัวอีกครั้ง และก็ขอดูว่าอะไรอยู่ใต้ข้อสอบ พบไม้โปรฯสองอันวางอยู่ พลิกดูก็ปรากฎว่า เฮ้อ มีกระดาษเขียนย่อความติดกาวกับไม้โปรฯ ตัวเล็กมาก ขนาดฟอนต์น่าจะประมาณลูกมด ไม่รู้อ่านเห็นได้ยังไง ทั้งคนตรวจและนักศึกษาหน้าซีด พร้อมกัน เพราะไม่รู้จะทำยังไง ตั้งสติแล้วก็บอกให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนเดินไปแจ้งให้หัวหน้าตึกทราบ นักศึกษาคนดังกล่าวจะต้องถูกพักการเรียนชั่วคราว



ตื่นเต้นจัง



เรื่องตื่นเต้นในชีวิตกำลังเกิดขึ้นเรื่อย ๆ เราสร้างมันขึ้นมาบ้าง เกิดขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจบ้าง แล้วจะมาเล่าให้ฟัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 36 16 มี.ค. 2550 (08:08)
มีรูปตัวอย่างกิจกรรมสนุก ๆ จากวัน มาให้ดู ทำขนมพายมากินกัน หรือเอาขนมพายละเลงหน้าอาจารย์ หรือจะทำผม ก็ดูน่าสนุก ถ้าจะทำแบบไทย เราก็คงมาแข่งพายเรือกัน หรือถ้าไม่พายจะเอาเท้าราน้ำก็คงได้



เมื่อวานเพิ่งรู้ว่า คนที่เราไปจับทุจริตได้ เขาเป็น ร.ต.อ. จับได้ในวิชากฎหมาย แบบนี้เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเลย เล่นกับตำรวจซะแล้วเรา ... แต่ก็นั่นแหละ เขาคงเข้าใจว่าเราทำตามหน้าที่ของเรา ตอนพูดกับเขาก็พูดแบบสุภาพนิ่มนวลที่สุดแล้วเพื่อไม่ให้ตกใจหรือโกรธ



วันก่อนอีกเหมือนกันเซ่อซ่า เอาหน้าแข้งไปจูบบันไดซะงั้น เลือดกระฉูด แถวยังมาปวดหัวหนักอีก เฮ้อ ...



เช้านี้เดินผ่านคนแบกของขาย นั่นห่ออะไร ห่ออยู่ในใบไม้ชนิดหนึ่ง จำคนขายได้ เลยซื้อมา 5 ห่อ 20 บาท ให้ทายก่อน ว่าใบอะไร และห่ออะไร แล้วจะกลับมาเฉลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 37 11 เม.ย. 2550 (17:26)
เฉลย ในห่อใบบัวคือข้าวหมาก เคยกินไหมเอ่ย



เปิดเทอมภาคฤดูร้อนแล้วเมื่อวันที่ 9 เมษา นักศึกษาหายตัวไปไหนไม่ต้องสงสัย คงกลับบ้านไปกราบผู้อาวุโสตามธรรมเนียมปีใหม่แบบไทย อาทิตย์หน้าคงจะกลับมา สัปดาห์นี้ก็สอนไปก่อน สองคนบ้าง สามคนบ้าง



มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับการไปต่างจังหวัด กลับบ้านที่ประจวบฯ เข้าไร่หนึ่งวันช่วยตัดสับปะรด ราคาดีมากกิโลกรัมละ 5 บาทกว่า ยามที่มีผลผลิตน้อยราคาก็สูงขึ้น ยามใดที่ผลผลิตล้นตลาดก็เจ๊ง เช่นเมื่อปีก่อน รัฐบาลต้องช่วยซื้อสับปะรดที่ล้นตลาดแล้วนำไปเททิ้งกับพื้นแล้วขายถูก ๆ ให้กับผู้เลี้ยงสัตว์เพื่อนำไปให้สัตว์กินเป็นอาหาร ตั้งแต่เกิดมายังไม่เห็นใครปลูกสับปะรดแล้วรวยกันได้สักคน ชีวิตหนอชีวิต... แดดร้อนมาก ๆ ผิวหนังที่แขนทั้งสองข้างลอกเป็นขุย ๆ ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วแต่ความดำของผิวก็ยังอยู่ให้เห็นอย่างนั้น



ไปเยี่ยมพี่สาวและครอบครัวที่ร้อยเอ็ด หลาน ๆ ทั้งสามคนสบายดี ไม่ซนมาก หลาน ๆ ชอบมาเล่นด้วย เกาะแข้งเกาะขา เจ้าตัวเล็กสี่เดือนยังพูดไม่ได้ แต่ก็เล่นน้ำลายให้ดู น่ารักจริง ๆ น้าอยากให้หนูโตไว ๆ จะได้คุยกัน น้าจะช่วยสอนคณิตศาสตร์ให้หนูด้วย ในภาพคือหลานสาวสี่เดือนใส่เสื้อที่น้าซื้อไปฝาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 38 11 เม.ย. 2550 (17:47)
ไปร้อยเอ็ดครั้งใด มักไม่ค่อยได้ออกไปไหน เล่นกับหลาน ๆ อยู่แต่ในบ้านซึ่งเป็นคลีนิกหมอ คนไข้เดินเข้าเดินออก แทบนับคนได้ หมอใหม่ก็อย่างนี้แหละ ยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก คนไข้ยังไม่ติด ช่วงนี้ดีขึ้นกว่าเมื่อปีก่อนมาก เพราะวันที่ไปมีคนไข้มาไกลจากกาฬสินธุ์เพื่อมาหาหมอ



แต่ไม่ได้ตรวจทันทีหรอกนะ เพราะสวนทางกัน วันนั้นหมอออกไปกาฬสินธุ์ พอดีหลาน ๆ กำลังสนใจไดโนเสาร์ตามประสาเด็ก เลยได้ติดไปชมพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ที่ภูกุ้มข้าว ในเขตอำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ โชคดีมากเพราะศูนย์ไดโนเสาร์แห่งใหม่ใหญ่โตเพิ่งสร้างเสร็จและเปิดให้เข้าชมฟรี วันที่ไปถึงเป็นการเปิดให้เข้าชมฟรีเป็นวันสุดท้าย ... ก่อนที่จะเก็บค่าบัตรผ่าน น่าเสียดายอยู่อย่างที่ร้านขายของที่ระลึกยังไม่เปิดบริการ



เด็ก ๆ ชอบใจกันมาก วันหลังมากันอีกนะ ขอเชิญชวนทุกท่าน



คำขวัญของจังหวัดกาฬสินธุ์คือ ฟ้าแดดสูงยาง โปงลางเลิศล้ำ วัฒนธรรมผู้ไทย ผ้าไหมแพรวา ผาเสวยภูพาน มหาธารลำปาว ไดโนเสาร์ สัตว์โลกล้านปี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 39 11 เม.ย. 2550 (18:44)
ก่อนถึงภูกุ้มข้าว มีป้ายให้ ระวังไดโนเสาร์ข้ามถนน

รูปจาก http://gotoknow.org/blog/myelearning/67719

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 40 11 เม.ย. 2550 (18:47)
มีรูปถ่ายหลายรูปน่าสนใจ และที่น่าสนใจอีกรูปคือรูปนี้ ผู้พบรอยตีนไดโนเสาร์ ใครรู้จักชื่อเด็กสองคนนี้บ้าง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 41 11 เม.ย. 2550 (19:00)
เล่าเรื่องสุพรรณบ้าง มีคนรู้จักอยู่ที่อำเภอบางปลาม้า กลับจากร้อยเอ็ดถึงหมอชิตเช้าตรู่ก่อนอาทิตย์ขึ้น จากหมอชิตมีรถต่อไปสุพรรณ สะดวกดีมาก เมื่อไปถึงบ้าน ข้าวเขียว ๆ ในทุ่งทำให้รู้สึกว่ากำลังอยู่อีกโลก ข้าวส่วนหนึ่งล้มระเนระนาดเนื่องจากฝนหนักเมื่อวันก่อน น่าสงสารข้าวพวกนี้เพราะมันจะล้มอยู่อย่างนั้นตลอดไป



ที่บ้านกำลังทำกับข้าว กินจนอิ่มพุง ทั้งผักลวก ที่กินมากคือมะระลวก น้ำพริกกะปิใส่แมงดาด้วยนะ กลิ่นหอมเชียว ในครัวมีปลาแห้งแขวนอยู่ ฟักทองอีกลูก และมะม่วง



ชนบท ชนบท ชนบท ... ฉันอยากกลับสู่ชนบท หนีจากโลกที่แสนวุ่นวาย (ชั่วคราวก็ยังดี)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 42 12 เม.ย. 2550 (18:22)
กลับมาถึงกรุงเทพฯแล้ว ไปงานหนังสือวันสุดท้าย ได้หนังสือมาหลายเล่ม ที่อยากแนะนำก็เป็นหนังสือชีวิตของนักคณิตศาสตร์รามานุจัน ชื่อหนังสือ รามานุจัน อัจฉริยะไม่รู้จบ แปลจาก The Man Who Knew Infinity ซึ่งเขียนโดยโรเบิร์ต คานิเกล (Robert Kanigel) คนแปลคือ นรา สุภัคโรจน์ จำได้ไหม นราแปลหนังสือ ผู้ชายที่หลงรักตัวเลข (The Man Who Loved Only Numbers) มีความหลังกับหนังสือทั้งสองเล่ม จำได้ว่าพบหนังสือของ Robert ในห้องสมุดของ math institute ใน Budapest ช่วงปี 96-97 ตอนนั้นไปเรียนคณิตศาสตร์อยู่ที่นั่น จำได้ว่าอ่านแล้ววางไม่ลง ที่ math institute มีรูปของ Erdos ติดที่ฝาผนัง พอรู้ว่าเป็นใครก็ดีใจที่จะได้เจอตัวจริง แต่โชคไม่ดีเลย ท่านเสียชีวิตก่อนที่จะได้พบเพียงไม่กี่วัน ปกติท่านจะมาบรรยายให้นักศึกษาฟังทุกปี ในงานศพของท่านมีนักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงมากันมาก เช่นที่จำได้คือ Ronald Graham และ Vera Sos ยังตื่นเต้นอยู่เลยกับงานวันนั้น จำได้อีกว่าถ่ายรูปไว้หนึ่งรูป แต่ไม่รู้เก็บไว้ที่ไหน จะต้องหาให้เจอสักวัน





เล่มต่อมาเป็นหนังสือภาษาลาว โดราเอมอน เล่ม 1 และ 2 เล่มละ 60 บาท พิมพ์ครั้งที่ 1 ซะด้วย จำได้ว่าเคยซื้อฉบับภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษไว้ ต้องไปค้นอีกตามเคยว่าเก็บไว้ที่ไหน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 43 13 เม.ย. 2550 (13:27)
ปกหนังสือที่แนะนำไว้เมื่อวาน ถ้าเห็นที่ไหนแล้วอย่าลืมหยิบเปิดอ่านนะ



วันนี้วันสงกรานต์ ถนนโล่ง เข้ามาทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับการอบรมครูที่จะมาถึงในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เว็บไซต์แนะนำสำหรับวันนี้คือเว็บของสมาคมคณิตศาสตร์แห่งประเทศไทย http://www.math.or.th/ โฉมใหม่ น่าตื่นเต้นชวนติดตาม



อีกเว็บ http://www.bicycleworld.multiply.com/ เว็บนี้เป็นเว็บของอาจารย์ท่านหนึ่งที่วางแผนจะขี่จักรยานรอบโลก พบท่านในงานหนังสือ อาจารย์นำโปสการ์ดสวย ๆ มาขายเป็นทุนสำหรับขี่จักรยาน รูปในโปสการ์ดสวยมาก ถ่ายจากไทย ลาว จีน และเวียดนาม ระหว่างทางที่ขี่จักรยานอยู่สามเดือน โปสการ์ดแต่ละใบมีอักษรเบลล์ด้วย ใครสนใจก็ช่วยอุดหนุนกันด้วย ทั้งโปสการ์ดสวย ๆ และหนังสือของอาจารย์ที่วางแผงแล้ววันนี้



หนังสืออีกเล่มที่จะแนะนำ เดิน...สู่อิสรภาพ ของอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ คนนี้เดินเท้าจากเชียงใหม่ถึงบ้านเกิดที่เกาะสมุย โดยไม่พกเงินไปเลย ทำเพื่ออะไร ได้บทเรียนชีวิตอย่างไร เป็นหนังสือที่ต้องอ่าน



เมื่อไม่นานนี้ สารคดีในทีวี มีคนหนึ่งพายเรือเลาะชายฝั่งทะเลไทย อีกคนพายตามลำโขง พายตามน้ำเจ้าพระยาก็น่าจะคงมีคนเคยทำมาแล้ว การค้นพบตัวตน ขัดเกลาความรู้สึกของตนเองไปตามเส้นทางและวิธีการเดินทางที่เลือกแล้ว น่าสนุกดีออก คุณว่าไหม ส่วนผมนะหรือ ยังไม่ได้หยุดเดิน แม้จะเดินมาบ้างแล้ว วันนี้แม้เหนื่อยแต่ขอยกคำเขียนจากโปสการ์ดที่ซื้อไว้มาเป็นคำตอบให้ตัวเองก็แล้วกัน



I am still not all I should be, but I am focusing all my energies on this one thing: forgetting the past and looking forward to what lies ahead... สวัสดีปีใหม่

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 44 1 พ.ค. 2550 (15:19)
ช่วงที่หายไปสามสี่อาทิตย์นี้ ไปลพบุรี อบรมครูที่นั่น มีเวลาว่างช่วงเย็น เช่ารถมอเตอร์ไซต์ไปเที่ยวเองตามเคย แวะนั่งกิน homemade bakery ชื่อร้าน ... นึกไม่ออก แต่มีคำว่า live บนถนนหลักที่มุ่งหน้าออกเมืองก่อนถึงbigc ร้านอยู่ซ้ายมือติดกับอู่ซ่อมรถ คนให้เช่าแนะนำให้ไปดูค้างคาวบินออกจากถ้ำตอนหกโมงเย็น บึ่งรถออกไปแต่ก็ไม่ทันเห็นค้างคาว ได้แต่ภาพสวย ๆ ของลพบุรีกลับมา



รถไฟไปลำปางมาถึงตอนสี่ทุ่มกว่า เลยทำให้มีเวลาเดินโต๋เต๋อยู่แถว ๆ สถานีรถไฟ เดินหาร้านอาหารเย็น เดินอยู่นานจนมาเจอร้านน่ารัก ๆ ชื่อว่า blooming ห่างจากสถานีนิดเดียว รถไฟมาถึงก็กระโดดขึ้นเตียงนอนทันที เจ็ดโมงกว่า ๆ ก็คงถึงลำปาง



ขี่รถขึ้นไปบนเขาตะกร้าทองที่อยู่ขวามือในรูป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 45 1 พ.ค. 2550 (15:34)
หลับสนิทบนรถไฟ คงจะเที่ยวเหนื่อยไปหน่อย รถไฟมาถึงลำปางช้ากว่ากำหนด แต่ก่อนแปดโมงเช้าก็ถึง ไม่ได้มาบ้านเพื่อนนานมากกว่าสิบปีแล้ว เจ้าบ้านพาไปเที่ยวที่ อินทราเอาท์เลท ซึ่งจำหน่ายผลิตภัณฑ์เซรามิกมายาวนานกว่า 30 ปี ที่นี่เองที่ได้พบชามตราไก่ขนาดยักษ์ ขึ้นไปถ่ายรูปข้างบนได้ ที่ชอบสุด นี่เลย ไอเดียแจ๋วมาก กาน้ำที่วางเรียงกันเป็นพีระมิด และมีคำถามว่า พีระมิดนี้ประกอบด้วยกาน้ำทั้งหมดกี่ใบ ใครคิดไม่ออก ก็ต้องไปเยี่ยมชมที่นี่กันเอง อย่าลืมไปนะ และที่ไหนมีอะไรน่าสนใจแบบนี้ ก็บอกมาได้เลย แล้วจะตามไปดู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46 1 พ.ค. 2550 (15:48)
อาทิตย์ก่อนไปช่วยอบรมครูที่สมาคมคณิตศาสตร์ฯ คุณครูสนใจเรื่องเทสเซลเลชันกันมาก วันหยุดที่จะถึงนี้ก็มีอบรมครูโรงเรียนเทศบาลที่จังหวัดตาก กลางเดือนก็ต้องไประยองประชุมครูโรงเรียนสาธิต จะเป็นคนนำทีมครูคณิตประเมินการเรียนการสอน แล้วเดือนหน้าก็มีคิวไปอบรมครูประถมที่ตราด จังหวัดตราดยังไม่เคยไป จะเจออะไรที่เป็นคณิตศาสตร์บ้างหรือเจอขนมอะไรอร่อยบ้าง ต้องรอดู



ชีวิตยังเดินทางต่อไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 47 11 พ.ค. 2550 (17:48)
อีกอาทิตย์เดียวจะมีสอบภาคฤดูร้อนแล้ว นักศึกษาที่มาเรียนภาคฤดูร้อนมีไม่กี่คน ถ้าเหลือคนเดียวบางครั้งก็ให้มาเรียนที่ห้องพักอาจารย์ ข้อสอบออกเตรียมไว้แล้ว กำลังจ้องอยู่อย่างละเอียดเพราะเกรงว่าจะยากเกินไป ที่ยากเพราะคำตอบจะต้องออกมาจากสมองส่วนสร้างสรรค์ ไม่ใช่จากส่วนจำ รอให้สอบเสร็จแล้วจะเอามาลงให้



ช่วงนี้เตรียมตัวหลายอย่าง เทอมหน้าจะได้สอนนักศึกษาปริญญาโทภาคพิเศษด้วย ช่วยสอนบางครั้งร่วมกับอาจารย์ท่านอื่น รวมถึงคณบดีด้วย ตื่นเต้นเหมือนกัน เพราะนักศึกษาปริญญาโทคงไม่เหมือนกับนักศึกษาปริญญาตรีแน่ ๆ ยังไงก็ต้องรับมือไหม



คอมพิวเตอร์ติดไวรัสเต็มไปหมด เครื่องช้าลง ก็เลยต้องให้ช่างแก้ไขให้ ต่อไปนี้จะศึกษาเรื่องไวรัสให้มากขึ้น จะได้จัดการปัญหาได้ด้วยตัวเอง



ข้อมูลที่เป็นไฟล์เอกสารต่าง ๆ ที่สะสมไว้ตั้งแต่สมัยเรียนมีมากจนหลงลืมว่าอะไรอยู่ตรงไหน กำลังพยายามจัดการข้อมูลให้เป็นหมวดหมู่ เพื่อจะได้เรียกหามาใช้งานได้สะดวกขึ้น จัดไปจัดมาก็ไปเจอเอกสารสำคัญหลายชิ้น เจอวิทยานิพนธ์ที่ทำไว้เมื่อหลายปีก่อนด้วย ลองค้นฐานข้อมูลของมหาวิทยาลัย ยังไม่มีข้อมูลที่ออนไลน์อ่านได้ทั้งเล่ม ค้นดูจากฐานข้อมูลหอสมุดแห่งชาติ ก็ยังไม่พบว่ามีในตู้ ถ้างั้นจะขอนำมาลงไว้ให้อ่านกันที่นี่เลย เป็นความภูมิใจที่สุดของการเป็นนักศึกษา งานชิ้นนี้ได้รับรางวัลวิทยานิพนธ์ระดับดีมากของคณะ ทำไมถึงได้รางวัล ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน กลับมาอ่านอีกครั้ง ได้แต่อมยิ้มให้กับความพยายาม กับภาษาที่เขียน และกับโลห์รางวัลที่ไดรับมา



เริ่มจากบทที่ 1

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 48 14 พ.ค. 2550 (11:51)
วันก่อนนั่งทำงานและเล่นเน็ทอยู่จนค่ำ เดินลงจากตึกมืด ๆ น่ากลัวเหมือนกัน ช่วงนี้ใกล้สอบ จะเห็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยมากขึ้น ทุกที่ที่มีแสงไฟ เช่น ตามทางเดิน จะมีนักศึกษายกเก้าอี้มานั่งจับจองดวงไฟ เก้าอี้กับแสงไฟ เท่านี้ก็เพียงพอที่จะอ่านหนังสือได้ ไม่ได้หยุดถามว่าพวกเขาจะอ่านกันไปถึงกี่ทุ่มกี่ยาม สงสัยอยู่ว่ายามจะมาไล่ให้ออกจากรั้วหรือไม่



วันนี้สอนภาคฤดูร้อนวันสุดท้ายแล้ว อาทิตย์หน้าก็จะเป็นเทศกาลคุมสอบ



มาอ่านบทที่ 2 ต่อ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 49 22 พ.ค. 2550 (16:30)
คุมสอบกลับมาแล้ว ครั้งนี้ไม่ได้คุมแถวเหมือนครั้งก่อน แต่ได้เป็นกองกลาง นับ ส่ง และรับข้อสอบคืนจากเจ้าหน้าที่ประจำแถวอีกต่อหนึ่ง



ต่อไปนี้เป็นข้อสอบล่าสุดที่ออกไว้

2. สิ่งที่อยู่รอบตัวถือเป็นสื่อการเรียนรู้ได้ทั้งสิ้น ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นคน สัตว์ พืช สิ่งของ สถานที่ เหตุการณ์ หรือกิจกรรม ดังนั้น ห้องสอบนี้และทุกสิ่งทุกอย่างในห้องสอบนี้ก็เป็นสื่อการเรียนรู้ด้วย จงยกตัวอย่างการจัดการเรียนการสอนคณิตศาสตร์มา 1 หัวข้อ (หัวข้อใดก็ได้) ซึ่งใช้ห้องสอบนี้เป็นสื่อการเรียนรู้ อธิบายให้เข้าใจตามลำดับขั้น

3. จงออกแบบสื่อการเรียนรู้ และบอกวิธีการใช้เพื่ออธิบายให้ผู้เรียนเข้าใจว่าทำไม


4. การสอนคณิตศาสตร์ให้ประสบความสำเร็จ ผู้สอนต้องรู้จักใช้ศิลปะการสอน ทักษะการสอน และวิธีการสอนแบบต่าง ๆ เป็นอย่างดี จงอธิบายให้เห็นภาพเหตุการณ์ในห้องเรียนช่วง 15 นาทีแรกเมื่อท่านเข้าไปจัดการเรียนการสอนในหัวข้อทฤษฎีบทพีทาโกรัส (สมมติว่าผู้เรียนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี)



อ่านบทที่ 3 ต่อนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 50 22 พ.ค. 2550 (16:40)
ไประยองมาเมื่อสัปดาห์ก่อน แม้ไม่ได้แตะน้ำทะเลหรือขย้ำทรายสักเม็ด แต่ก็ยังมีสิ่งที่ประทับใจ สวนผลไม้ที่แวะไปเที่ยว ชื่อว่า สวนยายดา (เพี้ยนมาจาก ยายด่า) จ่าย 80 บาทแล้วก็กินผลไม้ได้ไม่อั้น ทั้งทุเรียน เงาะ มังคุด และลองกอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 51 22 พ.ค. 2550 (16:47)
บทที่ 3 สั้นไป คงอ่านจบแล้ว ให้บทที่ 4 ไว้อ่านต่อเลยนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 52 28 พ.ค. 2550 (18:14)
วันนี้เริ่มสอนวันแรก เป็นวิชาสัมมนาการสอน มีนักศึกษา 9 คน ลดลงไปมาก จากที่เทอมก่อนมีถึงกว่า 20 คน นักศึกษาคนหนึ่งเล่าว่า เด็กคุยกันเสียงดัง จึงนำไม้เรียวมาเคาะโต๊ะเพื่อให้เงียบ แค่นี้ก็รู้แล้วว่า มีประเด็นที่ต้องคุยกันในวิชานี้อีกมาก



ที่ห้องทำงานมีชั้นวางหนังสือใหม่ ซื้อมาจาก index living mall ไม่แพงและประกอบง่าย ที่สำคัญ สีสดสะดุดตา กำลังพยายามจัดระเบียบห้องทำงานให้เรียบร้อยสวยงาม คงอีกสักพัก เพราะมีของและหนังสือมาเพิ่มอยู่เรื่อย ๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 53 31 พ.ค. 2550 (17:36)
อ่านบทที่ 5 ต่ออีกนิด



วันนี้เป็นวันหยุดแต่ก็ไม่ได้หยุดพักกะเขา เพื่อนเก่าโทรมาปลูกแต่สาย บอกว่าให้ไปหาหอพักให้หน่อย จะมาเรียนต่อปริญญาเอกที่มหิดล เมื่ออาทิตย์ก่อนเพิ่งมาสัมภาษณ์ อาทิตย์หน้าจะเริ่มเรียนกันแล้ว มันด่วนจี๋ขนาดนั้น



ดีจัง ไม่ต้องสอบข้อเขียน สนใจจะเรียนก็มาสัมภาษณ์ แล้วก็มาเรียนกันได้เลย แต่มีข้อแม้นะ เพราะถ้าหนึ่งเทอมผ่านไป ยังไม่ก้าวหน้า ต้องกลับบ้านมือเปล่าทันที จะว่าท้าทายก็ท้าทาย จะว่าโหดก็โหด



วันนี้เหงื่อตกไปเยอะ เพราะเดินหาอยู่หลายกิโลเมตร แต่ก็ได้แล้วในที่สุด ไปได้แถว ๆ กรมประชาสัมพันธ์โน่น เดินออกจากซอยไกลหน่อยนะเพื่อน



วันอาทิตย์นี้จะได้สอนนักศึกษาปริญญาโทแล้วเป็นครั้งแรก ยังเตรียมเอกสารไม่พร้อมเลย ไปทำงานต่อดีกว่า แล้วค่อยมาเล่าให้ฟัง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 54 3 มิ.ย. 2550 (15:15)
ตรวจข้อสอบสองวิชาที่สอบไปเมื่อกลางเดือนก่อนเสร็จแล้ว เป็นสองวิชาที่สอนช่วงภาคฤดูร้อนที่ผ่านมา วิชาแรกสอบผ่าน 1 คน จาก 1 คนที่มาเรียน อีกวิชามาสอบ 14 ผ่าน 4 คน ข้อสอบที่สร้างขึ้นต้องปรับใหม่ทุกครั้ง ท้าทายดีแท้



บางวิชาที่จัดสอนกันในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ หลาย ๆ วิชาก็มีจุดอ่อนเรื่องข้อสอบ เพราะไม่ได้เปลียนแปลง บางครั้งจะเหมือนข้อสอบเก่าที่บริษัทเอกชนนำไปพิมพ์ขาย ก่อนเข้าสอบจะเห็นนักศึกษาเกือบทุกคนถือเอกสารปกสีแดง ๆ ซึ่งไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเอกสารข้อสอบเก่าและสรุปย่อที่ซื้อมา แทบไม่เห็นใครอ่านหนังสือเรียน



มหาวิทยาลัยกลัวเรื่องข้อสอบรั่วมาก การคุมสอบในบางวิชาจึงต้องเข้มงวดเรื่องจำนวนเอกสารข้อสอบที่รับไปและส่งคืน เข้มงวดเรื่องการใช้โทรศัพท์และคอมพิวเตอร์ของผู้คุมสอบด้วย ระหว่างตึกสอบจะมีเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยเดินตรวจตรา ทั้งอย่างเปิดเผยตัวและแบบไม่เปิดเผยตัว ลึกลับน่าดู คนเหล่านี้มีชื่อเรียกว่า scot ย่อมาจาก Scotland Yard :)



จบบทที่ 5 แล้วก็ภาคผนวก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 55 3 มิ.ย. 2550 (15:34)
ภาคผนวกใหญ่มาก จึงไม่สามารถลงให้อ่านได้ ดูเอกสารอ้างอิงไปพลางก่อน เดี๋ยวจะพยายามหาวิธี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 56 6 มิ.ย. 2550 (15:57)
สอนนักศึกษาปริญญาโทไปแล้วเมื่อวันอาทิตย์ น่าสงสารเหมือนกัน เพราะเรียนกันตั้งแต่เช้า บ่ายก็เรียน ค่ำยังต้องมาเรียนอีก เป็นการปรับพื้นฐานความรู้สำหรับผู้ที่มีวุฒิไม่ตรงกับที่จะเข้าศึกษา แปลว่าไม่ต้องมาเรียนกันทุกคน คนที่มีวุฒิตรงอยู่แล้วก็ไม่ต้องเรียน



ต้องปรับกันอยู่ 6 คน บางคนเป็นครูที่จบวิทย์มาแต่ต้องสอนคณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษา จึงมาเรียนต่อทางคณิตศาสตร์ บางคนก็มาแปลก เป็นเจ้าหน้าที่ห้องปฏิบัติการวิทย์ เป็นนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ กรมปศุสัตว์ ... ดี ๆ คนที่เหลือก็คงมีความหลากหลายประมาณนี้ แล้วค่อยเล่าให้ฟัง



ตารางสอนสำหรับเทอมใหม่ออกแล้ว เทอมนี้มีวิชาสอนเพิ่มขึ้นสองวิชา เป็นวิชาใหม่ที่ยังไม่รู้จะสอนยังไง กับวิชาของปริญญาโท



มีปัญหาเล็ก ๆ แต่เราไม่คิดว่าเป็นปัญหาสำหรับเราหรอกนะ ประเด็นคือว่า ด้วยวุฒิของเรา เราจะได้ค่าสอนนักศึกษาปริญญาโทน้อยกว่าอาจารย์ท่านอื่นที่มีวุฒิสูงกว่าถึงหกเท่า เราคิดว่าไม่เป็นไรหรอก เป็นการเรียนรู้ทีดี เช่น เราได้ห้าร้อยบาท แต่อาจารย์อีกท่านจะได้สามพันบาท



ปัญหาเกี่ยวกับนักศึกษาที่ไม่ดีเลยคือการลอกงานกันมาส่ง ทั้งการบ้าน รวมไปถึงงานวิจัย IS วิทยานิพนธ์ด้วย ถ้าเจอกับตัวเอง จะไม่ยอมให้ผ่านไปอย่างแน่นอน ไม่ว่านักศึกษาคนนั้นจะเป็นใคร จะใหญ่โตแค่ไหน หรือน่าสงสารแค่ไหน



ตารางทำงานแน่นขึ้นเรื่อย ๆ เพราะมีภาระงานอื่น ๆ เข้ามาเรื่อย ๆ ทั้งเป็นวิทยากรให้โรงเรียน ร่วมประชุมตามที่ต่าง ๆ และเดินทางไปต่างจังหวัด เทอมนี้จะไปสอนที่โรงเรียนสาธิตประถม เดือนละครั้งด้วย เด็ก ๆ จะเป็นยังไงบ้างนะ ต้องแบ่งเวลาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าเดิมอีก



เฮ้อ พักเรื่องยุ่ง ๆ ไว้ก่อน เล่าเรื่องมื้อเที่ยงที่ผ่านมาดีกว่า ไปแวะร้านบ้านก๋วยเตี๋ยว อยู่หลังรามนี่เอง มีเมนูอร่อยหลายอย่าง วันนี้ชิม ก๋วยเตี๋ยวชาวังราว และน้ำมะพร้าวอ่อน จะกินขนมข้าวฟ่างซะหน่อย (มีเฉพาะวันพุธ) แต่พุธนี้ดันไม่มี เอาไว้ค่อยไปอีก



ถ่ายรูปเมี่ยงก๋วยเตี๋ยวมายั่วน้ำลายกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 57 14 มิ.ย. 2550 (17:07)
ไปจังหวัดตราดเป็นครั้งแรกในชีวิต ไปอบรมครูเรื่องการคิดเลขในใจ สนุกดี สถานที่อบรมอยู่ติดกับบ้านของชาวสวน เปิดม่านหน้าต่างออก เห็นลูกเงาะสีแดงเต็มต้น สวยจริง ๆ ตอนเย็นไปนั่งกินอาหารที่ร้านอาหารริมทะเล มองเห็นเกาะช้างอยู่ไม่ไกล (ดูในรูป) เมนูเด็ดของที่นี่คือ กั้ง ตัวโต ๆ วันนั้น สั่งแบบทอดมาชิม อร่อยมาก ทั้งแป้งและเนื้อ



ตอนกลับ แวะชิมเงาะ ทุเรียน ลองกอง มาตลอดทาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 58 18 มิ.ย. 2550 (17:54)
วันนี้เปิดภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 เป็นวันแรก มีสอนช่วงบ่ายวิชาสัมมนาการสอน สนุกดีเพราะนักศึกษามีเรื่องที่โรงเรียนมาเล่าให้ฟัง ให้คำแนะนำบ้าง บอกแนะนำแต่เรื่องในทางบวก ไม่แน่นำให้ดุหรือกระทำในทางลบ โดยมักพูดซ้ำว่า เราต้องทำให้เด็กอยากมาเรียน ออกแบบวางแผนกิจกรรมการเรียนการสอนให้น่าสนใจ สนุกสนาน ปัญหาเด็กคุยกัน เข้าชั้นเรียนสาย ไม่ส่งงาน ฯลฯ ก็จะค่อย ๆ หายไป หลาย ๆ แนวทางที่เสนอไว้ก็อาจเป็นเพียงความฝัน เพราะทำไม่ได้จริงในโรงเรียน แต่ก็ยังอยากจะฝันนะ



ทื้งงานไว้ให้นักศึกษากลับไปทำ แต่ละคนจะต้องแก้ปัญหาของเด็กหนึ่งคน ปัญหาอะไรก็ได้ เช่น ไม่สนใจเรียน ไม่ส่งงาน เข้าเรียนสาย ระบุปัญหา เข้าไปคลุกคลีกับเด็ก ลองแก้ปัญหาของเด็ก แล้วกลับมารายงานผล บอกนักศึกษาไปว่า เราไม่มีความสามารถที่จะช่วยเหลือทุกคนได้ในเวลาจำกัด แต่เราช่วยเหลือชีวิตหนึ่งชีวิตได้ และต้องทำให้ได้ :)



นักศึกษานำเกมคณิตศาสตร์ที่ค้นหามาแนะนำให้ทุกคนทราบ น่าสนใจทั้งหมด เดี๋ยวจะนำมาบอกให้เล่นกันบ้าง



มีการเปลี่ยนแปลงของห้องเรียนในทางที่ดี ห้องเรียนเก่ามีทีวีขนาดใหญ่ใหม่แกะกล่อง 4 เครื่อง มี visualizer เครื่องใหม่ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน จากนี้ไปผู้สอนก็จะสามารถแสดงสื่อการเรียนรู้ผ่านออกจากคอมพิวเตอร์ได้ แบบนี้ก็ต้องวางแผนเริ่มทำ powerpoint ได้แล้ว



อย่าหาว่าเชยเลยนะ เพิ่งมีจริง ๆ แล้วจะถ่ายรูปมาให้ดู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 61 28 มิ.ย. 2550 (10:51)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 6 ก.ค. 2550 (13:11)
มีภารกิจเดือนละครั้ง ไปสอนพิเศษให้เด็กประถมหกที่โรงเรียนสาธิต ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าให้สอนแบบไหน และสอนกี่คน ปรากฏว่าสอนสามห้องในห้องประชุมใหญ่ นึกว่าแค่ห้องเดียวซะอีก เป็นงานจับปูใส่กระด้ง เล่นเอาครูปวดหัวไปเลย แต่ก็สนุกดี



กิจกรรมที่เตรียมไปเล่นกับเด็ก ๆ เป็นเกมสนุก ๆ หลายเกม พยายามจะสอดแทรกคณิตศาสตร์ การคิด การให้เหตุผลไว้ในเกมต่าง ๆ



...น่าสนใจมาก เด็ก ๆ มาพูดให้ฟังในตอนท้ายว่าพวกเขารู้ว่าครูสอดแทรกคณิตศาสตร์ให้ไว้กับเกม เด็กรู้ทันครู



เกมแรกชื่อ ทายเบอร์โทรศัพท์ เอามาจากหนังสือ คณิตกลคณิตกวน ของ ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ ผมให้เด็กเปิดมือถือ แล้วให้ปฏิบัติตามลำดับ ดังนี้



เบอร์โทรคือ ABC-DEFG (ตัด 089 081 085 ต่าง ๆ ออก)

ABC คูณ 80

บวก 1

คูณ 250

บวก DEFG

บวก DEFG

ได้เท่าไร บอกครู



ผมสุ่มถามเด็กคนหนึ่งว่าได้จำนวนใด ผมกดเครื่องคิดเลขสองสามครั้ง แล้วก็ถามว่า 08 อะไร จากนั้นกดโทรศัพท์ของผม แล้วโทรศัพท์ของเด็กก็ดังขึ้น ผมทายถูก!



เท่านั้นแหละความโกลาหลวุ่นวายก็เกิดขึ้น เด็กคนอื่น ๆ สงสัยและอยากให้ครูทายเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองบ้าง ตอนนั้นยอมรับว่าควบคุมสถานการณ์ในห้องไม่ได้เลย เด็กลุกจากที่นั่งเดินเข้ามาหา จะเล่นด้วย ครูจึงต้องจับปูใส่กระด้ง ก่อนจะไปเล่นเกมต่อไป



จะลองให้ผมทายเบอร์โทรศัพท์ของคุณไหม



อ๊ะ มาดูรูปห้องเรียนที่รามคำแหงอีกครั้ง ผู้ที่สนใจจะมาเป็นนักศึกษาจะได้ทราบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 13 ก.ค. 2550 (18:50)
ภาคการศึกษานี้ เหนื่อยขึ้นนิดหน่อย มีสอนนักศึกษาปริญญาโทร่วมกับอาจารย์อีกท่านหนึ่ง สอนไปแล้วครั้งแรก เป็นวิชาภาษาอังกฤษทางคณิตศาสตรศึกษา ไม่มีอะไรมาก อาจารย์อีกท่านสอนหลักภาษา ส่วนผมก็ค้นบทความต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ศึกษามาให้นักศึกษาอ่าน มาช่วยกันจับใจความ เรียนรู้คำศัพท์ และประโยคสำคัญ ๆ



ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์แล้ว บทความแรกที่อ่านเป็นเรื่องการคิดเลขในใจ สัปดาห์ที่สองจะอ่านเรื่อง Instructional Games with Calculators



ทำเว็บบอร์ดไว้ให้สำหรับวิชานี้ แต่ผ่านมาหลายวันแล้ว ก็ยังไม่มีใครเข้ามาอ่าน สงสัยอยู่ว่าจะให้ลิ้งผิดไป หรือแต่ละคนอาจมีข้อจำกัดเรื่องการใช้อินเทอร์เน็ต ถึงวันนี้เลยยังไม่ได้ตอบกระทู้ใด ๆ



ผู้สนใจบทความเรื่องการคิดเลขในใจ โหลดที่นี่ได้เลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 65 23 ก.ค. 2550 (20:43)
ปรากฏว่าไม่สำเร็จ นักศึกษาภาคพิเศษไม่มีเวลาเข้าอินเทอร์เน็ต กระทู้ที่ตั้งไว้ก็เลยเป็นหมัน ไม่มีอะไรตื่นเต้น ไม่เป็นไร เรียนในห้องก็ได้ สนุกเหมือนกัน



อาทิตย์นี้จะเป็นวิทยากรสองที่ พรุ่งนี้จะไปโรงเรียนแห่งหนึ่งอยู่เขตสวนหลวง กำลังเตรียมกิจกรรมเรื่อง code breaking ไปเล่นกับนักเรียน คงได้มาเล่าให้ฟัง อีกงานที่รับไว้วันพฤหัสบดีนี้จะต้องปวดหัวกับเด็กประถมโรงเรียนสาธิตอีกครั้ง กำลังวางแผนกิจกรรมอยู่เช่นกัน เตรียมเรื่องไว้เล่าให้เด็ก ๆ ฟังแล้วหนึ่งเรื่อง ชื่อว่า แบ่งวัว ไปก่อนก็แล้วกัน ยังคิดชื่อเก๋ ๆ ไม่ออก



เรื่องมีอยู่ว่า นายจ้างมีวัวหนุ่มอยู่ 17 ตัว สิ้นปีนายจ้างต้องการแบ่งวัวให้ลูกจ้างสามคนเป็นการตอบแทน โดยบอกว่า แบ่งให้นาย ก ของวัวทั้งหมด แบ่งให้นาย ข ของวัวทั้งหมด และแบ่งให้นาย ค ของวัวทั้งหมด



ปัญหาเกิดขึ้นเพราะลูกจ้างทั้งสามคนไม่รู้ว่าจะแบ่งวัว 17 ตัวตามเงื่อนไขของนายจ้างได้อย่างไร ถ้าจะแบ่งได้ก็จะต้องฆ่าวัวเพื่อแบ่งเนื้อกัน แต่นายจ้างกำชับนักกำชับหน้าไว้ว่า การแบ่งครั้งนี้จะต้องไม่ทำให้วัวเสียชีวิต ความนี้จึงเดือดร้อนไปถึงเปาบุ้นจิ้น ท่านเปาบอกว่า เอางี้ ข้าให้วัวสาวที่เลี้ยงไว้ไปเพิ่มอีกตัวก็แล้วกัน แก้ปัญหากันได้แล้วก็ค่อยนำวัวสาวตัวนั้นกลับมาคืน



ยังไม่ทันที่วัวหนุ่มจะได้เจอวัวสาว ลูกจ้างทั้งสามคนก็รู้แล้วว่าจะแบ่งวัวกันได้อย่างไร



ทำยังไงดีเอ่ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 66 24 ก.ค. 2550 (17:19)
ไม่ได้นำเสนอเรื่อง code breaking แต่ก็ได้นำเสนอปัญหาคณิตศาสตร์ที่สนุก ๆ ไว้หลายข้อในวันนี้ เด็กตั้งใจเรียนกันดี ในครั้งต่อไป จะเตรียมเรื่องการพิสูจน์ต่าง ๆ ไปเรียนรู้กัน



ก่อนเรียนได้สำรวจความสนใจของเด็ก ได้คำสำคัญมาหลายคำ เช่น การ์ตูน ขนม มายากล รหัสลับ listenชั่น หมากรุก อนุกรมวิธาน นิยายเกาหลี 3d animation เพลงโต๋ ฯลฯ ในครั้งต่อ ๆ ไปจะพยายามหาเรื่องคณิตศาสตร์ที่เกี่ยวกับเรื่องที่เด็กสนใจมานำเสนอ



วันนี้นำเกมกบกระโดดมาเล่น กบด้านซ้ายต้องการกระโดดไปอยู่ทางขวา กบทางขวาก็ต้องการย้ายไปอยู่ทางซ้าย แต่กบแต่ละตัวจะกระโดดได้ทีละก้าว หรือ กระโดดข้ามกบอีกตัวหนึ่งได้ และจะกระโดดถอยหลังไม่ได้ จะกระโดดกันอย่างน้อยกี่ครั้งจึงจะสมหมาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 67 24 ก.ค. 2550 (17:51)
อย่าลืมดูนี่นะ

http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=32033



บรรยากาศของมหาวิทยาลัยขอนแก่น น่าจะใช่ เพราะศูนย์วิจัยคณิตศาสตรศึกษาอยู่ที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 68 29 ก.ค. 2550 (11:18)
วันก่อนเห็นวัสดุกันกระแทกคล้าย ๆ โฟมกองทิ้งอยู่ ปิ๊งไอเดียว่าจะต้องนำมาทำเป็นสื่อการสอนคณิตศาสตร์ แล้วก็นึกไปถึงลูกเต๋ามหัศจรรย์ที่อยากได้นานแล้ว ว่าแล้วก็ให้นักศึกษามาช่วยกันขนไปเก็บไว้ในห้อง แน่นห้องจนแทบไม่มีทางเดิน



อาทิตย์นี้แบ่งให้นักศึกษานำกลับบ้านคนละชิ้นและสั่งงานให้ไปทำมาเป็นการบ้าน ถ้าใครมีฝีมือจะทำด้วยไม้หรือวัสดุอื่น ๆ ก็จะแข็งแรงทนทาน ทำตามแบบนี้เลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 69 7 ก.ย. 2550 (13:12)
วันนี้ไปสอนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ สอนเรื่อง math induction เมื่อวานค้นข้อมูลเพื่อไปสอน เจอไฟล์วิดีโอเรื่องนี้พอดี ทำได้น่าสนใจมาก โหลดไปเปิดให้นักเรียนดูด้วย http://www.isallaboutmath.com/induction1.aspx

http://www.isallaboutmath.com/induction2.aspx

http://www.isallaboutmath.com/induction3.aspx

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 70 17 ต.ค. 2550 (11:53)
ปิดเทอมนี้ได้ช่วยสอนเด็กประถมเพื่อเตรียมตัวสอบแข่งขันคณิตศาสตร์ เด็กตัวเล็กมาก ป.2 - ป.6 ไม่ได้สอนอะไรมาก ส่วนใหญ่จะชวนเล่นเกมเสียมากกว่า วันนี้เล่นเกม 2551 ช่วยกันใช้เลขโดด 2 5 5 1 และเครื่องหมาย + - x / ( ) ทำให้ได้จำนวนต่าง ๆ ฝึกการคำนวณและชี้ให้เห็นว่า คำตอบที่ถูกต้องมีหลายคำตอบ ทุกคนมีโอกาสตอบถูก และคุณครูชื่นชมคำตอบของเด็กทุกคน ทุกคนเป็นคนเก่ง ลุ้นอยู่ว่าเกมนี้จะทำให้เด็กสนใจได้ไหม เช้านี้ได้ผลตามภาพ น่ารักมาก เด็กมาพันแข้งพันขา เข้ามากอดคุณครูด้วย แสดงว่าเด็ก ๆ รักคุณครูใช่ไหมครับ :)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 71 29 ต.ค. 2550 (08:07)
ไปต่อที่นี่เลย http://www.vcharkarn.com/include/article/showarticle.php?aid=1461

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 72 12 มี.ค. 2551 (12:19)
สวัสดีคะอาจารย์ happy

อาจารย๋สอนคณิตศาสตร์หลายแห่งเลยนะคะ

ลูกชายกำลังขึ้นชั้น ป.6

อยากได้คำแนะนำจากอาจารย์หน่อยค่ะ



ข้อสอบเัข้าม.1 คณิตมักจะให้เวลาทำน้อย

ยากพอสมควร ส่วนใหญ่เป็นคิดวิเคราะห์

ควรจะเตรียมตัวอย่างไรดีคะ



วิชาอื่นๆก็เหมือนกัน จะคิดวิเคราะห์ โจทย์ยาวๆ ต้องคิด ตัดสินใจเร็ว ผิดพลาดน้อยที่สุด



อาจารย์ท่านอื่นช่วยให้ความเห็นด้วยก็จะดีมากคะ

ช่วยกันหน่อยนะค่ะ

ขอบคุณมากคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 73 13 มี.ค. 2551 (20:08)
จาก กระทู้ เที่ยว........ปิดเทอม อาจารย์บอกว่าตอบคำถามให้แล้ว ทำไมไม่เห็นมีเลย อยู่ที่ไหนเอ่ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 74 14 มี.ค. 2551 (09:13)
คลิกลิ้งในความเห็น 71 ครับ จะไปที่ http://www.vcharkarn.com/varticle/1461

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 14 มี.ค. 2551 (20:35)
ขอบคุณอาจารย์ happy มากคะ

จะคอยอ่านกระทู้ของอาจารย์เรื่อยๆ



ลูกเรียนตจว.ต้องขยันกว่านร.กทม.

นร.กทม.ได้เปรียบกว่าหลายๆด้าน



จากกระทู้ เที่ยว....ปิดเทอม

พ่อ(ของลูก) เป็นคนถ่ายคะ

ครอบครัวเราชอบเที่ยว กิน แล้วก็ ถ่าย(รูป)คะ

ว่างๆคุยกันต่อนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 5 ธ.ค. 2551 (06:54)

ขอบคุณครูสุรัชน์      ผู้เจนจัดแหล่งเรียนรู้
ค้นคว้าหาที่อยู่        เผยแพร่สู่มวลหมู่ชน
รวมเรื่องคณิตศาสตร์ ดารดาษทุกแห่งหน
ผู้ใดยามได้ยล        จะต้องซนคิดค้นเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 5 ธ.ค. 2551 (07:45)

คุณครูปัญญาแต่งบทร้อยกรองเก่งมากค่ะ
ช่วยไปแต่งที่กระทู้ครูไผ่ด้วยนะคะ
ไม่ต้องชมหรอกค่ะ  
อาจจะตอบคำถามหรือตั้งคำถามที่เกี่ยวข้องเป็นกาพย์กลอนค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 21 ก.ย. 2552 (14:37)

ขอบคุณครูปัญญา        
ที่แวะมาเว็บของผม
แถมยังแอบนิยม          
ชอบชื่นชมผมม้วนอาย   :D
หวังเป็นประโยชน์บ้าง    
จึงสรรสร้างและกระจาย
แหล่งเรียนรู้มากมาย       
ครูหญิงชายช่วยใช้กัน
หากมีข้อเสนอ             
บอกด้วยเด้อจะแก้พลัน    
happyคนขยัน          
อ่านทุกวันอีเมลมา                             

จำไว้ตลอด