จำนวน 9 ความเห็น, หน้า่ | -1-

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 1 11 ก.ย. 2545 (12:00)

นาทีระทึกขวัญ รู้จาก CNN ค่ะ แทบไม่เชื่อตาตัวเอง ว่าจะเกิดขึ้นได้ในนิวยอร์ค ได้ดูสารคดีข่าวย้อนหลังทางยูบีซีเมื่อคืนนี้ ยังสลดใจอยู่เลยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2 11 ก.ย. 2545 (20:06)
รู้จากข่าวทีวีช่อง 7 ค่ะ จำได้ว่ากำลังนั่งดูข่าวภาคค่ำอยู่ แล้วอยู่ ๆ ก็ตัดเข้าไปที่ภาพตึกหลังที่แรกกำลังมีควันไฟพุ่งขึ้นมา กำลังพูดกับน้องชายว่า เป็นอุบัติเหตุเหรอนี่ ยังพูดไม่ทันขาดคำเครื่องบินอีกลำก็พุ่งเข้าชนตึกหลัง 2 เห็นภาพแล้วน่ากลัวมากค่ะ ยังติดตาอยู่จนถึงทุกวันนี้เลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 3 12 ก.ย. 2545 (02:29)
ขอไว้อาลัยให้กับผู้บริสุทธิ์ที่ต้องเสียชีวิต ไปในเหตุการณ์คราวนั้นด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 4 12 ก.ย. 2545 (02:35)
เหตุการณ์คราวนั้นผมรู้ข่าว เอาตอนสาย ๆ แล้วเพราะต้องมาเรียนตอนเช้า ตอนที่ทราบข่าวก็ตะลึง อย่างไม่เชื่อถือ แล้วก็เศร้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างมาก คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องตายไปเป็นพันคน
แต่ผ่านมา 1 ปี สิ่งที่รัฐบาลสหรัฐ ทำกับคนอัฟกานิสถาน เรียกว่าถูกต้องหรือเปล่า ยังเป็นคำถามที่ผมไม่แน่ใจ
คนอัฟกัน ตาย ได้แค่คำขอโทษจาก กองทัพสหรัฐว่า โจมตีเป้าหมายผิดพลาด
สหรัฐ บินไปโปรยอาหารให้กับคนอัฟกัน บอกว่าได้แสดงควาเมตตา ช่วยเหลือผู้อดอยากในประเทศนั้นแล้ว
แต่การโค่นตาลีบันของอเมริกา ทำให้คนบริสุทธิ์ในอัฟกานิสถาน ตายไปเท่าไหร่ ผมไม่ทราบตัวเลขที่แน่นอน
แล้วถ้าสหรัฐยังคิดจะไปโค่นซัดดัมแห่งอิรักอีก ประชาชนธรรมดาของอิรัก จะตายอีกเท่าไหร่
ในกรณีนี้ ผมขอไว้อาลัยให้กับผู้บริสุทธิ์ ที่เสียชีวิต จากสงครามทุกรูปแบบ สงคราม คงยากที่จะทำให้มนุษย์ในโลกนี้ ยอมรับว่าการยอมรับซึ่งกันและกัน อยู่กันอย่างสันตินั้น เป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะว่ามันแค่อุดมคติเท่านั้น แต่ในความเป็นจริง สำหรับมนุษย์ ที่มีความเห็นแก่ตัวอยู่ในตัวเอง มีความถือเขาถือเราอยู่เช่นนี้ คงเป็นไปไม่ได้ ที่จะยอมรับ และอยู่กันอย่างสันติได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 5 12 ก.ย. 2545 (02:41)
ผมไปเห็นข่าวที่โลซานน์ครับตอนนั้น มีราชการต้องไปทำงานที่นั่น มีคณะบุคคลสำคัญระดับสูงมา เราก็ไปต้องห้องปฏิบัติการคอยดูแลความเรียบร้อยอยู่ที่โรงแรมที่โลซานน์ร่วมกับสถานทูตที่เบิร์น

เห็นข่าวทีวีครั้งแรก ตะลึง ไม่นึกว่าจริง

ขอไว้อาลัยให้แก่ผู้บริสุทธิ์ที่ต้องเสียชีวิตสังเวยความรุนแรง ทั้งในอเมริกาและที่อื่นๆ ทุกที่ ทุกโอกาสด้วยครับ

ขอให้สันติภาพและเหตุผล ภราดรภาพและความรักของมนุษยชาติ จงมีชัยเหนือความกระหายสงครามและความรุนแรงด้วยเถิด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 6 13 ก.ย. 2545 (10:58)
เด็กผู้หญิงเล็กๆคนหนึ่ง เรียนอยู่เกรด ๔ (เท่าประถม ๔ ของไทย) ชื่อ Christine Morrison เห็นเหตุการณ์ตึกถล่มจากทางทีวี
เธอเข้าห้องไปเขียนโคลงบทหนึ่ง ครูเห็นเข้าท่าเลยส่งไปให้ประธานาธิบดีบุช
ลอร่า บุช เขียนจดหมายตอบมาขอบใจเธอ
เอาลงมาให้อ่านกันค่ะ

THE DUST OF SEPTEMBER
By Christine Morrison, Grade 4

The dust, the smoke, the clouds
from the dust of September.

The sadness, the sorrow, the darkness
from the dust of September.

The pretty sites are gone, the love, the death
from the dust of September.

The families, the lives taken away
by the dust of September.

Our country is sad, but our country still stands
in the dust of September.

Our flag still waves
through the dust of September.

We will never break, we will stand together
through the dust of September.

People hurt, hearts broken, but we survive
in the dust of September.

เด็กคนนี้รู้จักคำว่ากำลังใจ และไม่ท้อถอยต่อเรื่องร้ายไม่ว่าหนักหนาแค่ไหนก็ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 7 19 ก.ย. 2545 (08:24)
ไม่อยากให้มีสงครามเลยค่ะ เพราะไม่ว่าฝ่ายใดจะชนะหรือแพ้ ชีวิตที่สูญเสียไปก็คือมนุษย์ ทุก ๆ คนก็มีความเป็นคนเท่า ๆ กัน ทหารฝ่ายนึงไปตามคำสั่งนายผู้กระหายอำนาจ อีกฝ่ายก็เพื่อป้องกันการรุกราน แล้วสุดท้าย ก็ตาย เหมือน ๆ กัน
ไม่อยากให้โลกนี้มีสงครามอีกแล้วค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 8 20 ก.ย. 2545 (19:16)
เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เพื่อนผมบินไปสัมมนาที่นิวเยอร์คพอดีเลย เป็นห่วงแทบแย่
เจ้าตัวบอกว่าตอนบินอยู่เหนือมหาสมุทรแอตแลนติก (บินจากอังกฤษ) กัปตันก็แจ้งว่าจะเดินทางกลับอังกฤษ พอมาถึงลอนดอนแล้วจึงทราบว่ามีอะไรเกิดขึ้น

ส่วนวันที่ 11 กันยายนที่ผ่านมา ผมก็นั่งเครื่องบินกลับเมืองไทย เพราะจองตั๋ววันอื่นไม่ได้ เครื่องบินนี้ว่างเชียว ... หุๆๆ
แต่พอนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้วก็อดเศร้าใจไม่ได้

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 9 22 ก.ย. 2545 (13:13)
มีเพื่อนมาจากนิวยอร์ค มาถึงกทม.วันที่ 11 กย. ที่ผ่านมาเหมือนกันค่ะ
เหตุเพราะไม่มีตั๋ววันอื่น เช่นกันค่ะ