จำนวน 674 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| 23| 24| 25| 26| 27| 28| 29| 30| -31- 32| 33| 34|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 603 8 มิ.ย. 2551 (10:07)

เห็นด้วยกับคุณย่าเหลครับ เกร็ดความรู้เยอะเชียว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 604 8 มิ.ย. 2551 (20:09)
ดีใจที่คุณ yalie กับคุณ jumo ชอบเรื่องที่เล่านะครับ ... คนแต่งหนังสือก็คล้ายๆ กับวณิพกพเนจรของคนจีนที่สมัยก่อนร่อนเร่ไปเรื่อย ... เล่านิทานหาเบี้ยหาอัฐเลี้ยงชีพไปวันๆ ... ไส้แห้งพอกันเลยครับ ;-P ... เรียกว่าทำเพราะใจรักจริงๆ ... ไม่ใช่เพราะไม่รู้จะทำอะไรนะครับ ;-P

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 605 9 มิ.ย. 2551 (21:12)

กวีแต่งแต่งอักษรเพื่อเลี้ยงชีพ

 

ผู้คนซื้ออักษรเพื่อเลี้ยงจิตวิญญาณ

 

 

เหอๆๆๆ

ปล.ตั๊กแตนอร่อยครับ รถด่วนก็อร่อย กบก็อร่อย เอิ๊กๆ ไปละคร้าบ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 606 9 มิ.ย. 2551 (21:49)
น่าเสียดาย.... พูดไม่ออกเลยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 607 10 มิ.ย. 2551 (17:02)

กัปตันสโตกส์ไปทำอะไรมาน่ะครับ ถึงได้ซึมเศร้า

น่าสงสารเนอะ ขอไว้อาลัย Jumo Omuj

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 608 11 มิ.ย. 2551 (14:24)
อย่างที่เขียนไว้ข้างบนนี่แหละครับ คุณ jumo ... การเป็นกัปตันเรือในสมัยนั้น มีแรงกดดันเรื่องต่างๆ เยอะอยู่ครับ ต้องเป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็งไม่น้อยทีเดียวแหละครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 609 13 มิ.ย. 2551 (12:43)

"ชีววิวัฒน์"

 

น่าสนใจมากครับ เกี่ยวกับอะไรเหรอครับ

คนให้เขาตั้งใจให้พ้องหรือว่าบังเอิญครับเนี่ย อิอิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 610 13 มิ.ย. 2551 (17:03)
ส่วนใหญ่เป็นบทความเกี่ยวกับงานวิจัยของ อ.ในภาควิชา และมีประวัติต่างๆ ของภาคฯ และบุคลากรในภาคฯ ครับ ... ในฐานะศิษย์เก่าก็ happy ที่ได้รับครับ ... ส่วนชื่อก็สื่อความหมายถึง การพัฒนาของภาควิชาชีววิทยากระมังครับ (ไม่มั่นใจเท่าไหร่)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 611 14 มิ.ย. 2551 (09:20)

เต่ากาลาปากอสมีชื่อเสียงมากครับ ( ไปขอลายเซ็นหน่อยดีกว่า q^ ^p )

http://www.geocities.com/hot_pets/geninf03.htm

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 612 16 มิ.ย. 2551 (09:52)

ใช่ครับ โดยเฉพาะตัวที่ชื่อว่า "จอร์จ" ที่เชื่อกันว่าได้เห็น "ดาร์วินตัวเป็นๆ" เมื่อคราวที่แกแวะไปที่เกาะ 170 กว่าปีก่อน

 

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 613 19 มิ.ย. 2551 (10:16)

ได้บทความมาอ่านเล่นเพิ่มพูนความรู้อีกแล้ว ดีจัง อิอิ

 

ขอบคุณครับ อ. นำชัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 614 20 มิ.ย. 2551 (11:23)
ยินดี "เสิร์ฟ" ให้คุณ yalie และทุกท่านครับ ;-P

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 615 21 มิ.ย. 2551 (03:43)

แหะๆ ไม่ได้มาอ่านนาน เผอิญงานเยอะมากครับ

 

ข้อมูลยังแน่นเหมือนเดิมนะครับอาจารย์

 

ปล.แล้วความรู้ผมจะมีราคาไหมเนี่ยยย เหอๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 616 21 มิ.ย. 2551 (10:02)

ใกล้จะถึงวันสุนทรภู่แล้วสินะ วันที่เราได้รักและรู้จักกัน...

อ้า ! เข้าเรื่องได้แล้วครับ ผมเดาว่าวันสุนทรภู่ต้องมีเรื่องสุนทรภู่แน่ใน Blog นี้ เพราะฉะนั้นนักกลอนอย่างผม (มือสมัครเล่น) ต้องอดทนรอคอยหน่อยซะแล้วครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 617 23 มิ.ย. 2551 (13:44)

เทคโนโลยีใหม่ >>> วิถีชีวิตใหม่ >>> โรคใหม่ >>> การตลาดแบบใหม่ ?!?!?!????

 

อิอิ เงินๆ ทองๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 618 23 มิ.ย. 2551 (15:08)

สวัสดีครับ อ. ชิ้น

พอดีผมพึ่งเขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ลงในอัพเดทไปอ่ะครับ (ใช้นามแฝง แต่ยังคงสะท้อนเด้งกลับมาโดนตัวได้อยู่ดี)

 
เอาเป็นว่าผมเห็นว่าน่าสนใจเลยเอามาเล่าสู่กันฟังแล้วกันครับ
ก่อนอื่น ขอออกตัวไว้ก่อนว่า ผมไม่นิยมไม้ป่าเดียวกันนะครับ  (เกย์ในที่นี้รวมถึงเลสเบี้ยนด้วยนะครับ)

ผมเอามาสรุปเล่าให้ฟังคร่าวๆ เพราะว่าเรื่องนี้ค่อนข้างน่าสนใจ และอาจจะเกี่ยวข้องกับตัวเราโดยตรงก็เป็นได้ครับ (หลายๆ คนคงมีเพื่อนเป็นชนสีม่วงใช่ไหมล่ะครับ)

เรื่องนี้มันกลายเป็นประเด็นร้อน ฮอตฮิต ติดชาร์ต แถวนี้เพราะว่าโพลหลายๆ สำนักต่างก็ให้ข้อสรุปเหมือนๆ กันว่าชนส่วนใหญ่จะยอมรับเพศที่สามได้ถ้าพวกเขาไม่ได้เลือกที่จะเป็นแบบนั้น แต่นั่นก็หมายความว่าจะต้องมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่สามารถพิสูจน์ได้ว่า

"เรื่องเกย์เป็นเรื่องธรรมชาติ"

เรื่องมันเลยยาวครับ

นักวิทยาศาสตร์มากมายหลายแขนงต่างก็พยายามพิสูจน์ว่ายีนเกย์นั้นมีจริงหรือไม่
ซึ่งผมขอแบ่งออกเป็นสามพวกละกัน




1) พวกแรกจะพยายามศึกษา ขุด ค้น เจาะลึกเข้าไปในจีโนมของคน และสัตว์มากมาย (โดยมากจะเน้นแมลงหวี่ครับ) เพื่อที่จะหาว่ายีนเกย์มีจริงหรือเปล่า
แล้วก็เจอซะด้วย 
แต่อนิจจา สรุปได้แต่ในแมลงหวี่ (ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นยีนที่เกี่ยวข้องกับการรับกลิ่นหรือไม่ก็เกี่ยวกับการส่งกระแสประสาทในสมอง ที่เด่นๆ มีสองยีนครับ ยีนนึงชื่อเจนเดอร์บลาย และอีกยีนหนึ่งเรียกว่ายีนฟรุ๊ตเลส ซึ่งก็มีปัญหาการเมืองอีกตอนตั้งชื่อ)

ยีนสองตัวนี้น่าสนใจครับเพราะว่ามันสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมทางเพศของแมลงหวี่ได้อย่างสิ้นเชิง เรียกว่าแปลงยีนเปลี่ยนเพศโดยไม่ต้องทำศัลยกรรมแต่อย่างใดครับ 

แต่สำหรับเรื่องยีนเกย์ในคนนั้นยังคงเป็นที่สับสนกันอยู่ครับ ว่ามีจริงหรือเปล่า เพราะว่ากลุ่มตัวอย่างเล็กเกินไป แล้วก็ยังควบคุมปัจจัยต่างๆ ในการทำวิจัยไม่ได้

อีกอย่างที่ยังเป็นข้อถกเถียงกันอย่างดุเด็ดเผ็ดร้อนก็คือ

"ถ้ายีนเกย์มีจริง แฝดร่วมไข่ หรือแฝดเหมือน หรือแฝดฝาเดียว (ชื่อเหมือนหอยฝาเดียวเลยแฮะ) ซึ่งมีพันธุกรรมเหมือนกันเปี๊ยบร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะถอดแบบกันมาจากพิมพ์เดียวกัน ถ้าเป็นเกย์ก็ต้องเป็นเกย์เหมือนกันหมด เป็นไปไม่ได้ที่คนนึงจะเป็นเกย์และอีกคนจะเป็น ช จริงหรือเป็น ญ แท้" แต่คอรีเลชั่น หรือเปอร์เซ็นต์ที่แฝดคู่นึงนั้นจะเป็นเกย์ทั้งคู่มีแค่ 5-7 % เท่านั้นเอง
นั่นหมายความว่า ในแฝดร้อยคู่จะมีแฝดที่เป็นคู่แฝดเกย์แค่ 5-7 คู่เท่านั้น

หรือนั่นจะหมายความว่าเกย์ไม่ได้เกิดจากพันธุกรรม ??

คำถามนี้ตอบยากครับ ดังนั้นจึงมีนักวิทยาศาสตร์กลุ่มที่สองเกิดขึ้นมา




2) กลุ่มที่สอง ศึกษาสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อการเป็นเกย์

กลุ่มนี้อธิบายหลายๆ อย่างครับ แต่เป็นในแง่ของพัฒนาการเสียส่วนมาก ซึ่งสามารถอธิบาย (บางคนบอกว่าข้างๆ คู) ของการเกิดเกย์ในแฝดร่วมไข่ ไว้ว่าจริงๆ แล้ว แฝดทั้งสอง แม้ว่าจะมีพันธุกรรมเหมือนกันร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ทั้งคู่อาจจะได้รับฮอร์โมนสารอาหาร และ Growth factor ต่างๆ ในระดับที่แตกต่างกันไป ทำให้พัฒนาการของสมองของแฝดทั้งคู่ไม่เหมือนกันร้อยเปอร์เซ็นต์ ซึ่งอาจส่งผลให้คนนึงเป็นเกย์ แต่อีกคนไม่ 

ซึ่งก็มีงานวิจัยออกมาสนับสนุนอีกว่าพัฒนาการทางสมองตอนที่อยู่ในครรภ์นั้น มีผลมาจากสิ่งแวดล้อม (เช่น ฮอร์โมน และอื่นๆ) ค่อนข้างเยอะ ซึ่งจะเห็นได้จากการศึกษาที่พบว่าสมองของชายเกย์กับชายแท้จะไม่เหมือนกัน 

อีกตัวอย่างก็คือ กรณีที่ถ้าครอบครัวใดมีลูกชายมากกว่าหนึ่ง ลูกชายคนรองจะมีแนวโน้มว่าจะกลายเป็นเกย์มากกว่าคนโตถึง 33 %
ดังนั้น ถ้ามีลูกชายสามคน คนสุดท้องก็มีแนวโน้มที่จะเป็นเกย์ถึง 99% (ถ้าใครสนใจเรื่องนี้ ไว้คุยกันต่อได้ในภายหลังครับ) 




3) กลุ่มสุดท้าย ศึกษาพฤติกรรมเพื่อนร่วมโลกของเราว่ามีสัตว์อะไรเป็นเกย์หรือเปล่า
กลุ่มนี้พยายามจะลบคำครหาว่าเกย์เป็นเรื่องผิดธรรมชาติครับ
เพราะว่าหลายๆ คนกระแนะกระแหนว่าพฤติกรรมรักร่วมเพศนั้นเกิดจากสิ่งแวดล้อมและการเลี้ยงดู และคนส่วนใหญ่จะโบ้ยข้อกล่าวหานี้ไปให้สื่อ (ทีวี วิทยุ หนังสือพิมพ์) เป็นหลัก ที่เป็นต้นเหตุทำให้คนเป็นเกย์มากขึ้น ... 

และที่น่าสนใจก็คือ พฤติกรรมรักร่วมเพศในสัตว์มีจริงครับ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่เป็นอันขาด ... ซึ่งเรื่องนี้ถ้าว่ากันตามจริงก็ยาวสุดๆ อีก

เอาเป็นว่าพฤติกรรมรักร่วมเพศในสัตว์นั้นมีจริงและพบได้มากในสัตว์ชั้นสูงหลายๆ ประเภท เช่น วาฬ ยีราฟ ลิงบาบูนโบโนโบ นกหลายๆ ชนิดๆ กวาง และสัตว์อื่นๆ อีกมากมายกว่าห้าร้อยชาติพันธุ์ 

และที่ทำให้ผมเหวอที่สุดก็คือความจริงที่ว่า

"ในสังคมลิงบาบูนโบโนโบนั้น วานรชายร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นไบครับ !"

เป็นไงบ้างครับ อ่านแล้วน่าสนใจไหมล่ะ แล้วอาจารย์และเพื่อนๆ คิดว่ายังไงล่ะครับกับประเด็นนี้ ??

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 619 23 มิ.ย. 2551 (18:30)
สวัสดีคุณ neverheal คุณ jumo และคุณ yalie ... แค่ทักทายกันก่อนนะครับ เย็นมากแล้ว ยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลยครับ ช่วงงานชุกครับ ... เริ่มเตรียมสำหรับ "สัปดาห์วิทย์" กันแล้วครับ เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยนะครับ บ๊าย บาย ... ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและเขียนเม้นท์ (555 ... เขียนเลียนแบบเด็กแนว ;-P)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 620 24 มิ.ย. 2551 (20:28)

ในที่สุด ก็หาโอกาสเข้ามาเขียนตอนดึกสำเร็จจนได้ ... คุณ neverheal ถามคำถามที่ดีมากว่า ... แล้วความรู้ผมจะมีราคาไหม ... หวังว่าจะหาวิธีสร้าง "คุณค่า" และ "มูลค่า" ได้นะครับ ผมเองมองว่าตัวเราเองคงต้องเป็นคนค้นหาวิธีการต่างๆ เอง ... จะรอคนอื่นมาบอกให้ - ก็คงไม่ซึ้งใจนัก ;-P

คุณ jumo ครับ ... เมื่อคืนตอนนั่งทำงานอยู่ราวห้าทุ่มเที่ยงคืน ได้ยินรายการ TV ของ NBT เล่าแจ้งแถลงไขว่า สุนทรภู่นี่นอกจากเกิดในวังแล้ว ยังไม่ได้เป็นขี้เมาอีกต่างหาก ... สนุกดีครับ ... มีคนเค้าว่าประวัติศาสตร์เนี่ย เขียนขึ้นจากการตีความของคนรุ่นหลังโดยแท้ ... เวลาผมเล่าเรื่องไมโตรคอนเดรียที่บอกว่า บรรพบุรุษเราเป็นนักเดินทาง ... ก็จะเห็นเส้นทางเดินผ่านแหลมทองของเราด้วย ... ทำให้เกิดความคิด-ความเห็น-ความรู้สึกคนละเรื่องกับตอนเรียนเลยที่ว่า บรรพบุรุษของเราถอยร่นเพราะหนีเขามาจากเทือกเขาอัลไต ... เพราะอันที่จริงแล้ว เราอาจเป็นลูกหลานของ "นักผจญภัย" และ "นักบุกเบิก" ที่ไม่อยากอยู่กับที่ต่างหาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 621 24 มิ.ย. 2551 (20:32)
โอ้วววววว์ ... คุณ yalie ... เรื่องเกี่ยวกับ "ยีนเกย์" ที่เล่ามานี่ มันส์ดีแท้ครับ ... ความจริงผมก็สนใจจะตามเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน ... แต่ช่วงนี้ยอมรับเลยว่า "หมดสภาพ" จริงๆ ... ทั้งงานที่ต้องทำและงานที่อยากทำ ... หมดแรงจริงๆ ครับ ;-P

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 622 25 มิ.ย. 2551 (11:19)
เมื่อวานนี้ ผมง่วงมากเลยครับ แต่เผอิญ ก่อนจะนอน สายตาผมก็ดันเหลือบไปเห็นสารบัญของนิตยสาร MIT Technology Review ฉบับ May/June 2008 ที่พึ่งจะได้มา แม้จะยังไม่ได้อ่านละเอียด แต่หัวเรื่องก็จั่วไว้น่าสนใจจนต้องตามขุด

หลังจากขุด+ อ่านสแกนคร่าวๆ ก็ได้ความดังนี้ครับ

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยมินเนโซต้า ศ. ดร. ดอริส เทเลอร์ และทีมค้นพบวิธีการสร้างหัวใจคนขึ้นมาใน bioreactor (ถ้าจำไม่ผิดคำนี้จะแปลว่าถังปฏิกรณ์ชีวภาพ แต่ผมไม่แน่ใจเพราะผมเรียกมันว่าถังหมักตลอดเลย แหะๆ)

วิธีการของซือเจ๊แกน่าสนใจมากครับ เอาชีวิตต่อชีวิต
ฆ่าตัวอ่อนสัตว์ (ในที่นี้ รู้สึกจะเป็นหมู ก่อนหน้านี้แกเล่นกับหนูมารอบนึงแล้ว โดยตีพิมพ์ออกมาใน Nature Medicine เมื่อต้นปีนี้เอง) แล้วเอาหัวใจมาล้างเอาเซลล์หัวใจออกจนหมด เหลือแต่โครงร่างหัวใจของมัน แล้วเอาเซลล์ของคน ผมไม่แน่ใจว่าเป็นสเต็มเซลล์หรือเปล่า ถ้าใช่ผมก็ไม่รู้ว่าเป็น Embryonic หรือว่า Tissue specific stem cells มาใส่ลงไปให้โตขึ้นมากลายเป็นหัวใจคนแทนที่จะเป็นหัวใจสัตว์ ...
ในกรณีของหมูนี้ ผมเดาว่าอาจจะใช้สเต็มเซลล์ก็เพราะว่าเขามี extracellular matrix เหลืออยู่ ซึ่งอาจจะเป็น perfect niche ที่มี signal ที่จะกระตุ้นให้สเต็มเซลล์พัฒนาไปได้อย่างถูกต้องจนกลายเป็นหัวใจได้ (แต่ก็ขึ้นกับว่า signal จะแรงแค่ไหน แล้ว signal ที่ว่าจะเหลืออยู่หลังการล้างเสียจนสะอาดด้วย SDS (เขาล้างแบบโหดมากครับ ตอนดูรูปในเปเปอร์ (Nature Medicine) เห็นว่าล้างด้วย TritonX ผมก็ยังคิดอยู่ว่าโหด แต่ยังพอทน แต่รู้สึกว่า tritonX จะล้างได้ไม่เกลี้ยง ตอนหลัง เขาเลยเล่น SDS เลยครับ ซึ่งตามความรู้สึกผมแล้ว ผมว่าเป็นการล้างที่แรงมาก แต่ผมยังไม่ได้เช็คความเข้มข้น SDS ว่าเขาใช้เท่าไร แต่อย่างว่าแหละ เล่น SDS เชียว โปรตีนจะเสียสภาพไปมากแค่ไหนก็ไม่รู้ ดูจากรูปคอลลาเจนกับไฟโบรเนคตินท่าทางจะน่วมอยู่ แต่เขาไม่ได้บอก exposure time เลยเปรียบเทียบลำบากอ่ะครับ)

แต่ในกรณีของหนู จากที่อ่านผ่านๆ เขาไม่ได้ใช้สเต็มเซลล์ครับ แต่ใช้ neonatal cardiomyocyte มา perfuse ในตอนแรก แล้วใช้ endothelial มาไหลผ่านท่อต่ออีกที ซึ่งเซลล์ทั้งคู่ก็เป็นเซลล์ที่ differentiate ไปแล้วทั้งคู่ เท่าที่ดู เหมือนว่าจะใช้วิธีการคล้ายๆ กับงานของคุณหมอแอนโทนี่ อตาลา ที่โรงเรียนแพทย์ป่าตื่นเลยครับ ต่างกันตรงที่ของหมออตาลา ใช้พอลิเมอร์ชีวภาพมาเป็นโครง แต่งานของซือเจ๊ดอริสเอาโครงหัวใจสัตว์มาให้เซลล์หัวใจคนก่อร่างขึ้นมาเป็นหัวใจคน อลังการกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ตอนเห็นงานเรื่องกระเพาะปัสสาวะ made in lab ของคุณหมออตาลา ผมก็กรี๊ดสลบไปรอบนึงแล้ว งานนี้ช๊อกกว่าอีกครับ เพราะที่น่าตื่นเต้นคือมันดิ้นได้ เอ้ย เต้นได้เหมือนหัวใจคนที่ทำงานได้จริง อย่างไรก็ตาม มันยังเต้นได้ไม่เข้าจังหวะเท่าไร สงสัยต้องจับไปฝึกแด๊นซ์ใหม่ เผื่อจะชะชะช่าแข่งกับหัวใจคนปกติได้กับเขามั่ง ฮ่าๆๆๆ

อย่างไรก็ตาม ถือได้ว่างานนี้เป็นอีกหนึ่งก้าวกระโดดในทางวิศวกรรมเนื้อเยื่อครับ หลังจากการสังเคราะห์กระเพาะปัสสาวะเทียมในหลอดทดลองของลุงแอนโทนี่ อตาลา เมื่อปีกว่าๆ ที่แล้ว

แต่มันจะทำงานได้สมประกอบเป็นหัวใจดีๆ ไว้ให้คนที่หัวใจไร้ประสิทธิภาพเอาไปใช้ได้หรือเปล่า อันนี้ยังไม่รู้

แต่สำหรับคนไร้หัวใจบางคนนั้น จะทำเทียมมากี่อันก็คงเอาไม่อยู่ (กรี๊ดดดด)

ใครสนใจลองลงไปดูวีดีโอข้างล่างในเว็บของซือเจ๊ได้นะครับ ผมขุดเจอมา ... แหะๆ http://www.stemcell.umn.edu/stemcell/faculty/Taylor_D/home.html