จำนวน 50 ความเห็น, หน้า่ | 1| -2- 3|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 11 27 ก.พ. 2545 (18:41)
งานอดิเรกหลายอย่าง แต่เอาดีไม่ได้ซักอย่างค่ะ ^_^ หนูเคยปักครอสติช แต่จะปักเล็ก ๆ นะคะ ใหญ่ ๆ ไม่ไหวค่ะ ไม่อดทนพอ และจะปักให้แต่เพื่อนสนิทจริง ๆ ส่วนพับกระดาษ ก็พับดาว พับนก แต่ตอนนี้รามือแล้ว ส่วนเพ้นท์แก้ว ก่อนมานี่มันว่าง นั่งเพ้นท์ทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ แต่สวยเท่าพี่หมูแดงไม่ได้ มานี่แรก ๆ ก็เพ้นท์บ้างค่ะ ว่าแล้วก็คันมือ อยากเพ้นท์ขึ้นมาอีกแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 12 27 ก.พ. 2545 (18:59)
เคยเข้าเรียนทำเซรามิคค่ะ แต่ทำได้ไม่นานก็เลิกพอดีต้องสอบจบโทเลยหยุดไป ว่าจะหยุดแป็ปเดียวแต่บัดนั้นจนบัดนี้ก็ไม่มีโอกาสทำอีก ตอนนี้เลยปักคอสติสไปพลางๆ ดูได้บ้างไม่ได้บ้างค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 13 27 ก.พ. 2545 (22:06)
เป็ดค่ะ ลองไปหมดแต่ไม่เก่งสักอย่าง
เคยวาดรูปแบบญี่ปุ่น
ทำquilt
เย็บผ้าด้วยความจำเป็นเพราะมันแพง ทำหมดผ้าม่าน
หุ้มเก้าอี้ก็มันแพงอีกนั่นแหละ
จนตอนนี้ไม่ค่อยว่างเท่าก่อน ที่พอจะนับได้ว่างานอดิเรกคือทำกับข้าวชนิดท้าทายยากๆ(ซาดิสม์นิดๆม่ะ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 14 27 ก.พ. 2545 (23:27)
ชอบทำพวกงานฝีมือมากค่ะ สนุกดีปีที่แล้วปักครอสติกแผนที่ประเทศอเมริกาเสร็จ เล่นเอามึนไปเลยต้องพักรบก่อน ตอนนี้ก็เลนมาทำอย่างอื่นแทน มีtote painting(สะกดถูกมั้ยเอ่ย?), ภาพ๓มิติ,rubber stamp บางทีก็รวมกลุ่มกับเพื่อนๆทำงานฝีมือกัน ใครมีอะไรใหม่ๆก็เอาสอนกัน เคยไปเรียนทำตุ๊กตาหมีกับเพื่อน แต่ทำได้ตัวก็ยอมแพ้ ยากจังเลยค่ะ สงสัยเป็นเพราะเย็ยผ้าไม่เก่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 15 27 ก.พ. 2545 (23:31)
เราไม่มีงานอดิเรกเลย ถ้าว่างเมื่อไหร่ ก็คิดถึงแต่เมนูอาหาร เมนูขนมไทย ทำเป็นแต่ขนมที่ทำง่าย ๆ
มาแอบฟังเพื่อน ๆเผื่อจะได้ไอเดียบ้างค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 16 28 ก.พ. 2545 (00:48)
อ่านหนังสือค่ะ ถ้าว่างมากก็ชอบนวดหน้า หมักผม หมักผิว ขัดผิว ทำเองนะคะ อ่านสูตรแล้วก็ทำไปเรื่อยๆ รีแลกซ์ดีค่ะ (เรียกว่างานอดิเรกไม๊คะ)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 17 28 ก.พ. 2545 (01:39)
โห คนเก่งๆหลายคนจังเลย มันก็แปลกอยู่นะคะ ตอนเด็กๆถูกบังคับให้เรียนการฝีมือ ก็เกลียดมากเลย ไม่เคยทำเสร็จซักปี ชั่วโมงการฝีมือมีดีอย่างเดียวคือลุกจากที่นั่งไปเม้ากับเพื่อนๆได้ ครูอนุญาตให้ไปจับกลุ่มคุยกัน ก็เม้าไปทำไป แต่จะเป็นเม้าเสียมากกว่า มีอยู่ปีนึงประมาณเกรด เก้าได้ ครูจะให้ถักนิตติ้งเสื้อสเว้ตเต้อร์ ก็ให้ลิสต์มาว่าต้องซื้อไหมเท่านั้นเท่านี้ พี่เอาลิสต์ไปคืนครูเลย บอกว่า คุณครูขา ให้หนูตกวิชานี้เถอะค่ะ ปีที่แล้วหนูถักผ้าพันคอทั้งปีได้แค่สี่นิ้วเท่านั้น ขืนซื้อไหมพรมมาเท่านี้ คงเสียเงินพ่อแม่เปล่าๆแน่เลยค่ะ

เลยโดนคุณครูส่งไปหาอาจารย์ใหญ่ แล้วก็ไม่ยอมให้เข้าห้องชั่วโมงการฝีมือ แต่อาจารย์ท่านใจดี ก็ให้ซื้อชุดทำรูปที่เจาะด้วยพรม ของเหลือจากที่รุ่นก่อนๆเค้าทำไม่เสร็จ รู้สึกท่านจะคิดราคายี่สิบบาทเท่านั้น แล้วชั่วโมงการฝีมือก็ต้องมานั่งทำในห้องอาจารย์ใหญ่คนเดียว ไม่ได้เม้ากับเพื่อนๆ เลยเข็ดเรื่องนิ้ตติ้งมาจนป่านนี้

เมื่อปีก่อน ลูกชายมีปัญหาจนโดนครูย้ายออกไปอยู่ห้องอีกห้องหนึ่ง เพราะเค้าไปแลบลิ้นตอนถ่ายรูปหมู่ (เหอๆๆ เชื้อไม่ทิ้งแถว) ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงมาก แต่พี่เห็นว่า ครูนี่จ้องจับผิดเค้า แบบเข้ากันไม่ได้ พอครูเค้าเสนอไอเดียมา พี่เลยโดดคว้าหมับเลย ย้ายไปอยู่อีกห้องครูเค้าใจดีมาก แต่ก็เข้มงวดโดยไม่ต้องดุด่าอะไร ถ้าทำงานดีก็มีโต๊ะ craft ที่วางของหลายๆอย่างให้ทำ ให้เด็กเลือกเอาเอง เจ้าลูกชายนี่กลับชอบเลือกหัดเย็บพลาสติกที่ทำลวดลายด้วยไหมพรมน่ะค่ะ พี่จำไม่ได้แล้วว่าเค้าเรียกอะไร ตอนหลังไปหัดโครเชต์ กับถักนิตติ้ง เค้าภูมิใจมากที่ทำได้คนเดียวในบ้าน แม่งี้ยังสู้ไม่ได้เลย

นี่แสดงว่า เรามีคนมากพอที่จะมาตั้ง ชมรมคนปักครอสติชไม่เสร็จ ได้แล้วนะคะ ฮ่าๆๆ

คุณ lilymay นี่เก่งน่าดูเลย ดิฉันซื้อแพทเทิร์นพวกผ้าหุ้มเก้าอี้ โซฟา มาแล้วหลายแบบ แต่ยังจดๆจ้องๆมาหลายปี เพราะกลัวทำแล้วไม่เสร็จจะเปลืองเงินกว่าไปซื้อเค้าอีกค่ะ หุๆๆ เรื่องทำกับข้าวนี่สมัยก่อนยังไม่มีเด็กก็ชอบหัดทำโน่นทำนี่ ไปยืมตำรามาจากห้องสมุด แล้วทำทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่ามันควรมีรสยังไง บางอย่างออกมาไม่ได้เรื่อง บอกได้เลยว่า เวลาหลายๆคนเขียนตำรากับข้าวนี่ คงไม่ได้ทำเองทดลองอัตราส่วนผสมก่อนหรอกค่ะ หึๆๆ

ใครที่เพิ่งเริ่มหัดทำ ลองแวะไปดูร้านพวก craftstore ดูซีคะ พี่รู้แต่ในอเมริกานะคะ ร้านพวกนี้ให้ไอเดียเยอะเลยค่ะ มีของทุกอย่างตั้งแต่ง่ายสุดๆไปจนถึงยาก ที่พี่แนะนำ และคิดว่าใครๆก็ทำได้ก็คือ ที่เค้าเรียกว่า scrapbooking คือเอารูปภาพมาแปะกระดาษแล้วตกแต่งหน้าให้สวยๆ แล้วเอาไปรวมเป็นอัลบั้มอีกทีนึง เก็บไว้เป็นอนุสรณ์ดูได้นานๆ เป็นที่ฮิตมากๆมาหลายๆปีหลังนี่แหละค่ะ ทำได้ทีละหน้าๆ ใครมีเวลาเยอะๆน่าจะขนรูปเก่าๆออกมาทำรวมเป็นเล่ม แบบเล่มละเหตุการณ์ อย่างที่เราชินๆกันก็มีแต่อัลบั้มรูปแต่งงาน แต่ก็จะทำได้ทุกโอกาส เช่นตอนไปพักร้อน ไปชมพิพิธพัณฑ์ ตอนจัดงานวันเกิด วันปีใหม่ วันฮาโลวีน ถ้ามีรูปสักสองสามรูปก็ทำได้หน้านึงแล้วค่ะ พี่ก็ทำไปบ้าง แต่ แฮะๆๆ ไม่เสร็จซักอย่าง มีที่เก็บเป็นหน้าๆไว้หลายค่ะ ตอนช่วงที่บ้าเห่อฮึดทำไปได้สองสามอาทิตย์ เป็นแบบนี้มามากค่ะ ร้านคราฟต์นี่รวยเพราะพี่ไปเยอะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 18 28 ก.พ. 2545 (02:52)
แง เสียใจค่ะที่มาเสนอหน้าตอบคนแรก ๆเรื่องเย็บผ้าไม่ทัน ความสามารถอันเดียวที่แจงมี จนขนาดทำเป็นอาชีพในต่างแดนได้ ถึงแม้ตอนนี้จะลาออกมาแต่ถ้าใครมาเห็นห้องเย็บผ้าที่บ้านจะเรียกว่า สเว็ท ช้อบ ทันที ของทุกอย่างเป็นของที่วงการอุตสาหกรรมใช้เลยค่ะ มีแม้กระทั่ง หุ่นฟอร์ม ขนาดเท่าตัวเอง
โปรเจคที่ทำค้างไว้เป็นทศวรรต ก็คือ slipcover ให้กับโซฟา สี่ตัวที่บ้าน โดยแบกผ้าทอมาจากอิสานบ้านเฮา ไม่แพงค่ะ สาเหตุที่ทำไม่รู้จักเสร็จเพราะมาติด เนต ติดแชท แล้วก็ไม่มีรถไปซื้อซิป เลยต้องรอสั่งทางเนต(อีกล่ะค่ะ) ตอนนี้ก็มีเหตุผลที่ไม่ได้กลับไปทำคือรอซิปมาส่ง ค่ะ อ้อ ขอคุยหน่อยนะคะ เรื่องผ้าม่านจะเอาสไตล์ไหน ยัยแจงทำเป็นหมด โอ๊ยอยากคุยเรื่องนี้หลาย กับเพื่อนฉันทนาด้วยกัน หายากค่ะ หายาก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 19 28 ก.พ. 2545 (02:59)
กรี๊ดดดด ในที่สุดหนูแจงก็ตามกลิ่นน้ำมันจักรมาเจอ โถๆๆๆๆ พี่อยากคุยกะแจงเรื่องนี้มาตั้งน้าน นานแล้วค่ะ พี่น่ะอยากได้หุ่นฟอร์มจริงๆ แต่ซื้อไม่ไหวค่ะ มันแพง กับความที่ไม่ได้เย็บบ่อยแล้วก็ไม่กล้าลงทุน เวลาเย็บชุดนะคะ เคยให้พ่อคุณกลัดตะเข็บให้ พี่แกกลัดออกมาเบี้ยวไปทั้งตัว พับให้มันเป็นเส้นตรงแค่เนี้ย ก็ทำไม่ได้ เซ็งจริงๆค่ะ เลยไม่กล้าตัดอะไรที่ใช้ bias cut เลย กลัวทำแทบตายแล้วตะเข็บจะเบี้ยว

แล้วแจงทำแพทเทิร์เองเหรอคะ พี่น่ะตกการฝีมือก็เพราะไม่มีปัญญาทำแพ้ทเทิร์นเนี่ยแหละค่ะ มาเจอแพทเทิร์นสำเร็จรูปหลากหลายในเมืองนอกถึงค่อยยังชั่วมั่วไปไหวหน่อย มามาะมาแช็ตกะฉันทนาวิชาการซะเลย ก๊ากกกก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 20 28 ก.พ. 2545 (02:59)
เรื่องเย็บปักถักร้อยหรือว่างานเเบบหญิงๆนี่ทําไม่ค่อยเป็นเลยค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 21 28 ก.พ. 2545 (03:48)
จริง ๆ ปุ้ยก็ชอบงานเย็บผ้านะคะ เพราะว่ามันเป็นความภูมิใจถ้าเราทำเองได้ แล้วเราจะได้ทำอย่างที่เราชอบด้วย แม่ปุ้ยก็ตัดเสื้อผ้าเอง ฝีมือพอใช้ได้ แต่ไม่ใช่มือโปร เห็นเลยค่ะว่าเป็นงานที่ละเอียดมาก และต้องใช้ความอดทน อยากมีจักรสักตัวเหมือนกันค่ะ แต่กลัวซื้อมาแล้วไม่ได้ใช้ อีกอย่างตอนนี้บ้านที่อยู่ก็ยังไม่รู้ว่าจะอยู่นานแค่ไหน เลยไม่ค่อยมีกำลังใจแต่งบ้านเลยค่ะ อย่างดีก็แค่ทำบ้านให้สะอาด ๆ เกิดซื้อมาแล้วต้องย้ายกลับยุโรป หรือไปเมืองไทยก็อดใช้อีก
ไว้มีโอกาสต้องมาขอคำแนะนำจากพี่แจง & พี่หนิง ตอนนี้มีอะไรให้เย็บ ก็ใช้มือไปก่อนค่ะ บรรจงสุดฤทธิ์

ว้าวววว พี่หนิง ไอเดียนี้เวิร์คมากค่ะ จัดรูปเข้าอัลบั้มสวย ๆ ครั้งหลังสุดไปเยี่ยมส้มหวาน เห็นเค้าทำซะสวย ก็อยากทำบ้าง แต่ลืมไปเลยค่ะ รูปกองเป็นภูเขาเหล่ากา ปนกันไปหมดเลย ต้องไปหาหนังสือมาอ่านบ้างแล้ว จะได้มีอัลบั้มเลิศ ๆ ไว้โชว์คนอื่นบ้าง (แต่รูปถ่ายแบบเลิศ ๆ นี่พยายามทำอยู่ค่ะ) ฮิฮิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 22 28 ก.พ. 2545 (05:28)
แงๆๆ เราฝันไปรึเปล่าเนี่ย เมื่อคืนพิมพ์กระทู้ตอบก่อนนอน ยังเจอของพี่หมูแดงด้วยเลย วันนี้มาดูไม่เห็นเลย เจ้าขาไม่ได้เรื่องเลยค่ะเยํบผ้า ทั้งที่คุณแม่และคุณน้าเป็นช่างเย็บผ้า เปิดร้านเองอีกต่างหาก
เป็นลูกไม้หล่นไกลต้นชะมัด ที่ชอบก็นิตติ้ง เพราะมันเร็วดี โครเชต์กับครอสติสก็พอได้ แต่ไม่ชอบเพราะละเอียดและต้องใจเย็น
เป็นคนใจร้อน เคยปักครอสติสแค่รูปแมวเปอเซียโครนสีน้ำตาลรั้งแรกและครั้งเดียวเท่านั้น อีกอย่างที่ชอบก็คือรูปวาดสีน้ำ แต่วาดไม่เก่งนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 23 28 ก.พ. 2545 (06:06)
เรียนแพทเทิร์นที่เมืองไทยนิดหน่อยแล้วก็มาต่อที่อเมริกาอีกนิดหน่อย พอเข้าใจและทำเองได้แต่เวลาตอนทำเป็นอาชีพ ขอเขาเย็บอย่างเดียวค่ะ(ตอนแรกโดนทั้งย่อขยายแพทเทิร์นจากไซด์ต่าง ๆและตัดด้วย) ไม่รู้เป็นอะไรพี่หนิงชอบแต่เย็บอ่ะ(ทั้ง ๆที่เป็นงานที่จ่่ายเงินน้อยที่สุดในสายนี้) เดี๋ญวนี้ แจงเล่นก๊อปแพทเทิร์นจากเสื้อผ้าซื้อตัวโปรดเอาค่ะ เรียกว่า knock offพูดง่าย ๆคือขโมยแพทเทิร์นจากดีไซเนอร์ดัง ๆ นั่นแหละค่ะ ง่ายมากพี่หนิง มีแค่waxที่ใช้markผ้าม เข็มหมุด และผ้าดิบ กับกางเกง กระโปรง หรือ เสื้อที่ใส่แล้วเราชอบมากกกกก(ไม่มีเลาะด้ายออกนะคะ)

เรื่องหุ่นฟอร์มแจงได้มาตัวละ 120 ดอลล์เองค่ะ ไปจ้องแถว ๆ garment district เก่าแล้วแต่ยังสวยค่ะ แจงเห็นคนขายฟอร์มในเวบ http://www.lootusa.com/scripts/lootsite.dll ราคาถูกเยอะเลยค่ะพี่ ยี่ห้อ ดี ๆด้วยค่ะ
เรื่องฟิตติ้งนี่แจงก็ว่ายากค่ะ โดยเฉพาะกระโปรง bias ถ้ามีฟอร์ม สักตัวแล้วพี่หนิงจะเห็นสวรรค์
วกกลับมาเรื่องแพทเทิร์นอีกรอบนะคะ แจงเรียนสองที่แจงเลยมารู้ว่า ช่างที่อเมริกามีวิธีการทำแพทเทิร์นคนละเรื่องกับเมืองไทยเลยค่ะไอ้อย่างที่เราเรียนมาจากไทยเนี่ยเป็นอะไรที่ยากและเสียเวลามาก เราถึงได้ท้อตั้งแต่แรกไงคะ ป.ล. ตอนที่มาเห็นแพทเทริ์นสำเร็จรูปขายที่อเมริกาเนี่ย แจงตะลึงมากเลยค่ะ ไม่คิดไม่ฝันมาก่อน ซื้อมาดองเพียบเลยค่ะ
quilt นี่ก็ลองแล้วค่ะแต่ทำได้ไม่สวย
ฮ่วย น้องปุ้มปุ้ยใช้มือเย็บแล้วจะทันการหรือ จักรเย็บตามบ้านเดี๋ยวนี้ถูกและเบามากค่ะ ย้ายก็ย้ายโลด พี่แจงยังถือมาจากเมืองไทยเลยตัวนึง
http://www.lilyabello.com/sewdir.htm#TOC
ใครชอบเย็บผ้า หรือจะซื้อจักร จะรักเวบนี้ค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 24 28 ก.พ. 2545 (06:15)
อุ๊ย ไม่ได้ ๆ ลืมบอกว่างานอดิเรกอีกอย่างหนึ่งคือ ทำสบู่จากไขพืชค่ะ

ความฝันอีกอย่างหนึ่งคือ อยากถักนิตติ้ง กับ ปั้นหมอปั้นไห เป็นค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 25 28 ก.พ. 2545 (07:01)
ฮิๆๆๆ พี่แจงปั้นหม้อปั้นไหแบบเดมี่ มัวร์ในหนังเรื่อง ghost รึเปล่าเอ่ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 26 28 ก.พ. 2545 (07:07)
น้องเจ้าขาคะ ความเห็นไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ คือคุณเปี้ยวเค้ามีลูกเล่นเยอะ ลองไปดูต้นกระทู้ตรงมุมบนซ้ายนะคะ มันจะมีจอเล็กๆบอกว่า "วิธีแสดงกระทู้" แล้วมีเมนูให้เลือก เค้ามีโค้ดแบบนี้

last 10 (f2b)

ตัวแรกจะเป็น last หรือ front หมายความว่าเรียงความเห็นจากท้ายมาก่อน หรือต้นมาก่อน

ตัวเลข 10 คือ แสดงแค่ ๑๐ ความเห็นสุดท้าย

f2b หรือ b2f เรียงแบบหน้ามาหลัง(ความเห็นก่อนขึ้นก่อน) หรือหลังมาหน้า(ความเห็นสุดท้ายขึ้นก่อน)

หรือจะคลิกที่ all มันถึงจะลิสต์ความเห็นทุกอันเลยค่ะ แล้วเรียงหน้ามาหลังหรือหลังมาหน้าได้อีก

น้องปุ้ยคะ จักรพวกนี้หิ้วได้ค่ะ สะดวกมาก ไม่เหมือนจักรที่เราเห็นในเมืองไทยที่มาทั้งโต๊ะเลย จักรในอเมริกาทำแบบเป็นตัวจักรชิ้นเดียว ใหญ่กว่าแล็พท็อพไม่มาก หิ้วไปไหนมาไหนได้ เวลาจะใช้ก็หาโต๊ะมาวาง ที่เหยียบก็ต่อสายวางลงกับพื้นเท่านั้นแหละค่ะ เย็บด้วยมือได้นี่ มีจักรแล้วจะเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลยจ้ะ

น้องแจง ร้อยยี่สิบนี่แพงอ่ะ พี่เห็นแบบของสมัครเล่นไม่ใช่ของโปรอันละ ๗๕ ยังไม่กล้าซื้อเลยค่ะ ไอ้ความที่ปีนึงจะเย็บซะกชุดก็คงยาก เลยทำให้คิดว่าไม่คุ้มน่ะค่ะ มี sergerของ Juki มันก็แพงมาก แต่คุ้มที่ช่วยประหยัดเวลาได้มากเลย ถึงได้ตัดใจซื้อ เรื่องหุ่นนี่วันหลังคงซื้อ แต่ตอนนี้คงต้องคอยไปก่อน บางทีไปดูๆแถวอีเบย์อาจจะมีแบบใช้แล้วถูกๆหน่อยบ้าง เอาไว้ให้มีเวลาเย็บเป็นล่ำเป็นสันกว่านี้คงจะลงทุนน่ะค่ะ ทุกวันนี้ไม่ค่อยได้เย็บอะไรเลยค่ะ ขนาดนี้ก็ยังมีคนทวงเรื่องเขียน(แบบเกรงใจ)เยอะแล้วค่ะ แหะๆๆ

เรื่องทำสบู่นี่ก็น่าทำ แต่พี่ลองเอาสบู่พวกนี้มาใช้แล้วคิดว่ามันเหม็นค่ะ ไม่ชอบกลิ่นมันเลย มีเพื่อนพี่คนนึงบ้ามาก แต่หล่อนซื้อเอาค่ะ สบู่พวกนี้ขายแพงๆ หล่อนก็ซื้อมาใช้ สบู่นี่แม่พี่เคยทำตอนสมัยเด็กๆ ไว้ซักผ้าน่ะค่ะ แม่จะกวนสบู่ทั้งวันเลย พี่เลยจำกลิ่นติดจมูก ไปเจอพวกสบู่ทำมือหรูๆ แต่กลิ่นเหมือนสบู่ซักผ้าของแม่เลยใช้มะลงอ่อ

เรื่องปั้นๆนี่มันเสียที่ต้องมีเตา หรือไม่ก็ต้องมีที่ไปเอาเข้าเตาน่ะค่ะ ไม่สะดวกเป็นอย่างยิ่ง พี่เคยลงวิชาตอนเรียนจนจะบ้า เลยไปทุบดินแก้เครียด ไปๆมาๆอาจารย์อยากให้ไปเรียนทางนั้นเลยน่ะค่ะ ขอโม้ เหอๆๆ แต่พี่บอกไม่เอาล่ะค่ะ เคยทำไปขาย แบบเอาอันที่เก็บไม่ไหวไปขายออกงานที่โรงเรียน เวลายังไม่มีชื่อใครมาขอต่อราคานี่ พี่อยากเอาไหทุ่มหัวมันไปเลย แบบนี้ไม่รุ่งแน่ ฮ่าๆๆ

เดี๋ยวคืนนี้มาคุยต่อละกัน ต้องไปทำหน้าที่สารถีแล้วค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 27 28 ก.พ. 2545 (08:21)
กัสทำหลายอย่างมากเลยอะคุณหนิง (ยกเว้นพวกถัก ๆ ทั้งหลาย) ตัดเสื้อนี่ก็ทำ แต่ไม่ได้ทำแพทเทิร์นเองหรอกนะคะ ใช้วิธีซื้อแพทเทิร์นสำเร็จรูปมาตัดเหมือนกัน แพทเทิร์นแบบนี้ที่เมืองไทยไม่เห็นมีขายซะทีนะ กัสไปเมืองนอกทีไร ก็ขนซื้อมาเก็บเอาไว้ แต่ถึงมีก็คงขายลำบาก เพราะเสื้อผ้าสำเร็จรูปแบบ 199 มีเพียบเลย

Paper Meche นี่ก้อทำ ทำเทียน ก็ทำ วาดสีน้ำก็ทำ Qีuilt นี่ก็ทำ และอื่น ๆ อีกมากมาย แล้วแต่ว่า ช่วงนั้นนึกอยากทำอะไร

แต่ที่แน่ ๆ ชอบทำกับข้าวอ้ะ :)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 28 28 ก.พ. 2545 (08:56)
ทำงานฝีมือไม่เป็นเลยซักอย่างเดียวค่ะ สมัยเรียนหนังสือครูเคยให้ทำดอกดาวกระจาย ขมขื่นมาก ตอนที่ต้องนั่งรีดผ้าที่ใช้ทำกลีบดอก เลยไม่ทำ พอหลังวันที่เพื่อนๆส่งกันหมดเเล้ว ก็เอาของเพื่อนรักคนนึงมาดึงๆเอากลีบดอกออกหมดเเล้วประกอบเข้าไปใหม่ เเล้วเอาไปส่งค่ะ ครูบอกว่าเหมือนดอกดาวกระจายหน้าเเล้ง เเต่ก็ให้คะเเนนค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 29 28 ก.พ. 2545 (09:42)
โอ้โห มีแต่คนเก่งๆ คุณหนิง คุณแจง คุณหมูแดง แล้วก็คนอื่นๆ อีก ชื่นชมจากใจค่ะ อู๋เองไม่เก่งซักกะอย่าง แต่ใจรักนะคะ แล้วก็เป็นเจ้าแม่โปรเจ็คด้วย อยากทำโน่นนี่สารพัด ล้มเหลวเป็นส่วนใหญ่ เมื่อวันเกิดปีก่อนได้ของขวัญจากคุณสามีเป็นจักรเย็บผ้ารุ่นท๊อปของซิงเกอร์ - เซอร์ไพรส์ทั้งคนให้และคนรับค่ะ เพราะเคยบ่นๆ ให้เค้าฟังว่าอยากทำโน่น อยากเย็บผ้า ปรากฎว่าไม่เคยตัดเย็บเสื้อผ้ามาก่อนเลย ก็เลยเฉลยไปว่า "ใช่ไม่เป็นค่ะ" อ่านคู่มือ ซื้ออุปกรณ์ และแพทเทิร์นสำเร็จเป็นชุดลำลองของเด็ก ทุ่มทุนสร้างมาก ผลออกมายังไม่ค่อยน่าพอใจ ก็กะไว้ว่า จะพยายามทำให้ดีให้จงได้ เพราะผ้าผ่อนที่ซื้อมาไว้หลายชิ้นนั่นก็หลายตังค์ ไม่อยากเสียฟอร์มค่ะ ตอนที่ได้จักรมาใหม่ๆ ยังไม่กล้าซื้ออุปกรณ์ค่ะ แต่เห่อค่ะ ไปรื้อเอาผ้าปูที่นอน มีกี่ผืนเอาออกมาหมด - เอามาหัดเดินจักรให้ตรงๆ เย็บไปตรงๆ ไร้สาระดีค่ะ พอเย็บผ้าปูที่นอนจนครบหมดแล้ว ก็ไปรื้อปลอกหมอนออกมาหมดเลยค่ะ เย็บซ้ำรอยตะเข็บหมดทุกใบเลยค่ะ พอคุณสามีจะกลับบ้านก็รีบเก็บทุกอย่างเข้าที่ กลัวเค้าว่า "บ้า" ค่ะ แต่ตอนนี้หายเห่อแล้วค่ะ เพราะยุ่งๆ กับเรื่องเรียน บ้านช่องไม่ได้เก็บ สกปรกรรุงรังดีค่ะ เสาร์อาทิตย์ก็โล๊ะซะทีนึงค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 30 28 ก.พ. 2545 (11:04)
น้องเจ้าขา พี่ไม่รุ้จะไปดักบอกน้องตอนไหนนะ แค่อยากบอกว่าเพิ่งอ่านนิยายที่นางเอกชื่อเจ้าขา จบ สนุกมากค่ะ ได้หัวเราะออกมาดัง ๆหลายครั้ง เคยได้ยินว่าหนังเรื่องghost ในประเทศลาว เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ปั้นหม้อรอ ผอ สระ อัว ใช่มั้ยคะ

พี่หนิงคะ ถ้าพี่มีโอกาสซื้อฟอร์มพี่อย่าซื้อตัวที่เป็นพลาสติกแล้วเราปักเข็มหมุดบนตัวเขาไม่ได้นะคะ แหมเล่น juki ซะด้วย จักรเย็บตรงของแจงก็ยี่ห้อนี้ รุ้สึกจะเสียน้อยกว่ายี่ห้ออื่นนะคะ

เพิ่งกลับเมืองไทยมาค่ะ แล้วขนซื้อสบู่แฮนด์เมด จากจตุจักรมา ราคาก้อนละ60 บาท กัดฟันซื้อค่ะ อย่างไรก็ถูกกว่าแฮนด์เมด ของที่นี่ แล้วเขาใส่กลิ่นดีนะคะ เช่น ตะไคร้ และ สมุนไพร ต่าง ๆ ไม่ต้องนั่งกวนเอง