 นอนเปล่าอยู่ใยเมื่อหายใจเป็นบทกลอน โพสต์เมื่อ:
07:02 วันที่ 15 มี.ค. 2550 ชมแล้ว:
87,974
 ตอบแล้ว:
399
มาเถิดมาพี่น้องแลผองเพื่อน
อย่าแชเชือนเบือนบิดจิตเศร้าหมอง แต่งบทกลอนเร็วไวสมใจปอง เชิญประลองคารมอันคมคาย ความเห็นเพิ่มเติมที่ 378 31 ม.ค. 2551 (18:52) ท่านทั้งสอง ลองปัญญา น่านับถือ ตัวข้าหรือ คงมิกล้า ท้าทั้งสอง ก็ดูสิ ต่างก็เก่ง เปล่งทำนอง ดูประครอง รองรับ อย่างจับใจ ขอชมเชย กับบทกลอน อักษรศาสตร์ ท่านนักปราญจ์ ต่างเรียงร้อย ได้สดใส ทั้งไพเราะ เพราะพริ้ง กว่าสิ่งใด มิมีใคร ได้เทียบเท่า เจ้าสองคน นานะ (IP:202.41.167.246) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 379 1 ก.พ. 2551 (21:36) คบคนพาลจริงใจก็ไร้ผิด คบบัณฑิตไม่จริงใจก็ไร้ผล จะคบใครก็ให้ประเมินตน อาจไม่พ้นโดนใครเขาไม่แล ความเห็นเพิ่มเติมที่ 380 2 ก.พ. 2551 (17:07)  เสียงวาจาอ่อนหวานท่านแวะไหม เพียงมาชมลองดูให้ถูกใจ รู้หรือไม่อิ่มใจในบริการ เลยนึกถึงคนอื่นซื้อของฝาก แม้จรจากแต่ใจใฝ่สืบสาน ซื้อของไทยใช้ของไทยกันมานาน ร่วมขับขานร้อยเรียงเสียงสังคม ความเห็นเพิ่มเติมที่ 381 3 ก.พ. 2551 (01:50) แดนสุวรรณอันล้ำค่าชื่อว่าสยาม ทั้งความงามความเรียบง่ายในวิถี ความปรองดองครองรักสามัคคี มิได้มีเสื่อมคลายไม่มีวัน บรรยากาศสบายใจชื่นสุข แสนสนุกสกุณามาขับขาน เห็นเรือแล่นลำไปในสายธาร ออกโดยสารข้ามฝั่งชลาลัย ในบ่อน้ำมีมัจฉามาว่ายแหวก พงหญ้าแฝกข้างน้ำล้ำค่าหลาย อีกในนามีธัญญะอาหารไว้ ชุบชีพให้คนไทยได้อยู่ดี แสงยามเย็นสีแสดแผดแสงกล้า ดูท้องนาสุดลูกตาช่างผ่องศรี แสงทองอาบรวงใบให้ขจี บ่งบอกชี้ถึงเวลาพาสำราญ ปล.อ่านแล้วเมาๆ เพราะง่วงจัด ต้องขออภัยนะขอรับ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 382 3 ก.พ. 2551 (10:13) การแต่งกลอนมีหลักปักกลางจิต ควรพินิจคำดูสู้แก้ไข "ใจ กับ จาย" คล้ายจริงอย่าอิงไป สั้นกับยาวอย่าใช้ไม่เข้าที ความเห็นเพิ่มเติมที่ 383 3 ก.พ. 2551 (10:16) ธรรมชาติมาดแม้นเหมือนแดนสรวง สรรพสิ่งทั้งปวงล้วนห่วงหา ผึ้งผสมเกสรอ่อนมาลา น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่าน่าชื่นใจ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 384 3 ก.พ. 2551 (10:54) จงแม้นมาตรหมายไว้ในธรรมมั่น มิหุนหันห่างหายไปเลยหนา ต้องอยู่ไว้ในความดีที่กอปรมา จงรู้ค่าคุณธรรมนำชีวัน ความเห็นเพิ่มเติมที่ 385 5 มี.ค. 2551 (16:35) มอบใจรักภักดีที่มีอยู่ แด่พธูผู้เป็นเช่นมิ่งขวัญ ตราบสิ้นชีพสิ้นใจไม่จากกัน ชั่วนิรันดร์จะขออยู่เคียงคู่เธอ ชีพสลายกลายเป็นคลีมิมีเปลี่ยน จิตพากเพียรรักมั่นหมั่นเสมอ เติมรักเต็มจนล้นใจใฝ่บำเรอ มอบแด่เธอ จอมนางกลางดวงใจ ทุกคืนวันขอมั่นไว้ในรัก แน่นอนนักไม่ลี้หลีกหนีหาย ชื่นเชยชิดสนิทแน่นมิแคลนคลาย ตราบชีพวายขอรักมั่น นิรันดร ความเห็นเพิ่มเติมที่ 386 27 เม.ย. 2551 (09:31) ไว้อาลัยแด่ ผอ.พงษ์พัฒน์ ธีรประเทืองกุล อดีต ผอ.โรงเรียนปัว อ.ปัว จ.น่าน อดีต สส.น่าน "รู้เคารพกติกาและหน้าที่" คาถานี้จารึกไปในทุกหน มั่นสถิต"ศิษย์ม่วงขาว"เราทุกคน ตราบวายชนม์น้อมรับคำจำใส่ใจ "ไม่เคารพกฏหมายเหมือนควายไม่มีคอก" ท่านพร่ำบอกเพื่อรักษ์ธรรม์อันยิ่งใหญ่ "ดื่มนมแทนน้ำ"วัฒนธรรม"ศิวิไลซ์" เพื่อศิษย์ได้สุขภาพดีมีปัญญา "เยาวชนรักกีฬาแก้ปัญหาสังคม" ปักติดร่มคันนี้ศรีสง่า เพื่อป้องศิษย์โง่เขลาเบาปํญญา เลิกเสพย์์ยากีฬาช่วยด้วยตนเอง "มือเหล็กมือสะอาดชาติต้องการ" แม้นผีมารเลวร้ายไล่ข่มเหง ผู้บริสุทธฺ์สุกใสใยต้องเกรง ฟ้าดินเองจักปกป้องคุ้มผองภัย ชีพดับสูญเมื่อ 18 เมษายน ปี 51สิ้นขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ "นามสิงห์เหนือ"เหลือความดีพลีมอบไว้ ตราตรึงในแผ่นดินตราบสิ้นกาล หากเมื่อใดไร้แสงแห่งปํญญา ทั่วโลกหล้ามืดมัวชั่วกัลปาวสาน มีแสงหนึ่งซึ่งเลอค่าเหลือประมาณ "คบไฟน่าน"ยังสว่างกลางผองชน ความเห็นเพิ่มเติมที่ 387 27 เม.ย. 2551 (10:11) จะกล่าวถึงหนึ่งชีวิตจิตกำเนิด นับแต่เกิดจนแก่จนเฒ่าหนา ไม่กี่หมื่นชั่วโมงที่อยู่มา ทำคุณค่าอะไรให้โลกกัน อันบางคนเกิดมาพารกโลก ทำแต่เรื่องโสโครกน่าโศกศัลย์ เกิดทำไมให้หนักแผ่นดินนั่น ตายไปพลันหามีใครได้เสียใจ แต่บางคนสร้างคุณูปการยิ่ง เป็นคนดีตัวจริงของโลกได้ ผู้คนคิดคำนึงตรึงหทัย แม้นจากไปคนทั้งหลายไม่อาจลืม ความเห็นเพิ่มเติมที่ 389 27 เม.ย. 2551 (14:10) คุณ ช่วยแจ้งลบความเห็นนี้แล้ว ขอบคุณค่ะ <P><FONT size=6>1 พ่อกับเเม่ไม่มีทองจะกองให้จงใฝ่ใจพากเพียรเรียนหนังสือหาวิชาความรู้เป็นคู่มือเพื่อยึดถือไว้ใช้จนวันตาย</FONT></P> <P><FONT size=6></FONT> </P> น้องไนซ์อายุ8ขวบ (IP:124.120.95.189) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 390 28 เม.ย. 2551 (23:26)  สายลมแปลกหน้า พัดผ่านแผ่วผิว เจ้าใบไม้ปลิว หวิวไหวตามลม สวัสดีค่ำคืน ในความขื่นขม ไร้รสชื่นชม ตรอมตรมยาวนาน สายลมสำเนียง แว่วเสียงประสาน ขับกล่อมชั่วกาล ตามธารไหลริน ณ ที่แห่งนี้ มิเคยถวิล หัวใจพลัดถิ่น โบยบินนิรันดร์
(อารมณ์ไหนก็ไม่รู้ แต่งไปอย่างนั้นแหล่ะ คิดอะไรแบบว่า คล้องจองอย่างเดียวความหมายใช่ ไม่ใช่ ไม่รู้.... ประมาณว่ากลอนพาไป)
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 391 29 เม.ย. 2551 (21:39) ชีวิตหนึ่งดั่งปทุมกลางวารี ความเห็นเพิ่มเติมที่ 392 29 เม.ย. 2551 (23:53)  ปฐพีผืนนี้ศรีสยาม แต่บัดนี้ศรีสยามยามอุบัติ โอ๊ย~ เรียนหนักเกิน นานๆเปิดคอมที ฝีมือก้อตกพรวดลงไปเยอะเยย ความเห็นเพิ่มเติมที่ 393 10 พ.ค. 2551 (05:31) ภูแวยอดแหลมแซมเมฆขาว ภูพยัคฆ์ทอดยาวฮึกหาญกล้า น้ำน่านพุ่งพล่านสีแดงทา น้ำว้าซัดสาดซ่าอยู่กลางไพร นิ่งสงบซบอกธรณินร์ รักษ์แดนดินถิ่นน่านอันยิ่งใหญ่ คุณความดีที่หมั่นทำนำธงชัย เทอดมั่นไว้ในความเชื่อ "เสือจอมดอย" ข้างบนเป็นของกวีนิรนามจารจารึกไว้บนอนุสรณ์สถานเพื่อมิให้ลืมเลือน เนิน 708 ส่วนท่อนล่าง เป็นของ ข้าพเจ้าเอง ความเห็นเพิ่มเติมที่ 394 10 พ.ค. 2551 (10:43) จะเมื่อวานวันนี้และพรุ่งนี้ ย่อมยังมีอนาคตที่สดใส ถ้ายังกล้าเผชิญเดินหน้าไป อันความสุขสบายใจใกล้เข้ามา
จะมีสุขเพียงใดย่อมมีทุกข์ แต่ความสุขไม่มีใครไม่ใฝ่หา จงเทิดไว้ซึ่งยินดีและปรีดา สุขนั้นหนาอยู่ไม่ไกลไปจากเรา ไม่ได้มาแต่งตั้งนานฝีมือตกไปมหาศาล ไม่น่าเชื่อ
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 395 11 พ.ค. 2551 (06:36) -เมืองปัว แดนงามเมื่อครั้งก่อนเก่า มีองค์พระเจ้า ผานองสถาปนา ครอบครองถิ่นนี้เป็นเมืองสวยเด่นงามตา องค์หลวงปัวครอบครอง พารา นำพา นครนั้น -เมืองปัว แดนงามสุดแสนสวยยิ่ง มีทุกๆสิ่งเปรียบปานดั่งแดนสวรรค์ โอ้ศิลาเพชร ใสเย็นเคยนั่งเคียงกัน ฟังสำเนียงเ้สียงเพลงรำพัน สุขสันต์เมื่ออยู่เมืองปัว 0 ลาก่อนจำลาอาลัยถวิล เมืองปัวที่เคยอยู่กินดินแดน แสนงามลาก่อน จอมแจ้งเจดีย์กราบกราน ดวงใจทอดถอน วันหนึ่งข้าฯคงหวนย้อน วรนครถิ่นนี้เหมือนเก่า - เมืองปัว ขอพรที่แสนศักดิ์สิทธิ์ ช่วยดลลิขิตเจริญ รุ่งเรืองเฉิดฉัน เมืองปัวคู่ฟ้า คู่ดิน สูงส่งลาวัลย์ ขอเทพไท้ในแดนวิมานสร้างสรรค์คุ้มครองเมืองปัว (ซ้ำ 0 จนจบ) ตรงท่อน สูงส่งลาวัลย์ นั้น ต้นฉบับเดิม เมื่อตอน เรียนชั้น มศ.5 ที่โรงเรียนปัว ประมาณปี 22 ผมแต่งเป็น จนสิ้นโลกันต์ โดยเข้าใจผิดมาโดยตลอดว่า โลกันต์แปลว่าโลก ต่อมาเมื่อรู้ความหมายที่แท้จริง จึงเปลี่ยน เป็นสูงส่งลาวัลย์ คนจรหมอนหมิ่นเหมือนนกจากรังพลัดที่นาคาที่อยู่เมื่อมาพบร่มไม้ใบบังได้มีโอกาสเข้าพักอาศัยใต้ชายคาเรือน ที่แสนอบอุ่นของท่าน ผอ.พงษ์พัฒน์ ธีรประเทืองกุล ทำให้มีแรงบันดาลใจแต่งเพลงฝากไว้ก่อนอำลาสถาบัน ขอคารวะ ดวงวิญญาณของท่านด้วยบทเพลงจากใจ ของศิษย์ในบ้าน ลูกปัวเลือดม่วงขาว รู้ เคารพ กติกา และหน้าที่ ครับ ความเห็นเพิ่มเติมที่ 396 14 พ.ค. 2551 (14:16) ขอโทษโปรดยกให้โปรดอภัยให้ซักทีอายุแปด*ห้านี้สวยสมดีสวยสมวัยทำงานก็แสนเก่งไม่อวดเบ่งกะใครไหนเพื่อนๆได้รู้ไว้โจโจ้ได้เป็นคนรัก ไนซ์นิ้ก (IP:124.120.177.120) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 398 15 พ.ค. 2551 (20:17) <P>อะไรนี่ละลานตาอ่านไม่หมด</P> <P>เราจะลดค่าไฟยังไงนี่</P> <P>กดเข้ามาทีไรใหม่ทุกที</P> <P>ดีไม่ดีตังหมดเน่าแน่เรา</P> <P> </P> heartknw@hotmail.com (IP:125.25.94.150) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 399 19 พ.ค. 2551 (23:39)  คิดถึงกันในคืนวันของเวลา ณ ทุ่งหญ้าที่ขอบฟ้าสุดปลายฝัน ฟังเสียงเพลงสายลมชมแสงจันทร์ ดาวหมื่นพันพร่างพราวกลางนภา ความหนาวพัดแผ่วผิวปลิวลมผ่าน ขอฝากวานบอกเขาเราถามหา ฝากสำเนียงเสียงสายลมโปรดนำพา บอกเมฆาขอช่วยหาเขาคนดี แสงสีทองส่องทักทายประกายรุ่ง เทือกเขาสูงยอดไม้ระบายสี หยาดอรุณเอ่ยคำลาเจ้าราตรี เช้าวันนี้อุ่นไอรักมาทักทาย (คิดกลับไปกลับมาหลายตลบ แก้แล้วแก้อีกกว่าจะเสร็จ เฮ้อ... แต่ยังรู้สึกขัดๆอยู่ แนะนำด้วยนะคะ จะขอบคุณมากๆเลย แวะมาทักทายค่ะ) |
