|
โพสต์เมื่อ:
07:02 วันที่ 15 มี.ค. 2550 ชมแล้ว:
89,107
ตอบแล้ว:
399
มาเถิดมาพี่น้องแลผองเพื่อน
อย่าแชเชือนเบือนบิดจิตเศร้าหมอง แต่งบทกลอนเร็วไวสมใจปอง เชิญประลองคารมอันคมคาย สักวาว่ารสกำสรดศัลย์ ต่างว่ากันสุดทุกข์สนุกหาย แต่ลองคิดกิจจะอภิปราย สุขสลายหายไปเพราะใดเอย ...สักวาว่าสุขหายเพราะใจคิด จนพาจิตฟุ้งซ่านไม่พานสุข คุมจิตใจได้ก็คลายทุกข์ โศกจะลุกออกไปจากกายเอย ...สักวาว่ากลอนสะท้อนจิต นิรมิตถ้อยคำอันฉ่ำหวาน เป็นลำนำจากห้วงแห่งดวงมาลย์ เพื่อสื่อสารส่งออกบอกความใน สักวาว่าไว้ให้สอนเพื่อน ทั้งคอยเตือนเอื้อนเอ่ยเปรยไปหนา ให้เก่งกาจอาจกลอนวอนส่งมา ส่งให้ข้ามาดูด้วยช่วยข้าเทอญ พึงพิจารณาตนเองอยู่อย่างนี้ เป็นคนที่เห็นเขาได้ดีแล้วทนไม่ได้ และเป็นคนไม่อยากให้สิ่งของใคร โดยง่ายดายด้วยใจรักและเมตตา หากพิจารณาดูแล้วว่าเป็นจริง จงละทิ้งอกุศลธรรมนี้เถิดหนา เพราะเป็นสิ่งชั่วช้าเหลือคณา จงหันมาเป็นผู้ให้ใจเบิกบาน แต่ถ้าเราไม่ได้เป็นเช่นนั้นจริง ปีติยิ่งปราโมทย์แท้เกินคำขาน หมั่นศึกษาทั้งกลางคืนและกลางวัน กุศลธรรม์อันเที่ยงแท้แน่ "นิพพาน" ...สักวาว่าผลบุญกุศลก่อ ช่วยเติมต่อก่อร่างในทางใส ดำรงตนเรียนรู้ในจิตใจ ส่งเสริมในสิ่งดีให้มีมา ให้รู้คิดพินิจตนของตนก่อน อย่าสั่นคลอนโอนไหวตามคำว่า อย่ายึดมั่นถือมั่นในอัตตา ให้เห็นว่าทุกสิ่งคิดอนิจจัง สักวาว่าแมวเราไข่ขาวนี้ ข้าบอกมีคิดตายไปใช่ไหมหนา อันจริงนั้นมันไม่ตายไปไหนมา ถูกตัวข้าปิดขังไว้ในห้องนอน ปล.แม่รู้เพราะมันกระโดดงับลูกบิดหรอก มันพยายามจะเปิดเอง ...อ้าว เป็นงั้นไป...หลอกให้สงสาร สักว่าวอนกล่าวไม่เปล่าจิต ใดถูกผิดใช่เขาแต่เราหนอ ค่าของคนอยู่ที่ผลสนไว้นอ ดีเลวก็ที่ตัวอย่ามัวเมา ยามสำนึกรู้เห็นว่าเป็นชอบ สุดจะตอบตรงตามคำถามหนอ ด้วยพลั้งพลาดขลาดกลัวเป็นตัวงอ สุดจะขอโทษาขมาภัย คนเรานี้มีหลากมากพงศ์เผ่า ทั้งตัวเราเขามีอัชฌาสัย ใดนั่นหรือก็คือเขินอายไง ประภาษไปว่า "ขอโทษ" โสตตื่นอาย มิเห็นต้องร้องแหลกเที่ยวแหกขวัญ ด้วยคำนั้นมันวิเศษณ์กว่าทั้งหลาย ทำให้เรื่องเคืองจิตพิษกลับกลาย ใยต้องอายจริงไหมไม่เข้าที อิๆๆๆๆ ส่วนผมก็อายที่จะพูดคำนี้เหมือนกัน เลยขอแต่งเป็นกลอนมอบแด่คุณโนวาว่า ผมพลาดพลั้งฟังเรื่องไม่ได้ชัด เลยกล่าวัชเหน็บจิตคิดกล่าวขาน ขอโนวาอย่าถือโทษช่วยโปรดปราน โปรดช่วยวานอ่านคำนี้ที่เขียนเอย " Sorry for every thing that I mistake you" ตัวท่านเป็นเช่นนี้ก็ดีแล้ว จิตผ่องแผ้วมีรักสมัครสมาน มีน้ำใจมีไมตรีเช่นวันวาร ตองสี่นั้นแค่เพียงผ่านมาชื่นใจ ตองสี่ (IP:124.157.236.248) ...โอ้ว่ารักสมัครสมานนั้นสิ่งเลิศ ละวางเถิดเคืองแค้นที่ขุ่นขวาง ทำใจปล่อยปละละวาง ทิ้งลงบ้างอัตตาที่หนาพูน ว่าให้ใคร 444 (IP:222.123.31.40) ...จะขึ้งโกรธไปใยไม่ได้ว่าเจ้า แม่โฉมเฉลาคนงามตองสามตองสี่ พี่มิกล้าว่าเจ้าดอกคนดี กลอนข้างต้นนั้นพี่แต่งตามกลอน ....ไม่ได้ว่ากระไรเลย ก็แต่งตามตามกันไปอย่าโกรธอีกนะ...นะ...นะ... อะไรจะอ้อนปานนั้น นู๋นู๋นูนู้ (IP:203.188.28.211) ...หาใช่อ้อนวอนว่าเพราะว่ารัก ที่อ้อนหนักเพราะถูกโกรธพิโรธเขียว จำต้องอ้อนเข้าไว้ให้คนเดียว เพราะว่าเสียวเดี๋ยวถูกโกรธพิโรธลาม ก็ใครไหนไป่ว่าคุณอ้อนรัก ก็ใครจักพิโรธโกรธลามเข้า หรือว่าคุณทำอะไรไม่ทำเนา ถึงโกรธเข้าไม่เลิกลามปามใย นู๋ชอบแกล้งคุณ (IP:203.114.125.31) ...ก็หายโกรธแล้วมิใช่ถึงได้เล่น ต่อกลอนเป็นสนุกสนานพาลให้หัว (หัวเราะ) มาอยอกเย้ากระเซ้าเหย่ไม่เผยตัว หรือว่ากลัวเขาจะแกล้งจึงแฝงกาย คุณพี่เขาดูช่างเย้าช่างแหย่นั่น ใครโกรธพลันพาลหายไปหลายหน ช่างต่อล้อให้หัวร่อในบัดดล หรือมีกลมากมายใช้หลอกเรา หยอกล้อกันไป ท่าจะได้เป็นแฟนกัน |
ขอบคุณผู้สนับสนุนHot Links |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |