จำนวน 388 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| -13- 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 237 15 มิ.ย. 2550 (17:41)
ถึงพูดแก่แต่ใจได้แข็งมั่น
สอนเรากันนั้นให้ดีมีถูกต้อง
ประพฤติดีที่เก็บนำตามครรลอง
ให้เราต้องเดินตามไปให้ถูกทาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 238 16 มิ.ย. 2550 (09:16)
ถึงพุดแก่แต่ดวงใจใยยังเด็ก
ถึงพูดแก่แต่เราเล็กเยาว์วัยนั่น
ถึงพูดแก่แก่แต่ใจหาใช่กัน
ถึงพุดแก่แต่แพ้วัยไม่แก่ตาม

ถึงพูดรักหาได้รักจริงจริงไม่
ถึงพูดรักรักที่ใจไม่วาบหวาม
ถึงพูดรักรักแต่ปากใช่ลามปาม
ถึงพูดรักรักผ่านผ่านเหมือนมีจริง

ลมปากคนบ่นไปใช่จริงหมด
ลมปากคนบ่นหมดไปทุกสิ่ง
ลมปากคนบ่นมากไปเสียจริงจริง
ลมปากคนบ่นไปยิ่งลมปากใคร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 239 16 มิ.ย. 2550 (19:20)
อันลมปากมากแม้นทำแสนเข็ญ
เป็นประเด็นสุดพิพาทแม้ชาติไหน
ก็ตามติดพิษแรงทิ่งแทงใจ
สุดจะให้ลืมโทษโกรธจนตาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 240 16 มิ.ย. 2550 (19:26)
ลมปากใครไหนควรพูดตริตรองก่อน
ลมปากใครไหนใครสอนพูดเพราะนั่น
ลมปากใครไหนเป็นโทษทะเลาะกัน
ลมปากนั้นจะใช้ไปโปรดไตร่ตรอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 241 17 มิ.ย. 2550 (11:56)
ลมปากเหม็นเห็นพูดไปก็ไม่เพราะ
ลมเสนาะนาสิกไปถึงใบหู
ลมเหม็นเน่าเขาฟังไปได้อุดรู(จมูกนะ!!)
ลมพัดอู้ความไร้ใครสนกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 242 17 มิ.ย. 2550 (20:56)
สายลมฝนบนฟ้ายังคลุ้มคลั่ง
ฟ้าแลบดั่งแสงไฟเผาผลาญอยู่
ฝนพร่างพรายปรายฟ้าสิร่วงพรู
ดูหดหู่ลมฟ้าบ้าคลั่งครวญ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 243 17 มิ.ย. 2550 (22:54)
ช่างหดหู่ดูฟ้าว่าหม่นหมอง
จับสงต้องครรลองใดก็ไม่เห็น
มิเหมือนใจในข้าว่าไม่เป็น
ทั้งร่มเย็นสว่างใสได้เห็นดู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 244 19 มิ.ย. 2550 (21:24)
มนุษย์เราเหงาจิตจึงคิดเขียน
อักษรเพียรคำคล้องจ้องกล่าวขาน
รสของค้ำย้ำเพราะเหมาะแก่การ
เพื่อสืบสานคำกลอนให้จรไกล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 245 19 มิ.ย. 2550 (21:28)
คำกลอนเขียนเพียรไปจากไพเราะ
ฟังเสนาะรื่นหูไม่รู้หาย
เขียนเล่นกันนานไปได้กลับกลาย
เป็นเรื่องไกลกว่าที่ฝันในวันวาน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 246 21 มิ.ย. 2550 (20:17)
ขึ้นชื่อว่าบทกลอนไม่หลอนจิต
ใดถูกผิดควรพิจารณ์คิดอ่านหนอ
ใดที่ดีมีประโยชน์โปรดพะนอ
ใดไม่ดีนี้ก็อย่าจำไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 247 21 มิ.ย. 2550 (20:23)
ภาษากลอนคงผ่อนคลายอารมณ์อยู่
ดูดูไปก็สนุกสมานฉันท์
ต่อกันเล่นเพลินไปกันมันมัน
อย่าคิดกันความหมายให้มากเลย

นั่นเป็นเพียงความเห็นต่อกลอนหัดใหม่
นักกลอนนั่นใช้คำยังไม่คล่องเอ๋ย
มัวจับโน่นผสมนี่มิดีเลย
หากใครเหวยมาอ่านดูไม่รู้กัน

...............................................

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 248 21 มิ.ย. 2550 (21:00)
เกมแมนฮันท์มันดูโหดโทษมาเหลือ
วางแผนเถือฆ่าแกงแทงยิงหนา
ดูโหดร้ายได้เห็นจนเจนตา
เกมพวกว่าระบาดมาแต่นมนาน

ปล.เมื่อไหร่จะหมดจากโลกเสียทีนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 249 21 มิ.ย. 2550 (21:18)
ของเก่ามาเล่าใหม่ครับ...0.0

ดูหนูสู่รูงู
งูสุดสู้หนูสู้งู
หนูงูสู้ดูอยู่
รูปงูทู่หนูมูทู

บทที่สอง(เพราะที่สุดเลยครับ ผมชอบ)
จิบจับเจาเจ่าเจ้า รังมา
จอกจาบจั่นจรรจา จ่าจ้า
เค้าค้อยค่อยคอยหา เห็นโทษ
ซอนซ่อนซ้อนสริ้วหน้า นิ่งเร้า เอาขวัญ

บทที่สาม(เพราะดีครับ)
ดูงูขู่ฝูดฝู้ พรูพรู
หนูสู่รูงูงู สุดสู้
งูสู้หนูหนูสู้ งูอยู่
หนูรู้งูงูรู้ รูปถู้ มูทู

ความจริงนี่ก็เป็นแค่1ในล้านเวอร์ชั่นที่ผมหาเจอนะครับ...ผมอ่านมาเยอะ แต่ลืมจำไว้อ่ะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 250 22 มิ.ย. 2550 (18:37)
บทที่สี่

หัวลิงหมากลางลิง
ต้นหางลิงและหูลิง
ลิงไต่กระไดลิง
ลิงโลดคว้าประสาลิง

บทที่ห้า

หัวลิงหมากเรียกไม้ ลางลิง
ลางลิงหูลิงลิง หลอกขู้
ลิงไต่กระไดลิง ลิงห่ม
ลิงโลดฉวยชมผู้ ฉีกคว้าประสาลิง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 251 24 มิ.ย. 2550 (06:45)
ล่าเอยล่าฝัน
จงมุ่งมั่นก้าวไปให้เต็มที่
หากเหน็ดเหนื่อยหน่ายนักพักสักที
พอแรงมีรีบมุ่งหน้าคว้าธงชัย


เมื่อใจใฝ่ความฝันอันบรรเจิด
ก้าวไปเถิดให้ถึงซึ่งจุดหมาย
หมู่มวลมิตรขอเป้นกำลังใจ
จงมีชัยในฝันนั้นเถิดเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 252 24 มิ.ย. 2550 (19:00)
ลิงเอ๋ยลิงป่า
ซุกซนนานมาข้าเห็นอยู่
หลอกเจ้าไปได้อาหารมันกินดู
ขอของตูตูให้มิได้นา

เพราะลิงป่าว่าไว้อย่าให้ของ
เดี๋ยวมันจ้องขอทานกันมากหนา
ข้างถนนหนทางข้างพงคา
รถเหยียบมาว่าตายไปหลายตัว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 253 4 ก.ค. 2550 (13:42)
กลอนดอกสร้อยนี่นา

เรียนเอ๋ยเรียนรู้
มีคุณครูผู้ฉลาดประสาทให้
แต่หลายคนก่อเหตุสังเวชใจ
โดดเรียนไปเที่ยวห้างยกหางตน

เพราะอะไรใดเล่าให้เขาคิด
ใดถูกผิดรู้แน่ในเหตุผล
หยั่งอะไรเดาได้ในสากล
หยั่งใจคนนั้นยากลำบากจริง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 254 4 ก.ค. 2550 (19:16)
เด็กเอ๋ยเด็กน้อย
ความรู้เจ้ายังด้อยเร่งศึกษา
เมื่อเติบใหญ่เจ้าจะได้มีวิชา
เป็นเครื่องหาเลี้ยงชีพสำหรับตน

ได้ประโยชน์หลายสถานเพราะการเรียน
จงพากเพียรไปเถิดจักเกิดผล
ถึงลำบากตรากตรำก็จำทน
เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย

ปล.ผมใช้บทนี้เป็นหลักคำสอนในชีวิต

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 255 4 ก.ค. 2550 (19:28)
สงกะสัยเป็นเด็กน้อยไปกี่ปี
เมื่อวานนี้วันนี้หรือพรุ่งนี้
หรือเป็นไปตลอดไปนานหลายปี
มิได้มีอายุเพิ่มเติมหรือไง

หัดมองโลกให้เป็นผู้ใหญ่บ้าง
มีใครชังใครชอบอย่าไถล
คอยเป็นเจ้าเด็กน้อยอยู่เรื่อยไป
ไม่รับรู้หรือไงโลกกว้างเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 256 4 ก.ค. 2550 (19:39)
สิบสี่ปีที่ข้ามาบังเกิด
สุดประเสริฐบวกยี่สิบแปดวันหนา
ด้วยพระเดชแห่งบิดรแลมารดา
ส่งข้ามาเกิดได้ในโลกันย์

ได้พบเพื่อนเอื้อนกลอนกาพย์รับสนุก
อาจมีทุกข์พี่น้องไซร้ได้ผ่อนผัน
คอยชี้แนะแวะเวียนเพียรทุกวัน
เพียงเท่านั้นแค่นี้ก็ดีพอ