|
โพสต์เมื่อ:
07:02 วันที่ 15 มี.ค. 2550 ชมแล้ว:
89,108
ตอบแล้ว:
399
มาเถิดมาพี่น้องแลผองเพื่อน
อย่าแชเชือนเบือนบิดจิตเศร้าหมอง แต่งบทกลอนเร็วไวสมใจปอง เชิญประลองคารมอันคมคาย วันนี้ป่าเขียวสด ด้วยสายฝนหลั่งรินไหล ผืนดินชุ่มฉ่ำใย ไม้ผลิใบเขียวงามตา ชีวิตสุดสะอาด จิตดั่งวาดปานบุปผา ชำระสิ้นเมฆา เป็นฝนฟ้าสะสางไป ป่าเขียวและเรียวหญ้า สะอาดตาฟากฟ้าไหน สีครามผ่องอำไพ ด้วยจิตใสสว่างมา ชีวจิตพิษภัยมลายสิ้น เดินผกผินในป่าพาสรวล เห็นพืชพันธุ์อันขจีดั่งที่ควร นำใจยวนเย้าให้ได้เบิกบาน เห็นนาวาน้ำใสไหลรินอยู่ วักดื่มดูเย็นชื่นรื่นใจฉัน เห็นมัจฉาแหวกกอปทุมวรรณ แล้วเหหันลี้หายไปบ้านตน นอนสบายบนพื้นพรมห่มด้วยฟ้า สกุณาร่อนรมชมเวหน เหลือบเห็นข้ามาเกาะเกี่ยวเลี้ยวแล่นลม ช่างสุขสมสบายเสียนี่กระไร ผืนป่ามีแมกไม้ ในธารามีน้ำใส ฝูงสัตว์เที่ยวเทียวไป ดื่มน้ำใสได้ชื่นชม ในป่ามีแมกไม้ ในราวไพรสัตว์สุขสม แหงนมองกิ่งไม้โอน ฝูงนกซ่อนตามกิ่งใบ สอดส่ายหาอาหาร พบเหยื่อพลันแสนชื่นไหน เก็บเหยื่อลูกน้อยไง รอยังไพรป่าหว้างเอย ขอให้มีแต่ความสุข (IP:124.157.236.215) อันเรานี้ได้เกิดกำเนิดขึ้น อย่ามัวมึนเร่งรีบถีบถอนเข้า จงหมายหมั่นปันมือถือคว้าเอา ชัยชนะที่เรานั้นต้องการ ทำไมหน้าเว็บเปลี่ยนแล้วอ่า ไม่ยอม แบบเก่าสวยกว่ากันเยอะเลย แต่จะว่าอีกทีก็สวยดีนิ หน้าเว็บเปลี่ยนไป ใครมีความเห็นกับหน้าเว็บใหม่บ้างครับ สิ่งใดใดใหม่ใหม่ย่อมดีกว่า อย่ามัวมาติฉินนินทาเขา การที่ทำสิ่งใหม่ได้สร้างเนา ย่อมต้องดีกว่าเก่าอย่างแน่นอน ดีก็ดีมิว่าข้ามิเถียง แต่ว่าเพียงต้องจูนหัวใหม่หนา ทั้งกระทู้ดูไปไม่คุ้นตา เข้าผิดว่าพลาดไปก็หายพลัน สิ่งใดใดที่เริ่มพัฒนา ก็ต้องมีความเห็นต่างไปทั้งสอง บ้างว่าดีบ้างไม่ดีให้นั่งมอง คนที่จ้องพัฒนาก็ทำไป จริงอย่างที่โนวาพาที่กล่าว ถึงเรื่องราวกราวกระทู้ดูแปลกหนา มีสีสันพรรณใหม่ได้แตะตา สุดจะหาทางเข้าเราละงง หน้าเว็บใหม่อันนี้นี่สวยนัก แต่ว่าจักมากระทู้ดูสักหน มันก็แสนจะยากลำบากบน แต่ต้องทนรอต่อไปจะได้ชิน การเปลี่ยนแปลงทุกอย่างย่อมมีเหตุ ที่อัพเกรดขึ้นมามีให้เห็น การสืบค้นนั้นไงเป็นประเด็น ง่ายเห็นเห็นเพียงแต่ใส่คำหลักไป จะว่าไปสิ่งดีก็มีอยู่ เรียงกระทู้ดูความตามก็งาย แต่ยากตรงเปลี่ยนใหม่ไม่ได้ใจ เพราะเฃ้าไปตื่นตระหนกตกตะลึง หน้าตาใหม่ไฉไลดูได้เรื่อง ความต่อเนื่งก็มีอยู่พอรู้ซึ่ง ความผันแปลเปลี่ยนแปลงไม่แจ้งจึง ก่อเหตุให้คนตะลึงเมื่อเข้าชม ปะป๋า (IP:124.120.51.231) คุณป๊ะป๋าข้านี้มีคำถาม ม่าม๊าล้ำไปไหนหนอท่านพ่อหนา ทิ้งพ่อไว้ให้อยู่ดูเจนตา กับลูกหว้าน่าอิจฉาเสียกระไร แม้มิได้หล่อเด่นเช่นบุตรฟ้า ขอเป็นหมามีพันธุ์ไม่หวั่นไหว แม้มิได้เป็นที่หนึ่งเหมือนใครใคร ขอได้ไหมเป็นที่หนึ่งในใจเธอ แม้มิได้สูงใหญ่เหมือนโยกเยก ขอกะเพกเหมือนพี่เรนเวอร์ชั่นเหวอ แม้มิได้เด่นสกาวราวต้นเฌอ ผมเล่าเออขอเป็นแค่ไม้ริมทาง ไม่ใช่เทวดามาสวรรค์ แต่เป็นฉันมั่นคงไม่สงสัย ไม่ใช่เจ้าฟ้ามาจากแดนไกล แต่เป็นฉันนั่นไงรักให้พอ มัวแต่นั่งคอยหาเธอมาอยู่ เธอจะรู้ว่ามีฉันนั้นไหมหนอ ก็อยากคุยเจรจามาเคลียคลอ ได้แต่รอเธอตรงนี้ที่ในใจ ตอบศรา.... ใจเย็นเย็นรอฉันที่ตรงนั้น ฉันเรียนพลันอีก nine ปีรอไหวไหม ถ้ารอได้ก็ขอให้รอไป รอไม่ได้หาเอาใหม่ก็แล้วกัน ตอบ นพบุราฯ ฉันจะรอรอเธอใต้ต้นเณอ (นพบุราฯตัว ช.กระเชออยู่ไหนนะหาไม่เจอ) เหอ เหอ เหอ เธอยังรอไม่เหหัน ผ่านกี่ปี่กี่เดือนหรือกี่วัน nine ปีนั้นฉันกะเธอไม่แคล้วคลา ปล. 555+++++ ขำ ขำ ขำ ผมอายุสิบห้าเองนาครับ ไม่กลอกกลับมั่นคงอย่าสงสัย คุณลูกหว้าหนาอายุสักเท่าไร ข้าจะได้เรียกยาย น้า หรือพี่ดี |
ขอบคุณผู้สนับสนุนHot Links |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |