|
โพสต์เมื่อ:
07:02 วันที่ 15 มี.ค. 2550 ชมแล้ว:
89,117
ตอบแล้ว:
399
มาเถิดมาพี่น้องแลผองเพื่อน
อย่าแชเชือนเบือนบิดจิตเศร้าหมอง แต่งบทกลอนเร็วไวสมใจปอง เชิญประลองคารมอันคมคาย ยศย่อมเจริญแก่ผู้ที่ขยัน มีสติมั่นการงานสะอาดเหลือ ทำงานด้วยรอบคอบไม่คลุมเคลือ ระมัดระวังเพื่อเป็นอยู่โดยชอบธรรม ได้ชื่อว่าเป็นผู้ไม่ประมาท เป็นจอมปราชญ์ใจสูงใช่ใฝ่ต่ำ คบคนดีหนีห่วงบ่วงบาศ กรรม เทอดคุณธรรมล้ำค่าสง่างาม อาจารย์จิตแผ้วยอดจริงๆ คารมคมไม่มีใครเหมือน กลอนคมเฉียบมาก จริงๆ เรื่องสอนคนทุกบทน่าอ่านมาก ข้าน้อยขอนับถือ นับถือ ขอนับถือ อ.จิตแผ้ว (IP:125.25.250.147) มวลกลิ่นหอมของบุปผามาลาชาติ ก็มิอาจย้อนหวนทวนลมได้ แม้นกลิ่นจันทน์ กฤษณา มะลิไซร้ หอมทวนลมมาได้อย่างไรกัน กลิ่นสัตบุรุษต่างหากหอมทวนลม ใช่อุ้มสมหรือบัญชาจากสวรรค์ สัตบุรุษหอมฟุ้งขจรชั่วนิรันดร์ เพราะสร้างสรรค์ความดีที่หมั่นทำ เป็นราคินศาสนาถ้าขาดพระ ไหนเลยจะตั้งอยู่ไม่รู้หาย เป็นราคินสิ้นชาติถ้าขาดชาย จะอับอายยามศึกฝึกหญิงรบ เป็นผู้ชายหน้าที่มีอยู่สอง หนึ่งคือกรองกิเลสเราเอาให้จบ สององอาจมาดมั่นในคำรบ เหมือนใดพบไพรีพร้อมพลีตัว หากขยันหมั่นเพียรเรียนมีสุข หากสนุกใจดีมิรู้หาย ............................... ................................ -------------------------------------- เดี๋ยวมาแต่งต่อครับ หากขยันหมั่นเพียรเรียนมีสุข หากสนุกใจดีมิรู้หาย หากทำดีมีจรรยาไปจนตาย แม้มลายอยู่สุขขีบนเมฆา หากขยันหมั่นเพียรเรียนมีสุข หากสนุกใจดีมิรู้หาย หากเกียจคร้านประหวั่นใจไปจนตาย หากว่าสายเกินไปแก้ไม่ทัน
Mr.alone [Dek~Dod~Deaw ]
ร่วมแบ่งปันความรู้และความเห็นแล้ว 1358 ครั้ง - ได้รับดาวแล้ว 217 ดวง - โหวตเพิ่มดาว ถึงครวญคร่ำร่ำไห้ละห้อยหา กาลเวลาจักหวนกลับคืนไม่ มีแต่หมุนวกเวียนเปลี่ยนไป เหลือทิ้งไว้เศษซากความทรงจำ รอยอดีตกรีดเลือดหัวใจปริ่ม เยาะหยันยิ้มไยไพให้หนำ บ่มเพาะเมล็ดพืชพันธุ์ระกำ เติมปุ๋ยช้ำชอกเชือดเลือดตากระเด็น หากมัวตรมจมไปในอดีต ก็จะกีดกั้นสุขสนุกสนาน เพราะวันนี้นั้นต้องดีกว่าเมื่อวาน ทรมานกับเรื่องเก่าเศร้าทำไม รับน้อง มีเป้าหมายหรือไม่ในชีวิต ขอถามหน่อยพวกนิสิต-นักศึกษา มีความรู้อยู่แค่เพียงในตำรา ใครสอนบ้างวิชาความเป็นคน อีกสักกี่ชีวิตต้องปลิดชีพ เซ่นความห่าม เถื่อน ดิบ ไร้เหตุผล ประเพณี ค่านิยม สัปดน นี่หรือคือปัญญาชนของเมืองไทย รับน้องใหม่ผู้ใดใครคนก่อ เกิดท้องพ่อ-แม่เดียวฤาไฉน จึงสาระแนแห่ต้อนรับญาติของใคร ความเสียใจอกแม่กูแต่ผู้เดียว อพิโธ่ เจ้าวิทยาลัย ศิษย์ของใครใยเล่าไม่แลเหลียว หากคนตายช่างพูดง่ายเสียจริงเจียว แค่คำเดียวอาจเพียงว่า "ข้าเสียใจ" ค่านิยมผิดผิดลิขิตขึ้น เพราะคนมึนเห็นแก่ตัวจิตชั่วหลาย สนองตัณหาตนทำคนตาย ผลสุดท้ายใครหนอทรมาน ? แสนสุดดีที่กำเนิดเกิดเป็นคน จงทำดีเพื่อผองชนคนส่วนใหญ่ ศักดิ์ศรีตนใช่เป็นคนของใครใคร เทอดทูนไท้ กษัตริย์ ศาสน์ ราษฎร์ นาคร จะเกิดเป็นสัตว์หรือคนก็พ้นชั่ว หากไม่มั่วอุบายที่หลากหลาย แล้วจะรอดกิเลสละและคลาย เกิดเป็นชายหรือหญิงจงทำดี ถึงดาวเดือนเลื่อนลับดับจากโลก ทิ้งเงาโศกฝากฝังไว้ในใจฉัน แม้นพรุ่งนี้ไร้แรงแสงตะวัน เธอเท่านั้นคือโคมทองของชีวี ฟ้าส่งรักเพียงเพื่อรักสมัครมั่น เพียงสัมพันธ์มั่นไว้ในวิถี แห่งความรักใช่ให้อยู่คู่ชีวี เพียงเท่านี้สุดสุขแล้วแก้วดวงใจ จิตของตนเฝ้าฝึกฝนให้ผ่องผุด ใสพิสุทธิ์ดุจแก้วเก้าพราวไสว คุณธรรมล้ำ้เลิศเกิดกลางใจ หวั่นเกรงใยคนติฉินเที่ยวนินทา อันนินทากาเลเหมือนเทข้าว กินค่ำเช้าสุขภาพดีไม่มีปัญหา อิ่มข้าวแล้วไม่เพ้อพร่ำร่ำสุรา ศรีภรรยาจงเพียรนึกเฝ้าตรึกตรอง เมื่อท้องอิ่มใจก็อิ่มหัวยิ้มได้ ไม่คิดไกลเรือนชานบ้านหอห้อง นับนาทีคืนนี้ที่หมายปอง เนาแนบน้องสุดสุขสันต์ที่บ้านเรา ขอแก้ไข ลำเลิศ เป็น ล้ำเลิศ สัสดีครับอาจารย์ ใจเรานี้มีอยู่โยคู่หนึ่ง หนึ่งใจซึ่งฝักใฝ่ในทางสวย อีกใจหนึ่งพึงพิศผิดคอยอวย อยู่หรือม้วยขึ้นอยู่เพราะคู่กรรม ค่ำคืนนี้มีเงาเราเป็นเพื่อน ทั้งดาวเดือนพากันลับแลหลบหาย นั่งแต่งกลอนอยู่กับเงาแสนเดียวดาย แสนเปลี่ยวใจไร้ผู้รู้ใจตน เดียวดายจิตคิดถึงคะนึงหวั่น ภาพสวรรค์เราสองต้องพลันหาย ด้วยสังคมเปลี่ยนรับเข้ากลับกลาย เหลือเพียงสายน้ำตาท้าสายลม สวัสดี นพบุราดิสร นักเลงกลอนรุ่นใหม่ใจห้าวหาญ มิอาจเอื้อมรับเป็นเช่นอาจารย์ ด้วยกลอนกานท์ยังด้อยรสพจนา ขอเป็นเพื่อนผู้ร่วมอุดมการณ์ ซึ่งเกิดนานขานพี่ได้ไม่กังขา คำ อาจารย ์เร่งวัยใกล้ชรา เรียก พี่ยา หนุ่มหน่อยค่อยชื่นใจ ไก่ขับขันร้องบอกเพลาเช้า นกน้อยเล่าออกบินหาอาหาร ชีวิตอื่นเริ่มต้นใหม่ในทุกวัน แต่ชีวิตข้านั้นยังตรอมตรม |
ขอบคุณผู้สนับสนุนHot Links |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |