จำนวน 388 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| -18- 19| 20|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 337 7 ธ.ค. 2550 (20:20)
ตามวจีที่ท่านบรรสานเสียง
เพรียกสำเนียงเรียก "พี่ยา" อัชฌาสัย
ขอยอเกศก้มลงจำนงใจ
นบพี่ใหญ่ในห้องอันผ่องพรรณ

เป็นทั้งพี่อาจารย์แต่กาลก่อน
นพ ฯ ดิศร เป็นเกรียติเกินกล่าวขวัญ
อุดมการณ์งานกลอนสอนใจกัน
แม้ผกผันก็มิร้างให้ห่างไกล

เชิญพี่ท่านบรรสานชำนาญเริ่ม
น้องจักเสริมเติมแต่งแปลงเงื่อนไข
ดำรงรักอักขราภาษาไทย
ให้เกริดไกรคู้ฟ้าสุธาแดน

แลเชิญชวนมวลมิตรจิตหรรษา
ณรงค์พากันห่วงช่วยหวงแหน
แต่งกลอนไว้ให้ลือบ่งชื่อแทน
ให้โลกแม้นรู้ว่าข้า "นักกลอน"

จากใจ นพบุราดิศร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 338 8 ธ.ค. 2550 (10:47)
เมื่อริจะเป็นนักกลอนอย่านอนนิ่ง
ทุกสรรพสิ่งเว้าวอนเป็นกลอนสิ้น
คำทำนองคล้องจองดั่งใจจินต์
ดุจฝนรินหยาดฟ้ามาพร่างพรม

ทนห่มฟ้าคราหนาวร้าวในอก
น้ำตาตกข้างในใจขื่นขม
มีรักซ้อนซ่อนไว้พาให้ตรม
ทนหวานอมขมกลืนสะอื้นทรวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 339 8 ธ.ค. 2550 (22:32)
แม้นขมขืนฝืนใจจงสู้ใหม่
สรรพสิ่งใดใดว่าใหญ่หลวง
ย่อมต้องมีหนึ่งแม้นเป็นแกนกลวง
จงทะลวงเข้าไปให้แม่นยำ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 340 23 ธ.ค. 2550 (05:52)
ถึงคับที่ก็อยู่ได้หากใจสู้
แต่คับใจใครก็รู้อยู่ไม่ไหว
คนรักกันอย่ารังแกเอาแต่ใจ
ขอผองไทยจงรู้รักสามัคคี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 341 23 ธ.ค. 2550 (16:32)
แม้นวันนี้ที่เราร้าวรานจิต
อย่าเพิ่งคิดลี้ข้างทางฉิบหาย
ดั่งปทุมอยู่ใต้น้ำคลำคล่าไป
แต่สุดท้ายได้บานพลันช่อชู

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 342 23 ธ.ค. 2550 (20:09)
วันที่นี้เรารู้ครูทำอะไร
ผู้ใดใจก็ไปที่หมายนั่น
เราจะไปแปรผันเปลี่ยนคืนวัน
สร้างฝันใหม่ให้กับไทยไปยั่งยืน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 343 23 ธ.ค. 2550 (20:15)
เรียนหนังสือฝึกปรือกันเข้าเถิด
จะบังเกิดผลดีมีอาศัย
เหมือนเทราดยางมะตอยตามทางไซร้
เพื่อให้ได้เดินไปง่ายดายแล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 344 23 ธ.ค. 2550 (21:42)
การพากเพียรเขียนอ่านคืองานหลัก
แม้ว่าหนักเกินแบกเล่นแตกเสียง
เพียรไว้เถิดเกิดผลกุศลเรียง
การละเลี่ยงอย่าคิดมันผิดทาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 345 27 ธ.ค. 2550 (06:32)
ชายเหนือชาย​ต้อง​เชิดชาย​ให้​มีชื่อ
นามระบือลือชายไปทุกสิ่ง
อบรมชาย​ให้​ ​สมชาย​ ​ใน​ความ​จริง
ชายชาติสิงห์​ต้อง​สัตย์ซื่อถือคุณธรรม

ชายกลับกลอกหลอกเจ้า​เขา​นับ​หรือ
ใคร​เขา​ถือคือชาย​ให้​น่าขำ
ประพฤติตนดิ่งลงเหวเลวระยำ
การกระทำ​ชั่วช้าสาระพัน

เกิด​เป็น​ชาย​ไม่​ฟ้องนาย​ ​ไม่​ขายเพื่อน
น้อง​ต้อง​เตือนดู​แลใจ​ใช่​ห้ำ​หั่น
รู้กติกา​ ​หน้าที่​ ​นี่สำ​คัญ
เคารพมั่น​ใน​ศักดิ์ศรี​ ​นี่คือ​ ​ชาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 346 27 ธ.ค. 2550 (10:41)
อาจารย์แต่งได้ใจมากครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 347 27 ธ.ค. 2550 (11:05)
ขอบคุณครับ กวี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 348 27 ธ.ค. 2550 (11:49)
อาจารย์อยู่วงการแต่งกลอนมากี่ปีแล้วครับเนี่ย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 349 27 ธ.ค. 2550 (15:24)
แรกสุดแต่งเอาคะแนนภาษาไทย มาแต่งบ้างไม่แต่งบ้างเพียงต้องการรักษากระทู้ ที่ตรงนี้กับที่เรือนไทย กลอนบทนึง ลง 2 ที่ อะไรประมาณนั้น ยังต้องฝึกฝนอีกมากมาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 350 27 ธ.ค. 2550 (18:39)
คนเราไม่มีใครเก่งมาแต่เกิดจริงไหมครับ ^^

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 351 27 ธ.ค. 2550 (20:07)
ถูกต้องครับ หากต้องการทำสิ่งใดให้สำเร็จต้องใช้อิทธิบาท4 ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 352 27 ธ.ค. 2550 (21:16)
จริงครับอาจารย์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 353 27 ธ.ค. 2550 (21:36)
มุมานะพยายามพร่ำบากบั่น
รู้ขยันกันเถิดจักเกิดผล
มิมีใครได้เกิดกำเนิดตน
แล้วจะค้นหาวิถีที่ดีมา

ต้องรู้จักไฝ่เรียนพร่ำเพียรหมั่น
รู้จักการเรียนรู้คู่ศึกษา
รู้ร่ำเรียนเพียรไฝ่ในวิชา
จักได้มาซึ่งความสำเร็จเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 354 27 ธ.ค. 2550 (22:22)
เรียนทุกวันหมั่นศึกษามาโรงเรียน
เร่งขีดเขียนเพียรไปเถิดเลิศนักหนา
ฝึกขัดเกลามันสมองประลองปัญญา
จะนำพาความรู้สู่ตัวตน

การศึกษาแลวิชาดังต้นไม้
ต้องพรวนไถให้ได้ดีตามที่หวัง
ยิ่งพรวนมากยิ่งโตมากสมที่ดัง
เรามุ่งมั่นหมั่นศึกษาวิชาการ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 355 27 ธ.ค. 2550 (22:37)
โอ้ หายไปนาย แต่ความอร่อยไม่เคยเปลี่ยน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 357 28 ธ.ค. 2550 (14:30)
ไม่นานวันผันผ่านถึงปีใหม่
ไม่ทันไรปีใหม่ได้มาถึง
มันช่างรวดเร็วแท้น่าตะลึง
ใกล้จะถึงวันจากลามาทุกที