จำนวน 388 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5- 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 74 8 พ.ค. 2550 (21:53)
อ.จิตแผ้วแนวกลอนสุนทรนัก
ประไพลักษณ์คมคายความหมายหนา
ยามอ่านดูรู้พจน์รสกลอนพา
ดวงจิตราตรึกคิดสนิทตาม

อันตัวนพบุราดิศรกลอนงั้นงั้น
ยากประชั้นท่านกวีศรีสยาม
ขอเพียงแค่คนึงบทในรสความ
ที่เลิศงามนั้นหนอก็พอใจ.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 9 พ.ค. 2550 (11:45)
ธรรมดาสามัญชนคนทั่วไป
ย่อมพอใจในสิ่งของต้องประสงค์
เฝ้าหวงห่วงสิ่งที่รักพะวักพะวน
จนลืมตนกระทำชั่วกลั้วอบาย

ประพฤติชั่วทั้งกาย ใจ วาจา
เมื่อพิจารณาเนืองๆเรื่องทั้งหลาย
ต้องพลัดพรากจากของรักกันทุกราย
ของชอบใจต้องไกลจรไม่ย้อนคืน


เขาย่อมละผละสิ้นความพอใจ
ละความรักความใคร่โดยไม่ฝืน
อย่างสิ้นเชื้อสิ้นเชิงเพลิงไร้ฟืน
รักดาษดื่นให้บางเบาบรรเทาลง

เพราะอาศัยอำนาจประโยชน์นี้
หญิง-ชายที่ครองเรือน ภิกษุสงฆ์
นักบวช ชี พราหมณ์ พระ ละ ลด ปลง
ตัดใจจาก รัก ใหลหลง ลงเนืองๆ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 76 9 พ.ค. 2550 (12:21)
อันตัวเราเฝ้านั่งดูตรงที่จิต
มิให้คิดสิ่งใดไม่ใหลหลง
เมือนแมวเฝ้าไล่หนูจิตจำนง
ความคิดคงไล่ตามไปเป็นสายธาร

แมวนั่งจ้องหนูโผล่แมวตะครุบ
จับตรงจุดความคิดเล็ดลอดหา
เหลือคิดเดียวด้วยเฝ้าบ่นท่องรูปมา
แต่ยังหาได้หมดสิ้นหมดคิดไป

กำหนดรูป มโนนึกไว้แน่นแน่น
มันยังแล่นเข้ามาหาเราจนได้
เจ้าความคิดเจ้าผุดมาอยู่ร่ำไป
แล้วเมื่อไรจิตจะนิ่งอยู่สักที

จิตที่ดีไม่มีทิศจะมุ่งหา
ด้วยเจ้าจะเป็นอิสระไม่มุ่งหนี
ไม่พันผูกกับสิ่งใดสิ่งไรมี
สัจจะนี้เป็นนิรันดร์นานเท่านาน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 9 พ.ค. 2550 (13:42)
สวมหมวกใหญ่สะพายกล้องเที่ยวด้อมมอง
สายตาส่องส่ายหาบุปผาหวาน
ในสวนหลวง ร.เก้าผกาบาน
ทั่วทั้งลานรื่นรมณ์สมฤทัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 9 พ.ค. 2550 (13:53)
ไม้ต้นนี้มีนาม"เกล็ดกะโห้"
มีดอกโตดังเกล็ดของปลาใหญ่
ใบกลมรีมีหยักอย่างดวงใจ
มิว่าใครได้เห็นเป็นไม่ลืม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 9 พ.ค. 2550 (14:33)
เอ....นั่นรูปใคร
เหลืองสดใสตรงกลางหญ้าเขียวสด
จับจดจ้องกล้องตรงใบไม้งามงด
แล้วคอยอดใจอีกหน่อยค่อยขยาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 9 พ.ค. 2550 (14:35)
กล่าวถึงเรื่องเครื่องมือสื่อความคิด
ดุจดั่งมีชีวิตวิญญาณหนอ
มีทั้งภาพแสงสีเสียงล้นจอ
สิ่งนั้นก็โทรทัศน์อรรถพาที

ธรรมดาโทรทัศน์ชัดคู่กับ
รายการนับนานาในวิถี
ทั้งสาระเรื่องสุขทุกข์อัปรีย์
ก็ย่อมมีปะปนละคนกัน

รายการดีมีสาระจะมักดึก
เพียงแค่นึกตรึกไปใจเลิกฝัน
ปาไปสามสี่ทุ่มกลุ้มดวงวรรณ
ด้วยตัวฉันนั้นต้องนอนตอนเช้าเรียน

พอวันว่างเว้นเรียนเขียนหนังสือ
เกมโชว์อื้อเพลงมันส์แฟชั่นเพี้ยน
เสาร์อาทิตย์ทีไรต้องได้เวียน
ผลัดหมุนเปลี่ยนเปิดเจอเดี๋ยวก็เจอ

แทนที่จะจัดหาสารัตถะ
เรื่องธรรมะประวัติศาสตร์นำเสนอ
กลับคอยนำนีรผลคอยปลนเปลอ
ใครเล่าเออต้นคิดโรคจิตจริง?.

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 81 9 พ.ค. 2550 (14:48)
ต่อจาก #78 นะครับ


เกสรขลับวัววาวราวกับขัด
ช่างผูดมัดมั่นมองสองตาปลื้ม
ชมพูแต้มกลีบขาวราวกับยืม
แก้มดรุณใครฤๅลืมหลังจากยล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 9 พ.ค. 2550 (15:07)
#เจ็ดสิบเจ็ดคือรูปของลูกชาย
#เจ็ดสิบแปดคุณยายก็แม่เขา
ชมสวนหลวง ร.เก้าของพวกเรา
เพียงเก็บเอาภาพถ่ายไปไว้ชม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 9 พ.ค. 2550 (15:12)
ขอผู้รู้ขอครูกลอนที่อ่อนหวาน
สอนให้ขานขับกลอนที่อ่อนไหว
ด้วยอยากเขียนถ้อยอักษรที่อ่อนใน
เพื่อประยุกต์สอดใส่ในวิชา

ภาษาไทยไม่แข็งแรงไม่แจ้งชัด
จะผูกมัดกับเคมีสิปัญหา
เขาว่าครูต้องเป็นผู้บูรณา
กับตำราอื่นอื่นให้กลืนกัน

ด้วยเคมีนี้ยึดมั่นสัญลักษณ์
แต่ด้วยรักในเคมีสิหมายมั่น
ดั่งแคลเซียมกับกระดูกย่อมผูกพัน
แต่ก็หวั่นมันแสนยากมากคณา

จึงอยากถามหลักดีที่เป็นใหญ่
ทำแบบไหนถึงเขียนดีมีคุณค่า
เป็นกลอนดีอ่านสนุกทุกครั้งครา
ถ้าไม่ว่าขอความรู้จากครูกลอน

ขอความรู้ครูจิตแผ้วขอแล้วนะ
ขอความรู้ครู Solar อย่าว่าอ้อน
ขอความรู้ครู nova อย่าว่าวอน
ครู ดิศร ครูตองสี่ โปรดมีใจ

ท่านอื่นอื่นมิได้กล่าวต้องขอโทษ
อย่าได้โกรธเคืองน้องจนหมองไหม้
ครูนิรันดร์กลอนดีมีเชาวน์ไว
โปรดแนะให้น้องนี้มีเชาวน์ชาญ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 84 9 พ.ค. 2550 (15:27)
XX นี้ข้าฯสนใจตั้งแต่แรก
ความคิดแปลกเข้าทีดีจริงเหวย
ฉันนี้ชอบในความคิดคุณจังเลย
ตั้งแต่เอ่ยในกระทู้ดูทุกอัน

ตองสี่นั้นไม่บังอาจสอนคุณได้
แต่ถ้าให้ฝึกปะทะสร้างสีสัน
คงทำได้เพราะเรานั้นต้องช่วยกัน
ฝึกสักวันคงได้ดีมีผลงาน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 85 9 พ.ค. 2550 (15:31)
อันตัวนพบุราดิศรวอนตรัสพจน์
อย่ากำสรดด้วยรสกลอนของท่านหนา
ช่างเพราะพริ้งยิ่งกว่าเราเหลือคณา
โปรดอย่าหาครูกลอนมาสอนเลย

มาแลกเปลี่ยนเขียนกลอนอักษรสรรค์
ให้สุดมันส์กันดีกว่าอย่ามัวเฉย
เรียนรู้รสบทกลอนคนคุ้นเคย
มันจักเปรยหนทางสร้างกลอนเอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 86 9 พ.ค. 2550 (15:49)
ธรรมดาเหรียญตราราคาหลาก
ถึงมายมากเพียงใดใช้แลกของ
จะผักปลาอาหารหรือเงินทอง
หัวก้อยมีหน้าสองลองมองดู

รายการโทรทัศน์จัดว่าหลาย
โมเดิร์นไนไอทีวีมีอีกถม
ทั้งเลวดีมีไว้ให้เลือกชม
คัดที่สมให้ดูเป็นครูบา

ที่ไม่เหมาะโผล่มามารดาชี้
นี่ไม่ดีแม่แนะให้หนูหนา
ที่ดึกนักอยากให้กุมารา
ก็อัดเทปคอยท่าให้เด็กชม

หรือเป็นแผ่นดีวีดีมีฮาร์ดดีสก์
อัดประณีตอัดหยาบก็มีถม
โฆษณาบ้าเลือดไม่ต้องชม
รสนิยมอย่างไรเลือกได้เอง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 87 9 พ.ค. 2550 (16:16)
อ.นิรันดร์เทพฟิสิกส์ศิษย์มากล้น
ผมอีกคนหนึ่งในศิษย์ที่ท่านสอน
ขอยอมรับนับถือฝีมือกลอน
ช่างสุนทรธีรปราชญ์ชาติกวี

ด้านฟิสิกส์ศิษย์อึ้งทึ่งความรู้
โดยคุณครูปูทางมิห่างหนี
อันพื้นที่ใต้กราฟของวีที
คือตัวเอสเคสนี้มิเคยลืม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 88 9 พ.ค. 2550 (17:56)
อันของดีนั้นต้องมีการทดสอบ
ตรวจโดยรอบอารมณ์โกรธและใหลหลง
ยังคงค้างสิ่งใดในมิ่งกมล
ทดสอบจนดูได้ให้มาตรฐานเอย

เมือนปริซึมทรงหกเหลี่ยมมีหลายด้าน
มองผ่านๆด้านนี้ดูดีจริงเอ๋ย
เพ่งพินิจใกล้ๆแล้วไงเอย
ด้านที่เอ่ยมีตำหนิแล้วสิเรา

พอกลับพลิกให้ดีอีกด้านหนึ่ง
ดูงามซึ่งสดใสไม่มีเฉา
รูปก็งาม นามก็งามนี่สิเอา
นำมาเหมารวมจริงทุกสิ่งดี

แต่อย่างไรในการเป็นมนุษย์
ยากที่สุดจะศึกษาให้ถ้วนถี่
ดูงามนอกดูงามในดูให้ดี
ช่วยล้วงทีทั้งตับไตและไส้พุง

นำมาแล่ มาตีแผ่ให้ชัดชัด
กล้องจุลทรรศน์ใช้กำลังให้สูงสูง
เจาะทั้งนอกและทั้งในเลยคุณลุง
เพราะเรามุ่งหาคนดีให้ชาติไทย

เพื่อขบวนก่อการดีคุณนายสติ มโนมัย ใจดี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 89 9 พ.ค. 2550 (20:07)
NickyNick แวะเข้ามา ไม่กล้าแต่ง
คงเสียแรง คลิ๊กเม้าส์ เข้ากระทู้
ณ ที่นี่ มีบรรดา คณาครู
ให้เราผู้ รักร้อย ถ้อยรำพัน

มากมิตรใหม่ เพื่อนเก่า เราเคยแลก
ความคิดแปลก แนวทาง ที่สร้างสรรค์
พฤษภา ไม่ชำนาญ กานท์จำนรรจ์
คลิ๊กทุกวัน อ่านได้ คลายเครียดใจ

เราเคยเจอ กันที่ไหน ให้วานบอก
พฤษภา เคยหยอก Nick ที่ไหน
หากจำได้ วอนมา ช้าอยู่ใย
มุมมองใหม่ มั่นใจ ให้คนึง

เชิญสิคะ มาเขียนกลอน วอนจิตแผ้ว
ท่านให้แนว โลกธรรม ลำนำซึ้ง
รู้ธรรมะ ชนะได้ ไม่เพียงครึ่ง
หากมีถึง ธรรมะ ชนะตน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 10 พ.ค. 2550 (13:38)
อันความคิดคงเป็นเพียงกาละ
ด้วยคิดจะคอยเตือนจำประสบการณ์อยู่
จิตจะอิสระจากความจำต้องลองดู
ตัดคิดอยู่ออกไปไร้ความจำ

จิตเช่นนี้จึงจะเป็นอิสระได้
นั่นคือรักกรุณาไงคือสัจจะ
ด้วยความคิดไร้อิสรภาพทำไมนะ
นั่นคงจะถูกครอบงำภูมิหลังเรา

การคิดคือการตอบสนองของภูมิหลัง
จิตใจจึงทำงานแบบโง่เขลา
เพียงตอบสนองอดีตที่เหมือนเงา
กรรมของเราจึงติดอดีตไป

คิดที่ถูกสภาวะนั้นต้องนิ่ง
จิตจริงๆไม่แยกส่วนไปไหนไหน
หากจิตอิสระความทรงจำแล้วยังไง
สัจจะไซร้นิรันดร์กาลเนิ่นนานเอย
“”””””””””””””””””””””””””
.........................................................
กฤษณมูรติ กล่าวว่า

ผู้เข้าควบคุมคือสิ่งที่มันควบคุม
คือผู้คิด กับความคิด
ปัญญาอันสูงเป็นปัญญาที่เกิดจากความรัก ไม่ใช่ปัญญาจากความคิด
จิตต้องเป็นอิสระอย่างแท้จริง ไม่มีทิศทางจะมุ่งไป
ความคิด เป็นความเคลื่อนไหว ในกาละ
คิดตามความรู้ ตามประสบการณ์ ตามเงื่อนไขที่มี
บอกว่าฉันจะหยุดคิด ก็เป็นส่วนหนึ่งของความคิด
เราทำได้แต่เพียงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของความคิด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 10 พ.ค. 2550 (16:13)
อันช่อฟ้าใบระกาที่อยู่สูง
ดุจหางยูงพรายเพริศประเสริฐศรี
วิจิตรลักษณ์สลักลายหลายวิธี
นิลมณีเพชรพลอยคอยแต่งเติม

เปรียบมนุษย์สุดประเสริฐเกิดบนทรัพย์
งามลักษณ์รับชาติตระกูลพูนส่งเสริม
มีความสุขสนุกแท้ด้วยแต่เดิม
พงศ์เฉลิมเสริมสร้างทางสบาย

หาได้สรรค์สร้างเองเชลงก่อ
เพรงบุญพ่อแม่เนาเขาทั้งหลาย
อันช่อฟ้าใบระกาสพรั่งพราย
เกิดจากทรายกรวดดินหินก่อปู

เพราะฉะนั้นเลิกคิดจริตเขา
ควรไต่เต้าตรึกตามถึงความหรู
เกิดขึ้นจากพากเพียรพึ่งดนู
"ลิขิตฟ้าฤจะสู้มานะคน"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 10 พ.ค. 2550 (18:36)
คำว่าเพื่อนเหมือนปากอยากจะพูด
เป็นเหมือนสูตรคนชั่วกลัวจริงหนา
ทำเจ็บช้ำตำจิตมิตรอัปรา
อีกถูกฤทธิ์มารยาสาใจมัน

แต่ลองคิดติดตามความก่อนเก่า
แก่ตัวเราเขาเคยสร้างความสุขสรรค์
ทั้งสุขเศร้าเคล้าน้ำตาตรึงให้กัน
นี่แหละนั้นรสชาติคำว่า "มิตร"

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 10 พ.ค. 2550 (19:16)
...พระพุทธาตุภิกขุ...

ผิดหนึ่งพึงจำไว้ ในสมอง
เร่งระวังผิดสอง ภายหน้า
ผิดสามต้องคิดตรอง จงหนัก เพื่อนเอย
ผิดสี่อีกถึงห้า หกซ้ำ อภัยไฉน