|
โพสต์เมื่อ:
07:02 วันที่ 15 มี.ค. 2550 ชมแล้ว:
89,119
ตอบแล้ว:
399
มาเถิดมาพี่น้องแลผองเพื่อน
อย่าแชเชือนเบือนบิดจิตเศร้าหมอง แต่งบทกลอนเร็วไวสมใจปอง เชิญประลองคารมอันคมคาย อันช่อฟ้าใบระกาที่อยู่สูง ดุจหางยูงพรายเพริศประเสริฐศรี วิจิตรลักษณ์สลักลายหลายวิธี นิลมณีเพชรพลอยคอยแต่งเติม เปรียบมนุษย์สุดประเสริฐเกิดบนทรัพย์ งามลักษณ์รับชาติตระกูลพูนส่งเสริม มีความสุขสนุกแท้ด้วยแต่เดิม พงศ์เฉลิมเสริมสร้างทางสบาย หาได้สรรค์สร้างเองเชลงก่อ เพรงบุญพ่อแม่เนาเขาทั้งหลาย อันช่อฟ้าใบระกาสพั่งพราย เกิดจากทรายกรวดดินหินก่อปู เพราะฉะนั้นเลิกคิดจริตเขา ควรไต่เต้าตรึกตามถึงความหรู เกิดขึ้นจากพากเพียรพึ่งดนู "ลิขิตฟ้าฤจะสู้มานะคน" รู้สึกดีมีศิษย์สู้ระลึก ทั้งตรองตรึกตริตามคำที่สอน กลศาสตร์วาดภาพระคนกลอน นพบุราดิศรศิษย์ที่ใด ด้วยครูเธอเที่ยวร่อนสอนไปทั่ว อย่ายิ้มหัวหากจำกันไม่ได้ ศิษย์นับหมื่นนับแสนทั้งแดนไทย ด้วยหัวใจจิตยุ่งมุ่งวิชา หวังเพียงพลอดทอดคำเคยร่ำเรียน ทั้งพากเพียรพยายามตามครูหนา อีกค้นคว้าสารพันแล้วสรรมา เพื่อให้บุตรธิดาประชาไทย มีพื้นฐานความรู้คู่ความคิด รู้ถูกผิดรู้กฎไปใช้ได้ ทั้งให้มีคุณธรรมประจำใจ มรรยาทอย่างไทยกันทุกคน อยากจะฝึกกลอนต่อ แต่ข้อความหายไปหลายความเห็น ช่วยแจ้งคุณสมบัติผู้เข้ากระทู้ด้วยค่ะจะได้เจียมตัว ไม่ต้องมาที่นี่อีก พฤษภา (IP:58.181.177.88) ครู"พฤกษภา"ใจเย็นๆ นะครับ คงมีอะไรผิดพลาดไปบ้าง เชื่อว่าเจ้าของเว็บเขากำลังแก้ไข หลายกระทู้หลายความคิดเห็นที่ผมโพสต์ไป ก็หายเหมือนกัน ผมก็ดันทุรังโพสต์ต่อไปเรื่อย ๆ พฤษภา ใจเย็นๆคะ คาดว่าเป็นความผิดพลาดของการลบกระทู้น่ะคะครู ต้องขอโทษด้วยนะคะ เพราะถ้าไม่ใช่คำหยาบ ขายของผิดที่ผิดทาง ตามนโยบายแล้วไม่ลบนะคะ เกิดจาก การรวนของระบบ ต้องมีใครทำอะไรในระบบ เช่นการดึงข้อมูลออกจากระบบจำนวนมาก พบว่า เวลา สี่ทุ่มสี่สิบนาที ทุกกระทู้ทุกห้องได้รับผลกระทบหมด บางกระทู้ ความเห็นหายประมาณ 30 กว่าความเห็น หายทุกกระทู้ เริ่มโพสต์ได้ประมาณ สี่ทุ่มสี่สิบสามนาทีที่เป็นปกติ อาการรวนของระบบเริ่มตั้งแต่ตอนเช้า สิบโมงเช้ากว่าๆแล้ว แต่มาอาการหนักประมาณสามสี่ทุ่ม การเปลี่ยนแปลงลำดับเมนูข้างบนหรือเปล่าเพราะเห็นเดิมเป็นเรือนไทย เรือนไทยหายไปหมด เป็นวิทยาศาสตร์ขึ้นต้นแทน ทีนี้อาจจะมีความเกี่ยวพันกัน ตองสี่ (IP:203.188.24.25) วิชาการด็อทคอมเป็นอะไร เหมือนถูกคลื่นลมใส่ทุกวันวี่ เดี๋ยวโพสต์ได้เดี๋ยวก็หายใจไม่ดี เหมือนมีผีช่องแอร์แหย่ทุกวัน สมาชิกเพื่อนทั้งหลายโปรดใจเย็น สรรพสิ่งที่เห็นเบญจขันธ์ ไม่เที่ยงแท้แปรเปลี่ยนสารพัน อย่าสะบั้นบั่นไมตรีที่ดีเลย คลื่นสงบลมเพลาเอาใจช่วย ยังไม่ม้วยกลับมาอย่าพาเฉย มาร่วมกันสรรสร้างอย่างที่เคย น้ำใจเอยจงอย่าร้างจางลงไป นั่นสิครับเป็นอะไรก็ไม่รู้ เมื่อวานนี้นพบุราดิศรคิดว่ากลอนหลายอันพิมพ์ไปแล้วนี่หน่าแล้วมันหายไปไหน ตอนแรกไม่คิดอะไร ก็เลยพิมพ์ใหม่ มาวันนี้เอาอีกแล้ว เป็นที่ระบบนี่เอง แล้วอย่างนี้กลอนที่พวกเราอุตส่าห์คิดประดิษฐออกมาจะหายไปด้วยหรือเปล่าเนี่ย คิดแล้วก็แค้น เอ๊ย ! ไม่ใช่น่าเห็นใจคนแก้ มันสุดแสนน่าแค้น จริงหนอ ฤอุตส่าห์พิมพ์พะนอ เร่งไว้ กลับมาลบใจคอ ร้ายนัก เอาว่าหากแก้ได้ นพฯ นั้นค่อยประพันธ์ แสนเสียดายกลอนของนพบุราฯ ด้วยข้าลืมก้อปปี้ไว้เสียสิ้น คำเพราะเพราะข้าไม่เคยจะได้ยิน หมดกันสิ้นสามสิบหกความเห็นเลย อีกทั้งผังกลอนโคลงของโนวา ที่อุตสาห์หามาให้ได้เห็น ใช้เปรียบเทียบดูไปเอาจนเป็น สำหรับเล่นคำกลอนฝึกสอนเอย แต่ของดีมีรักย่อมมีจาก ทุกทุกอย่างคงพรากจากเราสิ้น อย่ายึดเหนี่ยวสิ่งใดเป็นอาจิณ อย่าถวิลถึงอะไรอย่าใยดี ไม่ว่าเป็นวันนี้หรือวันหน้า ต้องจากลา กันไปตามวิถี จากวันหน้าหรือวันนี้ก็ย่อมดี ใจเรานี้มีสติก่อนใครใคร ตองสี่ (IP:58.181.183.203) ...อันว่ากลอนแต่งได้ไม่ยากเย็น ถึงแม้หายจะเป็นกระไรเล่า ความสามารถนั้นอยู่คู่กับเรา อย่ามัวเศร้ามาพวกเราแต่งใหม่กัน คนเรานี้มีดีที่สมอง อย่ามัวกองมัวจมกับความหงอย อย่ามัวซึมซมเซ้าน้ำตาปรอย แต่งกลอนคอยคนใหม่ได้เข้ามา บทกวีมีถ้อยอร่อยจิต การลิขิตเขียนกลอนตอนไหนไหน แม้นสุดแสนยากเหลือควรเผื่อใจ เผื่อเอาไว้ด้วยมีเหตุอาเพสนี้ หากเราได้แต่งกลอนสอนใจแล้ว คงไม่แคล้วเซฟไว้ไม่หายหนา หากระวังพลั้งไปไม่กลับมา กลอนฤๅน่าล้ำค่าจะหายไป โนวาพูดถูกต้อง จริงจริง เร่งเซฟเร่งประวิง เร่งไว้ กลอนหายวอดวายยิ่ง กว่าทรัพย์ หายนา กลัวก็แต่เซฟได้ แต่หว้า*คอม ฯ เต็ม *โทโทษ ของคำว่า "ว่า" ( ต้องการรูปโท ) เก่งมาหมายหลายเรื่องเปรื่องปราดยิ่ง มิระวิงวังวลฉงนฉงาย ทั้งเรื่องเขียนกลอนสอนสบาย คนจะได้ไปเป็นแพทย์ในแวดวง ...เอ้อละเหวยเลยล่ะจ้ะปะเรื่องกลุ้ม หากจับกลุ่มช่วยกันไม่เสียหาย หากเถียงกันรังจะต่อยตีกันตาย ผลสุดท้ายกลายเป็นร่วงแทนรุ่งเอย รักกันไว้ให้ดีนะพี่น้อง ร่วมปกป้องแดนดินฐิ่นเกิดสู อีกทั้งยังมังสาผักผ้าดู เจริญคู่เคียงคนไปจนตาย ใดใดเล่าจะเท่าร่วมรู้รัก ใดใดสามัคคีมักจะสุขสม ใดใดหากแตกแยกต้องตรอมตรม ใดใดจมล่มลงเพราะแตกกัน เราคือไทยต้องรู้รักสามัคคี ยามน้องพี่มีทุกข์ยากลำบากเข็ญ ไทยทั้งชาติแตกแยกกระซ่านกระเซ็น เดี๋ยวจะเป็นช่องทางศึกประจัญ รวมพลังสามัคคีเป็นน้ำหนึ่ง กองหลังซึ่งเกื้อหนุนกองหน้านั่น กองหน้าบุกประชิดเข้าติดพัน กองหลังยังส่งน้ำใจและไมตรี อีกเสบียงตระเตรียมพร้อมจะส่งให้ ศึกกับใครกี่วันไม่พรั่นหนี ด้วยพลังน้ำใจใครราวี สามัคคีนั้นรวมมั่นฉันคือไทย ตองสี่ (IP:125.25.53.205) เรียนเชิญท่าน เข้าห้องนั้น หนังสือนี้ นายสติ มีเฉลย คนเคยอ่าน หนังสือดี มีหัวใจ ให้พบพาน ฉันประสาน เสริมแรง แห่งศรัทธา วรรณกรรม ล้ำค่า คณาได้ อันผู้เขียน ฝากหัวใจ ที่ใฝ่หา เรียบเรียงไว้ ฝากฝัน แห่งวันเวลา ฉันจึงกล้า ฝากหัวใจ ไว้อีกดวง |
ขอบคุณผู้สนับสนุนHot Links |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |