จำนวน 388 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8- 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 13 พ.ค. 2550 (21:12)
ศิษย์นี้ได้เปิดภาค ภูมิใจ
ก็อยู่เรียนเขียนไป เหล่าสู้
อันเกิดแก่ภูมิใจ มักอยู่ รู้ผล
เกิดอยู่ได้อย่าอู้ หลู่เรื่อง รักเรียน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 13 พ.ค. 2550 (21:15)
ได้เกิดมาเป็นมนุษย์สุดประเสริฐ
การกำเนิดเกิดยากมุนีสอน
เปรียบเหมือนเต่าใต้สมุทรสุดอาวรณ์
ชะตาจรพันปีจึงหนีพ้น

กว่าจะลอยพ้นน้ำกรรมยังทัก
โผล่หัวจักอยู่ในห่วงบ่วงกุศล
ที่เทพท่านนั้นเสกดิเรกดล
จึงได้เกิดเป็นคนจนทุกวัน

ควรคิดว่าโชคดีที่ได้เกิด
เป็นมนษย์สุดประเสริฐเลิศของขวัญ
ได้แฟนสวยถูกหวยรวยรางวัล
ค่ามันนั้นยังไม่เท่าเราเป็นคน

เลิกโทษปวงดวงชะตาให้มาเกิด
สำนึกเถิดเกิดมาเป็นกุศล
สร้างกรรมดีเถิดหนาประชาชน
สมกับผลที่เกิดกำเนิดมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 13 พ.ค. 2550 (21:17)
อันเกิดมาว่าคนตนมักง่าย
คิดทำลายให้ตนเองอวดเก่งขำ
ทำเหลวแหลกแปลกปลอมพร้อมใครทำ
เจ้าแหละนำทำไปไม่คิดเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 13 พ.ค. 2550 (21:28)
คนมักง่ายดีกว่าคนบ้าหยิ่ง
ไม่สุงสิงหญิงชายทั้งหลายหนอ
คิดแต่จักกักประโยชน์ชอบโอษฐ์ยอ
ไอ้หน้าม่อดีตายฉิบหายมึง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 13 พ.ค. 2550 (21:50)
อันผู้หญิงชอบจริตเปิดนิดหน่อย
คิดต่ำต้อยเซกส์ตายยายแรงทึ้ง
คิดว่าแน่แก้เลยพวกกูจึง
รอบรับมึงเชื่องดีบ้าจี้ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 13 พ.ค. 2550 (21:55)
อีกก็คนจนจิตคิดตีหน้า
ชอบอ้างว่าข้าสิดีศรีสยาม
แต่ภายในใจชั่วมัวในกาม
นี้หรือความดีมึงทะลึ่งคุย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 13 พ.ค. 2550 (22:12)
มักสรรญเสริญเยินยอพ่อยอดชั่ว
ที่ทำตัวมั่วมากชอบคากถุย
มีตีกันมันต้องเลือกเลือเข้าลุย
ช่างสุดฉุ้ยยอมันฉันละงง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 13 พ.ค. 2550 (22:34)
อีกคนมากเจ้าชู้ดูมากแสน
สุดเจ็บแค้นหรอกเราให้ใหลหลง
เสียแรกนักรักฉันสุดมั่นคง
ช่างทำลงคอได้ไอ้หลอกลวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 13 พ.ค. 2550 (22:42)
คนที่ดีมีน้อยละห้อยจิต
มีอยู่เพียงน้อยนิดย่อมคิดหวง
แต่เขากลับแกล้งกระทำสุดช้ำทรวง
โอ้หนอดวงเรานั้นมันแย่จริง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 13 พ.ค. 2550 (22:52)
จึงบังอาจสอนนำอีกคำรบ
ตัวของนพ ฯ อยากให้ทั้งชายหญิง
เลือกคบคนควรคิดจิตประวิง
เพราะเป็นสิ่งชี้ชะตาอนาคต

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 147 14 พ.ค. 2550 (09:24)
คำคมคนคมคายค่าควรคิด
แจ่มเจิดจิตรจูงใจจนจักแจ้ง
ดื่มด่ำดุจดวงเด่นดั่งดาวแดง
เติมเต็มแต่งตามต้อยติดต้องตา

เรียกร้องร่ำรำไรไร้รูป-รู้
แน่งน้อยหนูแน่นหนักเนิ่นนานหนา
กำแก้วกินกับแก้มก่อนไก่กา
ิทุ่มทุกท่าเทิดทุกที่ทำทุกทาง

แม้มิมองไม่มามันม้วยมอด
บ้าใบ้บอดบูดเบี้ยวบิดเบือนบ้าง
พี่เพื่อนพ้องพูดเ้พ้อพบเพียงโพงพาง
ย่ำเยื้องย่างอยู่อย่างอยากยากเย็นยัง

ล้มแล้วลุกลืมลับลดละล่วง
แดดิ้นดวงดับได้ดีดุจดั่ง
เรี่ยวแรงเริ่มรุกเร้ารับรองรัง
เชอะชิงชังช่างช้าใช่เชิงชาญชาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 148 14 พ.ค. 2550 (15:01)
ข้างบนนั้เขียนว่า ชมแล้ว 1103 ตอบแล้ง 147 แล้ว ทำไมถึงว่า ยังไม่มีความเห็นเพิ่มเติมครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 149 14 พ.ค. 2550 (17:36)
ด้วยความรู้มีน้อยค่อยค้นหา
เพื่อนำพาความคิดประสิทธิ์ใส
โอ้ความรู้คู่ธรรมจึงนำใจ
จงเรียรรู้คู่ไปกับคุณธรรม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 150 14 พ.ค. 2550 (18:11)
คุณธรรมนำไปให้ถึงสุด
ก่อนจะรุดเรื่องเรียนเพียรศึกษา
รู้รักธรรมนำใจใช่ปัญญา
ถึงรู้มามากก็ดีควรมีธรรม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 151 14 พ.ค. 2550 (19:03)
ลังเลโลเลเรียมเร้เรไร
ลงเรือใบลงไหลในสมุทร
ลงเรือไหลจากไปเพราะรักคุด
ไม่รักตุ๊ดลงเรือเสือสิ้นลาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 152 14 พ.ค. 2550 (19:20)
โปรดขยายความนัยน์ให้แจ้วชัด
ฟังแล้วขัดไม่ชัดหูดูสงสัย
เพราะเหตุเรือน้อยต้องลอยไป
แล้วทำไมไปรักกับตุ๊ดนา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 153 14 พ.ค. 2550 (21:59)
จิตว่างวางสรรพ์พลันปลดปลง
จิตตรงจริงแท้มิไขว้เขว
จิตเดินมั่นคงมิลังเล
จิตไร้เล่ห์ใสสะอาดปราศมลทิน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 154 14 พ.ค. 2550 (23:07)
วิถีพุทธต้องหยุดกามราคะ
นำธรรมะชำระใจให้ผ่องใส
สิ่งเสพย์ติดจิตชั่วมั่วอบาย
สลัดให้พ้นห่างทางชีวี

พุทธรรมต้องน้อมนำสู่การปฏิบัติ
ให้รู้จักทุกกระบวนอย่างถ้วนถี่
ให้รู้รับผิดชอบรู้ชั่วดี
ให้รู้รักศักดิ์ศรีความเป็นคน

ต้องรักษาศีลห้าฆราวาสธรรม
ให้รู้กฎแห่งกรรมรู้เหตุผล
ละตนเองทิ้งพวกพ้องช่วยผองชน
ดูแลคนในครัวเรือนเหมือนเพื่อนตาย

พุทธรรมแค่ปลายลิ้นเที่ยวปลิ้นปล้อน
เที่ยวสำส่อนมั่วกามทำฉิบหาย
ก่อเวรกรรมขาดคุณธรรมไร้ยางอาย
โลกหลังตายคือ นรก อเวจี

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 155 14 พ.ค. 2550 (23:24)
ฟ้าก็ฟ้าเถิดวะจะขอสู้

ให้โลกรู้ ข้าฯก็รักในศักดิ์ศรี

เกิดชาติไหนข้าฯล้วนใฝ่ในความดีี้

แม้นชาตินี้ไม่ผิดแผกแตกต่างกัน



ข้าฯไม่เคยคิดคดทรยศ

ไม่โป้ปดรวนเรหรือเหหัน

ความชั่วชาติเลวช้าสารพัน

จักฝ่าฟันทะลวงฟาดให้ขาดกระเด็น



ก่อบาปเวรสิ่งใดใครย่อมรู้

น่าอดสูเพียงใดใครย่อมเห็น

คำสัญญาสาบานไม่จำเป็น

อย่าเบี่ยงเบนครรลองทำนองธรรม์



ผืนแผ่นดินถิ่นนี้คือชีวิต

ข้าฯมีสิทธิ์ก่อร่างร่วมสร้างสรรค์

รักภาระหน้าที่ยิ่งชีวัน

ตราบชั่วกาลดับดิ้นข้าฯสิ้นลม



ดินก็ดินเถิดวะจะขอสู้

ให้โลกรู้แม้หมองหม่นทนขื่นขม

ข้าฯกระทำแต่กรรมดีมีหรือตรม

ขอให้สมน้ำหน้าเหวยฟ้าดิน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 156 14 พ.ค. 2550 (23:27)
คห 155 แก้ไข ความนี้เป็น ความดี