จำนวน 388 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| -9- 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 157 15 พ.ค. 2550 (17:30)
สักวาปรากรมผมสุดเศร้า
เพิ่งรู้เขาเกลียดเราสุดเศร้าหนา
ขอยอมรับความผิดที่ติดตรา
แม้ตัวข้าขอโทษคงโกรธตู

สุดแสนช้ำไป่กระทำย้ำว่าตอก
สุดแสนชอกกำสรดแสนอดสู
สุดละอายทำพิษมิตรดนู
สุดจะสู้หมู่กวีที่นี่เอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 158 15 พ.ค. 2550 (19:10)
อย่าโศกเศร้าอยู่ใยนะใจเอ๋ย
ด้วยเหตุเผยออกมาเข้าแล้วนั่น
จากระบบรวนเร(บั๊ก)แอบซ่อนมัน
ทำเพื่อนกันต้องเศร้าไม่เข้าใจ

จากสองตาที่ข้าแลเห็นอยู่
สัมผัสรู้ถึงใจเป็นไหนไหน
ทั้งสองท่านใจนักเลงไม่เกรงใคร
มีสิ่งไรต่างก็พูดผ่าเผยไป

เมื่อปรากฏความจริงเป็นเช่นนี้
มิตรยังมีเรื่องค้างใจฤาไฉน
ค่อยๆพูดปรับความเข้าใจไป
อย่าช้าใยลูกผู้ชายใจนักเลง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 159 15 พ.ค. 2550 (19:29)
นพบุราฯ
ข้าเสียดายการกลอนของเจ้าอยู่
ใยจึงต้องน้อยใจ นะพธุ
ด้วยรู้อยู่ว่าระบบผิดพลาดไป

เป็นผู้ใหญ่ย่อมให้อภัยเด็ก
โนวาเล็กก็ต้องน้อมถ่อมใจให้
เพราะว่าเหตุทั้งหมดพลั้งพลาดไป
ย่อมเกิดได้ที่จะไม่เข้าใจกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 160 15 พ.ค. 2550 (19:44)
เอาละหวา......
ข้าขอด่าพวกเจ้าทั้งสอง
มีเหตุไรที่เกิดไม่ไตร่ตรอง
มัวจดจ้องข้องใจใบ้บ้ากัน

คนเป็นเด็กต้องรู้เกรงกับผู้ใหญ่
น้อมถ่อมให้สักนิดผิดไหมนั่น
เจ้าโตกว่าก็อย่าไปถือสากัน
รู้เหตุพลันต้องจับเข่าคุยกันไป

ใช่เอะอะอะไรจะไปแล้ว
เคลียร์หมดจดอยู่แล้วฤาไฉน
หรือปล่อยให้ทุกอย่างค้างคาใจ
แล้วจะคุยได้ยังไงลกผู้ชาย

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ซุปเปอร์โนวา...นพบุราฯ...อย่าหันกลับมาช่วยกันด่าตองสี่ก็แล้วกัน....สยอง
ข้าขออภัยที่ได้ล่วงเกิน....แต่ก็ด่าไปแล้วกลับไปนอนคิดก็แล้วกัน
สงสัยมีข้าฯลูกผู้ชายตัวจริงอยู่คนเดียว(ตายละเราเป็นทอมหรือนี่....)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 161 15 พ.ค. 2550 (20:54)
รักนะ~เด็กโง่อยู่เสมอ
แม้ว่าเทอร์ฉลาดยิ่งไอส์สไตน์
ความรักฉันมีเทอร์ไม่เดียวดาย
แม้ต้องตายมิอาจลืมใบหน้าเทอร์

ยิ่งคิดยิ่งเพ้อเซอร์ไอแซ็ค
ท่านยังแบกโลกนี้ด้วยนิวตั้น
ทำหั๊ยฉันเหมือนแบกเทอร์ด้วยหัวจัย
แล้วเมื่อไหร่กุจะวางมันหนักจิง

ส่วนเทอร์ก้อเย้อหยิ่ง
ตอนฉันยิ้มเทอร์อาเจียนมันเนียนไหม
หากฝืนจัยรับยิ้มคงอิ่มจัย
ไม่มีคัยเคยบอกฉัน!!ลืมแปรงฟัน[พอและง่วง ⌂จบ⌂€]

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 162 16 พ.ค. 2550 (18:52)
เธอ เธอ เธอเป็น เทอร์ได้ยังไง
ใจใจ จัย เป็นนกสินจัยนั่น
ศัพท์วัยรุ่นวุ่นวายวัยวุ่นกัน
ครัย เป็นกันฉันไม่รู้เป็นใครเลย

แล้วยังเพ้อหาเซอร์ไอแซคนั่น
แล้วตัวฉันเอาไว้ไหนนะเธอเอ๋ย
ไอนสไตน์ยอดดวงใจของฉันเอย
ขอเฉลยว่าหลงรักปักดวงใจ

ท่านบิดานักวิทยาศาสตร์โลก
จึงเป็นโชคของคนทั่วไปหนา
ด้วยเฝ้าคิดทฤษฎีต่างต่างนา
สืบเสาะหาให้คนรุ่นหลังเรา

สวัสดี...ฟกห...อย่าลืมมาอีกนะ..จะคอย
เมื่อวานข้าน้อย ทะลึ่งกับพรรคพวก
ไปหน่อย...ข้าน้อยขออภัย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 163 16 พ.ค. 2550 (20:04)
พี่ตองสี่ไม่มีคำอื่นหรือ
พิมพ์หนังสือไม่ได้อย่างไรท่าน
ถึงก๊อบปี้มีคำเดียวเที่ยวทั่วกัน
ไปทุกอันทันกระทู้อยู่ทั่วไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 164 16 พ.ค. 2550 (20:10)
ขอโทษทีที่นึกว่าท่านไม่มา
ข้าจึงได้ต่อว่าในฟ้ากว้าง
อ่านสำลักแทบกระอักแล้วแต่ดวง
อย่ามาควงไม้ตะพดใส่ข้าเอย

ก็ข้าแคร์ในใจของนพบุราฯ
จึ่งเที่ยวบ้าก้อปปี้ไปนะสิเหวย
และยังกลัวว่าใจเจ้าเศร้าใจเอย
จึงได้เอ่ยคำขอต่อล้อกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 165 16 พ.ค. 2550 (20:17)
อันตอนนี้พี่สาวเจ้าขี้เล่น
รู้จักเป้นกุลสตรีดีนะเหวย
รู้จักคำขอโทษนะพี่เอย
ไม่ละเลยเปรยคำดีที่พูดกัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 166 16 พ.ค. 2550 (20:24)
เดี๋ยวเป็นเด๋วเลวแท้แลภาษา
ดูครับนามานานงับกลับมาเฉย
ไปกินข้าวเราทิ้งกิงข้าวเลย
อย่าทำเฉยเลยไทยให้เสียคำ

ใจเป็นจายพูดได้อย่างไรนั่น
ได้ด้ายนั่นต่างกันมันน่าขำ
บางตัวดูไม่ดีมิน่าจำ
ไม่ดีกำไม่แบหรือแม่นาง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 167 16 พ.ค. 2550 (20:25)
ข้าต่อกลอนไม่เคยจะทันเจ้า
แล้วจะเอาให้ทันอย่างไรนี่
ประเดี๋ยวเถอะข้าฯจะหากลวิธี
ให้เจ้านี้หลบไปหลายสัปดาห์

แล้วข้าฯจึงจะแต่งกลอนให้เพราะเพราะ
ให้ชื่อเหมาะกับกระทู้ดูสิหนา
ทุกวันนี้สับสนปนไปมา
ด้วยข้าบ้าหรือเจ้าบ้ากันแน่เอย

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

แต่ข้าฯ สงสัยนะ ว่าเจ้าจะบ้ากว่าข้าไปหน่อยหนึ่ง
เจ้าชอบอะไรที่มากมากใช่ไหม
คนเราส่วนมากจะชอบอะไรมากมากกว่าน้อยน้อย

........................................................
ตอนนี้ข้าฯจึงให้เจ้าบ้ามาก กว่าข้าอยู่หน่อยหนึ่ง
พอใจ..รึ..ยัง...ที่ได้มากกว่าข้าหน่อยหนึ่ง

55555555555555555555555555555555

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 168 16 พ.ค. 2550 (20:33)
จะหาทางพลั้งข้าจากหน้าคอม
พี่คงตรองถ่อมใจไปหลบหนี
ไม่มีทางอย่างที่คิดผิดละซี
ตัวผมนี้ไม่มีทางพลั้งแผนใคร

ไม่มีใครจะหลอกข้าได้ แม้นมาตรจะเป็นในวันเอพิวฟูลก็ตาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 169 18 พ.ค. 2550 (14:45)
ถึงคร่ำครวญหวนไห้ใจแทบขาด
ก็มิอาจคืนเวลามาสนอง
บัวไร้ใยไม้ไร้รากยากปรองดอง
ขาดเป็นสองท่อนใจมาหลายปี

เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขสนุกสนาน
เคยร่วมงานร่วมรักร่วมศักดิ์ศรี
เคยร่วมแรงร่วมใจร่วมไมตรี
ร่วมยินดีปรีดามาเนิ่นนาน

เมื่อแก้วร้าวถึงคราวแยกแตกละเอียด
รักเป็นเกลียดยากหายามาประสาน
เคยอุ่นใจกลับกลายค่ามาร้าวราน
รักถึงกาลราญสลายใจระบม

ไม่เคยคิดจะเจ็บช้ำเพราะความรัก
ไม่เคยนึกจะเจ็บหนักเพราะรักขม
ไม่ใช่นกยากผกผินบินตามลม
ดับทุกข์ตรมตึกระฟ้าข้าขอตาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 170 18 พ.ค. 2550 (15:55)
...เพราะรักร้างลาไกลใคร่วายชีพ
เพราะรักร้างจึงเร่งรีบปลิดชีพหาย
เพราะรักร้างไม่ร่วมเรียงคู่เคียงกาย
เพราะรักร้างจะลาตายไม่เข้าที
อันมีรักแล้วร้างบ้างก็ช่างเถิด
อันมีรักแล้วช้ำเกิดให้เชิดหนี
อันมีรักแล้วเกิดช้ำทำใจดีดี
อันมีรักแล้วรักลี้อย่าหนีตาย
จงคิดว่าตัวเราไร้เขาคู่
ใช่จะอยู่คนเดียวเสียเมื่อไหร่
คนอื่นที่รักเรามีมากมาย
อย่าใส่ใจแค่รักร้างเพียงร่างเดียว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 171 18 พ.ค. 2550 (19:45)
อันรักร้าวเฉาไปไม่กลับหวน
กลิ่นรัญจวนหวนมาว่าไม่เหมือน
กลิ่นนางนวลรวนไปไม่รางเลือน
กลายเป็นเพื่อนเรือนใต้ของใครกัน

เธอรักใครไหนเขาเล่ามาเถิด
ไม่บังเกิดโทสะว่ามหันต์
เธอไม่รักมักฉันแล้วก็แคล้วกัน
อย่ามาเกี่ยวกันฉันมันน่าอาย

อยากได้แฟนคะแนนนั้นไม่ต้อง
เหมือนอย่างพ้องพวกพันธ์ของเกียร์ไนท์
เธอจะลาข้าแล้วก็เชิญไป
แต่ได้ไปมาหาสู่กัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 172 18 พ.ค. 2550 (21:39)
เหล่ามวลหมู่ สมาชิก มิตรแก้วสหายคำ อย่าได้ตกอกตกใจ กลอนบทที่169 ได้แรงบันดาลใจจาก ข่าวเล็กๆ ที่มีหญิงสาวคนหนึ่ง กระโดดตึก ปลิดชีพตนเองจากการผิดหวังในความรัก ซึ่งเป็นการกระทำที่ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะเอามาเป็นเยี่ยงอย่าง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 173 18 พ.ค. 2550 (22:29)
อืม เห็นด้วยครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 174 19 พ.ค. 2550 (13:16)
อือ เห็นด้วย ก็ยังสงสัย
อ.จิตแผ้วผู้อารมณ์ดี
จะมีเรื่องรักคุดได้ยังไง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 175 19 พ.ค. 2550 (15:25)
รักไม่จริงจึงทิ้งทางชีวิต
หาใช่ฟ้าลิขิตเสียเมื่อไหร่
ชีวิตตนตนไม่รักจะรักใคร
รักต้องให้ใช่ครองเป็นของตัว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 176 20 พ.ค. 2550 (22:28)
คนบนโลกเปรียบค่าเมฆานี้

มีได้สี่ค่าคนบนวิถี

เมฆคำรามแต่ไร้ฝนเป็นคนดี

เพียงแค่เผยวจีไม่ชอบทำ



คนดุจเมฆไม่คำรามแต่ให้ฝน

ค่าของคนนี้ดีที่คมขำ

คือคนไม่ชอบพูดแต่ชอบทำ

กายกรรมนำก่อนอ้อนวาจา



คนดุจเมฆไม่คำรามไม่ให้ฝน

ช่างชอบกลคนอะไรให้กังขา

ไม่ชอบพูดไม่ชอบทำกรรมนานา

อยู่นิ่งเฉยให้คุณค่าราคาใด?



คนดุจเมฆคำรามแล้วให้ฝน

คำค่าล้นคนนี้ดีไฉน

ทั้งพูดด้วยทำด้วยช่วยกันไป

ปากขานไข ไม่ว่างมือ คือ จอมคน