วิชาการดอทคอม ptt logo

โคนันตอนจบ

โพสต์เมื่อ: 19:54 วันที่ 1 พ.ค. 2550         ชมแล้ว: 1,251,251 ตอบแล้ว: 2,557
วิชาการ >> กระทู้ >> พักผ่อนหย่อนใจ >> บันเทิง

ตอนจบของโคนันก็มีอยู่หลายตอนนะแต่อันไหนเป็นเรื่องจริงเราก็ไม่รู้หรอกอ่ะ


อันนี้อันแรกนะ
ทุกคนรู้แล้วว่าโคนันคือ คุโด้ ชินอิจิ โคนันกับไฮบาระและฮัตโตริ เฮย์จิจึงไปหายาที่ให้ตัวโตด้วยกันแต่ระหว่างที่หานั้นเฮย์จิถูกองค์กรชายชุดดำจับตัวไปก็เหลือแต่ไฮบาระกับโคนันเท่านั้น ระหว่างหาอยู่นั้นไฮบาระก็พูดกับโคนันว่า ฉันแอบรักเธอมานานแล้วตั้งแต่แรกเห็น โคนันก็ยื้มและพูดว่าฉันก็ชอบเธอเหมือนกันไฮบาระจึงเอายาที่ทำให้ตัวโต(apotoxen 1547ar) ทั้งสองกินลงไปและ 3 ชั่วโมงต่อมาทั้งสองก็โตเป็นผู้ใหญ่เหลือแต่หาเฮย์จิเท่านั้น แต่กำลังหาเฮย์จิอยู่นั้นสารวัตร เมกุเระก็มา ชินอิจินึกว่าจะมาจับชายชุดดำแต่เมื่อเข้าไปในตึกที่องค์กรชายชุดดำปรากฎว่า สารวัตรเมกุเระเป็นหัวหน้าองค์กรชายชุดดำเมื่อชินอิจิเห็นก็แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้จากนั้นรถตำรวจก็มาเพราะว่าชินอิจิโทรศัพท์ที่ กองบัญชาการตำรวจนครบาลก็จับตัวองค์กรชายชุดดำตำรวจแทบจะเป็นลมในเมื่อที่รู้ว่าสารวัตรเมกุเระเป็นหัวหน้าองค์กรจึงจับไปสืบสวน
ส่วนเฮย์จิก็ถูกปล่อยตัวและแต่งงานกับคาซิฮะ
ชินอิจิกับมิยาโนะก็แต่งงานกันและมีลูกชื่อชินจิ
โซโนโกะก็ได้แต่งงานกับมาโคโตะ
รันได้แข่งคาราเต้ระดับโลกและมีแฟนหนุ่มไปเชียรให้กำลังใจนั้นก็คือเพื่อนสนิทของโคนัน มิทซิฮิโกะ













อันที่สอง

วันหนึ่ง ณ โต๊ะอาหาร โคนันไม่อยากกินลูกเกด

รันก็บอกว่าไม่กินก็ม่ต้องกิน โคนันก็บอกว่าเอ่อ

ไม่กินก็ได้ แล้วทั้ง2ก็ทะเลาะกัน โคนันก็บอกว่า

5555+ ที่จริงแล้วเธอนะ ไม่รู้หรอกนะว่า ฉันเป็น

ใคร รันก็บอกว่าใครหรอ โคนันก็บอกว่าเอาลูกเกดออกไปจากโต๊ะก่อนเด่ แล้วฉันก็จะบอกเธอ5555+แล้วรันก็เอาลูกเกดออกไป แล้วโคนันจึงบอกว่า ที่จึงแล้วฉันคือ ชินอิจิ งงใช่ป่ะ หนูรัน แล้วรันก็บอกว่า เหรอยะ แล้วไง ฉันรู้มาตั้งนานแล้วย่ะ เธอน่ะโง่เองไม่รู้เรื่อง ไอ้บ้า นิสัยไม่ดี ชิชิ อ้าวเธอรู้แล้วหรอกหรอ โคนันพูด แล้วรันก็บอกว่าฉันยังไม่หายโกรธเธอเลยนะที่เธอเถียงฉันเมื่อกี้ อะ งั้นมาทะเลาะกันต่อเถอะ แล้วโคนันก็พูดว่า ไม่ ฉันเกลียดเธอแล้วรัน ฉันไม่ชอบเธอแล้ว เพราะตั้งเเต่ที่ฉันมาอยู่กับเธอ เธอเรื่องมากแล้วเธอก็ กินจุ แล้วยังตดเหม็น อีกเธอก็รู้ฉันเกลียดคนตดเหม็น แล้วเธอยังชอบกินลูกเกดด้วยรัน เราเลิกกันเรยเหอ ฉันทนเธอไม่ไหวแล้ว เเต่ฉันรักเธอนะ รันพูด ฉันไม่เคยรักคนอื่นเรยนะ เเต่ฉันรักคนอื่นแล้วโคนันพูด คะคใครหรอ รันถาม ก็โคโกโร่ไงล่า ตัวเอง หุหุ

และแล้วรันก็.....รู้ว่าที่จริงแล้วชินอิจิเป็น..เกย์









อันนี้แถมแบบฮาๆ

องกรของ จิน ได้จับ ไฮบาระ ไปเพื่อที่จะแลกตัวกับ โคนัน ซึ่งที่จริงแล้ว หวังจะฆ่าทิ้ง ทั้งคู่ และรหว่างที่โคนัน โจดี้ ยูซากุ ยูกิโกะ ดอกเตอร์ และ ฮัตโตริ มาประชุมคุยกันที่ บ้าน ชินอิจิ (ก็บ้านโคนันนั่นแหละ) รันก็ได้แอบเข้ามาฟัง จึงรู้เรื่องราวทั้งหมด
รันตกใจจนช็อกตาย ดอกเตอร์จึงไปตาม มินจูโฮ กับจังกึมมาช่วย มินจูโฮ กับจังกึมได้ใช้ศิลานักปราชญ์ กับวิชาเล่นแร่แปรธาตุ ชุบชิวิตขึ้นมาแต่ผิดพลาด
พอรันฟื้นขึ้นมากลายร่างเป็นนารูโตะเข้าไปช่วย ไฮบาระ และจัดการกับ องกรดำแต่บอสของพวกมันใช้พลังคลื่นเต่าใส่รัน โคนันโกรธมากจึงใช้สเก็ตบอดฟาดหัวมันจนสมองไหลออกมา จังกึมจะช่วยแต่ไม่ทันเจอมินจูโฮลากไปขึ้นเครื่องบิน กับเกาหลีซะก่อน และโคนันกับไฮบาระก็ตัวเล็กเหมือนเดิม
ดอกเตอร์จึงผสมยาขึ้นมาช่วยส่วนผสมคือ
1.ยาพาราเซตตามอน
2.ยาฆ่าหญ้า
3.ไบกอน
4.ซันไล
5.แอลกอล์ฮอ
6.ไดนาไม
7.สบู่ lux
8.แป้ง เบบี้มาย
9.รองเท้าบู้ต
10.เพดดีกรี

สุดท้ายรันก็ต้องตายเพราะพลังคลื่นเต่าขององกรชุดดำแต่เตอร์ผสมยาที่มีส่วนผสมของซัลไลเข้าไปทำให้รันฟื้นขึ้นมาและกลายร่างเป็นขนมโมจิเมื่อผสมยาให้รันพอเห็นผลที่เกิดขึ้นกับรันก็ไม่กล้าให้ชินนิจิและไอจังกินกลัวจะกลายร่างกันไปอีก เมื่อรันตื่นขึ้นก็หันไปส่องกระจกที่อยู่ด้านข้างชอกไปอีกแล้วรันของเราเมื่อเห็นสภาพตัวเองแล้วนี่ดอกเตอร์จะรับผิดชอบยังไง




หุหุจบแล้วหนุกมั้ย



NUNsudza
ร่วมแบ่งปัน11 ครั้ง - ดาว 101 ดวง





จำนวน 2272 ความเห็น, หน้าที่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| 8| 9| 10| 11| 12| 13| 14| 15| 16| 17| 18| 19| 20| 21| 22| -23-
ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2451 13 ธ.ค. 2553 (19:56)
รันห้ามคู่กับชินอิจิ เพราะว่ารันฉลาดน้อยกว่าชิโฮ
conanian (IP:124.122.183.244)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2453 16 ธ.ค. 2553 (09:11)
ชอบไฮบาระ,โคนันที่สุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ครีม (IP:125.24.202.62)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2454 21 ธ.ค. 2553 (20:48)
แต่ที่เราดูในเน็ตเนี้ยนะ
ไฮบาระเอายาที่กินแล้วเดินทางไปในอนาคต10ปีมาให้คุโด้กิน
พอคุโด้กินก็มาอยู่ในอนาคตทำให้ทุกคนตัวโตกันหมดรวมถึงมิซึฮิโกะ เก็นตะ อายูมิด้วย ทุกคนตัวโตขึ้นหมดเลย
สรุป
ยาที่คุโด้กินเข้าไปเป็นยาเกี่ยวกับการเดินทางไปในอนาคตอีก10ปีข้างหน้า
fory_tip@hotmail.com (IP:118.172.157.25)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2455 24 ธ.ค. 2553 (17:12)
ไม่ตลกเลย แต่อ่านความคิดเห็นที่ 2360 แล้วรู้สึกดีจัง ถ้ายีนเป็น FBI ก็ดีสิ ฉันชอบยีนมากๆเลย
koj (IP:125.26.70.109)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2456 24 ธ.ค. 2553 (18:33)
ถ้าจริง " ก้น่าสงสาร พี่รันนะคะ

" อุตส่าห์รักเฝ้ารอคอย พี่ชินอิจิ

" ถ้าเป็นหนู ก้คงคิดว่าพี่ชินอิจิ ไม่รักแล้วทิ้งกันไปแล้ว

" แต่เพราะรักและผูกพัน ทำให้พี่รัน ยังรักพี่ชินอิจิตลอดไป

" ถ้าจะจบแบบนี้ หนูวอนให้คนแต่ง ให้พี่รันตายไปเลยดี

กว่าจะเจ็บปวด

" การที่ทนเห็นคนที่รักมากอย่างพี่ชินอิจิมีความสุขกับคนอื่น

มันเหมือนตายทั้งเป็น

ป.ล.หนูพูดถูกหรือเปล่าค่ะ เห็นได้ว่าทุกตอนพี่รันเฝ้าคิดถึงแต่

พี่ชินอิจิตลอดเลยค่ะ
โชระ (IP:118.172.225.167)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2457 27 ธ.ค. 2553 (09:53)
555
ooo (IP:61.90.123.251)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2458 27 ธ.ค. 2553 (16:32)
ขำแทบตาย 555+
kla (IP:223.204.193.237)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2459 28 ธ.ค. 2553 (20:03)
มั่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ใครว่ารันตาย เเฟนพันธ์แท้เขารู้กันหมดเเล้ว บอกไว้ก่อนใครที่เชียร์ไฮบาระบอกว่าหมดหวัง
ดูโครนันเดอะมูวี่ 14 ยังเชอะใครที่บอกว่า รันไม่ใช้นางเอกนั้นเเหละไม่ใช้แฟนพันธ์เเท้
ดูเดอะมูวี่ ตอน นัตย์ตามรณะยัง โครนันบอกว่ารัก รัน
เดอะมูวี่ ตอน มนตรารัตติการสีเงิน รันบอกกับ ชินอิจิว่า ชอบชินอิจิ
เนย (IP:223.204.193.95)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2460 30 ธ.ค. 2553 (21:03)
ก็สนุกดีนะโคนันกลับคืนร่างไฮบาระตายเมงุเระเป็นหัวหน้าชายชุดดำเพื่อต้องการช่วยลูกชูอิจิเป็นF.B.Iหมวดซาโต้แต่งงานกับหมวดทาคางิแต่ก็นะก็ชอบชินอิจิแล้วทำไมไม่กล่วาถึงจอมโจรคิดมั้งอ่ะชอบนะเนี้ยอดเลย
นัต koone_28@hotmail.co.th (IP:223.206.83.5)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2462 3 ม.ค. 2554 (16:21)
อไล อะ คั้ฟฟ อยุ่ ดีๆ มา ชินอิจิกะ มิยาโนะ มั่วว ละ คั้ฟ ฟฟ ฟ .รัน กะ ชิน อิจิ เท่า นั่น สิ๊ มา อไล อะ คั้ฟฟฟฟ ... แต่ว่าถ้าแต่งเป็น เรื่องขำ ๆก้ ว่า ปัย อย่างง ..
aoaozaa (IP:124.121.155.80)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2463 3 ม.ค. 2554 (16:28)

โคนันยังไม่จบครับ เรื่องเจ้าของกระทู้นำมาให้อ่านเป็นเพียงจินตนาการ แต่ละความเห็นก็เป็นเพียง ความคิดเห็นส่วนตัว ของแต่ละคน
ฉะนั้น อ่านแล้วก็อย่าหงุดหงิด อย่าเดือดร้อน อย่าโวยวาย กับความคิดเห็นของผู้อื่น
หากต้องการแสดงความคิดเห็น กรุณาใช้ถ้อยคำที่สุภาพ และ ถูกต้องตามหลักภาษาไทยด้วยครับ


Ouroboros
ร่วมแบ่งปัน2439 ครั้ง - ดาว 306 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2464 4 ม.ค. 2554 (19:32)
ขอบายละนะ การเรียนจะตกตำ

อีกประมาณ 2ปี ประเทศจะเปิด คนต่างประเทศจะเข้ามาแย่งงานคนไทย

ต้องเก่งให้ได้ อย่าให้ถึงวันนั้น วันที่เราถูกเหยียบในประเทศของเราเอง

ป.ล.หวังว่าเราจะทำให้ทุกคนคิดได้ ขอให้ผลบุญครั้งนี้ช่วยให้เราเรียนดีขึ้น

โซระ (IP:180.180.113.21)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2465 6 ม.ค. 2554 (17:04)
รัยวะหงุดหงิดชะมัด งี่เง้าเหมือนเดิมม้ายเปลี่ยน ไร้สาระเสียเวลาอีกตามเคย อันที่hugo16122542@hotmail.comเขียนมาก็พอรับได้ แต่อันอื่นเนี้ยรับม้ายดัยจริงๆ ม้ายน่านั่งอ่านหัยปวดตาฟรีๆเลย เห้ย ม้ายไหว แล้วจะสระเวลามาไหมนะหวังว่าครั้งหน้าจะได้อ่านที่ดีๆกว่านี้ถึงจะเป็นความคิดเห็นส่วนตัวก็เถอะแต่ก็ควรหัยมันต่อเนื่องกับเนื่อหาจริงหน่อยม้ายดัยงัยฟะ รบกวนด้วยวะ

ขอโทษที่วิจารณแบบนี้ แต่ก็ต้องเข้าใจคนอ่านด้วย โดยเฉพาะคนที่ชอบหรือรักไม่ก็บ้าโคนัน

ขอพูดถึงเจ้าของกระทู้หน่อย ว่าถ้าคุณชอบหรือแทบบ้าเรื่องอะไรซะอย่างแล้วมีคนมีเขียนกระทู้ที่คุณม้ยพอจัย คุณก็คงไม่ชอบเหมือนกันใช้มัยไม่ใช่ว่าอยากจะว่าหรือขัดความคิดคัยแต่ก็ต้องเข้าจัยคนอ่านด้วยช่วยเขี่ยนหัยเข้าเรื่องด้วย

แล้วจะมาอ่านใหม่ จาก " วาไนต์ "


หวังว่าจะดัยอ่านเรื่องดีๆในคาวหน้า
ไม่จัมเป็นต้องรู้ (IP:182.52.110.95)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2466 7 ม.ค. 2554 (10:19)

อุตสาห์ตั้งใจพิมพ์บรรยายความรู้สึกมาเสียยาว น่าจะตั้งใจอีกนิดเพื่อใช้ภาษาให้ถูกต้อง
จะว่าขี้เกียจพิมพ์ก้ไม่น่าใช่ เพราะบางคำ "คำที่ถูกต้อง" สั้น และพิมพ์ง่ายกว่า "คำที่ผิด" เสียอีก (ได้ -> ด้าย, ไม่ -> ม้าย, ใจ -> จัย )
หรือว่าถ้าพิมพ์ด้วยคำที่ถูกต้องแล้วมันไม่สามารถบรรยายความรู้สึกออกมาได้ก็ไม่รู้?


Ouroboros
ร่วมแบ่งปัน2439 ครั้ง - ดาว 306 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2467 15 ม.ค. 2554 (17:09)
โคนันเนี่ยน่าจะมีตอนจบไดเเล้วมั้ง !!



สงสารรันจะตายไป รอ รอ รอ รอ เเต่ชินอิจิ รักกันได้เเล้ว วว ว ว วว ว

ส่วนจอมโจรคิด((หล่อมาก ก ก>>//< ))

คนเเค้าน่าจะรู้ได้เเล้วว่าตัวจริงของจอมโจรคิดเป็นใคร เเต่ไม่บอกก็รู้ๆ ๆกันอยู่
รอดูตอนจบนานเเล้ว ตอไหนจะจบเนี่ย>>>








ขอให้จบในชาตินี้น่ะ โคนัน ไม่อยากรอจนถึงชาติหน้าาา



รักชิิอิจิ ปลื้มคิด>//< น่ารัก ๆ ๆๆ ๆ ๆๆ
Biw_u27@hotmail.com (IP:118.173.79.99)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2468 15 ม.ค. 2554 (22:39)
ใครเเต่งขึ้นมาหว่า

เเม้ทำซะโคนัน

จบเห่เลย
tamme_aO@HOTMAIL.co.th (IP:110.169.22.64)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2469 31 ม.ค. 2554 (12:39)
ของจิงอ่ะเปล่า มั่วป่ะ
chocolate-n (IP:203.114.116.195)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2470 4 ก.พ. 2554 (17:08)
อยากให้ไฮบาระคู่กับโคนัน
ส่วนรันก็คู่กับชินอิจิไป
(โคนันกับชินอิจิก็คนเดียวกันนี่)
หัวหน้าองค์กรชุดดำ (IP:124.120.198.207)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2471 14 ก.พ. 2554 (17:56)
โคนันหรือชินอิจิ-รัน
เฮย์จิ-คาสึฮะ
ไฮบาระ-ยังไม่ทราบแต่ขอให้ไม่มีคู่แล้วตายไปซะนังบ้าบังอาจมาทำเซ็กซี่ใสโคนันเดี๋ยวตบกะบานคว้ำ อุ๊ยลืมบอก ไฮบาระคู่กับควาย
โซโนโก-มาโคโตะ
อายูมิ-มิซึฮิโก อายูมิไม่มีทางที่จคู่กับเก็นตะหรอก
พอแล้วขี้เกียจพิมพ์
ดาริกา คนบอกคู่รัก (IP:125.26.16.23)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2472 19 ก.พ. 2554 (22:40)
เห็นด้วยอย่างแรงกับความคิดเห็นที 2471 เราไม่ชอบไฮบาระ ใครชอบก็ขอโทษด้วยแต่เราเกลียดมากมาคิดจะมาแย่งชินอิจิไปจากรันหรอ ไม่มีทาง
สรุป คือ รันต้องคู่กับชินอิจิ ชินอิจิต้องคู่กับรัน เท่านั้นนนนนน ! นะคะ ท่านอาโอยาม่า
444@google.com (IP:125.24.208.134)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2473 20 ก.พ. 2554 (08:09)
แต่งเรื่องได้kak mak kub
kub (IP:223.207.125.237)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2474 22 ก.พ. 2554 (15:25)
มั่ววววววววววว อะ
แต่งกันเอาเอง
อย่ามาทำพี่ชินอิจิเพี้ยนสิ

แต่...
อยากให้ชินอิจิคู่กับชิโฮะอะ

สุดท้าย
ใครแต่งฟะ หนุกมากมาย
FC Conan (IP:119.42.119.162)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2475 28 ก.พ. 2554 (21:51)
คุณโง่หรือคุณฉลาดกันแน่ครับ
ท่านผู้นั้น (IP:58.8.50.224)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2476 4 มี.ค. 2554 (15:24)
ไฮบาระ แอบชอบ โคนัน

โคนัน ชอบ รัน
สาวกโคนัน (IP:58.9.212.11)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2477 4 มี.ค. 2554 (15:33)
ชินอิจิ กับ รัน
คู่นี้ยังไงคงไม่ต้องพูดถึง เพราะเป็นพระ-นางของเรื่องนี้นะแหละ

ชินอิจิ กับ ไฮบาระ หรือ โคนัน กับ ไฮบาระ
สำหรับคู่นี้ เชื่อได้เลยว่า ผู้อ่านหลายคนก็เชียร์อยู่บ้างเหมือนกัน ก็ไฮบาระออกจะฉลาดนี่ เหมาะสมกับพระเอกเราอยู่แล้ว ไฮบาระเหมือนจะคิดกับโคนันเป็นแค่คนที่ร่วมชะตากรรมตัวหดเหมือนกัน แต่ลึกๆแล้ว อาจคิดกับโคนันมากไปกว่านี้

เก็นตะ , มิตซึฮิโกะ กับ อายูมิ
เนื่องด้วยอายูมิเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม และเขาทั้ง2ก็ต้องการดูแลเธออย่างมาก

อายูมิ กับ โคนัน
อายูมิชอบโคนันมากๆ เพราะเห็นว่าโคนันเป็นคนที่พึ่งพาได้มากที่สุด

มิตซึฮิโกะ กับ ไฮบาระ
มิตซึฮิโกะหลงรักไฮบาระ ก็เพราะเห็นว่า คนอย่างไฮบาระน่าค้นหา และดูเหมือนผู้ใหญ่จริงๆ(ก็เธอเป็นผู้ใหญ่จริงๆนะแหละ)

ฮัตโตริ กับ คาซึฮะ
เป็นเพื่อนกันตั้งแต่ยังเด็ก แถมยังมีวีรกรรมกันตอนเด็กอีก

โซโนโกะ กับ มาโคโตะ
โซโนโกะ เริ่มชอบมาโคโตะ ตั้งแต่ตอนที่มาโคโตะมาช่วยชีวิตเธอไว้(เล่ม22) และมาโคโตะก็ปลื้มโซโนโกะตอนที่เชียร์เขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ในตอนที่เขาแข่งคาราเต้

โคโกโร่ กับเอริ
พ่อแม่ของรันที่ตอนนี้แยกกันอยู่ ถึงแม้ว่าต่อหน้าจะทำปากแข็งกัน แต่ใจจริงก็อยากจะคืนดี โดยรันหวังว่าสักวันหนึ่งเขาทั้ง2ต้องกลับมาอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม

ยูซากุ กับ ยูกิโกะ
พ่อแม่ของชินอิจิ ซึ่งคู่นี้อยู่กันอย่างสงบสุขดี ไม่มีอะไรต้องลุ้น ถึงแม้ว่าจะมีปากเสียงกันบ้างก็ตาม

ทาคางิ และ ชิราโทริ กับ ซาโต้
เนื่องจากซาโต้ เป็นตำรวจที่มีเสน่ห์แรง ซึ่งทำให้2คนนี้พลอยหลงไหล และดูๆไปแล้วทาคางิจะมีภาษีที่ดีกว่า
FC CONAN (IP:58.9.212.11)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2478 8 มี.ค. 2554 (11:23)
งงมากเลยเพลาะว่าโคนันต้องเป็นเเฟนกับรัน
www.pigit@hotmail.com (IP:124.122.108.107)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2479 11 มี.ค. 2554 (21:19)
ม่ายช่ายยยย รันต้องแต่งกับชินอิจิสิ ถึงจาถูก = ^=

มั่วจิง ชิชะ เชอะๆๆๆ
Fonh (IP:110.168.8.247)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2480 19 มี.ค. 2554 (18:50)
nonono
nonono (IP:118.172.106.112)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2481 19 มี.ค. 2554 (18:51)
มั่วหมดใช้มั้ยเนี้ย
ไม่ใช่เรื่องจริงเลย - -*
BlacK Kit SMile:D (IP:118.172.106.112)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2482 19 มี.ค. 2554 (18:59)
โคนัน ภาคจบ ตอน 1

หลังจากที่โคนัน (หรือจริง ๆ แล้วชินอิจินั่นแหละ) เข้าไปอาศัยอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริเป็นเวลานานหลายเดือน ในที่สุดวันนี้ วันที่เขารอคอยก็มาถึง
โมริ โคโกโร่ ได้รับแจ้งให้ไปสืบคดีฆาตกรรมคดีหนึ่งที่โรงแรมควีนกลางกรุงโตเกียว คดีฆาตกรรมปิดฉากลงเรียบร้อยด้วยฝีมือการคลี่คลายของโคนัน (ถึงแม้ความดีความชอบจะตกเป็นของโคโกโร่ก็เถอะ) แต่โคนันสืบได้ว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับพวกชายชุดดำ เขาเจอสมุดบันทึกเล่มนึงของผู้ตาย และเขาก็เก็บเอามาแล้วด้วย เขาแอบมันไว้ในเสื้อ หลังคดีปิดลงก็มืดพอดี โคนัน รัน โคโกโร่เดินกลับบ้าน ระหว่างทาง
“พี่รันฮะ คุณลุง ผมจะไปค้างบ้านดร.นะฮะ ตอนกลางวันดร.โทรมาบอกว่ามีของเล่นชิ้นใหม่จะให้เล่น ผมไปนะฮะ” พูดจบโคนันก็วิ่งออกไปทันที ทิ้งให้อีกสองคนมองตามอย่างครุ่นคิด
‘นึกว่ามันจะไม่ใช่เด็กธรรมดาซะอีก เฮ้อ สงสัยคิดมากไป’ โคโกโร่คิด
‘ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนตอนนั้นเลย’ รันคิดทันใดก็มีน้ำตาเอ่ออยู่ที่ตา

โคนันวิ่งมาจนถึงหัวมุมหนึ่ง เขาไม่ได้ไปบ้านดร.อากาสะ เขาหยุดอยู่ที่หัวมุมนั้น หยิบเอาบันทึกของผู้ตายขึ้นมา เปิดไปที่หน้าที่เขาคั้นเอาไว้ มันเป็นบันทึกของปีที่แล้ว

วันที่ 19 เดือน 9 ช่วงนี้มีคนสะกดรอยตาม พวกมันอยากได้อะไรกันนะ หรือว่าพวกมันต้องการชีวิตฉัน ไม่นะ ฉันยังไม่อยากตาย

วันที่ 21 เดือน 9 เมื่อไหร่พวกมันจะเลิกสะกดรอยตามซะทีนะ พวกมันต้องการอะไรกันแน่

วันที่ 30 เดือน 9 และแล้วความอดทนของฉันก็สิ้นสุดลง วันนี้เองที่ฉันต้อนพวกมันออกมาได้ฉันขู่มันว่าถ้าไม่ออกมาฉันจะแจ้งความ พวกมันออกมา พระเจ้า มันแต่งชุดดำทั้งชุด แม้แต่แววตาของพวกมันยังส่อให้เห็นถึงแววตาโหดเหี้ยมแววตาของปีศาจ หัวหน้าของมันยิ่งหน้ากลัวใหญ่ ผมยาวของมันยิ่งทำให้เค้าหน้ามันดูโหดเหี้ยมยิ่งขึ้น มันบอกฉันว่ามันมีธุระกับฉัน มันจะติดต่อกับฉันอีกที

“คงจะเป็นยีน ครั้งนี้พวกแกพลาดครั้งใหญ่เลยนะ ปล่อยให้เหยื่อทิ้งหลักฐานชิ้นโตเอาไว้แบบนี้น่ะ” โคนันพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยแล้วอ่านบันทึกเล่มนั้นต่อ

วันที่ 3 เดือน 10 หลังจากรอพวกมันให้ติดต่อมาอยู่หลายวัน หลังจากที่ฉันต้องอยู่ในอาการหวาดผวามาตลอด วันนี้หลังกลับจากไปกินเลี้ยงฉันเจอกระดาษแผ่นนึงวางอยู่บนโต๊ะทำงานของฉัน พระเจ้า ฉันอยากจะร้องไห้เหลือเกิน กระดาษแผ่นนั้นเขียนด้วยลายมือเลือด มันน่ากลัวเหลือเกิน แล้วฉันก็ต้องตกใจหนักเข้าไปอีก พวกมันรู้ มันรู้อดีตของฉัน พระเจ้า มันขู่ให้ฉันร่วมมือกับมัน ไม่งั้นมันจะบอกตำรวจ ฉันจะทำยังไง คงต้องร่วมมือกับพวกมันกระมัง
“บ้าจริง อดีตอะไรกันนะ นายนานาตะมีอดีตอะไรกันแน่นะ” โคนันเริ่มหงุดหงิดแล้วจึงอ่านต่อ

วันที่ 5 เดือน 10 ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้วฉันจะร่วมมือกับพวกมัน
วันที่ 7 เดือน 10 พวกมันติดต่อมาแล้ว พวกมันบอกให้ฉันไปหาที่โรงแรมควีน วันพรุ่งนี้

วันที่ 8 เดือน 10 พวกมันบอกให้ทำจริง ๆ ทำในสิ่งที่ฉันเลิกทำมานับสิบปี

วันที่ 10 เดือน 10 ฉันกำลังเริ่มทำ ทำงานให้พวกมัน คิดดูแล้วก็คุ้มเหลือเกิน ทำงานแค่ชิ้นเดียวแต่ได้เงินเยอะเป็นบ้า

“งานอะไรนะ ทำอะไรกันแน่ นายนานาตะคนนี้มีอดีตอะไรกันนะ มันต้องเป็นอดีตที่ผิดกฎหมายแน่ ๆ ไม่งั้นคงไม่กลัวตำรวจ” โคนันชักโมโห แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหยิบโทรศัพท์รูปต่างหูออกมาแล้วโทรไปหาดร.อากาสะ
“ดร.ช่วยสืบหาข้อมูลของคนที่ชื่อ นานาตะ ซามากิ ให้ผมหน่อยนะครับ”พูดจบก็วางหูทันที

“นานาตะ ซามากิ” คนอีกฝั่งทวนชื่อนี้ช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด
“ใครโทรมาเหรอ หนูไอ” ความจริงแล้วคนรับโทรศัพท์คือ ไฮบาระ ไอ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เค้าโทรผิดน่ะค่ะ หนูขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะค่ะ” ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็คิดอะไรไปมากมาย
‘เกิดอะไรขึ้น ทำไมหมอนั่นถึงต้องการข้อมูลของนานาตะ หรือว่า…’ คิดได้แค่นั้นก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา

“บ้าจริง ฝนตก” โคนันพูดอย่างหงุดหงิดเต็มที เขาวิ่งมาหาที่หลบฝน วิ่งมาจนถึงร้านกาแฟแห่งนึง เขาจึงเดินเข้าไปข้างใน นั่งลงที่โต๊ะนึง แล้วอ่านบันทึกต่อ

วันที่ 16 เดือน 10 และแล้วฉันก็หาส่วนประกอบที่ต้องการทั้งหมดได้ครบแล้ว เอาล่ะ ฉันจะเริ่มทำให้มันเป็นรูปเป็นร่างซะทีล่ะนะ

“ลูกพี่ วันนี้สะใจจริง ๆ เลยนะ” เสียงใครสักคนที่นั่งอยู่หลังโคนันดังขึ้น
‘พูดเสียงดังอย่างงี้ แย่จริง เสียสมาธิหมด’ โคนันคิด
“พูดเบา ๆ ซิวะ อยากให้ใครเค้าได้ยินรึไง” เสียงนี้ทำให้โคนันถึงกับสะดุ้ง
“ว็อดก้านี่นา” โคนันพูดกับตัวเองเบา ๆ
“ฮะฮ้า มาให้ดมกลิ่นถึงที่เลยนะ คงไม่ปฏิเสธล่ะ” โคนันพูดเบา ๆ แล้วแอบฟังพวกคนชุดดำคุยกัน
“แต่ทำไมวันนี้เราไม่ใช้ยานั่นล่ะพี่” อีกเสียงดังขึ้น
“ลูกพี่ใหญ่สั่งห้ามใช้” คงหมายถึงยีนนั่นเอง
โคนันนั่งฟังชายชุดดำคุยกันอย่างสนใจ เขาเก็บสมุดบันทึกเอาไว้ในเสื้อตามเดิม สั่งโกโก้ร้อนมากินไปด้วยเพื่อไม่ให้ใครสงสัย แต่เค้าไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีใครคนนึงกำลังแอบมองเขาอยู่เหมือนกัน
“เหยื่อติดเบ็ดแล้วซินะ” คน ๆ นั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม
“ว่าไงนะ ได้ ได้ จะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ล่ะ” เสียงว็อดก้าคุยโทรศัพท์ โคนันรีบจ่ายเงินทันที
ว็อดก้ากับลูกน้องกำลังออกไปแล้ว โคนันรีบตามทันที เค้าเอาเครื่องดักฟังรูปกระดุมติดไปที่ลูกน้องของว็อดก้าอย่างยากลำบาก แต่ก็สำเร็จ ข้างนอกฝนหยุดตกแล้ว

“เอาล่ะ เดี๋ยวค่อยตาม” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ โดยไม่รู้เลยว่ามีใครกำลังตามเขามาอย่างเงียบ ๆ
“ทำไมดร.ไม่โทรกลับมาซะทีนะ” โคนันพูดกับตัวเองอีกครั้งในขณะที่เดินอยู่ ตอนนี้เขากำลังสะกดรอยตามพวกชายชุดดำอยู่
“เอ๋ พวกมันจะไปไหนกันนะ ทำไมสัญญาณมันเคลื่อนที่เร็วอย่างงี้ล่ะ คงจะไปรถซินะ เอาล่ะ ยืมหน่อยนะ” พูดกับตัวเองแต่ก็คว้ารถจักรยานเด็กที่จอดอยู่ใกล้ ๆ ไป
“ชิ” เสียงดังขึ้นจากริมฝีปากของใครคนหนึ่งที่สะกดรอยตามโคนันมา มันรีบเดินไปคว้ารถจักรยานอีกคันที่เป็นของผู้ใหญ่ตามโคนันไป
“หรือว่ามันจะรู้ตัวแล้ว” ใครคนนั้นเหมือนจะพึมพำกับตัวเองซะมากกว่า
“ไม่หรอกน่า ไม่มีทางหรอก” มันพูดอีกครั้ง

“อ้าว จะไปไหนน่ะ” เสียงของโคโกโร่ดังขึ้น
“หนูรู้สึกใจไม่ดีน่ะค่ะพ่อ จะไปดูโคนันที่บ้านดร.ซะหน่อย” รันตอบ
“นั่นซินะ วันนี้พ่อเองก็ใจไม่ดีเหมือนกัน รู้สึกเป็นห่วงเจ้าเปี๊ยกนั่นตะหงิด ๆ ไปดูมันซะหน่อยก็ดี ไปเถอะ” โคโกโร่ว่า

โคนันสะกดรอยตามพวกว็อดก้ามาจนถึงโรงงานแห่งหนึ่ง โรงงานที่น่ากลัวเหลือเกิน โรงงานที่ให้บรรยากาศเหมือนโรงฆ่าสัตว์ โรงงานที่ทำให้คนมองอยากจะเบือนหน้าหนี
“นี่คงเป็นรังของพวกมัน” โคนันพึมพำเบา ๆ เขาเอารถจักยานไปแอบไว้หลังพุ่มไม้ แล้วค่อย ๆ ย่องเข้าไปในโรงงานแห่งนั้น เกิดรอยยิ้มเ***้ยมขึ้นที่หน้าของใครอีกคนที่ตามโคนันมา
“ได้เวลาแล้วซินะ คุโด้ ชินอิจิ” ใครคนนั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงของซาตาน

“อ้าว พี่รัน จะไปไหนค่ะ” มีเสียงทักขึ้นข้างหลัง รันจึงหันไปดู
“อ้าว อายูมิ พี่จะไปบ้านดร.น่ะจ้ะ เอ๋ อายูมิไม่ได้อยู่ที่นั่นหรอกเหรอ” รันพูดทำหน้าครุ่นคิด
“เปล่านี่ค่ะ ทำไมเหรอค่ะ” อายูมิจังถาม
“โคนันบอกพี่ว่าดร.ทำของเล่นชิ้นใหม่ได้น่ะจ้ะ”
“แย่จัง ไม่เห็นมีใครบอกอายูมิเลยนี่ค่ะ คอยดูนะพรุ่งนี้อายูมิจะโวยวายให้ดู” พูดพลางทำหน้าจริงจังไปด้วย
“อายูมิจัง กลับบ้านเถอะลูก” แม่ของอายูมิมาตาม
“ค่ะ ไปนะค่ะพี่รัน” อายูมิโบกมือให้รัน รันได้แต่ยืนมองด้วยแววตาเศร้า ๆ เท่านั้น ในใจเธอเป็นห่วงโคนันเหลือเกิน
“ในที่สุดก็ถึงซะที ดร.ค่ะ ไฮบาระ โคนัน” รันยืนตะโกนเรียกอยู่หน้าบ้านดร. แต่ทุกอย่างเงียบ ไม่มีใครออกมา ไม่มีเลย
“ไม่อยู่กันหรอกเหรอ ไปไหนนะ” รันพูด พลางน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา เธอนั่งลงที่หน้าบ้านของดร.แล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่นึกอายใคร เธอเป็นห่วงโคนันเหลือเกิน เธอเป็นห่วงเค้าคนนั้น

โคนันเดินเข้ามาในโรงงานของพวกชายชุดดำ ว็อดก้าเดินเข้าไปในห้อง ๆ นึง ลูกน้องของเขาเข้าไปด้วย โคนันหามุมที่ไม่มีใครเดินผ่านได้ เค้าฟังพวกมันคุยกันผ่านทางเครื่องดักฟัง
“ทำไมถึงเป็นอย่างงี้ล่ะ” เสียงของว็อดก้า
“ฉันซิที่ต้องถามพวกแก ว่าทำไมเป็นอย่างงี้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” เสียงใครคนนึงที่คุ้นหูโคนันดังขึ้น แต่เขานึกไม่ออกเลยจริง ๆ ว่ามันเป็นเสียงของใคร
“หรือว่า จะมีคนทรยศครับ” เสียงนั้นเป็นของว็อดก้า
“ฉันก็คิดว่าน่าจะเป็นอย่างงั้น แต่ใครกันล่ะที่ทรยศ ใครกัน” เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นอย่างดุดัน
“เอ่อ หรือว่าจะเป็นลูกพี่…”
“แกสงสัยชั้นเหรอว็อดก้า” เสียงของยีนดังขึ้น
“เปล่าครับ ผม…ผมไม่กล้าหรอกครับ” ว็อดก้าแก้ตัวตะกุกตะกัก
“แต่เมื่อกี้นี้ฉันได้ยิน…”
“หยุดซะที” เสียงที่คุ้นหูโคนันดังขึ้นอีก โคนันกำลังสงสัยว่าเค้าคงเป็นหัวหน้าของพวกชายชุดดำ
“แทนที่พวกแกจะมาเถียงกัน ทำไมไม่ลองคิดดูให้ดีว่าใครที่มันทรยศเรา” เสียงนั้นดังขึ้นอีก
“หรือว่าจะเป็นคริส..” เสียงว็อดก้าดังขึ้นอีก
“ไม่มีทาง คริสคือคนที่ฉันไว้ใจที่สุด” เสียงของหัวหน้าใหญ่ดังขึ้นอีก
“หรือว่าแก ว็อดก้า” ยีนพูดขึ้น
“โธ่ ลูกพี่อย่าพูดเล่นอย่างนี้ซิฮะ ผมไม่กล้าหรอก” ว็อดก้าพูดอย่างรวดเร็ว
“บางทีอาจจะเป็น…” เสียงหัวหน้าใหญ่ดังขึ้น
ทันใดนั้นโคนันรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังมองเค้าอยู่ เมื่อโคนันเงยหน้าขึ้นไปก็เจอกับ
“อาจารย์โจดี้” โคนันพูด
“มาแอบฟังอยู่ตรงนี้จะมีอะไรดีขึ้นมาล่ะ คุโด้ ชินอิจิ” คำทักทายแบบนี้ทำเอาโคนันถึงกับสะดุ้ง
“เอาล่ะคุโด้คุง เราเข้าไปข้างในกันดีกว่า” ว่าพลางก็เอาผ้าเช็ดหน้าที่มียาสลบโปะเข้าใส่โคนันแล้วลากตัวเขาเข้าไปในห้องประชุม
“สวัสดีค่ะ หัวหน้า ยีน ว็อดก้า” เธอเน้นเสียงหวานที่ชื่อของยีน
“คริส” ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน
ที่แท้อาจารย์โจดี้ก็คือ คริส วินยาร์ต นักแสดงชื่อดังจากอเมริกานั่นเอง ที่แท้เธอก็เป็นส่วนหนึ่งของพวกชายชุดดำ
“เอาล่ะ ฉันมีของขวัญชิ้นพิเศษมาให้กับทุก ๆ คน” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเ***้ยมเกรียม แล้วถอยหลังออกไปนิดหน่อยให้ทุกคนได้เห็นโคนัน
“โคนัน” เสียงของหัวหน้าใหญ่ดังขึ้น
“ผิดแล้วล่ะค่ะ เด็กคนนี้คือ คุโด้ ชินอิจิตังหากล่ะคะ” คริสยังพูดต่อไป
“เธอจับมันได้ที่ไหนคริส” ยีนเอ่ยถามขึ้น
“ในโรงงานนี่ล่ะ มันสะกดรอยตามว็อดก้ากับแบรคมา” (แบรคคือลูกน้องของว็อดก้าค่ะ)


“ว็อดก้า ทำไมนายไม่ระวัง” ยีนเอ่ยขึ้นอีก
“ผมขอโทษ หัวหน้าครับ เราจะทำยังไงกับมันดีล่ะครับ” ว็อดก้าเปลี่ยนเรื่อง
“เอาไปขังไว้ก่อน” เสียงหัวหน้าใหญ่ฟังดูมีแววเ***้ยมเกรียม

“เอ๋ พ่อออกไปไหนล่ะเนี่ย สงสัยจะออกไปซื้อเหล้าอีกแล้วล่ะซิ” รันพูดขึ้นหลังจากขึ้นมาบนบ้านแล้ว
“ป่านนี้หมอนั่นจะเป็นไงบ้างนะ” เธอยังพูดต่อด้วยน้ำเสียงเศร้า ๆ พลันตาก็เหลือบไปเห็นกระดาษบนโต๊ะ
“พ่อไปเล่นไพ่นกกระจอก ไม่ต้องรอนอนไปก่อนได้เลย” เธออ่านเสียงดังแล้วนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวแล้วคิดถึงเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมา แต่แววตา ท่าทางครุ่นคิดของเธอต้องสะดุดลงเมื่อมีคนมาเคาะประตูบ้าน เธอลุกขึ้นมาเปิดประตูบ้าน
“พี่หมอ” รันพูดขึ้นหลังจากเห็นว่าใครที่มาหาเธอ

“ที่นี่ที่ไหนกันนะ…ทำไมมันมืดอย่างนี้ล่ะ หรือว่าเราจะตายแล้ว แต่…โอ้ย เจ็บที่นา เราคงยังไม่ตายหรอก หรือว่าพวกมันจะจับเรามาขังไว้” โคนันพึมพำกับตัวเองเบา ๆ สติของเขาเริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง
“จะทำยังไงดี พวกมันต้องฆ่าเราแน่ ๆ…แล้ว…แล้วเราก็คงไม่ได้เจอกับเธอคนนั้นอีก คงไม่ได้กลับไปเป็นคุโด้ ชินอิจิอีก…เราจะทำยังไงดี หรือว่าเราจะโทรไปหาดร.ดี…หรือจะโทรไปหาเจ้าบ้าเฮย์จิ หรือจะโทรไปหาเธอ รัน ฉันจะทำยังไงดี” เขาพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง
“ไม่…ไม่ได้…เราจะให้ใครมาเดือดร้อนไปกับเราไม่ได้ แต่…แต่ถ้าไอ้พวกนี้มันไม่ถูกจับ พวกมันก็ต้องทำร้ายคนอีกมากมาย แต่ถ้าเราโทรไปหาเฮย์จิล่ะก็… ไม่ หมอนั่นอาจจะตกอยู่ในอันตรายถ้าเราโทรไป ฉันจะทำยังไงดีนะ”
“ชั้นต้องหาทางออกไปจากที่นี่และจับไอ้พวกนั้นให้ได้ด้วยตัวของชั้นเอง” เค้าพึมพำออกมาอย่างมุ่งมั่น
“อะไรนะ…จริงเหรอ…ได้…ได้…ฉันจะรีบไป…ได้…อืม…รู้แล้วน่า…ได้…รอฉันสักเดี๋ยวล่ะกัน” เสียงใครบางคนคุยโทรศัพท์อยู่

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน โคนันกำลังนั่งคิดอะไรบางอยู่ อยู่ในที่คุมขังมืดมิดนั่น
“ใครกันนะ เสียงนั่น เสียงที่คุ้นหูเหลือเกิน เสียงของใครกันนะ มันเป็นใครกันแน่นะ”
“เสียงคุ้นหูเหลือเกิน ฉันต้องรู้จักมันแน่ ๆ “
“แล้วยังจะมีอาจารย์โจดี้อีก เธอเป็นใครกันแน่นะ หรือว่า…”
“ต้องใช่แน่ ๆ ผู้หญิงคนนั้น คน ๆ นั้น”
“คริส วินยาร์ต ต้องเป็นเธอแน่ ๆ มิน่าล่ะ ถึงได้หายไปเลยนับตั้งแต่อาจารย์โจดี้ปรากฎตัวขึ้น”
“และคน ๆ นั้นก็ต้องเป็น…..เค้าอย่างแน่นอน”
“แต่ว่าเค้าอย่างนี้ทำไมนะ ทำไมเค้าถึงต้องทำอย่างนี้นะ”

“แล้วทำไมไม่บอกให้มันเร็วกว่านี้ล่ะ อยากให้หมอนั่นตายไปก่อนรึไง” เสียงของเฮย์จินั่นเอง เค้ากำลังโวยวายใครบางคนอยู่
“หมอนั่น หมอไหน ก็นายจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ก็ฉันติดต่อนายไม่ได้เลยนี่” คาซึฮะเถียงต่ออย่างไม่ลดละ
“แล้วเธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไงล่ะ” เฮย์จิถาม
“รันโทรมาบอกน่ะสิ ไม่งั้นฉันจะรู้ได้ยังไงกันล่ะ”
“บ้าจริง ดึกป่านนี้แล้วจะไปหาตั๋วเครื่องบินที่ไหนทัน นี่ขับรถให้มันเร็ว ๆ หน่อยซิ” ว่าพลางก็หันไปเร่งคนขับรถแท็กซี่ที่นั่งอยู่ข้างหน้า คนขับรถหันมาดูเขาทีนึงแต่ก็ไม่อยากจะเถียงด้วย ในที่สุดก็ถึงสนามบิน
“ขอโทษนะค่ะ เที่ยวบินสุดท้ายตั๋วหมดแล้วและเครื่องก็จะออกในอีก 20 นาทีนี้แล้วค่ะ” เสียงพนักงานที่สนามบินพูดกับพวกเฮย์จิ
“เห็นม่ะ ไม่มีตั๋วแล้ว ไปพรุ่งนี้ไม่ได้รึไง” คาซึฮะถาม
“เธอจะบ้าเหรอ รันโทรมาบอกว่าโคนันหายตัวไปเธอยังจะไม่เดือดร้อนอีกเรอะ”
“ก็แค่หายตัวไปเองนี่นา พ่อรันเป็นนักสืบนะ เดี๋ยวก็หาตัวเจอแล้วล่ะ”
“เธอไว้ใจตาลุงนั่นงั้นเหรอ เฮ้พี่ชาย” พูดกับคาซึฮะจบก็หันไปพูดกับผู้ชายอีกคนที่เพิ่งเดินมาอยู่ใกล้ ๆ
“พี่ชายจะไปไหนเหรอ”
“อ้อ พี่กับแฟนจะกลับบ้านที่โตเกียวน่ะ”

“ทำไมมาช้าจังเลยล่ะ เฮย์จิ” รันถาม
“ก็ยัยนี่น่ะซิ” พูดพลางก็เหล่ไปที่คาซึฮะ
“ก็นายอยากปิดมือถือเองนี่นา”
“มือถือมันแบตหมดตะหากล่ะ”
“ดีนะที่ฉันบอกพี่ชายคนนั้นว่าพ่อเจ็บหนักต้องรีบมาน่ะ แล้วก็ดีนะที่พี่ชายคนนั้นใจดีขายตั๋วให้น่ะ” เฮย์จิยังพึมพำอยู่ “เอาล่ะรีบไปกันเถอะ ไปช่วยหมอนั่นกัน”
_________________
“ไปทางไหนต่อน่ะ” เสียงหนึ่งดังขึ้น
“ทางนี้” อีกเสียงที่ฟังดูเล็กกว่าตอบกลับมา
“เธอแน่ใจนะ ว่าจำทางไม่ผิดน่ะ” อีกเสียงที่ฟังดูทุ้มที่สุดดังขึ้น
“แน่ใจซิ”
“แล้วเราจะไว้ใจเธออีกได้ยังไง” เสียงแรกดังขึ้นอีก
“ถ้าไม่ไว้ใจก็ไม่ต้องตามมา” เสียงเล็ก ๆ นั้นตอบกลับมาอีกครั้ง
“ใกล้จะถึงรึยังล่ะ” เสียงที่ทุ้มที่สุดเอ่ยขึ้น
“อีกนิดนึง นิดเดียวเท่านั้น รอหน่อยนะ” เสียงเล็ก ๆ ตอบกลับมาอีกครั้ง แต่ประโยคหลังเหมือนจะพูดกับตัวเองมากกว่า

“เราจะไปทางไหนกันล่ะ” เฮย์จิถามขึ้น
“จากที่ผมสืบมามันน่าจะอยู่ทางนี้นะครับ หรือหมวดว่ายังไงครับ” พี่หมอของรันหรืออาราอิเดะ โทโมอากิเอ่ยขึ้น
“อ้อ ผมไม่ทราบหรอกครับ ก็คุณไม่เคยบอกผมเรื่องตัวจริงของคุณเลยนี่”
“นั่นซิ นั่นซิ ปิดเรื่องไว้ซะเงียบเลยนะ” เสียงของหมวดทาคางิกับหมวดซาโต้นั่นเอง
“อย่างเพิ่งทะเลาะกันเลยค่ะ เราต้องไปช่วยโคนัน เอ่อ หมอนั่นก่อนนะค่ะ” รันพูดอย่างร้อนใจ
“ในที่สุดก็ออกมาได้ซะที” เสียงใครบางคนพึมพำขึ้นพร้อมกับเสียงหอบเหนื่อยแล้วเขาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนข้างล่างพูดกัน
“เชอร์รี่ เธอเองเหรอเนี่ย ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ ไปทำภารกิจลับซินะ” เสียงของคริสนั่นเอง
“ใช่ แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ ขนาดฉันอยู่ใกล้คุโด้มากกว่าเธอ ยังโดนเธอแย่งผลงานไปได้ เฮ้อ ความจริงฉันน่าจะจับตัวหมอนั่นมาตั้งแต่แรก ไม่น่าเลย” อีกเสียงตอบกลับมา
โคนันที่ฟังอยู่ในช่องแอร์ข้างบนถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินเสียงของไฮบาระดังขึ้น และต้องตกใจมากกว่าเดิมเมื่อเขาได้รู้ว่าความจริงแล้วไฮบาระปลอมตัวไปเพื่อจะจับเขา
“แล้วเธอจัดการกับดร.อะไรนั่นยังไงล่ะ เชอร์รี่” คริสถามอีก
“ก็ปิดปากเขาไปชั่วนิรันน่ะซิ” น้ำเสียงฟังดูโหดขึ้นเล็กน้อย
โคนันถึงกับอึ้งหนักเข้าไปอีกเมื่อได้ยินคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของไฮบาระ
“เอาล่ะ ฉันจะไปแปลงโฉมให้กลับมาเป็นคนเดิมซะหน่อยขอตัวนะ คริส” ไฮบาระเอ่ยขึ้นแล้วเดินจากไป

ประตูห้องคุมขังของโคนันโดนเปิดออกแต่ข้างในกลับว่างเปล่า ทำให้คนที่มาเปิดถึงกับหน้าเสีย
“หายไปไหนแล้วล่ะ หรือว่าจะหนีไปแล้ว บ้าจริง”
ประตูห้องปิดลงเหมือนเดิมอีกครั้ง
“ไม่อยากจะเชื่อ ไฮบาระ ที่แท้เธอปลอมตัวเข้าไปเพื่อจับฉันเหรอเนี่ย” โคนันพึมพำกับตัวเองเบา ๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อเลย ตอนนี้เค้าออกมานอกโรงงานได้แล้วแต่กว่าจะออกมาได้ก็ช่างยากลำบากเหลือเกิน และตอนนี้ฟ้าก็เริ่มสว่างแล้วด้วย
ถัดออกไปไม่ไกลนัก มีคนเห็นโคนันเข้าแล้ว
“นั่นมัน…” เสียงทุ้ม ๆ ของใครคนนึงดังขึ้น
“ใช่จริง ๆ ด้วย” อีกเสียงดังขึ้น แล้วทั้งสองก็ออกวิ่ง
สองคนนั้นวิ่งมาทางด้านหลังของโคนัน หนึ่งในสองเอามือปิดปากโคนันเอาไว้ โคนันเริ่มดิ้นแต่แล้ว
พล้อก ! ! !
ชายอีกคนเอาไม้ตีหัวโคนัน ด้วยร่างกายที่อ่อนเพลียอยู่แล้วทำให้โคนันสลบทันที

“หนีออกมาได้ยังไงกันนะ” เสียงเล็ก ๆ ดังขึ้น
“แล้วจะทำยังไงกับมันล่ะ” เสียงทุ้ม ๆ ดังขึ้น
“เดี๋ยวก็คงฟื้นแล้วล่ะ” อีกเสียงดังขึ้น
(อ่า 3 คนนี้คือ 3 คนเดียวกับที่เคยปรากฎตัวแล้วตอนต้นตอนน่ะค่ะ)
โคนันค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วเขาก็เห็นคนสามคนที่เขาไม่คิดว่าจะได้เจอ
“ดร.อากาสะ ลุง ไฮ…ไฮบาระ” โคนันพูดขึ้นอย่างตกใจ
“ฟื้นแล้วเหรอ” เสียงทุ้ม ๆ ของดร.อากาสะดังขึ้น
“สลบไปตั้งนานเลยนะ คุโด้” ไฮบาระพูดขึ้นด้วยเสียงเล็ก ๆ ของเธอ เธอยังตัวเล็กอยู่เลย
“หนี หนีเร็วลุง หนีเร็วดร. ไฮบาระ ไฮบาระจะฆ่าพวกเรา” โคนันพูดแต่โคโกโร่กับดร.อากาสะกลับหัวเราะซะนี่ โคนันหันไปมองคนนั้นทีคนนี้ทีอย่างงง ๆ แล้วถามขึ้นว่า
“นี่มันอะไรกันแน่น่ะ”
“แกเป็นนักสืบก็คิดเอาเองซิวะ” โคโกโร่ว่า

“ใกล้จะถึงรึยังค่ะ พี่หมอ” รันถามด้วยความร้อนใจ
“ใกล้แล้วหล่ะ เลี้ยวซ้ายอีกทีนึงก็ถึงแล้ว”
“ทำไมมันไกลจังล่ะค่ะ” คาซึฮะถามบ้าง
“ทำไม เหนื่อยเหรอ” เฮย์จิถามกลับ
“อือ ก็เดินมาตั้งไกล” คาซึฮะตอบ
“ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องมา” เฮจิย์ว่า แต่หมออาราอิเดะทำมือเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบเมื่อมาหยุดอยู่ที่หน้าโรงงาน (โรงงานที่พวกโคนันอยู่อ่ะค่ะ)
“พวกคุณเรียกกำลังเสริมได้แล้วล่ะ ที่นี่ไม่ผิดแน่”หมออาราอิเดะหันมาบอกหมวดทาคางิ

“โอ้ย ผมนึกไม่ออก รีบ ๆ บอกมาซะทีซิ” โคนันโวยวาย
“งั้นฟังให้ดีนะ” ดร.อากาสะว่า แล้วเริ่มเล่า
“หนูไอน่ะ เค้าได้รับคำสั่งลับให้มาจับตัวนายไป เพราะพวกชายชุดดำรู้สึกสงสัยว่าทำไมอยู่ดี ๆ โมริ โคโกโร่ถึงได้เก่งกาจนัก สุดท้ายพวกมันก็จับได้ว่านายคือคุโด้ ชินอิจิ”


“แต่องค์กรก็ยังไม่แน่ใจนัก พวกมันก็เลยส่งชั้นมาอยู่กับดร.เพื่อให้สืบความจริงและจับตัวนายกลับมา ฉันไม่รู้ว่าจะมาจับนายได้ยังไงนอกจากจะสร้างภาพขึ้นมาทำเป็นว่าตัวเองหักหลังองค์กร กินยานั่นเหมือนนาย แล้วก็หนีออกมาเพื่ออาศัยอยู่กับดร. ตอนแรกฉันเองก็ไม่อยากเชื่อว่าแผนนี้มันจะได้ผล” ไฮบาระเล่าบ้าง
“อ๋อ เธอคงคิว่าฉันกับดร.โง่ล่ะซินะ” โคนันพูดอย่างอารมณ์เสีย
“เปล่าซะหน่อย ตอนแรกฉันก็กำลังคิดอยู่เหมือนกันล่ะว่าจะบอกองค์กรว่านายไม่ใช่คุโด้ดีรึเปล่า แต่นึกไม่ถึงองค์กรกลับรู้ซะก่อนว่านายคือคุโด้ ชินอิจิตัวจริง พวกเขาเร่งให้ฉันรีบจับตัวนายกลับมา แต่เพราะฉันรู้สึกว่าเริ่มผูกพันกับ…กับทุก ๆ คนแล้วฉันเลยยืดเวลาออกไปโดยการส่งข่าวมาบอกองค์กรว่าฉันยังไม่พร้อม แต่นึกไม่ถึงว่านายจะแอบมาที่นี่ซะก่อน” ไฮบาระตอบคำถามแล้วเล่าต่อ

“แย่แล้ว ลูกพี่ เจ้าเปี๊ยกนั่นหายไปแล้ว” ว็อดก้าวิ่งมารายงานยีน
“แกว่าอะไรนะว็อดก้า” ยีนตะคอกถามว็อดก้า
“เมื่อกี้นี้ผมกับแบรคจะเอาข้าวไปให้มันแต่พอเข้าไปข้างในมันก็หายไปแล้ว” ว็อดก้าพูดเสียงตะกุกตะกัก
ยีนโมโหมากเขารีบวิ่งไปดูที่ห้องลับใต้ดาดฟ้าซึ่งเป็นที่คุมขังโคนัน ภายในห้องไม่มีใครอยู่จริง ๆ
“นายก็กลับไปแล้ว ทีนี้จะทำยังไงล่ะลูกพี่” ว็อดก้าถาม

“แล้งไงต่อล่ะ เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันมาอยู่ที่นี่” โคนันถามต่อ
“ตอนที่นายโทรศัพท์มาน่ะ ฉันเป็นคนรับสายเองล่ะ ตอนนั้นนายพูดถึงคน ๆ นึง”
“อ๋อ นายนานาตะ ซามากิ” โคนันลืมนายคนนี้ไปแล้วสนิทเลย
“ใช่ มันเป็นคนขององค์กร” ไฮบาระว่า
“มันทำอะไรเหรอ” โคนันถาม
“ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าคงเป็นงานใหญ่ ไม่งั้นนายใหญ่คงไม่ยอมให้เข้ามาในนี้” ไฮบาระอธิบายต่อ
“พอหนูไอเค้าลงมาบอกฉันว่านายอาจจะกำลังตกอยู่ในอันตรายฉันก็เลยคิดว่าน่าจะไปหาโมริคุงให้มาช่วยๆ กันตามหานาย” ดร.อากาสะเล่าต่อ
“ระหว่างทางก็เจอรันกำลังคุยอยู่กับอายูมิ แต่เราไม่อยากให้เธอต้องมาเสี่ยงไปด้วยเลยไม่ได้บอก รีบตรงไปหาคุณโมริทันที คิดว่ายังไงซะก็คงต้องบอกความจริงให้รู้แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่านายคือดุโด้ ชินอิจิ” ไฮบาระเล่าต่อ
“ก็ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ฉันไม่โง่สักหน่อยฉันรู้มาตลอดล่ะ” โคโกโร่เล่าในขณะที่โคนันทำหน้าทึ่งสุด ๆ
“พอสองคนนี้มาที่บ้านฉันก็พอจะรู้ล่ะว่าเกิดเรื่องขึ้นกับนาย พวกเราก็เลยออกตามหานาย”
“เราไปที่ร้านกาแฟแห่งนึงก็เจอกับหมออาราอิเดะ เขาบอกว่าเห็นนายกับอาจารย์โจดี้ตรงมาทางนี้ฉันก็เลยพอจะเดาได้ลาง ๆ ว่านายกำลังถูกสะกดรอยตาม” ไฮบาระเล่าต่อ
“ฉันก็เลยเอาแว่นตาสำรองสะกดรอยตามมาอีกต่อนึง แต่ระหว่างทางแบตมันหมดเลยต้องให้หนูไอนำทางต่อจนมาถึงที่นี่” ดร.อากาสะเล่า
“พอมาถึงนี่เราก็ทำทีเป็นว่าให้หนูไอกลับเข้าไปในองค์กรอีกครั้งเพื่อเอาตัวแกออกมา” โคโกโร่เล่า
“แต่พอฉันเปิดประตูห้องขังของนายฉันก็แทบเป็นลมเพราะไม่เจอนาย” ไฮบาระเล่าต่อ “กำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี ดร.ก็ติดต่อมาว่านายอยู่กับเขา ฉันก็เลยหนีออกมา”
“แล้วทำไมต้องทุบหัวฉันด้วยล่ะ” โคนันถามอย่างเอาเรื่อง พลางเอามือจับหัวที่ตอนนี้มีผ้าพันแผลพันอยู่
“ก็นายดิ้นนี่นา” ดร.แก้ตัว
"แม้แต่กระจกที่สะท้อนทีอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็ไม่อาจสะท้อนตัวตนที่แท้จริงได้"
ตอนจบ : คดีสุดท้ายของโคนัน ตอนที่ 4
“นายว่ายังไงบ้างน่ะลูกพี่” ว็อดก้าถามหลังจากยีนโทรไปรายงานนายใหญ่เรื่องที่โคนันหายตัวไป
“นายไม่รับโทรศัพท์ ฉันกำลังสงสัยว่ามันคงหนีไปทางช่องแอร์” ยีนพูด
“นั่นน่ะสินะลูกพี่” ว็อดก้าเสริม
“แย่จริง เอ๊ะ แล้วนี่เชอร์รี่หายไปไหนแล้วล่ะ” คริสถาม
“เห็นว่าจะไปพักน่ะ” ยีนตอบ
“แต่เมื่อกี้นี้ ฉันไปดูที่ห้องของเธอมา ไม่เห็นมีใครเลยนี่” คริสยังพูดต่อด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
“หรือว่า…” ยีนพูดแล้วทิ้งท้ายเอาไว้

“ทาคางิ ซาโต้ ทำอะไรทำไมไม่บอกฉันซักคำฮ่ะ คุณก็เหมือนกันหมออาราอิเดะ คุณเป็นหมอนะ นึกว่าตัวเองเป็นสายลับรึไง ทำอะไรไม่บอกผมสักคำ” สารวัตรเมงูเระเอ่ยขึ้น เขามาถึงหน้าโรงงานพร้อมกับกำลังเสริม
“ขอโทษนะค่ะ สารวัตร” หมวดซาโต้เอ่ยเสียงหวาน
“สารวัตรครับผมว่าเราควรจะกระจายกำลังออกเป็นสี่ส่วนนะครับ” เฮย์จิที่เงียบมานานเอ่ยขึ้น
“ใช่ค่ะ ส่วนแรกเข้าทางหน้า ส่วนที่สองเข้าทางหลัง” คาซึฮะพูด
“ส่วนที่สามทางซ้าย ส่วนที่สี่ด้านขวา แค่นี้เราก็ล้อมพวกมันไว้ทุกด้านแล้วล่ะค่ะ” รันพูดบ้าง
“ฉันรู้หรอกน่า ฉันเป็นสารวัตรนะไม่ต้องให้เด็กอย่างพวกเธอมาสอนหรอก” สารวัตรเมงูเระพูดขึ้นจากนั้นเขาก็สั่งแบ่งกระจายกำลังออกเป็นสี่ส่วน

“ทำไมพวกเราไม่ไปเข้าด้านหน้าล่ะเฮย์จิ มาด้านซ้ายทำไม มีแต่ต้นไม้ทั้งนั้นเลย” คาซึฮะเริ่มบ่นเพราะเฮย์จิ
บอกให้มาทางด้านซ้าย
“เอาเถอะน่า เอะ นั่นรอยเลือดนี่” เฮย์จิหันไปเห็นรอยเลือดของโคนันที่เกิดจากการโดนทุบหัวเข้าเข้า เขาเอานิ้วไปจับแล้วพูดขึ้นว่า
“แห้งแล้ว คงจะมีมาประมาณ 2 ชั่วโมงขึ้นไปแล้ว”
“เลือดใครกันนะ หวังว่าคงจะไม่ใช่ของ…” รันพูดแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
“ไม่ใช่หรอกน่ารัน ทำใจให้สบายเถอะ” คาซึฮะปลอบ
“เฮย์จิ ตรงนั้นมีบ้านร้างล่ะ” หมออาราอิเดะพูด
“เราไปดูกันเถอะ หมวดทาคางิ คุณพากองกำลังบุกเข้าไปก่อนนะฮะ แล้วเดี๋ยวพวกผมตามไป” เฮย์จิสั่งแล้วเรียกรันกับคาซึฮะแยกไปอีกทาง

“ว่าไงทาคางิ นี่มันโรงงานร้างชัด ๆ พวกเธอกลับบอกว่านี่เป็นองค์กรอะไรไม่รู้บ้าบอ” สารวัตรพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“ก็หมออาราอิเดะเค้าบอกว่าที่นี่มัน…” ทาคางิเถียง
“เค้าเป็นหมอนะ ส่วนนายน่ะเป็นตำรวจ ทำไมต้องเชื่อเขาด้วยล่ะ” เมงูเระเริ่มระเบิดอารมณ์
“ก็เค้าเป็น…”
“ทาคางิคุง” ทาคางิพูดยังไม่ทันจบซาโต้ก็เรียกชื่อเขาเสียงดัง
“เป็นอะไร” สารวัตรถาม
“เป็น…เป็นคนที่น่าเชื่อถือนี่ครับ” ทาคางิตอบ แต่คำตอบนี้ทำเอาเขาถึงกับโดนด่ายกใหญ่
“งั้นเรารออยู่นี่ก่อน ดูซิว่าคุณหมอผู้น่าเชื่อถือจะว่ายังไง” สารวัตรเริ่มโมโหสุดขีด

“คุโด้” เสียงเรียกจากเฮย์จิทำให้โคนัน ไฮบาระ ดร.อากาสะและโคโกโร่หันไปดู
“พวกนาย…รัน เธอมาที่นี่ได้ยังไง” โคนันถาม
“พวกฉันไม่บื้อนิ่” เฮย์จิตอบ
“เรื่องมันยาวน่ะ เอาไว้ค่อยเล่าก็แล้วกัน เข้าไปในนั้นก่อนเถอะ” หมออาราอิเดะพูดพลางชี้นิ้วไปที่โรงงาน

“ไม่มีทาง ในนี้มีคนอยู่แน่ ๆ ทำไมกลายเป็นแบบนี้ล่ะ” ไฮบาระโวยวายเมื่อเข้ามาในโรงงานซึ่งขณะนี้ไม่มีใครเลยนอกจากพวกเขากับตำรวจกำลังเสริม
ในขณะที่สารวัตรเถียงอยู่กับคนอื่น ๆ โคนันก็เดินสำรวจไปทั่ว แต่เสียงของทุกคนทำให้สมาธิเขาแตกกระจายจนกระทั่ง
“เงียบ ๆ กันหน่อยไม่ได้รึไง” โคนัน เฮย์จิและโคโกโร่ตะหวาดขึ้นพร้อมกัน พวกเขาสามนักสืบใหญ่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะมีทางหนีทางอื่นหรือไม่ ทุกคนในที่นั้นเงียบลงทันที
วิ้ว วิ้ว

“เสียงลมพัด” โคโกโร่พูดขึ้น
“แต่ในนี้ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีทางไหนที่ลมจะพัดได้เลย นอกจาก…” เฮย์จิพูด
“ห้องใต้ดิน” โคนัน โคโกโร่ เฮย์จิพูดพร้อมกันอีกครั้ง
โคนันเดินไปเรื่อย ๆ ก็เห็นผนังที่นึงนูนขึ้นมาเขาจึงเอามือกดลงไป ทันใดนั้นผนังตรงนั้นก็ยุบตัวลงไปช้า ๆ ทันใดนั้นที่พื้นซึ่งเป็นปูนก็กำลังส่งเสียงดังเหมือนจะแยกจากกัน
ครืน ครืน
ทันใดนั้นพื้นที่บริเวณกลางโรงงานก็แปลสภาพเปลี่ยนจากพื้นปูนกลายเป็นพื้นไม้ บนไม้มีปุ่มตัวอักษรอยู่เต็มไปหมด
“คงต้องใช้รหัส” โคโกโร่กล่าวขึ้น
“รหัสอะไรล่ะ” เฮย์จิพูดขึ้น
“อาจจะเป็นชื่อขององค์กร ไฮบาระ องค์กรเธอชื่ออะไร” โคโกโร่ถาม
“ฉันไม่เคยรู้หรอกว่าองค์กรชื่ออะไร” ไฮบาระตอบ เป็นคำตอบที่ทำเอาสามนักสืบแทบอยากจะร้องไห้
“บางทีอาจจะเป็นคำว่า dead devil ก็ได้นะ” โคนันพูดขึ้น เฮย์จิลองกดดู พื้นเริ่มสั่นอีกครั้งแล้วก็แยกออกเป็นสองทางมีบันไดให้ลงไปข้างล่าง
“เฮ้ นายรู้ได้ไงน่ะคุโด้” เฮย์จิถาม
“แล้วฉันจะเล่าให้ฟังทีหลัง”

“หยุดทำไมล่ะยีน เดี๋ยวพวกมันก็ตามมาทันพอดี” คริสถาม
“ไม่หรอก พวกมันไม่รู้หรอก” ยีนว่า
“แต่เชอร์รี่อาจจะพาพวกนั้นมา” ว็อดก้าพูดบ้าง

“ไม่มีใครรู้เรื่องห้องใต้ดินนี่ นายไม่เคยบอกใครนอกจากฉัน และถึงจะรู้ว่ามีห้องนี่แต่ก็ไม่มีทางรู้รหัสหรอก” ยีนพูด
“นายสร้างห้องนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” คริสถาม
“นายไม่ได้สร้างเองหรอก นายจ้างนายนานาตะมาสร้าง เมื่อปีที่แล้วแต่เพิ่งจะเสร็จเมื่อไม่กี่เดือนนี้เอง” ยีนอธิบาย
“มิน่า นายไม่ให้มานี่เลย ตั้งแต่ปีก่อน” ว็อดก้าพูดขึ้น
“หยุดนะ พวกนายหนีไปไหนไม่รอดแล้วล่ะ” เสียงของเฮย์จิดังขึ้นพวกเขาไล่มาทันแล้ว
“แย่แล้วยีน เราจะทำยังไงต่อล่ะ” คริสถาม
“เธอกับว็อดก้า แล้วก็คนอื่น ๆ ต้องโดนจับน่ะสิ” ยีนตอบ
“อะไรนะ” คริสถาม

“เห็นมั้ยล่ะค่ะ สารวัตรที่นี่มีคนอยู่จริง ๆ ด้วย…” ซาโต้พูดขึ้นแต่ก็ต้องชะงักไปเพราะเมงูเระไม่ได้อยู่ตรงนั้น
“เอ๋ สารวัตรหายไปไหนนะ คุณรันเห็นบ้างไหมค่ะ” ซาโต้ถาม
“ไม่เห็นเลยล่ะค่ะ โคนัน ก็หายไปเหมือนกันค่ะ” รันตอบ
“คุณซาโต้ครับ เดี๋ยวผมจะพาผู้ต้องหากลับสน.ก่อนนะครับ” ทาคางิมารายงาน ผู้ต้องหาของเขาก็คือ คริส ยีน ว็อดก้า และสมาชิกขององค์กรอีกหลายคน

“จะหนีไปไหนเหรอครับคุณ dead devil หรือจะให้ผมเรียกว่าสารวัตรเมงูเระเหมือนเดิมล่ะฮะ” โคนันเอ่ยขึ้น ทำให้คนข้างหน้าหยุดกึก
“เธอพูดอะไรน่ะโคนัน ฉันแค่จะมาเดินสำรวจรอบ ๆ ซะหน่อยก็เท่านั้น” เมงูเระแก้ตัว
“หยุดเถอะครับ สารวัตรผมจำเสียงคุณได้นะครับ” โคนันพูดต่อ
“ถ้าเธอจะพูดอย่างงั้
Black Kit SMile:D (IP:118.172.106.112)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2484 22 มี.ค. 2554 (12:45)
เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่2471ตรงที่ไฮบาระคู่กับควาย
arsenal vs liverpool (IP:58.11.58.127)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2485 22 มี.ค. 2554 (12:48)
เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่2471ตรงที่ไฮบาระคู่กับควายปล.ผมไม่ชอบไฮบาระ
arsenal vs liverpool (IP:58.11.58.127)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2486 24 มี.ค. 2554 (16:57)
555 แล้วคิดล่ะ ไม่มีตอนจบหรอ
kaito aoko (IP:124.121.55.71)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2487 28 มี.ค. 2554 (17:02)
ไฮบาระชอบโคนัน แต่ถึงยังไงไฮบาระก็รู้อยู่ดีว่าโคนันชอบรัน และถึงแม้ว่าโคนันทำตัวเหมือนจะชอบรัน ไฮบาระก็ไม่เคยโกรธ

น่าสงสารไฮบาระที่เก็บความรู้สึกนี้ไว้ตลอดเวลาโดยไม่แสดงให้ใครเห็นเลย ทั้งหมดเป็นความจริง โดยดูจากโคนันทุกตอน
tang_kwa19@hotmail.com (IP:125.25.26.60)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2489 31 มี.ค. 2554 (17:13)
หนุกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
tounzaa@hotmail.cim (IP:202.176.87.62)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2490 2 เม.ย. 2554 (08:10)
รัน กับ ชินอิจิ (โคนัน)
คาซึฮะ กับ เฮย์จิ
ซาโต้ กับ ทาคางิ
โซโนโกะ กับ เคียวโกขุ
ไฮบาระ กับ ชูอิจิ
โคโกโร่ กับ เอริ
ชิราโทริ กับ คุณครูโคบายาชิ
จบแบบนี้ได้จะดีใจมาาาาาาาาาาาก
ชอบอะไรที่แฮปปี้เอนดิ้งในโลกแห่งความฝันอ่ะ (เพราะชีวิตจริงหายาก)
happy (IP:61.19.65.22)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2491 3 เม.ย. 2554 (13:30)
เคลียดๆอยู่พอมาอ่านหวังจะหายเคลียด
แต่พออ่านจบจะบอกว่าคลายเครียดดีไหมเนี่ย
(อันสุดท้ายอันนี้ยอมรับว่าฮา++++++++)
ชาดำเย็น (IP:125.24.212.190)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2492 4 เม.ย. 2554 (21:06)
บ้าหรือป่าว

ชินอิจิรักรันคนเดียวต้องคู่กะรันคนเดียว

ถ้าจะคู่กะไฮบาระกูจะไม่ดูอีกจิงๆๆด้วย

เราไม่ชอบไฮบาระไม่รุ่แม่งจาหนีออกจากองกรมาทัมมัย

แม่งชอบทัมให้โคนันเดือดร้อน ยังไม่รู่ตัวอีก

คัยที่ชอบไฮบาระแล้วไม่พอจัยที่เราเขียนแบบนี้ add เข้ามาน่ะ
จะด่าให้
mu_sweetza007@hotmail.com (IP:116.58.231.242)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2493 5 เม.ย. 2554 (10:46)
มันไม่ไช่อย่างนั้นคุณmu_sweetza007@hotmail.com คนนะมันชอบไม่เหมือนกันนะคะ

ถามหน่อยถ้าโคนันคู่กับไฮบาระโลกจะแตกไมคะมีคัยจะตายไหมถ้าโคนันไม่คู่กับรัน

ก็แค่การ์ตูนคุณจะคิดไรมาก อะไรไม่ได้ดั่งใจก็ด่า

ถ้าไม่พอใจมากก็ไปด่าคนแต่งที่ญี่ปุ่นนู่น

คนเปิดดูจะอ่านโคนันกลับเจออย่างนี้มันก็ทำอารมณ์เสียนะคะ

ถ้าคุณไม่ชอบมากกกกกกกกกเเทบเป็นแทบตายก็ไม่ต้องอ่านหรือถ้าอยากอ่านเสร็จก็เก็บไว้ในใจไม่ต้องมากบอกคนอื่นไม่มีใคร

เค้าอยากรู้หรอก

กะจะไม่ทำเเล้วเชียวแต่มันไม่ไหวแล้วจิงๆคะขอประทานอภัยทำขอความนี้คนที่อ่านไม่ได้ทำอะไร

*****ขอแสดงความนับถือ********
ไม่ไหวแล้ว (IP:124.120.235.164)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2494 11 เม.ย. 2554 (14:10)
ก็หนุกดี แต่ฮาเกินไปป่ะ? ความจริงคือ รันได้สารภาพรักกับชินอิจิ ชินอิจิก็บอกว่ารักรันตะหากย่ะ
ชอบพูดมัวกันจริงๆ >-
mori run/sirisopit@hotmail.com (IP:223.204.210.165)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2495 14 เม.ย. 2554 (22:42)
โคนันต้องคู่กับรันคนเดียวเท่านั้น
ยัยไหปลาร้าไปไกลๆเลยนะ
ชินอิจิ (IP:125.25.205.109)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2496 17 เม.ย. 2554 (01:14)
หลังจากที่โคนัน (หรือจริง ๆ แล้วชินอิจินั่นแหละ) เข้าไปอาศัยอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริเป็นเวลานานหลายเดือน ในที่สุดวันนี้ วันที่เขารอคอยก็มาถึง

โมริ โคโกโร่ ได้รับแจ้งให้ไปสืบคดีฆาตกรรมคดีหนึ่งที่โรงแรมควีนกลางกรุงโตเกียว คดีฆาตกรรมปิดฉากลงเรียบร้อยด้วยฝีมือการคลี่คลายของโคนัน (ถึงแม้ความดีความชอบจะตกเป็นของโคโกโร่ก็เถอะ) แต่โคนันสืบได้ว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับพวกชายชุดดำ เขาเจอสมุดบันทึกเล่มนึงของผู้ตาย และเขาก็เก็บเอามาแล้วด้วย เขาแอบมันไว้ในเสื้อ

หลังคดีปิดลงก็มืดพอดี โคนัน รัน โคโกโร่เดินกลับบ้าน ระหว่างทาง
"พี่รันฮะ คุณลุง ผมจะไปค้างบ้านดร.นะฮะ ตอนกลางวันดร.โทรมาบอกว่ามีของเล่นชิ้นใหม่จะให้เล่น ผมไปนะฮะ" พูดจบโคนันก็วิ่งออกไปทันที ทิ้งให้อีกสองคนมองตามอย่างครุ่นคิด

'นึกว่ามันจะไม่ใช่เด็กธรรมดาซะอีก เฮ้อ สงสัยคิดมากไป' โคโกโร่คิด

'ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนตอนนั้นเลย' รันคิดทันใดก็มีน้ำตาเอ่ออยู่ที่ตา

+ + + + + + + + + +

โคนันวิ่งมาจนถึงหัวมุมหนึ่ง เขาไม่ได้ไปบ้านดร.อากาสะ เขาหยุดอยู่ที่หัวมุมนั้น หยิบเอาบันทึกของผู้ตายขึ้นมา เปิดไปที่หน้าที่เขาคั้นเอาไว้ มันเป็นบันทึกของปีที่แล้ว

วันที่ 19 เดือน 9 ช่วงนี้มีคนสะกดรอยตาม พวกมันอยากได้อะไรกันนะ หรือว่าพวกมันต้องการชีวิตฉัน ไม่นะ ฉันยังไม่อยากตาย

วันที่ 21 เดือน 9 เมื่อไหร่พวกมันจะเลิกสะกดรอยตามซะทีนะ พวกมันต้องการอะไรกันแน่

วันที่ 30 เดือน 9 และแล้วความอดทนของฉันก็สิ้นสุดลง วันนี้เองที่ฉันต้อนพวกมันออกมาได้ฉันขู่มันว่าถ้าไม่ออกมาฉันจะแจ้งความ พวกมันออกมา พระเจ้า มันแต่งชุดดำทั้งชุด แม้แต่แววตาของพวกมันยังส่อให้เห็นถึงแววตาโหดเหี้ยมแววตาของปีศาจ หัวหน้าของมันยิ่งหน้ากลัวใหญ่ ผมยาวของมันยิ่งทำให้เค้าหน้ามันดูโหดเหี้ยมยิ่งขึ้น มันบอกฉันว่ามันมีธุระกับฉัน มันจะติดต่อกับฉันอีกที

"คงจะเป็นยีน ครั้งนี้พวกแกพลาดครั้งใหญ่เลยนะ ปล่อยให้เหยื่อทิ้งหลักฐานชิ้นโตเอาไว้แบบนี้น่ะ" โคนันพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยแล้วอ่านบันทึกเล่มนั้นต่อ

วันที่ 3 เดือน 10 หลังจากรอพวกมันให้ติดต่อมาอยู่หลายวัน หลังจากที่ฉันต้องอยู่ในอาการหวาดผวามาตลอด วันนี้หลังกลับจากไปกินเลี้ยงฉันเจอกระดาษแผ่นนึงวางอยู่บนโต๊ะทำงานของฉัน พระเจ้า ฉันอยากจะร้องไห้เหลือเกิน กระดาษแผ่นนั้นเขียนด้วยลายมือเลือด มันน่ากลัวเหลือเกิน แล้วฉันก็ต้องตกใจหนักเข้าไปอีก พวกมันรู้ มันรู้อดีตของฉัน พระเจ้า มันขู่ให้ฉันร่วมมือกับมัน ไม่งั้นมันจะบอกตำรวจ ฉันจะทำยังไง คงต้องร่วมมือกับพวกมันกระมัง

"บ้าจริง อดีตอะไรกันนะ นายนานาตะมีอดีตอะไรกันแน่นะ" โคนันเริ่มหงุดหงิดแล้วจึงอ่านต่อ

วันที่ 5 เดือน 10 ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้วฉันจะร่วมมือกับพวกมัน

วันที่ 7 เดือน 10 พวกมันติดต่อมาแล้ว พวกมันบอกให้ฉันไปหาที่โรงแรมควีน วันพรุ่งนี้

วันที่ 8 เดือน 10 พวกมันบอกให้ทำจริง ๆ ทำในสิ่งที่ฉันเลิกทำมานับสิบปี

วันที่ 10 เดือน 10 ฉันกำลังเริ่มทำ ทำงานให้พวกมัน คิดดูแล้วก็คุ้มเหลือเกิน ทำงานแค่ชิ้นเดียวแต่ได้เงินเยอะเป็นบ้า

"งานอะไรนะ ทำอะไรกันแน่ นายนานาตะคนนี้มีอดีตอะไรกันนะ มันต้องเป็นอดีตที่ผิดกฎหมายแน่ ๆ ไม่งั้นคงไม่กลัวตำรวจ" โคนันชักโมโห แล้วเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหยิบโทรศัพท์รูปต่างหูออกมาแล้วโทรไปหาดร.อากาสะ

"ดร.ช่วยสืบหาข้อมูลของคนที่ชื่อ นานาตะ ซามากิ ให้ผมหน่อยนะครับ"พูดจบก็วางหูทันที

+ + + + + + + + + +

"นานาตะ ซามากิ" คนอีกฝั่งทวนชื่อนี้ช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงครุ่นคิด

"ใครโทรมาเหรอ หนูไอ" ความจริงแล้วคนรับโทรศัพท์คือ ไฮบาระ ไอ

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เค้าโทรผิดน่ะค่ะ หนูขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะค่ะ" ระหว่างเดินขึ้นบันไดก็คิดอะไรไปมากมาย

'เกิดอะไรขึ้น ทำไมหมอนั่นถึงต้องการข้อมูลของนานาตะ หรือว่า…' คิดได้แค่นั้นก็แสดงสีหน้าตกใจออกมา

+ + + + + + + + + +
"บ้าจริง ฝนตก" โคนันพูดอย่างหงุดหงิดเต็มที เขาวิ่งมาหาที่หลบฝน วิ่งมาจนถึงร้านกาแฟแห่งหนึ่ง เขาจึงเดินเข้าไปข้างใน นั่งลงที่โต๊ะหนึ่ง แล้วอ่านบันทึกต่อ

วันที่ 16 เดือน 10 และแล้วฉันก็หาส่วนประกอบที่ต้องการทั้งหมดได้ครบแล้ว เอาล่ะ ฉันจะเริ่มทำให้มันเป็นรูปเป็นร่างซะทีล่ะนะ

"ลูกพี่ วันนี้สะใจจริง ๆ เลยนะ" เสียงใครสักคนที่นั่งอยู่หลังโคนันดังขึ้น

'พูดเสียงดังอย่างงี้ แย่จริง เสียสมาธิหมด' โคนันคิด

"พูดเบา ๆ ซิวะ อยากให้ใครเค้าได้ยินรึไง" เสียงนี้ทำให้โคนันถึงกับสะดุ้ง

"ว็อดก้านี่นา" โคนันพูดกับตัวเองเบา ๆ

"ฮะฮ้า มาให้ดมกลิ่นถึงที่เลยนะ คงไม่ปฏิเสธล่ะ" โคนันพูดเบา ๆ แล้วแอบฟังพวกคนชุดดำคุยกัน

"แต่ทำไมวันนี้เราไม่ใช้ยานั่นล่ะพี่" อีกเสียงดังขึ้น

"ลูกพี่ใหญ่สั่งห้ามใช้" คงหมายถึงยีนนั่นเอง

โคนันนั่งฟังชายชุดดำคุยกันอย่างสนใจ เขาเก็บสมุดบันทึกเอาไว้ในเสื้อตามเดิม สั่งโกโก้ร้อนมากินไปด้วยเพื่อไม่ให้ใครสงสัย แต่เค้าไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ามีใครคนหนึ่งกำลังแอบมองเขาอยู่เหมือนกัน

"เหยื่อติดเบ็ดแล้วซินะ" คน ๆ นั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรียม

"ว่าไงนะ ได้ ได้ จะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ล่ะ" เสียงว็อดก้าคุยโทรศัพท์ โคนันรีบจ่ายเงินทันที
ว็อดก้ากับลูกน้องกำลังออกไปแล้ว โคนันรีบตามทันที เค้าเอาเครื่องดักฟังรูปกระดุมติดไปที่ลูกน้องของว็อดก้าอย่างยากลำบาก แต่ก็สำเร็จ ข้างนอกฝนหยุดตกแล้ว

"เอาล่ะ เดี๋ยวค่อยตาม" เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ โดยไม่รู้เลยว่ามีใครกำลังตามเขามาอย่างเงียบ ๆ

"ทำไมดร.ไม่โทรกลับมาซะทีนะ" โคนันพูดกับตัวเองอีกครั้งในขณะที่เดินอยู่ ตอนนี้เขากำลังสะกดรอยตามพวกชายชุดดำอยู่

"เอ๋ พวกมันจะไปไหนกันนะ ทำไมสัญญาณมันเคลื่อนที่เร็วอย่างงี้ล่ะ คงจะไปรถซินะ เอาล่ะ ยืมหน่อยนะ" พูดกับตัวเองแต่ก็คว้ารถจักรยานเด็กที่จอดอยู่ใกล้ ๆ ไป
"ชิ" เสียงดังขึ้นจากริมฝีปากของใครคนหนึ่งที่สะกดรอยตามโคนันมา มันรีบเดินไปคว้ารถจักรยานอีกคันที่เป็นของผู้ใหญ่ตามโคนันไป

"หรือว่ามันจะรู้ตัวแล้ว" ใครคนนั้นเหมือนจะพึมพำกับตัวเองซะมากกว่า

"ไม่หรอกน่า ไม่มีทางหรอก" มันพูดอีกครั้ง

+ + + + + + + + + +

"อ้าว จะไปไหนน่ะ" เสียงของโคโกโร่ดังขึ้น

"หนูรู้สึกใจไม่ดีน่ะค่ะพ่อ จะไปดูโคนันที่บ้านดร.ซะหน่อย" รันตอบ

"นั่นซินะ วันนี้พ่อเองก็ใจไม่ดีเหมือนกัน รู้สึกเป็นห่วงเจ้าเปี๊ยกนั่นตะหงิด ๆ ไปดูมันซะหน่อยก็ดี ไปเถอะ" โคโกโร่ว่า

+ + + + + + + + + +

โคนันสะกดรอยตามพวกว็อดก้ามาจนถึงโรงงานแห่งหนึ่ง โรงงานที่น่ากลัวเหลือเกิน โรงงานที่ให้บรรยากาศเหมือนโรงฆ่าสัตว์ โรงงานที่ทำให้คนมองอยากจะเบือนหน้าหนี

"นี่คงเป็นรังของพวกมัน" โคนันพึมพำเบา ๆ เขาเอารถจักยานไปแอบไว้หลังพุ่มไม้ แล้วค่อย ๆ ย่องเข้าไปในโรงงานแห่งนั้น เกิดรอยยิ้มขึ้นที่หน้าของใครอีกคนที่ตามโคนันมา

"ได้เวลาแล้วซินะ คุโด้ ชินอิจิ" ใครคนนั้นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงของซาตาน

+ + + + + + + + + +

"อ้าว พี่รัน จะไปไหนค่ะ" มีเสียงทักขึ้นข้างหลัง รันจึงหันไปดู

"อ้าว อายูมิ พี่จะไปบ้านดร.น่ะจ้ะ เอ๋ อายูมิไม่ได้อยู่ที่นั่นหรอกเหรอ" รันพูดทำหน้าครุ่นคิด

"เปล่านี่ค่ะ ทำไมเหรอค่ะ" อายูมิจังถาม

"โคนันบอกพี่ว่าดร.ทำของเล่นชิ้นใหม่ได้น่ะจ้ะ"

"แย่จัง ไม่เห็นมีใครบอกอายูมิเลยนี่ค่ะ คอยดูนะพรุ่งนี้อายูมิจะโวยวายให้ดู" พูดพลางทำหน้าจริงจังไปด้วย

"อายูมิจัง กลับบ้านเถอะลูก" แม่ของอายูมิมาตาม

"ค่ะ ไปนะค่ะพี่รัน" อายูมิโบกมือให้รัน รันได้แต่ยืนมองด้วยแววตาเศร้า ๆ เท่านั้น ในใจเธอเป็นห่วงโคนันเหลือเกิน

"ในที่สุดก็ถึงซะที ดร.ค่ะ ไฮบาระ โคนัน" รันยืนตะโกนเรียกอยู่หน้าบ้านดร. แต่ทุกอย่างเงียบ ไม่มีใครออกมา ไม่มีเลย

"ไม่อยู่กันหรอกเหรอ ไปไหนนะ" รันพูด พลางน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา เธอนั่งลงที่หน้าบ้านของดร.แล้วปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่นึกอายใคร เธอเป็นห่วงโคนันเหลือเกิน เธอเป็นห่วงเค้าคนนั้น

คดีสุดท้ายของโคนัน ตอนที่ 2

โคนันเดินเข้ามาในโรงงานของพวกชายชุดดำ ว็อดก้าเดินเข้าไปในห้อง ๆ นึง ลูกน้องของเขาเข้าไปด้วย โคนันหามุมที่ไม่มีใครเดินผ่านได้ เค้าฟังพวกมันคุยกันผ่านทางเครื่องดักฟัง

"ทำไมถึงเป็นอย่างงี้ล่ะ" เสียงของว็อดก้า

"ฉันซิที่ต้องถามพวกแก ว่าทำไมเป็นอย่างงี้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่" เสียงใครคนหนึ่งที่คุ้นหูโคนันดังขึ้น แต่เขานึกไม่ออกเลยจริง ๆ ว่ามันเป็นเสียงของใคร

"หรือว่า จะมีคนทรยศครับ" เสียงนั้นเป็นของว็อดก้า

"ฉันก็คิดว่าน่าจะเป็นอย่างงั้น แต่ใครกันล่ะที่ทรยศ ใครกัน" เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นอย่างดุดัน

"เอ่อ หรือว่าจะเป็นลูกพี่…"

"แกสงสัยชั้นเหรอว็อดก้า" เสียงของยีนดังขึ้น

"เปล่าครับ ผม…ผมไม่กล้าหรอกครับ" ว็อดก้าแก้ตัวตะกุกตะกัก

"แต่เมื่อกี้นี้ฉันได้ยิน…"

"หยุดซะที" เสียงที่คุ้นหูโคนันดังขึ้นอีก โคนันกำลังสงสัยว่าเค้าคงเป็นหัวหน้าของพวกชายชุดดำ

"แทนที่พวกแกจะมาเถียงกัน ทำไมไม่ลองคิดดูให้ดีว่าใครที่มันทรยศเรา" เสียงนั้นดังขึ้นอีก

"หรือว่าจะเป็นคริส.." เสียงว็อดก้าดังขึ้นอีก

"ไม่มีทาง คริสคือคนที่ฉันไว้ใจที่สุด" เสียงของหัวหน้าใหญ่ดังขึ้นอีก

"หรือว่าแก ว็อดก้า" ยีนพูดขึ้น

"โธ่ ลูกพี่อย่าพูดเล่นอย่างนี้ซิฮะ ผมไม่กล้าหรอก" ว็อดก้าพูดอย่างรวดเร็ว

"บางทีอาจจะเป็น…" เสียงหัวหน้าใหญ่ดังขึ้น

ทันใดนั้นโคนันรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังมองเค้าอยู่ เมื่อโคนันเงยหน้าขึ้นไปก็เจอกับ

"อาจารย์โจดี้" โคนันพูด

"มาแอบฟังอยู่ตรงนี้จะมีอะไรดีขึ้นมาล่ะ คุโด้ ชินอิจิ" คำทักทายแบบนี้ทำเอาโคนันถึงกับสะดุ้ง

"เอาล่ะคุโด้คุง เราเข้าไปข้างในกันดีกว่า" ว่าพลางก็เอาผ้าเช็ดหน้าที่มียาสลบโปะเข้าใส่โคนันแล้วลากตัวเขาเข้าไปในห้องประชุม

"สวัสดีค่ะ หัวหน้า ยีน ว็อดก้า" เธอเน้นเสียงหวานที่ชื่อของยีน

"คริส" ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน

ที่แท้อาจารย์โจดี้ก็คือ คริส วินยาร์ต นักแสดงชื่อดังจากอเมริกานั่นเอง ที่แท้เธอก็เป็นส่วนหนึ่งของพวกชายชุดดำ

"เอาล่ะ ฉันมีของขวัญชิ้นพิเศษมาให้กับทุก ๆ คน" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเกรียม แล้วถอยหลังออกไปนิดหน่อยให้ทุกคนได้เห็นโคนัน

"โคนัน" เสียงของหัวหน้าใหญ่ดังขึ้น

"ผิดแล้วล่ะค่ะ เด็กคนนี้คือ คุโด้ ชินอิจิตังหากล่ะคะ" คริสยังพูดต่อไป

"เธอจับมันได้ที่ไหนคริส" ยีนเอ่ยถามขึ้น

"ในโรงงานนี่ล่ะ มันสะกดรอยตามว็อดก้ากับแบรคมา" (แบรคคือลูกน้องของว็อดก้าค่ะ)

"ว็อดก้า ทำไมนายไม่ระวัง" ยีนเอ่ยขึ้นอีก

"ผมขอโทษ หัวหน้าครับ เราจะทำยังไงกับมันดีล่ะครับ" ว็อดก้าเปลี่ยนเรื่อง

"เอาไปขังไว้ก่อน" เสียงหัวหน้าใหญ่ฟังดูมีแววเกรียม

+ + + + + + + + + +

"เอ๋ พ่อออกไปไหนล่ะเนี่ย สงสัยจะออกไปซื้อเหล้าอีกแล้วล่ะซิ" รันพูดขึ้นหลังจากขึ้นมาบนบ้านแล้ว

"ป่านนี้หมอนั่นจะเป็นไงบ้างนะ" เธอยังพูดต่อด้วยน้ำเสียงเศร้า ๆ พลันตาก็เหลือบไปเห็นกระดาษบนโต๊ะ

"พ่อไปเล่นไพ่นกกระจอก ไม่ต้องรอนอนไปก่อนได้เลย" เธออ่านเสียงดังแล้วนั่งลงที่เก้าอี้อีกตัวแล้วคิดถึงเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมา แต่แววตา ท่าทางครุ่นคิดของเธอต้องสะดุดลงเมื่อมีคนมาเคาะประตูบ้าน เธอลุกขึ้นมาเปิดประตูบ้าน

"พี่หมอ" รันพูดขึ้นหลังจากเห็นว่าใครที่มาหาเธอ

+ + + + + + + + + +

"ที่นี่ที่ไหนกันนะ…ทำไมมันมืดอย่างนี้ล่ะ หรือว่าเราจะตายแล้ว แต่…โอ้ย เจ็บที่นา เราคงยังไม่ตายหรอก หรือว่าพวกมันจะจับเรามาขังไว้" โคนันพึมพำกับตัวเองเบา ๆ สติของเขาเริ่มกลับคืนมาอีกครั้ง

"จะทำยังไงดี พวกมันต้องฆ่าเราแน่ ๆ…แล้ว…แล้วเราก็คงไม่ได้เจอกับเธอคนนั้นอีก คงไม่ได้กลับไปเป็นคุโด้ ชินอิจิอีก…เราจะทำยังไงดี หรือว่าเราจะโทรไปหาดร.ดี…หรือจะโทรไปหาเจ้าบ้าเฮย์จิ หรือจะโทรไปหาเธอ รัน ฉันจะทำยังไงดี" เขาพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง

"ไม่…ไม่ได้…เราจะให้ใครมาเดือดร้อนไปกับเราไม่ได้ แต่…แต่ถ้าพวกนี้มันไม่ถูกจับ พวกมันก็ต้องทำร้ายคนอีกมากมาย แต่ถ้าเราโทรไปหาเฮย์จิล่ะก็… ไม่ หมอนั่นอาจจะตกอยู่ในอันตรายถ้าเราโทรไป ฉันจะทำยังไงดีนะ"

"ชั้นต้องหาทางออกไปจากที่นี่และจับพวกนั้นให้ได้ด้วยตัวของชั้นเอง" เค้าพึมพำออกมาอย่างมุ่งมั่น

+ + + + + + + + + +

"อะไรนะ…จริงเหรอ…ได้…ได้…ฉันจะรีบไป…ได้…อืม…รู้แล้วน่า…ได้…รอฉันสักเดี๋ยวล่ะกัน" เสียงใครบางคนคุยโทรศัพท์อยู่

+ + + + + + + + + +

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน โคนันกำลังนั่งคิดอะไรบางอยู่ อยู่ในที่คุมขังมืดมิดนั่น

"ใครกันนะ เสียงนั่น เสียงที่คุ้นหูเหลือเกิน เสียงของใครกันนะ มันเป็นใครกันแน่นะ"

"เสียงคุ้นหูเหลือเกิน ฉันต้องรู้จักมันแน่ ๆ "

"แล้วยังจะมีอาจารย์โจดี้อีก เธอเป็นใครกันแน่นะ หรือว่า…"

"ต้องใช่แน่ ๆ ผู้หญิงคนนั้น คน ๆ นั้น"

"คริส วินยาร์ต ต้องเป็นเธอแน่ ๆ มิน่าล่ะ ถึงได้หายไปเลยนับตั้งแต่อาจารย์โจดี้ปรากฎตัวขึ้น"

"และคน ๆ นั้นก็ต้องเป็น…..เค้าอย่างแน่นอน"

"แต่ว่าเค้าอย่างนี้ทำไมนะ ทำไมเค้าถึงต้องทำอย่างนี้นะ"

+ + + + + + + + + +

"แล้วทำไมไม่บอกให้มันเร็วกว่านี้ล่ะ อยากให้หมอนั่นตายไปก่อนรึไง" เสียงของเฮย์จินั่นเอง เค้ากำลังโวยวายใครบางคนอยู่

"หมอนั่น หมอไหน ก็นายจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ก็ฉันติดต่อนายไม่ได้เลยนี่" คาซึฮะเถียงต่ออย่างไม่ลดละ
"แล้วเธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไงล่ะ" เฮย์จิถาม

"รันโทรมาบอกน่ะสิ ไม่งั้นฉันจะรู้ได้ยังไงกันล่ะ"

"บ้าจริง ดึกป่านนี้แล้วจะไปหาตั๋วเครื่องบินที่ไหนทัน นี่ขับรถให้มันเร็ว ๆ หน่อยซิ" ว่าพลางก็หันไปเร่งคนขับรถแท็กซี่ที่นั่งอยู่ข้างหน้า คนขับรถหันมาดูเขาทีนึงแต่ก็ไม่อยากจะเถียงด้วย ในที่สุดก็ถึงสนามบิน

"ขอโทษนะค่ะ เที่ยวบินสุดท้ายตั๋วหมดแล้วและเครื่องก็จะออกในอีก 20 นาทีนี้แล้วค่ะ" เสียงพนักงานที่สนามบินพูดกับพวกเฮย์จิ

"เห็นม่ะ ไม่มีตั๋วแล้ว ไปพรุ่งนี้ไม่ได้รึไง" คาซึฮะถาม

"เธอจะบ้าเหรอ รันโทรมาบอกว่าโคนันหายตัวไปเธอยังจะไม่เดือดร้อนอีกเรอะ"

"ก็แค่หายตัวไปเองนี่นา พ่อรันเป็นนักสืบนะ เดี๋ยวก็หาตัวเจอแล้วล่ะ"

"เธอไว้ใจตาลุงนั่นงั้นเหรอ เฮ้พี่ชาย" พูดกับคาซึฮะจบก็หันไปพูดกับผู้ชายอีกคนที่เพิ่งเดินมาอยู่ใกล้ ๆ

"พี่ชายจะไปไหนเหรอ"

"อ้อ พี่กับแฟนจะกลับบ้านที่โตเกียวน่ะ"

+ + + + + + + + + +

"ทำไมมาช้าจังเลยล่ะ เฮย์จิ" รันถาม

"ก็ยัยนี่น่ะซิ" พูดพลางก็เหล่ไปที่คาซึฮะ

"ก็นายอยากปิดมือถือเองนี่นา"

"มือถือมันแบตหมดตะหากล่ะ"

"ดีนะที่ฉันบอกพี่ชายคนนั้นว่าพ่อเจ็บหนักต้องรีบมาน่ะ แล้วก็ดีนะที่พี่ชายคนนั้นใจดีขายตั๋วให้น่ะ" เฮย์จิยังพึมพำอยู่ "เอาล่ะรีบไปกันเถอะ ไปช่วยหมอนั่นกัน"

+ + + + + + + + + +
คดีสุดท้ายของโคนัน ตอนที่ 3

"ไปทางไหนต่อน่ะ" เสียงหนึ่งดังขึ้น

"ทางนี้" อีกเสียงที่ฟังดูเล็กกว่าตอบกลับมา

"เธอแน่ใจนะ ว่าจำทางไม่ผิดน่ะ" อีกเสียงที่ฟังดูทุ้มที่สุดดังขึ้น

"แน่ใจซิ"

"แล้วเราจะไว้ใจเธออีกได้ยังไง" เสียงแรกดังขึ้นอีก

"ถ้าไม่ไว้ใจก็ไม่ต้องตามมา" เสียงเล็ก ๆ นั้นตอบกลับมาอีกครั้ง

"ใกล้จะถึงรึยังล่ะ" เสียงที่ทุ้มที่สุดเอ่ยขึ้น

"อีกนิดนึง นิดเดียวเท่านั้น รอหน่อยนะ" เสียงเล็ก ๆ ตอบกลับมาอีกครั้ง แต่ประโยคหลังเหมือนจะพูดกับตัวเองมากกว่า

+ + + + + + + + + +

"เราจะไปทางไหนกันล่ะ" เฮย์จิถามขึ้น

"จากที่ผมสืบมามันน่าจะอยู่ทางนี้นะครับ หรือหมวดว่ายังไงครับ" พี่หมอของรันหรืออาราอิเดะ โทโมอากิเอ่ยขึ้น

"อ้อ ผมไม่ทราบหรอกครับ ก็คุณไม่เคยบอกผมเรื่องตัวจริงของคุณเลยนี่"

"นั่นซิ นั่นซิ ปิดเรื่องไว้ซะเงียบเลยนะ" เสียงของหมวดทาคางิกับหมวดซาโต้นั่นเอง

"อย่างเพิ่งทะเลาะกันเลยค่ะ เราต้องไปช่วยโคนัน เอ่อ หมอนั่นก่อนนะค่ะ" รันพูดอย่างร้อนใจ

+ + + + + + + + + +

"ในที่สุดก็ออกมาได้ซะที" เสียงใครบางคนพึมพำขึ้นพร้อมกับเสียงหอบเหนื่อยแล้วเขาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนข้างล่างพูดกัน
"เชอร์รี่ เธอเองเหรอเนี่ย ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ ไปทำภารกิจลับซินะ" เสียงของคริสนั่นเอง

"ใช่ แต่ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ ขนาดฉันอยู่ใกล้คุโด้มากกว่าเธอ ยังโดนเธอแย่งผลงานไปได้ เฮ้อ ความจริงฉันน่าจะจับตัวหมอนั่นมาตั้งแต่แรก ไม่น่าเลย" อีกเสียงตอบกลับมา

โคนันที่ฟังอยู่ในช่องแอร์ข้างบนถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินเสียงของไฮบาระดังขึ้น และต้องตกใจมากกว่าเดิมเมื่อเขาได้รู้ว่าความจริงแล้วไฮบาระปลอมตัวไปเพื่อจะจับเขา

"แล้วเธอจัดการกับดร.อะไรนั่นยังไงล่ะ เชอร์รี่" คริสถามอีก

"ก็ปิดปากเขาไปชั่วนิรันน่ะซิ" น้ำเสียงฟังดูโหดขึ้นเล็กน้อย

โคนันถึงกับอึ้งหนักเข้าไปอีกเมื่อได้ยินคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของไฮบาระ

"เอาล่ะ ฉันจะไปแปลงโฉมให้กลับมาเป็นคนเดิมซะหน่อยขอตัวนะ คริส" ไฮบาระเอ่ยขึ้นแล้วเดินจากไป

+ + + + + + + + + +

ประตูห้องคุมขังของโคนันโดนเปิดออกแต่ข้างในกลับว่างเปล่า ทำให้คนที่มาเปิดถึงกับหน้าเสีย

"หายไปไหนแล้วล่ะ หรือว่าจะหนีไปแล้ว บ้าจริง"

ประตูห้องปิดลงเหมือนเดิมอีกครั้ง

+ + + + + + + + + +

"ไม่อยากจะเชื่อ ไฮบาระ ที่แท้เธอปลอมตัวเข้าไปเพื่อจับฉันเหรอเนี่ย" โคนันพึมพำกับตัวเองเบา ๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อเลย ตอนนี้เค้าออกมานอกโรงงานได้แล้วแต่กว่าจะออกมาได้ก็ช่างยากลำบากเหลือเกิน และตอนนี้ฟ้าก็เริ่มสว่างแล้วด้วย

ถัดออกไปไม่ไกลนัก มีคนเห็นโคนันเข้าแล้ว

"นั่นมัน…" เสียงทุ้ม ๆ ของใครคนนึงดังขึ้น

"ใช่จริง ๆ ด้วย" อีกเสียงดังขึ้น แล้วทั้งสองก็ออกวิ่ง

สองคนนั้นวิ่งมาทางด้านหลังของโคนัน หนึ่งในสองเอามือปิดปากโคนันเอาไว้ โคนันเริ่มดิ้นแต่แล้ว

พล้อก ! ! !

ชายอีกคนเอาไม้ตีหัวโคนัน ด้วยร่างกายที่อ่อนเพลียอยู่แล้วทำให้โคนันสลบทันที

+ + + + + + + + + +

"หนีออกมาได้ยังไงกันนะ" เสียงเล็ก ๆ ดังขึ้น

"แล้วจะทำยังไงกับมันล่ะ" เสียงทุ้ม ๆ ดังขึ้น

"เดี๋ยวก็คงฟื้นแล้วล่ะ" อีกเสียงดังขึ้น
(อ่า 3 คนนี้คือ 3 คนเดียวกับที่เคยปรากฎตัวแล้วตอนต้นตอนน่ะค่ะ)

โคนันค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วเขาก็เห็นคนสามคนที่เขาไม่คิดว่าจะได้เจอ

"ดร.อากาสะ คุณลุงโมริ ไฮ…ไฮบาระ" โคนันพูดขึ้นอย่างตกใจ

"ฟื้นแล้วเหรอ" เสียงทุ้ม ๆ ของดร.อากาสะดังขึ้น

"สลบไปตั้งนานเลยนะ คุโด้" ไฮบาระพูดขึ้นด้วยเสียงเล็ก ๆ ของเธอ เธอยังตัวเล็กอยู่เลย

"หนี หนีเร็วลุง หนีเร็วดร. ไฮบาระ ไฮบาระจะฆ่าพวกเรา" โคนันพูดแต่โคโกโร่กับดร.อากาสะกลับหัวเราะซะนี่ โคนันหันไปมองคนนั้นทีคนนี้ทีอย่างงง ๆ แล้วถามขึ้นว่า

"นี่มันอะไรกันแน่น่ะ"

"แกเป็นนักสืบก็คิดเอาเองซิวะ" โคโกโร่ว่า

+ + + + + + + + + +

"ใกล้จะถึงรึยังค่ะ พี่หมอ" รันถามด้วยความร้อนใจ

"ใกล้แล้วหล่ะ เลี้ยวซ้ายอีกทีนึงก็ถึงแล้ว"

"ทำไมมันไกลจังล่ะค่ะ" คาซึฮะถามบ้าง
"ทำไม เหนื่อยเหรอ" เฮย์จิถามกลับ

"อือ ก็เดินมาตั้งไกล" คาซึฮะตอบ

"ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องมา" เฮย์จิว่า แต่หมออาราอิเดะทำมือเป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบเมื่อมาหยุดอยู่ที่หน้าโรงงาน (โรงงานที่พวกโคนันอยู่อ่ะค่ะ)

"พวกคุณเรียกกำลังเสริมได้แล้วล่ะ ที่นี่ไม่ผิดแน่"หมออาราอิเดะหันมาบอกหมวดทาคางิ

+ + + + + + + + + +

"โอ้ย ผมนึกไม่ออก รีบ ๆ บอกมาซะทีซิ" โคนันโวยวาย

"งั้นฟังให้ดีนะ" ดร.อากาสะว่า แล้วเริ่มเล่า

"หนูไอน่ะ เค้าได้รับคำสั่งลับให้มาจับตัวนายไป เพราะพวกชายชุดดำรู้สึกสงสัยว่าทำไมอยู่ดี ๆ โมริ โคโกโร่ถึงได้เก่งกาจนัก สุดท้ายพวกมันก็จับได้ว่านายคือคุโด้ ชินอิจิ"

"แต่องค์กรก็ยังไม่แน่ใจนัก พวกมันก็เลยส่งชั้นมาอยู่กับดร.เพื่อให้สืบความจริงและจับตัวนายกลับมา ฉันไม่รู้ว่าจะมาจับนายได้ยังไงนอกจากจะสร้างภาพขึ้นมาทำเป็นว่าตัวเองหักหลังองค์กร กินยานั่นเหมือนนาย แล้วก็หนีออกมาเพื่ออาศัยอยู่กับดร. ตอนแรกฉันเองก็ไม่อยากเชื่อว่าแผนนี้มันจะได้ผล" ไฮบาระเล่าบ้าง

"อ๋อ เธอคงคิว่าฉันกับดร.โง่ล่ะซินะ" โคนันพูดอย่างอารมณ์เสีย

"เปล่าซะหน่อย ตอนแรกฉันก็กำลังคิดอยู่เหมือนกันล่ะว่าจะบอกองค์กรว่านายไม่ใช่คุโด้ดีรึเปล่า แต่นึกไม่ถึงองค์กรกลับรู้ซะก่อนว่านายคือคุโด้ ชินอิจิตัวจริง พวกเขาเร่งให้ฉันรีบจับตัวนายกลับมา แต่เพราะฉันรู้สึกว่าเริ่มผูกพันกับ…กับทุก ๆ คนแล้วฉันเลยยืดเวลาออกไปโดยการส่งข่าวมาบอกองค์กรว่าฉันยังไม่พร้อม แต่นึกไม่ถึงว่านายจะแอบมาที่นี่ซะก่อน" ไฮบาระตอบคำถามแล้วเล่าต่อ

+ + + + + + + + + +

"แย่แล้ว ลูกพี่ เจ้าเปี๊ยกนั่นหายไปแล้ว" ว็อดก้าวิ่งมารายงานยีน

"แกว่าอะไรนะว็อดก้า" ยีนตะคอกถามว็อดก้า

"เมื่อกี้นี้ผมกับแบรคจะเอาข้าวไปให้มันแต่พอเข้าไปข้างในมันก็หายไปแล้ว" ว็อดก้าพูดเสียงตะกุกตะกัก

ยีนโมโหมากเขารีบวิ่งไปดูที่ห้องลับใต้ดาดฟ้าซึ่งเป็นที่คุมขังโคนัน ภายในห้องไม่มีใครอยู่จริง ๆ

"นายก็กลับไปแล้ว ทีนี้จะทำยังไงล่ะลูกพี่" ว็อดก้าถาม

+ + + + + + + + + +

"แล้งไงต่อล่ะ เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันมาอยู่ที่นี่" โคนันถามต่อ

"ตอนที่นายโทรศัพท์มาน่ะ ฉันเป็นคนรับสายเองล่ะ ตอนนั้นนายพูดถึงคน ๆ นึง"

"อ๋อ นายนานาตะ ซามากิ" โคนันลืมนายคนนี้ไปแล้วสนิทเลย

"ใช่ มันเป็นคนขององค์กร" ไฮบาระว่า

"มันทำอะไรเหรอ" โคนันถาม

"ไม่รู้สิ รู้แต่ว่าคงเป็นงานใหญ่ ไม่งั้นนายใหญ่คงไม่ยอมให้เข้ามาในนี้" ไฮบาระอธิบายต่อ

"พอหนูไอเค้าลงมาบอกฉันว่านายอาจจะกำลังตกอยู่ในอันตรายฉันก็เลยคิดว่าน่าจะไปหาโมริคุงให้มาช่วย ๆ กันตามหานาย" ดร.อากาสะเล่าต่อ

"ระหว่างทางก็เจอรันกำลังคุยอยู่กับอายูมิ แต่เราไม่อยากให้เธอต้องมาเสี่ยงไปด้วยเลยไม่ได้บอก รีบตรงไปหาคุณโมริทันที คิดว่ายังไงซะก็คงต้องบอกความจริงให้รู้แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่านายคือดุโด้ ชินอิจิ" ไฮบาระเล่าต่อ

"ก็ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ฉันไม่โง่สักหน่อยฉันรู้มาตลอดล่ะ" โคโกโร่เล่าในขณะที่โคนันทำหน้าทึ่งสุด ๆ

"พอสองคนนี้มาที่บ้านฉันก็พอจะรู้ล่ะว่าเกิดเรื่องขึ้นกับนาย พวกเราก็เลยออกตามหานาย"

"เราไปที่ร้านกาแฟแห่งนึงก็เจอกับหมออาราอิเดะ เขาบอกว่าเห็นนายกับอาจารย์โจดี้ตรงมาทางนี้ฉันก็เลยพอจะเดาได้ลาง ๆ ว่านายกำลังถูกสะกดรอยตาม" ไฮบาระเล่าต่อ

"ฉันก็เลยเอาแว่นตาสำรองสะกดรอยตามมาอีกต่อนึง แต่ระหว่างทางแบตมันหมดเลยต้องให้หนูไอนำทางต่อจนมาถึงที่นี่" ดร.อากาสะเล่า
"พอมาถึงนี่เราก็ทำทีเป็นว่าให้หนูไอกลับเข้าไปในองค์กรอีกครั้งเพื่อเอาตัวแกออกมา" โคโกโร่เล่า

"แต่พอฉันเปิดประตูห้องขังของนายฉันก็แทบเป็นลมเพราะไม่เจอนาย" ไฮบาระเล่าต่อ "กำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี ดร.ก็ติดต่อมาว่านายอยู่กับเขา ฉันก็เลยหนีออกมา"

"แล้วทำไมต้องทุบหัวฉันด้วยล่ะ" โคนันถามอย่างเอาเรื่อง พลางเอามือจับหัวที่ตอนนี้มีผ้าพันแผลพันอยู่

"ก็นายดิ้นนี่นา" ดร.แก้ตัว

+ + + + + + + + + +

คดีสุดท้ายของโคนัน ตอนที่ 4

"นายว่ายังไงบ้างน่ะลูกพี่" ว็อดก้าถามหลังจากยีนโทรไปรายงานนายใหญ่เรื่องที่โคนันหายตัวไป

"นายไม่รับโทรศัพท์ ฉันกำลังสงสัยว่ามันคงหนีไปทางช่องแอร์" ยีนพูด

"นั่นน่ะสินะลูกพี่" ว็อดก้าเสริม

"แย่จริง เอ๊ะ แล้วนี่เชอร์รี่หายไปไหนแล้วล่ะ" คริสถาม

"เห็นว่าจะไปพักน่ะ" ยีนตอบ

"แต่เมื่อกี้นี้ ฉันไปดูที่ห้องของเธอมา ไม่เห็นมีใครเลยนี่" คริสยังพูดต่อด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

"หรือว่า…" ยีนพูดแล้วทิ้งท้ายเอาไว้

+ + + + + + + + + +

"ทาคางิ ซาโต้ ทำอะไรทำไมไม่บอกฉันซักคำฮ่ะ คุณก็เหมือนกันหมออาราอิเดะ คุณเป็นหมอนะ นึกว่าตัวเองเป็นสายลับรึไง ทำอะไรไม่บอกผมสักคำ" สารวัตรเมงูเระเอ่ยขึ้น เขามาถึงหน้าโรงงานพร้อมกับกำลังเสริม

"ขอโทษนะค่ะ สารวัตร" หมวดซาโต้เอ่ยเสียงหวาน

"สารวัตรครับผมว่าเราควรจะกระจายกำลังออกเป็นสี่ส่วนนะครับ" เฮย์จิที่เงียบมานานเอ่ยขึ้น

"ใช่ค่ะ ส่วนแรกเข้าทางหน้า ส่วนที่สองเข้าทางหลัง" คาซึฮะพูด

"ส่วนที่สามทางซ้าย ส่วนที่สี่ด้านขวา แค่นี้เราก็ล้อมพวกมันไว้ทุกด้านแล้วล่ะค่ะ" รันพูดบ้าง

"ฉันรู้หรอกน่า ฉันเป็นสารวัตรนะไม่ต้องให้เด็กอย่างพวกเธอมาสอนหรอก" สารวัตรเมงูเระพูดขึ้นจากนั้นเขาก็สั่งแบ่งกระจายกำลังออกเป็นสี่ส่วน

+ + + + + + + + + +

"ทำไมพวกเราไม่ไปเข้าด้านหน้าล่ะเฮย์จิ มาด้านซ้ายทำไม มีแต่ต้นไม้ทั้งนั้นเลย" คาซึฮะเริ่มบ่นเพราะเฮย์จิบอกให้มาทางด้านซ้าย

"เอาเถอะน่า เอะ นั่นรอยเลือดนี่" เฮย์จิหันไปเห็นรอยเลือดของโคนันที่เกิดจากการโดนทุบหัวเข้าเข้า เขาเอานิ้วไปจับแล้วพูดขึ้นว่า

"แห้งแล้ว คงจะมีมาประมาณ 2 ชั่วโมงขึ้นไปแล้ว"

"เลือดใครกันนะ หวังว่าคงจะไม่ใช่ของ…" รันพูดแล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

"ไม่ใช่หรอกน่ารัน ทำใจให้สบายเถอะ" คาซึฮะปลอบ

"เฮย์จิ ตรงนั้นมีบ้านร้างล่ะ" หมออาราอิเดะพูด

"เราไปดูกันเถอะ หมวดทาคางิ คุณพากองกำลังบุกเข้าไปก่อนนะฮะ แล้วเดี๋ยวพวกผมตามไป" เฮย์จิสั่งแล้วเรียกรันกับคาซึฮะแยกไปอีกทาง

+ + + + + + + + + +

"ว่าไงทาคางิ นี่มันโรงงานร้างชัด ๆ พวกเธอกลับบอกว่านี่เป็นองค์กรอะไรไม่รู้บ้าบอ" สารวัตรพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

"ก็หมออาราอิเดะเค้าบอกว่าที่นี่มัน…" ทาคางิเถียง

"เค้าเป็นหมอนะ ส่วนนายน่ะเป็นตำรวจ ทำไมต้องเชื่อเขาด้วยล่ะ" เมงูเระเริ่มระเบิดอารมณ์

"ก็เค้าเป็น…"
"ทาคางิคุง" ทาคางิพูดยังไม่ทันจบซาโต้ก็เรียกชื่อเขาเสียงดัง

"เป็นอะไร" สารวัตรถาม

"เป็น…เป็นคนที่น่าเชื่อถือนี่ครับ" ทาคางิตอบ แต่คำตอบนี้ทำเอาเขาถึงกับโดนด่ายกใหญ่

"งั้นเรารออยู่นี่ก่อน ดูซิว่าคุณหมอผู้น่าเชื่อถือจะว่ายังไง" สารวัตรเริ่มโมโหสุดขีด

+ + + + + + + + + +

"คุโด้" เสียงเรียกจากเฮย์จิทำให้โคนัน ไฮบาระ ดร.อากาสะและโคโกโร่หันไปดู

"พวกนาย…รัน เธอมาที่นี่ได้ยังไง" โคนันถาม

"พวกฉันไม่บื้อนิ" เฮย์จิตอบ

"เรื่องมันยาวน่ะ เอาไว้ค่อยเล่าก็แล้วกัน เข้าไปในนั้นก่อนเถอะ" หมออาราอิเดะพูดพลางชี้นิ้วไปที่โรงงาน

+ + + + + + + + + +

"ไม่มีทาง ในนี้มีคนอยู่แน่ ๆ ทำไมกลายเป็นแบบนี้ล่ะ" ไฮบาระโวยวายเมื่อเข้ามาในโรงงานซึ่งขณะนี้ไม่มีใครเลยนอกจากพวกเขากับตำรวจกำลังเสริม

ในขณะที่สารวัตรเถียงอยู่กับคนอื่น ๆ โคนันก็เดินสำรวจไปทั่ว แต่เสียงของทุกคนทำให้สมาธิเขาแตกกระจายจนกระทั่ง

"เงียบ ๆ กันหน่อยไม่ได้รึไง" โคนัน เฮย์จิและโคโกโร่ตะหวาดขึ้นพร้อมกัน พวกเขาสามนักสืบใหญ่กำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะมีทางหนีทางอื่นหรือไม่ ทุกคนในที่นั้นเงียบลงทันที

วิ้ว วิ้ว

"เสียงลมพัด" โคโกโร่พูดขึ้น

"แต่ในนี้ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีทางไหนที่ลมจะพัดได้เลย นอกจาก…" เฮย์จิพูด

"ห้องใต้ดิน" โคนัน โคโกโร่ เฮย์จิพูดพร้อมกันอีกครั้ง
โคนันเดินไปเรื่อย ๆ ก็เห็นผนังที่นึงนูนขึ้นมาเขาจึงเอามือกดลงไป ทันใดนั้นผนังตรงนั้นก็ยุบตัวลงไปช้า ๆ ทันใดนั้นที่พื้นซึ่งเป็นปูนก็กำลังส่งเสียงดังเหมือนจะแยกจากกัน

ครืน ครืน

ทันใดนั้นพื้นที่บริเวณกลางโรงงานก็แปลสภาพเปลี่ยนจากพื้นปูนกลายเป็นพื้นไม้ บนไม้มีปุ่มตัวอักษรอยู่เต็มไปหมด

"คงต้องใช้รหัส" โคโกโร่กล่าวขึ้น

"รหัสอะไรล่ะ" เฮย์จิพูดขึ้น

"อาจจะเป็นชื่อขององค์กร ไฮบาระ องค์กรเธอชื่ออะไร" โคโกโร่ถาม

"ฉันไม่เคยรู้หรอกว่าองค์กรชื่ออะไร" ไฮบาระตอบ เป็นคำตอบที่ทำเอาสามนักสืบแทบอยากจะร้องไห้

"บางทีอาจจะเป็นคำว่า dead devil ก็ได้นะ" โคนันพูดขึ้น เฮย์จิลองกดดู พื้นเริ่มสั่นอีกครั้งแล้วก็แยกออกเป็นสองทางมีบันไดให้ลงไปข้างล่าง

"เฮ้ นายรู้ได้ไงน่ะคุโด้" เฮย์จิถาม

"แล้วฉันจะเล่าให้ฟังทีหลัง"

+ + + + + + + + + +

"หยุดทำไมล่ะยีน เดี๋ยวพวกมันก็ตามมาทันพอดี" คริสถาม

"ไม่หรอก พวกมันไม่รู้หรอก" ยีนว่า

"แต่เชอร์รี่อาจจะพาพวกนั้นมา" ว็อดก้าพูดบ้าง

"ไม่มีใครรู้เรื่องห้องใต้ดินนี่ นายไม่เคยบอกใครนอกจากฉัน และถึงจะรู้ว่ามีห้องนี่แต่ก็ไม่มีทางรู้รหัสหรอก" ยีนพูด

"นายสร้างห้องนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" คริสถาม

"นายไม่ได้สร้างเองหรอก นายจ้างนายนานาตะมาสร้าง เมื่อปีที่แล้วแต่เพิ่งจะเสร็จเมื่อไม่กี่เดือนนี้เอง" ยีนอธิบาย

"มิน่า นายไม่ให้มานี่เลย ตั้งแต่ปีก่อน" ว็อดก้าพูดขึ้น

"หยุดนะ พวกนายหนีไปไหนไม่รอดแล้วล่ะ" เสียงของเฮย์จิดังขึ้นพวกเขาไล่มาทันแล้ว

"แย่แล้วยีน เราจะทำยังไงต่อล่ะ" คริสถาม

"เธอกับว็อดก้า แล้วก็คนอื่น ๆ ต้องโดนจับน่ะสิ" ยีนตอบ

"อะไรนะ" คริสถาม

+ + + + + + + + + +

"เห็นมั้ยล่ะค่ะ สารวัตรที่นี่มีคนอยู่จริง ๆ ด้วย…" ซาโต้พูดขึ้นแต่ก็ต้องชะงักไปเพราะเมงูเระไม่ได้อยู่ตรงนั้น

"เอ๋ สารวัตรหายไปไหนนะ คุณรันเห็นบ้างไหมค่ะ" ซาโต้ถาม

"ไม่เห็นเลยล่ะค่ะ โคนัน ก็หายไปเหมือนกันค่ะ" รันตอบ

"คุณซาโต้ครับ เดี๋ยวผมจะพาผู้ต้องหากลับสน.ก่อนนะครับ" ทาคางิมารายงาน ผู้ต้องหาของเขาก็คือ คริส ยีน ว็อดก้า และสมาชิกขององค์กรอีกหลายคน

+ + + + + + + + +

"จะหนีไปไหนเหรอครับคุณ dead devil หรือจะให้ผมเรียกว่าสารวัตรเมงูเระเหมือนเดิมล่ะฮะ" โคนันเอ่ยขึ้น ทำให้คนข้างหน้าหยุดกึก

"เธอพูดอะไรน่ะโคนัน ฉันแค่จะมาเดินสำรวจรอบ ๆ ซะหน่อยก็เท่านั้น" เมงูเระแก้ต
vav-dow@hotmail.com (IP:125.26.182.145)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2497 17 เม.ย. 2554 (01:18)
นี่เหละเรื่องจิงคร๊
vav-dow@hotmail.com (IP:125.26.182.145)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2498 18 เม.ย. 2554 (14:46)
คนที่แต่งว่า รันเสียชีวิตเเละชินอิจิกับไฮบาระเเต่งงานกัน มั่วมากกกกกกกก
ตอนจบ
โคนัน(คุโด้ ชินอิจิ) กับรันก็ต้องแต่งงานกับอยู่เเล้ว
ส่วน ไฮบาระ(มิยาโนะ ชิโฮะ) กับมิตสึฮิโกะก็แต่งงานกัน
ส่วนอายูมิกับเก็นตะ ก็แต่งงานกัน
และหมวดทาคางิกับหมวดซาโต้ ก็เเต่งงานกัน
เอ่อใช่เกือบลืม
ว่าเฮย์จิกับคาซึฮะ ก็แต่งงานกัน
รู้มั่ยว่า ตอนนี้ชมรมนักสืบเยาวชนเป็นยังยั่ย
ก็เป็นอย่างเดิมยังไงล่ะ
จาก:แฟนของคุโด้ ชินอิจิ
ถึง:คุโด้ชินอิจิ สุดที่รัก
ป.ล.ใครคิดจะเเย่งชินอิจิไปจากฉันตายแน่
เอ่อใช่เกือบลืมอีกแล้ว
รู้ป่ะคืออะไร เฉลย ก็ตอนจบของจอมโจรคิดย่ะ
ก็ตอนจบ จอมโจรคิดก็เเต่งงานยังไงเล่า ใครๆก็รู้ (หมายถึงเเฟนพันธุ์เเท้ อย่างฉันนี้เอง)
ลาก่อน ชินอิจิที่รัก จุบ..............
tangkwa2706@hotmail.com (IP:124.120.168.184)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2499 19 เม.ย. 2554 (16:31)
แต่งได้มัวมากกกกกกเลยคับท่าน งงมากกกกกคับ
ชอบคิด1412มากๆเลยคับท่าน
ท่านคิดมาแล้ว (IP:118.173.84.48)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2500 19 เม.ย. 2554 (22:35)
ดูไปดูมาเหมือนเรื่องเซียนกระบี่พิชิตมารเรยเนาะ คัยเคยดูขอมือหน่อย แต่เหมือนพระเอกจะชอบทั้งสองน่ะนะแต่ยังงัยพระเอกก้อรักนางเอกมากกว่าสิแต่เรื่องนี้มิด้ายคู่กะคัยนางเอกก้อตายเสียดายมากก รักชินจังกะรันจังจร่ะ ฮ่าๆๆ จบของแท้มั้งเนี่ยเหนเค้าบอกว่ามีแล้วนะตอนจบที่ญี่ปุ่นน่ะแต่เปนหนังสือเล่มที่ 60 มั้งหรืออะรัยนี่แหละ แต่ถ้าเปนเหมือนคุนโพสก้อดีจิงๆๆ แหละมิเสียแรงที่ติดตามมาตลอด Thank U
เอ๋อออ (IP:118.172.46.67)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2501 20 เม.ย. 2554 (12:13)
ติ๊งต๊อง ชิบ !
So_iiz (IP:223.204.210.115)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2502 22 เม.ย. 2554 (20:59)
น่าสงสารทั้งรันและชิโฮะ
ก้อเข้าใจความรู้สึกของรันอ่ะนะว่าชอบมาตั้งแต่เด็กๆ
แล้วยังต้องมาพรากจากชินอิจิ
ส่วนไฮบาระเองก้อถูกบังคับให้ทำยาAPTX 4869 แต่พี่สาวก้อมาถูกฆ่าตาย
พอต่อต้านองค์กรเข้าหน่อยก้อจะถูกฆ่าตายอีกคน คิดจะกินยาฆ่าตัวตายก้อต้องมากลายเป็นเด็กแถมยังถูกตามล่าอีก
ความจิงไฮบาระจะไม่ทำยาแก้พิษAPTX 4869 เลยก้อยังได้ แต่ด้วยสามัญสำนึกก้อต้องทำ
ความจิงแล้วถ้าลองอ่านโคนันดีๆจะพบว่า ไฮบาระชอบโคนันก้อจิง แต่ก้อไม่คิดที่จะแย่ง ชินอิจิมาจากรันเลย
จึงได้แต่แอบชอบอย่างเงียบๆ แล้วตอนหลังๆไฮบาระก้อยังคิดกับรันเหมือนเป็นพี่สาว ที่ชื่อ มิยาโนะ อาเคมิ
ไฮบาระเองคงจะไม่กล้าแย่งชินอิจิมาแน่ๆ
และชั้นเองก้อรู้สึกว่า ไฮบาระเหมือนถูกหลอกใช้ยังไงไม่รู้ เพราะถ้าไฮบาระตายก้อคงไม่มีใคร มานั่งทำยาแก้พิษให้ชินอิจิหรอก
ถ้าจะให้ไฮบาระ มีชีวิตอยู่อย่าเจ็บปวด ที่ต้องแอบรักชินอิจิทั้งๆที่ชินอิจิไม่ได้รักไฮบาระซักนิด และถูกตามฆ่าไม่หยุดแบบนี้
ชั้นว่าปล่อยให้ไฮบาระ หนีไปอยู่ที่อื่น หรือฆ่าตัวตาย ตามที่ไฮบาระเคยคิดไว้เลยจะดีกว่า
ส่วนเรื่องยาแก้พิษ ดร.อากาสะ ก้อพอจะรู้ส่วนประกอบของยาแก้พิษ ก้อให้ดร.ช่วยทำสิ ดีกว่าหลอกใช้ไฮบาระตั้งเยอะ
ชั้นคิดว่าไฮบาระเองก้อไม่ได้อยากกลับคืนร่างเดิมเท่าไหร่หรอก
********** คนรัก " ไฮบาระ ไอ มิยาโนะ ชิโฮะ โค้ดเนม เชอร์รี่ " **********
rendeer_poppy@hotmail.com (IP:124.121.168.151)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2503 30 เม.ย. 2554 (20:33)
เราว่านะ ตอนนี้ตอนจบที่แท้จริงยังไม่มีหรอก
เพาระตอนนี้ยังไม่มีวี่แววว่าจะจบเลย เผลอๆอ.อาโอยาม่ายังไม่เคยคิดตอนจบเลยด้วยซ้ำมั้ง(เราว่างั้นนะ555+ เห็นแต่งต่อไปเรื่อยๆ)

ถ้าเป็นเรานะ เราจะเชียร์รันเพราะว่ารันกับชินอิจิรักกันมานานมาก รักกันมาตั้งนานชินอิจิคงไม่เลิกรักรันง่ายๆแบบนั้นแล้วไปแต่งงานกับไฮบาระหลอกมั้ง แล้วก็นะ รันนะ รอชินอิจิอย่างมีความหวังมาตลอด(ตั้งแต่ชินอิจิเป็นโคนัน) ก็น่าจะให้รันคู่กับชินอิจิไปสิ มันจะได้คุ้มกับการที่รันคอยชินอิจิน่ะ ถ้าให้ชินอิจิคู่กับไฮบาระรันก็น่าสงสารมากเลยน่ะสิ

เราก็คิดว่าทั้งๆที่ไฮบาระเป็นคนคิดยาที่ทำให้ตัวเล็กลงแต่ทำไมคิดยาแก้ไม่ออก เพราะถ้ารู้ส่วนผสมของยาก็น่าจะรู้ยาแก้ไม่ใช่หรอ
ยิ่งถ้าเป็นคนที่คิดค้นยาด้วยแล้ว...

บางทีไฮบาระอาจจะไม่อยากคิดยาแก้ผิดออกมาก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็น่าจะเป็นเพราะว่าไฮบาระอาจจะอยากปกป้องตัวเองกับชินอิจิไม่ให้องค์กรหาตัวเจอก็ได้ เพราะว่าถ้าสองคนคืนร่างเดิมองค์กรอาจจะเจอตัวได้ง่ายกว่าเดิม อีกเหตุผลนึงก็คือ...ไฮบาระอาจจะรักชินอิจิมากจนไม่อยากให้ชินอิจิได้เจอกับรันก็ได้ (สองเหตุผลนี้เราคิดขึ้นเองนะ อาจจะไม่ถูกต้องก็ได้)

เราไม่ค่อยชอบไฮบาระเท่าไหร่ ออกจะรักรันมากกว่ามาก
love lun (IP:125.27.93.35)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2504 1 พ.ค. 2554 (21:47)
ถ้าเป็นเรานะไม่อยากให้ชินอิจิหรือโคนัน
คู่กับใครทั้งนั้นน่ะ
เพราะเราเเอบชอบทั้งคู่อยู่ยังไงล่ะ
หวังว่าตอนจบเราคงจะได้คู่กันนะคะ
อย่าเเอบชอบใครล่ะชินอิจิ
minami kisato (IP:110.77.187.235)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2506 5 พ.ค. 2554 (00:24)

ไม่เอาคนแต่งนี่อายุเท่าไหร่ค่ะเนี่ยนู๋อยุ่แค่ป.6ยังแต่งเรื่องเนียนงกว่ามั้ง รันอะรอโคนันตั้ง10ปีจะบ้ารึป่าวอยู่ๆจะเลิกกันแล้วไปคบคนใหม่อย่าลืมสิ2คนนี้เขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันนะโว้ย ตัดขาดยังไงมันก็ไม่ขาดหรอก2คนนี้นะมีด้ายแดงผูกไว้ที่นิ้วก้อยกันตั้งแต่เกิดแล่ว>/////< แต่จะเอาคนนอกอย่าง ไฮบาระมาเป็นนางเอกตอนจบนี่นู๋ว่าเลิกทำการืตูนเลยดีกว่ามั้งตอนจบงั้นอะ- . - ''


natasha123
ร่วมแบ่งปัน1 ครั้ง - ดาว 50 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2507 9 พ.ค. 2554 (19:20)

อยากได้ลิงค์ง่า .... อยากดู


 


Aum-p.k.
ร่วมแบ่งปัน1 ครั้ง - ดาว 49 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2508 9 พ.ค. 2554 (21:24)
เชียร์รันกะชินอิจิ
ว่าแต่ตอนจบมันเป็นไงหว่า
สาวกโคนันช่วยบอกต่อหน่อยนะคะ
koo_kikkok@hotmail.com (IP:58.9.207.112)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2509 9 พ.ค. 2554 (21:26)
เพื่อนๆโคนันมีทั้งหมดกี่ตอนอะ ใครว่างๆก้อบอกหน่อยนะคะ
JUU Jang+Detective (IP:58.9.207.112)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2510 11 พ.ค. 2554 (15:57)

คุโด้ ชินอิจิ เรียนอยู่ ม. 5 อาุยุประมาณ 16ปี น้ำหนักตัวก็น่าจะประมาณ 40-50 กิโลกรัม พอกลายร่างเป็น โคนัน เด็ก ป. 1 น้ำหนักตัว... เบามากจนรันสามารถอุ้ม หรือหิ้ว โคนันได้สบายๆ ประเด็นคือ น้ำหนัก(มวล) ที่หายไปสามารถกลายเป็นพลังงาน เป็นไปตาม E = mc2 โดยที่ m คือมวลที่หายไป ทำให้ระเบิดรุนแรงเป่าเกาะญี่ปุ่นให้หายไปได้สบายๆ อิอิ


StarFall1
ร่วมแบ่งปัน210 ครั้ง - ดาว 64 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2511 11 พ.ค. 2554 (16:18)
ตอนจบพูดมั่วๆกันทั้งน้าน ได้แต่สันนิฐานกันเอาเอง ไคจะไปรุดีกว่าคนแ่ต่งล่ะ เี๋ดี๋ยวรู้เองแหละตอนจบน่ะ (แต่ไม่รู้อีกนานเท่าไหร่)
ก็ได้แต่รอสักวันให้ออกซักที อยากรู้มากๆเลย แต่ยังไม่จบก็ดีนะจะได้อ่านไปนานๆเลย n_n
mushi/mushiking_nat@hotmail.com (IP:118.173.130.47)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2512 11 พ.ค. 2554 (18:09)

#2510
แต่มวล (m) ที่หายไป ไม่น่าจะถูกเปลี่ยนไปเป็นพลังงาน (E)
เพราะตามเนื้อเรื่อง ชินอิจิกินยาอะไรบางอย่างจึงตัวเล็ก การกินยาไม่น่าจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ได้ น่าจะเป็นปฏิกิริยาเคมีมากกว่า
หากเป็นปฏิกิริยาเคมี เป็นไปได้ว่า มวลของร่างกายอาจหายไปจากการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของเนื้อเยื่อเป็นก๊าซหรือของเหลว แล้วระเหย+ละลายออกนอกร่างกายก็เป็นได้{#emotions_dlg.a2}


Ouroboros
ร่วมแบ่งปัน2439 ครั้ง - ดาว 306 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2513 16 พ.ค. 2554 (22:00)
ชอบไฮบาระมากๆ
แฟนโคนัน (IP:110.49.17.93)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2514 16 พ.ค. 2554 (22:51)
หลังจากอ่านคอมเม้นมาเกือบหมดแล้ว เราคิดว่าอยากให้จบแบบนี้มากกว่า...

วันนั้นโคนันได้รับจดหมายจากบ้าน ดร.อากาสะ ข้อความบอกประมาณว่า ได้เวลาแล้ว คุโด้ ชินอิจิ เลิกแล่นไล่จับเป็นเด็กๆได้แล้ว เจอกันที่ xxx เวลา xxx อ้อ แล้วก็มาคนเดียวล่ะ เรารู้ทั้งหมดว่าแกอยู่ที่ไหนกำลังทำอะไรและพูดอะไร ถ้าแกไม่มาฉันคงไม่รับรองชีวิตของคนรอบข้างแก อะไรประมาณนี้อ่ะนะ

หลังจากนั้นโคนันก็ความสเก็ตบอร์ดไปยังที่ที่นัดไว้โดยไม่บอกใคร ไฮบาระที่แอบอ่านจดหมายก่อนแล้วมองด้วยสายตาราบเรียบตามแบบฉบับของเจ๊แก ที่จริงแล้วไฮบาระถูกองค์กรส่งมาเหมือนกับที่เขาว่าๆกันไว้ แต่ก็มีความรู้สึกผูกพันธ์กับหลายๆคนทำให้ตัดใจฆ่าไม่ลง เมื่อคืนมีโทรศัพท์มาหาเธอ มันเป็นของยีน เพราะยีนรู้จักไฮบาระมากที่สุด (เพราะเเอบชอบนั่นเเหละ) ก็เลยเป่าหูไฮบาระว่าอยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ รังแต่จะนำพาความตายไปหาคนรอบข้างเปล่าๆ ถ้าไม่มีเธอสักคน คนอื่นๆก็ไม่ต้องมาจบชีวิตเพราะเธอ แล้วก็อะไรอีกสารพัด ยีนที่รักไฮบาระมากๆก็พอจะเดาออกว่าคนที่เชอร์รีไว้วางใจอย่างคุโด้ชินอิจินั้นคงจะเป็นคนสำคัญของเธอมากๆ และเพราะไม่อยากให้เชอร์รีต้องอยู่ต่อไปอย่างทุกข์ทรมาน สู้ให้เธอตายยังจะดีกว่า แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ความคิด ไฮบาระพอได้ยินดังนั้นแล้วก็เครียดเลย นึกอยากจะหนีแต่ในโลกนี้คงไม่มีที่ให้เธออยู่หรอก แล้วก็นึกถึงคำพูดของโคนันมาได้ว่า
'อย่าหนีอีกเลย อย่าหนีจากชะตากรรมของตัวเองอีกเลย' ไฮบาระย้ิมแล้วพูดกับตัวเองคนเดียวว่า
'แต่ถ้าฉันไม่หนี ชะตากรรมของฉันก็จะทำให้คนอื่นต้องมาตายน่ะสิ' คืนนั้นไฮบาระลงมืออัดวีดีโอบอกความรู้สึกทั้งหมดของตัวเองออกไปแล้วใส่ไว้ในเครื่องเล่นวีดีโอในบ้านของ ดร.อากาสะ พร้อมกับยาแก้พิษของอะโพทอกซิน 4869

ยีนบอกกับไฮบาระว่าจะช่วยกันโคนันที่อาจจะสงสัยเธอออกไปโดยส่งจดหมายไปหา แต่ที่จริงแล้วต้องการฆ่าโคนันเพราะคำสั่งจากเบื้องบน ไฮบาระที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่นั้นก็ออกเดินทางทันทีพร้อมกับรูปภาพถ่ายของเธอพ่อแม่และพี่สาว โดยมีจุดมุ่งหมายคือหลุมศพของพี่สาวและครอบครัวนั่นเอง


โคนันพอไปถึงก็ถูกสไนเปอร์ดักยิงแต่ก็รอดมาได้ด้วยไหวพริบเป็นเลิศ หลังจากนั้นก็โชว์การไขคดีอะไรสักอย่างที่ย่ิงใหญ่และซับซ้อนที่สุดเท่าที่เคยเจอมา พอไขคดีเสร็จแล้วยีนก็กำลังจะถูกนำตัวไปสอบสวนพร้อมกับสารวัตรเมงุเระที่เป็นตัวบงการ เขาหยุดแล้วหันมาพูดกับโคนันว่า
'นายควรไปบอกลาเธอนะ' ยีน
'บอกลา? ใคร?' โคนัน
'ก็เธอคนนั้นไงล่ะ เธอคนที่ยกให้นายเป็นคนสำคัญ แอบรักนายทั้งรู้ว่านายไม่เคยมีใจให้ มิยาโนะ อาเคมิยังไงล่ะ!!' ยีนตะโกนด้วยน้ำเสียงเดือดดาล
'อะไรนะ!!' โคนันตะโกนกลับอย่างตกใจพร้อมกับกัดฟันแน่น
'นักสืบเก่งๆอย่างนายคงจะรู้นะ ว่าสถานที่ๆยัยนั่นอยากตายมากที่สุดคือที่ไหนน่ะ' ยีนตอบพร้อมกับกระแทกตัวใส่เจ้าหน้าที่แย่งปืนมาแล้วจ่อไปที่ขมับตัวเอง
'ได้โปรด ทันทีที่นายเจอเธอ ขอให้นายเรียกเธอว่า...ชิโฮะ'
'ปัง!'

โคนันที่แม้จะตกใจกับการตายของยีนแต่ก็รู้สึกเป็นห่วงไฮบาระมาก ในใจร้อนรุ่มขึ้นสเก็ตบอร์ดตรงดิ่งไปที่หลุมศพของมิยาโนะ อาเคมิ และครอบครัวของไฮบาระด้วยความเร็วสูงสุุด
'ยัยบ้าเอ๊ย อย่าทำอะไรโง่ๆนะ อย่าตายนะ!!' โคนันตะโกนก้องในใจ ทันทีที่มาถึงก็ใจหายวาบ เห็นไฮบาระตอนโตหรือมิยาโนะ ชิโฮะ กำลังนอนอยู่บนพื้นหน้าหลุมศพของพี่สาวในชุดราตรีสีดำสนิท
'ชิโฮะ!!' โคนันตะโกนก้องโดยเรียกชื่อของไฮบาระตามที่สัญญาไว้กับยีน เขาวิ่งถลาเข้าไปหาไฮบาระพร้อมกับช้อนศีรษะของเธอมาไว้ในอ้อมแขน
'คุโด้คุง' ไฮบาระที่กินยาฆ่าตัวตายที่ตนคิดค้นขึ้นมาแบบทำให้ค่อยๆตายไปอย่างช้าๆไม่ต้องทรมาน
'ชิโฮะ! เธออย่าเป็นอะไรนะ! เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปหาหมอเดี๋ยวนี้เเหละ!!' โคนันพูดน้ำตาไหลปริ่มไปทั่วใบหน้า แต่ด้วยสรีระร่างกายที่เล็กกว่ามากทำให้แม้จะดึงสุดแรงแต่ก็ทำได้เพียงขยับเขยื้อนร่างกายของไฮบาระเท่านั้น
'ไม่ต้องหรอกคุโด้คุง' ไฮบาระพูด ยกมือที่อ่อนแรงขึ้นปาดน้ำตาให้โคนัน
'น้ำตาลูกผู้ชายน่ะ สำคัญไม่ใช่เหรอ เพราะฉะนั้น...อย่าร้องไห้นะ' ไฮบาระพูดทั้งที่ตัวเองก็น้ำตาปริ่มเช่นกัน โคนันรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอ พูดไม่ออก ทำได้เพียงมองใบหน้าที่ซีดเซียวของไฮบาระ
'เรื่องที่ฉันอยากจะพูดนายก็ไปฟังเอาเองในเทปที่บ้าน ดร. ก็แล้วกัน ฉันใส่ไว้ในเครื่องแล้วล่ะ' ไฮบาระพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยเเรง
'บางที การตายมันก็ทำให้ฉันมีความสุขมากกว่าตอนมีชีวิตอยู่นะ' ไฮบาระเร่ิมพูด
'ฉัน...อยาก...ไปหา...พี่' น้ำเสียงของเธอเร่ิมขาดห้วงพร้อมกับลมหายใจที่รวยระริน โคนันกอดร่างของชิโฮะไว้อย่างสุดกลั้น
'การ...จากลา...นี่...น่า...เศร้า...เนอะ' ไฮบาระยังคงพูดต่อไป
'พอแล้ว!! เลิกพูดสักทีฉันไม่อยากฟัง ' โคนันตะโกนก้องพร้อมกับปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ตอนนี้เขาไม่อยากได้ยินอะไรทั้งส้ิน
'พ่อ...แม่...พี่คะ...อะไรนะ...จะ...พา...ฉัน...ไปอยู่...ด้วยเหรอ' ไฮบาระพูดดวงตาเหม่อลอยมองไปที่ด้านหลังของโคนันนั่นย่ิงทำให้เขาตกใจมากขึ้นไปอีก
'ไม่นะ!! ชิโฮะ! ครอบครัวของเธอตายไปหมดแล้วนะ! มองฉันสิ!! เรียกชื่อฉัน!!' โคนันตะโกนก้องพร้อมกับเขย่าร่างของชิโฮะทั้งน้ำตา แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับอะไรอีก
'ไป...สิ...คะ...พา...หนู...ไป...ด้วย...นะคะ' เท่านั้นเอง ลมหายใจของมิยาโนะ ชิโฮะ ก็ขาดหายไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา ดวงวิญญาณหลุดลอยไปบนฟากฟ้าพร้อมกับครอบครัวอันแสนสุข ใบหน้าที่ซีดเซียวย้ิมแย้มเบิกบานใจ โคนันกอดร่างนั้นแน่นพร้อมกับสายฝนที่โปรยปรายลงมา ไม่นาน ดร.อากาสะ ก็มาถึงแล้วก็อะไรอีกมากมายที่เราไม่มีเวลาจะเขียนต่ออีกแล้ว ขอไปร้องไห้ก่อนนะ แต่งไปเศร้าไป ฮืออๆๆๆๆๆ
Chacoal (IP:110.49.17.93)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2515 17 พ.ค. 2554 (12:02)
รักพี่รันที่สุดพี่รันต้องคู่กะชินอิจิหรือโคนันอยู่แร้ว
( ชินอิจิหรือโคนันก็ไม่มีวันคู่กะไฮบาระแน่ ๆ จำไว้ )
เพราะ เค้าสร้าง 2 คลนั้นให้มาคู่กัน ไฮบาระก็แค่ตัวสำรอง ฮ่า ๆ
แระอย่ามาว่าพี่รันนร๊ ไฮบาระก็น่ารักอยู่หรอก แต่ไม่มีทางคู่กะชินอิจิหรือโคนันได้ อย่างแน่นอน = = "
muklovemuk1@hotamil.com (IP:183.89.68.136)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2516 17 พ.ค. 2554 (14:06)
ชอบความคิดเห็นที่2496เเละ2482มากม้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
... (IP:49.230.44.59)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2517 18 พ.ค. 2554 (13:06)
มั่วอ่า ม่ายจิงหรอก ม่ายมีทางเปนไปได้ เพราะชินอิจิรักรันแล้วรันก้อรักชินอิจิ แล้วชินอิจิจาไปแต่งงานกับไฮบาระได้ไง ม่ายย้อม ม่ายยอม แตา่งเอาเองอ่ะดิ แล้วไอ้คนที่บอกว่าชินอิจิปล้ำรันก้อมั่ว รู้ป่ะ มันเสื่อมเสียชื่อเสียงโคนัน การ์ตูนเค้าดีๆอยู่ๆจามาทำให้ทันแย่ทำไม ไอ้คนที่บอกว่า ถึงตัวจะเป็นผู้ใหญ่แต่แต่ยังปัญญาอ่อน ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวคือแกไปซัดยาบ้าผสมผงซักผ้ามา ไอ้งี่เง่าเอ๊ย เนี่ย จามาด่าโคนันมำไม ไม่ชอบก้ออย่าด่าดิ ไอ้บ้า แบร่ๆ ติ๊.ต๊องอ๊ะป่าว ไม่ชอบแล้วยังเข้ามาดูอีก ถ้าไม่ชอบโคนันแล้วจาเข้ามาทำไม ม่ายเข้าใจ
รักโคนัน (IP:119.42.122.187)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2518 27 พ.ค. 2554 (22:57)
เกลียดพวกที่ไม่ใช่แฟนโคนันแล้วเสือกล้อ
เสียความรู้สึก
mai_za@hotmail.com (IP:61.90.69.104)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2519 2 มิ.ย. 2554 (23:03)
อย่าเอามาแต่งเล่นจิคร๊ ชินอิจิ(โคนัน)ก้อต้องคู่กะรันยุแร้วล่ะ ไม่มีทางไปได้กะไฮบาระแน่นอน ฟันธง ~
รักรัน ชอบรัก ปลื้มรัน ( ไม่ค่อยชอบไอจัง ถึงจะน่ารักก้อเถอะนร๊ ฮ่า ๆ ) ^^~
muklovemuk1@hotmail.com (IP:183.89.114.246)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2520 3 มิ.ย. 2554 (18:04)
แนนชอบโคนันจัง
แนน (IP:125.25.74.5)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2521 8 มิ.ย. 2554 (12:09)
ชินอิจิต้องคู่กะรันคนเดียวเพราะชินอิจิมีรันคนเดียว
srtys@hfyj.com (IP:203.172.197.202)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2522 14 มิ.ย. 2554 (12:31)
ไม่ชอบเลยที่โคนันไม่ได้แต่งงานกับโคนัน
โดรัก (IP:58.137.97.18)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2523 17 มิ.ย. 2554 (00:15)
บอกตามตรงน่ะว่าบ้างที่ตอนจบน่ะ อาจยังไม่มีก้อได้แต่ถ้ามีขอเดาว่า
ไฮบาระน่ะอาจจะแอบชอบโคนันอยู่แต่ไม่กล้าบอกเพราะรู้ดีว่าบอกไปก็เปล่าประโยชน์
ในเมื่อโคนันรักรันอยู่และก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงแน่นอน เลยทำให้เธอต้อง
พยายามไม่ให้โคนันสืบเบาะแสเกี่ยวกับพวกชายชุดดำถ้ายิ่งสืบลึกก็เท่ากับฆ่าตัวเองทาง
อ้อม เลยพยายามศึกษาเกี่ยวกับยา โพทอกซิน 4869 แต่สุดท้ายโคนันก็ไม่ยอม
ต้องตามสืบให้ได้ไม่ว่าเป็นตายร้ายดียังไงต้องจับเจ้าพวกชุดดำเข้าคุกให้ได้
เฮ้อ~~ง่วง ใจจิงแล้วอยากให้คิดมามีบทบาทด้วยเพราะคิดก็เป็นหนึ่งในคนที่รู้ว่า
โคนันคือคุโด้ ชินอิจิ ไม่แน่ถ้าหากเป็นตอนจบจริงๆ คิดก็อาจต้องมาช่วยด้วยเหมือนกัน
แต่ว่าอย่างไรรันและชินอิจก็ต้องได้แต่งงานกันแน่นอน !
KID (IP:110.49.130.73)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2524 7 ก.ค. 2554 (13:47)
ไม่อยากให้โคนันตายเลย

เสียใจมากกกกกก
รักโคนัน (IP:125.26.29.202)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2525 7 ส.ค. 2554 (20:27)
จบเเบบนี้ หนอ มั่วนี่หว่ามั่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


รักโคนันตลอดไป

และจะรักตลอดกาล

จอมโจรคิด




เกลียดอี ไฮบาระ รักโคนัน จอมโจรคิด รัน โซโดโกะ
joy เเฟนโคนันvsจอมโจรคิดส์ (IP:110.49.249.43)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2526 21 ส.ค. 2554 (20:57)
เราเกือบบ้าตามคนเขียนแร่วเนี่ย ? ใคเขียนอใลพ้อย ๆ ว่ะ ว่าโคนัน หรือคุโด้เป็นเกย์
เด๋ว ถีบยอดหน้าเรอะ ปากเสีย ไม่ว่าใคจ่ะเขียนอใลฉันรอความจริง
ดีกว่ามาปันยาอ่อนตามคนบ้าแสดงความคิดเห็น บ้าๆ บอ ๆ อใลอย่างเงี้ย ควว าย
ชั๊ลอ่ะแฟนโคนัน น่ะย่ะ ไม่อยากให้จบง่ายหรอกโว๊ยยยย ?
อ่านถึงตอนจบแร่วแต่ไม่อยากอ่าน เพราะกลัวจบเร็ว ๆ
crooujolnove@hotmail.com (IP:110.168.57.141)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2527 18 ก.ย. 2554 (18:57)
ไอที่ยาวๆ โคนันกะรันหวานเกินไปล่ะ มดเต็มบ้านๆๆๆๆ
โห่ยย (IP:202.12.74.1)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2529 29 ก.ย. 2554 (16:27)

เราก็อ่านในเน็ตเจอนะแบบนี้


jamna
ร่วมแบ่งปัน55 ครั้ง - ดาว 52 ดวง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2530 6 ต.ค. 2554 (14:39)
สำหรับข้อความที่ 1892 ขอบคุณมากเลยค่ะ หนูอ่านจนจบเลย สนุกมากค่ะ เพราะหาดูแล้วไม่มีเลย (หรือว่าหนูหาไม่เจอเอง 555)
สำหรับข้อความที่ 1893 รู้สึกว่า จอมโจรคิดหรือจอมโจร 1412 ตัวจริงแล้วจะเป็น นักเรียน ม.ปลาย ชื่อ คุโรบะ ไคโต (หรือไคโตะก็ไม่รู้ แหะๆ) นะคะ
belle2545@hotmail.com (IP:125.24.35.124)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2531 6 ต.ค. 2554 (14:44)
สำหรับข้อความที่ 2490 นะคะ คู่ของจอมโจรคิด = จอมโจร 1412 คือนักเรียนเพื่อนสาวใช่ไหมคะ

ชอบทุกตัวละครของโคนันเลยค่ะ และตัวร้ายด้วย เพราะถ้าสมมุติไม่มีองค์กรชุดดำก็ไม่สนุกสิคะ 555
belle2545@hotmail.com (IP:125.24.35.124)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2532 22 ต.ค. 2554 (20:01)
ชินอิจิคืนสู่ร่างเดิม
iomcbve032 (IP:110.77.226.117)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2534 27 ต.ค. 2554 (02:49)
ชินอิจิบ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

อยู่ดีๆก้จะมาแต่งงานกะไฮบาระได้ยังงัยอ้าาา

ตัวต้องแต่งงานกะเค้าน้าาาา

ถึงจะถูกต้อง

มิงั้น...

เค้ามิยอมน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
รันรักและชินอิจิ (IP:182.53.84.162)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2535 2 พ.ย. 2554 (17:00)
ไม่ชอบตอนจบเเบบนี้เลยอ่ะ อยากหั้ยรันคู่กะชินอิจิ ไอ้"ไฮราระ(ไหปลาร้า) ไปไกลๆเลย คนเค้ารักกันมาตั้งนาน(ไหปลาร้า) ส. มาไหนมิสราบ เสียความรู้สึกว่ะเเต่งเเบบนี้เเล้วไม่ชอบเลยอ่ะ อ่านเเล้วไม่ชอบทั้งคน เเต่ง และก็ E(ไหปลาร้า) ด้วย รันกะชินอิจิ E (ไหปลาร้า) อย่า ส......
โครตรักโคนันเลย (IP:49.48.10.100)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2536 20 พ.ย. 2554 (14:47)
กรี๊ดดดดด

ม่ายจริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
net (IP:180.180.217.181)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2537 14 ธ.ค. 2554 (20:18)
แต่งมั่วหมดเลย
คนเขียนแต่งมั่ว
ชินอิจิต้องแต่งงานกับรันเท่านั้น
nuramee_stn@hotmail.com (IP:118.173.163.129)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2538 16 ธ.ค. 2554 (17:24)
ทำไมชินอิจิไม่ได้แต่งงานกับรันละ....แงแง
meaw425 (IP:27.130.161.58)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2539 20 ก.พ. 2555 (18:35)
จริงๆแล้วตอนจบ อาจารย์ โกโช เค้ายังไม่ได้เเต่งสักกะหน่อยพวกนี้นี่แต่งสะ
จบกับ ชินอิจิได้กับไฮบาระงั้นเหรอ แล้ว รันก็เป็นแฟนกับมิทซึฮิโกะ เป็นไปได้ไงรันอายุมากกว่าตั้งหลายปี อีกอย่างแล้วอายูมิจังกับเก็นตะคุงหล่ะหายไปไหน
Gun_nene@hotmail.com (IP:118.174.46.222)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2540 12 มี.ค. 2555 (11:45)
ไม่จิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ชินอีจิจะชอบไฮบาระได้ไง??และชินอิจิจะเป็นเกย์ได้ไง?? มั่วที่สุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
kulatida101@hotmail.com (IP:118.174.132.194)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2541 12 มี.ค. 2555 (20:02)
คือเรื้งจริงมันก็เป็นเช่นนี้(มันสนุกมากฮ่าๆ) โคนันถูกองกร์จำตัวไปหลังจากนั้นก็ถูกกลายเป็นคาเมนไรเดอร์ มดเขียว XXX V4
แล้ว เครื่องแปลงร่างขัดข้อง จึงกายเป็น อุลตราแมนแทน ซะงั้น แล้วรันก็มาเจอ แล้วก็บอกไปอุลตราแมนแล้วจะไปหาบ้านไหนอยู่กัน เลิกกันเถอะ บายๆ ไปแต่งกับดอกเตอร์ดีกกว่า แล้วชินอิจิก็เจ็บใจเกินทน ก็เลยบีบหัวหน้าองกร์ให้บี้แบน แล้วไฮบาราก็ ชอบ เกินตะคุง ซะงั้น มิตชิฮิโกะ แต่ง กับ อายุมิ แล้วก็ ดูตอนนี้ โคนัน ตุ๊กตาฮินะกลางแสงสนธยา youtube 41.06 ด้วยล่ะ ปล.555 ปล.
ปล ของ ปล. ชอบโคนันดอยร์เฟ้ย! (เอามาจากกินทามะ)
Santanmiraminla@hotmail.com (IP:101.51.138.220)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2542 23 มี.ค. 2555 (14:21)
เราก็เคยได้ยินมาบ้างเหมือนกันค่ะ

ไม่มีใครรู้หรอกค่ะ ว่าเป็นรื่องจริงรึเปล่า

เเต่พออ่านก็สนุกดีนะคะ

ขอบคุณนะคะ
FanClub Detective Conan ค่ะ ^^ (IP:171.100.22.25)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2543 28 มี.ค. 2555 (21:02)
บ้ารหือไงเนี่ย ตอนจบชินอิจิไม่มีทางแต่งงานกับคนอื่นที่ไม่ใช่ รันจัง หรอกน่า ชินจัง แต่งงานกับ รันจัง คนเดียวนั้น OK แล้วใช่มั๊ย
Suthunya_Fong@hotmail.com (IP:101.51.215.183)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2544 1 เม.ย. 2555 (00:11)
ตลกตรงไหนเหรอ...........................งี้เง้ามั่วชัดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอย่างน้อยก็มีเราคนนึงแหละที่ไม่ยอมให้โคนันจบแบบนี้อาจารย์เค้ายังไม่ได้แต่ตอนจบเลยแล้ว โคนันจะจบแบบนี้ได้ยังไง?ไม่เห็นจะน่าหัวเราะตรงไหนเลยถ้าจะแต่งเล่นๆหรือแต่งไปยังไงก็ชั้งขอให็แต่งดีๆกว่านี้ได้ไหมคนอ่านเขาหวั่นไหวเสียความรู้ส฿กหมด
sakaorat@hotmail.co.th (IP:118.172.96.168)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2545 1 พ.ค. 2555 (17:09)
ไม่ดีเลย รันต้องคู่กับชินอิจิ แม่ง สัดดดดดดดดดดดดดด
sundee442@hotmail.com (IP:14.207.193.207)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2546 22 พ.ค. 2555 (12:53)
ไม่จริง ชินอิจิจะมาคู่กับ ไฮบาระ ได้ยังไง มั่วที่สุดดด
ชินอิจิต้องคู่กับรันเท่านั้น
ppp (IP:223.205.90.213)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2547 22 พ.ค. 2555 (12:55)
ชินอิจิ ต้องคู้กะรันเท่านั้น
conan (IP:223.205.90.213)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2548 22 พ.ค. 2555 (12:56)
ไม่จริง รันจัง ออกจะนิสัยดีกว่าไฮบาระตั้งเยอะ ชินอิจิจะไปชอบคนอื่นนอกจากรันได้ยังไง ไม่ยอมๆๆ
453 (IP:223.205.90.213)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2549 22 พ.ค. 2555 (12:58)
จบแบบนี้ ไม่แฟร์เลย ต้องคู่กะรันถึงจะถูก
47 (IP:223.205.90.213)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2550 14 ก.ค. 2555 (17:56)
เห็นด้วยกับ2490 ชินอิจิ(โคนัน)ต้องคู่กับรันสิเฟ้ยเเต้ว้าฮาตอนที้รันตายเพราะพลังคลื่นเต่าอ่ะดี้เขียนมาได้ไงbadที้สูด
-_- =_= (ฉันเกลียดไอ้คนเขียนที้สูด)
tangmo_555@hotmail.com (IP:101.108.244.126)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2551 4 พ.ย. 2555 (06:01)
ผมไม่คิดว่าจะเป็นแบบนั้นนะคับ โคนันเป็นการ์ตูนแนวสืบสวนตอนจบมันไม่น่าจะเน้นเร์่องความรักนะคับ มันน่าจะจบแบบ โคนัน กลับเป็น ชินอิจิ เหมือนเดิม พวกองค์กรชุดดำก็โดนจับ รันก็เป็นแฟนกับชินอิจินะคับ ส้วนคนอื่นๆก็แยกกันไปใช้ชีวิตในแบบของตังเอง ประมานนี้หละ 9ใครมีความคิดเห็นเกี่ยวกับความเห็นของผมก็บอกได้คับ O_o
i_love_cartoon_bleach@hotmail.com (IP:27.55.174.87)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2552 2 ธ.ค. 2555 (18:04)
ชินอิจิต้องคู่กับรันสิ
ตอนจบจะเป็นยังไงเราไม่รู้หรอก
แต่ ชินอิจิต้องคู่กับรัน
ไฮบาระเป็นฝ่ายชอบชินอิจิไม่ใช่หรอ
แฟนคลับโคนัน (IP:182.53.11.170)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2553 6 เม.ย. 2556 (21:45)
หึหึ เป็นตอนจบที่ถูกใจจัง
korrakot apimahamongkhonchai (IP:58.9.115.193)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2554 20 ก.ค. 2556 (19:32)
อะไรนะ ไฮบาระเป็นแฟนเก่ายีน
คว (IP:171.7.52.162)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2555 22 ก.ย. 2556 (22:10)
รันต้องคู้กับชินจังไม่ใช่เหรอ อย่ามาหลอก ให้โง่หนอเลย นึกถึงใจคนอ่านบาง
mamlovefafeen@hotmail.com (IP:58.11.205.216)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2556 8 ต.ค. 2556 (16:09)
อะไรกันแต่งเรื่องหลอกๆๆละมั้งเนี่ย

ไปดูเดอะมูฟี่หมดหรือยังถือต้องมาเขียนแบบนี้

โคนันไม่จบง่ายๆๆหรอกเพราะมันต้องทำเดอะมูฟี่ต่อไปเรื่อยๆๆ
แฟนพันแท้ (IP:223.205.96.18)

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 2557 27 ต.ค. 2556 (19:02)


ใช่โคนันไม่จบง่ายๆหรอก มั่วรึป่าวno


minmee106
ร่วมแบ่งปัน26 ครั้ง - ดาว 50 ดวง

จำไว้ตลอด

ความเห็นเพิ่มเติม วิชาการ.คอม
ชื่อ / email:
ข้อความ

กรุณาล๊อกอินก่อน เพื่อโพสต์รูปภาพ และ ใช้ LaTex ค่ะ สมัครสมาชิกฟรีตลอดชีพที่นี่
กรอกตัวอักษรตามภาพ
ตัวช่วย 1: CafeCode วิธีการใช้
ตัวช่วย 2: VSmilies วิธีการใช้
ตัวช่วย 3: พจนานุกรมไทย ออนไลน์ ฉบับราชบัณฑิต
ตัวช่วย 4 : dictionary ไทย<=>อังกฤษ ออนไลน์ จาก NECTEC
ตัวช่วย 5 : ดาวน์โหลด โปรแกรมช่วยพิมพ์ Latex เพื่อแสดงสมการบนวิชาการ.คอม