|
กาพยานีย์ 11 เรื่องแรกของผม
โพสต์เมื่อ:
22:57 วันที่ 30 พ.ค. 2550 ชมแล้ว:
29,502
ตอบแล้ว:
178
วิชาการ.คอม > พักผ่อนหย่อนใจ
วิชาการ.คอม > พักผ่อนหย่อนใจ > บันเทิง วิชาการ.คอม > พักผ่อนหย่อนใจ > แต่งกลอน
............บุญคุณของชาวนา.............
อาชีพของชาวนา หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน อยากบอกออกไปนัก ว่าข้ารักเธอยิ่งหนา แต่ข้าไร้ปัญญา จักได้คว้าดาวมาครอง เป็นเพียงกระต่ายน้อย ตัวกระจ้อยในเพื่อนผอง มาได้แต่นั่งมอง จันทร์นวลผ่องอยากได้มา แม้ว่าจะรู้รู้ แก่ใจอยู่มิได้หนา จันทร์อยู่สูงลิบตา อย่าหวังว่าจะได้ชม ได้แต่นั่งละห้อย กระต่ายน้อยต้องขื่นขม ได้แต่นั่งชื่นชม แต่อกตรมมิได้จันทร์ ความรักมักก่อเหตุ ทุกข์ภัยเภทมักตามมา อย่ารักจะดีกว่า เฝ้าแต่เรียนทำงานไป ผู้ใดมีหน้าที่ ทำหน้าที่ของตนไป รักหน้าที่ตนไซร้ โลกสวยใสตามหมายชม วัยเรียนอย่าเพียรรัก ด้วยเหตุจักได้ขื่นขม หน้าชื่นแต่อกตรม เฝ้าขื่นขมเพราะยังเรียน ทำงานรู้หน้าที่ เจริญดีดุจแสงเทียน ก่อร่างสร้างตัวเพียร ดุจแสงเทียนส่องนำทาง กาพย์ยานีแรกของข้าพเจ้า (IP:125.27.212.165) ...ตะวันสาดส่องฟ้า........บอกเวลาอุษาสาง แลแอร่มแจ่มกระจ่าง......ช่วยขับเคลื่อนวิถีชน เด็กน้อยลืมตาตื่น...........ดูเริงรื่นชื่นกมล อาบน้ำแต่งกายตน.........เตรียมตัวเจ้าเข้าโรงเรียน ด้วยความสุขสดใส.........จะได้ไปเข้าอ่านเขียน มุ่งมั่นด้วยพากเพียร........หิ้วกระเป๋าเดินเข้าทาง แต่เจ้ายังไม่รู้................ว่าคุณครูชีพพวายวาง กระสุนพุ่งเข้ากลาง.........หัวใจครูผู้อารี ซ้ำร้ายโรงเรียนเจ้า.........ก็ถูกเผาไม่เหลือที่ ราบเลี่ยนเตียนธรณี........เหลือเพียงเถ้าธุลีดิน แค่เพียงความต้องการ.....ของคนพาลแบ่งแยกถิ่น สินทรัพย์ต้องสูญสิ้น.......ต้องเสียสุขสงบศานต์ แค่เพียงความคิดต่าง.......ต้องมล้างซึ่งลมปราณ ผู้ต่างอุดมการณ์.............ให้ล่วงลับดับชีวี แค่เพียงความต่างศาสน์....เพื่อนร่วมชาติต้องต่อตี ผลาญฆ่ารบราวี..............ละเลงเลือดประชาไทย ทำไปเพื่อใครเล่า............เพลิงที่และเปลวไฟ กระสุนที่ลั่นไก...............ทำลายล้างชีวิตครู ทำไปเพื่อใครเล่า............หรือแค่เอาไว้ข่มขู่ เรียกร้องเพื่อเชิดชู..........ปันดินแดนแว่นแคว้นครอง เด็กน้อยน้ำตาตก............ในหัวอกฟกช้ำหมอง ใครเล่าจะเหลียวมอง.......แววตาน้อยแฝงรอยตรม ไร้ครูไร้โรงเรียน.............ไร้เครื่องเขียนไร้สุขสม แล้วใครจะคลายปม.........ดับเปลวไฟใต้ควันปืน โรงเรียนเพลิงแดงฉาน สุดช่วยกันดับหวาดไหว ตะปูถูกโรยไป ช่วยปิดกั้นเส้นทางคน โรงเรียนหนูไม่มี ไม่รู้ที่เรียนแห่งหน ขอให้ใครมาดล ให้จิตคนหยุดทำลาย ไฟไต้ไฟเผาผลาญ เพลิงบันดาลแห่งโศกศัลย์ เด็กน้อยคอยรอวัน วันใดกันฉันได้เรียน คุณครูดูตายสิ้น ทั้งกายินต์ไม่เสถียร ถูกยิงทิ้งเจ็บเจียน ทั้งที่เพียรอุตสาห์ดี โรงเรียนถิ่นของหนู เราได้ดูไม่สุขศรี เผาไหม้ไร้คราบดี เป็นเถ้าสีดำหม่นมัว ข้ารู้อยู่แก่ใจ ว่าไฉนได้ทำชั่ว ฆ่าเผาให้ใต้กลัว ในแผนชั่วข้ารู้ดี หากเด็กไร้สนสอน ความรู้กร่อนได้หมองศรี โจรใต้ดึงได้ดี เด็กไม่มีความรู้ใด จะได้มีพวกมาก ข้ารู้นักอย่าทำไก๋ เผาผลาญโรงเรียนไป อยากจะให้เด็กโง่ลง ที่ข้าว่ากล่าวนี้ เป็นคำที่ออกผางโผง ขออภัยในคำโยง แต่ข้าโพล่งมาจากใจ จะฆ่ากันอยู่นี้ ไม่สงสารฤๅไฉน พ่อหลวงทรงห่วงใย คนชาวไทยสามัคคี ขอให้คนช่วยดลจิต อย่าคิดผลาญพล่าทำลาย ชีพม้วยด้วยภัยร้าย ไทยด้วยกันผลาญชีวี มาเถอะไทยจงรักษ์ พวกพ้องพรรคสามัคคี เพราะธงไทยธงนี้ เพราะเราเลือดสีเดียวกัน มาเถอะไทยเข้มแข็ง อย่าได้แบ่งพรรคเหหัน เลือดไทยสีเดียวกัน โปรดอย่าพรั่นพวกผองไทย เทวาฟ้าสวรรค์ ดลบันดาลพาลสุขขี แลพิศทิศชั่วดี ด้วยฤทธีท้าวเทวา ดลให้ไทยมีสุข ไร้ความทุกข์สูงเท่าผา ให้ชนมีปัญญา รู้บ้างว่าอะไรควร ดลให้ไทยทั้งผอง ร่วมปรองดองมีสรวล รดน้ำย้ำหมั่นพรวน ต้นรักอ้วนสมบูรณ์ดี ดลให้ไทยทั้งชาติ ร่วมประกาศความผ่องศรี สงครามหายมิมี เพียงเท่านี้พ่ออุ่นใจ ไทยรักผืนแผ่นดิน มิให้บิ่นหรือแหว่งไป ใครจ้องจะทำลาย รู้เอาไว้เลือดไทยประจัน ผืนดินแม้น้อยนิด มิได้คิดแลกสิ่งสรรค์ อยากได้ต้องแลกกัน ด้วยชีวิตเลือดเนื้อไทย ไทยพุทธไทยมุสลิม อย่ายินยอมอย่าเฉไฉ อย่าได้หลั่งเลือดไทย เพื่อฆ่าฟันกันเองเอย มีใครยุทำร้าย หรือให้ร้ายยุแยงเอ๋ย อย่าพรั่นกันไปเลย อย่าได้เฉยเขาแยกไทย กาพย์ยานีที่สี่ของข้าพเจ้า (IP:125.27.226.72) ลุงสนกับสุงสิน เคยร่วมกินร่วมเที่ยวกัน เพื่อนรักสมัครมั่น สำคัญหมายสหายดี มีสุขเคยร่วมเสพย์ มีทุกข์เหน็บเจ็บร่วมมี สองสนิทมิตรไมตรี ปรีดาเปรมอิ่มเอมใจ ลุงสนรับราชการ เป็นทหารยศโตใหญ่ พลีกายถวายไว้ ใต้บาทบงสุ์องค์จักรี ลุงสินเป็นพ่อค้า รวยเงินตราเป็นเศรษฐี เวลาทุกนาที เศษเสี้ยวนิดคิดเป็นเงิน ทั้งสองร่วมลงขัน เปิดกิจการขายเครื่องเขิน เรืองรุ่งรวยเจริญ ค้าขายดีมีกำไร ลุงสนมีความคิด เจียดเงินนิดจากรายได้ แบ่งปันผู้ยากไร้ ได้ช่วยเหลือเพื่อสังคม รักษาวัฒนธรรม ศิลปกรรมค่าควรชม เพื่อชาติชอบนิยม สืบสานสู่อนุชน ลุงสินคิดแตกต่าง ทุกสตางค์ไม่ตกหล่น เฝ้าคิดแต่เพียงผล กำไรงามตามต้องการ สังคมเป็นอย่างไร ใครยากไร้ไม่สำคัญ ชาติไทยใช่ของฉัน จะรุ่งล่มหรือจมดิน ความเหมือนในความต่าง ลุงสนจ้างคนท้องถิ่น ทำงานดุจสร้างศิลป์ แต่ก็ขายกำไรงาม ลุงสินและลุงสน แม้นสองคนไม่คิดตาม แต่ไม่หมายหยาบหยาม เหยียดความคิดข่มจิตใจ แตกต่างไม่แตกแยก ความคิดแผกอยู่ร่วมได้ ทำร่วมไม่ทำลาย เป้าหมายเดียวเกี่ยวคล้องใจ รักกันนะผองไทย รักกันไว้ในมั่นคง ชาติจะได้ดำรง เพราะพี่น้องทั้งผองไทย ถ้าไทยไม่รักกัน จะหาความรักจากใคร รักกันนะชาวไทย รักกันไว้ให้นานนาน ฟากฟ้าและดวงเดือน ลอยเลื่อนลับเมฆาไป ดวงดาวสกาวใส ลบเร้นไยให้กลับมา กระพริบกระจ่างแสง เย้าแยงให้กลับมาหา ยวนเย้าเย้ายวนตา แห่งเมฆาที่เลื่อนลอย เดือนดึกฟ้ากระจ่าง น้ำค้างพราวและร่วงผลอย ดาวเดือนคงเคลื่อนคล้อย ดาวดวงน้อยแสงนวลตา มองหน้าในดวงจันทร์ ยลวันเพ็ญสุดฝันหา ฝากฟ้าไร้เมฆา ใยหน้าเธอกลับลางเลือน มองฟ้าเมื่อคราใด แสนเศร้าใจจริงจริงฉัน เคยมองดาวมองจันทร์ กับคนนั้นเมื่อนานมา แต่ว่าในครานี้ นั้นไม่มีคนคู่หนา หงอยเหงาเศร้าวิญญาณ์ อยากจะหาคนช่วยชม มองจันทร์แรมคืนนั้น แสงของจันทร์เหมือนใจผม เงียบเหงาเศร้าระทม แสนตรอมตรมในหทัย มองดาวในคืนนี้ แสนจะดีจะสดใส แต่เสียคนรักไป ใจไม่ใสสดเหมือนดาว ประชาธิปไตย คืออะไรใครรู้บ้าง ช่วยทำเป็นแบบอย่าง อย่าอำพรางปิดบังกัน ประชาธิปไตย เขาบอกไว้เรื่องสำคัญ ปกครองด้วยหลักการ โดยประชาเพื่อประชา ประชาธิปไตย มอบสิทธิ์ให้คนทั่วหล้า คัดเลือกตัวแทนมา เป็นปากเสียงคอยเถียงแทน ประชาธิปไตย เสียงส่วนใหญ่สำคัญแสน แต่ก็ไม่ดูแคลน เสียงส่วนน้อยก็คอยฟัง ถือหลักเสมอภาค จะจนยากหรือมั่งคั่ง ทุกข์เข็ญหรือเด่นดัง ก็เท่าเทียมทุกชั้นชน ใช่เพียงแต่พวกมาก จะดึงลากกระชากคน เข้าบวกเป็นพวกตน แล้วรวมเรียกว่าชอบธรรม ใช่เพียงแต่เงินหนา ซื้อสิทธิ์มาแล้วพูดพร่ำ ว่าข้าคะแนนนำ คนเลือกเฟ้นเป็นผู้แทน ใช่เพียงว่ามีสิทธิ์ แล้วก็คิดชำระแค้น ล้ำล่วงละเมิดแดน ไม่คำนึงถึงปวงชน นี่หรืออธิปไตย ที่มอบไว้ให้ทุกคน หรือเพียงเพื่อหวังผล จะถ่ายเทอำนาจมา นี่หรือเสมอภาค หรือเพียงซากแห่งปัญญา ยืมมือปวงประชา อำพรางร่างเผด็จการ สงสัยในปัญหา เขาบอกว่ามาแก้ไข แต่มาไม่ทำไร โทษกันไปเห็นทั่วที สงสัยในปัญหา ผู้ใหญ่ว่ามาสุขี กลายว่ามาไล่ตี คนเคยมีอำนาจคง สงสัยในปัญหา เขานั้นมาพาให้หลง ปัญหาว่ายังคง ไม่หายลงไปจากไทย สงสัยในปัญหา เขาจักมากันไฉน มาแล้วไม่ทำไร หากมาได้ต้องช่วยกัน มองดาวในคืนนี้ ศราไม่มีในใจฉัน แต่มองกลอนท่านพลัน กาพย์ยานีนั้นแต่งเก่งเอย มีแผนผังกาพยานี 11 ไหมคะ ช่วยหน่อย (IP:125.25.99.104) ต้องถามคุณนพบุราดิศร หริอไม่ก็ ซุปเปอรฺโนวา หริอไม่ก็ท่านบิ๊กลอว์ หรือไม่ก็คนดูห้องนี้ ที่แน่ๆถาม google แน่ะ คนนี้เขารู้จริง รู้ทุกเรื่องยิ่งกว่าอับดุลซะอีก ปะป๋าเอง (IP:124.120.51.231) ป๋าเรานี้รู้ดี กลับมานี้คิดถึงไหม ยายหนูลูกหว้าไง คุณพ่อไซร้จำได้ดี คงอยู่ที่ทำงาน จริงหรือท่านนะตอนนี้ ยังจำท่านได้ดี สำนวนนี้มิผิดเอย ขอบใจที่จำได้ 55555 ปะป๋าเอง (IP:124.120.51.231) |
ขอบคุณผู้สนับสนุนHot Links |
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |