อาชีพของชาวนา          หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

หยาดเหงื่อระเรื่อริน รดต้นข้าวสักเท่าใด 

จำนวน 172 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| -4- 5| 6| 7| 8| 9|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 53 11 ก.ค. 2550 (18:38)
กลับบ้านดีดีละ
ระวังนะเดี๋ยวแม่ตี
พูดไปทำไมมี
ปะป๋านี้เสียราคา

...........................
ใครมาอ่านท่านตายแน่
ขายไม่ออกอีกแล้ว
ปล.55+++++

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 54 11 ก.ค. 2550 (18:56)
...ไม่เป็นไรลูกเอ๋ย...ค้างคานมาหลายปีดีดักแล้ว
จะค้างอยู่ต่อไปป๋าก็ไม่สะทกสะท้านแล้ว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 55 11 ก.ค. 2550 (19:00)
ทำไมไม่กลับบ้าน
จะเย็นค่ำนะท่านหนา
พอค่ำมืดอันตรายมีมากนา
เด๊ยวจะหาว่าเรานี้มิเตือน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 56 12 ก.ค. 2550 (19:39)
คุณกูเกิลกดไปได้รู้เรื่อง
ปัญญาเลื่องเพราะเป็นคอมนี่ล่ะหนา
มนุษย์นี้มีคนใดได้เทียบทา
จักรกลว่ายิ่งใหญ่ในทุกวัน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 57 14 ก.ค. 2550 (06:01)
ยังคิดไม่ออก

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 58 14 ก.ค. 2550 (06:38)
ยามเช้าแสนสดใส
หมู่แมกไม้เขียวงามตา
น้ำค้างต้องบุปผา
และพร่างพรมลงผืนดิน

เสียงนกกู้ก้องร้อง
ดังแซ่ซร้องได้ยลยิน
บินวกผกโผผิน
ออกหากินป่าพงไพร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 59 14 ก.ค. 2550 (15:50)
น้องเกียร์คิดไม่ออก
นะจาบอกเสียทีพลัน
ลูกหว้าก็เหมือนกัล
รอป๋าท่านมาช่วยเอย

หรือพี่โนวาด้วย
มารีบช่วยกันเถอะเหวย
ยัยลูกหว้ากระไรเลย
ได้แต่เอ่ยขอคนมา

ทำไมไม่ดูตน
ว่าเขาก่นนินทาหนา
ช่วยเหลือตนสักครา
แล้วปัญญาจะพางาม

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 60 14 ก.ค. 2550 (18:11)
โรยรินทินกร
อับแสงรอนเรี่ยฟ้าไกล
เปรียบดั่งอย่างหัวใจ
มีสดใสแลมืดมน

ยากสุขไม่ทุกข์นัก
ดีใจมักเมื่อได้ผล
ทุกข์ร้าวเข้ามายล
กลายเป็นล้นซึ่งปวดใจ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 61 15 ก.ค. 2550 (06:44)
ทิวานาตะวัน
แสงเจ้านั้นพลันสาดส่อง
ประกายดุจสีทอง
ยามเช้าตรู่เมื่อครู่มา

ฝูงนกออกหากิน
บินทั่วถิ่นลดเลี้ยวหา
อาหารเลี้ยงกายา
ยามทิวาแสนสุขใจ

เย็นย่ำตะวันรอน
แสงอ่อนอ่อนระเรื่อไป
นาตะวันแสงยวงใย
ละแมกไม้ทอต่ำลง

ย่ำค่ำสุรีย์ฉาน
แสงทองผ่านเริ่มมืดลง
ชีวีที่อยู่คง
เริ่มมืดมนอนธกาล

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 62 15 ก.ค. 2550 (17:35)
เจ้าซุปเปอร์โนวา
แสงดาราจากดาวใหญ่
สว่างกระจ่างไกล
สำแดงไว้ในมืดมน

แต่ยามฟ้ามืดมิด
พรหมณ์ลิขิตให้อับหน
มีแสงกระจ่างมล
จากเบื้องบนเพียงดวงเดียว

ยามเช้าเราดูนั่น
นาตะวันนั้นลอยเหลียว
สวยงามล้ำจริงเชียว
ประเดี๋ยวเดียวเดี๋ยวลับไป

อนนธกาลแล้ว
สว่างแพรวคือไฉน
บินฟ้าคืออะไร
หากไม่ใช่ซุปเปอร์โนวา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 63 15 ก.ค. 2550 (17:42)
ลูกหว้าจำนวนมาก
หมักแล้วมักดีกรีแรง
ดื่มแล้วผิดสำแดง
เสียงดังแข่งยิ่งกว่าใคร

จะเป็นนาตะวัน
สุริยันสาดแสงไหน
ซุปเปอร์โนวาไซร้
หาได้แข่งลูกหว้าเรา

ซุปเปอร์โนวาบิน
ดื่มรินเหล้าลูกหว้าเขลา
คงบินเซเมาเอา
ตกลงพื้นแบกะดิน

ตะวันหากได้ดื่ม
คงลืมสาดส่องแสงสิ้น
แสงทองแทบพังภิณฑ์
เมื่อดื่มลิ้มลูกหว้าเมา

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 64 15 ก.ค. 2550 (17:47)
ต่างคนต่างโปรโมทตัวเองกันเข้าไปนิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 65 15 ก.ค. 2550 (18:12)
งานนี้ถ้าไม่โปรโมทตัวเอง
ใครจะมาโปรโมทให้ล่ะ
นักกลอนหัดใหม่ก็ยังงี้แหละ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 66 15 ก.ค. 2550 (20:39)
ถึงประกาศจัดไว้ให้คนอ่าน
ฝีมือนั้นไม่มีมีใครสน
ต่างจากเป็นเช่นดั่งบางบุคคล
โปรโมทตนไม่มากมากฝีมือ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 67 16 ก.ค. 2550 (09:28)
แหม โปรโมตตัวเองกันจังเลยนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 68 16 ก.ค. 2550 (18:57)
แต่งโปรโมทตัวเองบ้างสิครับคุณศรา_อีปราส

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 69 16 ก.ค. 2550 (19:10)
เราแค่โปรโมทตนนิดนิดติดใจหรือ
เราแค่ดื้อดึงไปไม่เชื่อเขา
เราแค่กล้าเกินไปไม่หูเบา
เราไม่เขลาเราไม่โง่ไม่โก้พอ

ก็ตัวเราแค่นี้ก็แค่นี้
ลูกหว้านี้จะยิ่งใหญ่แค่ไหนหนอ
ก็แค่นี้แค่นี้รู้จักพอ
ก็แค่ขอคุ้มแค่ตัวไม่กลัวใคร

เรานักเลงใหญ่...อิ..อิ.. หาใดเทียบ

เดินอาดอาดวาดแขนให้กว้างกว้าง
ดูเป็นผู้กว้างขวางในโรงเรยนไหน
เป็นนักเลงเบ่งจริงไม่กลัวใคร
หน้าไหนไหนมาเถอะมาลุกหว้าลุย

ลุย..... ลุย...สงกาสัย คุณพี่ซุปเปอร์โนวาจะกลัวแล้วนะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 70 17 ก.ค. 2550 (07:27)
เคยบอกแล้วนี่ไม่ได้ยิ่งใหญ่
ไม่อาจอวดใครได้หรอกคุณเอ๋ย
ว่างว่างก็แต่งกลอนดูเปรยเปรย
ไม่งั้นก็หลับเฉยเฉยไม่เลยกลัว

เอ่อลูกหว้าอย่าสับกลับกันนะ
นักเลงกับอันธพาลเหมือนตีนหัว
มันต่างชั้นอย่าใช้ศัพท์ให้หมองมัว
นักเลงไม่ใช่ชั่วตัวก็ดี

ไม่เคยหาเรื่องใครเข้าไปก่อน
ใครเดือดร้อนก็ไปช่วยไม่หลีกหนี
นานนานมีเรื่องกันออกมันดี
อันธพาลอันนี้ไม่ได้ความ

วันวันกะจะหาเรื่องวิวาท
หินชาติสมควรโดนเหยียดหยาม
พวกนี้ต่างหากควรโดนประนาม
จะขอตามกระทู้อื่นนะขอบาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 71 18 ก.ค. 2550 (19:28)
จันทราหลบหลังเมฆ
เมฆโยกเยกโยเยไป
จันทราเคลื่อนคล้อยไป
แสงนวลใยเมฆบดบัง

จันทราเพียงฉายส่อง
แสงนวลต้องดั่งมนต์ขลัง
เรี่ยวแรงหมดพลัง
ดุจดั่งต้องมนต์แสงไป

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 72 19 ก.ค. 2550 (19:42)
คลื่นยักษ์จักกวาดโบก
พัดวิโยกให้โศกศัลย์
เป็นการอัศจรรย์
สยามนั้นมิเคยมี

ผู้คนทนเศร้ามอง
ทางครรลองต้องหมองศรี
ทรัพย์สินที่ดินมี
ทั้งพื้นที่จมหายไป