จำนวน 185 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| 5| 6| 7| -8- 9| 10|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 127 5 ก.ย. 2550 (22:13)
หม่นฟ้าราตรีกาล..........ดูเหว่าขานพลันหวนโหย
ใบไม้ใหญ่น้อยโปรย.....ตกสู่พื้นดาษดื่นไป
โอ้ว่าตัวข้านี้................ตายไปนี่อยู่ที่ใด
กายาจะฝากไว้.............อยู่ในพื้นชื่นดินแดน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 128 8 ก.ย. 2550 (22:30)
ใกล้สอบจะสอบแล้ว........บ่มิแคล้วจะเวียนเศียร
ด้วยงานก็มากเขียน.........สุประโยชน์สถานใด

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 129 14 ก.ย. 2550 (11:32)
อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑


ความดีประพฤติไว้..........บ่มิไร้ประโยชน์มี
ผลทำ ณ กรรมดี.............สิจะส่งสนองคุณ

เพิ่มพูนสง่าศักดิ์...........สิริลักษณ์เจริญกุล
โอบเอื้อและเกื้อหนุน......ธนทรัพย์ศฤงคาร

ปลอดปราศนิราศทุกข์...ประลุสุขตลอดกาล
หลุดพ้นกิเลสมาร..........มนพร่างกระจ่างใส

ความดีก็คือบุญ.................นรตุนประจำใจ
ยิ่งมากก็ยิ่งให้.....................สุวผลสถาพร

มากอานุภาพเพิ่ม............ประจุเติมคุณากร
สู่จิตประภัสสร..........มละหม่นและหมองมัว

ผลบุญจะแผ่กั้น................และก็กันมิให้ตัว
ตกต่ำถลำกลั้ว....................ทุรชนทุราจาร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 130 14 ก.ย. 2550 (13:23)
ฉันท์ของ คห.11เพระดี
ได้เรื่องได้ราว

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 131 14 ก.ย. 2550 (13:23)
ขอโทษที่ 129
นะจ๊ะที่เพราะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 132 15 ก.ย. 2550 (13:22)
ระดับอย่างท่านบิกลอร์แล้ว มีความไพเราะยิ่ง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 133 18 ก.ย. 2550 (17:12)
ภุชงคปยาตฉันท์ 12

ประจงจิตจะคิดถ้อย................กมลร้อยทยอยความ
ประดิษฐ์ฉันท์จรัญตาม...............มโนภาพระยาบวาว

คะนึงคิดสะกิดนึก.................จะตรองตรึกระลึกคราว
พินิจฟ้านภาพราว............พระจันทร์พร่างกระจ่างนวล

พระพายพัดสะบัดพริ้ว...............ระเรื่อยลิ่วฉะฉิวหวน
ผกากรุ่นละมุนชวน......................ระลึกหน้าพงางาม

พิกุลกลิ่นระรินรื่น....................ก็หอมชื่นชระดื่นตาม
ประดุจกลิ่นประทิ่นยาม...................อนงค์ปรุงจรุงใจ

ก็เคยหอมถนอมนวล..................จะชื่นชวนหทัยไหว
ณ ยามนี้ละลี้ไกล......................มิได้เชยเขนยเคียง

ฤทัยสร้อยละห้อยหวน..............เสน่ห์นวลสงวนเมียง
ประหวัดจิตลิขิตเรียง...............ประดิษฐ์คำจะจำนรรจ์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 134 18 ก.ย. 2550 (17:19)
ขณะนี้กระผมกำลังฝึกแต่งฉันท์อยู่ครับ เดี๋ยวจะเอามาให้ชมกันครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 135 18 ก.ย. 2550 (21:30)
ภุชงคประยาตฉันท์ 12

เสนห์ภาพขนาบข้าง.............คะนึงทางสว่างไพร
วิหคขานสราญใจ................ประเลงบทสบถริน
สุรีย์ลับระดับเนตร...............สุแดนเขตประเวศน์ตฤณ
วลาหกก็ผกผิน...................ระยับดุจะแสงเสน
ประหลาดประจักษ์จิต..........ระหว่างคิดวิรุณเอน
กระหนำเทคะเนเปน............อุทกทิพย์ชโลมใจ
วิรุณรินถวิลหวน.................มโนครวญและชวนไหว
คะนึงหน้าพงาวัย................จะอย่างไร ณ ไกลกัน
สมัครจิตสนิทยิ่ง................วธูหญิงแหละสิ่งขวัญ
ละไกลห่างระหว่างวัน..........ระลึกไปก็ใจหาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 136 18 ก.ย. 2550 (21:39)
มาลินีฉันท์ 15

มธุรพจนรำพัน..................กล่าว ณ บทบรรพ์
มิแปรปรวน

วิริยะวิทยะนี้ควร...............ตั้งกมลทวน
ระวังกัน

สรณะสุวรรางวัล...............ไปจะเกินมัน
วิชาการ

สุจิปุลิมิละเร่งชาญ............เพื่อผลิเบ่งบาน
อนาคต ฯลฯ

นพบุราดิศร

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 137 18 ก.ย. 2550 (21:43)
ภุชงคประยาตฉันท์ 12 คล้ายกับกาพย์ยานี 11 แต่วรรคสุดท้ายจะไม่คล้องกับในบทเลยใช่หรือเปล่าครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 138 18 ก.ย. 2550 (21:48)
วรรคส่งเกือบทุกฉันท์จะไม่สัมผัสกับวรรครองอยู่แล้วครับ

ส่วนข้อต่างระหว่าง อินทรวิเชียรฉันท์ กับ ภุชงคประยาตตฉันท์ คือ จำนวนคำและการบังคับคณะ ครุ และ ลหุ

อิน ฯ มี จะเป็น 5 / 6 / 5 / 6 แต่ ภุชงค์ เป็น 6 / 6 / 6 / 6

ความยากในความรู้สึกผม ผมว่า ภุงชงคประยาตฉันท์ 12 ยากกว่า

ส่วนความไพเราะ ก็ ภุงชงคประยาตฉันท์ 12 เหมือนกันนะผมว่า

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 139 18 ก.ย. 2550 (21:55)
ขอบคุณนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 140 18 ก.ย. 2550 (22:31)
มิเป็นไรจรุงพจน์..............จะปรากฎ ณ ความจริง
ณ สิ่งใดผิใคร่ติง..............ประสงค์ถามจะตามเผย

( ถ้าตอบได้นะครับ )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 141 22 ก.ย. 2550 (22:02)
คุณนพบุราดิศรรู้จักฉันท์ที่ใช้ในสถานการณ์โกรธอะไรประมาณนี้หรือเปล่าครับ อิธิอะไรสักอย่างเนี่ยแหละครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 142 23 ก.ย. 2550 (22:09)
เขาเรียกว่า อิทิสังฉันท์ 20 ครับ

เช่น จากสามัคคีเภทคำฉันท์ของท่าน ชิต บุรทัต หรือ นามปากกาว่า "เอกชน" ในตอนที่พระเจ้าอชาตศัตรูทำตามแผนการที่นัดแนะไว้กับวัสการพารมหณ์โดยการต่อว่าหน้าท้องพระโรงว่า

เอออุเหมุนะมึงสิช่างกระไร....................ทุทาสสถุลฉะนี้ไฉน
ก็มาเป็น

ศึกบ่ถึงและมึงก็ยังมิเห็น........................จะน้อยจะมากจะยากจะเย็น
ประการใด

อวดฉลาดและคาดแถลงเพราะใจ.............ขยาดขยั้นมิทันอะไร
ก็หมิ่นกู

ซึ่งผมกำลังเรียนอยู่ ไม่ทราบว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า ถ้ามีอะไรเรื่องฉันท์ปรึกษาผมได้ ( แม้ผมตอบไม่ได้ แต่พี่ผมท่าน นพบุรีราเมศวร ย่อมตอบได้แน่ พี่ผมท่านเพราะเรียนคณะอักษรศาสตร์อยู่ )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 143 23 ก.ย. 2550 (22:17)
ขอบคุณขอรับ บุญคุณนี้ ข้าน้อยจักมิมีวันลืมเลือน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 144 23 ก.ย. 2550 (22:24)
เอ่อ คุณโดดเดี่ยวอยากรู้ไปทำไมเหรอครับ ( ขอโทษด้วยครับ หากละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัว )

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 145 24 ก.ย. 2550 (17:29)
พอดีว่าคุณครูให้แต่งฉันท์ แล้วผมจับได้เรื่องนี้ เลยจะเอามาเป็นแนวทางในการแต่งน่ะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 146 24 ก.ย. 2550 (21:25)
อืม พยายามเข้านะครับ เอ๊ะ ! คุณโดดเดี่ยวเป็นเพื่อนกับโนวา อายุน่าจะใกล้เคียงกัน โนวาเคยบอกว่าเค้าอายุ 14 แสดงว่าคุณคงไม่เกินนี้ อายุ 14 - 15 นี่เค้าให้แต่งฉันท์กันแล้วหรอครับ