แต่งกลอนให้หน่อยจิ

แต่งกลอนเรื่อง พระอภัยมณี คาวี หรือ วรรณคดีเรื่องใดก็ได้ค่ะ




ขอบพระคุณมากค่ะ





ความคิดเห็นที่ 137


24 ก.ค. 2551 20:34
  1. ช่วยแต่งกลอนสุภาพให้หน่อยน๋ะ  หัวข้อเรื่องคุณค่าภาษาไทย(2บท)เอาภายในวันนี้น๋ะขอร้องหล่ะช่วยหน่อยน๋ะ




ความคิดเห็นที่ 153

3 มี.ค. 2552 21:01
  1. แต่งกลอนแปดเรื่องภาวะโลกร้อนให้หน่อยค่ะ ขอขอบคุณคะ




ความคิดเห็นที่ 128

29 มิ.ย. 2551 18:37
  1. ช่วยแต่งกลอนเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน กลอนแปดค่ะ  อยากได้วันนี้เลย


    จะส่งแล้ว  2 บทค่ะ




ความคิดเห็นที่ 122

supernova_boy
15 ส.ค. 2550 20:12
  1. อยากอ่านหลวิชัยคาวีต่อแล้ว น้าบิ๊กลอร์รีบมาแต่งหน่อยครับ



ความคิดเห็นที่ 126

20 ม.ค. 2551 14:15
  1. ภาษาไทยไม่ว่าจะมีภาษาที่แปลกใหม่ที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นมามากมายแต่ความเป็นภาษาไทยก็ยังคงอยู่ต่อไปขอแค่เราทุกคนร่วมกันใช้ภาษาไทยให้ถูกหลัก



ความคิดเห็นที่ 127

20 ม.ค. 2551 14:29
  1. ภาษาไทยภาษาถิ้นไม่สิ้นสูญ
    หากร่วมกันเกื้อกูลมิสูญหาย
    จงร่วมกันอนุรักษ์มิทำลาย
    เป็นเรื่องง่ายหากเรานั้นร่วมใจ

    ภาษาถิ้นมีมาแต่ช้านาน
    บรรพกาลสรรค์สร้างให้เราใช้
    อย่าให้สิ่งล้ำค่าสลายไป
    โปรดร่วมใจอนุรักษ์อย่าดูแคลน



ความคิดเห็นที่ 131

2 ก.ค. 2551 19:00
  1. ความรักหากบอกกล่าว
    ถึงเรื่องราวรักที่มี
    ดีใดประเสริฐนี้
    หาเท่าที่รักแม่เอย

    ด้วยรักของคุณแม่
    มีแต่รักเจ้าทรามเชย
    มิเปลี่ยนผันไปเอ๋ย
    มิละเลยรักลูกยา

    ลูกน้อยเจ้ากลอยใจ
    ออดอ้อนให้คุณแม่ขา
    ความรักหนูปานฟ้า
    กว่าธาราผืนแผ่นดิน

    หนูรักแต่คุณแม่
    เทอดทูนแม่เท่าชีวิน
    พระคุณแทนไม่สิ้น
    แต่ใจจินต์มอบหมดไป

    มอบใจแด่คุณแม่
    มอบรักแท้สุดไฉน
    แม่เป็นพระหนึ่งในใจ
    หนึ่งเดียวในโลกที่มี



ความคิดเห็นที่ 143

10 ก.ย. 2551 20:09
  1. แต่งกาพย์ยานีย์11เรื่องแม่ของแนนั้นเก่งให้หน่อยดิ ขอร้องจะทำงาน



ความคิดเห็นที่ 154

นพบุราดิศร
4 มี.ค. 2552 20:55
  1. หุ ๆ 
     
    วาจาท่านอาจารย์ประทานให้
    กระตุกใจบ้างหรือคือคำถาม
    หากเกิดเป็นเช่นมนุษย์ย่อมทำตาม
    แต่ถ้าทรามเกิดเป็น.....ไม่เห็นทำ




ความคิดเห็นที่ 147

นพบุราดิศร
29 ต.ค. 2551 21:20
  1. ผมมาไม่ทัน




ความคิดเห็นที่ 134

15 ก.ค. 2551 17:14
  1. ช่วยแต่งกลอนสุภาพเกี่ยวกับความสำคัญของภาษาไทย
    หน่อยน่ะจ้า
    2บท
    ต้องการวันนี้เยยค่ะ
    ขอบคุณมาก



ความคิดเห็นที่ 166

23 ธ.ค. 2553 16:57
  1. ช่วยแต่งกลอนภาษาท้องถิ่น ภาคใต้ให้หน่อยนะคะ ขอบคุนค่ะ !!



ความคิดเห็นที่ 78

big-lor
13 ก.ค. 2550 15:33
  1. ...จวบกระทั่งวันหนึ่ง ณ บึงใหญ่
    อันเป็นแหล่งน้ำใช้ในเมืองนั่น
    มียักษามาสิงสู่อยู่เมืองนั้น
    คอยจับเมืองจันทร์บุรีกิน

    ใครมาตักน้ำในลำละหาน
    ก็ถูกยักษ์จับทานจนหมดสิ้น
    จนชาวเมืองหวาดกลัวทั่วธานินทร์
    ต่างย้ายถิ่นอพยพหลบหนีภัย

    พระราชามคธราชประกาศหา
    ผู้อาสาปราบยักษ์ให้ตักสัย
    หากสำเร็จเสร็จการเร็วไว
    จะประทานทรัพย์ไว้เป็นรางวัล

    ...จะกล่าวฝ่ายหลวิชัย-คาวี
    ดั้นป่าพนาลีไพรสถาน
    เดินทางมาถึงซึ่งเมืองจันทร์
    เหนื่อยกายอนันต์เอนกมี

    จึงดุ่มเดินลงน้ำชำระกาย
    ริมบึงใหญ่ที่พำนักแห่งยักษี
    อสุราเหลือบแลเห็นคาวี
    ก็ตรงรี่รีบเข้าตะครุบกาย

    หวังจะจับคาวีเป็นภักษา
    คาวีคว้าพระขรรค์พระเวทย์ร่าย
    ฟาดฟันอสุราขาดใจตาย
    แล้วมานอนหลับสบายใต้ต้นรัง



ความคิดเห็นที่ 83

big-lor
13 ก.ค. 2550 18:13
  1. [[45717]]
    อันนี้ก็แจ้งให้ทราบโดยทั่วกันแล้วว่า สงสัยจะค้นคนละฐานข้อมูล เพราะเล่มที่ข้าอ่านมันเป็นยักษ์ แล้วก็ชื่อตัวละครก็ไม่เหมือน แต่คล้ายๆกันอยู่



ความคิดเห็นที่ 76

big-lor
12 ก.ค. 2550 14:30
  1. ๐ บัดนั้น......................................พระฤาษีชีไพรผู้ใจอ่อน
    ดำรัสสั่งพลางพร่ำเป็นคำสอน............เจ้าจะจรไปในอรัญวา
    จะเดินทางจงอย่าตั้งตนประมาท.........ยามนวยนาดให้ระวังทั้งซ้ายขวา
    เห็นป่ารกดงดิบดูทึบตา....................เจ้าจงอย่ายาตราจะอันตราย

    อันคบคนพึงระวังชั่งดวงจิต...............จงอ่านคิดหน้าหลังระวังไว้
    หากพลังพลาดคบพาลจะพาภัย.........มาสู่กายเป็นแน่แท้ทุกข์แก่ตัว
    อนึ่งพบคบหากับบัณฑิต..................จะสถิตย์ในทางเด่นละเว้นชั่ว
    ไม่พาเราเมามึนหม่นนหมองมัว..........อีกทั้งตัวก็พ้นทุกข์เข้ารุกราน

    สั่งสอนศิษย์เสร็จสรรพจับไม้เท้า.......เพ่งพิศเอาปลายชี้ไปในไพรสัณฑ์
    เจ้าจงไปตามทิศไม้เท้าพลัน.............เป็นทิศอันอุดมมงคลมี

    ๐ มาจะกล่าวบทไป.......................ถึงกรุงไกรเมืองจันทรบุรีศรี
    งดงามอร่ามเรืองเฟื่องธานี...............ชาวบุรีมีสุขทุกวันวาร
    ท้าวมคธราชพระราชา....................ครองพาราแดนประเทศนิเวศสถาน
    พระนางจันทราวดีนงคราญ..............ยอดดวงมาลย์มเหษีศรีมิ่งเมือง

    ท้าวเธอมีพระราชธิดา.....................พระนามว่าศรีสุดาโฉมลือเลื่อง
    พิศผิวผุดผ่องประกายเรือง...............นวลเหลืองดังโสมส่องท้องนภา
    งามพักตร์ดุจวงพระจันทร์ฉาย...........งามกรอ่อนละม้ายลายเรขา
    งามขนงโค้งอ่อนรับใบหน้า...............โฉมนางดุจเทพธิดาวิลาวัลย์


    มาตามคำเรียกร้อง...บางคนอาจจะได้อ่านแล้วนะอย่าว่ากัน ตอนต่อไปกำลังปั่นอยู่
    ถ้าว่างมากก็เสร็จเร็ว ว่างน้อยก็เสร็จช้า รอหน่อยแล้วกัน

    ปล.ชื่อของตัวละครบางตัวและเนื้อเรื่องอาจไม่ตรงกับการ์ตูนช่องสาม นะ
    สงสัยว่าจะสืบค้นคนละฐานข้อมูล



ความคิดเห็นที่ 48

big-lor
20 มิ.ย. 2550 08:36
  1. กลายเป็นหนุ่มรูปงามทรามสวาท............สำเร็จดังมุ่งมาตรจิตคาดหมาย
    ทั้งสองสัตว์ก้มกราบฤาษีไพร...................ขอบพระคุณท่านไท้ที่เมตตา
    พระฤาษีปรีเปรมเกษมสันต์.....................เจ้าทั้งสองรักมั่นกันจริงหนา
    ทั้งทั้งที่เป็นสัตว์ต่างมารดา......................แต่ไม่หาเรื่องรังแกทำร้ายกัน
    จึ่งไต่สวนทวนถามความเป็นไป................ว่าไฉนจึงรักสมัครมั่น
    เดินทางมาร่วมเรียงเคียงคู่กัน..................ด้นดั้นบุกดงป่าพนาลี
    ทั้งสองคนคลานเข้าไปกราบก้ม...............ประนมหัตถ์นมัสการพระฤาษี
    แล้วตอบความตามเรื่องที่เกิดมี................ให้ท่านตาฤาษีได้เข้าใจ
    พระฤาษีฟังคำก็อ้ำอึ้ง.............................ว่าสองเจ้ารักลึกซึ้งน่าเลื่อมใส
    ทั้งที่ต่างพงศ์พันธุ์ห่างกันไกล..................แต่ก็ไม่ทำร้ายหมายชีวี
    ทั้งกลับเอื้ออารีมีมิตรจิต.........................มิตรใจใกล้ชิดไม่หลีกหนี
    เสือเจ้าแก่วัยกว่าให้เป็นพี่.......................ส่วนโคนี้ให้เป็นน้องเพราะรองวัย
    แล้วตั้งนามโคน้อยว่าคาวี.......................ส่วนเจ้าเสือตัวพี่อย่าสงสัย
    ข้าจะให้ชื่อว่าหลวิชัย..............................จงรักใคร่เอื้อเฟื้อช่วยเหลือกัน
    แล้วสอนสรรพวิชานานาศาสตร์.................อีกถอดดวงใจใสสะอาดใส่พระขรรค์
    มอบให้ทั้งสองเพื่อป้องกัน.........................สรรพอันตรายที่กรายมา
    แล้วสั่งสอนวอนว่าว่าหลานเอ๋ย.................พ่อทรามเชยทั้งสองของตาหนา
    เจ้าจงจำคำสอนพระเจ้าตา.......................เมื่อจะลาร้างไกลไปอารัญ
    อันพระขรรค์ของเจ้านี้มีหัวใจ....................ที่ตาถอดออกไว้จากร่างหลาน
    อย่าเที่ยววางทิ้งขว้างระวังครัน..................จงเก็บแนบกายนั้นตลอดกาล
    อย่าให้ไกลจากกายแม้นยามหลับ..............อย่าให้ใครจับหักจะประหาร
    ชีวิตของสองเจ้าจะแหลกลาญ...................หากว่าพระขรรค์นั้นถูกทำลาย

    ...เมื่อวานว่าจะโพส...แต่เน็ตหลุดเสียก่อน..เดชะบุญเซฟเอาไว้แล้ว ไม่งั้น .......



ความคิดเห็นที่ 44

big-lor
18 มิ.ย. 2550 13:11
  1. ...ต่อนะครับ...หายไปสองวันยังต่อติดอยู่รึเปล่าเนี่ย...

    ...ทั้งลูกเสือลูกโคโศการ่ำ
    รำพันพร่ำบ่นหาน่าสงสาร
    โอ้ว่ามารดรยอดดวงมาลย์
    มาจากลับพร้อมกันถึงสองตน
    โบราณว่าขาดพ่อเหมือนถ่อหัก
    ขาดไร้หลักค้ำยันดันส่งหน
    ขาดแม่เหมือนแพแตกแหวกกมล
    ต้องส่งผลให้ซัดเซพเนจร
    เดินจากศพแม่ลาน้ำตาอาบ
    ให้เจ็บปลาบแสนโทมนัสสา
    โอ้พระคุณอุ่นเกล้าของลูกยา
    มาจากลาร้างลับไม่กลับคืน
    เคยอิงอุ่นอกแอบแนบเนื้ออ่อน
    เคยร่วมนอนเคียงพักตร์ทั้งหลับตื่น
    เคยกล่อมนอนอ่อนเสียงสำเนียงรื่น
    เคยชูชื่นชมชิดยามนิทรา
    ไม่มีแล้วอกอุ่นเคยอิงแอบ
    ไม่มีแล้วเนื้อแนบที่เนียนหน้า
    ไม่มีแล้วเสียงสั่งของมารดา
    ไม่มีแล้ววาจาคอยปลอบโยน
    รำพันพลางทางพลัดกันปลอบขวัญ
    ร่วมทางจรจรัลผันแผ่นโผน
    ร่ำไห้พลางเดินพลางมาสองตน
    ต้องผจญภัยไปในพนาลี
    ทั้งสองสัตว์เที่ยวท่องในป่าใหญ่
    เดินชมไพรใบพฤกษานานาสี
    ต้นไม้ใหญ่หลายหลากดูมากมี
    ทั้งนนทรีปีบสักพยุงยาง
    ประดู่กระทุ่มกุ่มน้ำสำโรงป่า
    โยทกากาหลงชงโคฝาง
    ตะแบกบานดอกร่วงลงเกลื่อนทาง
    ช้องนางทองกวาวดอกพราวพราย
    ทรงบาดาลราชพฤกษ์มะค่า
    พวงผกาทองหลางขึ้นข้างไผ่
    ขึ้นแซมกิ่งเสียดยอดเรียงราย
    แลไปช่างสดชื่นรื่นอารมณ์
    เดินลัดเลาะด้นป่าพนาสัณฑ์
    ทั้งสองพลันเหลือบตาเห็นอาศรม
    ท่านฤาษีกำลังเดินจงกรม
    ทั้งสองสัตว์ก็รีบก้มคำนับกาย
    ฝ่ายฤาษีแลเขม้นเห็นประหลาด
    สัตว์สองชาตินี้ใยเป็นสหาย
    เคียงคู่อยู่ด้วยกันไม่ทำลาย
    ล้างลาญประหารกายกันและกัน
    จึงพร่ำบ่นมนตราคาถาเป่า
    โอมกายเจ้าสองตัวจงแปรผัน
    กลายร่างเป็นมนุษย์พิสุทธิ์พลัน
    จบคาถาสองสัตว์นั้นก็เปลี่ยนกาย

    ...โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยใจระทึก...



ความคิดเห็นที่ 16

big-lor
13 มิ.ย. 2550 17:50
  1. ครั้นได้ดื่มน้ำนมจากแม่โค
    จากที่เคยอดโซก็สุขขา
    เป็นพระคุณอุ่นล้นกมลา
    แม่โคเจ้าขาข้าขอบคุณ
    แล้วลูกโคน้อยกับลูกเสือ
    ก็เป็นเพื่อนรักเหลือต่างอุดหนุน
    มีเคราะห์ร้ายพายพัดต่างค้ำจุน
    อุดหนุนช่วยเหลือกันและกัน


    ....จำเนียรกาลนานมาเพลาบ่าย
    สุริยนยักย้ายลับไพรสัณฑ์
    แม่เสือย่างเยื้องจากป่าพลัน
    กลับมายังสุวรรณคีรี
    ครั้นถึงถ้ำแลหาไม่เห็นลูก
    ด้วยใจพันผูกรักเหลือที่
    โอ้ว่าอนิจจาลูกข้านี้
    จักวายชีวีแล้วหรือไร
    คิดพลางทางหาไปทั่วถ้ำ
    แลซ้ำแล้วแลตาเสาะใหม่
    ก็ไม่พานพบลูกยาพาเศร้าใจ
    โอ้บาปกรรมแต่หนใดมาไล่ทัน
    ว่าโอ่โอ๋ลูกเอ๋ยลูกแก้ว
    เจ้ามาจากลับแล้วกระทันหัน
    แม่จากเจ้าไปไม่กี่วัน
    เจ้าไม่น่าหุนหันรีบด่วนตาย
    รำพันพลางนางเสือได้ฉุกคิด
    หากลูกน้อยวายชีวิตใยศพหาย
    หรือว่าลูกเสือน้อยยังไม่ตาย
    แต่ร่อนเร่ออกไปนอกถ้ำทอง
    คิดได้ดังนั้นนางพลันโผน
    จ้ำกระโจนเข้าไพรเที่ยวไล่ส่อง
    ตระเวณก่นค้นชะแง้แลมอง
    เพื่อหมายปองพบลูกยาเห็นหน้ากัน

    >


    ...โปรดติดตามตอนต่อไป...



ความคิดเห็นที่ 109

big-lor
25 ก.ค. 2550 16:57
  1. ...ภาษาไทยไทยไซร้ใช้สื่อสาร
    แต่นมนานกาลก่อนก็วอนขาน
    ปัจจุบันคนใช้ไม่ถูกกาล
    ไม่สืบสานความงามของคำไทย

    อยากวิงวอนอ้อนขอต่อผองเพื่อน
    ย้ำจิตเตือนแม้นใช้คำตามสมัย
    แต่อย่าลืมค่าความงามที่ว่อนใน
    ภาษาไทยภาษาแม่อย่าแชเชือน



ความคิดเห็นที่ 74

big-lor
10 ก.ค. 2550 09:26
  1. ...ด้วยนึกว่าขาดคนสนใจอ่าน
    เลยพาลงดเลิกแต่งเก็บแฝงสิ้น
    มาวันนี้พี่ยาได้ยลยิน
    โนวาถามถึงจำผินพักตร์จักแต่งมาใหม่นะรอหน่อย

    (กลอนอะไรหว่า ยาวแท้)

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น