จำนวน 112 ความเห็น, หน้า่ | 1| 2| 3| 4| -5- 6|

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 75 11 ส.ค. 2550 (09:11)
รักเขาข้างเดียวรักทำไม
เขาไม่จริงใจใครก็รู้
เราก็ยังรักเขาอยู่
รู้ก็รู้เขามีคู่อยู่ทั้งคน


มอบให้แด่คนที่รักเขาข้างเดียว ผิดพลาดอะไรก็ขอโทษนะคะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 76 11 ส.ค. 2550 (09:21)
ทุกวันให้รักแม่
อย่ามัวแต่เฝ้ารักใคร
แม่นี้เท่าดวงใจ
หวงห่วงไซร้แต่ลูกยา

ความรักแสนพิสุทธิ์
มิได้หยุดเติบต่อมา
ความรักแสนแรงกล้า
แด่ลูกยาเจ้าดวงใจ

ลูกนี้จึงขอวอน
อย่าเง้างอดอยู่ไฉน
มารักแม่กันไว้
ดีกว่ารักใครใครเอย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 77 12 ส.ค. 2550 (22:34)
ผมผู้ชายสายตาสั้นถึงสายร้อย
เป็นหิ่งห้อยน้อยแสงแข่งไถง
ชื่อของผมสมกับศัพท์วิไล
นพบุราดิศรนี่ไงใจนักเลง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 78 15 ส.ค. 2550 (16:00)
จะชีวะมาอย่างไรข้าก็กล้า
เคมีมาอย่างไรไม่เคยพรั่น
ได้คะแนนเกือบเต็มในทันควัน
ฟิสิกส์นั้นมาเทื่อไรตกไปเลย

ฟิสิกส์นี่ไม่ค่อยชอบอะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 79 15 ส.ค. 2550 (16:36)
ผมจำกลอนนี้มาจากหนังสือเล่มหนึ่ง ชอบมาก ๆ

----------------------------------------------------------------------

ครั้นเวลาสายัณห์ตะวันลับ
หิ่งห้อยจับลำพูดูไสว
เหมือนดั่งเพชรเม็ดมณีสีประไพ
แลวิไลยามมืดไม่จืดตา
...

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 80 15 ส.ค. 2550 (16:39)
อ้ายงูเห่าเจ้ากรรมตัวดำด้อย
เห็นหิ่งห้อยดุจดาวพราวพฤกษา
จึงพ่นพิษสุดแรงแผลงเดชา
ดวงดาราหิ่งห้อยร่อยบรรลัย

อ้ายปูนาตาพองมันร้องถาม
เขาก่อความขุ่นเคืองเจ้าเรื่องไหน
อ้ายงูเห่าเล่าเรื่องที่เคืองใจ
มันสุกใสกว่าฉันเท่านั้นเอง

-----------------------------------------------------------

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 81 19 ส.ค. 2550 (14:54)
มีต่อปะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 82 25 ส.ค. 2550 (23:05)
ฉันรักแม่เท่าฟ้าและอากาศ
ฉันรักแม่เท่าถาดใส่ขนม
ฉันรักแม่เท่ากล่องใส่นม
ฉันรักแม่เท่าลูกอม 2 เม็ด บาท

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 83 27 ส.ค. 2550 (10:06)
ทำไมมันเล็กลงอะคุณ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 84 27 ส.ค. 2550 (22:49)
จะเด็กศิลป์ทั่วไปไทยญี่ปุ่น
จะมีบุญหนุนมาแต่ไฉน
ผมเด็กวิทย์คิดเลขแสนเร็วไว
ส่วนอื่นไซร้ตกหมดสลดจินต์

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 85 5 ก.ย. 2550 (22:05)
อย่าเสียใจไปท่านหมั่นฝึกฝน
เกิดเป็นคนอย่าถอยค่อยไฝ่หา
จักมีใครได้เกิดกำเนิดมา
รู้เรื่องกว่าผู้ใดไม่มีเลย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 86 5 ก.ย. 2550 (23:35)
ช่วยวิเคราะห์กลอนบทนี้หน่อยนะค่ะว่าต้องปรับปรุงยังไงบ้าง แต่งเองค่า
สยามรัตติกาล
สุริยนหม่นแสงสิ้นแรงล้า ระยับดาวดาษดาพร่างพราใส
สัตว์ใหญ่น้อยคล้อยหลับผลับผล็อยไป มิเคลื่อนไหวไร้ซึ่งเสียงเรียกกังวล
ลมพัดเย็นโชยอ่อนออดอ้อนจิต หอมเพริศพิศกลิ่นผกามามากหน
ทุกสรรพสิ่งล้วนสวยงามน่าผจญ ใต้เวียนวนแห่งสยามรัตติกาล

กับ....
ปัญหาภาษาไทย
ภาษาไทยเอกลักษณ์ประจักษ์ชาติ ไทยฉลาดค้นคิดประดิษฐ์อักษร
ให้ไทยใช้ไทยไม่ใช้ไร้อาวรณ์ เด็กวัยอ่อนทอดทิ้งสิ่งคู่เคียง
ภาษาใหม่ไทยรักมักลืมเก่า ภาษาเราพูดไม่ชัดติดขัดเสียง
โปรดเถิดไทยร้อยใจรักพรักพร้อมเพรียง สืบสำเนียงภาษาไทยให้ยืนยง
ขอบคุณค่ะ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 87 6 ก.ย. 2550 (11:46)
ผมว่าดีแล้วครับ คนอื่นว่าไงครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 88 12 ก.ย. 2550 (13:40)
เรียนเรียนลุกลุก
สนุกหนักหนา
โดดไปโดดมา
อย่าบ้าแต่เรียน

เรียนเรียนโดดโดด
ไปโลดนักหนา
อย่าเสียเวลา
ตั้งหน้าตาเรียน

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 89 12 ก.ย. 2550 (16:07)
อ๊ากกกก ขออภัย ดันไปกดลบความเห็น 69 น่ะ

คุณMr.alone ฝากไปขอโทษโนวาทีนะครับ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 90 16 ก.ย. 2550 (18:15)
ผมขอเชิญพี่น้องแลผองเพื่อน
อย่าแชเชือนแต่งกลอนลองฝีมือ
แต่งไม่เก่งไม่เป็นไรต้องฝึกปรือ
จะได้มีประสบการณ์อันคมคาย

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 91 16 ก.ย. 2550 (18:27)
อันคารมคมคายใช้แต่เกิด
แต่บังเกิดเพราะเรียนเพียรศึกษา
มีสละสลวยรวยปัญญา
ด้วยรู้ค่าการเรียนเพียรมั่นคง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 92 19 ก.ย. 2550 (23:12)
จงอย่าเรียนเขียนอ่านเอาผ่านผ่าน
ให้แตกฉานไว้เถิดจะเกิดผล
ประสบความสำเร็จเสร็จกิจตน
คือรางวัลเปี่ยมล้นความภาคภูมิ

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 93 20 ก.ย. 2550 (20:49)
อันความรู้ไว้ใช้แปะฝา
รู้นำมาพาไปจุดหมายฝัน
หากมีความรู้ดีมิใช้มัน
มินานวันนั้นมลายหายสิ้นลง

ความเห็นเพิ่มเติมที่ 94 20 ก.ย. 2550 (20:54)
หนังสือเด่นดังดีมีสี่สี่
เนื้อหามีสาระสนองไข
หากไม่อ่านจารจดหมดค่าไป
มันก็ไร้คุณค่าหามีคุณ