วิชาการ.คอม - คลังความรู้ ปัญญาไทย เพื่อการศึกษาไทย เพราะเรารักเมืองไทย
เว็บส่งเสริมการเรียนรู้ดีเด่น 2547 (สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย)   |   เว็บสื่อวิทยาศาสตร์ดีเด่น 2549 (กระทรวงวิทย์)   |   เว็บการศึกษาที่มียอดผู้เข้าชมสูงสุด 2549, 2550 (TrueHits)
ขอขอบคุณ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และ สสวท ที่ให้การสนับสนุน  

  รายละเอียดโครงงาน  

รายละเีอียดโครงการ
  ชื่อโครงงาน
การพัฒนาผลิตภัณฑ์เทมเป้ด้วยถั่วต่างชนิด
  สมาชิกโครงงาน
นายอมรศักดิ์ มาลา
  ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา/พี่เลี้ยง
รองศาสตราจารย์ ดร.เพ็ญขวัญ ชมปรีดา
  สถาบันการศึกษา
โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย
  ระดับชั้น
มัธยมปลาย
  บทคัดย่อ

1. เพื่อคัดเลือกถั่ว (วัตถุดิบ) ที่เหมาะสมที่สุดในการผลิตเทมเป้ เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูงสุด ทั้งกายภาพและเคมี และคุณค่าทางดภาชนาการอื่นๆ
2. เพื่อหาวัตถุดิบที่เหมาะสมในการพัฒนาผลิตภัณฑ์เทมเป้ ให้ผู้บริโภคพึงพอใจในรสชาติเนื้อสัมผัส ทั้งเทมเป้ที่นำมารับประทานโดยตรง หรือนำไปแปรรูปเป็นอาหาร, ผลิตภัณฑ์ชนิดอื่นๆ

  วัตถุประสงค์

1. เพื่อคัดเลือกถั่ว (วัตถุดิบ) ที่เหมาะสมที่สุดในการผลิตเทมเป้ เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูงสุด ทั้งกายภาพและเคมี และคุณค่าทางดภาชนาการอื่นๆ
2. เพื่อหาวัตถุดิบที่เหมาะสมในการพัฒนาผลิตภัณฑ์เทมเป้ ให้ผู้บริโภคพึงพอใจในรสชาติเนื้อสัมผัส ทั้งเทมเป้ที่นำมารับประทานโดยตรง หรือนำไปแปรรูปเป็นอาหาร, ผลิตภัณฑ์ชนิดอื่นๆ

  รายละเอียด

1. การเตรียมวัตถุดิบ โดยใช้ถั่ว 3 ชนิด คือ ถั่วลิสง (เป็นตำแทนของถั่วที่มีไขมันค่อนข้างสูง) ถั่วเหลืองและถั่วเขียว (เป็นตัวแทนของถั่วที่มีโปรตีนสูง) นำถั่วทั้ง 3 ชนิดมาคัดเกรด วัดเส้นผ่านศูนย์กลาง จากนั้นนำเข้าเครื่องคั่วถั่ว ด้วยความร้อน \' นาน 6 นาที ก่อนนำมาผึ่งแดด

2. ลอกเปลือกถั่วชั้นนอกออก แล้วแบ่งออกเป็น 7 ส่วนคือ ถั่วเหลือง, ถั่วลิสง, ถั่วเขียว น้ำหนักประมาณ 600 กรัม อย่างละ 1 ส่วน ถั่วเหลือง: ถั่วเขียว, ถั่วเขียว: ถั่วลิสง, ถั่วลิสง: ถั่วเหลือง อย่างละ 1 ส่วนโดยใช้อัตราส่วน 1: 1 (อย่างละ 300 กรัม) และอีก 1 ส่วน คือ ถั่วเขียว: ถั่วลิสง: ถั่วเหลืองอัตราส่วน 1: 1: 1 (อย่างละ 200 กรัม) แยกถุง เก็บเข้าห้องเย็น

3. เตรียมอาหารเลี้ยงเชื้อรา Rhizopus oligosporus โดยใช้อาหารเลี้ยงเชื้อ PDA (Potato Dextrose Agar) สำเร็จรูปผสมน้ำ อุ่นให้ร้อน หรือเตรียมเองโดยใช้ มันฝรั่งปลอกเปลือกหั่นละเอียด 600 กรัม ต่อน้ำ 1000 กรัม ต้มรวมกัน กรองเอาแต่น้ำ ผสมกับ Dextrose or Glucose 40กรัมและผงวุ้น 20 กรัม แล้วนำเข้านึ่งผ่านกระบวนการฆ่าเชื้อในหม้อนึ่งอัดไอ

4. นำเชื้อรา Rhizopus oligosporus ในหลอดเชื้อมาลนไฟ แล้วใช้ตะไปเหล็กชุบแอลกอฮอล์ผ่าหลอด ดูดอาหารเลี้ยงเชื้อบางส่วนละลายในหลอดเชื้อ ก่อนหยดเชื้อเหล่านั้นเป็นจุด จำนวน 3 จุด คล้ายรูปสามเหลี่ยมลงบนอาหารเลี้ยงเชื้อ ที่เตรียมไว้ในจานเพาะเชื้อ แล้วเขย่าวนซ้าย-ขวา จากนั้นตั้งทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้อง รอจนเชื้อเจริญขึ้นเป็นเส้นใยสีดำ

5. เตรียมรำละเอียด , แป้งข้าวเจ้าและน้ำสะอาดในอัตราส่วน 1 : 9: 7 ผสมให้เข้ากันลงในถุงพลาสติก แล้วรีดให้มีความหนาประมาณ 0.5cm. จากนั้นนำเข้านึ่งฆ่าเชื้อที่อุณหภูมิ \'\\displaystyle นาน 5 นาที แล้วทิ้งไว้ให้เย็นหรือเก็บไว้ในช่องแช่แข็ง

6. นำเชื้อราที่เตรียมไว้เติมน้ำกลั่น 10 ml. แล้วปิเปตมา 5-6 ml. ลงในแผ่นแป้งตามส่วนผสมข้อ 5 บ่มไว้ที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 3-4 วัน จนสปอร์ขึ้นเต็ม จากนั้นจึงนำไปอบแห้งอีกครั้ง ในตู้อบที่อุณหภูมิ \' เป็นเวลา 6 ชั่วโมง แล้วจึงนำมาบดบรรจุถุง เก็บไว้ในช่องแช่แข็งของตู้เย็น

7. นำถั่ว 7 ชุดที่เตรียมไว้ มาต้มในน้ำเดือดประมาร 1 ชั่วโมง แล้วคลุกด้วยหัวเชื้อเทมเป้ผงตามข้อ 6 0.3% อัดใส่ลงในถาดที่เจาะรู บ่มไว้ ณ อุณหภูมิห้อง ประมาณ 18-24 ชั่วโมง แล้วนำไปนึ่งฆ่าเชื้ออีกครั้งที่อุณหภูมิ \'เป็นเวลา 5 นาที

8. นำเทมเป้ที่ได้ไปตรวจสอบ คุณภาพทางกายภาพ และทางเคมี ได้แก่ ความชื้น โปรตีน ไขมัน เยื่อใย เถ้า คาร์โบไฮเดรต

9. นำเทมเป้ที่ได้ไปตรวจสอบ การยอมรับของผู้บริโภค โดยให้ผู้บริโภครับประทานเทมเป้สดที่นำมาทอด และเทมเป้ที่นำไปบด เพื่อนำไปแปรรูปเป็นอาหารอื่นๆจากนั้นให้ผู้บริโภคให้คะแนนซึ่งจะอยู่ในระดับ1-9

  สรุป

1. เทมเป้ในรูปแบบถั่วผสม สามารถเป็นที่พึงพอใจของผู้บริโภคได้เมื่อนำมาแปรรูปเป็นอาหารหากเป็นการับประทาน แบบสดโดยไม่ผ่านการแปรรูป ยังไม่เป็นที่พึงพอใจแก่ผู้บริโภคมากนักเมื่อเทียบกับเทมเป้รูปแบบเดิม (ผลิตด้วยถั่วชนิดเดียวกัน)
2. คุณค่าทางกายภาพและเคมี ของเทมเป้แบบใหม่ซึ่งอยู่ระหว่างการตรวจสอบ น่าจะเป็นไปตามสมมติฐาน คือ น่าจะมีคุณค่าทางโภชนาการในทุกๆด้านมากกว่า เนื่องจากผลิตจากวัตถุดิบ (ถั่ว) ที่มีความหลากหลายในส่วนของคุณค่าทางโภชนาการ

  ปัญหาและอุปสรรค

1. ในการทำการทดลอง อุปกรณ์ต้องมีความสะอาด ผู้ปฏิบัติการต้องรู้จักเทคนิคปลอดเชื้ออย่างดี
2. ควรทำการทดลองเพิ่มเติมในส่วนของการหาอัตราส่วนของถั่วที่ผสม ให้มีความเหมาะสมที่สุดที่จะทำให้บริโภคพึงพอใจ รวมไปถึงคุณค่าทางโภชนาการสูงด้วย

  อ้างอิง

พจนีย์ พงศ์พงัน. 2541. การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากเทมเป้ถั่วลิสงพันธุ์เกษตรศาสตร์ 50. ปัญหาพิเศษปริญญาตรี. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ
สุจินดา สุวรรณกิจ. 2533. การศึกษาข้อมูลเบื้องต้นในการพัฒนาเทมเป้ถั่วลิสง. ปัญหาพิเศษปริญญาโท (PD 598). สาขาพัฒนาผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเกษตร,มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ
สุภางค์ เรืองฉาย. 2538. การศึกษาการผลิตหัวเชื้อเทมเป้ระดับห้องปฏิบัติการเพื่อใช้ผลิตเทมเป้ถั่วลิสง. ปัญหาพิเศษปริญญาโท. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ
Shurtleff, W. and A. Aozagi. 1979. The Book of Tempeh : A Super Soyfood from Indonesia. Harper and Row, New York. 254 p.
Singapore Scine Center. 2000. The information Board of Tempeh. Ministry of Science. Singapore.


Google
 
ติดต่อลงโฆษณา :   คุณอันนา 086-4907600,
0-2583-2802
และ 086-4907585
สำนักงาน :   0-2642-7828
อีเมล์ :   
Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ
รับรองและสนับสนุนโดย

สสวท.

มูลนิธิ พสวท.

พสวท.