ตอนเช้า อากาศสดชื่น กับแสงแดดอุ่นๆ ในยามเช้า กระทบผ่านม่าน เข้ามาในห้องของ หญิงสาว ทำใหเธอที่นอนหลับไหลอยู่นั้นตื่นขึ้นมา เธอเปิดประตูตรงระเบียงออกไป ยืนสูด อากาศสดชื่นสักพัก และจึงไปอาบน้ำแต่งตัว แบบสบายๆ แผลที่ขาของเธอยังปวดอยู๋แต่เธอ ก็ค่อยๆ เดินลงไปข้างล่าง และลงมือทำอาหารเช้า คือข้าต้มทะเล เธอลงมือทำอย่างตั้งใจ " ว้าย " เพชรร้องอย่างตกใจเมื่อหันมาแล้วชนเข้ากับอกกว้างของ นายวิน ที่แอบมายืนข้าง หลังนานแล้ว " หอมจัง" อนาวินพูด และทำท่าสูดอากาศเข้าไปจนเต็มปอด " นี่คุณขนาดฉันขาเจ็บ ยังต้องตื่นมาทำอาหารให้คุณทานอีก เอาเปรียบชัดๆ" เธฮแกล้งว่า เขา และค่อยๆ เดินอย่ากระเพรกๆ หนีไป เพราะอายเขา " โอเค แล้วขาหายแล้วหรอ" " ยังแต่คงดีขึ้นแล้ว " " ไปทานข้าวกันเถอะ หิวจะเเย่แล้ว" เพชรพูดชวน และเขาก็ประคองเธอไปที่โต๊ะอาหาร และกลับไปยก ข้าวต้มมา2ชาม " นี่คุณ จะกินได้ไหมนี่" วินแกล้งแหย่เธอเล่น " กินไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน เอามานี่เลย" เธอทำแก้มป่อง ตามสไตล์เธอ และยกชามข้าวหนี จะ ไม่ให้เขากิน " โอ๋ ผมล้อเล่น" และเขาก้ต้องยอมรับในฝีมือของเธอว่าเยี่ยมจิงๆ ไม่นานเมื่อทั้งคู่รับ ประทานอาหารเสร็จเรียบร้อย " คุณวิน พาฉันไปนั่งตรงนั้นหน่อยสิ" เธอบอก และชี้ไป ตรงหน้าบ้านซิ่งมันเป็นเปลญวรผูก อยู่กับต้นไม้ และเขาก็ประคองเธอไป จึงถึง เพราะ เธอเดินเองคงไม่ถนัด " นี่คุณวิน ล้างจานเสร็จและ ไปทำความสะอาดห้องที่ฉันนอนให้หน่อยสิค่ะ เพชรแพ้ฝุ่น" เธอจงใจเเกล้งเขา " เฮ้ย แล้วไมผมต้องทำด้วย" เขาพูดและทำหน้ามุ่ยใส่ " ก็ฉันขาเจ็บ ไม่งั้นคงไปทำเองแล้ว แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเงก็ได้ " เธอพูด ให้เขารู้สึกผิด ที่ทำให้ขาเธอเจ็บ พร้อมทำหน้าเศร้า และทำท่าจะลุกเดินไปทำความสะอาด " ไม่ต้อง เดี๋ยวผมทำให้ " เขารั้งมือเธอไว้ และกดไหล่เธอให้นั่งลงที่เดิม ก่อนเดินหายไป เพื่อล้างจาน และทำความสะอาด ห้องเธอ " สมน้ำหน้า รู้จักฤทธิ์ เพทาย น้อยไปซะแล้ว" เธอพูดขึ้นเมื่อเขาเดินลับไปแล้ว แต่เธอก็ เจ็บแผลจิงๆนั่นแหละ เพียงแต่จะแกล้งให้เขาทำความสะอาดจนเหนื่อย ส่วนเธอก็นอนเล่น อยู่บนเปลญวนอย่างสบายใจ " เฮ้อ เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย " เขาหย่อยก้น นั่งลงบนผืนทราย ใกล้ๆกับเปลที่เธอนอนอยู่ เนื้อตัวชุ่มเหงื่อ เขาถอดเสื้อเชิตตัวนอกออก เหลือแต่ เสื้อกล้าม ทำให้เธอเห้นกล้ามเนื้อตาม ตัวเขาชัดเจน " คุณวินค่ะ ฉันมีเรื่องรบกวนคณหน่อย" เพชรพูดขึ้น " อะไรหรอ" " ฉันอยากเดินเล่น แต่...ขาเจ็บอ่ะ คุณพาไปหน่อยสิ " เธอ พูดและมองไปที่ขาตัวเอง " อือ ก็ได" เขาจำต้องตกลงอย่างไม่มีทางเลือก " ขึ้นมาสิ" เขาเรียกให้เธอขึ้นมาขี่หลัง ของเขา และพาเธอเดินไปอย่างช้าๆๆ เดินไปเรื่อยๆ ทั้งที่มีคนบนหลังคอยสั่งอยู่ " อุ้ย คุณวินไปตรงโน่น..หน่อยสิ " เธอชี้มือไปข้างหน้า ซึ่งไกลพอสมควร และ พอจะไปถึง เธอก้เปลี่ยนใจวะงั้นอะ " เว้าตรงนั้นๆๆ ต้นอะไรสวยจัง " เธอทำเสียงตื่นเต้นสสุดขีด และชี้นิ้วให้เขาพาไป แรกๆ อนาวินก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอหลายรอบเข้า เขาก็เริ่มรู้ตัว ว่าตัวเองถูกหญิงสาวแกล้งเข้าให้ แล้ว " เพชรครับ ผมว่าไปที่ห้องดีกว่าน่าตื่นเต้นกว่าเยอะ " เขาพูด และพาเธอวิ่ง และมุ่งหน้าไป ยังบ้านพัก " กรี๊ด คุณวิน ไม่เอาๆ อย่างทำบ้าๆ นะ" เธอร้องโวยวายไปตลอดทาง เขาไม่ฟังทีนี้ไม่ ได้ วิ่งธรรมดาแล้ว ทั้งกระโดด บ้างเขาก็กล้งวิ่งลงน้ำ " อ๊ายคุณวิน ฉันกลัวตกนะ" เธอร้องเสียงหลง และกอดคอเขาไว้แน่น เขาและเธอ หยอก เล่นกันอย่างสนุกสนาน และ ความรักก็เริ่มผลิบานในใจของทั้งคู่ อย่างไม่มีใครรู้ตัว ต่างคน ต่างไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง พอมาถึงบ้าน เขากับเธอก็แยกย้ายกันไปอาบน้า ธุระส่วนตัว และลงไปทานอาหารเย็น กัน โดย อาหารมื้อนี้นายวิน ลงมือทำเอง คือ อาหารฝรั่ง ซึ่งหญิงสาวเองก็ยอมรับเลยว่า อร่อย " เพชร คุณคือผู้หญิงคนแรกเลยนะ นอกจากแม่ ที่ได้กินอาหารฝีมือผม " เขาพูดขึ้นมา เหมือนจะบอกเธอว่า เธอพิเศษกว่าสาวๆคนอื่นของเขา " หรอค่ะ ปกติคุณคงเห็นพวกเธอเป็นอาหารแทนละสิ" " เพชร ทำไมคุณชอบ ว่าผมอย่านี้อยู่เรื่อย " เขาไม่ชอบใจเลย เวลาที่เธอพูดแบบนี้ " ก็มันจิง " " ไม่เอาและ ฉันไปก่อนดีกว่า" เธอทานเสร็จก็ลุกพรวด ตรงไปนั่งดูทีวี และ ปล่อยให้เขา ล้างจานเหมือนเดิม สักพักเขาก็เดินออกมาเมื่อล้างเสร็จ “ เราขึ้นนอนกันเถอะ “ เขาและเธอก็ต่างคนต่างเข้าห้อง และหลับไปเพราะ ความเหนื่อย *********************************************************** วันนี้ รร. ให้ หยุดอ่านหนังสือ แต่พอมีเวลา เลย มาอัพให้ ขอบอก ว่าเมื่อวาน ข้อสอบเคมี ยากมากๆเลย ช่วยเม้ท์กันด้วยนะค่ะ

cookka
(ตุ๊กตา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,409 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 247 ครั้ง
ได้รับดาว 189 ดวง

โหวตเพิ่มดาว