วันนี้เพชรตื่นแต่เช้า เธออาบน้ำแต่งตัวตามสไตล์สบายของเธอ เสร็จแล้ว เธอก็ลงไปข้างล่าง เตรียมทำอาหารเช้า " ว้าย คุณวิน " เธอร้องตกใจเมื่อ ชายหนุ่มมาโอบเอวเธอจากด้านหลัง " ปล่อยชั้นก่อนเลยค่ะ" เพชรพูดเสียงดุ แต่หน้าแดงเรื่อ " ก็ได้ ต่ขอมอร์นิ่งคิสสักทีก่อนดีกว่า" เขาเอาคางตัวเองวางตรงไหล่เธอ " นี่คุณวิน เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน สงสัยคุณคงได้จากพวกกิ๊กคุณจนเคยตัว แต่ กับชั้นไม่มี ทาง" เธอนึกถึงคำพุด และคารมเขา ก้หงุดหงิดขึ้นมา เมื่อคิดว่าเขา เคยไปพูดอย่างนี้กับ สาวๆ คนอื่นมาก่อน " เออ ว่ากันเข้าไป คนเคยผิดพอกับตัว คนอื่นก้ไม่ให้อภัย" เขาพูดแบบงอนๆ ก่อนเดินออก ไปจากห้องครัว เพชรเองก็ตกใจที่อยู่ๆ เขาก้โกรธขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน คิดแล้วก็น่าใจหายเหมือนกัน แต่เธอก็ทำอาหารจนเสร็จ และยกไปตั้งโต๊ะ โดยเหลือบตามองเขาที่นั่งดูทีวีอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่ สนใจเธออย่างเคย " ทานข้าวได้แล้วค่ะ" เพชรเอ่ยชวนเขา " " เงียบเขาทำเป็นไม่สนใจเธอ " คุณวินทานข้าวค่ะ" เพชรเรียกซ้ำอีกที " " เงียบอีกเช่นเคย เธอจึงตัดสินใจเดินไปนั่งข้างๆเขา ที่ห้องดูทีวี แต่เขากลับกระเถิบหนีแถมไม่สน " คุณวินโกรธชั้นหรอ" เพชรพูดและ เอานิ้วจิ้มๆที่แขนเขา แต่เขากับขยับหนี " โธ่ ชั้นแค่พูดเฉยๆ คุณงอนหรอ" เธอกระแซะเขาจนชิด เพื่อจะง้อเขา " คุณวิน ทำไมแค่นี้ต้องงอนด้วย ชั้นไม่ชอบผู้ชายขี้งอนนะ" " ถึงจะชอบไม่ชอบ ก็ไม่เกี่ยวกับผมอยู่แล้วหนิ เราไม่ได้เป็นอะไรกันไม่ใช่หรอ" เขาย้อนเธอ ไปเพราะความน้อยใจ " ก็ได้ คุณพูดเองนะ" เพชรเริ่มอารมณ์ขึ้นเหมือนกัน ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยเจอผู้ชายที่ขี้ งอนอย่างนี้เลย ให้ตายสิ เธอเดินจากมาอย่างโกรธๆ แต่เดินเพียงไม่กี่ก้าว " โอ้ย " เธอสะดุดขาตัวเองล้ม และดูว่าขาจะแพลง แค่เขาได้ยินเสียงเธอร้อง เขาก็แทบที่จะวิ่งมาประคองเธอ แต่ด้วยฐิถิ จึงทำให้เขาทำเป็นไม่ สนใจเธอ แต่เขาก็แอบสังเกตเธอ " บ้าชะมัดเลย" เธอเองก็ไม่คิดที่จะพึ่งเขา เพราะ ฐิถิอีกเช่นกัน แต่ที่เธอสบถ ออกมา เพราะ พยายามลุกเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ " อึ๊บ บ้าจัง" เธอลองแล้วรองอีกก็ไม่สำเร็จ เธอจึงตัดสินใจที่จะนั่งมันอยู่ตรงนั้นหละ เธอนั่ง อยู่อย่างนั้นนานพอสมควรแล้ว " กรี๊ด ๆ กรี๊ด " เธอร้องลั่นทั้งที่นั่งอยู่กับที่ " ฮือๆ กรี๊ดออกไปนะ" ตอนนี้เธอถึงกับร้องไห้ เพราะ ไอ้จิ้งจกบ้าดันตกจากเพดาน ลงมา เกาะที่ขาเธอพอดี " เพชรเป็นอะไร" อนาวินตกใจถึงกลับรีบวิ่งมาดูเธอ " ฮือๆ เอามันออกไปที" เธอกอดคอเขาแน่น และร้องไห้ไป เขามองลงไป ก็พบสาเหตที่ทำ ให้เธอร้องกรี๊ด มันคือจิ้งจกบ้า " มันไปแล้ว" เขาพูดเสียงเรียบ หลังจากที่เขาไล่มันไป " ฮือๆ จิงนะ" เธอร้องไห้ไม่หยุด " ปล่อยสักทีสิ" เขาพูดเพราะยังงอนเธออยู่ " ฮือๆ ไอ้บ้า " เธอพูขึ้น เมื่อเธอปล่อยเขาแล้ว และเขากำลังจะเดินไป " ไอ้บ้าวิน ไม่คิดจะช่วยกันเลยหรือไง" เธอตะโกนว่าเขา เพราะโมโหสุดขีด " " เขาไม่พุดอะไร ไม่ช่วยยังไม่พอ แถมเขายังเดินออกจากบ้านและทิ้งเอไว้ทั้งสภาพ แบบนั้น " ฮือๆๆ " เธอโกรธ แสนโกรธ นั่งอยู่อย่างนั้นนานมาก จะขยับก็ไม่ได้ ข้าวก็ยังไม่ได้กิน หลังจากที่เขาออกไป เขาขับรถเล่นไปเลื่อนจนบัดนี้เวลาร่วงเลยมาเย็นมากแล้ว ด้วยความ โมโหปนน้อยใจ จึงทำให้ไม่ทันคิด พอมองนาฬิกาอีกที ก้ปาเข้าไป6โมงเย็นแล้ว เขาก็เลยวน รถกลับบ้าน ส่วนทางหญิงสาวหลังจากที่เค้าออกไป ก็นั่งมันอยุ่อย่างนั้น ร้องไห้ เพราะ โกรธ และ ตกใจ เรื่องจิ้งจกจนหลับไป โดยตัวเธอนอนราบอยู่ที่พื้นที่ทังเย็น และเเข็ง เขากลับมาเห็นบ้านยังไม่เปิดไฟสักดวง ก็ถึงกับตกใจรีบวิ่งเข้าไป พอเปิดไฟสิ่งแรกที่เห็น คือ เธอนอนหลับอยู่บนพื้น และที่สำคัญ ข้อเท้าเธอบวมเปล่งจนน่ากลัว เขาทั้งโกรธตัวเองที่ งอนบ้าบอจนไม่สนใจเธอ เขาจึงช้อนตัวเธอขึ้นมา แต่เมื่อช้อนตัวเธอขึ้น เขาสัมผัสได้ถึง ความเย็นที่ตัวเธอคงเป็นเพราะ พื้นหินอ่อน ซึ่งมันเย็นมากที่เดียว เขาไม่รอช้ารีบพาเธอขึ้นไป ข้างบนทันที ********************************************************* มาอัพแล้วจ้าดึกไปหน่อยแต่ก็บมาอัพตามสัญญานะ พอไปเอาคอมมาก็มาอัพเลย

cookka
(ตุ๊กตา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,347 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 247 ครั้ง
ได้รับดาว 189 ดวง

โหวตเพิ่มดาว