หลังจากที่ อนาวิน อุ้มเธอขึ้นไปที่ห้องนอน เขาก็รีบเอาผ้าห่มหนา ๆ มาหม่ให้เธอ ก่อนจะ หายออกไปสักพัก ไม่นานชายหนุ่มก็กลับมาหลังจากที่เขาไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นชุด นอนแล้ว เขาลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงของหญิงสาว และ สายตาของเขาก็พลันเหลือบไป เห็น ข้อเท้าที่ บวมแดงของเธอ นั่นยิ่งทำให้เขาโกรธตัวเองยกใหญ่ เขาก่นด่าตัวเองในใจ เพราะ กลัวเธอตื่น วินเดินไปหยิบยาทาแก้ปวดอักเสบ มาทาที่ข้อเท้าเธออย่างเบามือ ก่อนจะ ใช้ผ้าพันทับไว้ " หนาว หนาว " เสียงเพชรพึมพำ แต่ก็ทำให้เขาพอได้ยิน เขาจึงก้มลงไปฟังใกล้ๆ " เพชร หนาวหรอ" เมื่อเขาพอที่จะฟังออก ก็รีบกลับไปหยิบผ้าห่มมาให้เธออีกผืน และเบา แอร์ลง แต่นั่นก็ยังไม่สามารถช่วยได้ เขาเริ่มสงสัยว่าเธอคงจะไม่สบายแน่ๆ จึงใช้หลังมือตัว เองอังไปที่หน้าผากของหญิงสาว " เฮ้ย ตัวร้อนจี๋เลย" " เอาไงดีวะ " ปริ๊ง เขาคิดถึงเวลาตอนเด็กๆที่เขาเป็นไข้ แม่เขาเช็ดตัวให้ " ใช่ต้องเช้ดตัว" เขาไปเอาน้ำใส่กะละมัง และผ้า มา เขาเริ่มถอดเสื้อเธอออกด้วยอาการมือไม้สั่น จากนั้นก็ใช้ผ้าคลุมร่างเธอไว้ และเอามือเข้า ไปปลดกางเกงเธอออก เขาใช้ผ้าชุบน้ำบิดหมาดๆ เช็ดหน้าเนียนใส ของเธออย่างทะนุถนอม และไล่ลงมาเลื่อยๆ จนเขาสอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนโต มือเขาก็สัมผัสเข้ากับ เนินอกอวบอิ่ม ของเธออย่างไม่ตั้งใจ เขารู้สึกเหมือนจะควบคุมตัวเองไว้ไม่อยู่ " ไอ้วิน เธอไม่สบายนะเว้ย" เขาพูดเตือนตัวเอง ก่อนแข็งใจเช็ดตัวและใส่เสื้อผ้าให้เธอจน เสร็จ เขาก็รีบออกไปสูดอากาศที่ระเบียง เพื่อดับความต้องการของตัวเองลง ก่อนจะเดิน กลับเข้ามาดูเธออีกรอบ แต่ไข้เธอก็ยังไม่ยอมลดสักที และเธอก็บ่น ว่าหนาว หนาวตลอด เขาจึงตัดสินใจ ขึ้นไปนอนข้างๆเธอและกอดเธอไว้แนบอก เพื่อให้ไออุ่นแก่เธอ แต่กว่าเขา จะข่มตาให้หลับได้ ก็เล่นอยู่นานทีเดียว เพราะ ร่างนุ่มๆ เบียดชิดเขา เพื่อรับไออุ่น นั่นยิ่งทำ ให้ อารมณ์เขาพลุ่งพล่าน สุดท้ายเขาก็หลับได้ในเวลาต่อมา รุ่งเช้าอากาศที่นี่จะหนาวมาก เพชรเบียดตัวเข้าหาชายหนุ่มอย่างไม่รู้ตัว เพื่อที่จะรับไออุ่น จากเขา ตอนนี้ ร่างเธอกอดกายร่างสูงของ วิน อย่างแนบชิด ที่จิง ชายหนุ่มตื่นนานแล้ว แต่ เขาต้องข่มตาลงอีกครั้ง เพื่อที่จะ ไม่คิดอะไรกับร่างนุ่มๆที่เบียดเสียดกัน เขาต้องใช้ความอด ทนอย่างสูงเลยทีเดียว เขาจึงนอนหลับตานิ่งไว้ " อือ " เสียงประท้วงดังออกมาจากลำคอของเธอ เมื่อ ชายหนุ่มเอามือขงเอาอังดูที่หน้าผาก เธอ ว่าไข้ลดแล้วหรือยัง " ขออีกนิดนึงนะ" เธอพูดขึ้น เพราะนึกว่าอยู่ที่บ้านแล้ว มีคนมาปลุก และ เธอก็นอนต่อ แต่ วันนี้เธอรู้สึกว่าหมอนข้างทำไมมันทั้งอุ่น ทั้งนุ่มจนผิดปกติ เธอจึงลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน " ตายแล้ว ยัยเพชร โชคดีที่เค้ายังไม่ตื่น " เธอตาสว่างทันที เพราะ สภาพเธอนั้น เรียกได้ว่า เกือบจะขึ้นไปนอนบนตัวเขาอยู่แล้ว แต่คนที่ไม่ได้หลับก็ได้นินหมด "ว้าย" เมื่อ มือหนาของเขาก็รั้งเอวกลมกลึงของเธอไว้ ทำให้ตอนนี้ตัวเธอนั่งทับอยู่บน ร่าง สูงที่นอนเหยียดยาวอยู่ " จะไปไหน " เขาถามเสียงเรียบ " คุณวินตื่นนานแล้วหรอ " เพชรถาม เพราะ ถ้าเขาเห็นตอนเธอกอดรัดเขา เธอคงขายหน้าแย่ " อือ " " คุณยังไม่หายโกรธชั้นอีกหรอ" เธอถาม เพราะ ฟังจากน้ำเสียงของเขาแล้วมันดู เฉยเมย พิกล " เปล่า " เขาบอก แต่มันสวนทางกับการกระทำ เพราะ เขาหันหน้าหนีไปอีกทาง " เราดีกันนะ ชั้นขอโทษ " เธอง้อเขา " " เงียบเขาไม่ตอบอะไรทั้งนั้น " นี่คุณวิน " หญิงสาว เอาสองมือประคองหน้าหล่อๆ ของเขาให้หันมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง ทั้งสองสบตากัน ก่อนที่เพชรจะก้มลงทาบทับริมฝีปากกับเขา อนาวินรู้สึกเกรงทั้งตัว สักพัก เธอก็ถอนริมฝีปากขึ้น " เราดีกันนะ" เธอพูด และยื่นนิ้วก้อยไปข้างหน้า แต่เขาเงียบ " คุณนี่ง้อเก่งเป็นบ้า" เขายื่นนิ้วก้อยไปเกียวกับเธอ " จิงๆ ผมหายโกรธตั้งนานแล้ว" เขาพูดขึ้น " อ้าว " " คนเจ้าเล่ห์ " เพชรพูดและรัวกำปั้นลงบนแผงอกเขา สองสามครั้ง "รู้งี้ผมโกรธตั้งนานแล้ว" เขาพูดและดึงตัวเธอนอนเคียงข้าง และ กอดไว้หลวมๆ เอเองก็ไม่ ได้ขัดขืน " อย่าให้ถึงทีชั้นโกรธบ้างก็แล้วไป " เธอพูด แล้วทำแก้มป่อง อย่างงอนๆ " แก้มป่องอีกแล้ว แต่ผมรู้วิธีเอาลมออกแล้ว" ว่าแล้ว เขาก็กดจมุกลงบนแก้มใสอย่างจัง จน แก้มบุ้มลงไป หญิงสาวถึงกับหน้าแดงแจ๊ " โหฉวยโอกาสหนิ " " ทำไมทีคุณยังขโมยจูบผมไปเลย " เขาแย้ง " เออจำไว้เลยนะ ทีหลังไม่มีทาง" "คุณไม่จูบผมจูบเอง " เขาทำหน้าทะเล้น และจุ๊บปากเธออยากรวดเร็ว เธอว่าเขาบ้าง ตีเขา บ้าง และ ทั้งคู่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะที่เป็นสุขออกมา ดังระงมไปหมด พระเอกของเรา หล่อฮิๆๆ ชอบๆ *********************************************************** อ่านแล้วช่วยเม้นท์ด้วยนะค่ะ ติชมได้เลยค่ะ จะได้นำไปปรับปรุง

cookka
(ตุ๊กตา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,412 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 247 ครั้ง
ได้รับดาว 189 ดวง

โหวตเพิ่มดาว