|

| 186 |
| 708 |
ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเธอและเค้า จะพัฒนาไปไกลกว่าเดิมมาหลายก้าวแล้ว แต่ด้วยความ
ที่ เพชร เป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างสงวนตัวพอสมควร อนาวินจึงทำได้แค่ เพียงหอมแก้ม หรือ
มากที่สุดคือ จูบ แต่ก็นานทีถึงจะได้ทำ
" คุณวิน รีบๆสิค่ะ เดี๋ยวกว่าจะถึงมันจะมืดเอา" เพชรส่งเสียงบ่นเขา มื่อเขาอิดออดทำท่ายัง
ไม่อยากกลับบ้าน
" อยู่ต่ออีกไม่ได้หรอ " วินทำท่าทางอ้อนเธอสุดขีด
" ไม่ได้ค่ะ ฉัน มาอยู่ที่นี่กับคุณ 1 อาทิตย์แล้วนะค่ะ" หญิงสาวพูด และช่วยเขาเก็บของไป
ด้วย
" ก็ได้" วินจำใจต้องรีบเก็บของโดยมี เธอเป็นผู้ช่วย
เมื่อเก็บของเสร็จเขา ก็เดินตามเธอออกไปอย่างจำใจ และเขาก้ขับรถพาเธอกลับกรุงเทพ
แต่ เขาพยายามขับแบบช้าๆ จึงทำให้เสียเวลานาน หลายชั่วโมงกว่าเขาจะพาเธอไปส่งที่บ้าน
" ขอบคุณค่ะ" เพชรกล่าวเสียงหวาน ก่อนจะลงจากรถเขาไป
" สวัสดีค่ะพ่อ คิดถึงจัง" เธอเดินเข้าบ้านมาเห้นพ่อเธอนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ เธอก็เข้าไป
หอมแก้มด้วยความคิดถึง
" กลับมาแล้วหรอลูก " พิพัฒน์ถามลูกสาว
" ค่ะ แล้ว นายแพทละค่ะ" เธออดคิดถึงน้องชายสุดที่รักไม่ได้
" พูดถึงผมอยู่รึเปล่าครับ " แพทเดินลงมาจากชั้นบน ได้ยินก็ดีใจที่พี่สาวกลับมา
" แพท มาหาพี่เพชรหน่อย" เพชรกวักมือเรียกน้องชายให้เข้ามาหา
" พี่เพชร ผมอายนะ" เพชรกอด และหอมน้องชาย แต่นายแพทหน้ามุ่ย เพราะอาย
" ฮ่าๆๆ" เสียงหัวเราะ ของเพชร กับพ่อของเธอ ขำกริยาของนายแพท ที่อายจนหน้าแดง
" แพท รอพี่เพชร แปบนึง วันนี้ไปส่งพี่ที่บริษัทหน่อยสิ พี่เพลียไม่อยากขับรถมันอันตราย"
เธอหันไปบอกน้องชายก่อนจะวิ่งขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
" พ่อครับวันนี้ผมกับช้าหน่อยนะครับ " แพทบอกพ่อ
" ได้แต่อย่ามืดมากหละ" พิพัฒน์บอก
" ไปยังแพท" เพชรที่พึ่งลงมา เร่งน้องชายใหญ่
" สวัสดีค่ะ/ครับ พ่อ" สองพี่น้องก็พากันออกไป โดยนายแพทไป ส่งเพชรที่บริษัทก่อน และ
ตัวเองค่อยเลยไปโรงเรียนทีหลัง
เพชรเดินเข้าบริษัทมา เหล่าพนักงานหลายคนต่างพากันมองมาที่เธอด้วยสายตาแปลกๆ
บ้างก็ซุบซิบกัน
" สวัสดีค่ะพี่นา" เพชรทักทายเลขาของอนาวิน
" จ๊ะ"
" เอ่อพี่นา ทำไมพวกนั้นเค้ามองเพชรแปลกๆ และก็ซุบซิบกันหละ" เพชรสงสัยจึงถามเธอ
ขณะที่เดินไปด้วยกัน
" พวกนั้นคงคิดว่า น้องเพชรกับเจ้านาย เอ่อ..........กัน" นารีอธิบายให้เธอฟัง เพียงเท่านี้เธอ
ก็หายข้อข้องใจ ก้อนาวินนะ เป็นคาสโนวาตัวยง และชอบมีข่าวอย่างว่าไปทั่ว แล้วยิ่งตำแหน่ง
ของเธอ คือเลขาส่วนตัว มันยิ่งชวนคิด
" พี่ขอตัวก่อนนะค่ะ " นารีขอตัวไปทำระก่อน
" แกร๊ก " เธอเปิดประตูห้องทำงานเข้าไป โดยไม่ได้เคาะ เพราะ คิดว่าเขายังไม่มา
" ว้าย ขอโทษค่ะ" ภาพที่เธอเห็นคือ ลิลลี่กิ๊กของเขา นั่งตักเขา และ จูบกันอย่าดูดดื่ม เธอ
กำลังจะเดินหนีภาพบาดตาบาดใจนั้น
" เดี๋ยวเพชร" อนาวินเรียกเธอ
" นี่เธอหัดมีมารยาทบ้างสิ ทีหลังหัดเคาะประตูบ้าง" ลิลลี่หงุดหงิดที่มีคนมาขัดจังหวะ
" ฉันก้ขอโทษแล้วไง" เพชรตอบ ด้วยสีหน้าเรียบเย แต่ทว่า ในใจกลับเจ็บแปล๊บ
" วินค่ะไล่มันออกเลยสิ" ลิลลี่หันไปบอกชายหนุ่ม
" ว่าไงค่ะเจ้านาย จะไล่ออกหรือ อะไรก็ว่ามา" เธอหันไปมองหน้าเขา
" คุณไปทำงานเถอะ" วินบอกเธอ และรู้สึกได้ถึง น้ำเสียงของเธอเย็นชา เหมือนตอนพบกัน
แรกๆ เธอเดินไปทำงานที่โต๊ะ และ ทำเป็นว่าไม่สนใจเขา เลยสักนิด แต่แท้จิงแล้วมันตรงกัน
ข้ามส่วนเขาแอบลอบมองกริยาของหญิงสาวก้พอดูออกว่าเธอคงหึงเขาบ้าง เขาจึงคิด
แกล้งเธอ
" ลิลลี่ครับ แก้มคุณหอมจัง " ชายหนุ่มแกล้งพูดยั่วเธอมากยิ่งขึ้น พลางเอาจมูกไปสัมผัสแก้มของผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตัก
" แหวะ " เสียงเพชร เป็นคนทำ เพราะ ความหมั่นไส้ และหึงเล็กๆ
" เป็นอะไรหรือเปล่าเพทาย" อนาวินถามด้วยใบหน้าที่เรียบสนิท แต่หลังหน้ากากนั้น เขา
กลั้นหัวเราะแทบตาย
" สงสัยอากาศแถวนี้คงไม่ดี นี่ก็พักเที่ยงแล้ว ชั้นขออตัวก่อน" เธอพูด และรีบเดินเจ้าอ้าว
ไปที่ประตู ก่อนที่เอจะเปิดประตู ประตูก็เปิดออกก่อน พร้อมกับ ชายหนุ่มลูกครึ่งที่หล่อเหลา
เอาการ ยืนอยู่ และนั่นก็ทำให้ประตูกระแทกเธออย่างจัง ร่างเธอเซไปมา เหมือจะล้ม แต่ชาย
หนุ่มลูกครึ่งคนนั้น มารับเธอไว้ซะก่อน
" เอ่อ คุณค่ะ" เพชรเห็นเขาจ้องเธออยู่นาน จึงเรียกให้เขาได้สติ และเขาจะได้เอามือที่
โอบเอวเธอออกสักที
" เคน นายมาทำอะไร" อนาวินถาม ญาติหนุ่มนามว่า คีตะ หรือเคน ด้วยท่าทางหงุดหงิด
ไม่ใช่เพราะถูกขัดจังหวะ แต่ เพราะ นายเคน โอบเอวเพชรเอาไว้
" เรามาขัดจังหวะนายหรือไง วิน" เคนพูดด้วใบหน้ายิ้มๆ
" ขอบคุณค่ะ" เธอขอบคุณ แล้ว แต่เขาก็ยังไม่ปล่อย
" คุณค่ะ ปล่อยฉันสักทีสิค่ะ" เพชรจำต้องบอกเขาไปตรงๆ
" ครับๆ " และเขาก็ปล่อยเเขนสองข้างออกจากเอวเธอ
" ผมชื่อ คีตะ เรียกเคนดีกว่าครับ" เขาเอ่ยแนะนำตัวับเธอ
" ค่ะ" เพชรรับรู้ และกำลังจะเดินไป
" เดี๋ยวครับ คุณ..." เคนต้องการรู้ชื่อเธอ
" ฉัน เพทายค่ะ เรียกเพชรก็ได้ "
" ยินดีที่ได้รู้จักครับ" เคนพูด และยื่นมือไปข้างหน้า
" เช่นกันค่ะ" เพชรกล่าว และยื่นมือไปสัมผัสกับเขา แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย
" เฮ้ย " อนาวินดูอยู่นานแล้ว แต่ที่ร้องขึ้นมาเพราะ เคนจุมพิตเบาๆที่หลังมือของเธอ ส่วนเพชร
ยังยืนอึ้งอยู่ และเมื่อได้สติกลับมา
" กรี๊ด ไอบ้า ไอโรคจิต" เพชรร้องว่าเขาต่างๆนาๆ แถมซัดฝ่ามืออรหัน เข้าไปที่หน้าหล่อๆ
นั่นอย่างจัง
" โอย คุณ " เสียงเขาร้อง
" ผมแค่ทักทายคุณ ทำไมต้อง.." เคนถึงกับงง
" แค่ตบมันยังน้อยไปสำหรับคุณ" เธอสวนกลับอย่างทันควัน
" โอเค ผขอโทษแล้วกัน " เคนนเอ่ยขอโทษจากใจจิง
" สงสัยผมคงอยู่เมืองนอกนานไป" เขาอธิบาย
" ค่ะ"
" คุณเพชร ให้ผมเลี้ยงข้าวไถ่โทษสักมื้อสิครับ" เคนเอ่อ เขารู้สึกชอบเธอ
" ไม่เป็นไรค่ะ" เพชรบอกปัดไปให้พ้นๆ
" เล่นตัวอยู่ได้" ลิลลี่เอ่ยด้วน้ำเสียงที่สุดแสนจะดัดจริต
" นะครับ"
" เอ่อ..."
" งั้นก็ไปกันให้หมดเนี่ยแหละ " อนาวินพูดขึ้นด้วยเสียงที่เย็นวาบ เล่นเอาคนฟังอย่างลิลลี่ถึงกับเสียวสันหลัง และ ได้แต่เงียบ เรื่องอะไร เขาจะให้เธอไป กับ เคน แค่2คน
และทั้งสี่ก็ไปรับประทายอาหารกัน เคน กับ เพชร สนิทกันอย่างรวดเร็ว เพราะ เพียงไม่กี่
ชั่วโมงที่ผ่านมา เธอรู้ได้ว่า เขาไม่ใช่ผู้ชายกะหล้อน ไม่ชอบรังแกผู้หญิง ไม่ขี้หลี เหมือกับ
ใครบางคน เคน กับเพชรคุยกันอย่างถูกคอ จนคนที่นั่งฟัง อย่างอนาวิน หงุดหงิด เขาอยาก
ซัดหน้าเคนแรงๆ ขึ้นมาทั้งที่ เคนก็อยู้ของเขาเฉย เขาหลอกตัวเองว่า คงเป็น เพราะ เคนมา
ยุ่งกับเหยื่อของเขา ทั้งที่เขายังไม่ได้ครอบครองและยังไม่เบื่อ เพระฉะนั้น ใครก็ห้ามยุ่ง

นี่คือภาพของหนุ่ม คีตะ หรือเคน ค่ะ
มาอัพแล้วจ้า ขอโทษที่มาอัพช้านะ
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 186 |
| 708 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |