163

685

กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 964,908 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

วิชาการ >> vWrite

สารบัญ

1-20 | 21-40 | 41-55

หน้า : 41 แต่งงานแล้วจ้า
หน้า : 42 เข้าห้องหอ 100% ครบแล้วจ้า
หน้า : 43 ฮันนีมูน
หน้า : 44 แผนนางมาร
หน้า : 45 คนไขปัญหา
หน้า : 46 เสียใจ
หน้า : 47 อะไรกันแน่
หน้า : 48 ความเสียใจ
หน้า : 49 ความจริง 100%
หน้า : 50 ความสุข
หน้า : 51 นึกชื่อไม่ออกค่ะ
หน้า : 52 **แจ้งข่าว***
หน้า : 53 แฮปปี้
หน้า : 54 ท้อง and สัญญา2ครอบครัว
หน้า : 55 จุดเริ่มต้นของสัญญา

หน้าที่ 18 - ขย้ำเหยื่อ ( ครบแล้วค่ะ)

หลังจากที่พวกเขา รับประทานอาหารกันเสร็จก็ปาเข้าไป บ่ายสองโมงกว่า เพราะ นั่งคุยกันไป

กินกันไป อยู่ๆ เคนก็มีโทรศัพท์สายด่วนโทรตามตัว เขาจึงต้องขอตัวกลับก่อน

"ผมขอกลับก่อนนะครับ มีธุระด่วน" เคนบอกกับทุกคน

" คุณเพชร วันหลัง ผมไปแวะไปคุยที่บริษัทเจ้าวินมัน " เคนไม่ลืมที่จะหันไปบอกเธอ เขาชอบที่

เธอดูสดใส มั่นใจ ทันใส และ อ่อนหวานลึกๆ แต่ความชอบนี้เหมือนพี่ชายกับน้องสาวมากกว่า

เพราะ เขาหวังอยากมีน้องสาวมาก

" ค่ะ เอ่อทีหลังไม่ต้องเรียกชั้นว่า คุณหรอค่ะ เรียกเพชรก็พอแล้ว" เพชรบอก เพราะ เขาอายุ

มากกว่าเธอ ประมาณ2ปีได้

" ครับ ผมไปก่อนนะครับ" เขาเดินจากไปทิ้งให้ทั้งสามนั่งทานอาหารกันต่อไป แต่ กลายเป็นว่า

ให้เธอมานั่งดูเขา กับ ลิลลี่ จู๋จี๋กันมากกว่า เห็นแล้วหงุดหงิดจิงๆ

" ฉันขอตัวกลับบ้านเลยนะ " เพชรไม่อยากเห็นเขา กับ ลิลลี่ อี๋อ๋อกัน

" ไม่ได้ " อนาวินตอบเสียงห้วนจัด และหันไปป้อนอาหารให้ลิลลี่ เพื่อประชดเธอ

" วินให้ยัยนั่นกลับไปเลยสิค่ะ เราจะได้ไปต่อกัน" ลิลลี่ออดอ้อยเสียงหวานจนหน้าหมั่นไส้

เพชร คว้ากระเป๋า และรีบเดินออกจากร้านอาหารไป โดยไม่สนใจ คำพุดของเขาสักนิด เขา

โมโหขึ้นทันควัน เธอกล้าดียังไงมารั้นกับเขา อนาวินรีบเดินตามออกไป โดยไม่สนใจหญิงสาวข้าง

กายอีกคนไปเสียสนิท

" วิน วิน รอลิลลี่ด้วยสิ" ลิลลี่ร้องเรียก และ กำลังจะเดินตามเขาไป

" เอ่อคุณค่ะ ทั้งหมด 2889 บาทค่ะ" พนักงาน เรียกเธอ และ แจ้งค่าอาหาร

" โอ๊ย เอ้านี่เร็ว" เธอหยิบบัตรเครดิต ส่งให้พนักงานไป แต่กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไป10นาที พอออก

มาก้ไม่เห็นชายหนุ่มแล้ว เธอจึงเดินตุ๊บป่องๆ กลับไป

" โอ๊ยคุณวิน จะลากฉันไปไหน เจ็บนะ " เพชรยื้อตัวจะไม่ไปสุดฤทธิ์ พรางบิดข้อมือ ที่ถูกเขากำ

ซะแน่น หวังจะให้หลุดออก แต่ยิ่งดิ้น เขาก้ยิ่งเพิ่มแรงบีบ

" ปล่อยนะ ปล่อย" เธอดิ้นสุดขีด ออกแรงสุดยอด

" เงียบเดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่อยากเจอดี" วินตวาดเสียงแข็ง แล้วส่งสายตาดุๆ กับหน้าตาที่จิงจัง จนน่า

กลัว อย่าที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน นั่นก็ทำให้เธอรู้สึกหวั่นๆขึ้นมา และก็ทำให้เธอสงบลงมามาก

เขาลากเธอไปยังลานจอดรถ และเมื่อเปิดประตูรถ เขาก้จับเธอยัดใส่รถโดยไร้ความปราณี

" กลัวหรือไง ยัยตัวแสบ" เขาสังเกต เห็น ตั้งแต่ที่เขา ตวาดเธอเธอก็ เงียบมาตลอด และ ก็ระแวง

เขาด้วย ยิ่งเวลาที่เขาขยับตัว เธอก็จะคอยระวังตัว

" ฉันๆ.." เธอไม่กล้าบอกว่ากลัว เพราะ อาย และกลัวเสียฟอร์ม

" หึ ๆ" เขาหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ และน่ากลัว แต่เธอไม่สังเกตเห้นได้ เพราะ เธอเอาแต่นั่งก้มหน้า

อย่างเดียว

แล้วเขาก็พาเธอขับรถเลี้ยวเข้ามายังคอนโดหรูย่านใจกลางเมือง ซึ่งเขาซื้อเอาไว้ และมักพา

สาวๆมาที่ห้องบ่อยๆ

" ลงมาได้แล้ว" เขาพูด และ กระชากแขนเธอให้ลงมา

" ไม่ลง" เธอเริ่มดื้อ จนเขาต้องแดเธอออกมา จากนั้นก็ลากเธอเข้าไปในลิฟต์ และ พาไป

ยังชั้น25 ซึ่งเป็นชั้นที่เขาอยู่

" มาทำไมค่ะ" เธอถามอย่างระแวง

" เดี๋ยวก็รู้ " เขาพูดและลากเธอต่อไป จนเดินมาถึงห้องริมสุด เขาใช้คีย์การ์ด เปิดประตู และพา

เธอเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว

" ผลัก " เขาเหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงนุ่มๆ อย่างแรง จนเธอจุก จนน้ำตาเกิบไหล

" บ้าหรือไง " เธอลุกนั่ง และว่าเขา

" ใช่ฉันมันบ้า " เขาอารมณ์เดือดดาล เขาค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้เธอเลื่อยๆ

" ฉันว่า เราออกไปคุยกันที่อื่นดีกว่า" เธอเริ่มกลัวเขา เพราะ เขาไม่เหมือนเดิม

" ตรงนี้แหละดี อย่าทำเป้นไร้เดียงสาหน่อยเลย เห็นอย่างนี้คงเคย มาหมดแล้วมั้ง ถึงชอบยั่วชาว

บ้านไปทั่ว" อนาวินหึงเธอจึงจนน่ามืดตามัว จึงว่าเธอเสียๆหายๆ

" เพี๊ยะ หยาบคาย ต่ำ ที่สุด" เธอลุกขึ้นยืน และตบหน้าเขาอย่างแรง

" ใช่ผมมันหยาบคาย แล้วผมจะหยาบคายให้ถึงที่สุด" เขาพูดจบ และ เหวี่ยงร่างเล็ก ลงบนเตียง

กว้าง เธอเตรียมจะกระเถิบหนี แต่ช้าไปเสียแล้วเพราะ บัดนี้ ร่างหนาของชายหนุ่มทาบทับหล่อน

และกดน้ำหนักใส่ร่างเล็กเต็มแรง เธอรู้สึกหายใจไม่ออก เพราะ หนัก เธอหวาดกลัวเขา แต่ เธอ

แสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ

" คุณไม่ใช่คน เลงยิ่งกว่าสัตย์เสียอีก" เพชรกลุ่นด่าเขาอย่างหยาบคาย หวังจะให้เขารู้สึกตัว

" ปากเก่งนักนะ อยากรู้นักว่าอย่างอื่นจะเก่งด้วยหรือเปล่า" ใช่เขาโกรธ แต่ หารู้ไม่ว่า คำพูด

หยาบคายของหญิงสาว มันเปนการทำร้ายเธอเอง เขาซุกไซร้ซอกคอขาว ของเธออย่างบ้าคลั่ง

เขาจูบปากเธออย่างเร่าร้อน บดขยี้ริมฝีปากบางของเธอ อย่างรุนเเรง เพราะแรงหึง เพชรรู้สึกว่าได้

รับรสคราวของเลือด เขาสอดลิ้นเข้าไปในอุ้งปากหวานของเธอกวาดค้อน และดึงดูดลิ้นอย่างไม่

รู้จักอิ่ม เพชรผลักไสเขาเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล ตุบตีเขาก็ไม่สนใจ

" กรี๊ด ๆ ฮือๆ " เขากระชากชุดแสคของเธอขาดติดมือ รวมถึงบราเซียสีหวานนั้นด้วย เขาเพร่ง

มองร่างขาวโผลนที่นอนอวดความสวยอยู่ตรงหน้า

เธอสวยมากรู้มัย เขาครางออกมา

" ปล่อยเถอะค่ะ ฮือๆ " เธอกลัวๆ กลัวเหลือเกิน หล่อนเอามือยกขึ้นกอบอกอวบไว้ เพื่อปิดบังมัน

ให้พ้นจากสายตาของเขา แต่แล้วเขาก็รวบข้อมือเธอ พร้อมกับ ปลดเนกไท้ตัวเอง มาผูกข้อมือเธอ

ไว้ เขาลดลงตัวเองลงทำความรู้จักกับเนินอกสวยของเธออย่างเนิน่นนาน ไล้มือสัมผัสเธอไปทั่ว

ร่างขาวโผลนของเธอ นั่นทำให้เธอครางออกมา เพราะ ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ด้วย

ประสบการณ์ที่ผ่านมามากของอนาวิน จึงทำให้เพชร อ่อนระทวย ดั่งขี้ผึ้งลนไฟอยู่ใต้ร่างเขา เธอ

รวบรวมสติให้กลับมาอีกครั้ง

" ปะ ปล่อยนะ อะ " เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือพราะ อารมณ์พิศวาสที่เขาสร้างขึ้น

เขาไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย เขาพรมจูบไปทั่วร่างเธอ และ กลับมายึดครองปากคู่รวยอีกครั้ง เนิ่น

นาน อย่างไม่รู้จักอิ่มเอม ยิ่งกิริยาที่ไร้เดียงสาของหญิงสาวที่เผลอไผล ไปตามความวาบหวามนั้น

มันช่างเร้าอารมณ์ของเขาได้ดี ร่างที่เบียดชิดกันนั้น เธอรู้สึกถึงความตื่นตัวของชายหนุ่ม เขา

ปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้าย ลงและสู่ไปตามเรียวขางาม เธอเบียดขาสองข้างบีบกันแน่น ร่าง

กายสั่นสะท้าย แต่นั่นไม่เกินกว่าความสามารถของชายหนุ่ม เขาเบียดขาลงแรงๆเพื่อแยกขาเรียวทั้ง

สองออกจากกัน เขาไรอช้า รีบปลดเสื้อผ้าตัวเองและเหวี่ยงมันออกไปอย่างไม่ใยดี เธอเห็น เธอ

กลัว

" ยะ อย่าค่ะ คุ.." เธอประท้วงเขา แต่ไม่ทันได้พูดอะไรมากเขาก็ยึดริมฝีปากนั้นอีกครั้ง เธอดิ้น

ขลุกๆขลัก อนู่ในอ้อมกอดนั้น สักพักเขาก็แยกขาเธออกและ แทรกท่อนกายของเขาเข้าไปในร่าง

เธอ

" อะ ฉันเจ็บ เอาออกไป" เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกออกเป็น2ส่วน น้าตาไหลพราก เพระ ความ

เจ็บปวด

" อยู้เฉยๆ นิ่งๆอย่างเกรง ไม่งั้นเธอจะเจ็บมาก" เขารู้ว่าเธอเจ็บ เพราะ ความรัดรึง และ ความคับ

แน่น แต่เขาไม่สามารถหยุดตอนนี้ได้แล้ว เขาค่อยๆ เลื่อยกายเข้าออกช้าๆ และเร่งขึ้นเรื่อยๆตาม

แรงปราถนา และเขาก็พาเธอไปพบดินแดนเเห่งความสุข เขาพลิกตัวลงนอนข้างเธอ มองร่างเล็กที่

นอนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหลับไปแล้ว เขาครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนเผลอหลับไป

************************************************************

ปล. ฉากเลิฟซีนนี้ คุกก้าต้องไปหาปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ มาหลายคนกว่าจะเอามาเขียนในสไตล์

ของคุกก้าได้ เขียนเองยังเขินเองเลย หุหุ

<<< หน้าก่อนนี้ (หน้า 17)

หน้าถัดไป (หน้า 19) >>>

^*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา

จำนวน 373 ความเห็น, หน้า | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |

ความเห็น 397 26 ก.ย. 2552 (11:26)

เคนหล่อเว่อร์ค่ะ ^^

pralee