|
| 260 |
| 782 |
กับดักร้ายนายคาสโนวา
หน้า : 42 เข้าห้องหอ 100% ครบแล้วจ้า
หน้า : 43 ฮันนีมูน
หน้า : 44 แผนนางมาร
หน้า : 45 คนไขปัญหา
หน้า : 46 เสียใจ
หน้า : 47 อะไรกันแน่
หน้า : 48 ความเสียใจ
หน้า : 49 ความจริง 100%
หน้า : 50 ความสุข
หน้า : 51 นึกชื่อไม่ออกค่ะ
หน้า : 52 **แจ้งข่าว***
หน้า : 53 แฮปปี้
หน้า : 54 ท้อง and สัญญา2ครอบครัว
หน้า : 55 จุดเริ่มต้นของสัญญา
หลังจากที่พวกเขา รับประทานอาหารกันเสร็จก็ปาเข้าไป บ่ายสองโมงกว่า เพราะ นั่งคุยกันไป
กินกันไป อยู่ๆ เคนก็มีโทรศัพท์สายด่วนโทรตามตัว เขาจึงต้องขอตัวกลับก่อน
"ผมขอกลับก่อนนะครับ มีธุระด่วน" เคนบอกกับทุกคน
" คุณเพชร วันหลัง ผมไปแวะไปคุยที่บริษัทเจ้าวินมัน " เคนไม่ลืมที่จะหันไปบอกเธอ เขาชอบที่
เธอดูสดใส มั่นใจ ทันใส และ อ่อนหวานลึกๆ แต่ความชอบนี้เหมือนพี่ชายกับน้องสาวมากกว่า
เพราะ เขาหวังอยากมีน้องสาวมาก
" ค่ะ เอ่อทีหลังไม่ต้องเรียกชั้นว่า คุณหรอค่ะ เรียกเพชรก็พอแล้ว" เพชรบอก เพราะ เขาอายุ
มากกว่าเธอ ประมาณ2ปีได้
" ครับ ผมไปก่อนนะครับ" เขาเดินจากไปทิ้งให้ทั้งสามนั่งทานอาหารกันต่อไป แต่ กลายเป็นว่า
ให้เธอมานั่งดูเขา กับ ลิลลี่ จู๋จี๋กันมากกว่า เห็นแล้วหงุดหงิดจิงๆ
" ฉันขอตัวกลับบ้านเลยนะ " เพชรไม่อยากเห็นเขา กับ ลิลลี่ อี๋อ๋อกัน
" ไม่ได้ " อนาวินตอบเสียงห้วนจัด และหันไปป้อนอาหารให้ลิลลี่ เพื่อประชดเธอ
" วินให้ยัยนั่นกลับไปเลยสิค่ะ เราจะได้ไปต่อกัน" ลิลลี่ออดอ้อยเสียงหวานจนหน้าหมั่นไส้
เพชร คว้ากระเป๋า และรีบเดินออกจากร้านอาหารไป โดยไม่สนใจ คำพุดของเขาสักนิด เขา
โมโหขึ้นทันควัน เธอกล้าดียังไงมารั้นกับเขา อนาวินรีบเดินตามออกไป โดยไม่สนใจหญิงสาวข้าง
กายอีกคนไปเสียสนิท
" วิน วิน รอลิลลี่ด้วยสิ" ลิลลี่ร้องเรียก และ กำลังจะเดินตามเขาไป
" เอ่อคุณค่ะ ทั้งหมด 2889 บาทค่ะ" พนักงาน เรียกเธอ และ แจ้งค่าอาหาร
" โอ๊ย เอ้านี่เร็ว" เธอหยิบบัตรเครดิต ส่งให้พนักงานไป แต่กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไป10นาที พอออก
มาก้ไม่เห็นชายหนุ่มแล้ว เธอจึงเดินตุ๊บป่องๆ กลับไป
" โอ๊ยคุณวิน จะลากฉันไปไหน เจ็บนะ " เพชรยื้อตัวจะไม่ไปสุดฤทธิ์ พรางบิดข้อมือ ที่ถูกเขากำ
ซะแน่น หวังจะให้หลุดออก แต่ยิ่งดิ้น เขาก้ยิ่งเพิ่มแรงบีบ
" ปล่อยนะ ปล่อย" เธอดิ้นสุดขีด ออกแรงสุดยอด
" เงียบเดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่อยากเจอดี" วินตวาดเสียงแข็ง แล้วส่งสายตาดุๆ กับหน้าตาที่จิงจัง จนน่า
กลัว อย่าที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน นั่นก็ทำให้เธอรู้สึกหวั่นๆขึ้นมา และก็ทำให้เธอสงบลงมามาก
เขาลากเธอไปยังลานจอดรถ และเมื่อเปิดประตูรถ เขาก้จับเธอยัดใส่รถโดยไร้ความปราณี
" กลัวหรือไง ยัยตัวแสบ" เขาสังเกต เห็น ตั้งแต่ที่เขา ตวาดเธอเธอก็ เงียบมาตลอด และ ก็ระแวง
เขาด้วย ยิ่งเวลาที่เขาขยับตัว เธอก็จะคอยระวังตัว
" ฉันๆ.." เธอไม่กล้าบอกว่ากลัว เพราะ อาย และกลัวเสียฟอร์ม
" หึ ๆ" เขาหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ และน่ากลัว แต่เธอไม่สังเกตเห้นได้ เพราะ เธอเอาแต่นั่งก้มหน้า
อย่างเดียว
แล้วเขาก็พาเธอขับรถเลี้ยวเข้ามายังคอนโดหรูย่านใจกลางเมือง ซึ่งเขาซื้อเอาไว้ และมักพา
สาวๆมาที่ห้องบ่อยๆ
" ลงมาได้แล้ว" เขาพูด และ กระชากแขนเธอให้ลงมา
" ไม่ลง" เธอเริ่มดื้อ จนเขาต้องแดเธอออกมา จากนั้นก็ลากเธอเข้าไปในลิฟต์ และ พาไป
ยังชั้น25 ซึ่งเป็นชั้นที่เขาอยู่
" มาทำไมค่ะ" เธอถามอย่างระแวง
" เดี๋ยวก็รู้ " เขาพูดและลากเธอต่อไป จนเดินมาถึงห้องริมสุด เขาใช้คีย์การ์ด เปิดประตู และพา
เธอเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว
" ผลัก " เขาเหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงนุ่มๆ อย่างแรง จนเธอจุก จนน้ำตาเกิบไหล
" บ้าหรือไง " เธอลุกนั่ง และว่าเขา
" ใช่ฉันมันบ้า " เขาอารมณ์เดือดดาล เขาค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้เธอเลื่อยๆ
" ฉันว่า เราออกไปคุยกันที่อื่นดีกว่า" เธอเริ่มกลัวเขา เพราะ เขาไม่เหมือนเดิม
" ตรงนี้แหละดี อย่าทำเป้นไร้เดียงสาหน่อยเลย เห็นอย่างนี้คงเคย มาหมดแล้วมั้ง ถึงชอบยั่วชาว
บ้านไปทั่ว" อนาวินหึงเธอจึงจนน่ามืดตามัว จึงว่าเธอเสียๆหายๆ
" เพี๊ยะ หยาบคาย ต่ำ ที่สุด" เธอลุกขึ้นยืน และตบหน้าเขาอย่างแรง
" ใช่ผมมันหยาบคาย แล้วผมจะหยาบคายให้ถึงที่สุด" เขาพูดจบ และ เหวี่ยงร่างเล็ก ลงบนเตียง
กว้าง เธอเตรียมจะกระเถิบหนี แต่ช้าไปเสียแล้วเพราะ บัดนี้ ร่างหนาของชายหนุ่มทาบทับหล่อน
และกดน้ำหนักใส่ร่างเล็กเต็มแรง เธอรู้สึกหายใจไม่ออก เพราะ หนัก เธอหวาดกลัวเขา แต่ เธอ
แสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ
" คุณไม่ใช่คน เลงยิ่งกว่าสัตย์เสียอีก" เพชรกลุ่นด่าเขาอย่างหยาบคาย หวังจะให้เขารู้สึกตัว
" ปากเก่งนักนะ อยากรู้นักว่าอย่างอื่นจะเก่งด้วยหรือเปล่า" ใช่เขาโกรธ แต่ หารู้ไม่ว่า คำพูด
หยาบคายของหญิงสาว มันเปนการทำร้ายเธอเอง เขาซุกไซร้ซอกคอขาว ของเธออย่างบ้าคลั่ง
เขาจูบปากเธออย่างเร่าร้อน บดขยี้ริมฝีปากบางของเธอ อย่างรุนเเรง เพราะแรงหึง เพชรรู้สึกว่าได้
รับรสคราวของเลือด เขาสอดลิ้นเข้าไปในอุ้งปากหวานของเธอกวาดค้อน และดึงดูดลิ้นอย่างไม่
รู้จักอิ่ม เพชรผลักไสเขาเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล ตุบตีเขาก็ไม่สนใจ
" กรี๊ด ๆ ฮือๆ " เขากระชากชุดแสคของเธอขาดติดมือ รวมถึงบราเซียสีหวานนั้นด้วย เขาเพร่ง
มองร่างขาวโผลนที่นอนอวดความสวยอยู่ตรงหน้า
เธอสวยมากรู้มัย เขาครางออกมา
" ปล่อยเถอะค่ะ ฮือๆ " เธอกลัวๆ กลัวเหลือเกิน หล่อนเอามือยกขึ้นกอบอกอวบไว้ เพื่อปิดบังมัน
ให้พ้นจากสายตาของเขา แต่แล้วเขาก็รวบข้อมือเธอ พร้อมกับ ปลดเนกไท้ตัวเอง มาผูกข้อมือเธอ
ไว้ เขาลดลงตัวเองลงทำความรู้จักกับเนินอกสวยของเธออย่างเนิน่นนาน ไล้มือสัมผัสเธอไปทั่ว
ร่างขาวโผลนของเธอ นั่นทำให้เธอครางออกมา เพราะ ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ด้วย
ประสบการณ์ที่ผ่านมามากของอนาวิน จึงทำให้เพชร อ่อนระทวย ดั่งขี้ผึ้งลนไฟอยู่ใต้ร่างเขา เธอ
รวบรวมสติให้กลับมาอีกครั้ง
" ปะ ปล่อยนะ อะ " เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือพราะ อารมณ์พิศวาสที่เขาสร้างขึ้น
เขาไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย เขาพรมจูบไปทั่วร่างเธอ และ กลับมายึดครองปากคู่รวยอีกครั้ง เนิ่น
นาน อย่างไม่รู้จักอิ่มเอม ยิ่งกิริยาที่ไร้เดียงสาของหญิงสาวที่เผลอไผล ไปตามความวาบหวามนั้น
มันช่างเร้าอารมณ์ของเขาได้ดี ร่างที่เบียดชิดกันนั้น เธอรู้สึกถึงความตื่นตัวของชายหนุ่ม เขา
ปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้าย ลงและสู่ไปตามเรียวขางาม เธอเบียดขาสองข้างบีบกันแน่น ร่าง
กายสั่นสะท้าย แต่นั่นไม่เกินกว่าความสามารถของชายหนุ่ม เขาเบียดขาลงแรงๆเพื่อแยกขาเรียวทั้ง
สองออกจากกัน เขาไรอช้า รีบปลดเสื้อผ้าตัวเองและเหวี่ยงมันออกไปอย่างไม่ใยดี เธอเห็น เธอ
กลัว
" ยะ อย่าค่ะ คุ.." เธอประท้วงเขา แต่ไม่ทันได้พูดอะไรมากเขาก็ยึดริมฝีปากนั้นอีกครั้ง เธอดิ้น
ขลุกๆขลัก อนู่ในอ้อมกอดนั้น สักพักเขาก็แยกขาเธออกและ แทรกท่อนกายของเขาเข้าไปในร่าง
เธอ
" อะ ฉันเจ็บ เอาออกไป" เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกออกเป็น2ส่วน น้าตาไหลพราก เพระ ความ
เจ็บปวด
" อยู้เฉยๆ นิ่งๆอย่างเกรง ไม่งั้นเธอจะเจ็บมาก" เขารู้ว่าเธอเจ็บ เพราะ ความรัดรึง และ ความคับ
แน่น แต่เขาไม่สามารถหยุดตอนนี้ได้แล้ว เขาค่อยๆ เลื่อยกายเข้าออกช้าๆ และเร่งขึ้นเรื่อยๆตาม
แรงปราถนา และเขาก็พาเธอไปพบดินแดนเเห่งความสุข เขาพลิกตัวลงนอนข้างเธอ มองร่างเล็กที่
นอนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหลับไปแล้ว เขาครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนเผลอหลับไป
************************************************************
ปล. ฉากเลิฟซีนนี้ คุกก้าต้องไปหาปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ มาหลายคนกว่าจะเอามาเขียนในสไตล์
ของคุกก้าได้ เขียนเองยังเขินเองเลย หุหุ
รีบมาอัพน่ะ อยากรู้เร็ว ๆ แล้วหละ
หนุกอ่ะมาต่อเร็ว ๆๆๆๆนะจาคอยกำลังมันเลยค่ะ
มาแล้ววววววววววววววววววววววววววว
หลังจากที่หายไปเป็นอาทิตย์...เน็ตเน่าสนิทเจ๊เข้าไม่ได้เลย
ต้องไล่อ่านย้อนหลังนะนี่...
สรุปว่าอีตาวินคงจะซวยแน่งานนี้หุหุ
สู้สู้เหมือนกันนะ เจ๊เป็นกำลังใจให้ตลอดเลยจ้า
มาอัพต่อนะ
จะรออ่านนะ
สนุกมากเลยหล่ะ
เมื่อไหร่จะเขียนได้แบบนี้มั่งน้า
สู้ๆจ้า คุณคุกก้า
ขอโทษ ทุกคนนะค่ะ� คือ ช่วงนี้อาจจะไม่ค่อยได้อัพ�เพราะ เน็ตที่บ้านมีปัญหาอะค่ะ�
ถ้าเเก้เรียบร้อยก็จะรีบๆมาอัพให้เลย
กำละงหนุกอ่ะ มาอัพเร็ว ๆ น้า
แง๊ๆ คนอ่านหายไปไหนกันหมด หายหมดเยย ฮือ ๆช่วยกานเม้นท์หน่อย อ่านคอมเม้นท์แล้วมีกำลังใจ เขียนต่อ
สนุกมากเลยค่ะมาอัพไวๆนะคะ
มาอ่านและเม้นท์แล้วน่ะ (เอ่ะ หรือยังไม่ได้อ่านกันแน่) ขอไปอ่านก่อนน่ะจ๊ะ แล้วจะมาเม้นท์ให้ใหม่ อิอิ
สนุกมักๆเลยอัพเร็วๆเน้ออ^0^
ขอบคุณ เจ๊ bigger, บาร์บี้ , l64yllik , 8poerq45 , HIPER
ganyarut, satri , bangzza , Jangpho..o , และคนอื่นๆด้วยนะค่ะ
ถ้ามีอะไรจะเเนะนำ หรือติชม ก็เม้นท์บอกได้นะ ยินดีรับฟังค่ะ
ขอบคุณจริงๆนะค่ะ 
มาอัพต่อเร็วๆๆน่ะคับบบ
กำลังสนุกเลย
สนุกมากมากจ๊ะ มาอัพกันอีกน่ะ คิดถึงเหมือนกัน (นิยายน่ะ +5555) คนแต่งด้วย แล้วจะเป็นกำลังใจให้เสมออออออ และตลอดไป หุหุ (เกินไปรึป่าวเนี้ย)
มาอัพต่อนะ
จะรออ่านจ้า อยากอ่านมากนะเนี่ยยยยย
มาอัพต่อน้าจ้า อยากอ่านจ้า 
มาอัพต่อเร็วๆน่ะคับ
รออ่านอยุน่ะ
เปงกำลังใจให้คุนคุกก้าน่ะคับ
^^
กำลังหนุกมาต่อเร็วววววววววววว นะ เดวจารีบมาอ่าน
มาอัพกันอีกน่ะจ๊ะ
| 260 |
| 782 |
cookka
(ตุ๊กตา)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,413 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 247 ครั้ง
ได้รับดาว 189 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|