|
| 181 |
| 703 |
กับดักร้ายนายคาสโนวา
หน้า : 42 เข้าห้องหอ 100% ครบแล้วจ้า
หน้า : 43 ฮันนีมูน
หน้า : 44 แผนนางมาร
หน้า : 45 คนไขปัญหา
หน้า : 46 เสียใจ
หน้า : 47 อะไรกันแน่
หน้า : 48 ความเสียใจ
หน้า : 49 ความจริง 100%
หน้า : 50 ความสุข
หน้า : 51 นึกชื่อไม่ออกค่ะ
หน้า : 52 **แจ้งข่าว***
หน้า : 53 แฮปปี้
หน้า : 54 ท้อง and สัญญา2ครอบครัว
หน้า : 55 จุดเริ่มต้นของสัญญา
หลังจากที่พวกเขา รับประทานอาหารกันเสร็จก็ปาเข้าไป บ่ายสองโมงกว่า เพราะ นั่งคุยกันไป
กินกันไป อยู่ๆ เคนก็มีโทรศัพท์สายด่วนโทรตามตัว เขาจึงต้องขอตัวกลับก่อน
"ผมขอกลับก่อนนะครับ มีธุระด่วน" เคนบอกกับทุกคน
" คุณเพชร วันหลัง ผมไปแวะไปคุยที่บริษัทเจ้าวินมัน " เคนไม่ลืมที่จะหันไปบอกเธอ เขาชอบที่
เธอดูสดใส มั่นใจ ทันใส และ อ่อนหวานลึกๆ แต่ความชอบนี้เหมือนพี่ชายกับน้องสาวมากกว่า
เพราะ เขาหวังอยากมีน้องสาวมาก
" ค่ะ เอ่อทีหลังไม่ต้องเรียกชั้นว่า คุณหรอค่ะ เรียกเพชรก็พอแล้ว" เพชรบอก เพราะ เขาอายุ
มากกว่าเธอ ประมาณ2ปีได้
" ครับ ผมไปก่อนนะครับ" เขาเดินจากไปทิ้งให้ทั้งสามนั่งทานอาหารกันต่อไป แต่ กลายเป็นว่า
ให้เธอมานั่งดูเขา กับ ลิลลี่ จู๋จี๋กันมากกว่า เห็นแล้วหงุดหงิดจิงๆ
" ฉันขอตัวกลับบ้านเลยนะ " เพชรไม่อยากเห็นเขา กับ ลิลลี่ อี๋อ๋อกัน
" ไม่ได้ " อนาวินตอบเสียงห้วนจัด และหันไปป้อนอาหารให้ลิลลี่ เพื่อประชดเธอ
" วินให้ยัยนั่นกลับไปเลยสิค่ะ เราจะได้ไปต่อกัน" ลิลลี่ออดอ้อยเสียงหวานจนหน้าหมั่นไส้
เพชร คว้ากระเป๋า และรีบเดินออกจากร้านอาหารไป โดยไม่สนใจ คำพุดของเขาสักนิด เขา
โมโหขึ้นทันควัน เธอกล้าดียังไงมารั้นกับเขา อนาวินรีบเดินตามออกไป โดยไม่สนใจหญิงสาวข้าง
กายอีกคนไปเสียสนิท
" วิน วิน รอลิลลี่ด้วยสิ" ลิลลี่ร้องเรียก และ กำลังจะเดินตามเขาไป
" เอ่อคุณค่ะ ทั้งหมด 2889 บาทค่ะ" พนักงาน เรียกเธอ และ แจ้งค่าอาหาร
" โอ๊ย เอ้านี่เร็ว" เธอหยิบบัตรเครดิต ส่งให้พนักงานไป แต่กว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไป10นาที พอออก
มาก้ไม่เห็นชายหนุ่มแล้ว เธอจึงเดินตุ๊บป่องๆ กลับไป
" โอ๊ยคุณวิน จะลากฉันไปไหน เจ็บนะ " เพชรยื้อตัวจะไม่ไปสุดฤทธิ์ พรางบิดข้อมือ ที่ถูกเขากำ
ซะแน่น หวังจะให้หลุดออก แต่ยิ่งดิ้น เขาก้ยิ่งเพิ่มแรงบีบ
" ปล่อยนะ ปล่อย" เธอดิ้นสุดขีด ออกแรงสุดยอด
" เงียบเดี๋ยวนี้นะ ถ้าไม่อยากเจอดี" วินตวาดเสียงแข็ง แล้วส่งสายตาดุๆ กับหน้าตาที่จิงจัง จนน่า
กลัว อย่าที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน นั่นก็ทำให้เธอรู้สึกหวั่นๆขึ้นมา และก็ทำให้เธอสงบลงมามาก
เขาลากเธอไปยังลานจอดรถ และเมื่อเปิดประตูรถ เขาก้จับเธอยัดใส่รถโดยไร้ความปราณี
" กลัวหรือไง ยัยตัวแสบ" เขาสังเกต เห็น ตั้งแต่ที่เขา ตวาดเธอเธอก็ เงียบมาตลอด และ ก็ระแวง
เขาด้วย ยิ่งเวลาที่เขาขยับตัว เธอก็จะคอยระวังตัว
" ฉันๆ.." เธอไม่กล้าบอกว่ากลัว เพราะ อาย และกลัวเสียฟอร์ม
" หึ ๆ" เขาหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ และน่ากลัว แต่เธอไม่สังเกตเห้นได้ เพราะ เธอเอาแต่นั่งก้มหน้า
อย่างเดียว
แล้วเขาก็พาเธอขับรถเลี้ยวเข้ามายังคอนโดหรูย่านใจกลางเมือง ซึ่งเขาซื้อเอาไว้ และมักพา
สาวๆมาที่ห้องบ่อยๆ
" ลงมาได้แล้ว" เขาพูด และ กระชากแขนเธอให้ลงมา
" ไม่ลง" เธอเริ่มดื้อ จนเขาต้องแดเธอออกมา จากนั้นก็ลากเธอเข้าไปในลิฟต์ และ พาไป
ยังชั้น25 ซึ่งเป็นชั้นที่เขาอยู่
" มาทำไมค่ะ" เธอถามอย่างระแวง
" เดี๋ยวก็รู้ " เขาพูดและลากเธอต่อไป จนเดินมาถึงห้องริมสุด เขาใช้คีย์การ์ด เปิดประตู และพา
เธอเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว
" ผลัก " เขาเหวี่ยงเธอขึ้นไปบนเตียงนุ่มๆ อย่างแรง จนเธอจุก จนน้ำตาเกิบไหล
" บ้าหรือไง " เธอลุกนั่ง และว่าเขา
" ใช่ฉันมันบ้า " เขาอารมณ์เดือดดาล เขาค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้เธอเลื่อยๆ
" ฉันว่า เราออกไปคุยกันที่อื่นดีกว่า" เธอเริ่มกลัวเขา เพราะ เขาไม่เหมือนเดิม
" ตรงนี้แหละดี อย่าทำเป้นไร้เดียงสาหน่อยเลย เห็นอย่างนี้คงเคย มาหมดแล้วมั้ง ถึงชอบยั่วชาว
บ้านไปทั่ว" อนาวินหึงเธอจึงจนน่ามืดตามัว จึงว่าเธอเสียๆหายๆ
" เพี๊ยะ หยาบคาย ต่ำ ที่สุด" เธอลุกขึ้นยืน และตบหน้าเขาอย่างแรง
" ใช่ผมมันหยาบคาย แล้วผมจะหยาบคายให้ถึงที่สุด" เขาพูดจบ และ เหวี่ยงร่างเล็ก ลงบนเตียง
กว้าง เธอเตรียมจะกระเถิบหนี แต่ช้าไปเสียแล้วเพราะ บัดนี้ ร่างหนาของชายหนุ่มทาบทับหล่อน
และกดน้ำหนักใส่ร่างเล็กเต็มแรง เธอรู้สึกหายใจไม่ออก เพราะ หนัก เธอหวาดกลัวเขา แต่ เธอ
แสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ
" คุณไม่ใช่คน เลงยิ่งกว่าสัตย์เสียอีก" เพชรกลุ่นด่าเขาอย่างหยาบคาย หวังจะให้เขารู้สึกตัว
" ปากเก่งนักนะ อยากรู้นักว่าอย่างอื่นจะเก่งด้วยหรือเปล่า" ใช่เขาโกรธ แต่ หารู้ไม่ว่า คำพูด
หยาบคายของหญิงสาว มันเปนการทำร้ายเธอเอง เขาซุกไซร้ซอกคอขาว ของเธออย่างบ้าคลั่ง
เขาจูบปากเธออย่างเร่าร้อน บดขยี้ริมฝีปากบางของเธอ อย่างรุนเเรง เพราะแรงหึง เพชรรู้สึกว่าได้
รับรสคราวของเลือด เขาสอดลิ้นเข้าไปในอุ้งปากหวานของเธอกวาดค้อน และดึงดูดลิ้นอย่างไม่
รู้จักอิ่ม เพชรผลักไสเขาเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล ตุบตีเขาก็ไม่สนใจ
" กรี๊ด ๆ ฮือๆ " เขากระชากชุดแสคของเธอขาดติดมือ รวมถึงบราเซียสีหวานนั้นด้วย เขาเพร่ง
มองร่างขาวโผลนที่นอนอวดความสวยอยู่ตรงหน้า
เธอสวยมากรู้มัย เขาครางออกมา
" ปล่อยเถอะค่ะ ฮือๆ " เธอกลัวๆ กลัวเหลือเกิน หล่อนเอามือยกขึ้นกอบอกอวบไว้ เพื่อปิดบังมัน
ให้พ้นจากสายตาของเขา แต่แล้วเขาก็รวบข้อมือเธอ พร้อมกับ ปลดเนกไท้ตัวเอง มาผูกข้อมือเธอ
ไว้ เขาลดลงตัวเองลงทำความรู้จักกับเนินอกสวยของเธออย่างเนิน่นนาน ไล้มือสัมผัสเธอไปทั่ว
ร่างขาวโผลนของเธอ นั่นทำให้เธอครางออกมา เพราะ ความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ด้วย
ประสบการณ์ที่ผ่านมามากของอนาวิน จึงทำให้เพชร อ่อนระทวย ดั่งขี้ผึ้งลนไฟอยู่ใต้ร่างเขา เธอ
รวบรวมสติให้กลับมาอีกครั้ง
" ปะ ปล่อยนะ อะ " เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือพราะ อารมณ์พิศวาสที่เขาสร้างขึ้น
เขาไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย เขาพรมจูบไปทั่วร่างเธอ และ กลับมายึดครองปากคู่รวยอีกครั้ง เนิ่น
นาน อย่างไม่รู้จักอิ่มเอม ยิ่งกิริยาที่ไร้เดียงสาของหญิงสาวที่เผลอไผล ไปตามความวาบหวามนั้น
มันช่างเร้าอารมณ์ของเขาได้ดี ร่างที่เบียดชิดกันนั้น เธอรู้สึกถึงความตื่นตัวของชายหนุ่ม เขา
ปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้าย ลงและสู่ไปตามเรียวขางาม เธอเบียดขาสองข้างบีบกันแน่น ร่าง
กายสั่นสะท้าย แต่นั่นไม่เกินกว่าความสามารถของชายหนุ่ม เขาเบียดขาลงแรงๆเพื่อแยกขาเรียวทั้ง
สองออกจากกัน เขาไรอช้า รีบปลดเสื้อผ้าตัวเองและเหวี่ยงมันออกไปอย่างไม่ใยดี เธอเห็น เธอ
กลัว
" ยะ อย่าค่ะ คุ.." เธอประท้วงเขา แต่ไม่ทันได้พูดอะไรมากเขาก็ยึดริมฝีปากนั้นอีกครั้ง เธอดิ้น
ขลุกๆขลัก อนู่ในอ้อมกอดนั้น สักพักเขาก็แยกขาเธออกและ แทรกท่อนกายของเขาเข้าไปในร่าง
เธอ
" อะ ฉันเจ็บ เอาออกไป" เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกออกเป็น2ส่วน น้าตาไหลพราก เพระ ความ
เจ็บปวด
" อยู้เฉยๆ นิ่งๆอย่างเกรง ไม่งั้นเธอจะเจ็บมาก" เขารู้ว่าเธอเจ็บ เพราะ ความรัดรึง และ ความคับ
แน่น แต่เขาไม่สามารถหยุดตอนนี้ได้แล้ว เขาค่อยๆ เลื่อยกายเข้าออกช้าๆ และเร่งขึ้นเรื่อยๆตาม
แรงปราถนา และเขาก็พาเธอไปพบดินแดนเเห่งความสุข เขาพลิกตัวลงนอนข้างเธอ มองร่างเล็กที่
นอนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนหลับไปแล้ว เขาครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนเผลอหลับไป
************************************************************
ปล. ฉากเลิฟซีนนี้ คุกก้าต้องไปหาปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ มาหลายคนกว่าจะเอามาเขียนในสไตล์
ของคุกก้าได้ เขียนเองยังเขินเองเลย หุหุ
คุกก้าจ๋า เรียกบาร์บี้เฉย ๆ ก้อได้ เรียกซะเต็มยศเลยอ่ะ
สนุกมากกกกก มาอัพเร็ว ๆ น่ะ จะรอน่ะจ๊ะ
ค่ะไม่เปงไรค่ะเปงกำลังใจให้เสมอนะคะสู้หละ
มาอัพแบบหวานๆอีกนะ
อิอิชอบ
บายค่ะ
น่ารักจิงๆๆเลยนะ
ทั้งเพชรทั้งอนาวิน ^^
หายไปนานเลยชิมิ..เจ๊ยุ้งยุ่ง ชีวิตนี้มันช่างยุ่งได้ตลอดเนอะ
แต่ถึงไม่ได้เม้นท์ ก็ตามอ่านทู้กตอนนะจ้า อย่าน้อยใจถ้าไม่ได้เม้นท์ละ
อย่าลืมอัพนิยายเพลินนะ เดือนมกราแล้วใกล้สอบปลายภาคแล้วน้า
อ่านหนังสือด้วยจะได้เก่งทั้งเรียน ทั้งกิจกรรมแล้วก็การเขียน
สู้ต่อไป สำหรับสาวเก่งแบบหนู...
ความเห็น 119 27 ม.ค. 2551 (16:17) นี่ ถ้าเข้ามาก็ได้โปรดหานิยาย I love my dog ด้วยน้า คุณคุกก้าด้วย ให้ดาวไปตั้ง 5 ดวง ไงๆก็เข้ามาดูหน่อยนะ เป็นเรื่องที่คนรักหมาไม่ควรพลาด
ความเห็น 120 28 ม.ค. 2551 (09:25) เข้ามาอ่านแว้วน่ะจ๊ะ คุกก้า สนุกจริง ๆ เลย ยังไงก้อเอาใจช่วยน่ะจ๊ะ
ขอแจ้งล่วงหน้า คุกก้าคงไม่ได้อัพ สัก 2-3 วันนะค่ะ เจอรายงานด่วนตั้ง 2เล่ม ต้องส่งวันศุกร์ค่ะ ขอโทษจิงๆนะค่ะ
อัพน้อยจังอ่ะ
แต่ก้อดีกว่าไม่อัพเลย
ติดตามอยู่น้า
อัพอัพอัพ
ความเห็น 125 2 ก.พ. 2551 (18:05) แจ้งข่าวนิยายอื่นซักนิดนึง คือว่า นิยาย I love my dog เปลี่ยนเป็น หมาป่วนกวนประสาท แส้วนะไงๆ ก็ขอให้เข้าไปดูข้างในแค่แว้บเดียวก็ยังดี
สนุกดีฮะ แอบ ipot มาดู โอ๊ะ แย่แล้วววว มาดูเรื่องของผมมั่งนะ โอ๊ยยย!
by ดอร์ฟ
ขอโทษนะค่ะคุณ ไอพอท ไม่ได้ตั้งใจจะลบนะค่ะ ขอโทษษษษษษษษษษษษษจริงๆค่ะ
คงไม่โกรธกันนะค่ะ
มาอ่านแล้วน้าคุกก้าหลังจากไม่ได้เข้ามาซะนาน นายวินนี่น่าสงสารจัง เห็นใจนะเนี่ย ก็ขอให้ได้อะจึ๋ยกับหนูเพชรเร็วๆละกันนะ สู้ๆนะนายวินคุกก้าด้วย
<FONT style="BACKGROUND-COLOR: #00ff99">สนุกมากค่ะ มาอัพทุกวันเลยนะคะ (คนน่ารักขอร้อง)จะมาอ่านทุกวันเลย</FONT>
หวัดดีคะ วันนี้เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกดีคะ มาอัพอีกนะ
โห อัพค้างได้น่ะคนเรา มาอัพกันเร็ว ๆ น่ะ ใจจะขาดแล้วววววววววววววว อิอิ
รีบมาอัพน่ะจ๊ะคุกก้า
มาอัพเร็วๆนะคะ รออ่านอยู่
| 181 |
| 703 |
cookka
(ตุ๊กตา)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,351 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 247 ครั้ง
ได้รับดาว 189 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|