กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 968,238 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

   อนาวินรู้สึกตัวขึ้นมาก็เช้าแล้ว เขารั้งร่างบางแนบกาย มือหนาค่อยแกะเนคไทที่ผูกมือเธอไว้ออก

มันเป็รรอยปาดแดงทั้งสองข้างจากการขัดขืนของเธอ เขา ปัดผมที่ตกลงมาปรกหน้าเธอ

ขึ้น ทำให้เห็นรอยช้ำที่หางตา อย่างเอผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก รอยช้ำตามผิวขาวเนียน  นั่นก็

คือฝีมือเขาเอง นี่เขาโกรธ หึงเธอจน รุนแรงกับเธอขนาดนี้เลยหรอ เขาไล้ฝ่ามือเบาๆไปตามรอย

ช้ำต่างๆบนกายเธอ แต่นั่นก็ทำให้เธอสะดุ้งตื่น

" อย่าค่ะ ชั้นกลัวแล้ว"  เพชรหวาดกลัวเขา ดึงผ้าห่มขึ้นปิดบังอกไว้ และทำท่าขยับหนี เนื้อตัวสั่น

" จะไปไหน นอนเถอะ"  วินพูดเสียงนุ่ม พรางตบที่นอนข้างๆตัว เป้นเชิงให้เธอมานาน แต่ร่างบางที่

อยู่ขอบเตียงไม่กะดิกสักนิด

" ผมบอกให้มาก็มาสิ  "  เขาแกล้งทำเสียงดุ เท่านี้เธอก็ค่อยๆ เขยิบมานอน แต่ทิ้งระยะห่างพอควร

เขาจึงขยับมาชิดเธอ กอดเธอไว้  และ จุมพิต ตรงหน้าผากกลมมน  หญิงสาวถึงกับนอนตัวเเข็ง    

วินหวั่นอยู่เหมือนกัน ธรรมดาแล้ว เธอก็ไม่ค่อยเข้าใกล้เขาอยู่แล้ว แล้วนี่ถึงขั้นกลัว  ต่อไปเขาจะ

เข้าใกล้เธอได้อีกหรอ

" คุณวินค่ะ"  เสียงหวานปราณระฆังแก้ว เอ่ยเรียกชื่อเขา และหันหน้ามาสบตาเขา

" หืม "

" คุณรักฉันบ้างไหมค่ะ"   เธอถามสายตาของเธอยังคงจ้องเขาไม่กระพิบ

" คือผม ผม..."  นี่คืดสิ่งเดียวที่คาสโนวา  อย่างเขา ไม่เคยคิดที่จะให้แก่บรรดาคู่ควง คนใด  เขา

แค่คบเล่นๆ ไปวันๆ เบื่อก็เลิก แต่กับเธอเขาสับสนไปหมด ตอนแรกเขาแค่อยากเอาชนะ แล้วตอนนี้

หละ... เขาตอบตัวเองไม่ได้ รู้แต่ว่าเขารู้สึกพิเศษกับเธอมากกว่าผู้หญิงพวกนั้น แล้วนี่ใช่รักหรือ

เปล่า

" ขอเวลาผมอีกนิดนะ " 

" ช่างมันเถอะค่ะ หึ" เธอแสร้งยิ้มกลบเกลื่อน ในใจเธอกำลังร้องไห้ เขาชอบทำดีกับเธอ บางครั้ง

ทำเหมือนหึงหวงเธอ  เอาใจใส่เธอ  ทำให้เธอใจอ่อนมอบใจให้เขา"เขาทำอย่างนั้นกับทุกคนเลย"  

เธอพร่ำนึกในใจ และหลับตาลงอย่างอ่อนล้าในอ้อมกอดของเขา

  บ่ายแก่ๆ  เพชรตื่นขึ้นอีกครั้ง เธอขยุ้มผ้าห่มพันกาย และเดนไปเก็บเสื้อผ้าที่เกลื่อนกลาดอยู้ตาม

พื้นขึ้น และ เธอก็ทอดสายตาไปมองคนที่ทำที่ยังหลับสนิทอยู่บนเตียง  เธอเข้าไปอาบน้า  เห็นร่อง

รอยที่เขาเป็นผู้สร้างขึ้น  เธออาบน้าจนเสร็จ แต่ เสื้อผ้าส่ไม่ได้แล้ว มันขาดวิ่นหมด เธอจึงสวมชุด

คลุมออกมา

" คุณวินๆ คุณวิน"  เพชรเขย่าตัวเขาเเรง

" ฮือ หมับ"   เขาดึงร่างเล็กเข้ามากอด หอม

" ว้าย ปล่อยนะ"  เพชรปัดป้องพลันวัน

" แล้วปลุกผมทำไม  ผมนึกว่าคุณอยาก..."  อนาวินหยอกล้อเธอเล่น  มันได้ผล เธอแก้มแดงจัด

" บ้า "

" แล้วทำไมครับ คนสวย"  เขาเอาจมูกโด่งสันไล้ไม่ห่างแก้มนวล 

" ฉันไม่มีชุดใส่ คุณพอจะมีบ้างไหมค่ะ"  เพชรบอกเสียอ่อย

" มีสิ แต่ผมว่าตอนนี้ยังไม่ต้องใส่หรอกผมอยากกอดคุณ "  อนาวินเล่นไม่เลิก เธอรีบลนลานผละ

ออกจากออ้มกอดของเขา ลุกขึ้นยืนได้เธอก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องทันที  อนาวินหัวเราะออก

มากับกิริยาเขินอายของเธอมันน่ารักดี

 หลังจากที่ชายหนุ่มอาบน้าเสร็จ เขาก็ปหาเสื้อผ้า ของยัยวุ้นน้องสาวสุดที่รักของเขา เอาไปให้เธอ

ใส่

" อ้าวนี่ใส่ซะสิ "   เขายื่นชุดของเด็กวัยรุ่นให้เธอ และเธอก็รีบเข้าไปเปลี่ยนแต่

" เอ่อคุณ มันมีที่ใหญ่กว่านี้ไหม "  เพชรโผล่แค่หน้าออกมาจากห้อง ก็ไอ้กระโปรงอ่ะ ไม่เท่าไร เธอ

ใส่ได้ แต่เสื้อเชิดนะสิ ช่วงตัวติดกระดุมไ แต่ตรงหน้าอกมันติดไม่ได้

" ไม่มีแล้ว เพชรคุณอย่าเรื่องมากนักเลย หรือจะให้ผมช่วยใส่ให้"  เขาพูด

" ไม่ต้องค่ะ แต่มันติดกระดุมไม่ได้ "   เอาจำต้องพูดความจิง ทั้งอาย ทั้งโกรธ

" ไหนดูสิ"  เขาเดินมา แล้ว กระชากผ้าขนหนูออกจากอก และ เขาก็เข้าใจทุกสิ่ง

" ผมกะขนาดผิดได้ไง  เมื่อคืนก็ว่าวัดมาดีแล้ว "   เขาทำหน้ายียวนใส่เธอ

" บ้า คุณบ้าไปแล้ว "  เธอหน้าหงิกงอ

" ใสชุดผมไปก่อน เดี๋ยวไปซื้อระหว่างทาง"  เขาบอก และยื่นเสื้อตัวโคร่งให้เธอใส่  ก่อนพาเธอขับ

รถไป ยังร้านเสื้อผ้าที่หรู และมีสไตล์

" อ้าว สวัสดีค่ะ คุณวิน"   เจ้าของร้านซึ่งเป็นสาวเทียมวัยกลางคนเดินมาต้อนรับ และทักทายอย่าง

สนิทสนม

" ครับ พี่แป๊กกี้ "

" อ้าวแล้วนั่นใครค่ะ"   แป๊กกี้ถาม เพราะ ยังไม่เคยเห็นหน้าเธอมาก่อน

" เพชรเป็นเพื่อนคุณวินค่ะ"   เธอรีบบอกก่อน เพราะ กลัวเขาจะพูดอะไรบ้าๆ

" ใช่หรอ"  อนาวินพูดเสียงเบาๆ แต่นั่นก็ทำให้เพชรได้ยินได้ จึงหันมาถลึงตาใส่เขา  ก่อนจะเดินไป

เลือกเสื้อผ้า อย่างเพลิดเพลิน  อนาวินนั่งมองอยู่นาน เห็นแต่ละชุดที่เธอเลือก เขาแทบคลั่ง เขา

ยอมรับว่าเขาชอบมองพวกสาวๆใส่ แต่กลับเธอ เขาไม่ชอบให้ใส่

" เอาชุดนี้นะ"  เพชรพูดลออยๆ และดในมือให้ดู  มันเป็นชุด เสื้อที่โชว์ไหล่  กระโปรงยีนส์สั้น 

เขาเห็นแล้วต้องรีบเดินไปหาเธอทันที 

" เลือกที่มันมิดชิดกว่านี้อีก นะเบบี๋ ถ้าไม่อยาก...ตรงนี้"   เขาขู่เธอ

" นี่คุณวิน ชุดที่ฉันเลือกมันไม่ดียังไง " เพชรอารมณ์เสีย

" มันโป๊ "  เขาพูด

" แต่ชั้นจะใส่ชุดนี้ "  เพชรยังดื้อไม่ยอมฟัง

" ไม่ได้ "

" นี่คุณจะเอายังไงกับฉัน  ทำชุดฉันขาดแล้วยังจะมาบังคับกันอีก เผด็จการที่สุด"  เธอโมโหแล้ว

เป็นคนทำชุดเธอพัง และยังจะมาห้ามโน่นห้ามนี่อีก

" ว้าย อะไรกันค่ะ เสียงดังเชียว"  แป๊กกี้ตกใจ ต้องรีบออกมาดู

" พี่แป๊กกี้ดูยัยนี่สิ ผมพูดไม่รู้จักฟัง ว่ามันโป๊ "  อนาวินฟ้อง

" คุณแป๊กกี้ดูสิค่ะ ชุดนี้มันโป๊ตรงไหน"  เพชรบอกเหตุผล

" คุณวินค่ะ คุณพี่ว่า มันไม่โป๊หรอกค่ะ "  แป๊กกี้บอกตรงๆ

" ได้อยากโชว์นักใช่มั้ย "   เขาพูดลอดไรฟัน และเดินไปเลือกชุด เสื้อเกาะอกกระโปรงมา ให้เธอ

" นี่งั้นเอาชุดนี้เลย"  เขากะจะให้เธอไม่กล้าใส่

" ว้าว สวยจัง ขอบคุณนะค่ะ ที่เลือกให้ ทำไมเมื่อกี้ไม่เห็นเจอชุดนี้เลย"  เธอพูด และ คว้าเสื้อเข้า

ไปเปลี่ยนในห้องรองชุด สักพักก้ออกมาในชุดที่สุดแสนจะเซ็กซี่

" คุณน้องค่ะ สวยมาก หุ่นดีจิงๆค่ะ"  แป๊กกี้ ก้เอาอีกคน ชมเธอจยออกหน้าออกตา

" ขอบคุณค่ะ "  เพชรรับคำชม

" ไปยังค่ะ "  เพชรหันไปถามชายหนุ่มที่ยืนหย้าหงิกหน้างออยู่

เขาชำระเงิน และเดินนำเธอไปที่รถคนหรู อย่างไม่สนใจเธอ ปล่อยให้เธอเดินตามต้อยๆ  เหมือตัว

อะไรซักอย่าง  จนขึ้นรถ

" คุณวิน คุณเป็นอะไร ค่ะ"  เพชรสังเกตได้ว่าเขาอยู่ในช่วงอารมณ์ไม่ปกติเท่าไหร่

" เปล่า อย่ามายุ่งกับผม ! "  ระหว่างเดินออกจากร้าน มีกลุ่มผู้ชาย 2-3คนมองเธอตาเป็นมัน เขา

เลยโกรธมาก เลยเผลอมาลงที่เธอ ตวาดใส่เธอลั่น

" ขอโทษค่ะ ฉันจะไม่ยุ่งกับคุณอีก" เพชรพูด และเปิดประตูลงจากรถไป เธอเดินออกไปอย่างเร็ว

น้ำตาไหลเป้นทาง " เขาเห็นเธอเป็นอะไรหรือ เป็นถังขยะหรือไง ถึงต้องคอยมารองรับอารมณ์เขา"  เธอคิดในใจ

" เพชร เพชร"  เขาขับรถตามไปช้าๆ เรียกเธอแต่เธอไม่ยอมฟัง วิ่งหนีเขาอีก สุดท้ายเขาก็จอดรถเเละ วิ่งตามเธอไป  เขารั้ง

ข้อมือเธอเอาไว้ และพบว่าเธอร้องไห้

" โธ่เว้ย "  เขาสถบออกมา เพราะ โมโหตัวเอง  เขาเป็นอะไรไป รู้สึกว่าตังเองแพ้น้ำตาของเธอเข้าทุกที

" เพชร ผมขอโทษ ผมอารมณ์เสียไปหน่อย"  เขาปลอบเธอ

" คุณอารมณ์เสีย และ ฉันเป็นอะไร ถังขยะ หรือไง ถึงเอาอะไรมาโยนโครมใส่ฉัน พอสักที คุณทำ

ร้ายฉันมากไปแล้ว"  เธอพลักเขา และโบกรถแท๊กซี ขึ้นหนีเขาไปเลย

" ปัง "  เขาเตะถังขยะล้มกลิ้ง เพราะ โมโห ในใจเขา ห่วงเธอแทบบ้า ใส่ชุดแบบนั้นขึ้นแท็กซี่ จะ

เป็นอะไรหรือเปล่า

********************************************************************

มาอัพช้า ขอโทษทีค่ะ เพิ่งเคลียร์งานเสร็จตอนตี 2เอง