กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 966,542 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

    พอเข้าห้อง ปิดประตูเรียบร้อย  เพชรก็เดินลิ่วๆไปที่เตียงกว้าง  วินรีบเดินตามไปอย่างไม่รอช้า

เขากระโดดขึ้นไปบนเตียงก่อนที่เธอจะขึ้นเสียอีก แถมยังนอนหลับตาพริ้มทำเป็นไม่รู้เรื่องอีก

" นี่คุณ ลุกไปเลยนะ ลุกสี"  อนาวินยังนอนนิ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาว

" คุณวินลุกสิ " ทีนี้เธฮออกแรงดึง ฉุดมือเขา ให้ลุกขึ้น แต่เขากระตุกเพียงนิดเดียว ร่างบางก็ปะทะ

อกกว้างนอนอยู่บนตัวเขา และเขาก็กอดไว้แน่น

" คุณวิน ทำไมคุณเจ้าเล่ห์แบบนี้นะ ต่อไปนี้ก็อย่าหวังจะได้ทำกับชั้นแบบนี้อีก"  เพชรแกล้งพูดเสียง

ดุๆ ขมวดคิ้วเข้าหน่อย อนาวิน ถึงกับรีบปล่อยเธอ แต่พลิกตัวเธอให้นอนข้างๆ และกอดเอาไว้

" ผมขอโทษนะที่รัก "  เขาทำหน้ารู้สึกผิดเต็มที่

" นะครับ โธ่เห็นใจผมบ้างสิ อยู่ใกล้คุณผมต้องหักห้ามใจอย่างมากเลย"  เขบอกตามความจิง

"        "  เพชรทำเป็นวางมาทขึมนอนนิ่ง ทำเหมือนไม่ได้ยิน

" คุณเป็นแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่าค่ะ"  เพชรพลิกตัว เพื่อที่จะมองหน้าเขาชัดๆ

" เมื่อก่อนอาจใช่ แต่ตอนนี้ผมมีคุณคนเดียว"  อนาวินบอกด้วยควมสัจจริง

" แล้ว แม่นางแบบสาวที่นั่งเคลียคลออยู่บนตักคุณหละค่ะ"  เพชรกำลังจับผิดเขาอยู่

" ผมไม่ได้รักเขานะ"

" แล้วคุณรักใครกัน"

" ผมแน่ใจ แล้วว่าผมรักคุณ "  อนาวินมองลึกเข้าไปในตาของหญิงสาว

" ชั้นจะเชื่อได้หรอค่ะ "  เพชรถาม

" ถ้าผมคิดนอกใจคุณ ขอให้ฟ้าดินเอาชีวิตผมไป ของให้ผมต..."  ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ริมฝีปาก

คู่งามของหญิงสาวก็ ประจบจูบเขา เพราะ เธอไม่อยากได้ยินเรื่อง น่ากลัว  เธอเชื่อเขา เชื่อทุกอย่าง

เธอค่อยๆถอดจูบขึ้น และสบตากับเขา

" ฉันเชื่อคุณค่ะ " 

" ผมรักคุณ "    เขาบอกรักเธอก่อนที่จะพลิกตัวทาบร่างของเขาลงบนล่างของเธอ เขาบรรจง

จูบอย่างออ่นหวาน เนิ่นนานจนร่างบางสนเสียงครางออกมา เขาเริ่มเปลี่ยนมาสูดกลิ่นกายสาวจาก

ซอกคอ มือเขากอบกุมอกเธอไว้ คลึงเบาๆ ไม่นานชุดนอนตัวสวยของเธอก็หลุดออกจากตัว เขา

พรมจูบไปทั่วร่างของเธอ  ร่างเธอบิดเบี้ยวไปตามอารมณ์  และเขาและเธอก็บรรเลงบทรักร่วมกัน

สุดท้ายเขาก้พาเธอไปพบกับดินแดนแห่งความสุข   เขาพลิกตัวนอนข้างๆเธอ และรั้งร่างบางที่นอน

ระทดระทวย หายใจหอบถี่ ไว้แนบอก เขาจูบที่หน้าผากกลมมน ก่อนกระซิบบอกรักเธอชิดหูเธอ  และ

ทั้งคู่ก็หลับไป

   อากาศค่อนข้างหนาว ถึงแม้จะสายโด่งแล้ว  ก็ทำให้ร่างบางที่เปลือยเปล่ามีเพียงผ้าห่มคลุมตัว ก็

เบียดตัวเข้ารับไออุ่นจากร่างหนา  อนาวินที่ตื่นก่อนนอนยิ้มมองคนหลับ เขากอดเธอแน่นขึ้น ไล้มือ

ไปบนแผ่นหลังขาวเนียน

" อื้อ "  เสียงเธอครางประท้วง เมื่อมีสิ่งที่รบกวนการนอน

" เลขาคนสวยตื่นได้แล้ว"  วินปลุกเธอ

" แปบนึงค่ะ"  เสียงงัวเงียตอบกลับมา

" สายแล้วคนดี  ถ้าคุณไม่ตื่นมีหวัง คุณคงเพลียไปอีกนาน"  เขาให้คำพูดชวนให้คิด ทำให้คนที่นอนอยู่เด้งตัวขึ้นอย่างอัตโนมัติ เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาพูด  รีบเอาผ้าพันกายโดยเร็ว

" วันนี้ตื่นสายนะครับ"  วินพูดแซว

" เพราะ ใครหละ "  เพชรแย้งเสียงอ่อย หน้าแดงเรื่อ

" เพชรรู้ไหม ผมมีความสุขมาก "  อนาวินโอบกระชับเธอจากด้านหลัง เขาเอาคางวางไว้บนหัวเธอ

" ยังไงค่ะ"  เธอสงสัย เขาพูดอย่างกับไม่เคยมีความสุขงั้นแหละ

" ก็ผมตื่นมา มีคุณนอนอยู่ข้างๆ ได้เห็นหน้าคุณ อยู่กับคุณตลอดเวลา"  

" ฉันก็เหมือนกัน "  

"  งับ งับ"

" โอ๊ย "  วินร้อง เพราะ เจ้าบุ๋มบิ๋มหวงเจ้าของ ถึงมันจะงับเบาๆก็จิง แต่ก็เจ็บเล็ก

" อ้าว บุ๋มบิ๋ม"  เพชรรับตัวมันมากอดมาหอม

" อิจฉา เจ้าบุ๋มบิ๋มจัง มาถึงก็โดนทั้งกอดทั้งหอม ทีผมไม่เคยเลย"  เขาทำท่าทางน้อยใจ

" นี่ไงค่ะ คุณก็กอดฉันอยู่ " 

" ผมหมายถึงคุณ เป็นคนทำ"  เขากอดอก  ทำท่างทางเหมือนเด็กๆ งอนเวลาอดได้ของเล่น

" จุ๊บ  "  เพชรยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มชายหนุ่ม โดยเขายังไม่ทันตั้งตัว

" พอใจไหมค่ะ เจ้าชาย" 

" ถ้าจิงๆแล้ว ไม่พอหรอก แต่ไม่เป้นไง เมื่อคืนที่ได้มาชดเชยกันได้"  เขาพูดยิ้มๆ

" เผี๊ยะ "  เธอฟาดเข้าที่ต้นแขน ที่มีกล้ามอย่างจัง

" คุณนะ ทำให้เจ้าบิ๋มโกรธแล้ว"  เพชรบอก เพราะ สังเกตอาการสุนัขแสนรักที่เอาแต่ขู่ฝ่อใส่เขา

" ผมยังไม่ได้ทำอะไรมันเลย"  ชายหนุ่มพูดตามความจิง

" ก็เมื่อคืนคุณแย่งที่นอนมัน"  เพชรบอก เพราะ ปกติ มันจะขึ้นมานอนบนที่นอนกับเธอ

" อ้าว "

" หงิง หงิง"  เจ้าสุนัขตัวน้อย ส่งเสียงอ้อนหญิงสาว พราเอาหน้ามันถู แขนเธอไปมา วินแอบ

หมั่นไส้มันเล็กนอย

" โอ้ๆ เดี๋ยวหม่ามิ พาไปเดินเล่นนะ"  เธอหอมมัน

" ถ้าคุณเป็นหม่ามิ งั้นผมเป็นป่าป๊า "  อนาวินพูดออกความเห็น

" ขี้ตู่จิงคุณ"

" คอยดูนะ"  อนาวินบอก

" เจ้าบิ๋มมาหาป๊าเร็ว"  เขาตบมือเรียกมันแต่มันเมินหน้าหนี

" ฮ่าๆ  มันไม่มีทางไปหาคุณหรอก "  แต่ผิดคาด เจ้าบิ๋ม กระโดดจากตักเธอ วิ่งไปหาเขาแทน

" นี่ไง"  วินลูบหัวมันอย่างเอ็นดู

" เปนไปได้ไง ทีกับผู้ชายคนอื่นมันเมินใส่"  เพชรสงสัย

" เจ้าบิ๋มคงรู้ ว่าผมเหมาะที่เป็นป๊าของมมันไง"  วินได้ที พูดเข้าข้างตัวเอง

" เพชร ผมมีอะไรจะขอคุณเรื่องนึง"

" อะไรค่ะ"

" ที่รักต่อไปคุณต้องแทนตัวเองว่า เพชรนะ"

" ค่ะ "

" เดี๋ยวเพชรไปอาบน้ำก่อนนะค่ะ"  เพชรว่า และก็เข้าไปอาบน้ำ โดยปล่อย เขาไว้กับเจ้าบุ๋มบิ๋ม  เธอ

ยิ้มกับเงาตัวเองในห้องน้ำ วันนี้เธอช่างมีความสุขจัง  ไม่นานเธอก็ออกมาในชุดเสื้อยืด กางเกงขา

สั้น  และถือเสื้อผ้า มาให้เขาเปลี่ยน

" นี่ค่ะ เสื้อผ้า ไปอาบน้ำเร็ว" 

" จ้าที่รัก  "  แล้วเขาก็รีบเข้าไปอาบน้า ไม่นานเขาก็ออกมาในชุด เชิต กางเกงยีน  เขาออกมาก็ไม่เ

ห็นเธอในห้องแล้ว เขาจึงเดินลงไปข้างล่าง เห็นเธอทำอาหารอยู่ในครัว

" อ้าวเสร็จแล้วหรอค่ะ มาทานข้าวกัน "  เพชรจัดแจงยกอาหารมาวาง เขาและเธอรับประทานอาหาร

กันไปคุยกันไป อย่างมีความสุข

" คุณวิน  คุณไม่ไปทำงานหรอค่ะ "   เพชรพุดขึ้นเมื่อนั่งดูทีวีกัน

" โธ่ไม่เอาหรอก"  เขาเอนตัวหนุนตักเธอ

" คุณไม่เข้าบริษัทตั้งหลายวันแล้วนะ "   เพชรเอามือดึงจมูกเขาไปมา

" ผมอยากอยู่กับคุณหนิ"  เขาทำเสียงอ้อน

" อย่าไปพูดอย่างนี้กับคนอื่นนะค่ะ เพชรหึง"  เพชรพูดยิ้มๆ ให้เขา  ตอนนี้ชีวิตของทั้งคู่ไปได้ด้วยดี

หวานชื่น แต่ไม่มี ใครรู้ได้ว่า วันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

**************************************************************

มาอัพให้แล้วนะค่ะ