กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 967,290 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

  ตอนเย็นอนาวินกลับมาบ้านของเขา ซึ่งไม่ได้กลับมาเกือบอาทิตย์  เขาเดินผิวปากอย่างสบาย

อารมณ์เข้ามาในบ้าน จนคุณ

หญิงพิมพา แปลกใจ

" ตาวิน อารมณ์ดีเชียวนะ"  พิมพาถามลูกชาย

" ครับแม่  "  เขาเข้ามากอดหอมมารดา อย่างเอาใจ

" แม่ครับ ผมมีอะไรจะให้คุณแม่ ช่วย"  เขาเริ่มเกลิ่นกับแม่ไว้ก่อน

" ถ้าผมจะพา ผู้หญิงมาให้คุณแม่ดูตัว คุณแม่ว่าไงครับ"  เขากอดมารดา แล้วถามอย่างจิงจัง

" ตายแล้ว ลูกชายฉัน มีรักจริงแล้วหรอ"  พิมพาแปลกใจ ปกติ ลูกชายตัวดี เที่ยวไปเป็นข่าวกับ สาวคนนี้ที คนนั้นที จนเธอ

แทบลมจับ

" ครับ คนนี้ผมรักจริงหวังแต่งครับแม่"  

" ก็ดีแล้ว ว่างๆพามาให้แม่รู้จักด้วยนะลูก"  พิมพา อดดีใจไม่ได้ เขาเห็นลูกชายมีความสุข คนเป็นพ่อ เป็นแม่กดีใจ และเธอ

เองก้อายุเยอะแล้วอยากมีหลานสักที

" ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ"   เขากำลังจะเดินไป แต่

" เดี๋ยวลูก คอยดูยัยวุ้ยด้วยนะลูก แม่จะออกไปข้างนอกหน่อย"   พิมพาบอกลูกชาย

" ครับแม่ " และเขาก็รีบขึ้นไปบนห้อง   

ณ ห้างสรรพสินค้า ชื่อดัง

" คุณผู้หญิงขา หนูว่าเดี๋ยวหนูไปซื้อเองก็ได้ค่ะ คุณผู้หญิงหาที่พักเถอะค่ะ" นิดเด็กรับใช้ ของบ้าน อมรไพศาล (บ้านของอ

นาวินนั่นเอง)  พูดขึ้น

" เอ๊ะนี่เธอ ชั้นจะมาเดินเลือกซื้อของบ้างไม่ได้หรือ"  คุณหญิงพิมพาว่า

" ไปตรงนี้ดีกว่า"  คุณหญิงเดินนำ ไปซื้อของที่หล่อนต้องการ

" นิด เดี๋ยวเธอสตาร์ท รถรอชั้น และเอาของไปเก็บก่อน เดี๋ยวชั้นตามไป"   คุณหญิง ส่งถุง อีก 2-3 ใบให้นิดไป

" ค่ะคุณหญิง"  นิด รับไปอย่างว่าง่าย

  ส่วนคุณผู้หญิงเดินไปดูทางด้านร้านเพชรสักหน่อย  หล่อนซื้อแหวนวงใหม่ติดมือมาด้วย ในขณะที่หล่อนจะเดินไปทางลาน

จอดรถก็เกิดเหตุการณ์ไม่ฝันขึ้น

" ฉึบ "  โจรกระชากกระเป๋า และถุงเครื่องเพชรเธอไป

" ช่วยด้วย ช่วยด้วย"  หล่อนร้องให้คนช่วย แต่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคน ส่วนใหญ่เป้นผู้หญิงหมด และไม่มีใครกล้าช่วย

" ช่วยด้วย โจรกระชากกระเป๋า "

" คุณๆ มันไปทางไหนค่ะ"   มีผู้หญิงกล้าหาญคนหนึ่งเข้ามาถาม และวิ่งตามไป  คุณหญิงเองก็ตามไปเช่นกัน

" ไอ้โจรบ้าหยุดนะ "  เสียงหวานใสของหญิงสาวตะโกนบอก

" บอกให้หยุด"

" ไม่หยุดใช่ไหม"  เธอว่า พรางหยิบถุงเมล็ดถั่วเขียวที่ตนเพิ่งซื้อมาฉีก และ โรยไปบนพื้น ทำให้โจรที่วิ่งมาอย่างเร็วจึงเสียหลักล้มลง และเธอก็รีบไปหยิบกระเป๋ากับ ถุงเครื่องเพชร มา และทันไดนั้น รปภ ก็มาพอดี เธอจึงจัดการรายงานให้เจ้าหน้าที่ทราบ

" นี่ค่ะ คุณ "  เธอส่งกระเป๋า และ ถุงเครื่องเพชร ให้คุณหญิง

" ขอบคุณมากนะจ๊ะหนู "  คุณหญิงกล่าวขอบคุณหญิงสาว

" ไม่เป็นไรค่ะ หนูขอตัวนะค่ะ"  ว่าแล้ว หญิงสาวปริศนาคนนั้น ก็เดินจากไป

" ตายจิง ลืมถามชื่อแม่หนูคนนั้นสักหน่อย"  คุณหญิงพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปยังรถของตน พอกลับถึงบ้านหล่อน ก็

เล่าเรื่องนี้ ให้สามี และลูกๆฟัง  แถมยังชมหญิงสาวคนนั้นไม่ขาดปาก

 3 วันผ่านไป

ณ อมรไพศาล

" อ้าวพี่วิน ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจังค่ะ"   วุ้นถามอย่างแปลกใจ ที่พี่ชายตื่นมาทานข้าวพร้อมครอบครัวได้

" นั่นสิเรา "  วัชระ ถามลูกชายอย่างแปลกใจอีกคน ถ้าเป็นปกติ ลูกชายตัวดี คงตื่นสายโด่ง หรือ ไม่ก็ไม่อยู่บ้าน

" โธ่แม่ครับ ยังไม่บอกพ่ออีกหรอครับ"  อนาวินตรงไปหอมแก้มมารตาอย่างประจบ

" เรื่องอะไรตาวิน "  พิมพาย้อนถามลูกชาย 

" ก็เรื่อง เรื่อง..."  เขากระซิบข้างหูผู้เป็นมารดา  และมารดาเขาก้หัวเราะ กับกริยาของลุกชาย

"  ว่าไงคุณหญิง เรื่องอะไร"  วัชระ ถามภรรยาอย่างร้อนใจ

" ก็ตาวิน เขาจะพาว่าที่ลูกสะใภ้มาให้เราดูตัวไงคุณ " พิมพา บอกสามี

" จริงหรอค่ะพี่วิน วุ้นอยากเห็นเร็วๆ " วุ้นกระเซ้าพี่ชาย

" ครับ งั้นเดี๋ยวผมมา"  เขามาบอกทุกคน ก่อนจะไปรับเอ

" ฮัลโล เพชรคุณว่างไหม" วินโทรไปถามเธอ

" ค่ะ ว่าง"  เสียงหวานตอบกลับมา

" อีก ครึ่งชั่งโมงผมจะรออยู่หน้าบ้านคุณ  แต่งตัวสวยไว้นะ"  เขานัดหมายเธอไว้ก่อน แต่ไม่บอกว่าจะไปไหน

หลังจากวางสายเพชร ก็เลือกชุดที่ดูดี ไม่โป๊ แต่ก้ไม่เชย ดูแล้วน่ารัก เธอเลือกที่จะปล่อยผม  เมื่อเเต่งตัวเสร็จ เธอก็ลงไปข้างล่าง

" แพท ถ้าคุณพ่อกลับมา  บอกด้วยว่าพี่ออกไปกับเพื่อน"  วันนี้เป็นวันหยุด น้องชายของเธอจึงอยู่บ้าน

" ครับพี่ "  แพทตอบรับ และ หันไปอ่านหนังสือต่อ

" ปริ๊น ปริ๊นๆ "  เสียงเขาบีบแตรเรียกเธอ

" พี่ไปก่อนนะ"  เพชร หันไปบอก แพท และออกไปหาเขา ก็พบว่าเขาเปิดประตูรอเธออยู่

" เชิญคร๊าบ"  เขาเปิดประตูให้เธอ และปิด จากนั้นเขาก้ ออ้มไปฝั่งคนขับรถโดยเร้ว

" จะไปไหนค่ะ"  เพชรถาม

" ไปบ้านผมไงที่รัก"  อนาวินตอบ และ ผิวปากอย่างอารมณืดี

" ห๊า ว่าไงนะค่ะ"  เพชรรู้สึกกลัว เอพบเห็นปัญหา แม่ผัวลูกสะใภ้บ่อย 

"คุณวินค่ะ  เพชรกลัว"   เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่แล้ว  ไหนจะพ่อเขาอีก  เธอกังวลมากเหลือเกิน

" กลัวอะไรครับคนดี "  เขาบีบมือเธอเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ

" เอาหน่า เดี๋ยวเลี้ยวข้างหน้าก็ถึงแล้ว"  ว่าเลี้ยวเขาก็ขับไป และก็ แล่นรถเข้าไปในบ้านอย่างเร่งรี

" เชิญครับ"  เขาเปิดประตูให้เธอ และจูงมือเอเข้าไปในบ้าน

"คุณแม่ครับ คุณพ่อครับนี่ครับ แฟนผม"  เขาเรียกพ่อกับแม่ของเขา

" สวัสดีค่ะ "  เพชรไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม พร้อมกับยิ้มหวาน

" อ้าว แม่หนู "  พิมพาเงยหน้ามอง ก็จำได้ว่า เธอคือ คนที่ช่วยหล่อนไว้

" คุณป้า" 

" รู้จักกันหรอครับ"  วินถามผู้เปนมารดา

" มาๆ เรามานั่งคุยกันดีกว่า " และพิมพาก็เดินจูงไปนั่งทีโซฟา

" จำวันที่แม่โดนกระชากของได้ไหม ก็ได้แม่หนูเนี่แหละที่มาช่วยไว้"  พิมพาเล่าอะไรๆให้สามี กับลูกฟัง

" มากันแล้วหรอค่ะ"  เสียงใส นำมาก่อนตัว จะใครหละนอกจาก วุ้น

" อุย ขอโทษค่ะ "  วุ้นรีบขอโทษขอโพย ที่ส่งเสียงดัง

" นี่น้องสาวผม"  อนาวินแนะนำ

" สวัสดีค่ะ ...อ้าวพี่เพชร"

" น้องวุ้น" 

สองสาวต่างคนต่างเสียงอีกฝ่าย  ยิ่งวุ้นด้วยแล้ว กระโจนเข้าไปกอด เพชรไว้แน่น ด้วยความคิดถึง

" แล้วคุณรู้จักยัยวุ้นได้ไง"  วินหันมาถามเธอ

" วุ้น เป็นเพื่อน กับแพท น้องเพชรค่ะ"  เธออธิบาย

" ฮ่าๆ  บังเอิญจิงๆนะหนู "  วัชระขำ

และทั้งหมดก็พูดคุยกันอย่างออกรส  เธอเองก็รู้สึกผ่อนคลาย  แต่เขานี่สินึกว่าจะได้อยู่กับเธอ กับมี

ยัยน้องสาวตัวดี คอยตามติดเพชร แจ  เขาเลยหมดโอกาส  ส่วนพ่อแม่เขา เอ็นดูเพชรมาก  แถมยัง

ชวนเธอมาเที่ยวบ้านบ่อยๆอีก  เธอเลยโล่งใจ

   เวลาอาหารค่ำ

" หนูเพชรลูก หนูต้องคุมตาวินให้อยู่นะลูกรายนี้ร้าย"  พิมพาแนะนำ

" โธ่คุณแม่ ไม่จิงครับ"   อนาวินแก้ตัว

" แต่พ่อว่าจิงนะลูก"  วัชระเสริม

" เพชรครับ โน่นอะไร"  อนาวินโดนรุมแล้ว  เขเห็นเธอหัวเราะเยาะเขาจึงอยากแกล้งเล่น จึงชี้นิ้วไป

ข้างนอก พอเธอหันไป เขาก็ขโมยหอมแก้ม

" อุ้ย คุณวิน"  เขายิ้มกวนใส่  ทำให้ทีนี้ทั้งบ้านต้องหัวเราะ กับการกระทำของลูกชายตัว

" ตาวินก็  หนูเพชรอายหน้าแดงแล้ว"  วัชระแซว

" พี่เพชร ต้องอยู่ห่างๆพี่วินไว้นะค่ะ เขาเจ้าเล่ห์"  วุ้นฟ้อง

" จ้า พี่เชื่อ"  เพชรเห็นด้วย

" แม่ว่า วันนี้หนูนอนนี่เลยไหม"  พิมพาหันมาถามเพชร

" ดีครับ  นะ"  อนาวินกระเซ้า"

" ไม่ดีกว่าค่ะ  "  เพชรปฏิเสธ เพราะ ห่วงน้องชาย

" งั้นตาวินไปส่งน้อง" 

" สวัสดีค่ะ คุณแม่ คุณพ่อ"  เพชรลา และ คุณหญิงก้มาหอมแก้มเธออย่างเอ็นดู

อนาวินขับรถไปส่งเพชรที่บ้าน  พอถึงบ้านเขาก็ หอมแก้มเธอ ก่อนจะมองเธอเข้าบ้านไป ถึงขับรถ

กลับบ้าน

*************************************************************

ช่วยเม้นท์กันแยะๆนะ  เวลาอ่านที่เพื่อนๆเม้นท์ แล้วรู้สึกดี