|
| 188 |
| 710 |
กับดักร้ายนายคาสโนวา
หน้า : 42 เข้าห้องหอ 100% ครบแล้วจ้า
หน้า : 43 ฮันนีมูน
หน้า : 44 แผนนางมาร
หน้า : 45 คนไขปัญหา
หน้า : 46 เสียใจ
หน้า : 47 อะไรกันแน่
หน้า : 48 ความเสียใจ
หน้า : 49 ความจริง 100%
หน้า : 50 ความสุข
หน้า : 51 นึกชื่อไม่ออกค่ะ
หน้า : 52 **แจ้งข่าว***
หน้า : 53 แฮปปี้
หน้า : 54 ท้อง and สัญญา2ครอบครัว
หน้า : 55 จุดเริ่มต้นของสัญญา
ตอนเย็นอนาวินกลับมาบ้านของเขา ซึ่งไม่ได้กลับมาเกือบอาทิตย์ เขาเดินผิวปากอย่างสบาย
อารมณ์เข้ามาในบ้าน จนคุณ
หญิงพิมพา แปลกใจ
" ตาวิน อารมณ์ดีเชียวนะ" พิมพาถามลูกชาย
" ครับแม่ " เขาเข้ามากอดหอมมารดา อย่างเอาใจ
" แม่ครับ ผมมีอะไรจะให้คุณแม่ ช่วย" เขาเริ่มเกลิ่นกับแม่ไว้ก่อน
" ถ้าผมจะพา ผู้หญิงมาให้คุณแม่ดูตัว คุณแม่ว่าไงครับ" เขากอดมารดา แล้วถามอย่างจิงจัง
" ตายแล้ว ลูกชายฉัน มีรักจริงแล้วหรอ" พิมพาแปลกใจ ปกติ ลูกชายตัวดี เที่ยวไปเป็นข่าวกับ สาวคนนี้ที คนนั้นที จนเธอ
แทบลมจับ
" ครับ คนนี้ผมรักจริงหวังแต่งครับแม่"
" ก็ดีแล้ว ว่างๆพามาให้แม่รู้จักด้วยนะลูก" พิมพา อดดีใจไม่ได้ เขาเห็นลูกชายมีความสุข คนเป็นพ่อ เป็นแม่กดีใจ และเธอ
เองก้อายุเยอะแล้วอยากมีหลานสักที
" ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ" เขากำลังจะเดินไป แต่
" เดี๋ยวลูก คอยดูยัยวุ้ยด้วยนะลูก แม่จะออกไปข้างนอกหน่อย" พิมพาบอกลูกชาย
" ครับแม่ " และเขาก็รีบขึ้นไปบนห้อง
ณ ห้างสรรพสินค้า ชื่อดัง
" คุณผู้หญิงขา หนูว่าเดี๋ยวหนูไปซื้อเองก็ได้ค่ะ คุณผู้หญิงหาที่พักเถอะค่ะ" นิดเด็กรับใช้ ของบ้าน อมรไพศาล (บ้านของอ
นาวินนั่นเอง) พูดขึ้น
" เอ๊ะนี่เธอ ชั้นจะมาเดินเลือกซื้อของบ้างไม่ได้หรือ" คุณหญิงพิมพาว่า
" ไปตรงนี้ดีกว่า" คุณหญิงเดินนำ ไปซื้อของที่หล่อนต้องการ
" นิด เดี๋ยวเธอสตาร์ท รถรอชั้น และเอาของไปเก็บก่อน เดี๋ยวชั้นตามไป" คุณหญิง ส่งถุง อีก 2-3 ใบให้นิดไป
" ค่ะคุณหญิง" นิด รับไปอย่างว่าง่าย
ส่วนคุณผู้หญิงเดินไปดูทางด้านร้านเพชรสักหน่อย หล่อนซื้อแหวนวงใหม่ติดมือมาด้วย ในขณะที่หล่อนจะเดินไปทางลาน
จอดรถก็เกิดเหตุการณ์ไม่ฝันขึ้น
" ฉึบ " โจรกระชากกระเป๋า และถุงเครื่องเพชรเธอไป
" ช่วยด้วย ช่วยด้วย" หล่อนร้องให้คนช่วย แต่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคน ส่วนใหญ่เป้นผู้หญิงหมด และไม่มีใครกล้าช่วย
" ช่วยด้วย โจรกระชากกระเป๋า "
" คุณๆ มันไปทางไหนค่ะ" มีผู้หญิงกล้าหาญคนหนึ่งเข้ามาถาม และวิ่งตามไป คุณหญิงเองก็ตามไปเช่นกัน
" ไอ้โจรบ้าหยุดนะ " เสียงหวานใสของหญิงสาวตะโกนบอก
" บอกให้หยุด"
" ไม่หยุดใช่ไหม" เธอว่า พรางหยิบถุงเมล็ดถั่วเขียวที่ตนเพิ่งซื้อมาฉีก และ โรยไปบนพื้น ทำให้โจรที่วิ่งมาอย่างเร็วจึงเสียหลักล้มลง และเธอก็รีบไปหยิบกระเป๋ากับ ถุงเครื่องเพชร มา และทันไดนั้น รปภ ก็มาพอดี เธอจึงจัดการรายงานให้เจ้าหน้าที่ทราบ
" นี่ค่ะ คุณ " เธอส่งกระเป๋า และ ถุงเครื่องเพชร ให้คุณหญิง
" ขอบคุณมากนะจ๊ะหนู " คุณหญิงกล่าวขอบคุณหญิงสาว
" ไม่เป็นไรค่ะ หนูขอตัวนะค่ะ" ว่าแล้ว หญิงสาวปริศนาคนนั้น ก็เดินจากไป
" ตายจิง ลืมถามชื่อแม่หนูคนนั้นสักหน่อย" คุณหญิงพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปยังรถของตน พอกลับถึงบ้านหล่อน ก็
เล่าเรื่องนี้ ให้สามี และลูกๆฟัง แถมยังชมหญิงสาวคนนั้นไม่ขาดปาก
3 วันผ่านไป
ณ อมรไพศาล
" อ้าวพี่วิน ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจังค่ะ" วุ้นถามอย่างแปลกใจ ที่พี่ชายตื่นมาทานข้าวพร้อมครอบครัวได้
" นั่นสิเรา " วัชระ ถามลูกชายอย่างแปลกใจอีกคน ถ้าเป็นปกติ ลูกชายตัวดี คงตื่นสายโด่ง หรือ ไม่ก็ไม่อยู่บ้าน
" โธ่แม่ครับ ยังไม่บอกพ่ออีกหรอครับ" อนาวินตรงไปหอมแก้มมารตาอย่างประจบ
" เรื่องอะไรตาวิน " พิมพาย้อนถามลูกชาย
" ก็เรื่อง เรื่อง..." เขากระซิบข้างหูผู้เป็นมารดา และมารดาเขาก้หัวเราะ กับกริยาของลุกชาย
" ว่าไงคุณหญิง เรื่องอะไร" วัชระ ถามภรรยาอย่างร้อนใจ
" ก็ตาวิน เขาจะพาว่าที่ลูกสะใภ้มาให้เราดูตัวไงคุณ " พิมพา บอกสามี
" จริงหรอค่ะพี่วิน วุ้นอยากเห็นเร็วๆ " วุ้นกระเซ้าพี่ชาย
" ครับ งั้นเดี๋ยวผมมา" เขามาบอกทุกคน ก่อนจะไปรับเอ
" ฮัลโล เพชรคุณว่างไหม" วินโทรไปถามเธอ
" ค่ะ ว่าง" เสียงหวานตอบกลับมา
" อีก ครึ่งชั่งโมงผมจะรออยู่หน้าบ้านคุณ แต่งตัวสวยไว้นะ" เขานัดหมายเธอไว้ก่อน แต่ไม่บอกว่าจะไปไหน
หลังจากวางสายเพชร ก็เลือกชุดที่ดูดี ไม่โป๊ แต่ก้ไม่เชย ดูแล้วน่ารัก เธอเลือกที่จะปล่อยผม เมื่อเเต่งตัวเสร็จ เธอก็ลงไปข้างล่าง
" แพท ถ้าคุณพ่อกลับมา บอกด้วยว่าพี่ออกไปกับเพื่อน" วันนี้เป็นวันหยุด น้องชายของเธอจึงอยู่บ้าน
" ครับพี่ " แพทตอบรับ และ หันไปอ่านหนังสือต่อ
" ปริ๊น ปริ๊นๆ " เสียงเขาบีบแตรเรียกเธอ
" พี่ไปก่อนนะ" เพชร หันไปบอก แพท และออกไปหาเขา ก็พบว่าเขาเปิดประตูรอเธออยู่
" เชิญคร๊าบ" เขาเปิดประตูให้เธอ และปิด จากนั้นเขาก้ ออ้มไปฝั่งคนขับรถโดยเร้ว
" จะไปไหนค่ะ" เพชรถาม
" ไปบ้านผมไงที่รัก" อนาวินตอบ และ ผิวปากอย่างอารมณืดี
" ห๊า ว่าไงนะค่ะ" เพชรรู้สึกกลัว เอพบเห็นปัญหา แม่ผัวลูกสะใภ้บ่อย
"คุณวินค่ะ เพชรกลัว" เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่แล้ว ไหนจะพ่อเขาอีก เธอกังวลมากเหลือเกิน
" กลัวอะไรครับคนดี " เขาบีบมือเธอเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ
" เอาหน่า เดี๋ยวเลี้ยวข้างหน้าก็ถึงแล้ว" ว่าเลี้ยวเขาก็ขับไป และก็ แล่นรถเข้าไปในบ้านอย่างเร่งรี
" เชิญครับ" เขาเปิดประตูให้เธอ และจูงมือเอเข้าไปในบ้าน
"คุณแม่ครับ คุณพ่อครับนี่ครับ แฟนผม" เขาเรียกพ่อกับแม่ของเขา
" สวัสดีค่ะ " เพชรไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม พร้อมกับยิ้มหวาน
" อ้าว แม่หนู " พิมพาเงยหน้ามอง ก็จำได้ว่า เธอคือ คนที่ช่วยหล่อนไว้
" คุณป้า"
" รู้จักกันหรอครับ" วินถามผู้เปนมารดา
" มาๆ เรามานั่งคุยกันดีกว่า " และพิมพาก็เดินจูงไปนั่งทีโซฟา
" จำวันที่แม่โดนกระชากของได้ไหม ก็ได้แม่หนูเนี่แหละที่มาช่วยไว้" พิมพาเล่าอะไรๆให้สามี กับลูกฟัง
" มากันแล้วหรอค่ะ" เสียงใส นำมาก่อนตัว จะใครหละนอกจาก วุ้น
" อุย ขอโทษค่ะ " วุ้นรีบขอโทษขอโพย ที่ส่งเสียงดัง
" นี่น้องสาวผม" อนาวินแนะนำ
" สวัสดีค่ะ ...อ้าวพี่เพชร"
" น้องวุ้น"
สองสาวต่างคนต่างเสียงอีกฝ่าย ยิ่งวุ้นด้วยแล้ว กระโจนเข้าไปกอด เพชรไว้แน่น ด้วยความคิดถึง
" แล้วคุณรู้จักยัยวุ้นได้ไง" วินหันมาถามเธอ
" วุ้น เป็นเพื่อน กับแพท น้องเพชรค่ะ" เธออธิบาย
" ฮ่าๆ บังเอิญจิงๆนะหนู " วัชระขำ
และทั้งหมดก็พูดคุยกันอย่างออกรส เธอเองก็รู้สึกผ่อนคลาย แต่เขานี่สินึกว่าจะได้อยู่กับเธอ กับมี
ยัยน้องสาวตัวดี คอยตามติดเพชร แจ เขาเลยหมดโอกาส ส่วนพ่อแม่เขา เอ็นดูเพชรมาก แถมยัง
ชวนเธอมาเที่ยวบ้านบ่อยๆอีก เธอเลยโล่งใจ
เวลาอาหารค่ำ
" หนูเพชรลูก หนูต้องคุมตาวินให้อยู่นะลูกรายนี้ร้าย" พิมพาแนะนำ
" โธ่คุณแม่ ไม่จิงครับ" อนาวินแก้ตัว
" แต่พ่อว่าจิงนะลูก" วัชระเสริม
" เพชรครับ โน่นอะไร" อนาวินโดนรุมแล้ว เขเห็นเธอหัวเราะเยาะเขาจึงอยากแกล้งเล่น จึงชี้นิ้วไป
ข้างนอก พอเธอหันไป เขาก็ขโมยหอมแก้ม
" อุ้ย คุณวิน" เขายิ้มกวนใส่ ทำให้ทีนี้ทั้งบ้านต้องหัวเราะ กับการกระทำของลูกชายตัว
" ตาวินก็ หนูเพชรอายหน้าแดงแล้ว" วัชระแซว
" พี่เพชร ต้องอยู่ห่างๆพี่วินไว้นะค่ะ เขาเจ้าเล่ห์" วุ้นฟ้อง
" จ้า พี่เชื่อ" เพชรเห็นด้วย
" แม่ว่า วันนี้หนูนอนนี่เลยไหม" พิมพาหันมาถามเพชร
" ดีครับ นะ" อนาวินกระเซ้า"
" ไม่ดีกว่าค่ะ " เพชรปฏิเสธ เพราะ ห่วงน้องชาย
" งั้นตาวินไปส่งน้อง"
" สวัสดีค่ะ คุณแม่ คุณพ่อ" เพชรลา และ คุณหญิงก้มาหอมแก้มเธออย่างเอ็นดู
อนาวินขับรถไปส่งเพชรที่บ้าน พอถึงบ้านเขาก็ หอมแก้มเธอ ก่อนจะมองเธอเข้าบ้านไป ถึงขับรถ
กลับบ้าน
*************************************************************
ช่วยเม้นท์กันแยะๆนะ เวลาอ่านที่เพื่อนๆเม้นท์ แล้วรู้สึกดี
พี่คุ้กก้าสู้ๆน้า
(สู้ๆๆๆนะพี่)^^
ขอบคุณสำหรับเรื่องหนุกๆๆๆๆๆ
อยากอ่านต่อแล้วครับ
มาอัพไวๆๆๆๆๆ
นะคะ
สนุกยิ่งกว่าสนุก
ไม่เคยอ่านนิยายที่สนุกแบบนี้มาก่อนเลย
แต่ทำไมไม่มีตอนต่อไปอะค่ะ
มีเร็วๆหน่อยนะ
เมื่อไร
จะมา
อัฟ
สักที
อยากอ่าน
จะแย่แล้ว
หนูคุกก้า เมื่อไหร่จะเมลล์มาหาบาร์บี้อ่ะ
รอนานแล้วน่ะ มีของจะให้ ไม่เอาเหรอ
อิอิ ถ้าไม่เอาก็ไม่เป็นไรน่ะ งั้นไปหาคนที่เค้าต้องการดีกว่า ไปหละ
(นิยายสนุกมาก ๆ เป็นกำลังใจเสมอต้น เสมอปลายจ้า) จุ๊บ ๆ ๆ ๆ
สนุกดีค่ะ เเล้วจะเป็นกำลังใจให้น้าคะ
Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด
แงๆ พี่คุ้กก้าไม่มาอัพซะทีT^T
ยังไงก็สู้ๆจ้า งานเยอะเราก็ไม่ว่าน้า^^
มาแล้วน้า หายไปนานมากเลย แหะๆ
นางเอกน่าร๊ากกกกกกกกกยังเยย
ขอบคุณทุกคนมากๆนะค่ะที่ติดตาม และคอยให้กำลังใจ
หายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ไปนานนนนนนนนน
มากเลย
อัฟเร็วๆๆๆๆ
น้าอยากอ่านมากกเลย
หนุกนะเราชอบมาอัพเร็วนะเรารออยู่
ชอบนะคะ...แต่รู้สึกว่าจะพิมพ์ผิดเยอะไปหน่อย! อ้อ...เม้นท์แล้วอย่าว่าเค้าอ่านฟรีเหมือนบางคนเลยนะตัวเอ๊ง
จากnunth_siva@hotmail.com
เออนี่!เค้าชอบภาพนี้มากเลยล่ะ!
คำว่าเมื่อหันมาแล้วชนเข้ากับอกกว้างของ นายวินเนี่ยใช้บ่อยมากเลยนะคะ
หนุกดีค่ะๆ...รีบๆอัพสิคะ!รออ่านจะไม่ไหวอยู่แล้ว!...
มาอัฟเร็วๆน้า
รออ่านเต็มแก่แล้ว
เพิ่งเข้ามาอ่าน จร้า
สนุกดี จะพยายามอ่านให้ทันตอนล่าสุดน้า
| 188 |
| 710 |
cookka
(ตุ๊กตา)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,351 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 247 ครั้ง
ได้รับดาว 189 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|