|

| 260 |
| 782 |
ตอนเย็นอนาวินกลับมาบ้านของเขา ซึ่งไม่ได้กลับมาเกือบอาทิตย์ เขาเดินผิวปากอย่างสบาย
อารมณ์เข้ามาในบ้าน จนคุณ
หญิงพิมพา แปลกใจ
" ตาวิน อารมณ์ดีเชียวนะ" พิมพาถามลูกชาย
" ครับแม่ " เขาเข้ามากอดหอมมารดา อย่างเอาใจ
" แม่ครับ ผมมีอะไรจะให้คุณแม่ ช่วย" เขาเริ่มเกลิ่นกับแม่ไว้ก่อน
" ถ้าผมจะพา ผู้หญิงมาให้คุณแม่ดูตัว คุณแม่ว่าไงครับ" เขากอดมารดา แล้วถามอย่างจิงจัง
" ตายแล้ว ลูกชายฉัน มีรักจริงแล้วหรอ" พิมพาแปลกใจ ปกติ ลูกชายตัวดี เที่ยวไปเป็นข่าวกับ สาวคนนี้ที คนนั้นที จนเธอ
แทบลมจับ
" ครับ คนนี้ผมรักจริงหวังแต่งครับแม่"
" ก็ดีแล้ว ว่างๆพามาให้แม่รู้จักด้วยนะลูก" พิมพา อดดีใจไม่ได้ เขาเห็นลูกชายมีความสุข คนเป็นพ่อ เป็นแม่กดีใจ และเธอ
เองก้อายุเยอะแล้วอยากมีหลานสักที
" ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ" เขากำลังจะเดินไป แต่
" เดี๋ยวลูก คอยดูยัยวุ้ยด้วยนะลูก แม่จะออกไปข้างนอกหน่อย" พิมพาบอกลูกชาย
" ครับแม่ " และเขาก็รีบขึ้นไปบนห้อง
ณ ห้างสรรพสินค้า ชื่อดัง
" คุณผู้หญิงขา หนูว่าเดี๋ยวหนูไปซื้อเองก็ได้ค่ะ คุณผู้หญิงหาที่พักเถอะค่ะ" นิดเด็กรับใช้ ของบ้าน อมรไพศาล (บ้านของอ
นาวินนั่นเอง) พูดขึ้น
" เอ๊ะนี่เธอ ชั้นจะมาเดินเลือกซื้อของบ้างไม่ได้หรือ" คุณหญิงพิมพาว่า
" ไปตรงนี้ดีกว่า" คุณหญิงเดินนำ ไปซื้อของที่หล่อนต้องการ
" นิด เดี๋ยวเธอสตาร์ท รถรอชั้น และเอาของไปเก็บก่อน เดี๋ยวชั้นตามไป" คุณหญิง ส่งถุง อีก 2-3 ใบให้นิดไป
" ค่ะคุณหญิง" นิด รับไปอย่างว่าง่าย
ส่วนคุณผู้หญิงเดินไปดูทางด้านร้านเพชรสักหน่อย หล่อนซื้อแหวนวงใหม่ติดมือมาด้วย ในขณะที่หล่อนจะเดินไปทางลาน
จอดรถก็เกิดเหตุการณ์ไม่ฝันขึ้น
" ฉึบ " โจรกระชากกระเป๋า และถุงเครื่องเพชรเธอไป
" ช่วยด้วย ช่วยด้วย" หล่อนร้องให้คนช่วย แต่ตรงนี้ไม่ค่อยมีคน ส่วนใหญ่เป้นผู้หญิงหมด และไม่มีใครกล้าช่วย
" ช่วยด้วย โจรกระชากกระเป๋า "
" คุณๆ มันไปทางไหนค่ะ" มีผู้หญิงกล้าหาญคนหนึ่งเข้ามาถาม และวิ่งตามไป คุณหญิงเองก็ตามไปเช่นกัน
" ไอ้โจรบ้าหยุดนะ " เสียงหวานใสของหญิงสาวตะโกนบอก
" บอกให้หยุด"
" ไม่หยุดใช่ไหม" เธอว่า พรางหยิบถุงเมล็ดถั่วเขียวที่ตนเพิ่งซื้อมาฉีก และ โรยไปบนพื้น ทำให้โจรที่วิ่งมาอย่างเร็วจึงเสียหลักล้มลง และเธอก็รีบไปหยิบกระเป๋ากับ ถุงเครื่องเพชร มา และทันไดนั้น รปภ ก็มาพอดี เธอจึงจัดการรายงานให้เจ้าหน้าที่ทราบ
" นี่ค่ะ คุณ " เธอส่งกระเป๋า และ ถุงเครื่องเพชร ให้คุณหญิง
" ขอบคุณมากนะจ๊ะหนู " คุณหญิงกล่าวขอบคุณหญิงสาว
" ไม่เป็นไรค่ะ หนูขอตัวนะค่ะ" ว่าแล้ว หญิงสาวปริศนาคนนั้น ก็เดินจากไป
" ตายจิง ลืมถามชื่อแม่หนูคนนั้นสักหน่อย" คุณหญิงพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปยังรถของตน พอกลับถึงบ้านหล่อน ก็
เล่าเรื่องนี้ ให้สามี และลูกๆฟัง แถมยังชมหญิงสาวคนนั้นไม่ขาดปาก
3 วันผ่านไป
ณ อมรไพศาล
" อ้าวพี่วิน ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจังค่ะ" วุ้นถามอย่างแปลกใจ ที่พี่ชายตื่นมาทานข้าวพร้อมครอบครัวได้
" นั่นสิเรา " วัชระ ถามลูกชายอย่างแปลกใจอีกคน ถ้าเป็นปกติ ลูกชายตัวดี คงตื่นสายโด่ง หรือ ไม่ก็ไม่อยู่บ้าน
" โธ่แม่ครับ ยังไม่บอกพ่ออีกหรอครับ" อนาวินตรงไปหอมแก้มมารตาอย่างประจบ
" เรื่องอะไรตาวิน " พิมพาย้อนถามลูกชาย
" ก็เรื่อง เรื่อง..." เขากระซิบข้างหูผู้เป็นมารดา และมารดาเขาก้หัวเราะ กับกริยาของลุกชาย
" ว่าไงคุณหญิง เรื่องอะไร" วัชระ ถามภรรยาอย่างร้อนใจ
" ก็ตาวิน เขาจะพาว่าที่ลูกสะใภ้มาให้เราดูตัวไงคุณ " พิมพา บอกสามี
" จริงหรอค่ะพี่วิน วุ้นอยากเห็นเร็วๆ " วุ้นกระเซ้าพี่ชาย
" ครับ งั้นเดี๋ยวผมมา" เขามาบอกทุกคน ก่อนจะไปรับเอ
" ฮัลโล เพชรคุณว่างไหม" วินโทรไปถามเธอ
" ค่ะ ว่าง" เสียงหวานตอบกลับมา
" อีก ครึ่งชั่งโมงผมจะรออยู่หน้าบ้านคุณ แต่งตัวสวยไว้นะ" เขานัดหมายเธอไว้ก่อน แต่ไม่บอกว่าจะไปไหน
หลังจากวางสายเพชร ก็เลือกชุดที่ดูดี ไม่โป๊ แต่ก้ไม่เชย ดูแล้วน่ารัก เธอเลือกที่จะปล่อยผม เมื่อเเต่งตัวเสร็จ เธอก็ลงไปข้างล่าง
" แพท ถ้าคุณพ่อกลับมา บอกด้วยว่าพี่ออกไปกับเพื่อน" วันนี้เป็นวันหยุด น้องชายของเธอจึงอยู่บ้าน
" ครับพี่ " แพทตอบรับ และ หันไปอ่านหนังสือต่อ
" ปริ๊น ปริ๊นๆ " เสียงเขาบีบแตรเรียกเธอ
" พี่ไปก่อนนะ" เพชร หันไปบอก แพท และออกไปหาเขา ก็พบว่าเขาเปิดประตูรอเธออยู่
" เชิญคร๊าบ" เขาเปิดประตูให้เธอ และปิด จากนั้นเขาก้ ออ้มไปฝั่งคนขับรถโดยเร้ว
" จะไปไหนค่ะ" เพชรถาม
" ไปบ้านผมไงที่รัก" อนาวินตอบ และ ผิวปากอย่างอารมณืดี
" ห๊า ว่าไงนะค่ะ" เพชรรู้สึกกลัว เอพบเห็นปัญหา แม่ผัวลูกสะใภ้บ่อย
"คุณวินค่ะ เพชรกลัว" เธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่แล้ว ไหนจะพ่อเขาอีก เธอกังวลมากเหลือเกิน
" กลัวอะไรครับคนดี " เขาบีบมือเธอเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ
" เอาหน่า เดี๋ยวเลี้ยวข้างหน้าก็ถึงแล้ว" ว่าเลี้ยวเขาก็ขับไป และก็ แล่นรถเข้าไปในบ้านอย่างเร่งรี
" เชิญครับ" เขาเปิดประตูให้เธอ และจูงมือเอเข้าไปในบ้าน
"คุณแม่ครับ คุณพ่อครับนี่ครับ แฟนผม" เขาเรียกพ่อกับแม่ของเขา
" สวัสดีค่ะ " เพชรไหว้ทักทายอย่างนอบน้อม พร้อมกับยิ้มหวาน
" อ้าว แม่หนู " พิมพาเงยหน้ามอง ก็จำได้ว่า เธอคือ คนที่ช่วยหล่อนไว้
" คุณป้า"
" รู้จักกันหรอครับ" วินถามผู้เปนมารดา
" มาๆ เรามานั่งคุยกันดีกว่า " และพิมพาก็เดินจูงไปนั่งทีโซฟา
" จำวันที่แม่โดนกระชากของได้ไหม ก็ได้แม่หนูเนี่แหละที่มาช่วยไว้" พิมพาเล่าอะไรๆให้สามี กับลูกฟัง
" มากันแล้วหรอค่ะ" เสียงใส นำมาก่อนตัว จะใครหละนอกจาก วุ้น
" อุย ขอโทษค่ะ " วุ้นรีบขอโทษขอโพย ที่ส่งเสียงดัง
" นี่น้องสาวผม" อนาวินแนะนำ
" สวัสดีค่ะ ...อ้าวพี่เพชร"
" น้องวุ้น"
สองสาวต่างคนต่างเสียงอีกฝ่าย ยิ่งวุ้นด้วยแล้ว กระโจนเข้าไปกอด เพชรไว้แน่น ด้วยความคิดถึง
" แล้วคุณรู้จักยัยวุ้นได้ไง" วินหันมาถามเธอ
" วุ้น เป็นเพื่อน กับแพท น้องเพชรค่ะ" เธออธิบาย
" ฮ่าๆ บังเอิญจิงๆนะหนู " วัชระขำ
และทั้งหมดก็พูดคุยกันอย่างออกรส เธอเองก็รู้สึกผ่อนคลาย แต่เขานี่สินึกว่าจะได้อยู่กับเธอ กับมี
ยัยน้องสาวตัวดี คอยตามติดเพชร แจ เขาเลยหมดโอกาส ส่วนพ่อแม่เขา เอ็นดูเพชรมาก แถมยัง
ชวนเธอมาเที่ยวบ้านบ่อยๆอีก เธอเลยโล่งใจ
เวลาอาหารค่ำ
" หนูเพชรลูก หนูต้องคุมตาวินให้อยู่นะลูกรายนี้ร้าย" พิมพาแนะนำ
" โธ่คุณแม่ ไม่จิงครับ" อนาวินแก้ตัว
" แต่พ่อว่าจิงนะลูก" วัชระเสริม
" เพชรครับ โน่นอะไร" อนาวินโดนรุมแล้ว เขเห็นเธอหัวเราะเยาะเขาจึงอยากแกล้งเล่น จึงชี้นิ้วไป
ข้างนอก พอเธอหันไป เขาก็ขโมยหอมแก้ม
" อุ้ย คุณวิน" เขายิ้มกวนใส่ ทำให้ทีนี้ทั้งบ้านต้องหัวเราะ กับการกระทำของลูกชายตัว
" ตาวินก็ หนูเพชรอายหน้าแดงแล้ว" วัชระแซว
" พี่เพชร ต้องอยู่ห่างๆพี่วินไว้นะค่ะ เขาเจ้าเล่ห์" วุ้นฟ้อง
" จ้า พี่เชื่อ" เพชรเห็นด้วย
" แม่ว่า วันนี้หนูนอนนี่เลยไหม" พิมพาหันมาถามเพชร
" ดีครับ นะ" อนาวินกระเซ้า"
" ไม่ดีกว่าค่ะ " เพชรปฏิเสธ เพราะ ห่วงน้องชาย
" งั้นตาวินไปส่งน้อง"
" สวัสดีค่ะ คุณแม่ คุณพ่อ" เพชรลา และ คุณหญิงก้มาหอมแก้มเธออย่างเอ็นดู
อนาวินขับรถไปส่งเพชรที่บ้าน พอถึงบ้านเขาก็ หอมแก้มเธอ ก่อนจะมองเธอเข้าบ้านไป ถึงขับรถ
กลับบ้าน
*************************************************************
ช่วยเม้นท์กันแยะๆนะ เวลาอ่านที่เพื่อนๆเม้นท์ แล้วรู้สึกดี

มาอัพต่อเถิด นะ คุณคุกก้า ขอร้อง พีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส รอนานแย้ว

เมื่อไรจะมาอัฟค่ะ
หนูว่ามันนานนนนนนนแล้วนะ

อัพเร็วๆหน่อยดิ
อยากอ่านตอนจบ
มันนานนนนมากเรย
เร็วๆน่ะ ..ขอร้อง..
เป็นกำลังใจให้
เพิ่งจะเข้ามาอ่านค่ะ
แค่เริ่มเรื่องก็น่าสนใจแล้ว
เป็นกำลังให้นะค่ะ

รู้สึกว่ามีคำผิดหลายคำนะค่ะ
แต่ไม่เป็นไรค่ะ
ยกโทษให้เพราะว่าเนื้อเรื่องน่าติดตามค่ะ
วางแผนไว้แล้วทำไมมาเจ็บตัวแทนซะเองละพี่วิน


ทำข้อสอบได้ไหมค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะ
แล้วอีกกี่ตอนถึงจะจบค่ะ
เข้ามาอ่านทุกวันเลย
แต่ยังไม่อัพเพิ่มเลย
สงสัยคงจะไม่ว่างจิงๆ
ถ้าว่างแล้วก็อย่าลืมมาอัพนะค่ะ
หายไปนานแล้วนะค่ะ
กลับมาอัพเถอะค่ะ
คนอ่านรออยู่นะจ้า
อัพเร็วๆหน่อยค่า สนุกมากๆเลย เนื้อเรื่องหื่นได้ใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 0.0
ชอบมากๆแนวเนี่ย
ยังไงก็รีบอัพหน่อยแล้วกันนะ
พวกเราทุกคนรอเธออยู่นะ
อัพไวๆนะ รีบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอัพนะ เด๋วแฟนนิยายจะเหงา หายไปไม่รู้ด้วยนะ
ฝากเพื่อนๆทุกคน ถ้าอยากคุยเรื่องนิยายแนวนี้แอดมาที่เมล Kawpoon_kawpan@hotmail.com คุยได้ทุกเรื่องเลย
ฝากถึงคนแต่ง ยังไงก็รีบๆหน่อยแล้ว เนื้อเรื่องน่าติดตาม ลองเอาไปโพลต์ที่เด็กดีไม่งั้นก็แจ่มใสดูสิ มีโอกาสได้เยอะเหมือนกัน
เมื่อไรจาอัพอะ รอดูอยู่นะ
มาอัพเถอะนะค่ะ
รอมานานแล้วจ้า
อัพหน่อยสิค่า รอนานมากเลยนะเนี่ย
รากจะงอกอยู่แล้ว
ถามคนแต่งหน่อยได้ป่าว
เคยรออะไรสักอย่างม่ะเช่นแฟน เพื่อน หรืออะไรต่างๆเนี่ย
ถ้าเคยคงจะรู้ว่ามันเป็นความรู้สึกยังไง ยิ่งถ้ารอนานนะยิ่งทำให้อารมณ์เสียมากๆ
แต่ถ้าไม่เคยนะ เราว่าคุณเนี่ยคงคุณนายไม่งั้นก็คุณหนูไฮโซมากๆเลย
ก่อนไปฝากไว้ว่า..........
รีบๆๆๆๆอัพๆๆๆๆหน่อยๆๆๆๆๆๆ(ๆๆๆๆๆ)
อัพต่อสิคะ รออยู่น้า สนุกมากเลยค่ะ
รอนานแล้วนะ
มาอัพต่อเถอะ
ใกล้จบแล้ว
สนุกมากๆๆๆๆเลย
นะคร้าบ........
รอนานแล้วววว
มาอัพเถอะค่ะ
หรือส่งข่าวบ้างก็ยังดี
ถ้าว่างหรือไม่ว่างยังไง
ที่บอกว่าแพทห่วงพี่สาวมากนะคะ
แพทอายุ18
แต่ทำไมพี่สาวถึงได้อายุ22ค่ะ
เริ่มงงค่ะ

| 260 |
| 782 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |