กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 964,089 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

   วันนี้อนาวินโทรไปหาเธอแต่เช้า บอกว่าให้รีบมาทำงานเร็ว เหตุผลคือ เขาคิดถึง  แถมยังขู่เธออีก

ว่า ถ้ามาสายเขาจะลงโทษ เธอโดยการไม่ให้กับบ้าน และก็จะทำให้เธอไม่ได้นอนเลย  เพชรฟังถึง

กับหน้าร้อนผ่าว

   เธอออกจากบ้านตามปกติ เพราะ เธอต้องอยู่ทานข้าวเช้ากับพ่อ และน้องชาย เนื่องจากพ่อเธอ

เพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัด  เธอขับรถด้วยความกังวล มิหนำซ้ำ วันนี้รถดันติดซะได้  กว่าจะถึง

บริษัท ก็เล่นปาเข้าไป 9 โมงเช้า ทั้งที่วันนี้ เขาโทรเร่งให้เธอมาถึงตอน 7โมงครึ่ง แต่เธอสายซะ

แล้วทีนี้เธอจะทำยังไง  เธอรีบขึ้นไปชั้นที่เธอทำงานอยู่  โดยเธอค่อยๆย่อง  พอถึงหน้าประตูเธอก็

ใจเต้นรัวเหมือนกลอง

" พี่นาค่ะ เจ้านายอยู่ไหม"  เพชรแอบถามกับ นารีเลขาของเขา

" ท่านออกไปข้างนอกค่ะน้องเพชร"  นารีบอกเธอ

" ขอบคุณค่ะ"  แล้วเพชรก็โล่งอก  เธอกำลังเดินไปทางประตู

" มาแล้วค่ะ"  นารีรายงานชายหนุ่ม

" พี่ขอโทษนะค่ะ "  นารีพูดเสียงเบาไล่หลังเพชรไป เพราะ อนาวินนะสิ  สั่งเธอไว้แบบนั้น เธอเองก็

ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า เจ้านายเธอเป็นอะไร

   เธอเปิดประตูเข้าไปอย่างวิสาสะ เพราะ คิดว่าไม่มีใครอยู่จริง ตามที่นารีบอก  พอเธอเดินเข้าไป

คนที่แอบอยู่หลังประตูก็กอดรัดเธอจากด้านหลัง แถมล็อคประตูห้องอีกต่างหาก

" ว้าย"  เพชรตกใจ เพราะ ไม่รู้ว่าใครกอดเธอ

" มาให้ผมทำโทษซะดีๆ "  อนาวินช้อนตัวเธออุ้มขึ้นอย่างรวดเร็ว

" ปล่อย ก่อนนะค่ะ เราคุยกันดีๆ "  เพชรที่อยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงชัก รู้สึกเกร็งนิดๆ

อนาวินอุ้มเธอไปที่โซฟา เขานั่งลงและวางเธอลงบนตัก  เพชรพยายามบิดตัวหนี แต่เขากอดรัดไว้

แนบแน่น

" ว่ามา มีอะไรจะแก้ตัว"  เขาพูดไป มือไม้เขาก้เหมือนปลาหมึก จับนั่น จับนี่ไปทั่ว

" คือ เพชรอยู่ทานข้าวกับคุณพ่อ "  เพชรตอบไป แถมยังต้องคอยปัดป้องมือปลาหมึกตลอด

" รู้ไหม คุณปล่อยผมรอนานมาก"  อนาวิน เริ่มใช้จมูก และ ปากแทนมือ  ไล้ประโลมสุดความหอม

หวานจาก แก้ม และซอกคอ

" รู้ค่ะ พ่อเพชรเพิ่งกลับมา เพชรก้คิดถึงคุณพ่อ คุณยกโทษให้เพชรนะ นะค่ะ" เพชรเอามือหยิกแก้ม

สากเบาๆ

" ผมก็คิดถึงคุณเหมือนกัน ที่รัก" เขายังนัวเนียเธอไม่เลือก 

" คืนนี้อยู่กับผมนะ "  เขาถามและ จ้องมองเธออย่างต้องการคำตอบ

" ไม่เอานะ  คุณเอาแต่ใจมากไปแล้ว" 

" โธ่ ผมน้อยใจนะ  คุณทำเหมือนไม่เห็นความสำคัญผมแม้แต่น้อย"  เขากลายเป็นคนขี้ใจน้อยไป

แล้ว เมื่ออยู่ใกล้เธอ

" หัวก็ไม่ล้าน หน้าตาก้หล่อ ทำไมขี้ใจน้อยจังค่ะ"  เพชรเอามือเสยผมเขาขึ้นเปิดดู

"         "  เงียบ

" เราดีกันนะ"  เพชรเอามือโอบรอบคอเชายหนุ่มเอาไว้

" นะค่ะ  นะค่ะ"  เพชร จุ๊บ คางสากที่มีไร เคลาเล็กน้อย สองสามที  เล่นเอาตัวชายหนุ่มแข็งทื่อ กับ

กิริยาที่เธอทำใส่ มันช่างน่ารัก จนเขาแทบอดใจไม่อยู่

" ก็ได้ แต่ขอเป้น เฟรชคิส สักทีผมคงดีขึ้น"  เขายังวางมาด เป็นงอนๆอยู่

" ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวจะจูบให้ขาดใจเลย"  เพชรว่า และก็โน้มใบหน้า เข้าไปประกบปากกับ ปากของเขา

เธอดูด คลึงเคล้า ริมฝีปากเขา อย่างหยอกเอิน  แต่ เมื่อเธอทำท่าจะถอดริมฝีปากออก เขาก็รีบฉวย

โอกาสทันที เขาเลียริมฝีปากร่างของเธอ ไปมา ทำให้เธอเผย ปาก และเขาก็สอดลิ้นเข้าไปในอุ้ง

ปากหวาน ขเกวาดต้อนทุกซอกในปาก ลิ้นตวัดรัดพันลิ้นของเธอ  มือเขาเริ่มลูบต่ำลงไปเรื่อย

" อือ "  เสียงครางของเธอ

" ผมรักคุณจังเลย"  เขาบอกรักเธอ ขณะที่กอดเธอไว้แนบอก

" ก๊อก ก๊อก"  เสียงเคาะประตูดังขึ้น  อนาวินหงุดหงิดเล็กน้อย แต่ก้ยอมเดินไปเปิดแต่โดยดี  เมื่อ

เปิดออก ก็พบว่า คนที่มาเยือนคือ คนที่เขาเบื่อที่สุด

" ไฮ  วิน "  เคน ญาติสนิทของเขาแวะมาอีกแล้ว

" มาทำไมเคน"  อนาวินถาม

" อ้าวคุณเพชร สวัสดีครับ"  เขาเดินผ่านวินไป อย่างไม่สนใจที่เขาถาม

" สวัสดีค่ะ คุณเคน"  เพชรทักทายและยิ้มหวานให้

" อ้าวปากคุณ.."   เคนสงสัย เพราะ มันทั้งแดง และบวมเจ่อนิดๆ

" อ๋อ พอดี เพชร แพ้ลิพสติก นะค่ะ แหะๆ"  เธอหัวเราะอย่างอายๆ

" แน่ใจหรอ"   อนาวินที่ หึงเธออย่างไร้สาเหตุ พูดขึ้นลอยๆ เพชรจึง ถลึงตาใส่เขาเป็นเชิงตำหนิ

" ว่างไปข้างนอกกับผมไหม เพชร"  เคนรู้สึกหมั่นใส้ท่าทางอนาวินจอมวางมาดจึงอยากแกล้งเล่น

" ไปไหน"  เสียงแข็ง ที่แสดงความไม่พอใจ แถมขึ้น

" วินนายเป้นไรไป เราชวนคุณเพชรไม่ใช่นาย "  เคนหันไปว่า

" เราขอพาคุณเพชรออกไปข้างนอก "

" ไม่ได้ "  อนาวินเริ่มหงุดหงิด

" ว่าไงครับ คุณเพชร  " เคนหัดไปถามเพชร แถมจับมือเธอไว้ด้วย

" ไม่ได้ยินหรือไง ว่าฉันไม่ให้ไป"   อนาวินเริ่มขึ้นเสียงแล้ว เขาเดือดเต็มทน

"เอ่อ.."  เพชรเริ่มรู้ถึงอารมณ์ของชายหนุ่ม

" นายไม่มีสิทธิ์จะห้ามเขา"  เคนอยากหัวเราะ แทบตาย เมื่อเห็นเขาสั่นเป็นเจ้าเข้า

" ทำไมจะไม่มี  เพชรนะแฟนฉัน"  วินบอกออกไป 

" ก็แค่นั้น ทำอ้ำอึ้งอยู่ได้ระวังใครจะมาแย่งไปนะพี่ชาย"  แล้วเคนก็หัวเราะล่าออกไป

" ไอ้บ้าเอ๊ย"  อนาวินสบถออกมา

" คุณวินค่ะ  ทำไมถึงต้องพูดแบบนั้นด้วย"  เพชรหน้าแดงแจ๋ 

" โธ่ ที่รัก ไอ้บ้านั่นมันชอบมาเกาะแกะคุณ เมื่อกี้มันก็จับมือคุณ"  อนาวินหน้างอไม่หาย

" แน่ หึงเพชรใช่ม๊า"  เพพชรล้อเขา ส่วนเขาก้เขินที่ถูกจับได้ ได้แต่เกาหัว แกร๊กๆ

" ใช่ไหมค่ะ ที่รัก"  เพชรใช้คำพูดเลียนแบบเขา แถมมองเขาด้วยสายตาจับผิด

" คร๊าบผม  ยอมแล้ว"  อนาวินกอดเพชรจากด้านหลัง สูดดมกลิ่นหอมจากเรือนผมยาวงาม  พราง

โยกตัวไปมาช้าๆ

" เป็นใครไม่หึงบ้างหละ  คุณทั้งสวยทั้งน่ารัก  แถมยังไม่ค่อยระวังตัว ให้ไอ้บ้านั้น จับมืออยู่ได้" 

เขาบ่นสทยายเหมือนคนแก่  แต่เพชรก็อดอมยิ้มไม่ได้

" ค่ะ ทีหลังเพชรจะระวังตัวให้มากกว่านี้  รวมทั้งคุณด้วยที่ต้องระวังมากกว่าใคร "  เพชรว่า และ บิด

ตัวออกจากออ้มกอดของเขา  เดินยิ้มๆหนีไปที่โต๊ะทำงาน

" อย่าทำแบบนี้กับผมนะ "  อนาวินโวยวาย ถ้าเธอรวมเขาด้วยและเขาจะทำไง  และ วันนี้เขาก็แทบ

ไม่เป็นอันทำงานเลย  นั่งมองเธอทำงาน และก้อมยิ้ม  ส่วนเอก็ว่าเขาบ่อยๆที่ไม่ยอมทำงาน

 ส่วนเพชรแอบสะใจเล็กๆ กับคนขี้หึงที่ ชอบทำตัวเหมือนเด็กๆ แต่เธอก็อยากให้เขาทำแบบนี้กับเธอ

แค่คนเดียวตลอดไป

*************************************************************

เม้นกันแยะๆนะค่ะ